‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪เกิดอะไรขึ้นครับ
‪เขาระเบิดตัวเอง
‪- พาไปที่กองบัญชาการดีไหมครับ ‪- ไม่ เขาอาจถูกติดตามตำแหน่งอยู่
‪- ไปโรงพยาบาลเคกัน ‪- ครับ
‪เบอร์โทรศัพท์หัวหน้าโอ...
‪เข็มที่ใช้กระตุ้นสมองด้วย ‪ไฟฟ้ากระแสตรงผ่านกะโหลกศีรษะ
‪- มันคืออะไรครับ ‪- เรียกกันว่า "เบรนโดพิง"
‪เป็นเทคนิคกระตุ้นสมองด้วยไฟฟ้า
‪ทำให้ร่างกายทำงานผิดปกติ
‪แล้วระดับความอันตรายล่ะครับ
‪แค่ฝังสิ่งนี้ในหัวคนก็บ้าพอตัวแล้ว
‪แล้วยังเป็นไฟฟ้าแรงสูงด้วย
‪ถ้าไม่ใช่คนส่วนน้อยที่มีร่างกาย ‪ที่พิเศษก็คงระเบิดไปแล้วล่ะ
‪- สวัสดีครับ ‪- อือ แบรดลีย์
‪- มาดูนี่หน่อยสิ ‪- ครับ
‪(รีโมต เปิด ปิด ความดัน)
‪ควบคุมการเปิดปิดระยะไกลได้
‪มีเซนเซอร์แรงดัน ทำให้ควบคุม ‪แรงดันได้ด้วยตัวเองนะครับ
‪โดยกดที่จุดวางไว้แบบนี้
‪คนหายไป หลักฐานก็หายไป
‪บางทีเป้าหมายของการลักพาตัว
‪อาจจะมากกว่าการกำจัดก็ได้นะครับ
‪แต่ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ครับ ‪เพราะงานหยาบอยู่แล้ว
‪งานหยาบเหรอ
‪เขาเป็นผลการทดลองที่ล้มเหลวครับ
‪ถึงสมองไม่ระเบิด ‪สักวันหนึ่งก็ต้องตายอยู่ดี
‪หมายความว่าอะไรครับ
‪เพราะการผ่าตัดที่ไม่รอบคอบจะทำให้ ‪ศูนย์รวมประสาททำงานหนักเกินไป
‪แน่นอนว่ามีอาการปวดมาก ‪ร้ายแรงที่สุดคงถึงขั้นอัมพาตเลยล่ะ
‪- ผลทดลองที่ล้มเหลวงั้นเหรอ ‪- เพราะผลข้างเคียงนี้
‪ทำให้เป็นเทคนิคที่ถูกกำจัดออกไป ‪ในช่วงแรกๆ ของรูกัล
‪บางที...
‪อาจจะเกี่ยวข้องกับ ‪การลักพาตัวผอ.กูก็ได้ครับ
‪คงต้องไว้อาลัยให้ผู้ตายหน่อย
‪(ตอน 3)
‪ตัดสินใจถูกแล้วล่ะ ผอ.กู
‪พวกเราอาจจะดูหัวรุนแรงหน่อย
‪แต่ก็เป็นพวกมีความผูกพันนะ
‪ถ้าคิดว่าเป็นครอบครัวแล้ว ‪ก็จะเป็นตลอดไป
‪ผมเชื่อว่าคุณจะรักษาสัญญานะครับ
‪ผมไม่มีเวลา พูดสิ่งที่อยากได้มาเลย
‪นั่นเป็นงานที่รัฐมาเกี่ยวด้วย ‪เลยมีเงินทุนมหาศาล...
‪ผมมีเงินเยอะ ไม่ต้องห่วง อะไรอีก
‪เราต้องการร่างทดลองที่แข็งแรง ‪จำนวนมากครับ
‪เรื่องนั้นง่ายมาก
‪ได้ทุกเพศทุกวัย ไม่เกี่ยงสัญชาติ
‪หาให้ได้ไม่อั้น ‪เหมือนร้านขายเนื้อเลยล่ะ
‪สร้างให้ดีด้วยแล้วกัน
‪(บอสหลักของอาร์โกส)
‪ถ้าพวกเขาไม่โง่
‪ก็คงมีเหตุผลที่สนใจ ‪เทคโนโลยีนี้แน่ๆ ครับ
‪ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า ‪การก่ออาชญากรรมของอาร์โกส
‪มีเป้าหมายแบบนั้น
‪แต่ก็พอมีมูลอยู่
‪เหยื่อคดีลักพาตัวที่ยังไม่คลี่คลาย ‪ส่วนใหญ่เคยเป็นนักกีฬามาก่อน
‪เป็นไปได้สูงว่าพวกเขา ‪มีสภาพร่างกายต่างจากคนปกติ
‪ตัวคิมแดชิกเอง สมัยเรียนก็เป็น ‪นักกีฬามาราธอนอนาคตไกล
‪ถ้ารู้ว่าคนที่คิมแดชิกพูดถึงคือใคร ‪ทุกข้อสงสัยก็คงคลี่คลาย
‪ฉันเห็นด้วย
‪แต่จนกว่าจะมีคำสั่งใหม่มา ‪เรื่องนี้จะพักไว้เท่านี้ก่อน
‪อธิบดีครับ
‪ฉันว่าฉันให้โอกาสนายแก้ตัว ‪ไปมากพอแล้วนะ
‪- จะมีคำสั่งมาเมื่อไหร่เหรอครับ ‪- ไม่แน่ใจ
‪รูกัลเป็นองค์กรแห่งชาติ ‪ที่มีระบบสั่งการชัดเจน
‪คงต้องรอจนกว่าหน้าที่ ‪และผลสำเร็จจะชัดเจนกว่านี้
‪ตอนนี้อาร์โกส ‪คงเริ่มทะเลาะกันเองแล้ว
‪ชเวเยวอน สาวม่ายที่นั่ง ‪ตำแหน่งประธานใหญ่แทนโกยงด๊อก
‪และพวกบอสระดับกลาง ‪ที่จ้องบัลลังก์นั้น
‪การทะเลาะกันเองครั้งนี้ ‪จะเป็นโอกาสทองของเรา
‪ช่วงนี้ก็รอดูพวกเขากัดกันเองไปก่อน
‪เป็นเพราะผมเหรอครับ
‪เพราะผมทำให้เสี่ยงถูกเปิดเผย ‪เลยถูกลดการปฏิบัติงานหรือเปล่า
‪อย่าวิตกเกินไปเลย
‪ต่อให้เป็นแบบนั้น
‪ถ้าควบคุมไม่ได้ขนาดนี้ ‪ฉันคงไม่เอานายออกมาหรอก
‪ฉันจะมอบหมายบอสระดับกลางให้ ‪คอยรายงานความเคลื่อนไหวด้วย
‪ส่วนคังกีบอม ‪ช่วงนี้เป็นทีมเสริมแนวหลังไปก่อน
‪ฉันมีงานให้นายทำต่างหากน่ะ
‪ตึกหลักๆ ของอาร์โกสจะตั้งด่านตรวจ ‪ระดับเดียวกันกับสนามบินค่ะ
‪นี่ค่ะ
‪บางทีพวกเรา ‪ก็เป็นเครื่องจักรไม่ได้สินะ
‪นี่เป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
‪กลับมาภายในสามชั่วโมงได้ใช่ไหมคะ
‪แน่นอนสิครับ
‪เดี๋ยวเตรียมป็อปคอร์นไว้ด้วยดีไหม ‪ดูคนตีกันนี่แหละสนุกสุดแล้ว
‪นายไม่มีทั้งอวัยวะภายใน ‪ไม่มีทั้งสมองหรือไง
‪คิดหน่อยสิ
‪งั้นเตรียมนาโช่กับฮ็อตด็อกด้วยไหม
‪ดีจังเลยนะคะ ‪ที่เขาได้ไปกับหัวหน้าทีม
‪อือ ก็นั่นน่ะสิ
‪อะไร พี่เลี่ยงผมอยู่เหรอ
‪ใช่
‪โอเค
‪แต่ทำไมของฉันถึงเป็นเล็บล่ะคะ
‪เพราะมันหลบเครื่องตรวจโลหะได้ ‪แถมยังเก็บภาพได้ด้วย
‪น่าทึ่งมากเลย
‪กวังชอล ฉันว่าฉันเก่งเลยนะเนี่ย
‪นาย
‪จริงสิ หัวหน้าทีม ผมมีคำถาม
‪ผมมีเรื่องอยากถาม ‪หัวหน้าทีมมานานแล้ว
‪ถามมาสิ
‪เรื่องของผม ทุกคนคงรู้หมดแล้ว ‪แล้วของหัวหน้าทีมล่ะครับ
‪เหตุผลที่ออกมาจากอาร์โกสน่ะ
‪นายคงสำคัญตัวผิด
‪ว่าเราสนิทกันมากขึ้น ‪เพราะแค่ข้าวมื้อเดียว
‪ตั้งใจทำงานซะ
‪ถ้านายพลาด ฉันไม่อยู่เฉยแน่
‪ในอนาคตก็ฝากด้วยนะครับ
‪- ทำได้ดีมากครับ ‪- ครับ
‪ไปกันเถอะครับ
‪ทำงานต่อได้
‪(รูกัล)
‪ทำเรื่องสกปรกสมเป็นอาร์โกสเลย
‪ไม่ใช่สิ ยกเว้นพี่น่ะ
‪พี่เริ่มต้นใหม่ที่รูกัลแล้วไง
‪ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย
‪ทุกครั้งที่มาที่แบบนี้ ‪ท้องผมยังรู้สึกโหวงๆ อยู่เลย
‪พี่เคยมีเรื่องกับคังกีบอมมาก่อนเหรอ
‪เมื่อกี้พี่ก็ตัดบท ‪ตอนที่คังกีบอมพูดเรื่องในอดีต
‪เขาเป็นตำรวจที่จับฉัน
‪ละครมากเลย
‪ศัตรูกลายมาเป็นเพื่อนร่วมงาน
‪นั่นมันนายไม่ใช่เหรอ
‪นั่นความลับนะพี่
‪ถ้ามีนารู้ว่านายเคยถูกจับ ‪ข้อหาความผิดลหุโทษ
‪นายจะใช้ชีวิตปกติได้เหรอ
‪ไม่ได้สิ ไม่สิ ผมไม่เอาต่างหาก
‪ใครจะไปทนเสียงบ่นนั่น
‪แต่ว่านะพี่
‪นั่นก็เป็นเสน่ห์เหมือนกันนะ
‪อะไร ที่เธอบ่นน่ะเหรอ
‪พี่เขาดูแข็งกระด้าง แต่จะว่ายังไงดี ‪ดูพึ่งพาได้ด้วยน่ะ
‪ออกมาหมดแล้ว
‪รู้ตำแหน่งเงินแล้วใช่ไหม
‪แน่นอนสิครับ
‪(ห้ามเข้า)
‪- เริ่มเลย ‪- ครับ
‪ชื่อชเวยง ‪รับผิดชอบเรื่องการก่อสร้างในอาร์โกส
‪เป็นหนึ่งในสมาชิก ‪ที่ก่อตั้งแก๊งมดคันไฟ
‪และเป็นคนที่โน้มน้าว ‪พวกนักการเมืองกับโกยงด๊อกด้วย
‪แล้วเจ้าหมอนี่ที่ผูกพันธมิตร ‪ทางกลยุทธ์กับชเวยงอยู่ล่ะครับ
‪ชื่อบงมันชอล ‪เคยทำธุรกิจกู้นอกระบบที่มยองดงค่ะ
‪ตอนที่อาร์โกส ‪เปลี่ยนรูปแบบธุรกิจเป็นมาเฟีย
‪เขารับหน้าที่ฟอกเงินทุนค่ะ
‪เรียกอีกชื่อว่าเป็นผีหน้าเงิน
‪ถึงจะได้เป็นผู้ให้บริการ ‪ที่ไม่ใช่สถาบันการเงินแล้ว
‪แต่เขายังไม่ลืมรสชาติ ‪ของการให้กู้นอกระบบ
‪ชั้นสามขึ้นไป ‪เลยมีบริษัทเงินกู้หลายบริษัท
‪เงินสดที่ถูกกู้ยืมในตึก ‪คนในองค์กรจะเป็นคนจัดส่งเองค่ะ
‪- เส้นทางที่จะผ่านเข้าไปล่ะ ‪- อ้อ
‪แค่ผ่านเครื่องนั่นไปได้ ‪ก็สำเร็จครึ่งหนึ่งแล้ว
‪(เงินกู้เชื่อถือได้)
‪(สินเชื่อโมพิน)
‪จัดส่งเรียบร้อยแล้วครับ
‪(บงมันชอล อายุ 58 ‪ประธานสินเชื่อโมพิน อาร์โกส)
‪จัดส่งเรียบร้อย ‪ผมจะรออยู่บนดาดฟ้าใกล้ๆ ครับ
‪(ชเวเยวอน อายุ 32 ‪ประธานคนปัจจุบันของอาร์โกส)
‪ประธานบงอยู่ข้างในใช่ไหม
‪ตามผมมาครับ
‪ถ้าคุณโผล่มาหา ‪ในช่วงที่อ่อนไหวแบบนี้
‪จะทำให้เข้าใจผิดกันได้นะครับ
‪การเข้าใจผิดเป็นเรื่องไม่ดีเหรอ
‪แต่ก็นั่นสินะ
‪คนที่จะได้รับผลกระทบจากการสู้กัน ‪ของพวกมีอำนาจก็คือพวกนาย
‪อาจจะเป็นการรบกวน ‪แต่ผมขอตรวจหน่อยนะครับ
‪(สินเชื่อโมพิน)
‪(เครื่องเคียง)
‪ว้าว ให้ตายเถอะ สุดยอดไปเลย ‪ท่านประธานชเวครับ
‪มีเรื่องอะไรถึงได้โทรมาครับเนี่ย
‪วันนี้เรานัดพบกัน
‪แต่ระหว่างพวกเรา ‪มีอุปสรรคเยอะจังนะคะ
‪เพราะเรายังต้องรักษาระยะห่างกันอยู่ ‪ผมก็นึกว่าคุณพูดไปงั้น
‪มาจริงๆ เหรอเนี่ย
‪แบบนี้เดี๋ยวเราคงเป็นคนแปลกหน้ากัน
‪จะไม่เป็นไรเหรอคะ
‪เราไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ‪ก็เป็นคนแปลกหน้ากันแต่แรกแล้วนี่
‪ประธานบงมันชอลคะ
‪เลือกให้ดีเถอะค่ะ ‪ว่าจะยืนอยู่ข้างใคร
‪นี่ ฝากบอกเธอหน่อยนะ
‪ว่าตอนนี้เธอยืนอยู่ในถิ่นใคร
‪ผมไม่ออกไปนะครับ
‪มา ฉันยุ่งอยู่ รีบๆ ทำให้จบกันเถอะ
‪มองอะไร ไปซะ
‪ไปเลย
‪ขอบคุณนะคะ ฉันอยากตอบแทนคุณค่ะ
‪ตอนนี้ฉันดูไม่ได้ใช่ไหมคะ
‪ก็นิดหน่อยครับ
‪(อาร์โกส)
‪ติดต่อมานะคะ ‪แล้วตอนนั้นค่อยแนะนำตัวกันอีกที
‪(ชเวเยวอน)
‪ผมได้ยินว่าประธานฮยอน ‪เลี่ยงการออกข้างนอกหลังพระอาทิตย์ตก
‪ถ้าลากงานที่ทำให้เสร็จตอนกลางวันได้
‪มาทำตอนกลางคืนด้วย ‪ก็ถือว่าไร้ความสามารถ
‪พูดเรื่องที่จะพูดมาเถอะ
‪เงินหลายหมื่นล้าน ‪ที่ส.ส.พัคพยายามฮุบไป
‪คุณคิดยังไงครับ
‪ได้ยินว่ายังไม่รู้ว่า ‪เป็นความรับผิดชอบของใครนี่
‪ปัญหาที่ใหญ่กว่าคือไม่รู้ว่า ‪เงินอยู่ที่ไหนไม่ใช่เหรอครับ
‪มันก็ไม่ใช่เงินฉันสักหน่อย
‪คุณน่าจะต้องการช่องทาง ‪ที่เชื่อถือได้นะครับ
‪พวกตำรวจที่คอยดมกลิ่นเงิน ‪ก็จ้องเขม็งอยู่
‪แถมยังมีเสียงบอกว่าอำนาจทางการเมือง ‪จะตัดขาดกับอาร์โกสอยู่เนืองๆ
‪ผมกำลังถามว่า ‪คุณต้องการหรือไม่นะครับ
‪ครอบครัวที่มีโจรอยู่ด้วย
‪ฉันจะเชื่อใจได้ยังไง
‪ผมจะจัดการให้ครับ
‪- พูดง่ายใช่ไหมล่ะ ‪- นี่เป็น...
‪งานถนัดผมเลยครับ
‪ทราบไว้เรื่องเดียวก็พอ
‪ผมไม่ทำงานถนัดให้ฟรีๆ หรอกนะครับ
‪- แล้วต้องการอะไรล่ะ ‪- เงินหลายหมื่นล้านที่หายไป
‪ผมต้องการครึ่งหนึ่งครับ
‪เจ้าบ้านี่
‪ให้คนบ้าอยู่ข้างๆ
‪แล้วใช้ชีวิตอย่างสง่าผ่าเผย
‪ก็ไม่แย่เท่าไรนะครับ
‪จะบอกว่าถึงเชือดคอประธานโกไป ‪ก็ไม่เป็นไร
‪อย่างนั้นเหรอ
‪ไปจัดการให้ได้ก่อนเถอะ
‪ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเมืองหรือชีวิต
‪ฉันจะช่วยแน่นอน
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีครับ
‪อะไรน่ะ
‪เฮ้อ ตกใจหัวใจจะวาย
‪เฮ้ย แกไม่มีมารยาทเลยหรือไง
‪พอเป็นรองประธานก็ไม่เห็นหัวกันเลยนะ
‪ไม่รู้จักเคาะประตูหรือไง ก๊อกๆ น่ะ
‪เรื่องที่การพัฒนาเมืองใหม่ขาดทุนไป
‪คุณจะจัดการโปะยังไงเหรอ
‪ขอฟังหน่อยเถอะ
‪(ประธานสินเชื่อโมพิน บงมันชอล)
‪เรื่องนั้นฉันจะจัดการเอง
‪จะมาล้ำขอบเขตของกันและกันไม่ได้สิ
‪แน่นอนๆ
‪ผมก็ต้องรักษาอาณาเขต ‪ของท่านประธานทั้งหลายน่ะสิ
‪แล้วทำไมถึงมายุ่งกับ ‪ขอบเขตของฉันล่ะ ไอ้เวร
‪โอ๊ย อะไรเนี่ยๆ
‪แม่ง
‪บ้าเอ๊ย
‪เดี๋ยวก่อน...
‪- ไอ้เวรๆ ‪- โอ๊ย อย่า
‪เฮ้อ จริงๆ เลย
‪ก็บอกว่าไม่ใช่ฉันไง ฉันไม่รู้เรื่อง
‪ก็ใช่อยู่ว่าฉันทำขาดทุน ‪แต่ฉันไม่ได้แตะเงินส่วนกลางเลยนะ
‪แกรู้ความรู้สึก ‪ตอนที่ได้รับคำเตือนไหม
‪- ว่ายังไงนะ ‪- เรื่องที่เฮงซวยที่สุด
‪คือหมอนั่นพูดถูกทั้งหมด
‪วันนี้จะไม่มีช่วงเวลานี้บันทึกอยู่
‪ทั้งเงิน ทั้งรถ ‪รวมถึงบงมันชอล ตัวแกด้วย
‪ทุกอย่างที่อยู่ในตึกนี้จะถูกลบออกไป
‪ไม่ใช่ฉันจริงๆ นะ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
‪รองประธานๆ ไม่ใช่ฉันนะ
‪- ชเวเยวอน ‪- อะไรนะ
‪ชเวเยวอนมาที่นี่เมื่อตอนบ่าย
‪- ชเวเยวอนเหรอ ‪- ใช่ๆ
‪ลองถามลูกน้องฉันดูสิ
‪ยัยนั่นมาถิ่นฉัน ‪ฉันเลยขู่เล่นไปนิดเดียว
‪แต่มีไอ้ชุดดำที่ไหนไม่รู้มายุ่ง ‪แล้วเล่นงานลูกน้องฉัน
‪เอาซะลูกน้องฉันเละเลยล่ะ
‪ไอ้ชุดดำเหรอ
‪พวกนั้นต้องรวมหัวกันแน่ๆ
‪ให้ตายเถอะ ตอนนี้ค่อยมองออกหน่อย
‪ยัยชเวเยวอนคิดจะฉกเงินไว้เอง
‪แต่รับมือไม่ไหว ‪เลยโยนความผิดมาให้ฉัน
‪เงียบปากซะ
‪รองประธาน ฉันพูดจริงนะ ฟังฉันก่อนสิ
‪ก็บอกว่าชเวเยวอนไง จริงๆ เลย
‪ปล่อยฉันนะ ไม่ปล่อยเหรอ ‪บอกให้ปล่อยไง
‪รองประธานๆ
‪ชเวเยวอน...
‪คุณเพิ่งเคยใช้กล้องหน้ารถหรือไง
‪ต้องเปิดเสียงด้วยสิ
‪ดูๆ ไปเถอะน่า
‪แต่ทำให้พวกเขา ‪แว้งกัดกันเองได้จริงๆ
‪ใช่แล้วค่ะ ‪ถือว่าตั้งรับได้อย่างดีเลย
‪ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ‪มุมกล้องอะไรเนี่ย
‪จะหาเรื่องกันทำไมเนี่ย
‪พวกเขาออกจากมุมกล้องกันเองนะ
‪จะหัวร้อนทำไม
‪คนเราทำผิดกันได้
‪หัวหน้าทีมต้องพูดให้ถูกสิ
‪ตอนนี้ก็ถ่ายมาได้สมบูรณ์แบบนะ
‪รุ่นพี่ก็พอเถอะค่ะ
‪ครับ ขอโทษครับ เป็นความผิดผมเองครับ
‪แต่ทำให้ผมรู้สึกได้อย่างหนึ่งเลย
‪ว่าคนเราต้องใช้สมอง
‪ไม่เห็นจำเป็นต้องทำเกินตัว ‪ให้เจ็บตัวเลย
‪- นี่ ‪- ครับ
‪- ช่วยซูมหน่อยสิ ‪- ครับ
‪(ฮวังดึกกู เลขาของโกยงด๊อก)
‪ฮวังดึกกูที่ผมรู้จัก
‪เขาไม่ได้ธุรกิจสัมปทานเลย ‪ทำให้ไม่มีอิทธิพล
‪แต่มีความสามารถในเรื่องต่อสู้
‪โกยงด๊อกถึงได้เก็บเขาไว้ข้างกาย
‪แต่ว่ามันรวดเร็วไปหรือเปล่าคะ
‪จากเลขามาเป็นรองประธานงั้นเหรอ
‪อือ ถือว่าเป็นเรื่องหายากเลย
‪จะเป็นอะไรก็ช่างเถอะ
‪ถ้าเป็นอาร์โกส แกก็จบเห่เหมือนกัน
‪ครับ เรียบร้อยครับ
‪โอเค
‪เอาล่ะ
‪คือว่า...
‪พอได้เห็นสภาพลุงเงอะงะ ‪ที่ใช้กล้องหน้ารถไม่เป็นแล้ว
‪ผมก็คิดหนักเลยล่ะ ‪ว่าจะบอกเรื่องนี้ดีไหม
‪- ลุงเหรอ ‪- ครับ คุณลุง
‪เรียกผมให้ดีๆ แล้วตรวจให้ดีเถอะครับ
‪ครับ
‪ดวงตาเทียมนี้ ‪มีฟังก์ชันลับเยอะเลยครับ
‪และ...
‪มีที่หัวหน้าโอไม่รู้ด้วย
‪นี่เป็นฟังก์ชันที่ผมรู้คนเดียว ‪ฟังแล้วอย่าตกใจนะครับ
‪สิ่งที่ผมกำลังมองอยู่ ‪ออกมาทางหน้าจอนี้เหรอ
‪ครับ น่าทึ่งใช่ไหมครับ ‪เป็นบริการสตรีมมิ่งครับ
‪สิ่งที่คุณลุงมองอยู่ตอนปฏิบัติการ ‪จะดูได้แบบเรียลไทม์เลยล่ะครับ
‪- น่าทึ่งมากเลย ‪- ครับ
‪เดี๋ยวนะ เรียกกันว่าลุงตลอดเลย
‪คุณดูเด็กกว่าผมตั้งหลายปี ‪งั้นจากนี้จะพูดเป็นกันเองแล้วนะ
‪ครับ
‪เดี๋ยวนะ
‪- มานี่เลย ‪- ทำไมครับ
‪รู้สึกตาแห้งใช่ไหมครับ
‪เฮ้อ เครื่องนี้ใช้ทรัพยากรเยอะ
‪เลยใช้ตามต้องการไม่ได้ ‪รอเดี๋ยวนะครับ
‪นายเคยแอบดูฉันหรือเปล่า
‪ผมไม่สนใจผู้ชายนะครับ
‪เคยหรือไม่เคย
‪ครับ แค่ครั้งเดียว ‪ถือเป็นการทดสอบน่ะ
‪- เมื่อไหร่ ‪- คือ...
‪ตอนป้าคนสวยคนนั้นไงครับ
‪หา ใครกัน
‪ชื่อชเวเยวอนหรือเปล่านะ
‪นายได้บอกใครไหม ‪ว่าฉันไปเจอผู้หญิงคนนั้นมา
‪ต้องแชร์ความลับกันก่อน ‪ถึงจะเริ่มข้อตกลงกันได้ จริงไหมครับ
‪- ข้อตกลงเหรอ ‪- ครับ ข้อตกลง
‪ช่วยปล่อย...
‪โอ้โฮ แรงเยอะมากเลย
‪โอเค ผมจะเก็บเรื่องชเวเยวอน ‪เป็นความลับให้ครับ
‪แถมข้อมูลเพิ่มเติมของเธอ ‪เป็นโบนัสให้ด้วย โอเคไหม
‪ช่างเถอะ
‪ไม่จำเป็นสำหรับฉัน ‪จะบอกหรือไม่ ก็ทำตามใจนายเถอะ
‪โอเคๆ งั้นเพิ่มให้อีกอย่าง
‪- อะไรอีก ‪- ผมจะฝึกการควบคุมสตรีมมิ่งให้ครับ
‪ให้สามารถเปิดปิดได้ด้วยตัวเอง
‪นายบอกว่า ‪นายรู้ฟังก์ชันนี้คนเดียวไม่ใช่เหรอ
‪ถึงฉันเปิดปิดเองได้ ‪แล้วจะมีประโยชน์อะไร
‪ความจริงอธิบดีก็รู้ครับ ‪ว่ามีฟังก์ชันนี้อยู่
‪นายจะช่วยให้ฉัน ‪ควบคุมได้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ
‪แต่มีเงื่อนไขข้อหนึ่งครับ
‪ทำไมมีเงื่อนไขเยอะจัง พูดมาสิ
‪ช่วย...
‪ทำให้ผมเป็นเจ้าหน้าที่ลับที
‪ขอโทษนะ
‪ทำไมต้องหัวเราะด้วย
‪เปลี่ยนเป็นการควบคุมร่างกายเอง
‪(ยืนยันการเปลี่ยนแปลงหรือไม่)
‪แน่นอนสิ
‪(ดำเนินการควบคุมร่างกายเอง)
‪ให้ตายเถอะ
‪วันนี้ลองเปลี่ยนการฝึกดูนะคะ
‪- โอ๊ย ‪- เมื่อกี้รุ่นพี่ตั้งใจใช่ไหมคะ
‪- เปล่านี่ ‪- ไม่ใช่แน่ๆ
‪เมื่อกี้ฉันเห็นรุ่นพี่ยิ้ม ‪ก่อนถูกต่อยนะ
‪ฉันมองเห็นทุกอย่างเลยล่ะ
‪ดวงตานี่ดีขึ้นมาก
‪ยิ่งรู้ก็ยิ่งพอใจนะเนี่ย
‪- แล้วทำไมไม่หลบล่ะคะ ‪- ก็เธอบอกเป็นการฝึกนี่
‪ว้าว ความรู้สึกแบบนี้คืออะไรนะ
‪ซงมีนา ‪ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องอยู่ข้างฉันนะ
‪ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นคะ
‪เพราะฉันเป็นฝ่ายชนะทุกครั้ง
‪ต่อไปนี้ฉันจะไม่แพ้
‪ไม่แพ้เด็ดขาด ‪ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้อะไรก็ตาม
‪เพราะงั้นเธอคอยเกาะฉันไว้ก็พอ ‪เข้าใจไหม
‪มั่นใจในตัวเองสุดๆ เลยนะ
‪เลิกล้อเล่น แล้วบุกให้ดีเถอะค่ะ
‪เธอนั่นแหละ บุกมาให้ดีเถอะ
‪จริงๆ เลย
‪ให้ตาย
‪เคยเห็นกระเป๋านี้ไหม
‪ไม่ใช่รสนิยมฉันเลยนะคะ
‪แบบนี้ด้วยเหรอ
‪ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่คะ
‪- ไปถิ่นบงมันชอลทำไม ‪- ใครบอกคุณกันเหรอ
‪เห็นว่า...
‪เล่นงานลูกน้องมันไปด้วย
‪โดนเล่นงานสองรอบ ‪คงเป็นเรื่องเลยนะคะ
‪ไอ้คนชุดดำนั่นคือใคร
‪เขาจะเป็นใคร
‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย
‪จะไม่บอกงั้นเหรอ
‪แล้วคิดว่าจะปกปิดได้เหรอ
‪คุณบอกให้คิดเรื่องอาร์โกสด้วยกัน
‪แต่กลับทำอยู่ฝ่ายเดียว ‪และยังไร้มารยาทด้วย
‪ต้องไม่มีความลับต่อกัน
‪ถึงจะสื่อสารรู้เรื่องไม่ใช่เหรอ
‪ฉันก็อยากรู้ความคิดคุณเหมือนกัน
‪จะเข้าบ้านฉันโดยพลการ ‪จนถึงเมื่อไหร่คะ
‪ถ้าผมอยากอยู่ ผมก็จะอยู่
‪ถ้าอยากไปเดี๋ยวก็ไปเอง
‪ฉันไม่ชอบคุณเอาซะเลย
‪ผมรู้อยู่แล้วล่ะ
‪ถึงจะไม่ชอบก็ต้องทนไว้นะ
‪เพราะพวกเรา...
‪ถูกผูกมัดกันไว้ด้วยโกยงด๊อก
‪เขาพาพวกที่เหมือนเด็กเนิร์ด ‪มาเพียบเลยเหรอ
‪ฮวังดึกกูน่ะเหรอ
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ‪ว่าเขาวางแผนอะไรอยู่
‪โกยงด๊อกน่ะง่าย
‪แต่ฮวังดึกกูนี่...
‪ไม่รู้เลยจริงๆ
‪แต่เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจหรอก
‪แค่หลอกใช้ไปก็พอ
‪ระวังตัวด้วย
‪ถึงไม่บอก เธอก็คงรู้ ‪ว่าอย่าเชื่อเขาเด็ดขาด
‪ได้เลย มาได้เสมอ
‪ก็ที่นี่เป็นบ้านแท้ๆ ของเธอนี่
‪- มาแล้วเหรอ ‪- อือ
‪(บิวตี้โปรดักชัน)
‪ฮวังดึกกูร่วมมือกับชเวเยวอน
‪มันเป็นไปได้หรือไง
‪ไม่ได้น่ะสิครับ
‪จะเขี่ยเขาออกไปยังไงดีนะ
‪เป็นสิ่งที่เยวอนต้องการครับ
‪เดี๋ยวเธอคงบอกจังหวะ ‪ให้เราเคลื่อนไหวเองครับ
‪เหมือนที่เคยทำมา
‪มีข้อสงสัยมากมาย
‪เกี่ยวกับการตายของส.ส.พัคโนชิก
‪- ใครกันเป็นคนฆ่าส.ส. ‪- เดี๋ยวแม่เปิดประตูให้
‪ทำไมถึงต้องฆ่า
‪สวัสดีครับ
‪โชคดีนะครับ
‪เขาเอากระดานลงมาทำไม
‪ที่รัก ข้างหลัง...
‪(รูกัล)
‪เหมือนจะหาเจอแล้ว
‪ดูหน่อยสิครับว่าใช่ไหม
‪(กำลังเข้าถึงข้อมูลทะเบียนรถ)
‪ใช่แล้ว พวกมันนี่แหละ
‪เจ๋งสุดๆ ไปเลย
‪ทำเพิ่มอีกสองสามอันไม่ได้เหรอ
‪ถ้าทำขึ้นมาแล้ว
‪คิดว่าใครก็ใช้ได้หรือไง
‪รุ่นพี่คะ บรีฟข้อมูลเหยื่อหน่อยค่ะ
‪ชื่อควอนกีแท อายุ 44 ปี
‪เป็นทนายสำนักกฎหมายจุงฮยอง
‪ไม่นานมานี้เขาผลิตรายการออนไลน์ ‪ชื่อ "กลุ่มทนายสร้างความถูกต้อง"
‪เขาไปขุดคุ้ยเบื้องหลังอาร์โกส ‪พวกมันเลยไม่พอใจ
‪- ภรรยาชื่อนาฮีวอน... ‪- โอเคๆ สุดยอดไปเลย
‪ใช่ไหม หัวหน้าทีม
‪อือ
‪ผมก็น่าจะมีวิธีเท่ๆ เหมือนกันนะ
‪อย่าทำเป็นเล่นไปนะ
‪เรื่องนี้มีชีวิตคนเป็นเดิมพัน
‪- ที่รัก ‪- พ่อคะ
‪- ที่รัก ‪- ไม่...
‪ไม่นะ
‪แม่คะๆ
‪อะไร
‪อะไรน่ะ
‪กีจุนๆ
‪กีจุน
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪กีจุนๆ
‪กีจุน
‪ทำยังไงดี
‪แม่จะทำยังไงดี
‪ไปกันเถอะ
‪จะแก้เผ็ดแบบนั้นก็ทำรุนแรงเกินไป
‪พวกมันมีเป้าหมายอื่นหรือเปล่า
‪หัวหน้าทีม ‪ถ้าลองรื้อฟื้นความทรงจำ...
‪คือ ที่ผมจะพูดคือ...
‪มีอะไรที่น่าสงสัยไหมคะ
‪ไม่รู้สิ
‪ไม่เลย
‪ถึงเหตุผลหรือเป้าหมายของมัน ‪จะเป็นอะไร ฉันก็ไม่รับฟังหรอก
‪ยกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่สิ
‪ฉันไม่ยกโทษให้หรอก
‪(ดำเนินการ)
‪(ไม่สามารถใช้งานได้)
‪ให้ตาย
‪ผมไม่มีตัวสำรอง
‪เพราะงั้นผมไม่ฆ่าคุณหรอก
‪ผมทดลองนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว
‪แต่ก็ไม่สำเร็จครับ
‪ฆ่าคนไปแบบนั้น
‪แล้วมาแก้ตัวว่าล้มเหลว ‪ก็เกินไปหน่อยนะ
‪คนที่ผ่านได้หวุดหวิด
‪อย่างคิมแดชิก ‪ก็เป็นแค่ผลทดลองที่ล้มเหลว
‪นอกจากระเบิดตัวเอง ‪ก็ใช้ประโยชน์อื่นไม่ได้เลย
‪นั่นมันก่อนผมจะมานะครับ
‪แต่ถึงยังไงผลลัพธ์...
‪ก็เกิดขึ้นหลังคุณมานะ
‪ระบบภูมิคุ้มกันของคน
‪รับการปรับปรุงขนาดนี้ไม่ไหวหรอกครับ
‪ผมไม่เคยยอมแพ้หรอกนะ
‪ถ้าไม่อยากโดนฝังสิ่งนี้ทั้งเป็น
‪ก็ทำให้สำเร็จซะ
‪ที่ผมบอกว่าต้องการอย่างมากน่ะ
‪จดจำมันไว้ด้วย
‪เพราะนั่นผมพูดจริงๆ
‪ทานข้าวก่อนสิครับ
‪ทำเต็มความสามารถนะ
‪ไปสถานีตำรวจ...
‪ไปโรงพยาบาล...
‪ถูกจัดระเบียบการจราจรแบบนั้น ‪แล้วชอบไหม
‪รู้สึกดีไหม ไอ้พวกเวรเอ๊ย
‪สืบมาให้ได้ว่าเป็นฝีมือใคร
‪เก็บกวาด
‪แล้วทานข้าวเถอะครับ
‪พอได้สิ่งที่ต้องการ
‪ก็ทำลายหลักฐานทั้งหมด
‪จะเลียนแบบฉันอย่างนั้นเหรอ
‪รีบเข้ามาเถอะ
‪กวังชอล
‪พี่
‪ฉันคิดอยู่ว่า ‪เวลาส่วนตัวนายจะไปไหนได้
‪ที่แท้ไม่มีที่ไปงั้นเหรอ
‪ก่อนที่จะเข้ามาที่รูกัล
‪สภาพเราแบบนี้ ‪ให้ไปผูกสัมพันธ์กับคนอื่น
‪ก็ยากนี่ครับ
‪ถ้าเป็นเราเมื่อก่อนที่ไม่มีที่ไป
‪ไม่มีคนคบ
‪มันก็ไม่แปลก
‪ไม่ต้องแก้ตัวหรอกครับ
‪อือ
‪แล้วพี่ออกมาจากองค์กรได้ยังไงเหรอ
‪ดูไม่ง่ายเลยนะ
‪คนในองค์กรที่ฉันรู้จัก
‪เป็นคนฆ่าพี่สาวฉัน
‪อิสระของฉันได้มาด้วยชีวิตเธอ
‪เพราะงั้น...
‪ฉันต้องใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง
‪ให้เทียบเท่ากับตำรวจ
‪ไม่สิ
‪อย่างน้อยก็อะไรที่คล้ายกัน
‪ใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง
‪แล้วทำไมต้องตำรวจด้วย
‪ฉันคิดว่าต้องยืนอยู่ฝ่ายตรงข้าม...
‪กับที่เคยอยู่ ถึงจะปกป้องตัวฉันได้
‪แล้วนายล่ะ
‪ของผมก็...
‪นักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จ ‪ที่โดนเล่นงาน
‪จากสายข่าวคลั่งความยุติธรรมน่ะครับ
‪ต่างจากที่ฉันเคยได้ยิน ‪จากมีนามากเลยนะ
‪ยัยซงมีนา
‪ผมเป็นพวกชอบสะสมครับ
‪เลยไปตื๊ออธิบดีมา
‪นี่ครับๆ นี่
‪เลยได้มันมาครับ
‪นายกู้มันคืนมาได้ไหม
‪จะให้เอาออกมาเหรอครับ
‪ทำไม ไม่ได้เหรอ
‪ถ้ามันสัมผัสอากาศอาจเสียได้นะครับ
‪นายเป็นนักวิจัยเถื่อนใช่ไหม
‪มาลองดูสักตั้งสิครับ ไปกันเลย
‪เจ้านักวิจัยเถื่อน
‪ให้ตายเถอะ
‪- น่าจะต้องรายงานอธิบดีนะ... ‪- ไม่ต้อง
‪- อะไรนะครับ ‪- ไม่รู้จักแผนลับเหรอ
‪ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
‪ผมว่ามันอาจเป็นเรื่องใหญ่นะ
‪ไม่มีทางเป็นไปได้ครับ
‪คังกีบอม
‪คนที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ ‪คือมันเหรอครับ
‪ฉันไม่สนความรู้สึกของแกหรอก
‪แต่แกคงต้องออกไปโชว์หน้าหน่อยแล้ว
‪ออกไปทำไมครับ
‪มันอยากไล่ล่าแล้วฆ่าแกนี่
‪ทำไม
‪- ไม่อยากทำเหรอ ‪- คือผมยังไม่หายดีเลย
‪แล้วถ้าไปเจอปีศาจอย่างมัน...
‪ถ้าไม่อยากคว้าโอกาสนี้
‪ก็ช่วยไม่ได้
‪- งั้นก็ตายๆ ไปซะ ‪- ให้ผมรับผิดชอบได้เลยครับ
‪ผมจะทำทุกอย่างเลยครับ
‪แก...
‪คงมีชีวิตยืนยาวแน่ๆ
‪ยิงสัญญาณนี้มาให้ฉัน ‪แล้วติดตามตำแหน่งต่อไป เข้าใจไหม
‪อะไรนะครับ
‪เดี๋ยวครับ จะไปไหน...
‪ไปไหน...
‪(เครื่องหมายนำทาง)
‪(วิเคราะห์ระยะพิกัด)
‪เฮ้ย คนสั่งการคิมแดชิก
‪- มินดัลโฮเหรอ ‪- เฮ้ย คังกีบอม
‪แกมาทำอะไรที่นี่
‪แกมาตามหาฉันไม่ใช่เหรอ
‪คงมีเรื่องจะพูดกับฉันเยอะเลย
‪ทั้งแกและฉันนี่อึดจริงๆ เลยนะ
‪แล้วถ้าฉันหักคอแกจะเป็นยังไงเหรอ
‪ไว้ชีวิตฉันด้วย
‪ไม่สิๆ
‪ยังไงแกก็ตายคามือฉันอยู่แล้ว
‪โอ๊ย น่ากลัวจังเลย
‪เขาอยู่ไหน
‪แกจะเจอเขาไปทำไม
‪เฮ้ย
‪นี่มันอะไรเนี่ย ตกใจหมดเลย
‪ให้ตายเถอะ
‪จริงๆ เลย บ้าเอ๊ย
‪เขาไม่เห็นบอกเรื่องนี้เลย
‪เฮ้อ
‪กระแสไฟแรงไปหรือเปล่าเนี่ย
‪มาแล้วเหรอครับ
‪เป็นอะไรไปคะ
‪เหมือนถูกจับได้ว่าทำเรื่องแปลกๆ เลย
‪ผมเหรอ ไม่หรอก ไม่ใช่สักหน่อย
‪เดี๋ยวสิ...
‪อย่าน่าๆ
‪คือว่า...
‪เฮ้อ ไม่ใช่เรื่องแปลกๆ
‪แต่เป็นเรื่องอันตรายนี่เอง
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪คุณพูดเองเถอะค่ะ
‪ครับ
‪คือว่า...
‪ผมลองกู้คืนเข็มของคิมแดชิกดู
‪แต่ว่าจู่ๆ
‪มันก็สั่นขึ้นมา...
‪พูดให้รู้เรื่องหน่อย
‪ครับ มันอยู่ที่เขาคนนั้นแล้วครับ
‪อธิบดีคะ
‪ไม่เห็นรุ่นพี่กีบอมเลยค่ะ
‪เปิดระบบสตรีมมิ่งเดี๋ยวนี้
‪ค่ะ
‪- เฮ้ยๆ ‪- เฮ้ย
‪ฮวังดึกกู
‪ฟื้นคืนชีพแล้วนี่นา
‪คังกีบอม
‪เราฟังเสียงไม่ได้เหรอ
‪ค่ะ เข้าถึงได้แต่ ‪ข้อมูลการมองเห็นค่ะ
‪เขาน่าจะใส่เอียร์ไมค์อยู่นะครับ
‪- เชื่อมต่อซิ ‪- ครับ
‪แกคือเขาคนนั้นใช่ไหม
‪แกฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ยังไง
‪ส่งคิมแดชิกมาทำไม แล้วฆ่าเขาทำไม
‪เกิดอะไรขึ้นกับตาของแก
‪- แกฆ่าส.ส.พัคใช่ไหม ‪- เจ้าพวกที่อยู่กับแกคือใคร
‪- ผอ.กูยังมีชีวิตไหม ‪- ใครอยู่เบื้องหลังแก
‪ฮวังดึกกู แกเป็นใคร
‪คังกีบอม แกคือใครกันแน่
‪ไอ้พวกที่เหมือนสิบตรีคิมน่ะเหรอ
‪เขารักลูกตัวเองสุดๆ ไปเลยนะ
‪แต่ไม่สนว่าลูกคนอื่น ‪จะเป็นตายร้ายดียังไง
‪รุ่นพี่คะ เขาค่ะ
‪สิบตรีคิมกับจ่าสิบมุน
‪และพยานทั้งหมดที่พวกเราคุ้มกัน ‪เขาเป็นคนฆ่าค่ะ
‪เสียงที่น่าขยะแขยงนั่น
‪คือเขาค่ะ
‪เป็นแกเองเหรอ ฮวังดึกกู
‪อยากเจอฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ใช่ แกเป็นตัวการของเรื่องทุกอย่างไง
‪ฉันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ
‪คังกีบอม ต้องจับเป็นฮวังดึกกูนะ
‪คังกีบอม
‪อธิบดีคะ ‪ช่วยสั่งให้ออกปฏิบัติการด้วยค่ะ
‪ฉันก็จะออกไปจับเขาค่ะ
‪รูกัลทุกคน ออกปฏิบัติการได้
‪- ครับ ‪- ครับ
‪ไปตามหาคังกีบอมและขัดขวางเขาไว้
‪อธิบดีคะ
‪เป้าหมายเราไม่ใช่คังกีบอม ‪แต่เป็นฮวังดึกกูนะคะ
‪ขัดขวางไม่ให้เขาฆ่า ‪และจับเป็นมาให้ได้
‪งานที่เราต้องทำ ‪คือส่งให้ตำรวจเท่านั้น
‪ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วยคะ
‪จะปล่อยคนที่ไม่เห็น ‪ความสำคัญของชีวิตคนอื่นไปเหรอคะ
‪จะให้อารมณ์ชั่ววูบ
‪ทำให้ทุกอย่าง ‪ที่เราเตรียมมาเสียเปล่าไม่ได้
‪ทำตามที่สั่งก็พอ
‪ผมจะทำตามคำสั่งครับ
‪ตามหาฮวังดึกกู
‪แล้วพาตัวคังกีบอมมา
‪ครับ
‪เร็วขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยนะ
‪สาเหตุคืออะไรเหรอ
‪ดวงตาเหรอ
‪หรือร่างกายใหม่ส่วนอื่น
‪แกไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
‪ขั้นแรก เจียนตายคามือฉันก่อน
‪แล้วค่อยไปใช้ชีวิตที่เหลือในคุก ‪เป็นขั้นที่สอง
‪ก่อนที่จะทำอะไร
‪คิดโน้มน้าวคนเบื้องบนไว้หรือยัง
‪ไม่ว่าใคร...
‪ก็อยากได้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง
‪แกก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ ‪เพราะจุดประสงค์นั้นนี่
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันไม่ได้ฆ่าใครโดยไร้เหตุผลหรอก
‪ฉันได้ฟังคำสั่งเสียของแกแล้ว
‪แกตายแน่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪จู่ๆ ก็ดับไปค่ะ เป็นไปไม่ได้นะ
‪สั่งปิดเครื่องซะ
‪ตอนนี้เขาต่อสู้อยู่
‪ถ้าสั่งปิดเครื่องโดยไม่มีเหตุผล ‪อาจทำให้เกิดผลข้างเคียงได้นะคะ
‪ถ้าปล่อยไว้แบบนั้น ‪จะเกิดผลข้างเคียงที่รุนแรงกว่า
‪ดำเนินการเลย
‪เร็วเข้า
‪เหลือเวลาไม่มากแล้ว
‪แกบอกว่าจะทำอะไรฉันนะ
‪(ตกลง)
‪แกก็ล้มเหลวเหมือนกันเหรอ
‪ไม่นะ
‪ไม่ได้
‪ฮวังดึกกู...
‪ฮวังดึกกู
‪คราวหน้าจะเป็นตาฉัน
‪ฝากไว้ก่อนนะ คังกีบอม
‪แกก็ล้มเหลวเหมือนกันเหรอ
‪ควรจะฆ่าพวกมันตั้งแต่ตอนนั้น
‪จากนี้ฉันจะไปด้วยวิธีของตัวเอง
‪โปรโตไทป์เกือบเสร็จสมบูรณ์แล้วครับ
‪อาร์โกสโดนโจมตี พวกคนแปลกๆ ค่ะ
‪- กวังชอล ‪- สัญญาณของกวังชอลหายไปค่ะ
‪ถ้าไม่มีแบตเตอรี่ ‪กวังชอลจะอยู่ได้นานเท่าไรคะ
‪หาข้อมูลทุกอย่างของฮวังดึกกู
‪คนที่ฉันจะจับไม่ใช่แก
‪เป็นคนที่คลั่งไคล้เลือดต่างหาก
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน