NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
Tadam!
ODCINEK 5
Wreszcie złapałem drania.
Gratulacje.
- To ten gnojek? - Tak.
Inspektor Song szukała go rok, a ty złapałeś go w miesiąc.
Bo ja to ja.
- Nigdy nie zawodzisz. - Usiądź tam.
- Zabierz go, Kim. - Tak jest.
Spędzimy razem całą noc.
Mów, kto ci podlega, kto tobą rządzi.
Chcę znać wszystkich zamieszanych i szczegóły tego handlu.
- Pomóc ci w czymś? - Nie trzeba.
Chociaż...
Mi-na.
O co chodzi?
Co z jego twarzą?
Spokojnie. Wszystko wam powiem.
Co?
Co on mówi?
Funkcjonariuszu Kim.
Podinspektorze Mun.
Detektywie Yang.
Co to miało znaczyć?
Doktorze Oh.
Miał pan kiedyś problem z rozpoznaniem czyjejś twarzy?
Może czasem, jak jestem bardzo zmęczony.
Czyli to się zdarza?
Mimo ulepszonych oczu nie rozpoznajesz twarzy?
Rozpoznaję, nawet aż za dobrze.
Ale ich nie widzę.
Kiedy?
Śnili mi się moi dawni współpracownicy.
Ale zamiast ich twarzy widziałem tylko tabele z danymi.
Gapiłem się na nich bez skutku dobre dziesięć minut.
To pewnie był koszmar.
W rzeczywistości to byłoby straszniejsze.
Te oczy mogą wpływać na moją pamięć?
Czasem nasz mózg
w koszmarach przetwarza nieprzyjemne wspomnienia.
Jeśli to tylko tymczasowe, nie ma się czym martwić.
„Nieprzyjemne” to mało powiedziane.
AKTYWUJĘ STEROWANIE MANUALNE
Przeraziłeś mnie.
- Co tu robisz? - Zaraz zaczynamy spotkanie.
Poza tym
wszyscy mogą tu wchodzić.
Może i tak, ale...
No wiesz...
Chodźmy już.
Co za głupie żarty.
Boże.
- Idź już na spotkanie. - Pójdę, głupku.
Za chwilę.
Widzę pewne urywki,
ale nie mogę ich połączyć.
To wystarczy.
Zajmiemy się resztą, nie martw się.
W Rugal każdy ma jakąś historię. Teraz w końcu i ja mam swoją.
Skup się na tym, żebyś wydobrzał.
Jak się naładuję, to zregeneruję się jak jaszczurka.
Zabawny jesteś.
A co?
- Zabujałaś się we mnie? - Kretyn.
Nie chcę ciągle się martwić o członków zespołu.
Wiem, co czujesz.
Szybko się wykuruję i będę dalej cię rozśmieszał.
To dobrze.
Seong-min, co ty robisz?
Wracajmy do domu.
Co to?
Zabójstwo deputowanego Parka
było demonstracją ze strony Argos po stracie przywódcy.
Ale ostatnie sprawy to co innego.
Walczą o władzę,
a przestępstwa są coraz bardziej pokazowe.
To niepokojące.
To pewnie przez Hwang Deuk-gu, ten psychol pojawia się wszędzie.
Za wszystkim może stać Choi Ye-won.
Nie możemy lekceważyć Choi Yonga.
Bong Man-cheol przegrał walkę o władzę, ale nie będzie siedział potulnie.
A Seol Min-jun? Załatwili go na własnym terenie.
Gi-beom zbada tę sprawę.
- Sam? - Będę go nadzorował.
Ma nowoczesną technologię. Pora dobrze ją wykorzystać.
My przeanalizujemy dowody zebrane przez Gwang-cheola.
- Gwang-cheol... - Gwang-cheol...
Mów.
Nie może spać.
Nic dziwnego. Ma miękkie serce.
- A ty dobrze się czujesz? - Co?
Możesz spać?
Podsłuchiwałeś naszą rozmowę?
Przypadkiem.
Chwila.
Czy ty się o mnie martwisz?
Mamy mało ludzi, musisz o siebie dbać.
Dziękuję za przybycie.
Uznałam,
że tę rozmowę trzeba odbyć osobiście.
Wczoraj zamknęła mi pani drzwi przed nosem.
Skąd to nagłe zaproszenie?
Po co nas tu pani zwołała? Czekamy.
Na pewno słyszeliście
o wczorajszym zamieszaniu w barze pana Seola.
Chcę wam powiedzieć, co tam zaszło.
Seol Min-jun
szpiegował dla policji.
Co?
Że co?
To jakiś absurd.
Boże.
To nie pora na żarty.
Nie jesteśmy jakimiś plotkarami.
Odkrył to wiceprezes Hwang Deuk-gu.
Ma na to dowody.
Niesamowite zbiegi okoliczności.
Pieniądze zaginęły akurat po śmierci prezesa Ko.
A ten gangster pracował dla policji.
Co będzie następne?
Jutro ktoś znajdzie moje ciało?
Te dowody...
Są wiarygodne?
- To znaczy? - Mogły zostać sfałszowane.
Może jakiś skurwiel próbuje nas wybić, jednego po drugim.
Nie dosłyszałem.
Co chce zrobić jakiś skurwiel?
Mówiłem, że...
Trudno mi uwierzyć, że Seol Min-jun był gliną.
Pani Choi.
Niech im pani powie.
Co pani widziała i słyszała?
Widziałam policyjne akta na własne oczy.
W dodatku się przyznał.
Pani Choi tak się wściekła,
że załatwiła go na miejscu.
Zabiła go pani?
Nie sprawdziłam, czy umarł.
Nie kupuję tego.
Hwang Deuk-gu.
Lepiej, żeby nie przekroczył pan granicy.
Tak poza tym,
gdy moi ludzie walczyli z ludźmi Seol Min-juna, ktoś się wtrącił.
Oberwali nawet moi najlepsi ludzie.
Schwytaliśmy jednego z nich,
ale go odbili. Kto to może być?
Naprawdę tak było?
Musi pan wszystko kwestionować? To denerwujące.
Spokojnie, nie kłóćcie się.
Wiecie, że mam dobre oko.
Rozeznam się w sytuacji. Potem spotkamy się jeszcze raz.
Wieczorem jedziemy razem na złomowisko.
Będzie ci tu nudno, ale się trzymaj.
Nie jedziecie razem, bo mnie nie będzie.
Nie marudź tak.
Muszę zobaczyć to na żywo, żeby mieć pewność.
Zobaczysz to przez oczy Gi-beoma.
Obraz to nie wszystko.
Czuję się okropnie, że wypadłem z misji,
bo nie zdołałem się obronić.
Nie gadaj głupot.
Martwimy się o ciebie. Musisz wypocząć.
Dokładnie sprawdźcie to miejsce.
- Niczego nie omińcie. - Rozkazujesz nam?
Nie martw się, tylko zdrowiej.
LISTA ŻYCZEŃ
WYGODNE UBRANIA DO PRACY
CIUCHY NA WYJŚCIA
Napracowała się,
żeby jej mąż wyglądał porządnie.
Proszę.
Jesteś gotowy?
Tak. Zastanawiałem się, w co się ubrać.
Wiem, że wykonasz rozkazy komisarza Choi,
ale chcę ci coś powiedzieć jako dowódca.
Co?
Jeśli zrobi się chociaż trochę niebezpiecznie,
masz do mnie zadzwonić, a nie działać samemu.
Będziemy się martwić.
Nie dam wam powodu.
To dobrze.
Co to? To notes, o którym mówił Gwang-cheol?
Tak.
Należał do mojej żony.
Jako detektyw nie zarabiałem kokosów.
Zrobiła listę rzeczy, które chciała mi kupić.
Teraz ten notes jest dla mnie jak jej testament.
Próbuję spełnić jej życzenia.
Gwang-cheol był strasznie ciekawy.
Szczerze mówiąc,
trudno mi się teraz to czyta.
Ale opowiem mu o tym, bo jesteśmy kolegami z drużyny.
Czasem dziwnie się ubierasz i nie chcesz współpracować,
ale spróbuję cię zrozumieć.
Dzięki.
- Dobrego dnia. - Nawzajem.
Kang Gi-beom.
Żaden z nas nie odpuści.
Nadal tu jesteście?
Zamieszkał pan tutaj czy co?
Pomieszkuje pan z tą suką w jego domu?
Boże, co za strata czasu.
Próbuję pracować, a wy mi przeszkadzacie.
Wiem, że szalejecie ze strachu,
ale chamstwem nic nie ugracie.
Wynoś się z domu prezesa Ko.
Kto dał wam prawo,
żeby mnie wypraszać?
Co ty knujesz, dupku?
Hola.
Myślisz, że wszystko ci wolno, bo raz daliśmy ci wygrać?
Nie spijesz całej śmietanki z naszej ciężkiej pracy.
Wiecie, czym jest ciężka praca?
Zarabiacie na życie kłapaniem gębą.
Jak śmiesz? Zaraz stracę cierpliwość.
Szefie.
Jestem.
Co tu robicie?
- Dal-ho. - Tak?
Od teraz przed wejściem do tego domu przeszukuj każdego.
Oszalałeś?
Żarty sobie ze mnie stroisz?
Gdy coś obiecam, dotrzymuję słowa. Dobrze o tym wiesz.
- Za dużo gadasz. - Jeśli nie chcesz zarobić kulki...
Na twoim miejscu wpakowałbym ci ich już dziesięć.
Zastrzel mnie.
Na co czekasz? Strzelaj!
- Dal-ho. - Słucham.
Nasi goście wychodzą. Odprowadź ich.
- Yong, odpuść... - Odejdź.
Wystarczy na dzisiaj.
Min Dal-ho!
Man-cheol! Nic ci nie jest?
Co mi zrobiłeś?
To...
Nie dość, że włamałeś się do domu prezesa Ko,
to teraz postrzeliłeś członka rodziny.
To mi wygląda na zdradę.
To...
Pomocy!
Musimy go uratować, żeby poniósł karę. Zabierz go.
Tak jest.
Zostaw go!
Zżera cię poczucie winy.
Naprawdę pani nie wiedziała o Seol Min-junie?
„Przystojny, uprzejmy facet, który wszystko załatwi”.
Chwaliła go pani i powtarzała, że nam się przyda. I przydał.
Zaczęłaś grać ostro, Ye-won.
Nie mam wyjścia, inaczej mnie pożrą.
Ale jeszcze dużo ci brakuje.
Mówiłam, że nam się przyda, ale nie kazałam ci tracić czujności.
Nigdy jej nie straciłam.
No cóż...
Coraz bardziej mnie to złości.
Ubrudziłam sobie ręce, żeby go ustawić.
Pewnie za naszymi plecami zgrywał świętoszka.
Ale jestem pod wrażeniem.
- Wrobił nas na całego. - Tak.
Zgrał się z nami doskonale.
I zarobił tyle, że być może nie chciał wracać do policji.
Co go motywowało?
I co z Hwang Deuk-gu, który go przejrzał?
Hwang Deuk-gu...
To wszystko jego wina.
Śmierć twojego męża też.
Wszyscy inni podejrzewają mnie.
Tylko pani myśli inaczej.
Mam instynkt.
Pozwala mi przetrwać wśród mężczyzn, którzy używają tylko pięści.
Wybrałam cię. To chyba o czymś świadczy.
Co podpowiada pani instynkt?
Sprawiasz wrażenie delikatnej i naiwnej,
ale tak naprawdę masz w sobie mnóstwo ambicji.
Rzadko spotyka się takich ludzi.
Dlatego dała mnie pani Ko jak łapówkę.
Jak łapówkę? Skądże.
Raczej jako przynętę. Żebym mogła łatwiej dorwać ofiarę.
Nie boi się mnie pani?
Ciebie?
Miałabym się ciebie bać?
Oszczędziłam cię, bo sama cię do tego przygotowałam.
Mogę cię załatwić, ujawniając twój romans z Min-junem.
Lepiej bądź grzeczna.
Potrzebujemy kogoś, kto zinfiltruje Argos.
Kogo?
Szeregowy gangster nam nie pomoże.
Mam plan,
dzięki któremu ich zinfiltrujemy, nie budząc podejrzeń.
Nawet Seol Min-jun nie zdobył pełnego zaufania Choi Ye-won.
Bądź ostrożny.
Skąd pan wiedział?
Mam nad tobą pełną kontrolę.
Wiem wszystko to, co ty. Wiem też, co myślisz.
Skoro wszystko pan wie,
to nie będę składał raportów.
Dzwoń do nich z tego telefonu.
Nie będą w stanie go namierzyć.
Drzwi.
Po co mi je w ogóle otwierał?
Ale mnie przeraziła.
Cicho bądź.
Dobra.
Nadal masz te oczy.
Trzeba być pewnym siebie, by stracić czujność.
Pognieciesz mi ubrania.
Złaź ze mnie.
Oczy nie kłamią.
Czego chcesz?
Skaczesz na mnie z nożem, zanim zdążyłem się odezwać.
Teraz boję się z tobą rozmawiać.
Musiałam sprawdzić, czy masz jaja.
W takim razie darujmy sobie uprzejmości.
Co możesz dla mnie zrobić?
Gdzie pracujesz? Ciekawi mnie, czemu jesteś taka spięta.
Ty pierwszy. Zwinny jesteś.
Żołnierz? A może sportowiec?
To bez znaczenia, dopóki wypełnię swoje zadanie.
Ostatnio jestem przewrażliwiona na tym punkcie.
Powiedzmy, że jestem najemnikiem.
- Nie lubię stałych zobowiązań. - Świetnie.
Nie poniosę odpowiedzialności, a ty nie będziesz się czuł uwiązany.
- To gdzie pracujesz? - W Argos.
Jestem nowym prezesem.
Podoba mi się ta zdziwiona mina.
Teraz jesteś zainteresowany?
Pewnie. O ile to prawda.
Masz mnie ochraniać.
A gdzie twoja pewność siebie?
- Zbyt łatwo mi ufasz. - Jesteś pierwszą osobą,
która pomogła mi, nie oczekując niczego w zamian.
Ryzykowałeś dla mnie życie.
Nie będę się tłumaczyć. Zgadzasz się czy nie?
Płatność za każde zlecenie osobno. Daj telefon.
I wymagam rezerwacji.
NAJEMNIK
Jesteś moją jedyną klientką, nie właźmy sobie z butami w prywatność.
Jeśli się sprawdzisz,
zatrudnię cię na stałe.
Mówiłem, że nienawidzę zobowiązań.
Zatrzymaj się.
- Wysiadaj. - Tutaj?
To twoja zaliczka.
Zadzwonię najwyżej dwa razy. Nie rozstawaj się z telefonem.
Znalazła się księżniczka.
Jest!
Nie możemy lekceważyć Choi Ye-won.
Dlatego zajął się nią Gi-beom. Zobaczymy, co z tego będzie.
Widzieliście wszystko? Boże.
„Teraz jesteś zainteresowany?”
„Mówiłem, że nienawidzę zobowiązań”.
Ale kozak.
Muszę...
Muszę iść do toalety.
Dobrze mu poszło.
Podsumowując,
gdy Choi Ye-won go wezwie, będzie mógł wejść do siedziby Argos.
Czyli ta jego pilna sprawa to było spotkanie z Choi Ye-won?
Pewnie. Już się znali,
więc ich rozmowa była naprawdę ciekawa.
Rozumiem.
Nawet my o tym nie wiedzieliśmy. To tajna misja.
Powinieneś nam o tym mówić?
Uznałem, że chcielibyście wiedzieć.
Nie prosiliśmy o to. Zachowajmy profesjonalizm.
Na razie.
Przez to gadanie trafię do izolatki.
Po co spotkał się z Choi Ye-won sam?
Kang Gi-beom...
On ci się podoba?
Nie.
Rozumiem.
Chcę ci coś powiedzieć.
Co?
Nawet drobnostka może zakłócić moje działanie.
O czym ty gadasz?
Nie chciałeś rozmawiać?
Chcesz porozmawiać?
Znajdź wszystkie informacje o Hwang Deuk-gu.
HWANG DEUK-GU, 51 LAT WICEPREZES ARGOS
Umiesz mówić i myśleć.
Czyli masz własną tożsamość?
Możesz zignorować słowa transplantologa,
które wypowiedział dziś rano o 10.05 i 57 sekund.
- Kogo? - Będę go nazywać
tak jak ty.
Doktor Oh powiązał wspomnienia ze snami, ale źle to zinterpretował.
Czyli jesteś mądrzejszy niż twój twórca?
Opieram analizę na faktach.
Masz gadane.
Gi-beom, słyszysz mnie?
Gwang-cheol.
Jestem już na złomowisku.
Oby moje oczy i twoje wspomnienia pomogły nam to rozgryźć.
Jasne. Do dzieła.
Zapewne dobrze to ukryli.
Wcześniej te wspomnienia były dla mnie bolesne,
ale teraz chciałbym tam być.
SKANOWANIE
BRAK ZGODNOŚCI
SKANOWANIE
BRAK ZGODNOŚCI
SKANOWANIE
ZGODNOŚĆ
To ta.
Ale spalili całą ciężarówkę.
Jak zwykle.
Czyli wszystko na nic.
Niekoniecznie. Kawałek jest nienaruszony.
Ale nie wiem, od czego zacząć.
Gdzie Tae-woong? Ciężary to jego specjalność.
Właśnie.
Co...
Nie da się mieć gorszego wroga od ciebie.
- Też przyjechałaś. - Tak.
Coś się stało? Co to za mina?
Spytaj ją, jeśli chcesz wiedzieć.
- Co jest? - Gwang-cheol, co dalej?
Jest coś w środku?
Tae-woong, otworzysz nam?
- Ja? - A kto inny?
Otwieraj.
Cholera.
Gwang-cheol się nie mylił.
Ale jednego nie rozumiem.
Słyszałem rozkaz,
że mają nas zamrozić i zmielić.
A zamiast tego spalili ciało.
Mieliśmy je znaleźć. Pogrywają z nami.
Jeśli skupimy się na identyfikacji zwłok,
powiadamianiu rodzin, śledztwie...
Zrobimy to, na co liczyli.
Chcą, żebyśmy odwalili całą robotę.
Świnie.
Myślą, że ujdzie im to na sucho.
Jeszcze się o tym przekonają.
No proszę. Nie wiedziałem, że takie miejsce istnieje.
Nigdy nie byłeś w szpitalu?
Powiedz.
Co ty tu knujesz?
Cóż,
naprawiamy
i leczymy ludzi.
A jeśli się nie uda,
przeprowadzamy akupunkturę.
Kurwa, co ty mi zrobiłeś?
Boli, co?
- Ale musisz wytrzymać. - Co?
Nie obchodzi cię nasza organizacja,
jesteś przebrzydłym egoistą.
Nie masz ambicji
i zawsze robisz tylko absolutne minimum.
Jesteś jak rak, Choi Yong.
Musimy cię wyciąć.
To ty zabiłeś prezesa.
Wiedziałem, że to ty, niewdzięczny dupku!
- Gdzie masz dowody? - Choi Ye-won
da ci popalić.
Nigdy nie zdołasz jej w pełni kontrolować.
Nie wiesz, jaki mam cel.
Chcesz zniszczyć Argos.
Myślisz, że nie wiem?
Słuchaj.
Argos to tylko środek do celu.
Nawet ja nie wiem,
jak daleko sięgają moje ambicje.
Gdzie masz listę przekupionych polityków?
Nie ma takiej listy.
Myślałeś, że to ukryjesz?
Taki tchórz jak ty na pewno gdzieś to zapisał.
Już to omówiłem z prezesem Hyeonem,
więc się nie ruszaj.
Zostały ci dwie minuty.
Twój wybór.
Czekaj, aż ci wybuchnie głowa,
albo zapisz wszystko i żyj jako moja marionetka.
Dobra. Powiem wszystko,
tylko to ze mnie wyciągnij!
Pisz.
Tylko wyraźnie.
SKRYTKA VIP W MOPIN, NR 1004
Po co komu broń, jeśli z niej nie korzysta?
Wy też
bardziej się starajcie.
Oczywiście.
Kretyni.
Cztery ofiary.
Wszystkie ciała są uszkodzone.
Każdemu brakuje jakiejś części ciała albo narządu.
Usunięto je chirurgicznie.
Ktoś pobrał od nich narządy.
Ciała zostały zamrożone,
żeby nie zaczęły się rozkładać.
Przykro mi to mówić, ale cała czwórka
pracowała w policji.
To policjanci, którzy zaginęli, badając Argos.
Oficjalnie zostali uznani za zdrajców.
Pracowali dla Argos.
Pozbyli się ich, gdy przestali być potrzebni.
Chce pan zatuszować prawdę?
Prawda nie ma znaczenia.
Sfabrykujemy dowody na to,
że zostali skorumpowani.
Ale trzeba przyznać, że są zmyślni.
Prześledźcie trasy ciężarówki.
Dowiedzmy się, gdzie mogli przetrzymywać ofiary.
Susan, znajdź nazwiska i numery kontaktowe
zmarłych policjantów.
Dobrze.
To dziwne, że wszyscy policjanci działający pod przykrywką
byli w jednym miejscu.
Oni nie boją się policji.
To wiadomość.
Kpią z nas
i nas prowokują.
Chyba wreszcie rozumiem, czemu nie chciał pan
oczyścić mnie z zarzutów.
Dlaczego?
Prawda jest bez znaczenia.
Ale powinni wiedzieć,
że prawda jest ważna.
Oczywiście.
Ta operacja musiała być dla pana trudna.
Stworzył pan zespół,
wysłał tajnych agentów do Argos
i walczył z wrogiem atakującym z każdej strony.
Starałem się, jak mogłem,
bo mam misję.
Postaram się do niej dołożyć.
Zaufam panu.
Nie będę działał na własną rękę,
obiecuję.
A już chciałem wykorzystać twój charakterek do własnych celów.
Droga wolna.
- To był dobry ruch. - Pewnie.
- Boże. - Graj w końcu.
- Tutaj? - Proszę bardzo.
- Co to? - Co to jest?
- Co to za paczka? - Co tam jest?
Potrzymaj mi.
Dobrze.
- Co to jest? - Boże!
Boże.
Rety.
O matko.
Boże.
To...
Niemożliwe.
- Co to ma być? - Boże.
- Rety.
Dobrze.
- Góra już wie? - Tak.
Media też niedługo się dowiedzą.
Musi pan spróbować to uciszyć.
- Tak. - Panie komisarzu.
Czy u Gi-beoma
wszystko dobrze?
Powiedzmy.
Mogę jakoś pomóc?
Pomagasz nam swoją pracą.
Co to za pudło?
Co to jest?
To ten muzyk z baru?
WIECZOREK JAZZOWY
Czym on sobie na to zasłużył?
Opublikował filmik dla fanów.
Wyjaśnił, czemu występ został przerwany.
Mówi Lee Jae-han.
Nie uwierzycie, co tu się stało.
Nasz występ został przerwany.
Wszystko wyjaśnię później.
Nie wymienił Argos z nazwy.
Ale to bez znaczenia, bo łatwo
można się tego domyślić.
Cholerni psychopaci.
Z emocjonalnym podejściem
nie da się dostrzec prawdy.
Chwila.
Profesjonalna robota.
Co? W jakim sensie?
Czaszkę zrobili z wosku i...
Chwila.
Skóra jest prawdziwa, ludzka.
Nic dziwnego, że wygląda tak realistycznie.
Głowa nie jest prawdziwa.
To podobieństwo oznacza,
że nie wykonali modelu na podstawie zdjęcia.
Musieli go porwać.
Czyli wciąż żyje.
Musimy jak najszybciej go znaleźć.
Bo inaczej naprawdę zginie.
- Susan. - Już.
Znalazłem trop.
To opuszczona fabryka.
Detektyw Yang twierdzi, że ten człowiek dostarczył przesyłkę.
Zniknął z kamer,
ale pojawił się dwie godziny później,
żeby zostawić przesyłkę.
Policja cały czas go szuka.
To miejsce...
Zgadza się.
Szukaliśmy tego miejsca i musimy je zamknąć.
Pewnie tam przetrzymują Lee Jae-hana.
To misja ratunkowa
czy mamy wszystko zniszczyć?
Ci, którzy z nami zadzierają,
muszą zobaczyć,
do czego jesteśmy zdolni.
Odpowiedzialność biorę na siebie.
Wolno nam zabijać?
Fabryka stoi na uboczu.
Przeczytam tylko raport końcowy.
Wszyscy przeżyją.
Ruszajcie.
Tak jest.
Sławny muzyk jazzowy Lee Jae-han zaginął.
Pan Lee wyjaśnił w opublikowanym nagraniu, czemu przerwano jego koncert.
Od tamtej pory jego agencja nie może się z nim skontaktować.
Policja zaczęła poszukiwania
i dementuje koszmarne plotki
o grupie porywającej ludzi dla narządów.
Wznowimy śledztwo
ze względu na poszkodowanych.
Z dotychczasowych ustaleń wynika,
że ta sprawa
wbrew plotkom nie ma związku z pewną organizacją przestępczą.
ZLIKWIDOWAĆ TĘ PAPIEROWĄ SŁUŻBĘ
PODPISAŁO 273 948 OSÓB
Chcemy mieć prawdziwą policję.
Żądamy działań, nie słów.
Nie mogę nigdzie puścić dzieci.
- Jest niebezpiecznie. - Gdzie prokuratura?
- Gdzie jest prokuratura? - Uważajcie,
- co piszecie. - Zwolnijcie
- niekompetentnego dowódcę. - Nawet ja
- boję się Argos. - Co to za Argos?
Władze muszą chronić obywateli.
Boję się wyjść z domu.
PODPISANO PETYCJĘ
Zastraszeni ludzie
zaczynają się burzyć.
Czekaliśmy na tę chwilę.
Mamy ujawnić istnienie Rugal?
Góra chce wyników.
Jeśli macie coś, co zszokuje ludzi,
chcę wiedzieć.
Czy mam te słowa
zinterpretować we własny sposób?
Proszę bardzo.
Co to jest?
To ludzie?
Cholera.
Czyli w ten sposób ukrywają ciała.
Może być ich więcej.
Świnie. Ile osób zabili?
Rozejrzymy się?
Czekajcie.
Tam też jest chłodnia.
Plan budynku twierdzi co innego.
Zbudowali ją niedawno.
Czyli zbudowali chłodnie,
wypełnili je zwłokami,
a potem dobudowali nowe?
Bo zaczęły być im potrzebne.
Cała fabryka może być jednym wielkim grobowcem.
Sprawdźmy piwnicę.
Wyłaź, póki grzecznie prosimy.
Boże.
- Jeszcze żyje. - Wezwę karetkę.
Czemu nie mogę się połączyć?
To brzmi jak agregat chłodniczy.
Chcą nas zamrozić żywcem.
Mamy mało czasu.
Spróbuj przebić drzwi.
Dobra.
To nie są zwykłe drzwi.
Tae-woong, może tobie się uda.
Dam radę, ale to potrwa.
Pewnie nie dożyjemy.
Cholera.
Mam pewien pomysł.
Jaki? Mów.
To byłoby strasznie brutalne.
Nieważne. Mów.
Nie. Może wymyślimy coś lepszego.
Nie ma innego wyjścia. Mów.
Uznajcie to za ostateczną opcję.
Posłuchajcie mnie i potem zdecydujemy.
Obserwowałem całą operację Gwang-cheola.
Nasze wszczepy można przerobić
na materiały wybuchowe.
Weźmy coś ode mnie. Mam mnóstwo modyfikacji.
Zrobimy z jednej z nich bombę.
To niemożliwe.
- Dlaczego? - Twoje narządy są połączone.
Nie da się usunąć tylko jednego,
zwłaszcza że wciąż nie doszedłeś do siebie.
Zostają moje oczy albo ręka Tae-woonga.
Przerobisz ją na bombę.
Tae-woong...
Mam dwoje oczu,
- jedno... - Koniec dyskusji.
Oszalałeś?
Tae-woong!
To się uda?
Ale zaboli.
Wiesz, że przyspawali ci tę rękę.
Wytrzymasz taki ból?
- Zastanówmy się... - Zamknij się.
Zrób to, zanim zmienię zdanie.
Ufam ci.
Zrób to szybko.
Na trzy.
Raz...
Dwa.
Dwa i pół.
Dwa i pół. Nie mogę.
Nie zrobię tego.
To zaboli mnie, nie ciebie. W czym problem?
Serce mi się kraje, jak mam obciąć psu pazury,
a tobie mam urżnąć rękę?
Co?
Psu?
Nie porównuję cię do psa.
Na pewno znajdziemy inny sposób.
Jeśli chcesz dokonać swojej zemsty,
to mnie posłuchaj.
Jesteś typem człowieka, który zrobi wszystko,
żeby osiągnąć cel.
Nie lituj się nade mną.
Nie mam zamiaru się nad sobą rozczulać.
Zrób to.
Jasne?
- Jesteś pewien? - To desperacka sytuacja.
Jeśli z moją ręką się nie uda,
twoje oczy będą następne.
Wydłubię ci je, jeśli będę musiał.
Dawaj.
Na trzy.
Raz.
Dwa.
Tae-woong, wszystko dobrze?
- Gwang-cheol. - Już.
To wariactwo.
Dobrze się czujesz?
Jeśli nie wybuchnie,
zabiję cię
własnoręcznie.
Uda się.
PŁYTA GŁÓWNA RĘKI
Ostrożnie.
Gwang-cheol, pomóż mu.
Dobra.
Mi-na, wyprowadź go stąd. Ja to załatwię.
Dobra.
Możliwe, że Seol Min-jun też tu jest.
Pokaż raporty na jego temat.
SEOL MIN-JUN
Teraz raporty o Hwang Deuk-gu.
ZAKUPIŁ GALERIĘ W SEULU
HISTORIA FINANSOWA
ESTETA, WŁAŚCICIEL GALERII
„Esteta”, dobre sobie.
Galeria?
Tae-woong, nie zasypiaj.
Trzymaj się.
Nie jest tak źle.
Doktorze Oh, proszę najpierw
zająć się nim.
Nie jesteś w lepszym stanie.
Jeszcze raz
dziękuję.
Dokonamy kolejnego cudu.
- Bradley. - Dobrze.
- Gdzie Gi-beom? - Jeszcze nie wrócił.
Chciał dokładnie sprawdzić magazyn.
- Połącz mnie z nim. - Dobrze.
Co? Nie mogę się połączyć.
Jak to?
Coś blokuje połączenie.
Niemożliwe.
Próbuj dalej.
Błąd można naprawić.
A jeśli to celowe, musieli zostawić jakiś ślad.
Sprawdź to.
NAJEMNIK
Witaj w moim świecie,
Kang Gi-beom.
Żyjesz dość wystawnie
jak na mordercę.
Napijesz się wina?
Mam tu moje ulubione.
No tak.
Pewnie jesteś w pracy.
Łapię drani takich jak ty całą dobę.
Gdy tylko ich spotkam.
Chyba za bardzo przemarzłeś, bo jesteś strasznie
podekscytowany i pewny siebie.
Twoi ludzie to cieniasy.
Dlatego przyszedłem do ciebie.
- Tak bardzo chciałeś się spotkać. - I tak planowałem
cię odwiedzić. Oszczędziłeś mi zachodu.
Jaki masz cel?
Po co robisz to wszystko?
Nie dajecie mi spokoju
w mojej pracy.
Wszystkiemu nadajecie znaczenie
i to analizujecie.
To wszystko bzdura.
Ale podoba mi się to pytanie.
Sam przyznałeś się do swojej ignorancji.
Odniosłem wrażenie, że naprawdę
chcesz o mnie wiedzieć więcej.
Dobrze się składa.
Akurat mam trochę wolnego czasu,
mogę poczekać.
Mogę posłuchać, jak pieprzysz.
Komisarzu.
Nie możecie namierzyć Gi-beoma?
Cały czas próbujemy.
Nie powinniśmy go tam zostawiać.
Mógł wpaść w kolejną pułapkę.
Niech pan wyda rozkaz. Chcemy po niego jechać.
Sztuczna inteligencja zaczęła szeptać.
Szeptać?
Znów działa na własną rękę.
Na pewno ma swoje powody.
Przecież to niebezpieczne.
Trzeba go powstrzymać.
Nie. Jeśli dobrze to wykorzysta, może nam się udać
szybciej osiągnąć nasz cel.
Nawet jeśli działa na własną rękę,
wiemy, jaki ma cel.
Ile osób
naprawdę wie, czego pragnie?
Gdy jestem zmęczony, chcę spać,
jak jestem głodny, chcę jeść.
Chcę też załatwić dupków takich jak ty.
To nic skomplikowanego.
Mam proste pragnienia.
Lubię cię,
na razie.
Może trudno w to uwierzyć,
ale chciałem mieć zwyczajne życie.
Chciałem iść do szkoły,
mieć przyjaciół, znaleźć pracę.
Brzmi nudno,
ale takie jest życie.
Ale
gdy pierwszy raz ubrudziłem sobie ręce krwią,
poznałem zupełnie nowy świat.
Nie mogłem
wrócić do normalności.
Nie mogłem cofnąć czasu.
Rozpierała mnie energia.
Wystarczyło powiedzieć, że jesteś wariatem.
Różni nas to, że tobie dano przyzwolenie.
Gdy byłeś gliniarzem,
uczyli cię brutalności i destrukcji.
Kochałeś to tak bardzo,
że wróciłeś do tego nawet po śmierci.
Muszę pozamykać kilka spraw.
Jesteś jedną z nich.
Widzisz?
Jesteśmy dla siebie ważni.
Dzięki mnie uroiłeś sobie, że postępujesz moralnie,
znajdujesz sobie wymówki.
Mylę się?
Filozof kryminalista się znalazł.
Zapominasz
o jednej kwestii.
Jesteś zwykłym śmieciem.
Jesteśmy dla siebie ważni? Szukam wymówek?
Nie bądź śmieszny.
Jesteś chyba najbardziej gadatliwym mordercą na świecie.
Szkoda, że nie masz godności.
Będziesz mnie motywować.
Goń mnie choćby na koniec świata.
Będę w ciebie wierzył
i pozostanę wolny.
Jasne. Obiecuję ci, że w więzieniu będziesz mieć dość książek.
Życzę ci długiego życia z tymi urojeniami.
W podzięce za twoje odwiedziny
przygotowałem dla ciebie prezent. Spodoba ci się.
Seol Min-jun?
Przywitaj się.
To twój były kolega po fachu.
Ale teraz jest ze mną
i cię zabije.
- Litości! - Nie zabijajcie nas!
- Oszczędźcie nas! - Litości!
Nie zabijajcie nas!
To się nie powtórzy!
- Litości! - Przyrzekam!
- Oszczędźcie nas! - Litości!
Błagam!
Jeszcze zdążysz ich uratować.
Powiem ci, gdzie są.
To niedaleko stąd.
Jeśli ci się nie uda,
zrobi się niezłe zamieszkanie, bo to synowie ważnych oficjeli.
To się więcej nie powtórzy!
To
taki trudny wybór?
Sam zdecyduj. Nie jesteś kretynem.
Możesz albo mnie załatwić,
albo ich uratować.
- Co wybierasz? - I to, i to.
Odsuń się. Nie chcę cię skrzywdzić.
Nie mamy czasu się tym cieszyć.
Ty mną,
a ja tobą.
I tak nie pozwoliłby nikomu przeżyć.
Ani porwanym, ani nam.
Nie możemy cierpieć jako jedyni.
Nie myślcie o tym, co jest prawdą. Ani dlaczego o nim mówicie.
Ale macie wspominać nazwisko prezesa.
Mam zrobić coś, co ich przestraszy?
Potem sama zajmę się Hwang Deuk-gu.
Rezerwuar.
Najpierw chcę wiedzieć, co pani widziała i skąd pani wie.
Zemszczę się, tylko jeśli całkowicie ich zniszczymy.
Nie zasłużyłeś na spokojną śmierć.
Napisy: Małgorzata Fularczyk