NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 8
Co wy robicie?
Puszczajcie mnie.
Weź głęboki wdech.
Bo inaczej tego nie wytrzymasz.
Gdy na treningu mnie podtapiali,
nie miałem pojęcia, czemu to miało służyć.
Ale już rozumiem, że wiele zawdzięczam temu treningowi.
Jeśli dyrektor Gu faktycznie wciągnął nas w zasadzkę,
może być tak, że doktor Oh jest tylko przynętą.
Myślisz, że chodzi im o coś innego?
O mnie.
Możliwe, że porwał doktora Oh,
bo zależy mu na moich oczach.
Moja operacja się udała.
Mogę dać się im pojmać, poradzę sobie z konsekwencjami.
Jesteś gotów zaryzykować życie?
Wywabię ich, będę ich śledził i odbiję doktora Oh.
Zapłacą za wszystko.
Gdzie oni są?
Już szukam.
Koszmar.
Nie miałeś czasu tego opatrzyć.
Nieważne, później. W ostateczności mogę ją wymienić.
Dla mnie to ważne.
Widzę, że masz w tym wprawę.
Jedna trzecia mojej skóry jest syntetyczna.
Więc w porównaniu do ciebie jestem ekspertem.
Porusz ręką.
O wiele lepiej.
Nie nadwyrężaj jej, póki Bradley tego nie obejrzy.
Ja będę walczył.
No dobra, wreszcie wstaliście.
A skoro już się pozbieraliście, może poznamy się lepiej?
Pierwsze pytanie.
Dokąd jedzie ta ciężarówka?
Drugie pytanie.
Czemu tu tak wali szambem?
Co tu przewoziliście?
Dlatego wam mówiłem, żebyście się nie ruszali.
Trzecie pytanie. Dotyczy tego, co tu widziałem.
Tylko nie kręćcie.
Co robicie z porwanymi ludźmi?
Śmiejesz się?
To czwarte pytanie jest tylko do ciebie.
Gdzie jest spray, którym mnie potraktowałeś?
- Znalazłem. - Nie.
Mowa ci wróciła?
Zlituj się.
Mam się zlitować?
Kiedy to was błagali was o litość,
posłuchaliście chociaż raz?
Wróćmy do pierwszego pytania.
Dokąd jedzie ta ciężarówka?
Odpowiedz, masz wolne usta.
Co tak długo, dupku?
Gwang-cheol!
Tym nie dorobisz mi nowej blizny.
Czemu rozbiłeś drona?
Miał ważne zadanie do wykonania.
- Jesteś cała? - Tylko zmęczona.
- Gdzie Tae-woong? - Przyjechał ze mną.
Chodźmy.
Mów, dokąd jedzie ciężarówka.
Wybieraj.
Wolisz stracić głowę czy przypomnieć sobie rejestrację?
Dwa, cztery, siedem, osiem.
Albo dwa, cztery, siedem, dziewięć.
Tae-woong.
- Nic ci nie jest? - Przeżyję.
Tym razem on pełnił zadanie drona.
- Miałeś sporo roboty? - Niezbyt.
Gi-beomowi nie udało się uciec.
Wiem.
Ale łatwo się nie podda.
Skupmy się na naszym zadaniu.
Czy ty w ogóle wiesz, dokąd idziesz?
Na pewno wie. To prawdziwy dowódca.
- Róże całkiem rozkwitły. - Faktycznie.
- Pięknie wyglądają. - Postawmy je tutaj.
Martwiłam się, że przemarzną.
- A te? - Tutaj.
Podobały ci się tamte światełka?
Zanim podpiszemy umowę,
chcę wiedzieć, w jaki sposób zlikwidujesz Hwang Deuk-gu.
Które talerze?
Oba są piękne.
Ale już wybrałam zastawę, pokażę panu.
- Świetnie. - Zaraz wracam.
Dobrze.
Co pan...
Czemu pan to robi?
Kang Gi-beom.
Kang Gi-beom?
Co?
Myślałaś, że cię nie przejrzę?
Ty...
To pan nie wiedział, że chcę pana zabić?
Doskonale o tym wiedziałem.
No to nie ma z czego robić afery.
Przestraszył się pan, że pan zginie?
Jeśli nie,
to może jest pan zazdrosny o moją współpracę z Kang Gi-beomem?
O czym
- ty mówisz? - Pytam, czy jest pan zazdrosny.
Pieprzenie.
Miał pan mnóstwo okazji, żeby mnie zabić.
Czemu nadal żyję?
Wątpię,
by chodziło o moją pozycję.
Chyba już rozumiem.
Coś pan do mnie czuje.
Odejdź od niej. Nie będę powtarzać.
Nie panujecie nad sobą.
Ustawiłaś to, wiedząc, że się tu pojawię?
Dochodzą do mnie plotki.
Wyciągnęłam z nich wnioski.
Proszę bardzo.
Zastrzel mnie.
Wywal ten tłumik i strzelaj!
Myślisz, że nie dam rady?
Na zewnątrz są ludzie prezesa Hyeona.
Lepiej zachowajmy nasz konflikt dla siebie.
W końcu jest pan wiceprezesem.
Musi pan spełnić swoją rolę.
Pani Choi.
Chciałem pani pomóc zanieść naczynia.
Nie mogę ich znaleźć, za chwilę wrócę.
Dobrze.
Co wyprawia ten cholerny Oh?
Nie zgrywaj niewiniątka.
Widziałeś gorsze rzeczy.
I robiłeś gorsze.
Bardzo
się zmieniłeś.
Nie zmieniłem się.
Przystosowałem się.
Też się przystosujesz.
Mam zabijać ludzi,
żeby oni nie zabili mnie?
Myślisz, że przemówisz mi do sumienia?
Przez lata
robiłem postępy dzięki poświęceniu.
Nie nazywaj morderstwa poświęceniem.
Inni muszą się poświęcić, żebym mógł żyć.
Doktorze Oh, ty też musisz przeżyć!
Dyrektorze Gu!
Musisz zbudować im syntetyczne oczy.
Tylko wtedy pozwolą nam żyć!
Porwanie doktora Oh, ta zasadzka,
te wszystkie szaleństwa,
to wszystko ze względu na mnie?
Nie zrobisz tego?
Nie pomogę wam w niczym, chyba że w rehabilitacji.
W porządku.
Czyli twoje zmyślne oczy są wynikiem rehabilitacji?
Działają dzięki Kang Gi-beomowi.
Pokonał strach przed śmiercią,
zaakceptował efekty uboczne, które może czuć do końca życia.
Przeżył operację, bo desperacko pragnął żyć.
Czyli cała moja technologia jest mniej warta
niż determinacja jednego człowieka?
Taka prawda.
Niedługo usłyszysz, jak twoje dzieła
niszczeją jedno po drugim.
Co chcesz zrobić?
Przedstawienie zacznie się
za minutę.
Ciężarówka o numerach 2478 jest w innym dystrykcie.
Ta o numerach 2479 jest niedaleko miejsca, gdzie rozpoczęliśmy akcję.
Udostępniam trasę i potencjalny cel ciężarówki 2479.
Chwila.
Ciężarówka nagle zmieniła kierunek.
Jedziemy za nią.
Mówili prawdę.
Nic dziwnego, skoro chciałeś rozwalić im czaszki.
Zrobiłabym to samo.
Co? W życiu, wolałabyś zginąć.
No proszę, poprawiłeś obronę
i już się nie boisz oberwać.
Pewnie.
Ma ciekawe pomysły na obronę.
To było oryginalne.
Powinieneś to opatentować.
Nie mam w zwyczaju skrywać swoich talentów.
Zostawcie wszystko mnie.
To ja nadal będę stał na czatach.
A ja zostawię to wam i chwilę się zdrzemnę.
- Depnij. - Dobra.
- Witamy. - Ile to potrwa?
Jedyne 10 000 wonów.
Rzućcie okiem na nasze ubrania.
Nie ma tu nic podejrzanego.
Szkoda, że rozwaliłem drona.
Gi-beom musi gdzieś tu być.
- Rozdzielmy się i poszukajmy. - Dobra.
Już? Krótka ta przejażdżka.
Trochę się zmieniliście.
Tak się cieszycie z powrotu do domu?
- Co jest? - Co?
Co...
Wszystko w porządku?
Człowieku.
- Co on robi? - Boże.
Co mu odbiło?
- On dymi. - Co to jest?
- Co się dzieje? - Co to?
- Pali się. - Co się dzieje?
- Co? - On się dymi.
Piękny widok.
PREZES HYEON
Wreszcie zadzwonił.
Rety, dawno nie rozmawialiśmy.
Na moim terenie był wybuch.
To twoja sprawka?
A jeśli tak, to co?
Co?
Czemu zignorował pan moje ostrzeżenie?
- Wie pan, co miało tam stanąć? - Oczywiście.
Wraz z Choi Yongiem planował pan postawić tam apartamentowiec.
Ale plan legł w gruzach.
Chcę tam zbudować wyjątkowy park.
Radzę nie wchodzić mi w drogę.
Co? Oszalał pan?
Co jest?
Bum!
Zabij każdego, kto stanie nam na drodze.
Coś pięknego.
Co oni wam zrobili?
Na początek mnie puść.
Idealne wyczucie czasu.
Czekaj.
Szybko, uciekamy!
Wybuchli?
Tak. Ostatnio eksplodowały im tylko głowy.
Stali się silniejsi i bardziej wybuchowi.
Jak to możliwe?
Mocne nagrzewanie musi być efektem ubocznym.
Za jednym zamachem zużywają całą swoją moc
i obracają się w proch.
Musimy się z takimi rozprawić, zanim wybuchną.
Gdzie my jesteśmy?
Raczej daleko od laboratorium.
Dzieje się coś złego.
Pomocy!
Pora wykorzystać mój skarb.
Potrzebuje pomocy.
- Zawieźcie go do szpitala. - Dobrze.
POLICJA
Ranny funkcjonariusz.
Przyślijcie wsparcie i karetkę.
Co się dzieje?
To gorący temat w Internecie.
Zdjęcia i filmy krążą po mediach społecznościowych.
Ludzie mogą odkryć istnienie Rugal.
Usuńcie to wszystko.
Nie usuniemy nagrań, które nie są online.
Będziemy sprawdzać nowe posty, ale wszystkiego nie zablokujemy.
To się rozprzestrzenia zbyt szybko jak na tak świeżą sprawę.
Sami publikują te materiały?
Komisarzu, jakaś telewizja przeprowadziła wywiad z ofiarami.
Nagle podszedł do nas jakiś facet.
Zaczął pić wodę jak szalony, a potem wybuchł.
Strasznie się bałem.
Nic nie słyszałam, pewnie przez wybuch.
Ludzie wokół krzyczeli
i czułam się tak nierealnie.
Czy ktoś widział moje dziecko?
Pomóżcie mi znaleźć dziecko.
Poszło kupić jakąś przekąskę
i zaginęło.
Jesteście cali.
Nie daliśmy rady wszystkich załatwić,
ale nagle przestali atakować i uciekli.
Raczej nie ze strachu.
Wyglądali jak obiekty testów
wykonujące rozkazy.
Nawet w przyczepie nagle się zmienili i mnie zaatakowali.
Idę wziąć wzmacniającą kąpiel.
Krwawi.
To olej.
Uszkodzili mu protezę.
Na nocnym targu doszło do wybuchu,
kilkadziesiąt osób zostało rannych.
Po wybuchu okolica wygląda jak strefa wojny.
Reporter Kim Bo-reum jest na miejscu.
Bo-reum.
Dobry wieczór, jestem właśnie na miejscu.
Około 40 minut temu doszło tu do tajemniczego wybuchu.
Policja uważa, że był to przypadkowy atak na postronnych ludzi.
Niektórzy ze świadków twierdzą,
że widzieli osoby wyglądające jak potwory.
Jak potwory?
Tak. Jeden z cywili utrzymuje,
że ludzie w maskach walczyli z mężczyznami o nadludzkiej sile.
Policja temu zaprzecza
i twierdzi, że świadkowie zapewne widzieli funkcjonariuszy,
strażaków i ratowników.
Czego chcesz?
Powiedzmy, że porządku.
W dzieciństwie pewnie sam tak robiłeś.
Żeby ułożyć swoje zabawki,
trzeba najpierw wszystkie rozłożyć i zacząć porządki od zera.
Te poświęcenia służą takiemu głupiemu celowi?
Zabierz go.
Ty też idź odpocząć.
Ale ja nic nie zrobiłem.
Przywiozłem tu tego frajera,
a to Min-jun się nim zajmuje.
Jestem pana prawą ręką,
a nie pozwolił mi pan zająć się tak ważną sprawą.
I co? Smutno ci z tego powodu?
Czy jesteś wściekły, bo czujesz się zepchnięty na bok?
- Nie o to chodzi. - Nie zapominaj o tym.
Jeśli będziemy się skupiać na takich pierdołach, przegramy wojnę.
Nie zapominajmy,
kim kiedyś byłem.
Witam w twoim świecie, Hwang Deuk-gu.
- Czyli to byłeś ty. - Nie. My.
I strzelaj.
Chyba już to rozumiem.
Coś pan do mnie czuje.
Pokażę ci,
na co mnie stać.
Nie jestem głodna.
Nie wiadomo, kiedy Hwang Deuk-gu znowu coś odbije.
Trzeba było go wtedy zabić.
Kiedyś to ja cię pouczałam. Niezbyt miłe uczucie.
Nie.
Żadna z nas
nie powinna sobie brudzić rąk.
Powinnyśmy jedynie wsadzić im w ręce noże.
Sami się pozabijają.
Dokładnie.
A my przetrwamy.
Ale on pewnie zginął.
Kto?
Nikt ważny.
Posłuchaj, mimo to...
Moim zdaniem...
Co pan tu robi o takiej porze?
Nie widziałyście wiadomości?
Coś się stało?
Ten dupek wysłał swoich ludzi do parku i zrobił niezłe zamieszanie.
- Jaki dupek? - Hwang Deuk-gu.
Zainwestowałem w budynek, który miał tam stanąć,
a ten drań zrujnował mi plany.
Kto teraz tam zamieszka?
Rety.
Sprawa w końcu ucichnie.
Co?
To ja podejmuję decyzje.
Pomogę, jeśli potrzebuję pan pieniędzy.
Hojnie rozporządza pani pieniędzmi prezesa Ko.
Póki się nie skończyły.
Proszę znaleźć środki gdzie indziej.
Wtedy pani pozycja będzie zagrożona.
Mieliśmy sobie pomagać.
Teraz każdy dba tylko o swoje interesy?
Żeby było jasne,
nie lubię głośnych walk.
Co z twoją ręką?
Już lepiej.
Ale nie wyglądasz na zadowolonego.
Wcześniej w parku
kazałem policjantom zawieźć rannego do szpitala.
Okazało się, że jest z Argos. Udawał ofiarę.
Gdy się odwróciłem,
zastrzelił dwóch policjantów.
Nie pierwszy raz robią coś takiego.
Wiem, że to żadne zaskoczenie,
ale dałem się tak nabrać...
Głupio mi z tym.
Też mnie to wkurzało, gdy pracowałem jako detektyw.
Takie świnie wykorzystują naszą uczciwość.
Dla mnie to niedopuszczalne.
Dla mnie też.
Dlatego tak się wściekasz.
Tak w ogóle, kiedy zrobiłeś ten tatuaż?
W młodości.
- Zrobiłem go z własnej woli. - Co?
Żeby przetrwać?
„Tu jest moje miejsce”.
Chciałem się odseparować od świata.
A oni nie mogli ci pozwolić odejść.
To była cena za życie mojej siostry.
Czemu chciałeś dołączyć do Rugal?
Bo mnie ścigali.
Uznałem, że dołączę do wroga,
żeby odciąć się od tamtych drani.
Prosta i zwięzła odpowiedź. Podoba mi się.
Gdy tu trafiłem,
trąbili o tobie w wiadomościach.
„Psychopatyczny policjant-morderca”. Coś w tym stylu?
Już wtedy w to nie wierzyłem.
Nigdy byś tego nie zrobił.
Zwykle przed nikim się nie otwieram.
Ale gdy komuś zaufam, to na całego.
Mam tak samo.
Napijemy się piwa, jak już skończysz?
Czemu nie.
„Dzieło Bradleya”. Nieźle ci wyszło.
Tak sobie.
Mam też inne rzeczy. Później ci pokażę.
Czemu później? Pokaż teraz.
No dobra.
Wyceluję.
Dobra.
Raz, dwa, trzy!
Widziałeś?
Jak ryk lwa.
Jeśli to zadziała,
będziesz mógł dosłownie rozwalać wrogów.
Chcę to mieć. Co następne?
- Następne? - Tak.
Taki z ciebie gadżeciarz?
A wyskoczysz z kasy?
Pewnie.
No tak, jesteś bogaty.
Pokażę ci.
Dajesz.
Rana trochę będzie się goić.
Wiesz, że nie jestem cierpliwa.
Musisz w pełni wydobrzeć.
Mogę pracować.
Nie mamy czasu do stracenia.
Jesteś silna, nie musisz zgrywać twardzielki.
Gdybym była dość silna,
rozwaliłabym ich i przywlokła tu Hwang Deuk-gu za fraki.
Pan pewnie po cichu też na to liczył.
Zawsze będę panu wdzięczna.
Po śmierci ojca
wszyscy mi współczuli.
Ale pan był dla mnie bezwzględny.
Z początku bardzo mi to dokuczało.
Ale zrozumiałam,
że muszę być twarda, żeby przetrwać.
I żeby zemścić się na tych draniach.
Musiałaś sama zmierzyć się z mnóstwem emocji.
SZKOŁA POLICJI
Nie...
Boże.
Tato.
Tato...
Mój tata
pracował w uniwersyteckim laboratorium, a nie w policji?
Czym on się zajmował?
I dlaczego zginął?
Twój ojciec
zgodził się poprowadzić
tajny policyjny eksperyment.
A eksperyment się nie udał.
Obiekt badań uciekł
i go zabił.
Jego pogrzeb pozostanie tajemnicą.
Nie będzie wielu gości.
Zawiódł,
więc nikt nie dowie się o jego śmierci?
Przecież pracował dla policji.
Co będzie z draniem, który zabił ojca?
Zrobimy wszystko,
żeby go znaleźć,
ale twój ojciec pracował nad tajnym projektem.
Nie możemy sobie pozwolić na oficjalne śledztwo.
Czyli nie zrobicie wszystkiego, żeby złapać tego mordercę?
W takim razie sama go znajdę.
Jeszcze jesteś zbyt słaba,
tylko przysporzysz sobie bólu.
No to zobaczymy,
ile będzie tego bólu.
Nazwisko?
Nazwisko, świnio!
Wyskoczmy kiedyś na kawę.
Miłego dnia.
Zignorowałam pana ostrzeżenie
i wzięłam sprawy we własne ręce.
I praktycznie zginęłam.
Potem złożyłam panu przysięgę.
Już nigdy nie pozwolę, żeby zawładnęły mną emocje.
Chciałabym być chodzącą bronią.
Jeśli zostanę ranna,
zróbcie ze mnie półrobota tak jak z chłopaków.
Zbyt duża siła może cię zniszczyć.
- Nie boję się tego. - Mi-na...
Nadal się pan o mnie martwi.
To znaczy, że pan we mnie nie wierzy.
Nieprawda.
Proszę więc powiedzieć to:
„Kuruj się,
czeka nas mnóstwo pracy.
Potrzebujemy cię”.
To prawda.
Będę cię potrzebował jeszcze wiele razy.
Co siedzicie tacy przybici?
Proszę.
Skąd to masz?
Mówcie, jeśli chcecie więcej.
Sporo tego skitrałem.
Tae-woong, kieszeń na plecach.
W takich chwilach zastanawiam się, jaki kiedyś byłeś.
Bogaty, modny i stylowy.
Właśnie taki.
Bogacze ukrywają jedzenie po kieszeniach?
Trzeba być przygotowanym na każdą ewentualność.
Cholera.
Nieładnie drwić z czyjejś hojności,
ale wybaczam, bo ktoś musi być mądrzejszy.
No to do dna.
Dzięki.
Mi-na ciągle mnie zadziwia.
- Co tak z tym wyskoczyłeś? - Walczyła z dziewięcioma przeciwnikami.
Fakt. I to nie były jakieś płotki.
W przeciwieństwie do nas nie ma wszczepów,
więc nie ma żadnej dodatkowej przewagi.
Ona niczego się nie boi.
Zawsze taka była?
Kiedyś była jeszcze bardziej zuchwała.
To najsilniejsza kobieta, jaką znam.
Można na nią liczyć.
W każdej sytuacji.
Nikt nie może być silny cały czas.
A my nie wiemy, dokąd zabrali doktora Oh.
Skupmy się na sprawie.
- Jasne. - Dobra.
Witaj w piekle, Gi-beom!
Tae-woong, miałeś racje.
Powinienem był go zabić.
Idealne wyczucie czasu.
Nie możemy się przez nich załamywać.
Odpłacimy im się z nawiązką.
Słuchaj,
nie odniosłeś wrażenia, że ktoś ich stamtąd wycofał w popłochu?
Ci ulepszeni żołnierze pewnie wrócili do laboratorium.
Co oni knują?
Dorwali doktora Oh,
więc pewnie coś jeszcze gorszego.
Musimy wysadzić laboratorium Hwang Deuk-gu.
Jeśli zamierzasz tam jechać,
też w to wchodzę.
Jasna sprawa.
Gdzie ona jest?
Mi-na.
Co to?
Piłeś piwo?
Wczoraj z chłopakami. Skąd wiedziałaś?
Bo dobrze cię znam.
Chwila, z chłopakami?
Dobrze się bawiliście beze mnie?
Alkohol spowalnia gojenie ran,
więc się nie wkurzaj.
Ale uznałem, że moja śliczna buźka
pomoże ci wrócić do siebie.
Tylko mnie wkurzasz.
Boże.
Czuję się już lepiej.
Susan twierdzi inaczej.
Znam siebie lepiej od niej.
Zawsze masz wszystko pod kontrolą.
Nic dziwnego, że chłopaki tak w ciebie wierzyli.
W jakim sensie?
Mimo że cię porwano i byłaś w niebezpieczeństwie,
mogliśmy na spokojnie opracować plan.
Wiedzieli, że znajdziesz sposób, żeby to przetrwać.
Jak to?
Tae-woong!
Masz, to Gi-beom.
Czemu nie zadzwonił do bazy?
To długa historia,
ale po awarii jego oczy przestały przesyłać obraz.
To chyba pilna sprawa.
Miałeś awarię oczu?
Co się dzieje? Jesteś cały?
Może trochę ciszej?
Musimy uważać.
- Komisarz nie może wiedzieć. - Mów.
Jestem niedaleko miejsca, skąd porwali Mi-nę.
Na miejscu będę musiał oddać telefon.
Rezygnujesz z układu z Choi Ye-won?
Musimy dać coś w zamian, żeby osiągnąć nasz cel.
To będzie niebezpieczne.
No to musicie przyjechać na czas.
Sam nie dam sobie z nimi rady.
Jasne.
Mam szansę zbliżyć się do Hwang Deuk-gu.
Warto zaryzykować. Co ty na to, Tae-woong?
Gdziekolwiek będziesz, znajdziemy cię.
Nie daj się zabić.
Jasne. Do zobaczenia.
Wykorzystaliście moje porwanie,
żeby opracować plan?
W dodatku był genialny,
tylko te świnie nam przeszkodziły.
Udało nam się tylko w połowie.
Odkryliśmy,
że z jakiegoś powodu Choi Ye-won może być czułym punktem Hwang Deuk-gu.
To nie czas na zwierzenia,
ale cieszę się, że się przydałam.
Następnym razem wymyślę lepszy plan.
Najlepiej taki, który zakłada lepszą ucieczkę.
Jasne.
Na razie musisz wydobrzeć.
Wiem.
Taki atak wymaga wcześniejszej zgody.
Zmienił się przywódca,
więc trzeba przedyskutować warunki umowy.
Śmiałe wymaganie.
Kij i marchewka to już za mało.
To moja wiadomość.
Nie.
To moja deklaracja.
Rozumiemy się?
Jest pan niebezpiecznie blisko przekroczenia granicy.
Nigdy się nimi nie przejmowałem.
Doskonale wiem, że te dziwadła
poskładane przez rząd
mają za zadanie zniszczyć Argos.
Dlatego musiałem się postawić.
Szkody będą rosły. Poradzi pan sobie?
Musi pan przestać.
Trzeba było nie przekraczać granicy.
Teraz
zrobi się jeszcze ciekawiej.
Mun-bok, znowu tu spałeś.
Musiałem napisać tonę raportów
o aresztowanych członkach Argos. Nie było czasu na spanie.
Do niczego się nie przyznali.
Zwolnij trochę z pracą.
Chciałbym.
Ja pierdolę!
- Co? - O cholera!
Co jest?
- Co... - Co to?
- Co to jest? - To człowiek?
Chyba trup.
Czekaj.
Co się stało?
- Nic pani nie jest? - Tam!
- Co to? - To trup.
- Boże. - Halo.
Na moście jest wisielec.
- Tam jest. - Co się dzieje?
- Cholera. - Nie wierzę.
Szybko, zrób zdjęcie.
- Co się stało? - Masakra.
- Koszmar. - Możesz w to uwierzyć?
- Zrób zdjęcie. - Kto mógł to zrobić?
Świnie.
Nie mają żadnych granic.
ZABIŁ MNIE PSYCHOPATYCZNY MORDERCA KANG GI-BEOM
„Psychopatyczny morderca Kang...”
Trzeba go zdjąć.
Nie wychylaj się.
Moje wspomnienia są zamglone, a emocje szaleją.
Znaleźli doktora Oh.
Postawię go na planszy i nim zagram.
Jak zabić kogoś, kto nie chce umrzeć nawet po śmierci?
Trzeba sprawić, żeby sam zapragnął umrzeć.
Uciekaj. Ludzie wiedzą, że żyjesz.
Prawdziwym przestępcą jest człowiek, który znajduje się w samym centrum.
To nie może się tak skończyć.