NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 6
Robiąc wszystko na raz, nie zrobisz nic.
Mówiłeś, że to proste.
Hwang Deuk-gu.
Nie bądź dupkiem.
Miałeś podać mi adres.
Chungsan-ro 17, 24 beon-gil.
Mam ci uwierzyć?
Nie musisz.
Tik-tak.
Tik...
Nie wiem, co ci zrobili,
ale nie mam czasu. Nie dam ci forów.
Nie zabijajcie nas!
- Nie! - To się nie powtórzy.
Nie wiedzieliśmy, czyje to pieniądze.
- Przyrzekam. - To ty je ukradłeś.
- Niby kiedy, dupku? - To twoja wina.
Mówiłem, żeby tego nie dotykać!
- To przez niego. - Niby dlaczego?
- To nie moja wina! - Co ty na to?
- Niezły jestem, co? - Nie ma lepszego kierowcy.
Ale mi słodzisz.
- Zlitujcie się. - Oszczędźcie nas.
Litości.
Mój ojciec zrobi, co zechcecie. Dajcie mi do niego zadzwonić.
Nie wiedzieliśmy, czyja to forsa.
W sumie zasługujecie na prawdę.
Mój szef nienawidzi spartolonych dostaw.
Jeśli
jakimś cudem
wyjdziesz stąd żywy,
powiedz ojcu to:
„Tato,
już nigdy nie tkniemy pieniędzy prezesa Hyeona.
Nawet nie myśl o tym, żeby go okradać”.
Załapałeś?
- Litości! - Zlitujcie się!
- Wszystko oddamy. - Litości.
- Błagam. - Nie zabijajcie nas.
- Nie! Proszę! - Nie!
- Fajne wrzaski. - Litości. Naprawdę nie wiedzieliśmy.
- Błagam. - Odpuśćcie nam ten jeden raz.
- Co za emocje. - Przysięgamy.
- Nie mieliśmy pojęcia. - Litości.
Cholera.
Proszę pana.
Powiemy wszystko, co wiemy.
ZIEMIA TO MY
Bez problemu złamał skomplikowany kod.
Te oczy naprawdę są niesamowite.
Szkoda, że muszę zniszczyć to miejsce.
Już dawno nigdzie mi się tak nie podobało jak tutaj.
Możliwe, że odwiedzi was Kang Gi-beom. Przygotujcie ich.
Co?
Tak powiedzieli? Na pewno?
Wątpię, żeby odważyli się skłamać.
Tak jest.
Proszę pana,
to może zepsuć nasz pierwotny plan.
Nie potrafisz zrozumieć nowego?
Rób, co do ciebie należy.
Cholera!
Hyeon, cholerny zdrajca.
Nie umie nikogo pochwalić.
Chodźmy.
Cholera.
Uważaj, patrz pod nogi.
Jeśli stanie na to więcej niż jedna osoba, to po nich.
Chodźmy.
Czekaj.
Po co my w ogóle ze sobą walczymy?
Teraz jesteś po stronie Hwang Deuk-gu?
Hwang Deuk-gu.
Wiedziałem. To jego wina.
Spotkamy się, gdy znów będziesz sobą.
Co się stało?
Panie komisarzu.
Wyślijcie agentów, Chungsan-ro 17, 24 beon-gil.
- Dwóch porwanych. - To na pewno od Gi-beoma?
Wiadomość została wysłana przez jego oczy.
NOWA WIADOMOŚĆ
Mogą mieć tu podsłuch, więc kontaktuję się tak.
Hwang Deuk-gu znów uciekł.
Ale to nie koniec. Obserwujcie go.
BŁĄD
Znowu się rozłączyło.
Nie mogę się połączyć.
Ale chyba nie wie, że nie mamy łączności.
Tak.
Wyślij pod ten adres Mi-nę i Gwang-cheola.
Tak jest.
Wydajesz się beztroska.
Choi Yong i Bong Man-cheol.
Jeden został postrzelony, a drugi ma dziurę w głowie.
Równie dobrze mogą nie żyć.
Ale żyją, prawda?
Skoro o to pytasz,
to nie rozumiesz powagi sytuacji.
Porozmawiajmy w cztery oczy. Przyjedzie pani do mnie?
Masz mnie za idiotkę?
Nie pojadę w miejsce, gdzie jest Deuk-gu. Nie narażę się.
Zostałam tylko ja.
Muszę działać,
zanim załatwi i mnie.
Musimy się dowiedzieć, jaki ma cel.
- Pośpiech... - Powinnaś się zgodzić,
a nie się sprzeciwiać.
Nie ufasz mi?
Posadziła mnie pani na stołku, a nadal się pani boi.
To znaczy, że mi pani nie ufa?
Porozmawiamy później.
Chamska smarkula.
NAJEMNIK
Wybacz, ale to jedyny sposób.
Przepraszam.
BEZPIECZNA STREFA
KLIENTKA
Lubię forsę, ale telefon o tej porze to przesada.
- Przyjedź do mnie teraz. - Chciałbym,
ale jestem trochę zajęty.
Czyli nie przyjedziesz?
Nie mówię, że nie.
Ale jestem ciekawy, po co jestem ci potrzebny.
I jestem w doskonałym miejscu do omówienia naszych interesów.
To kompletne dupki.
Są drobiazgowi i skrupulatni.
Znika jeden problem i pojawia się kolejny.
Dlatego musimy zaufać instynktowi.
Jeśli będziemy wszystko analizować, nic nie osiągniemy.
Nie mogą nas sklonować?
- Wysłać w kilka miejsc... - Lepiej dodaj gazu.
Komisarz mówił, że z oczami Gi-beoma jest jakiś problem.
Mówił, że to kwestia perspektywy.
Musimy pomóc Gi-beomowi, żeby nie stracił kontroli.
Mówisz to tak, jakby te oczy żyły.
- Czym one się różnią od normalnych? - Miałeś jechać szybciej.
Tak jest. Wykonuję rozkaz.
Ta kwestia bardzo mnie nurtuje.
Popełniasz błąd.
Zaoferowałem panu przechowanie pieniędzy.
Ale o części z nich nie wiedziałem.
Miałeś ich pilnować. Jakim prawem je sprawdzałeś?
- Zrywasz naszą umowę? - Co pieniądze prezes Choi
robią razem z pana funduszem łapówkowym?
Masz je tylko dostarczyć.
Po śmierci prezesa chce pan
wepchnąć do polityki jego żonę?
Teraz ja jestem prezesem Argos.
Nie będę robić interesów przez pośrednika.
Udowodniłam, na co mnie stać.
Proszę dać mi szansę.
Jesteś rozczarowany? Bo nie wybrałem ciebie?
Kretyn.
Niech pan nie miesza się za moimi plecami w sprawy Argos.
Popełnia pan błąd.
Jestem za stary, żeby się przejmować innymi.
Ja też.
Jest i moja droga klientka.
Możesz nacisnąć tamten przycisk?
Gdyby nie ty, siedziałbym tu całą noc.
- Życie ci niemiłe? - Co?
To mogą być twoje ostatnie słowa.
Dobierz je ostrożnie.
Po co miałam tu przyjechać?
Hwang Deuk-gu.
- Mów dalej. - Nie mogę zdradzić swoich tajemnic.
Ale to jest jego kryjówka.
A ten koleś prawie mnie zabił.
Seol Min-jun.
Nieźle się spisałem, co?
Jestem warty swojej ceny.
Jeszcze nie.
Powiedz mi, jak się tu znalazłeś.
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Sama mówiłaś, że wyjaśnianie wszystkiego jest nudne.
No i?
Zatrudniłaś mnie,
żebym chronił cię przed Hwang Deuk-gu?
Łatwo przychodzi ci zabijanie?
Zależy kogo.
Dobra odpowiedź.
Łatwo cię zranić?
Nie chcę się o to martwić.
O to pytasz?
To nic takiego.
Ktoś inny na moim miejscu już by nie żył.
Mimo że to ja jestem prezesem,
większość członków Argos boi się Hwang Deuk-gu.
Muszą wiedzieć,
że aby przetrwać, powinni mnie słuchać
i stać po mojej stronie.
Mam zrobić coś, co ich przestraszy?
Potem sama zajmę się Hwang Deuk-gu.
W takim razie powinniśmy współpracować.
Widzę, że się rozumiemy.
A zniszczeniami
zajmę się ja wraz z właścicielem.
Możesz iść. I jak dzwonię, to od razu odbieraj.
Jasne.
A on
całkiem odleciał.
Słyszysz mnie?
Jesteś cały?
Obudź się.
Zajmij się nim. Ja spadam.
Zgadnij, gdzie jestem.
Pewnie w ciekawym miejscu.
U ciebie.
Gdzie?
- Coś nie tak? - Prąd.
Krata jest pod napięciem.
Pokaż mi numer Mi-ny.
NUMER MI-NY
- Mi-na. - Słucham.
Mam mało czasu. Gdzie jesteś?
Pod adresem, który wysłałeś komisarzowi.
Porwani są cali?
Na razie tak.
Są zamknięci w klatce pod napięciem.
Nie dotykajcie jej.
Próbujemy coś wykombinować z rękawiczkami Gwang-cheola.
Średnio nam idzie.
Niech potrzyma pręty z brzegu klatki przez pięć sekund.
To niebezpieczne.
Nie ma wyjścia. Zrób to.
Dobra. Czekaj.
- Gwang-cheol. - Co?
Odejdź kawałek i chwyć pręty.
W ten sposób?
- Co teraz? - Musicie dobrze się zgrać.
Gdy chwyci pręty, ty rozwalisz drzwi.
- Dobra. - Niedługo u was będę.
W porządku.
Do dzieła.
Raz, dwa,
trzy.
Mi-na!
Kurde.
Spadajmy stąd.
Zaczekaj.
Mogą być tu inne pułapki. Zaczekajmy na Gi-beoma.
Zapomniałaś, jak było w fabryce?
Jeśli się zawahamy, to wszyscy zginiemy.
Musimy go uratować.
Masz rację, ale...
Co się dzieje?
MARTWY
Dobrze wam poszło. Uratowaliście człowieka.
- Gdybyś mnie nie zatrzymała... - Gwang-cheol.
To była druga pułapka.
Trzeba było od razu ich wyprowadzić.
Za bardzo się pospieszyłeś.
Gdybyśmy poczekali, nikt by nie zginął.
Jak możesz cały czas być taka spokojna?
Mamy się zastanawiać, gdy umierają ludzie?
Ty chcesz uratować chociaż jedną osobę,
a ja nie chcę nikogo stracić.
- Nie pozwolę na to. - Przestańcie.
To czas na kłótnie?
Oszaleliście?
Tym dupkom o to chodzi. Żebyśmy czuli się winni,
oskarżali się wzajemnie i czuli jak śmieci.
Nie możecie na to pozwolić.
I tak nie pozwoliłby nikomu przeżyć.
Ani porwanym, ani nam.
Zabezpieczył się na wiele sposobów.
Ale co ważniejsze, nie wie o Rugal.
Cały czas się mną bawił.
Wybrany numer jest niedostępny.
Prokuratura przejęła sprawę?
Od razu zabraliśmy ocalałego do szpitala.
Ale mamy problem.
Przeszukują komisariat i przejmują śledztwo.
Prześlij mi informacje
dotyczące ofiar i inne zebrane dane.
Obserwuj postępy śledztwa.
Dobrze. Dziękuję.
Dobra robota. Wszystko już wiem.
Odpocznijcie. Porozmawiamy jutro.
Wypoczynek dobrze wam zrobi.
Tae-woong ma się dobrze?
To była trudna operacja.
Ale gdyby miał jej nie wytrzymać, przerwałbym ją w połowie.
Gdyby nie on, bylibyśmy martwi.
Był bardzo zdeterminowany.
Jak to wytrzymał?
Dystansuje się przez umowę, którą podpisał.
- Jaką umowę? - Przez swoją przeszłość
musiał podpisać umowę, w której zobowiązał się do lojalności.
Nigdy nie widziałem tak krótkiej umowy.
Ale Tae-woong daje z siebie wszystko, żeby jej dotrzymać.
Tae-woong, dzisiaj jest dość zimno.
Ubierz się ciepło.
Moje rady nigdy ci nie zaszkodzą.
Han Tae-woong!
Miałeś się zachowywać.
Jak mogłeś to ukraść?
Ty też kradniesz.
Chwilowo, bo nie mam wyjścia.
Później im zapłacę.
To boli!
- Dobra! - Co zrobisz?
Boli.
Masz, zjedz.
- Mogę? - Tak.
Dobrze?
Powoli, bo się pochorujesz.
Tae-woong, ruszajmy.
Mówiłem, że nie chcę nikogo widzieć.
Wrócę po ceremonii 49 dni.
Wybacz, ale góra cię wzywa.
Odejdź. Nie chcę się powtarzać.
Ci ludzie...
- Ty ich zabiłeś? - Bo co?
Nie mieli z tym nic wspólnego.
Czemu ich zabiłeś?
Od kiedy się tak przejmujesz?
Mówiłem, że wrócę po ceremonii 49 dni.
Wiem, że to twoja siostra nakablowała policji. Ale może nie sama?
Policja
wykorzystała moją siostrę
i zostawiła samą sobie.
Jeśli chodzi o szkody,
to...
je odpracuję.
A teraz cię zabiję,
bo zignorowałeś
moje ostrzeżenie.
Myślisz, że porwałem się na potwora takiego jak ty z pustymi rękami?
To koniec
wielkiego Han Tae-woonga.
Rozumiesz?
Tae-woong!
Wracajmy do domu.
Spokojnie, nie wstawaj.
Miałeś koszmar?
Musieli usunąć część zdrowej tkanki,
żeby wszczepić ci ramię.
Wytrzymam.
Nawet jeśli wymienicie mi wszystkie kończyny,
nie złamię danego słowa.
Można powiedzieć, że Rugal powstało dzięki temu przyrzeczeniu.
Potrzebowałem sporo czasu, żeby ci uwierzyć.
To zrozumiałe.
Byliśmy wrogami
walczącymi ze sobą.
Ale to się zmieniło.
Dzięki pracy w Rugal
jako tajny agent
i współpracy
z innymi członkami
jestem szczęśliwy.
Mógłbym się przyzwyczaić
do takiego życia.
„Ale to się zmieniło”.
„Przyzwyczaić do takiego życia”?
Ciekawe, co to za przyrzeczenie.
Miała pani spokojnie czekać.
Gdzie pani była?
Podobno szykował pan coś ciekawego dla Seol Min-juna.
O to chodziło?
Najpierw chcę wiedzieć, co pani widziała i skąd pani wie.
Może pan sobie chcieć,
bo ja i tak nic nie powiem.
Sama by pani tego nie odkryła. Trudno mi uwierzyć...
że z kimś pani współpracuje.
Jeśli chodzi o pieniądze, trzeba było mówić.
Co pani kombinuje?
Kupuje pan nieruchomości, kolekcjonuje sztukę
za pieniądze prezesa Ko i unika płacenia podatków.
Czyli jest pan nie tylko dupkiem,
ale też złodziejem.
- To wszystko? - Jedziemy na jednym wózku,
więc powiem coś jeszcze.
Długi ogon łatwo zobaczyć i może doprowadzić do upadku.
Więc...
niech pan się pilnuje.
Widzę, że pani Jang panią przeraża.
Co?
Jeśli jedziemy na jednym wózku,
powinna mnie pani wspierać.
Im mniejsza konkurencja, tym lepiej.
Nadal potrzebuje pani ochrony?
- Niech pan uważa na słowa. - A pani na siebie.
Słowa nie są moją bronią.
Co pan zrobił Seol Min-junowi?
Co z nim będzie?
Proszę dać mu spokój.
Pies wie, kiedy trzeba się skulić,
i zawsze odnajdzie swojego pana.
Czemu go pan nie zabił?
Czy to dlatego,
że dręczy pana sumienie po zabójstwie prezesa Ko?
Dobry żart.
Czy dręczy mnie sumienie?
Mnie?
To pani go zabiła.
Przy rezerwuarze. Nie pamięta pani?
Raz, dwa...
Bang!
Choi Ye-won zabiła Ko Yong-deoka?
Czemu to miejsce zrobiło się popularne wśród wędkarzy?
Bo na dnie leży mnóstwo przynęty na ryby.
Musimy kiedyś się tam wybrać.
Kto wie.
Może dzięki resztkom Ko Yong-deoka
uda mi się złowić niezły okaz.
Puszczaj.
Puść mnie!
Jak śmiesz...
Kłótnia byłych przyjaciół. Co mam zrobić?
Może na chwilę wyjdę?
Ale w takim wypadku
może się zrobić niebezpiecznie.
I dobrze. Kłóćcie się między sobą.
Nie możemy cierpieć jako jedyni.
Rezerwuar...
PRZEKĄSKI, SPRZĘT WĘDKARSKI
Wcześnie pan przyszedł.
Miałeś odpocząć.
Muszę coś robić, żeby za dużo nie myśleć.
Sytuacja się pogorszy.
Zginął cywil.
Widziałem Seol Min-juna.
Ale nie jest już tym samym człowiekiem.
Przeszedł na ich stronę?
Nie wiem. Jeszcze dokładnie tego nie sprawdziłem.
A skąd wiedziałeś o kryjówce Hwang Deuk-gu?
Z raportu Min-jun, był w pana zastrzeżonych dokumentach.
- Wiedziałem. - Co?
Nikt nie ma dostępu do moim tajnych akt.
Jak to?
Skoro nie wiedziałeś,
to znaczy, że to nie było celowe. Ulżyło mi.
Nie wiedziałeś, że dostałeś się do danych dzięki oczom?
Nie.
Gdy wcześniej szukałem informacji,
czasem nie miałem do nich dostępu.
Ale dzięki oczom to stało się proste.
Uznałem, że mogę przeglądać pana utajnione dane.
Nie winię cię.
- Może niepotrzebnie się martwię. - Czym?
To ty zadajesz to pytanie?
Czy podpowiedziały ci je oczy?
Pewnie, że ja...
Właśnie to mnie martwi.
Ta sztuczna inteligencja
może odczytywać fale mózgowe i przewidywać myśli.
Z początku jesteś wobec niej podejrzliwy.
Ale z czasem
zaczynasz jej ufać i na niej polegać.
To ja dostałem te oczy?
Czy one dostały mnie?
Zależy, jak będziesz ich używał.
Nie pozwól się zdominować.
Rozumiem.
Mam wrażenie, że znam cię dziesięć lat,
ale tak naprawdę niewiele o sobie wiemy.
Zaczynamy.
Odmowa dostępu.
Przyznano dostęp.
Po co mi te oczy, skoro nie dają sobie z tym rady?
Załatw to.
REJESTR KARNY
Z BIEDY DOŁĄCZYŁ DO ARGOS, MAJĄC DZIEWIĘĆ LAT
Co to za ciuchy? Wygląda idiotycznie.
Otwórz „Rejestr Karny”.
Co?
Niemożliwe.
A ktoś inny o tym samym nazwisku?
HAN TAE-WOONG BRAK ZGODNOŚCI
Ani razu nie był aresztowany?
RODZINA
RODZICE: NIE ŻYJĄ SIOSTRA: HAN TAE-YEON
„Han Tae-yeon”.
Chwila.
To pani nam to zgłosiła,
musi pani znaleźć w sobie odwagę.
Proszę powiedzieć wszystko, co pani wie.
Aresztujcie mojego brata Han Tae-woonga.
Może trafić do aresztu albo do więzienia.
Musicie go złapać za wszelką cenę.
Inaczej
zabiją nas oboje.
Obiecuję, że do tego nie dojdzie.
Proszę mi zaufać.
Grozili, że mnie porwą.
Więc proszę...
Pamiętam ją.
Zaufała mi i wszystko opowiedziała.
- Zamknijcie go. - Tak jest.
NIEZAWODNA POLICJA GODNA ZAUFANIA
Dostaliśmy zgłoszenie od Han Tae-yeon.
Nie zgrywaj idioty.
I on jest naszym dowódcą?
A co? Masz z tym problem?
Możesz znów mnie zamknąć, jeśli dasz radę.
Kiedy się obudziłeś?
Boli cię?
Pewnie nie masz dostępu do danych innych agentów.
Cóż...
Nie widziałem wszystkiego. Tylko kilka ogólników.
Założyłem, że masz kartotekę,
skoro pracowałeś dla Argos.
Nie chciałem dać się złapać.
Ale miałeś pecha.
Nie, miałem szczęście.
Dzięki temu wszystko się zmieniło.
Mimo to
pewnie dziwnie się czujesz, pracując ze mną.
Ani trochę.
Każdego dnia jestem wdzięczny za to,
że jestem tu dowódcą.
W takim razie
skup się na teraźniejszości, a nie na przeszłości.
No tak, tamta rozmowa.
Podsłuchujesz mnie?
Nie mamy czasu na pogaduszki.
Musisz wydobrzeć, żebyśmy dorwali tych dupków.
Masz rację.
Wtedy nie znałem dobrze swojego wroga
i nie wiedziałem,
że spotka mnie kolejna tragedia.
Każdy z nas ma inną historię, ale jakimś trafem zostaliśmy drużyną.
Myślałem, że połączył nas przypadek.
- Jedziemy. - Dobra.
Ale się myliłem.
Łączy nas coś więcej niż pragnienie zemsty.
Łączy nas nasza bolesna przeszłość.
- Tae-woong. - Tae-woong.
Nie przerywajcie.
Jeszcze raz.
- Zaczynaj. - Uważaj.
W tym miejscu odbywały się egzekucje Argos.
Wiem.
Zginął tam podinspektor Mun i funkcjonariusz Kim.
Znaleźliśmy to miejsce dzięki Tae-woongowi.
Dlatego udało nam się uratować Mi-nę.
A teraz zjeżdżają się tam wędkarze.
Zrezygnowali z rytualnych egzekucji.
A wypadek, w którym zginął Ko Yong-deok,
miał miejsce w pobliżu rezerwuaru?
Tak, pół godziny drogi od jeziora.
- Co robicie? - Cześć.
- Odkryliśmy coś ciekawego. - Co?
Mam dowody, że Choi Ye-won i Hwang Deuk-gu
wspólnie zabili Ko Yong-deoka.
Skąd to wiesz?
Podłożyłem podsłuch.
W czasie twojego rendez-vous z Choi Ye-won?
Teraz ona jest prezesem,
możemy się od niej sporo dowiedzieć.
No to co?
Co dalej?
Staną się słabi,
jeśli przestaną sobie ufać.
Hwang Deuk-gu też. Myśli, że to on tam rządzi.
Gi-beom.
Myślisz, że wystarczy ich skłócić, żeby pokonać Argos?
Darujmy sobie te półśrodki.
Trzeba po prostu ich załatwić.
Nie, potrzebujemy strategii.
Trzeba ich osłabić i kompletnie zniszczyć od środka.
Tylko wtedy naprawdę ich pokonamy.
Każde z nas zapłaciło wysoką cenę, zanim się tu znalazło.
Nie było przyjemnie.
Zabicie ich
nie będzie prawdziwą zemstą.
Zemszczę się, tylko jeśli całkowicie ich zniszczymy.
Wszyscy tutaj chcemy ich zniszczyć
tak samo jak ty.
Jedź to sprawdzić.
Wykorzystaj oczy
i swoje doświadczenie.
- Warto spróbować. - Komisarzu.
To pan obawiał się zagrożenia
ze strony oczu Gi-beoma.
Sprawdźmy,
czy są takie niebezpieczne.
Gi-beom czuje się pewnie.
Spróbuj.
Daję ci szansę, więc musisz dostarczyć mi konkrety.
Tak jest.
Powodzenia.
Dostałeś szansę,
nie schrzań tego.
Dobra.
Śpisz?
- Boże. - Podpuszczam cię.
Tak sobie myślałem.
O czym?
O tym, że możemy kupić rybę w sklepie,
więc po co się tak wysilać?
Nigdy nie byłeś na rybach?
Łowiłem przez kilka lat.
Uwielbiałem to,
ale przez pracę nie miałem czasu.
Nie łowiłem dla przyjemności,
zwykle dostawałem ochrzan.
- Ochrzan? - Tak.
Nie byłem zbyt grzecznym dzieckiem.
Dlatego ojciec często zabierał mnie na ryby.
Nie potrafiłem się na niczym skupić,
to miało mnie wyciszyć.
Ale byłem za młody, żeby to zrozumieć.
Myślałem, że chce się mnie pozbyć,
więc nagle zacząłem go słuchać.
To normalne, że dzieciaki są niegrzeczne.
Nie musiałeś snuć takiej dramatycznej opowieści.
W tym jeziorze można nurkować?
Pewnie, że nie. Widoczność jest praktycznie zerowa.
- Sprawdzę to. - Co?
Ale...
Zaczekaj na mnie!
PRZEKĄSKI, SPRZĘT WĘDKARSKI
Jest tu ktoś?
Chyba nikogo nie ma.
Jest tu ktoś?
Co to?
To mi wygląda na samowolkę budowlaną.
Chcesz tam wejść?
Może coś tu znajdziemy.
Dobra.
Odsuń się.
Otworzysz te drzwi?
A już myślałem, że nic nie potrafisz.
Proszę bardzo.
Co to jest?
O kurde.
Właściciel wyszedł chyba dobić targu.
To chyba nie są rzeczy jednej osoby.
Skąd mógł to wziąć?
Pewnie z ciał.
Co?
Wyrzucali ciała do wody?
Czekaj. Co to jest?
Ale skąpiec.
Wdycha płynną nikotynę, żeby przyoszczędzić na fajkach.
Masakra.
KO YONG-DEOK, BYŁY PREZES ARGOS
Co tam jest?
Co...
Twierdzi pan,
że taka technologia nie ma prawa istnieć?
Ściślej mówiąc,
taka kamera mogłaby powstać,
ale to niemożliwe,
żeby miała rozmiary gałki ocznej i ją zastąpiła.
Podjąłem wiele prób, ale...
To jak pan wyjaśni to, co widziałem?
Może to był zbieg okoliczności
albo coś się panu przewidziało.
Nie potrafi pan się przyznać do swojej niekompetencji.
Mówię, jak jest.
Panie doktorze.
Próbował pan sam
wszczepić sztuczne oko człowiekowi?
Był jeszcze jeden lekarz,
ale pewnie...
Wreszcie wie pan, co robić.
Tak poza tym,
wyszedł panu za słaby.
Niech pan przestanie się przechwalać,
a zacznie działać.
Oczywiście.
Jak myślisz, komu bardziej ufa komisarz?
Gi-beomowi czy jego oczom?
To nie to samo?
Skup się.
Też tak myślę, ale czasem
traktuje Gi-beoma, jakby go wydziedziczył.
Jeden konkretny trop
i ich rozwalę na dobre.
- W ten sposób? - To boli!
Gwang-cheol,
trening to nie żarty.
Nie myśl, że prawdziwe walki odbywają się tylko w terenie.
Dlatego gdy z nim trenuję,
zawsze daję z siebie wszystko,
jakbym była w terenie.
Gwang-cheol,
ty też musisz dawać z siebie wszystko.
Nigdy się nie obijam.
Dawaj.
Patrz.
To telefon Ko Yong-deoka?
Chyba tak.
Nie działa.
Możesz go uruchomić?
Spróbuję.
Dobra.
Skończyłeś?
W każdej chwili może się zepsuć,
więc nie trać czasu.
Karta nieboszczyka nadal działa?
Dopóki rodzina jej nie zablokuje.
HWANG DEUK-GU
Nie.
Nie zabijajcie nas.
Błagam.
To nasze głosy?
Tak.
Żaden nie był notowany
i mogę ściągnąć ich więcej.
Za
wszystko
obwiniajcie
prezesa Hyeona.
Niczego więcej nie oczekuję.
Jeśli ktoś was przyłapie,
mówcie, że działacie na zlecenie prezesa Hyeona.
Nie myślcie o tym, co jest prawdą.
Ani dlaczego o nim mówicie.
Ale macie wspominać nazwisko prezesa.
Ciągle, wszędzie,
bez ustanku.
Myśli pan, że to na niego zadziała?
Prezes Hyeon bierze swoją władzę z ludzi.
Trzeba go od nich odizolować.
Jak?
Sprawiając, że wszyscy zaczną go unikać.
Niech wszyscy to założą.
Bodźce wzrokowe
najbardziej zapadają w pamięć.
PREZES KO YONG-DEOK
SPOTKAJMY SIĘ PRZY REZERWUARZE
Kurwa, co jest?
IDŹ DO MIEJSCA EGZEKUCJI
Witam w twoim świecie.
Hwang Deuk-gu.
- Czyli to byłeś ty. - Nie.
My.
Przywitaj się
ze swoim byłym szefem,
który stał się moim kolegą i cię zabije.
Nie mamy czasu na zabawę,
więc załatwmy to szybko.
Jak chcesz.
Na dnie leży sporo twoich znajomych.
Yong-deok,
to naprawdę ty?
Nie wygląda dobrze, co?
Śmierć musiała nim wstrząsnąć,
bo jest w totalnej rozsypce.
Nawet ja tego żałuję.
Zamiast cię zabijać,
powinienem cię oszczędzić, żebyś patrzył,
jak odbieram ci pieniądze, kobietę
i organizację.
Trzeba było tak zrobić.
Może powinienem zacząć wierzyć w Boga,
skoro odpowiedział na moje modły.
Panie Ko,
słyszał pan tego skurwiela?
Teraz pora na nasz ruch.
Co chcesz zrobić z trupem?
Przygotuj się
i strzelaj.
Co to ma być?
Prezent.
Uznaliśmy, że to ci się spodoba.
To na pewno zadziała?
Tak, sprężone powietrze zrobi robotę.
Mam ci wierzyć?
I...
I to.
To może zabić człowieka?
Może.
Zemsta będzie słodsza, jeśli oberwie z własnej broni.
Myślicie,
że możecie mnie zabić?
Tak.
Ale
nie zasłużyłeś na spokojną śmierć.
Cieszę się, że ci się podoba.
Czułem, że umiesz się bawić.
Dobrze, że cię nie zabiłem.
Zrobiłeś mi niezłą niespodziankę.
Tego się nie spodziewałem.
Co teraz?
Kang Gi-beom, gdzie jesteś?
Gdzie się ukryłeś?
Wracaj tu!
Gdzie ty polazłeś?
Zniszczę was od środka.
Zaproszę na przyjęcie całe kierownictwo.
- Hwang Deuk-gu też tam będzie. - Musimy zmienić plan.
Ko Yong-deok może być nam potrzebny.
Wywabię ich, będę ich śledził i odbiję doktora Oh.
Nie zależy mi na tobie, tylko na człowieku żądnym krwi.
Nie jestem celem?
Myślałeś, że uda jej się stąd uciec?