NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 4
Gi-beom.
- Gdzie Hwang Deuk-gu? - Uciekł.
Co?
Radiowozem.
- Radiowozem? - Tak.
Nie możemy ufać policji.
Część policjantów pomaga Argos.
- Gi-beom. - Kang Gi-beom.
Gi-beom, to on.
Ty też jesteś porażką?
Namierzył pan radiowóz z Hwang Deuk-gu?
Jeszcze nie.
W takim razie Gi-beom miał rację.
Trzeba było go wtedy zabić.
Mi-na.
Panuj nad emocjami.
Panuję i jestem wierna naszej sprawie.
Zebrał pan tu tylko lojalnych ludzi.
Nie zapominaj o celu.
Musimy pokonać Argos, a nie tylko Hwang Deuk-gu.
Dlaczego dezaktywował pan oczy Gi-beoma?
Gdy ktoś straci kontrolę, trzeba przywrócić go do porządku.
On nie jest robotem.
Naszych misji nigdy nie da się w pełni kontrolować.
Mamy zawsze się poddawać i pozwalać draniom uciec?
- Znasz zasady. - Jestem wściekła.
Bo Hwang uciekł czy szkoda ci Gi-beoma?
A może po prostu chcesz mi się sprzeciwić?
Denerwuje mnie to,
ile bólu
musimy znosić przez tych drani.
- O co chodzi? - Nie znaleźliśmy go.
Policja twierdzi, że nie wysyłali tam żadnych patroli.
Wy też mnie obwiniacie?
Nie, odpowiedzialność za nieudaną misję i niesubordynację
ponosi dowódca zespołu, czyli ja.
Coś jeszcze?
Ja tylko wykonuję rozkazy.
Nie decyduję o działaniach zespołu.
Ale sądzę,
że wyłączenie mu oczu to wystarczająca kara.
Gi-beom na pewno zrozumiał swój błąd.
Minęło już dość czasu.
Proszę go wypuścić.
UWAGA
Mamy do testów najsilniejszych ludzi, a uzyskaliśmy tylko tyle.
Szkoda ich marnować. Może się jeszcze do czegoś przydadzą?
Jeśli zatrzymam aktywność mózgu,
mogę spowolnić martwicę.
Ryzykowałeś życie dla lepszej przyszłości.
Zapewne nie chcesz jeszcze umierać.
Powinieneś
odejść z przytupem.
Niedługo zapomnisz o tym bólu.
Nie martw się.
Kiedy rozprawi się pan ze zdrajcami w policji?
Jeśli będziemy nieostrożni, możemy ich spłoszyć.
Trzeba zaczekać na właściwy moment.
Agenci wątpią w moje kompetencje.
Obchodzi to pana?
Bez odrobiny cierpienia nie sposób nic osiągnąć.
Często stają przed wyborem zabić czy dać się zabić.
Mój zespół potrzebuje
licencji na zabijanie.
Uważał pan, że jest pan w stanie zapanować nad Rugal
na obecnych warunkach.
Wciąż tak uważam, ale chcę zwiększyć środki bezpieczeństwa.
Argos jest coraz groźniejsze, musimy mieć środki, by z nimi walczyć.
Radźcie sobie z tym, co już macie.
Działacie potajemnie,
ale to wciąż rządowy projekt.
Chcę złożyć oficjalny wniosek o objęcie nas immunitetem.
Spróbuję
jeszcze raz go przekonać.
Niezły jesteś.
Co to?
Chyba rozmowa cię przerasta.
Do mnie mówisz?
Szyfrowanie.
Sto procent.
Co się dzieje?
Gi-beom, możesz już wyjść...
Co jest?
- Nic ci nie jest? - Nie.
Ale nie mogę się ruszyć.
W programie nie ma błędów.
W oczach też żadnych nie wykryłem.
Coś cię boli? Zdarzyło się coś dziwnego?
Nie wiem.
Przez ułamek sekundy coś widziałem, ale po chwili znikło.
To dziwne.
Zrobiło się dziwnie, odkąd wyłączyłeś przesyłanie.
Może to zwykły błąd systemu.
Zrestartuję program.
FORMATOWANIE
Nie mogę żyć w ciągłym stresie. Sprawdźcie to dokładniej.
Badanie ciebie stresuje nas.
Twoje tętno nieco przyspieszyło.
Coś jeszcze się zmieniło?
Reszta parametrów w normie.
Zbadam go dokładniej.
Spójrz.
Maksymalne zużycie tlenu wzrosło o 170%.
Niemożliwe.
To w dużej mierze cecha wrodzona.
Nie mogłoby tak bardzo wzrosnąć.
Jego stan się unormował?
Na ten moment tak.
Wyłączanie oczu było ryzykowne.
Powinien pan być ostrożniejszy.
Mam pytanie.
Jak udało mu się samemu przerwać przesyłanie obrazu?
Nie ma takiej funkcji.
Czyżby?
Proszę dokładnie sprawdzić ten błąd.
Musimy się dowiedzieć, czy to zwykły bug
czy zamaskowana aktualizacja oprogramowania oczu.
Dobrze, sprawdzę to.
Zwiększa mu się masa mięśniowa.
Niesamowite.
Jesteś naprawdę kompetentny.
Masz odwagę podejmować trudne decyzje i jesteś w doskonałej formie.
Jesteś jak obusieczny miecz.
Stanowisz zagrożenie dla Rugal.
Już drugi raz.
Przepraszam.
Ale nie uważam, żebym postąpił źle.
Zareagowałem ostro,
ale nie zamierzam się tłumaczyć.
Szczerze mówiąc,
trudno mi ukryć złość.
Mamy dużo obowiązków i żadnych praw.
Cała ta niesprawiedliwość wynika z nierównowagi.
Może jeśli zobaczą nasze wyniki, uda nam się to zbalansować.
Pomogę Rugal uzyskać przywileje.
Wydobrzałeś, więc nie musisz już mieszkać w izolatce.
Komisarzu.
Proszę mi nie ufać.
Musi mnie pan kontrolować.
Wiesz, co to dla ciebie oznacza?
W zamian za to
proszę dać mi swobodę w ramach tych granic.
Swobodę?
Chcę wzmocnić współpracę w zespole.
- Co robisz? - Cholera. No weź!
Miło cię widzieć.
Bawisz się jedzeniem?
Mówiłeś, że lubisz ładnie podane dania.
To było dla mnie?
Dzięki za pamięć.
Ale jestem najedzony po uszy.
Mi-na i Tae-woong mnie karmili.
Jedz.
Musisz jeść.
Kusili jedzeniem agenta na strajku głodowym.
Cholera.
Po co miałbym głodować? To szkodzi zdrowiu.
- Co? - Dobre te wafelki.
Czujesz się lepiej? Jak twoje oczy?
- Wypad. - Napracowałem się dla ciebie.
Spokojnie, wszyscy po kolei.
I dlaczego przygotowałeś mi słodycze?
Ja pierwsza zadałam pytanie.
Czuję się dobrze.
I chcę wam postawić kolację za wszystkie problemy, jakie sprawiłem.
- Czterodaniową. - Drogą.
Musisz do nas dołączyć, nie psuj ducha drużyny.
Będę na dole.
Chyba lubi darmowe żarcie.
Do boju.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Zaczynam.
Dobrze ci poszło.
Cholera. Omsknęło mi się.
Dziewiątka.
- Tae-woong, różowa kula. - Cicho.
Kąt 45 stopni.
- Co to było? - Sama siła
na wiele się tu nie zda.
Boże. Liczy się technika.
Nie wkurzaj się.
Masz jeszcze jedną szansę.
Zatrzyma się w końcu? My też chcemy grać.
Nieźle!
Wyluzuj wreszcie. Nie mogę grać, bo mnie przerażasz.
Nie zdążymy iść do restauracji. Zamówmy jakąś chińszczyznę.
Nie, postawię wam coś porządnego. Już prawie skończyliśmy.
Nawet nie drgnijcie.
Co ty robisz? To oszustwo.
Kula...
Masakra.
Znosi złote jajka?
A może ma jakieś ambicje?
Przypomina ci ciebie z przeszłości?
Nie obchodzi mnie przeszłość.
Lepiej porozmawiajmy
o mojej przyszłości.
Chyba niezbyt dogadujesz się z Hwang Deuk-gu.
My pracowaliśmy razem jak dobrze naoliwiona maszyna.
Jeśli chcesz wspominać przeszłość
i prowadzić bar z dziewczynami takimi jak ona,
to proszę bardzo.
Czemu zaatakowałaś Bong Man-cheola?
To nie ja.
Z takim podejściem daleko nie zajdziesz.
Choi Yong kocha pieniądze.
Będzie chciał się zemścić.
Będziesz ofiarą czy zrzucisz winę na kogoś innego?
Ciekawi mnie, co wybierzesz.
Słyszałaś coś o niejakim Gu Won-bongu?
Gu Won-bong?
Wystarczyło, że poszedłem za tym pięknym głosem.
A teraz dodatkowo mam piękny widok.
Mógł pan powiedzieć, że pan przyjdzie.
Jeszcze nie otworzyliśmy. I dziękuję w jej imieniu.
Nie chodziło mi o nią.
Tylko o waszą dwójkę.
Wszyscy skaczą sobie do gardeł.
Miło widzieć, że dogadujecie się niczym rodzina.
Ciekawe, czy prezes Ko
widzi tę romantyczną scenkę z zaświatów.
Jeśli tak się pan nim przejmuje,
proszę go odwiedzić i dać nam znać.
Dobry pomysł.
Zapewne ma do nas mnóstwo pytań.
Jest pan pewnie zajęty nowymi obowiązkami.
Za kilka dni urządzamy ciekawy występ.
Zapraszam.
Występ?
Może pan omówić interesy przy dobrej muzyce.
Widzę, że bardzo
pana interesuję.
To tylko drobna przysługa.
Brzmi ciekawie.
Na pewno przyjdę.
Dlaczego wzięliście moją stronę?
Nie nazwałbym tego w ten sposób.
Nie brałam twojej strony, po prostu zrobiłabym to samo.
Gdybyśmy byli razem, złapalibyśmy
Hwang Deuk-gu czy kogokolwiek innego.
Razem?
Trafiliśmy tu przez samotność i nasze tragedie.
Wolę się w to aż tak nie angażować.
Ale miło było się z kimś spotkać, dawno nie spędzałem czasu z ludźmi.
Jak długo będziemy musieli tak pracować?
Póki nie pokonamy Argos.
To w ogóle możliwe?
Gdy nam się uda,
przestaniemy
być potrzebni.
Wtedy
przestaniemy w ogóle istnieć.
Boże, darujcie sobie te lamety.
Nawet jeszcze porządnie nie zaczęliśmy.
Zanim umrzemy ze smutku, mam dla was propozycję.
Powiedzcie, jakie macie życzenie. Spełnię je dla was.
- Życzenie? - Nie chcesz?
To nie. Gwang-cheol.
Chciałbym...
Co pierwsze przyszło ci do głowy?
- Trzy, dwa... - Telefon?
Masz już telefon.
REZERWACJA UKOŃCZONA
Wieczorek jazzowy?
- Wieczorek? - Tak.
O co chodzi?
To jakiś występ? Dostaliśmy bilety?
Chwila.
Strona nie istnieje.
Czyli to nie są bilety z oficjalnej sprzedaży.
To wiadomość od komisarza Choi.
- Misja. - Cholera.
Gi-beom.
Życzę sobie, żebyś poszedł ze mną na tą misję.
Dobra, nie ma problemu.
Za udaną misję.
- Za misję. - Za misję.
Proszę pani!
Proszę.
Mógłby pan otworzyć mi drzwi?
WIECZOREK JAZZOWY
Widzę, że dobrze się bawisz.
Czasem trzeba się odstresować.
W dodatku musimy wtopić się w tłum.
Komisarz ma rację.
Musimy oszacować skalę ich działań i uderzyć raz, a porządnie.
Czasem muszą się spotykać.
Najlepiej, żeby spotkali się wszyscy.
Chcę wpaść na Hwang Deuk-gu.
Zatłukę go.
Dobrze, że go puściłem. Inaczej nie miałabyś szans.
Czyli pozwoliłeś mu uciec?
Pewnie. Gdybym chciał, załatwiłbym go na miejscu.
Czyżby?
Ale trzeba mu przyznać, że nie stchórzył i nie uciekł.
Tym bardziej chcę go dorwać.
Ten bar wygląda mi na jakiś neutralny teren.
Podobno Seol Min-jun różni się od innych członków Argos,
zajmuje się tylko branżą rozrywkową.
Serio? To trochę rozczarowujące.
Ciekawe, czy Gwang-cheol coś dzisiaj ugra.
SEOL MIN-JUN, 43 LATA WŁAŚCICIEL BARU JAZZOWEGO
To Seol Min-jun.
Tae-woong, zgłoś się.
Dowódco Han Tae-woong, zgłoś się.
Co jest?
Zostawisz mnie tu samego?
Nie jesteś sam.
- Nie lubię jazzu. - A ja nie mogę tam iść.
Ktoś może mnie rozpoznać.
Nic nam się tam nie stanie.
Zabawmy się dziś.
- Jestem zajęty. - Dołącz do mnie...
Nie martw się.
Zrób to, co ci kazano.
Informuj mnie o wszystkim.
Dobrze.
Masz ładny głos.
Pracujesz tu dorywczo?
Tak, pomagam, gdy mają tu spory ruch.
Sam mam teraz dużo pracy.
Mogę mieć prośbę?
Słucham?
To nic trudnego.
Na przednim siedzeniu mojego auta jest aktówka.
Możesz mi ją przynieść?
To wszystko?
W środku jest coś ważnego, proszę jej nie otwierać.
Dobrze.
Panie Seol.
- Zajmiemy się tym. - Hej.
Łapy przy sobie.
Dal-ho, to nasz teren.
Nie chcę zamieszania.
Co za chamstwo.
Myślisz, że takie zapewnienia sprawią,
że problem zniknie?
- Chcemy tylko zabrać aktówkę. - Nawet jej nie dotykajcie.
Bo bardzo tego pożałujecie.
Ludzie!
- Znów pani pomóc? - Uciekaj!
- Na nich! - Co jest?
Co pan tu robi, panie Bong?
Moi ludzie doprowadzili do nieporozumienia.
I nie odpowiedziałem pani, po której stronie stanę.
Jadę na występ do pana Seola, nie mam teraz czasu.
A kiedy będzie mieć pani czas?
Nie jestem pewna.
Zastanowię się, czy pana wezwę, czy sama złożę panu wizytę.
Łatwo nie będzie, nawet jeśli padniemy przed nią na kolana.
To oczywiste. A ona mieszka sobie w domu pana Ko nawet po jego śmierci.
Co to ma znaczyć?
Właściciel baru powinien mieć więcej taktu.
Trzeba było zapukać.
Czemu robi pan zamieszanie w moim barze?
Seol Min-jun.
Myślisz, że jesteś nietykalny, bo prowadzisz luksusowy bar?
Zajmij się pracą.
Masz sprawiać, żeby wszystko z zewnątrz wyglądało pięknie.
Argos cieszy się dobrą renomą,
ale droga do tego nie była prosta.
Proszę nie zmieniać
drobnostki w wielką aferę.
Wyglądasz, jakbyś chciał mnie pobić.
Co tak stoisz?
Idź posprzątać bałagan.
Dziękuję.
Wrócimy
po krótkiej przerwie.
Dobry wieczór.
- Co się dzieje? - Boże!
- Gi-beom. - Zaczekaj na zewnątrz.
- Idę z tobą. - Sprawdzę,
co się dzieje, i zadzwonię. Ewakuuj stąd ludzi.
Dobra.
Proszę tędy.
Zamykamy klub
- z powodu zagrożenia. - Tędy.
- Szybko! - Proszę podążać za ochroną
- i jak najszybciej opuścić bar. - Cholera!
Skontaktujemy się z państwem
w sprawie zwrotu opłaty za bilet.
Tędy.
- Co się dzieje? - Ktoś zaatakował Argos.
Co? Kto?
Jacyś dziwni ludzie.
Gi-beom jest w środku.
Pomóż mu.
Dobra.
Gdzie Gwang-cheol?
Myślałam, że z tobą.
Gwang-cheol. Lee Gwang-cheol.
Zgłoś się.
Gwang-cheol.
Zamrozić ich i zmielić!
Jeśli stąd nie uciekniemy,
to umrzemy?
Proszę tak nie mówić.
Wezwę pomoc.
Cholera.
Stójcie.
Co z nimi?
Kim jesteście?
Zadałem pytanie. Odpowiedzcie.
Chyba sobie nie pogadamy.
No to dawajcie.
Czekaj.
Ja zacznę.
Jak długo wytrzyma
bez akumulatora?
Idź do samochodu.
Ja pójdę po Gi-beoma.
Dobra.
Co tu się dzieje?
- Nie mam pojęcia. - To szaleństwo.
Uciekajmy stąd.
Kto ustawił nam występ w tym barze?
Przyszli jacyś dziwacy i...
- Cholera. - Łapcie go!
Nie wiem. Prawie zginąłem.
Bałem się, więc uciekłem. Możesz przyjechać i...
Co wy robicie? Kim jesteście?
Kim jesteście?
Czemu mnie zabieracie?
Uspokój się.
Boże.
Nie mów nikomu, co się stało i co tu widziałeś.
Dobrze.
O mnie też nie.
Oczywiście.
Porwaliście Gu Won-bonga?
Kim wy jesteście?
Co chciałbyś wiedzieć?
O co wam chodzi?
Jesteś ciekawski. Szkoda, że nie spytałeś mnie wprost.
Nie bądź taki brutalny.
Muszą być w dobrym stanie.
Jestem prezesem Argos. Odejdź.
Tu jest niebezpiecznie.
Proszę odejść.
Muszę się dowiedzieć, kto za tym stoi.
Wpuśćcie mnie.
Proszę otworzyć.
Szczerze mówiąc,
od razu cię polubiłem.
Istnieją dwa rodzaje ludzi. Drapieżnicy i ofiary.
Większość sama daje się pożreć.
Ale od czasu do czasu ktoś stawia opór.
Uwielbiam takich buntowników.
Dzięki nim mam o czym fantazjować.
„W jaki sposób ich udusić?
Jak ich poćwiartować?”
To ekscytujące.
Przyznaj, że się mnie bałeś!
Nie przerywaj mi.
Cały czas
podważałeś mój autorytet i czekałeś na okazję, żeby mnie załatwić.
Za to ja czekałem,
aż rozpętasz wojnę.
Ale zamiast bezpośredniego ataku
zdecydowałeś się ukryć za plecami Choi Ye-won.
Nie masz pojęcia, do czego ona jest zdolna.
To rozumiem.
Powiedz mi coś wartościowego,
to cię oszczędzę.
Psychol.
Ty zdrajco.
Brawo!
Za każdym razem, gdy cię widzę, jesteś coraz lepsza!
Co?
Spójrz.
Sporo zapłaciłem, żeby ściągnąć to zdjęcie z policyjnych serwerów.
Naprawdę solidnie
je zakopali.
Ye-won.
Wszystko wyjaśnię.
To...
Nie masz prawa używać mojego imienia.
Zastanawiałam się, czemu tak wypytujesz o Gu Won-bonga.
Ko Yong-deok zginął od czystego strzału.
Dla ciebie przygotowałem coś z klasą.
To się sprawdzi.
Zagra pani?
W porządku.
- Dość. - Niech pan puści.
Zemsta
jest dla tych, którzy mają za co się mścić.
Nie możemy go zabić.
Jest mi potrzebny.
Co pan planuje?
Proszę mi zaufać.
Obiecuję, że jak zwykle
będzie ciekawie.
Czy wy w ogóle czujecie ból?
Co oni wam zrobili?
W sumie dobrze się składa.
Od dawna chciałem coś sprawdzić.
Włącz sterowanie manualne.
AKTYWUJĘ STEROWANIE MANUALNE
Błąd sterowania.
Wykorzystują ludzi i tak się ich pozbywają?
Cholerni wariaci.
Kang Gi-beom.
Hwang Deuk-gu?
Gi-beom.
To prawdziwi psychole.
O co tu chodzi?
Dużo ich.
Trochę to potrwa.
Spełnij moje życzenie.
Teraz? Tutaj?
- Tak. - Jakie?
- Rozprawię się z nimi sam. - Co?
Nie mogę sobie pozwolić na powściągliwość.
Dobra.
Tylko potem nie mów, że to się nie liczy jako życzenie.
Ty cholerny...
Chodźmy.
Gwang-cheol zaginął.
- Gwang-cheol nie odpowiada. - Może padł mu telefon.
Mówiłaś, że jego fale mózgowe są połączone z dronem.
Zgadza się.
Namierzę jego sygnał GPS.
WYSZUKIWANIE
Wjedź na autostradę. Za półtora kilometra
skręcisz w drugi zjazd.
Dobra.
Wiedziałam, że w końcu mi się uda.
Że dostanę swoją szansę.
Byłam tak blisko tego, żeby wystąpić na scenie.
Wiem, że dałabym radę.
Pewnie marzyła pani o tym,
żeby być piosenkarką.
Tak.
Pan też ma jakieś marzenie?
Kiedyś miałem,
ale chyba umarło razem z moim ciałem.
Też zapomnę o swoim marzeniu,
skoro i tak zaraz umrę.
Podobno jest łatwiej, jeśli pogodzimy się ze śmiercią,
ale to kłamstwo.
Wie pani czemu?
Bo nie da się z tym pogodzić.
Tylko się oszukujemy.
Chcę żyć.
Nie chcę umierać.
Nie w ten sposób.
ŁĄCZENIE
Tutaj ostatni raz pojawił się jego sygnał.
Czekajcie.
Aktywował się?
Gwang-cheol?
Mi-na, otwórz okno.
Już.
Świetnie. Jedź za nim.
Dobra.
Co robisz?
Nie...
Nie!
Teraz on.
Nie żyje?
Może uda się ją uratować.
Wezwij karetkę.
Musimy ją uratować!
- Musi przeżyć! - Bierz go.
Dobra.
Gwang-cheol.
Wieczorem robi się chłodno,
więc ugrzałem pani fotel.
Niech go pan sobie weźmie, skoro tak panu zależy.
Znam ludzi takich jak pan.
Myśli pan, że w każdej chwili może pan go wziąć.
I dobrze się pan bawi.
Niezupełnie.
Akurat.
Mogę go pani odebrać w dowolnym momencie.
Kto marzy o czymś, co już ma?
Jeśli nie o tym pan marzy,
to może mi pan pomóc w pełni przejąć kontrolę.
Najpierw musi pani udowodnić,
że jest pani godna korony.
Mam przeczucie,
że tym razem się nie wybudzę.
Daruj sobie głupoty i skup się na tym, żebyś wydobrzał.
Jak mam się z tym pogodzić?
Wymieniłem z nią tylko kilka słów,
a tak bardzo zapadła mi w pamięć.
Na uporczywe myśli nie da się nic poradzić.
Trzymaj się.
Bądź przy mnie
do końca operacji.
Jasne.
Będę cię pilnował, nie martw się.
Kontaktował się pan z Seol Min-junem?
Bo wie pan,
czasem natrafiam na informacje, których nie szukałem.
Nawet ty nie masz
dostępu do wszystkich zastrzeżonych danych.
Tym razem przez pośpiech
popełniłem błąd.
Co pana z nim łączy?
To jeden z moich tajnych agentów.
Rozumiem.
To nie wyglądało na porachunki wewnątrz organizacji.
Może go zdemaskowali?
Od wczoraj nie mogę się z nim skontaktować.
Sprawdzę to.
Proszę, żeby to zostało między nami.
Dobrze.
ANALIZA GŁOSU I WYMOWY
Przysłał cię Hwang Deuk-gu?
Wiedziałem.
Był tam.
Choi Ye-won.
HWANG DEUK-GU, SEOL MIN-JUN, CHOI YE-WON
ŁAMANIE SZYFRU
Łamię szyfr.
Chcesz porozmawiać?
Co to jest?
Proszę wyrażać się jaśniej.
Niech go pan aktywuje.
Zapomnijmy o naszych nieudanych projektach
i przejdźmy do fazy drugiej.
Prototyp jest niemal gotowy.
Zainstalujcie w nim wszystko, co macie.
Potrzebuję jeszcze kilku rzeczy.
Czego?
Obiektu, który posłuży mi
do zbierania danych.
Cóż,
mam idealnego kandydata.
Znów się spotykamy.
Znajdź wszystkie informacje o Hwang Deuk-gu.
WYSZUKIWANIE
HWANG DEUK-GU, 51 LAT WICEPREZES ARGOS
Od teraz będę cię ścigał
po swojemu.
Pewnie wszystko ukryli tutaj.
To wiadomość.
- Wybierz stronę. - Oczy nie kłamią.
Czego chcesz?
Ile osób zabili?
Cały czas się mną bawił.
Nie mamy czasu się tym cieszyć.
- Po co robisz to wszystko? - Chce nas zamrozić.
Możesz albo mnie załatwić, albo ich uratować.
Napisy: Małgorzata Fularczyk