‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪- รีบมาเลยนะครับ ‪- รีบมาด้วยครับ
‪(ฆาตกรสุดเหี้ยม คังกีบอม ‪เป็นคนฆ่าฉัน)
‪- กวังชอล มีนา ‪- ตายแล้ว
‪(ตอน 9)
‪(รูกัล)
‪ช่วงนี้งดออกไปข้างนอกสักพัก
‪เวลาไปก็แยกกันไปนะ
‪- ครับ ‪- คังกีบอม ไปพักหน่อยเถอะ
‪ครับ
‪โอเค จับได้แล้ว
‪- อะไรเหรอ ‪- ทะเบียน 67 ฮ 2661
‪มันบรรทุกอะไรสักอย่าง น่าจะเป็นศพ ‪เราต้องจับพวกมันให้ได้นะครับ
‪พวกมันจะเอาไปแขวน ‪ที่อื่นด้วยหรือเปล่าคะ
‪- ตำแหน่งล่ะ ‪- รถทะเบียน 2661...
‪ฉันจะตามสืบเส้นทาง ‪และจะแจ้งให้ทราบนะคะ
‪ไปกันเถอะ
‪เข้ามาปุ๊บก็ต้องออกปั๊บเลยสินะ
‪เดี๋ยวครับๆ
‪มันมีกันหลายคนเลยนะ
‪ดูจากการเคลื่อนไหวแล้ว
‪หนึ่งคน สองคน สามคน
‪และที่สวนที่เกิดเหตุก่อการร้าย ‪ก็ดูแปลกๆ ครับ
‪แยกย้ายกันไปหา
‪คนที่เจอก่อนก็ไปที่ต่อไปเลย
‪เสร็จงานแล้ว ‪กลับมาที่นี่ได้เลยใช่ไหมคะ
‪มีนาอยู่ที่นี่นะ
‪ทำไมล่ะคะ
‪ถ้าคังกีบอมตื่น เขาน่าจะรู้สึกสับสน
‪เธอคอยดูเขาไว้นะ
‪ค่ะ
‪(ฆาตกรสุดเหี้ยม คังกีบอม ‪เป็นคนฆ่าฉัน)
‪พอได้แล้ว จะให้ฉันดูอีกกี่รอบเนี่ย
‪ข้อมูลจากจุดเกิดเหตุของเคสที่สำคัญ
‪จะต้องฉายซ้ำเพื่อทำการบันทึกครับ
‪ตามใจนายเลยๆ
‪บันทึกสำเร็จ
‪ยังไม่ทันหายหวาดกลัว ‪จากเหตุก่อการร้ายที่สวนสาธารณะ
‪ในเช้าวันนี้ก็เกิดเหตุสะพรึงขวัญ ‪ขึ้นอีกหนึ่งเหตุการณ์ค่ะ
‪น่าแปลกมาก ที่ในจุดเกิดเหตุ
‪มีป้ายประกาศ ‪ที่ชี้ตัวผู้ประทุษร้ายไว้ค่ะ
‪แต่เมื่อตรวจสอบแล้ว กลับเป็นชื่อ ‪ของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว
‪ทำให้การสืบสวนของตำรวจ ‪กลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้งค่ะ
‪นายคังนั้นได้ฆาตกรรมภรรยาของตัวเอง
‪และต้องโทษประหารชีวิต ‪ซึ่งขณะจำคุกอยู่นั้น
‪เขาเสียชีวิตขณะพยายามหลบหนี ‪ออกจากคุกในเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา
‪ด้านตำรวจมองว่าเป็นการจงใจ
‪ฉวยโอกาสในช่วงโกลาหล ‪เพื่อทำลายอำนาจรัฐ
‪และมีแผนว่าจะทำการตรวจสอบทันทีค่ะ
‪(ศพที่ถูกฆาตกรรม ตำรวจ)
‪"คังกีบอม" เหรอ
‪(ศพที่ถูกฆาตกรรม ตำรวจ คังกีบอม)
‪(ไม่สามารถแสดงหน้านี้ได้)
‪เขาตายแล้วงั้นเหรอ
‪(กำลังลบข้อมูลเชิงเครือข่าย)
‪นี่ ถึงจะตามลบเท่าไร ‪ก็ไม่มีที่สิ้นสุดเลย
‪เราส่งข้อความไปขอให้เขาลบให้ดีไหม
‪คิดว่าจะขอเขาได้เหรอคะ
‪ตามลบและปิดแอคเคาท์ไปเถอะค่ะ
‪ไม่สนใจข่าวอาร์โกสกันแล้วเหรอ
‪เอาแต่พูดถึงคังกีบอมๆ
‪ยิ่งออกข่าวคนก็ยิ่งค้นหาเรื่องนี้
‪จะลบหมดเมื่อไหร่เนี่ย
‪ตั้งใจหน่อยเถอะ
‪ครับ ตั้งใจ
‪เคลียร์
‪ไม่ใช่นะครับ
‪บอกว่าไม่ใช่ครับ
‪ทำไมคุณถึงมาถามหาคนตายที่นี่ล่ะครับ
‪ครับ พวกเราจะจับคนร้ายให้ได้ครับ
‪สายสืบยางครับ ‪เขาแจ้งว่าเห็นคนคล้ายคังกีบอมครับ
‪บอกว่ารับทราบ แล้ววางสายไปซะ
‪ครับ
‪พักหน่อยเถอะ
‪มีคนตายแต่กลับให้ไปตามจับผีงั้นเหรอ
‪มันเข้าท่าไหมเนี่ย
‪ทฤษฎีสมคบคิดก็มีขอบเขตนะ
‪พวกนักข่าวก็ได้กลิ่น ‪แล้วมาอยู่แถวนี้กันเต็มเลย
‪พวกนักข่าวเหรอ มาอยู่นี่กันทำไม
‪นายเคยเป็นเพื่อนกับคังกีบอมนี่
‪ระวังตัวด้วย
‪โอ๊ย บ้าเอ๊ย
‪แผนกอาชญากรรม สน.ยูยอนครับ
‪(ฮวังดึกกู)
‪โอ้โฮ ตายจริง
‪ได้ยินเสียงรองประธานแต่เช้า ‪รู้สึกดีจังเลยนะ
‪ว่าแต่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่แบบนี้ ‪จะไม่เป็นไรเหรอ
‪พูดอะไร นี่ยังไม่ได้เริ่มเลยด้วยซ้ำ
‪ฉันจะรับผิดชอบเรื่องทุกอย่างเอง ‪แกหอบเงินไปสนุกเถอะ
‪ถ้าเป็นแบบนั้นฉันก็จะขอบคุณมาก
‪จัดหาของมาให้ดีแล้วกัน
‪ฉันมีศพอีกเพียบ ‪เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
‪แต่ตอนแรกแกทำเหมือน ‪จะไม่ร่วมโต๊ะกับฉันด้วยซ้ำ
‪ทำไมถึงเปลี่ยนใจงั้นเหรอ
‪เรื่องส่วนตัวกับเรื่องงาน ‪มันคนละเรื่องกันนี่
‪ฉันจะจำคำนั้นไว้นะ
‪แน่นอนสิ ตั้งใจทำงานนะ
‪อะไรๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจ
‪ก็เลยจนตรอกแล้วสินะ
‪ดีเลย ตกต่ำลงไปเรื่อยๆ เลย ‪ไอ้คุณฮวัง
‪เขาไม่ใช่ของที่ฮวังดึกกูส่งมา ‪จะไม่เป็นไรเหรอครับ
‪แกเคยเห็นศพพูดได้ไหมล่ะ
‪อัดให้เละแล้วเอาไปแขวน
‪เดี๋ยวปั๊ด ‪แกก็ควรจะใช้หนี้ให้ตรงเวลาสิ
‪คิดว่าเราอยากทำแบบนี้หรือไง
‪ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่ ‪ฉันก็ลำบากเหมือนกันนะ
‪ถ้าภรรยากับลูกๆ ผมรู้
‪พวกเขาจะต้องตกใจมากครับ
‪ช่วยทำให้พวกเขา...
‪หาไม่เจอด้วยนะครับ
‪หักค่าแรง ค่านู่นค่านี่
‪ร่างกายแกก็ไม่มีค่าอะไรเลย
‪ได้โปรด ‪ไว้ชีวิตครอบครัวผมด้วยนะครับ
‪- ใช่ไหมล่ะ ‪- ครับ
‪- ฆ่าให้ตายพร้อมกันก็ใจร้ายไปหน่อย ‪- ครับ
‪ไม่ใช่คำสาบานในสวนท้อสักหน่อย
‪อย่าห่วงนักเลย
‪ต้องเหลือคนไว้หน่อยสิ ‪จะได้มาใช้เงินที่เหลือคืน
‪ขอบคุณครับๆ
‪ได้สิ อือๆ
‪ไหนดูซิ
‪"คังกีบอมคือฆาตกร"
‪"คังกีบอมยังมีชีวิตอยู่"
‪อันนี้ดีเลย
‪"คังกีบอมซ่อนอยู่ในหมู่พวกเรา"
‪เป็นยังไง
‪ว่าแต่คังกีบอมเกี่ยวอะไรด้วยล่ะครับ
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ฉันน่ะ ไม่อยากรู้จัก ‪คนที่มีปัญหากับฮวังดึกกูหรอก
‪พวกเราก็แค่ทำตามที่พวกเขาบอกให้ทำ
‪แล้วรับเงินมาก็พอ จบไหม
‪แขวนคอมันแล้วพาไปซะ
‪ครับ
‪อะไรเนี่ย เกิดอะไรขึ้น
‪อะไรวะเนี่ย
‪อะไรน่ะ
‪อะไรของแก แกเป็นใคร
‪ปกติแล้ว เราจะไม่เอาถึงตาย ‪แล้วส่งให้ตำรวจ
‪แกเป็นใครกัน
‪แต่วันนี้ฉันขอยกเว้น
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่ มานี่สิ
‪อย่าเข้ามานะ
‪อย่าเข้ามานะ อยู่ตรงนั้นเลย
‪ถ้าแกเข้ามา ฉันแทงมันแน่
‪(แนวกั้นตำรวจ ห้ามเข้า)
‪(กำลังบันทึกภาพ)
‪ถ้าถูกจับได้ขึ้นมาจะทำยังไง
‪เราไปกันเถอะนะ
‪นี่ เธอไม่ได้ยินเสียง ‪ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเหรอ
‪ถ้าอัปคลิปนี้ล่ะก็ ‪ผู้ติดตามต้องพุ่งปรี๊ดแน่
‪พวกศพที่ถูกแขวนคอ ‪มีศพที่ถูกไฟคลอกด้วย
‪ฉันว่าที่นี่แหละ ‪คือจุดเริ่มต้นของคดีทั้งหมด
‪- นี่ เราเข้าไปกันเถอะ ‪- หือ
‪ให้ตาย
‪นี่ ยืนตรงนี้ แล้วถ่ายฉันหน่อย
‪หมายความว่า ‪คนชื่อคังกีบอมเคยมาที่นี่เหรอ
‪นี่ คนตายไปแล้วจะมาที่นี่ได้ยังไง
‪พร้อมแล้วใช่ไหม
‪เตรียมตัว
‪แอ็กชั่น
‪โอ้โฮๆ
‪เล่นอะไรเสี่ยงๆ
‪(ตำรวจทำร้ายร่างกายประธานอาร์โกส)
‪ไอ้พวก...
‪คนที่ฆ่าไม่ตาย ‪ฉันจะฆ่ามันยังไงดีล่ะ
‪ก็ทำให้มันอยากตายซะสิ
‪คนที่คิดว่าตัวเองถูกต้องเที่ยงธรรม
‪ทนเห็นตัวเองเปื้อนโคลนไม่ได้หรอก
‪เพราะงั้นฉันถึงได้ไว้ชีวิตแกไง
‪ไม่มีอะไรต้องอับอายหรอก
‪ร่างกายจะสกปรกหน่อยแล้วยังไง ‪ชีวิตต้องมาก่อน
‪มินจุน
‪ตอบมาสิ ซอลมินจุน
‪ครับ
‪ฉันชอบที่แกไม่คิดอะไร
‪ทำตามที่สั่งอย่างดี
‪ผมต้องทำแบบนั้น
‪คุณถึงจะไว้ชีวิตผม
‪ถ้าแกทำเหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้ ‪หัวแกก็ไม่ระเบิดหรอก
‪แต่บางที...
‪ฉันก็คิดถึงแกคนเก่านะ
‪แกเก่งเรื่องแทงข้างหลังคนอื่นนี่
‪ในส่วนที่กล่าวว่า ‪ผู้ก่อเหตุคือตำรวจเก่า
‪เราได้จัดการ ‪ทำให้เป็นเพียงแค่ข่าวลือ
‪ถึงพวกเขาจะพูดออกมาตรงๆ ไม่ได้ ‪แต่ผมเชื่อว่าประชาชนหลายคน
‪คิดว่าอาร์โกส ‪อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ครับ
‪ถ้าเราเล่นสื่อให้ดี
‪แทนที่จะเป็นความรับผิดชอบของตำรวจ
‪- ก็จะกลายเป็นการโทษอาร์โกส... ‪- ฟังดูดีนะ
‪แต่มันดูเป็นไปไม่ได้เลย
‪ผมไม่เคยบอกว่าเป็นเรื่องง่ายครับ
‪ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
‪(เหยื่อคดีก่อการร้ายที่สวน)
‪นี่ผลตรวจดีเอ็นเอของผู้เสียชีวิต ‪ในเหตุก่อการร้ายที่สวนสาธารณะ
‪ทั้งหมดเป็นคนธรรมดา
‪ที่แย่กว่านั้นคือ ‪พวกเขาคือเหยื่อคดีคนหาย
‪คดีลักพาตัว ‪ที่ตำรวจไม่เคยปิดคดีได้เลย
‪คนร้ายที่ก่อเหตุเป็นคนธรรมดา ‪ที่ถูกลักพาตัวไปเหรอครับ
‪รู้ไหมว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไง
‪ผมอยากจะให้คังกีบอมอะไรนั่น ‪ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ
‪อยากให้เขาเป็นฆาตกรจริงๆ ‪แล้วจับเขาเข้าคุกให้ได้
‪ผมจะหาวิธีที่ไม่ให้ ‪กรมตำรวจต้องเสื่อมเสียครับ
‪วิธีนั้น...
‪อธิบดีชเวก็รวมอยู่ด้วย
‪รู้ใช่ไหม
‪(ชเวเยวอน)
‪เธอไม่ใช่คนที่จะถูกเล่นงานง่ายๆ นะ
‪(รูกัล)
‪พี่ ได้ยินผมไหม
‪กวังชอล เกิดอะไรขึ้น
‪- ตำรวจมา... ‪- เรื่องที่เราเป็นรูกัล
‪กับเรื่องที่พี่ยังไม่ตาย ‪ถูกเปิดโปงแล้ว
‪ในอินเทอร์เน็ตก็ฮือฮากันใหญ่เลย
‪- อะไรนะ ‪- รีบหนีไปเร็ว
‪ถ้าถูกจับได้ พี่จบเห่แน่ครับ
‪กวังชอล
‪นี่มันอะไรกันเนี่ย
‪(ฆาตกรสุดเหี้ยม คังกีบอม ‪ยังมีชีวิตอยู่ ตอนนี้กำลังหลบหนี)
‪ตื่นได้แล้ว คังกีบอม
‪โอ๊ย ใจผม
‪หัวใจจะวาย
‪- อะไรเนี่ย ‪- เป็นอะไรไปครับ
‪- ฝันว่าโดนไล่ล่าเหรอครับ ‪- ฝันเหรอ
‪ฉันนอนหลับไปนานแค่ไหน
‪ประมาณสิบนาทีมั้ง
‪แล้วพวกนี้คืออะไร
‪ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
‪คุณเวียนหัวและเห็นภาพหลอน ‪ผมก็เลยตรวจดู
‪แต่คุณดิ้นแรง ผมเลยมัดไว้
‪เพราะดวงตาเทียมอ่อนไหวมาก ‪จะเคลื่อนไหวตอนตรวจไม่ได้
‪แล้วตาฉันเป็นยังไงบ้าง
‪- ปกติดีครับ ‪- ปกติงั้นเหรอ
‪ทำไมครับ มีปัญหาอะไรเหรอครับ
‪ไม่ดวงตาก็สมองฉัน ‪มันต้องมีอะไรแปลกๆ
‪หมายถึงยังไงครับ
‪ฉันแค่อ่านข้อความประโยคเดียว ‪แต่ความทรงจำกลับสั่นไหว
‪เมื่อก่อนก็เคยเป็น ‪แต่ครั้งนี้ต่างออกไป
‪ฉันคิดไปตามตัวหนังสือนั้น
‪แถมรู้สึกเหมือนเนื้อหานั้นด้วย
‪ผมก็เคยมีประสบการณ์คล้ายๆ กันครับ
‪แฟนเก่าผมส่งการ์ดแต่งงานมา ‪เพราะคิดว่าควรแจ้งผมสักหน่อย
‪แต่แวบหนึ่งผมก็มองเห็น ‪ชื่อเจ้าบ่าวเป็นชื่อผม
‪ผมนี่อยากจะร้องเลย
‪ไม่รู้ว่าอะไรจริงอะไรปลอมกันแน่
‪ผมจ้องอยู่นานเลยครับ
‪ผมน่ะ...
‪เคยรักเธอมากครับ
‪รักมากเลย
‪นายบ้าหรือเปล่า คนกำลังเครียดอยู่นะ
‪ผมจะบอกว่าการบิดเบือนความทรงจำ ‪เกิดขึ้นบ่อยกว่าที่คิดครับ
‪เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
‪แต่ก็เผื่อเอาไว้
‪โอเค เอาล่ะ
‪ผมจะรีเซตดูแล้วกันครับ
‪(รีเซตข้อมูลภาพ)
‪ผมขอไปดื่มกาแฟหน่อย
‪(รีเซต)
‪กำจัดต้นเหตุที่ทำให้เกิด ‪การไม่สอดคล้องของการรู้คิด
‪อะไรนะ มันคืออะไร
‪(กำลังลบข้อมูล)
‪นี่ นายทำอะไรน่ะ
‪หยุดเลยนะ หยุด
‪เป็นอะไรไปเนี่ย
‪(หยุด)
‪ขอบคุณค่ะ หัวหน้าทีม
‪เป็นอะไรไป
‪แค่จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกๆ
‪พวกคนที่คุณไปตามล่า ‪กับกวังชอลเป็นยังไงบ้างคะ
‪จับได้แล้ว
‪เล่ารายละเอียดหน่อยสิคะ
‪กระดูกซี่โครงหักสามสี่ซี่ ไหล่หลุด
‪มีรอยถลอกและช้ำทั่วร่าง
‪ส่งต่อให้ตำรวจในสภาพหมดสติ
‪และยังมีหลักฐานแน่นหนา ‪เพราะงั้นคงหลุดยากเลยล่ะ
‪(ผมเป็นคนร้ายครับ)
‪(ผมเป็นฆาตกรครับ)
‪สมแล้วจริงๆ
‪เรื่องวันนี้นายห้ามบอกใครนะ
‪ไม่นะครับ
‪ถึงผมจะชอบแหกกฎ ‪แต่คงปิดเรื่องนี้ไม่ได้หรอกครับ
‪นายก็ทำเป็นไม่รู้ ‪เหมือนฉันไม่เคยมาที่นี่ก็ได้นี่
‪ถ้าเกิดปัญหาขึ้นตอนรีเซต
‪ถ้าดวงตาดับไป ‪ก็ทำอะไรไม่ได้เลยนะครับ
‪แค่ถึงตอนเราเจอตัวหัวหน้าโอก็พอ ‪ฉันจะระวังตัว
‪แค่ระวังตัวมันไม่พอนะ...
‪คนอื่นเป็นห่วงฉัน ‪ฉันไม่อยากเป็นภาระให้ทีม
‪ถ้าฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันจะบอกนายทันที
‪แค่ช่วยปิดให้ถึงตอนนั้นก็พอ นะ
‪นะ
‪โอ๊ย ปวดหัว
‪ลูกพี่ครับๆ
‪เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ
‪ลูกพี่บงมันชอลถูกจับครับ
‪- เหรอ ‪- ครับ
‪เห็นว่าถูกจับได้ที่จุดเกิดเหตุ ‪ตอนจะจัดการลูกหนี้ค้างเงินครับ
‪แบบนี้ถ้าลูกพี่โดนหางเลขด้วย...
‪ของที่ฉันส่งไป
‪ไม่น่าจะมีลูกค้าของบงมันชอลนะ
‪แต่ว่าลูกพี่ทั้งสองคน...
‪ฉันกับเจ้าหมอนั่นแค่ทำธุรกิจกัน
‪ฉันแค่เตรียมของให้
‪มันจะหาเงินโดยเอาอวัยวะไปขาย ไปแล่
‪หรืออะไรก็เรื่องของมัน
‪มันขุดหลุมฝังตัวเองเพราะความโลภ
‪แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันเหรอ
‪ผมคิดน้อยไปครับ
‪หรือว่า...
‪แกจะบอกให้ฉันไปตามเช็ดขี้ให้มันเหรอ
‪ผมผิดไปแล้วครับ ลูกพี่
‪เลือกข้างให้ดีล่ะ
‪ครับ ลูกพี่
‪เวรเอ๊ย
‪เยวอน
‪ตอนฝนตกหนักก็ต้องหลบสิ
‪ทำไมเธอต้องออกไปรับหน้า ‪แก้ปัญหาให้ด้วย
‪จำที่ท่านประธานบอกไม่ได้เหรอคะ
‪ถึงเราอาจจะลอบกัดกันเองบ้าง
‪แต่เราจะร่วมมือกันเสมอ ‪เมื่อเผชิญหน้าศัตรูภายนอก
‪บงมันชอลถูกจับในที่เกิดเหตุนะ ‪ไม่ใช่แค่ต้องสงสัย
‪หลักฐานมัดแน่นเลย
‪ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอกค่ะพี่
‪แยกให้ออกว่าใครเป็นศัตรูก็พอ
‪ฉันเข้าใจดีทุกอย่าง
‪แต่แค่ว่าทำไมเธอถึงต้องออกหน้าด้วย
‪ทั้งที่เรื่องมันเกี่ยวข้อง ‪กับฮวังดึกกูเนี่ย
‪เพราะอาร์โกสเป็นของฉันไงคะ
‪ฉันแค่กลัวว่าเธอเข้าไปยุ่ง ‪แล้วจะโดนสวนกลับเอาน่ะสิ
‪ก็ต้องฝ่าไปให้ได้
‪ไหนๆ ก็พูดแล้ว ‪งั้นฉันขอบอกไว้ก่อนนะคะพี่
‪อย่าออกนอกฝั่งฉันนะคะ
‪เธอเป็นห่วง
‪หรือขู่ฉันกันเหรอ
‪อีกอย่าง ฉันไม่คิดจะ ‪รับหน้าคนเดียวหรอกนะคะ
‪กล้าดียังไงถึงมา
‪เรียกคนอื่นมาแล้วมาโวยวายอะไร
‪ใครเรียกคุณมากัน
‪ฉันเรียกเขามาเองค่ะ
‪ว่าไงนะ
‪ช่วยออกไปก่อนได้ไหมคะ
‪เธอจะอยู่กับเขาสองคนเหรอ
‪อยากโดนเขาทำร้ายอีกหรือไง
‪ออกไป
‪ได้
‪เอาอย่างนั้นก็ได้
‪คุณได้ชื่อว่าเป็นรองประธาน ‪ไปเยี่ยมเขาหน่อยเป็นยังไงคะ
‪เยี่ยมเหรอ
‪ใครกัน
‪บงมันชอลเหรอ ฉันเนี่ยนะ
‪คนหนึ่งก่อเรื่อง อีกคนคอยตามเช็ด
‪ฉันยุ่งเพราะคนแถวนี้
‪เลยคิดว่าเรื่องแค่นั้น ‪น่าจะทำให้กันได้
‪นั่นสิ
‪เธอติดต่อกับคนตายนี่ ‪คงจะยุ่งน่าดูเชียวล่ะ
‪เรื่องราวของเขาน่าสงสารอยู่นะ
‪เดี๋ยวนี้รู้จักเห็นใจคนอื่นด้วยแฮะ
‪เพราะงั้นฉันถึงได้เป็นประธานไง
‪ตำแหน่งนี้ต้องเป็นคนใจกว้าง
‪ดูคนกัดฟันพูดสิ
‪ตัวเองจ้องแต่จะฉกของของคนอื่นไปแท้ๆ
‪ไปกล่อมบงมันชอล ‪อย่าให้เขาทำอะไรหุนหันพลันแล่น
‪ตอนบ่ายฉันจะไปพบ ‪ผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจ
‪คุณก็มาด้วยล่ะ
‪รู้สึกได้กลิ่นประธานฮยอนเลยนะ
‪ฉันนัดมาได้อย่างยากลำบาก
‪เพราะงั้นถ้าฉันไม่อนุญาต ‪ก็ห้ามปริปากอะไรเด็ดขาด
‪งั้นทำไมไม่ไปคนเดียวล่ะ
‪ฉันอยากแสดงให้เห็น
‪ว่าฉันทุ่มเทเพื่อองค์กรขนาดไหน
‪เพิ่งอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมง ‪ทำไมทำหน้าซังกะตายแบบนั้น
‪แกยังมีหน้ามาที่นี่อีกเหรอ
‪คิดว่าฉันเป็นคนจัดการแกเหรอ
‪หุบปากไปเลย
‪ให้ตายเถอะ
‪แกลากตำรวจมายุ่ง ‪กับเรื่องธุรกิจของเราเหรอ
‪- ไอ้คนขี้ขลาดเอ๊ย ‪- เฮ้ย บงมันชอล
‪คนที่จับแกไม่ใช่ตำรวจ ‪ส่วนฉันยิ่งไม่ใช่ไปกันใหญ่
‪ว่าไงนะ
‪ยังมีคนอื่นที่ตั้งใจจับเราอยู่อีก
‪ฉันยอมถูกเรียกว่าเป็นไอ้บ้า
‪คอยตามจับไอ้พวกนั้นจนหัวหมุน
‪แต่คนที่เหลือ ‪เอาแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเอง
‪พูดกันตรงๆ
‪นอกจากฉันแล้ว มีใครมาที่นี่ไหมล่ะ
‪ถ้างั้นแกจะบอกว่า ที่จัดแสดงศพ
‪กับที่ก่อเหตุวุ่นวายเมื่อวันก่อน ‪ก็ฝีมือไอ้พวกนั้นงั้นเหรอ
‪ถ้าจะถอนรากถอนโคนมัน ‪ก็ต้องพลิกเกมสิ
‪นี่ แกพาฉันออกไปได้ใช่ไหม
‪เย็นพรุ่งนี้ออกไปพร้อมกันเป็นไง
‪ฉันจะคอยดูคำพูดของแก
‪ให้ตายเถอะ
‪เอาไปไว้ที่รถ
‪ฉันทำงานที่ต้องทำเสร็จแล้ว
‪เหลือแต่งานที่ต้องดู
‪พวกนั้นน่าจะใช้คนในแวดวง ‪การเมือง ธุรกิจ นักกฎหมาย
‪รวมถึงสื่อ ‪เพื่อช่วยบงมันชอลอย่างเต็มที่
‪ไม่น่าจะมีช่องให้หลุดออกไปได้ ‪จะเป็นไปได้เหรอคะ
‪ยังไงพวกนั้นก็ต้อง ‪หาช่องทางให้ได้อยู่แล้ว
‪เขาเห็นกันทั้งโลกแล้ว ‪มันจะทำได้ยังไงครับ
‪เราประมาทไม่ได้หรอก
‪ถึงหมอนั่นจะโดนปลด แต่การที่สมาชิก ‪ถูกตำรวจจับก็ทำให้อาร์โกสอับอาย
‪แต่มีคนบ้าอยู่คนหนึ่งนะ
‪ไอ้คนที่ไม่เคยทำอะไรตามกติกาเลย
‪มันอาจจะยืมมือเรา ‪เพื่อจัดการบงมันชอลก็ได้
‪หลอกใช้เรางั้นเหรอ
‪ถ้าหลอกใช้อย่างเดียวก็ดีสิคะ
‪แต่นี่กลับอ้างชื่อคังกีบอม ‪และล้อเลียนด้วย
‪ไม่ใช่ล้อเลียนหรอก เรียกว่า...
‪ทำให้ฉันกลายเป็นคนดังเถอะ
‪แต่ว่ามีฝั่งหนึ่งที่พยายามกำจัด
‪และอีกฝั่งก็พยายามช่วยบงมันชอล
‪แปลว่ามีคนในอาร์โกส ‪ที่อยู่ตรงข้ามฮวังดึกกู
‪เท่าที่ดูตอนนี้น่าจะเป็นชเวเยวอน
‪ถ้าเธอต้องการรักษาตำแหน่ง
‪การที่บงมันชอลยังอยู่ดี ‪ถือว่าได้เปรียบกว่า
‪ต้องมีบางคนที่คิดอยากแย่ง ‪ตำแหน่งบงมันชอลแน่ครับ
‪ฉันก็คิดเหมือนกัน
‪ตึกของบงมันชอลจะกลายเป็นสมรภูมิรบ
‪ใครไปเจอใคร
‪จะเกิดการรวมตัวหรือแยกกันยังไง ‪เรามาจับตาดูกัน
‪เราจะคอยตามดูทันทีครับ
‪ตามนั้นแหละ
‪อธิบดีคะ
‪รุ่นพี่กีบอม ‪จะเป็นอันตรายหรือเปล่าคะ
‪เขาถูกเปิดเผยใบหน้าแล้ว
‪เราทำงาน ‪โดยห่วงเรื่องนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‪คังกีบอมสแตนด์บายรอก่อน
‪ครับ
‪(สินเชื่อโมพิน)
‪บิงโก
‪คนที่ไม่เชื่อแม้แต่เครื่องนับแบงก์
‪ไม่น่าจะสะเพร่าแบบนี้
‪ผมจะทำเป็นไม่เห็นอะไร
‪ออกมาเถอะครับ
‪งั้นเหรอ
‪(ธนาคารสินเชื่อโมพิน)
‪ชเวยงเข้ามาต่อจากฮวังดึกกูครับ
‪จับตาดูไว้ ว่าพวกนั้นจะปะทะกันไหม
‪ผมน่าจะใส่ดวงตาเทียมสักข้างนะครับ
‪จะได้ถ่ายหน้าพวกมันแล้วส่งให้ดูได้
‪ให้ตายเถอะ
‪ม่านตาไม่ตรงกัน ‪หากสแกนม่านตาล้มเหลวอีกสองครั้ง
‪- ของทั้งหมดจะถูกทำลาย ‪- แค่นี้เองเหรอ
‪แค่ควักลูกตาโกยงด๊อกมาก็พอเหรอ
‪มาทำอะไรในบ้านที่ไม่มีใครอยู่
‪โดยที่เจ้าของไม่ได้อนุญาตเหรอ
‪เฮ้อ นิสัยคนเรามันแก้ยากจริงๆ
‪จะไปหวังอะไร ‪กับคนโหลยโท่ยอย่างแกได้ล่ะ
‪เอาบงมันชอลไปขังไว้
‪เพื่อจะมาเปิดตู้เซฟ ‪ใช้แรงไปเท่าไรล่ะ
‪แล้วคนที่ห่วงใยน้องตัวเองนักหนา
‪ทำไมถึงไม่ไปเยี่ยมเขาเลยสักครั้ง ‪แต่มาที่นี่แทนล่ะ
‪ฉันมาจับตาดูโจรไงล่ะ
‪- อะไรนะ ‪- เหลือโอกาสอีกสองครั้งนี่
‪ทำไมไม่เอาตาไปสแกนล่ะ
‪รีบสแกนสิ
‪ถ้ามีเวลามาไล่ตามคนอื่น ‪ก็ไปสนใจธุรกิจตัวเองเถอะ
‪เห็นว่าขาดทุนย่อยยับเลยนี่
‪ชเวยงคนนี้อยู่มาตั้งแต่ ‪แก๊งมดคันไฟจนถึงอาร์โกส
‪ฉันอยู่มาร่วม 40 ปีได้เลยนะ
‪ฉันต่างจากคนที่คอยเก็บกวาดขยะ ‪ขับรถตู้แช่แข็งอย่างแก
‪เฮ้ย ‪ส่องกระจกดูตัวเองเถอะ ไอ้ฮวังเอ๊ย
‪แกจะได้เห็นลูกหมูสกปรก ‪ที่ไม่เจียมกะลาหัว
‪แล้วทำให้บ้านตัวเองเปื้อนขี้ไปหมด
‪จิ้งจอกแก่นี่ปากเก่งจังนะ
‪แต่มันก็เป็นได้แค่ ‪ปากคนแก่เหม็นเน่านี่แหละ
‪ฉันว่าการปล่อยวาง
‪เหมาะเหม็งกับชีวิตแกเลย
‪แกเข้ามามือเปล่าไม่ใช่เหรอ
‪รอเดี๋ยวเถอะ
‪ฉันจะส่งแกกลับไปมือเปล่าเอง
‪ตั้งใจสแกนดวงตาให้ไหม้ไปเลย
‪ฉันไปหามันชอลก่อนล่ะ
‪มีการแจ้งเตือนจากเว็บไซต์ซื้อของ ‪ว่าสินค้าที่จองไว้มีสต็อกเข้าครับ
‪นายไม่ต้องมาทำเป็นเชื่อฟังฉันเลย
‪แล้วนายน่ะ ลองนายแตะต้อง ‪ไฟล์เกี่ยวกับยอจินอีกดูสิ
‪ฉันจะควักนายออกมาเลย
‪ผมแค่ทำตาม ‪ผลการวิเคราะห์เท่านั้นครับ
‪นายแค่รายงานก็พอ ‪ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง
‪จะทำการชำระเงิน ‪ที่เว็บไซต์ซื้อของไหมครับ
‪เอาเลย
‪อีกอย่างนายน่ะ ถ้าฉันไม่ชวนคุย ‪ก็ไม่ต้องพูดขึ้นมาเลย เข้าใจไหม
‪นี่เป็นการลงโทษ
‪อะไรเนี่ย
‪รีบเปิดเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪คุณจะเปิดใช้ ‪แต่ฟังก์ชันปิดเสียงเหรอครับ
‪ครับ พอใจหรือยัง
‪ให้ตายเถอะ
‪ประสาทจะกิน
‪อย่าแตะต้องของคนอื่นสิครับ
‪นายรู้ด้วยเหรอ
‪ถ้ารู้ว่ามีคนมาก็พูดด้วยหน่อยสิ
‪เอาแต่ง่วนอยู่กับหุ่นยนต์ ‪จนเหมือนคนโรคจิต
‪ไว้ชีวิตผมด้วยครับ
‪- สนุกไหมครับ ‪- เฮ้อ ไม่สนุกเลย
‪ฉันก็แค่เบื่อๆ
‪นี่อะไรเหรอ
‪(ร่างทดลอง เอฟ 100 เอช)
‪ร่างทดลอง เอฟ 100 เอช ‪นี่คืออะไรเหรอ
‪ชื่อฟังดูเหมือน ‪ของยุคเริ่มแรกของรูกัลเลย
‪ผมไม่ค่อยสนใจเทคโนโลยีล้าสมัย
‪ก็เลยยัดๆ ใส่กล่องไว้น่ะครับ
‪ยุคเริ่มแรกของรูกัลเหรอ
‪งั้นถ้าเชื่อมต่อ ‪จะดูยุคเริ่มแรกของรูกัลได้เหรอ
‪ถ้าอธิบดีไม่รับรอง ‪ก็ไม่น่าจะได้นะครับ
‪แต่ถ้าเอาไปต่อกับ ‪คอมของอธิบดีก็ไม่แน่
‪(ธนาคารสินเชื่อโมพิน)
‪ชเวยงออกไปเมื่อกี้
‪ฮวังดึกกูก็กำลังออกไปที่ไหนสักที่
‪ทั้งสองคนปกติดี ต่างกับที่คาดไว้
‪ให้ผมตามใครดีครับ
‪ชเวยงมุ่งหน้าไปทางสถานีตำรวจยูยอน
‪นายตามฮวังดึกกูไป
‪แต่อธิบดีครับ
‪คุณให้พี่มีนา ‪ตามผู้บัญชาการตำรวจใช่ไหมครับ
‪เขาคง...
‪ไม่ใช่ใช่ไหมครับ
‪กับพวกอาร์โกส...
‪ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่ใช่
‪ขอบคุณนะคะ
‪ลองใส่ตัวนี้ดูหน่อยไหมคะ
‪ครับ
‪นี่ไม่เห็นเหมือนการปลอมตัวเลย
‪นี่มาจากไหนครับ
‪คราวหลังผมขอรับบทนี้ไม่ได้เหรอ
‪ถ้านายไม่เอาดวงตาเทียมมาแลก ‪ก็ทำใจซะเถอะ
‪ล้อเล่นอะไรน่ากลัวขนาดนั้น
‪โอ๊ะ อันนี้ ‪ผมดูแล้ว เขาว่าดีกับดวงตานี่
‪อันนี้แบรดลีย์เป็นคนพัฒนาขึ้นมา
‪ก็ใช่ไง ผมขอรับบทไม่ได้เหรอ
‪ทำใจซะ
‪ให้ทำใจอะไรนักหนา ‪เห็นผมเป็นคนอกหักหรือไง
‪โอ๊ย
‪ฉันก็แค่พูดไปงั้น ‪ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย
‪แม่เจ้า
‪สวยจัง
‪น่าจะบอกว่าเท่สิ
‪ใช่แล้ว แบบนี้ถึงเรียกว่าปลอมตัว ‪ไม่มีใครรู้เลยว่าเป็นซงมีนา
‪รุ่นพี่คะ
‪หัวหน้าทีมขำเหรอคะ
‪เปล่า ฉันไม่ได้ขำเลยนะ
‪ชอบชุดที่ฉันเลือกให้ไหมคะ
‪ก็ชอบอยู่...
‪มันก็ดูไม่แย่เท่าไร
‪อธิบดีคะ ทำไมผู้บัญชาการตำรวจ ‪ถึงมาที่เดียวกับชเวเยวอนคะ
‪ยังเร็วไปที่จะด่วนสรุป ‪แต่ยังไงก็ตั้งกล้องไว้ก่อน
‪ค่ะ รับทราบค่ะ
‪ลองทานผลไม้ดูสิครับ
‪คุณใจดีจังเลยนะคะ
‪ไม่หรอกครับ
‪รอนานใช่ไหม
‪ไม่เลย
‪หัวหน้าทีม ฮวังดึกกูก็มาค่ะ
‪ฮวังดึกกูเหรอ
‪ฉันนึกว่าเขากำลังก่อสงคราม ‪กับชเวเยวอนอยู่ซะอีก
‪เขาจำเธอได้ไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เราสบตากัน ‪แต่เหมือนเขาจะจำไม่ได้นะคะ
‪หลบหน้าเขาก่อนแล้วกัน
‪ค่ะ ทราบแล้วค่ะ
‪ไม่เอามือลงหรือไง
‪เฮ่ เรากำลังปฏิบัติภารกิจอยู่นะ
‪ต้องทำให้สมบูรณ์แบบจนจบ
‪ฉันหนัก แค่วิกก็หนักจะตายแล้ว
‪แต่ยังไงเมื่อกี้ก็ขอบใจนะ
‪ฉันไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเขาซึ่งๆ หน้า
‪ที่น่าตกใจก็คือ...
‪นี่แปลว่าพวกเรา ‪เหมือนแฟนกันจริงๆ ไม่ใช่เหรอ
‪เป็นแบบนั้นได้ยังไงนะ
‪พูดแบบนั้นสนุกมากไหม
‪ช่วงนี้นายโดนฉันอัดน้อยไปใช่ไหม
‪พี่ครับ เคยได้ยินคำพูดแบบนี้ใช่ไหม
‪"ถ้าจะหลอกคนอื่น ‪ก็ต้องหลอกตัวเองให้ได้ก่อน"
‪พวกเราตอนนี้...
‪จะบอกว่ายังไงดี
‪เหมือนภาพที่ไม่สมบูรณ์
‪ถ้าจะทำให้สมบูรณ์ จะต้องทำยังไงล่ะ
‪ช็อปปิ้ง ไม่ก็ขับรถเล่น
‪ถ้าไม่งั้นก็...
‪หั่นสเต๊กให้กันอย่างหวานชื่น
‪ไปว่ายน้ำหวานชื่นกันไหม
‪ว่ายน้ำ เยี่ยมเลย
‪- ตรงนั้นน่ะ ‪- ตรงนั้น...
‪ที่นี่งั้นเหรอ
‪อือ เป็นไง ชอบไหม
‪อย่าล้อกันเล่นสิ
‪นี่นายตีฉันเหรอ
‪เปล่านะ เปล่าๆ
‪- มาเลย ‪- ไม่เอาสิๆ
‪ปล่อยตัวบงมันชอลด้วยค่ะ
‪ท่านประธานครับ ‪พื้นฐานของการเจรจากันคืออะไรครับ
‪จะต้องคาดหวังอะไรที่เป็นไปได้สิครับ
‪คุณพิสูจน์ได้เหรอคะว่าบงมันชอล...
‪อยู่ในที่เกิดเหตุอาชญากรรม
‪เรื่องนั้น มีประชาชนที่กล้าหาญ ‪จับเขามาส่งให้ตำรวจ...
‪นั่นเป็นแค่คำให้การของตำรวจเองนี่คะ
‪ประชาชนคนนั้นคือใคร
‪มีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า
‪ถ้าฉันอยากจะเล่นสกปรกแบบนั้น
‪ก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้นะคะ
‪ที่ท่านประธานพูด
‪คือให้เราอ่อนข้อให้กันคนละนิดครับ
‪เอาซะว่าเป็น...
‪การสืบสวนที่เกิดจริงของตำรวจ
‪และไม่ใช่แค่บงมันชอล ‪ไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุเท่านั้น
‪แต่เขาสั่งการอะไรไม่ได้
‪รวมถึงไม่สามารถเข้าใจแยกแยะอะไรได้
‪จัดการว่าเขาเป็น ‪ผู้บกพร่องทางจิตด้วยครับ
‪แค่จะช่วยนักเลงคนหนึ่ง
‪ต้องทำให้ตำรวจกลายเป็นขยะงั้นเหรอ
‪ผู้บัญชาการครับ
‪คุณพูดจาห้วนจังนะ
‪ช่วยคิดถึง
‪สถานการณ์ของผมด้วยครับ
‪ผมเป็นถึงผู้บัญชาการ
‪แต่จะให้สาดโคลนใส่องค์กรตัวเอง
‪แบบนั้นมันค่อนข้าง...
‪เหมือนจะมีคนมาเพิ่มหนึ่งคนนะคะ
‪เราไม่มีกล้องเนี่ยสิ
‪จำได้ไหมคะว่าผู้บัญชาการคนก่อน ‪ลาออกไปเพราะอะไร
‪ก็เพราะมีคดี ‪ที่ยังปิดไม่ได้อยู่มากมาย
‪และอัตราการก่ออาชญากรรมก็ไม่ลดลง
‪ฉันจะทำให้คุณเป็น ‪ผู้บัญชาการที่มีความสามารถเองค่ะ
‪อะไรนะครับ
‪คุณคงไม่ยุติการรับราชการ ‪ด้วยการเป็นแค่ตำรวจ
‪เลือกดูสิคะ
‪ว่าจะเริ่มใหม่ ประสบความสำเร็จ ‪มีชีวิตรุ่งเรืองไปยาวๆ
‪หรือจะอยู่ในองค์กร ‪ที่ใจเราไม่ได้ภักดีนั่นต่อไป
‪ท่านประธาน ‪รู้จักวิธีทำข้อตกลงดีนะครับ
‪ทำไมคุณถึงไปอยู่ที่นั่น
‪ว่าแต่คุณเป็นใครคะ
‪คิดซะว่าผมเป็นคนที่มีคุณสมบัติ...
‪ที่จะมานั่งอยู่ตรงนี้แล้วกันครับ
‪สิ่งที่อยากพูดคืออะไรคะ
‪ผมแค่อยากลองถามอะไรดูหน่อย
‪การพูดใส่ความตำรวจที่ตายไปแล้ว
‪และทำให้ประชาชนไม่ไว้ใจตำรวจ
‪คุณคิดยังไงกับมันเหรอครับ
‪คุณคงไม่ได้เชื่อว่าพวกเรา...
‪อยู่เบื้องหลังเรื่องนั้นจริงๆ ‪ใช่ไหมคะ
‪ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นจริงๆ
‪ฉันก็ต้องหาตัวคนทำให้เจอ ‪แล้วจับมาสั่งสอนสิคะ
‪เพราะงั้นเชื่อฉัน ‪และมาจบการเจรจากันเถอะค่ะ
‪ออกมา
‪รีบลุกออกมาได้แล้ว ไอ้แก่
‪(ห้องคอมเพรสเซอร์)
‪ตามมา
‪มาแล้วเหรอครับ ลูกพี่
‪ดูแลไฟฟ้าให้ดีล่ะ
‪อย่าให้ระเบิดอีก
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪(ห้องไฟ)
‪ดอกสีน้ำเงินๆ
‪สีน้ำเงิน
‪ทำไม มีอะไรเหรอ
‪เกิดไฟฟ้าดับ แต่ฉันว่ามันแปลกๆ ค่ะ
‪ถ้าไม่มีใครตั้งใจเพิ่มกระแสไฟขึ้น ‪ก็ไม่น่าจะมีปริมาณขนาดนี้ได้นะ
‪อธิบดีครับ
‪ช่วงนี้ผมเฝ้าสังเกต ‪การใช้กระแสไฟฟ้าอยู่บ่อยๆ
‪ในบรรดาที่ที่เกิดไฟดับ ‪มีที่หนึ่งแปลกๆ
‪- ที่ไหนล่ะ ‪- สักครู่ครับ
‪ที่นี่ครับ
‪อาจเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ ‪จากหัวหน้าโอก็ได้
‪ใช้เหตุไฟดับ ‪เป็นการส่งสัญญาณใช่ไหมครับ
‪ลองไปดูก่อนดีไหมครับ
‪เอาสิ
‪ครับ อธิบดี
‪ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ
‪เจอตำแหน่งของหัวหน้าโอแล้ว
‪- ได้ยังไงคะ ‪- ซูซานหาเจอน่ะ
‪โอเค
‪คังกีบอมก็กำลังไปที่นั่น ‪เรารีบไปกันเถอะ
‪ครับ
‪วันนี้ฉันจะพาเธอไปส่งเอง นายไปเถอะ
‪- ทำอะไรของคุณ... ‪- บอกให้ไปไง
‪วันนี้ฉันอยากไปส่งเธอน่ะ
‪อย่าทำอะไรบ้าๆ
‪เราต้องหาตัว ‪คนที่ควรสั่งสอนให้เข็ดหลาบสิ
‪ใครเป็นคนส่งข้อความนี้มานะ
‪(มาเจอกันหน่อยไหม ‪ที่อ่างเก็บน้ำเป็นไง)
‪อย่ามาล้อกันเล่นนะ
‪อยากรู้ใช่ไหมล่ะ
‪จะบอกว่าคังกีบอมเหรอ
‪เปิดเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪เธอถามว่าฉันชอบเธอหรือเปล่าใช่ไหม
‪ถ้าฉันตอบ
‪เธอจะรับไว้ไหมล่ะ
‪เฮ้ย ไปซ่อมซิ
‪เร่งมือหน่อยสิโว้ย
‪ถ้าพวกแกจัดการไม่เรียบร้อย
‪พวกแกตายแน่
‪ถ้าไม่อยากลงไปเลียพื้นเอง
‪ก็ทำให้มันดีๆ หน่อย
‪ลูกพี่ครับ ผมว่าพวกเรา ‪ไม่น่าจะจัดการเองได้
‪เราจ้างคนมาทำเถอะครับ
‪นี่ แกมีเงินเหลือเยอะหรือไง
‪รีบจัดการสิเว้ย
‪ไม่ได้เจอกันแค่ครึ่งวัน ‪แต่ดีใจที่ได้เจอสุดๆ เลย
‪ได้พักสบายไหมล่ะ
‪ก็นะ
‪เดี๋ยวผมจะวิ่งเป็นสองเท่าให้ ‪อย่าห่วงเลยครับ
‪แน่ใจไหมคะ ว่าหัวหน้าโออยู่ในนั้น
‪น่าจะนะ
‪ข้อควรระวังอื่นล่ะ
‪เห็นว่าจุดเกิดเหตุน่าจะวุ่นวาย ‪เพราะไฟฟ้าดับครับ
‪เราอัดพวกมันจากข้างในก่อนก็ได้
‪- นี่เป็นช่วงเวลาที่เรารอคอยอยู่ ‪- อยากให้สมกับที่เรารอคอยนะคะ
‪ทำความสะอาดทั้งวันเลยสินะ
‪"ทำความสะอาด" ใช้คำได้ดีนะ
‪มาเก็บกวาดพวกมันให้เกลี้ยงกันครับ
‪ไปกันเถอะครับ
‪เราไปทางนี้กันเถอะ
‪ไฟกลับมาใช้งานได้แล้วค่ะ
‪กวังชอล เปิดไฟหน่อยสิ
‪ทำไมฉันถึงทำแบบนั้นนะ
‪คิดไปเองว่าเป็นร่างทดลองเหรอ
‪ถ้าดวงตาเทียมยึดครองฉันได้ ‪จะเป็นยังไงเหรอ
‪จะเสียการควบคุม ‪และใช้ชีวิตตามที่ดวงตาเทียมสั่งครับ
‪ยอมเสี่ยงชีวิตเข้ามา ‪เพื่อที่จะกระตุ้นฉัน
‪ฉันก็ต้องขึ้นสังเวียน ‪ไปเล่นกับเขาหน่อยสิ
‪พลาดขึ้นมา รุ่นพี่จะโดน ‪ฮวังดึกกูเล่นงานได้นะคะ
‪ดีเดย์เปลี่ยนเป็นวันนี้
‪เริ่มได้เลย
‪หากเขาออกมา ‪ความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยครับ
‪ถ้าหากเขาปฏิเสธล่ะ
‪คนที่ฮวังดึกกูต้องการคือผม
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน