‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪(ท็อปส์ 100 โฮเทล)
‪ภารกิจแรกของพวกนาย
‪งานแต่งงานของ ‪ประธานโกยงด๊อกจะจัดขึ้นบ่ายวันนี้
‪ฉันคิดว่าเราควรจะให้ของขวัญเขาหน่อย
‪ระเบิดเหรอ
‪หรือว่ามิสไซล์
‪- ก่อกวนน่ะ ‪- ก่อกวนเหรอคะ
‪ช่วงจบงานแต่ง
‪จะมีเงินลงทุนทางการเมืองผิดกฎหมาย ‪มูลค่ามหาศาลมาส่ง
‪พวกเราจะจู่โจม ‪ชิงเงินมาแล้วหายตัวไป
‪ภารกิจแรกคือขโมยงั้นเหรอ
‪แปลกใหม่ดีนะครับ
‪นี่เป็นหลักฐานที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
‪ขึ้นศาลไปก็แพ้อยู่ดี
‪ถึงโดนจับได้คาหนังคาเขา ‪เราแค่ปฏิเสธไปก็จบ
‪แต่ถ้าพวกมัน ‪ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใครล่ะ
‪พวกมันก็คงสงสัยกันเอง
‪ถ้าระแวงกันไปเรื่อยๆ ‪สุดท้ายก็จะทำพลาด
‪เราก็หาหลักฐาน ‪ที่พวกมันทำหลุดรั่วออกมา
‪แล้วโจมตีกลับก็พอ
‪เมื่อถึงโรงแรมแล้ว ‪ให้แต่ละคนตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง
‪คังกีบอม ‪นายคอยสแกนคนอยู่ที่ล็อบบี้ก่อน
‪(ไม่ปรากฏชื่อ)
‪พวกมันจะส่งของกัน ‪ที่ชั้นใต้ดินของโรงแรม
‪แน่นอนว่า ‪ทางเข้าชั้นใต้ดินจะถูกปิดหมด
‪มีทางเดียวที่จะแอบเข้าไปได้
‪- ก็คือลิฟต์วีไอพี ‪- ทางนั้นครับ
‪มีนาไปหาบัตรวีไอพีมา
‪- ยังไงคะ ‪- ยังไงก็ได้
‪หนังสือท่านวางขายแล้ว ‪ผลตอบรับเป็นยังไงบ้างคะ
‪ผลตอบรับของหนุ่มสาวดีมากครับ
‪เขาว่าอ่านแล้วมีความหวัง ‪เหมือนได้รับพลังปลอบโยน
‪ช่วงนี้ผมยุ่งมากครับ ‪เพราะถูกเชิญไปบรรยาย
‪พอได้มาแล้ว ให้ไปเจอแทอุง ‪แล้วบุกเข้าค่ายศัตรู
‪(ตอน 2)
‪เดี๋ยวครับ
‪นี่เป็นลิฟต์วีไอพี ‪ไปใช้ตัวอื่นนะครับ
‪งั้นผมก็มาถูกแล้วนะ
‪หมอนี่พูดอะไรเนี่ย
‪คุณคะ นี่ค่ะ
‪คุณทำบัตรตกไว้
‪อ๋อ
‪เมื่อกี้คุณว่ายังไงนะ
‪อ๋อ เปล่าครับ
‪- งั้นผมขอตัว ‪- เดี๋ยวครับ
‪แต่ว่า ท่านครับ ‪พอดีว่าลิฟต์เสียอยู่น่ะครับ
‪เห็นไหมครับ
‪ทำไงดีล่ะครับ
‪กำจัดก่อน ค่อยคิดแล้วกันค่ะ
‪(ลิฟต์วีไอพี)
‪เดี๋ยว...
‪จะทำอะไรคะ
‪ไม่ลงไปเหรอ
‪มือเป็นอะไรไหมคะ
‪ของขวัญยินดีกับงานแต่งงานครับ
‪แล้วทำไมถึงไม่อยู่ในกล่องของขวัญล่ะ
‪งานแต่งงานวันนี้ ‪ไม่ใช่งานมงคลส่วนตัวนะครับ
‪มองให้กว้างๆ หน่อย
‪คิดถึงจุดประสงค์หลักของงานด้วย
‪สำหรับฉัน ข้ออ้างก็สำคัญนะคะ
‪เอากลับไปใส่กล่อง ‪แล้วเอามาให้ฉันใหม่ด้วยค่ะ
‪ท่านประธานตั้งใจว่า ‪จะปฏิเสธสินบนทั้งหมด
‪จึงตีกลับของขวัญทั้งหมดไปแล้วครับ
‪ข้ออ้างของใครที่สำคัญ
‪คุณน่าจะได้คำตอบแล้วนะ
‪ทั้งทำธุระให้เจ้านาย
‪แล้วยังต้องคอยดูแลอารมณ์เขาอีก
‪ดูยุ่งกับเรื่องจุกจิกเยอะเลยนะคะ
‪แหม ขอบคุณที่รับทราบนะครับ
‪เดี๋ยวมีอีกหลายถุงเลย
‪อย่าเสียใจไปเลยครับ
‪คิดว่าสิ่งที่ฉันต้องการ
‪คือของพวกนี้เหรอคะ
‪ไม่เลย
‪เพราะคนปกติ ‪เขาคิดเรื่องข้ามลำดับกันแบบนี้
‪ไม่เป็นหรอก
‪อย่าเอาความรักที่สูงส่งของฉัน
‪ไปยุ่งกับการกัดกันเหมือนหมา ‪ของพวกคุณ
‪ช่างน่ายกย่องจริงๆ ผมนับถือเลย
‪รักที่ประเสริฐ...
‪หวังว่าจะยืนยาวนะครับ
‪คำอวยพรยังน่ารังเกียจเลย
‪พอดีผมซ่อนใจจริงไม่ได้น่ะ
‪ต่อหน้าท่านประธาน ‪ก็เห็นสงบปากสงบคำดีนี่
‪พอฉันได้เป็น ‪คุณผู้หญิงของอาร์โกสเมื่อไหร่
‪อยากรู้จริงๆ ว่าคุณจะทำตัวยังไง
‪ครับ ได้เลยครับ
‪ทำไมยังไม่ออกมาอีก
‪แล้วทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่
‪ผมทำงานที่ลูกพี่สั่งอยู่ครับ
‪ถ้าเสร็จแล้วก็ออกไปซะ
‪ทำตามคำพูดท่านประธานงกๆ เชียว
‪ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอ
‪เขาทำงานเก่งนะคะ
‪แต่ฉันชักกลัวน่ะค่ะ
‪ถึงได้ถามไงว่าเรื่องอะไร
‪ถ้าไม่มีฉัน
‪เขาก็คงอยู่ลำดับรองจากท่านประธาน
‪ฉันแย่งตำแหน่งเขาแบบนี้
‪ก็แอบกลัวว่าเขาจะยอมอยู่เฉยๆ เหรอ
‪ไอ้หมอนี่ ฉันอุตส่าห์เลื่อนลำดับให้
‪ถ้ามันไม่รู้ตำแหน่งของตัวเอง ‪ก็ต้องเหยียบมันให้จม
‪อย่าต่อว่าเขามากไปเลยค่ะ
‪ของขวัญแต่งงาน
‪ฉันจะให้เธอได้เห็น ‪ว่าฉันยิ่งใหญ่ที่สุด
‪ตอนนี้อยู่ที่ไหน
‪วันนี้แล้วนะ
‪ทำให้ดีล่ะ
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪(ทางเข้า)
‪นี่ ดัลโฮอยู่ไหน
‪ลูกพี่ครับ
‪ผมอยู่นี่ครับ
‪เงินตั้งหลายหมื่นล้าน ‪ยังหายหัวไปไหนมาอีก
‪ขอโทษครับ
‪ไปซะ
‪ทางฝั่งส.ส.พัคล่ะ ว่ายังไง
‪พองานจบ ท่านส.ส. ‪จะแนะนำคนคนหนึ่งให้ลูกพี่
‪ลูกพี่ค่อยเอากุญแจให้ตอนนั้นครับ
‪เพิ่มเด็กๆ ตรงนี้ให้พอ อย่าประมาท
‪ครับ ลูกพี่
‪บ้าเอ๊ย
‪ลูกพี่ครับ ‪น่าจะต้องใช้บันไดแล้วครับ
‪- ไปๆ ‪- ทางนี้ครับ
‪เชิญครับ
‪- ใครน่ะ ‪- ออกไป
‪โอเค
‪ยึดห้องควบคุมได้แล้ว
‪เมื่อยึดระบบได้แล้ว ‪กวังชอลรับช่วงต่อ
‪โอเค
‪(ปิดระบบกล้องวงจรปิด เสร็จสิ้น)
‪ปิดระบบหมดแล้ว
‪จะบุกแล้วนะครับ
‪โอ๊ะ อะไรเนี่ย
‪แจ๋ว
‪เลี้ยวซ้ายดูหน่อย
‪ตอนนี้เกือบถึงด่านสุดท้ายแล้ว
‪ต้องโยนเหยื่อล่อเข้าไป
‪คุณครับ เข้ามาไม่ได้นะ
‪โอ๊ะ
‪ถอยรถออกไปครับ ถอยรถไป
‪ถอยรถออกไป
‪นี่
‪สนใจเราบ้างสิ
‪- อะไรเนี่ย ‪- ใครวะ
‪ที่ชั้นใต้ดิน ‪จะมีรถมอเตอร์ไซค์จอดอยู่
‪อย่าลืมล่ะ
‪พอคังกีบอมมาแล้ว ‪ต้องปล้นรถให้ได้ภายในห้านาที
‪เฮ้ย จับมัน
‪- เฮ้ย ‪- ไอ้หมอนี่
‪บ่าวสาวกล่าวคำปฏิญาณ
‪เจ้าบ่าว โกยงด๊อก
‪และเจ้าสาว ชเวเยวอน
‪ทั้งคู่สาบานว่า ‪ไม่ว่าจะเกิดเหตุอะไร ก็จะรัก
‪และให้เกียรติกัน
‪จะเคารพผู้ใหญ่
‪และจะเป็นสามี
‪และภรรยาที่จริงใจต่อกันหรือไม่
‪- ทำอะไรอยู่ ไม่เข้ามาล่ะ ‪- ลูกพี่
‪ผมภักดีต่อลูกพี่เท่านั้น ‪เชื่อผมเถอะครับ
‪แกควรบอกก่อนที่จะเปิดศึกสิ
‪จะให้มาเชื่อตอนนี้เนี่ยนะ
‪จะไล่จับนกกระจอก
‪จนพลาดไก่ฟ้าไม่ได้สิ
‪(กำลังค้นหาข้อมูล)
‪(มินดัลโฮ: หัวหน้าสมุนอาร์โกส)
‪ครอบครัวที่น่าสงสาร ‪ต้องเดือดร้อนก็เพราะแก
‪แกเลือกศัตรูผิดคนแล้ว
‪(มือขวาของฮวังดึกกู)
‪เฮ้ย
‪โอเค
‪ได้ของแล้วครับ
‪ว่าแต่คังกีบอมไปไหนล่ะคะ
‪แค้นฝังหุ่นจริงๆ
‪ถึงขั้นส่งคนตามมาเลยเหรอวะเนี่ย
‪หยุดสักทีเถอะ โธ่เว้ย
‪ให้ตายเถอะ
‪บ้าเอ๊ย
‪(กำลังเข้าถึงข้อมูลทะเบียนรถ)
‪ไอ้เวรนี่ แม่ง
‪อะไรของมันวะ
‪ไอ้บ้านี่ อยากตายหรือไง
‪ไอ้เวร อยากตายเหรอวะ
‪ให้ตายเถอะ
‪ฝากบอกลูกพี่ว่าฉันผิดไปแล้ว
‪เงียบไปเลย ไอ้เวร
‪ลุกขึ้นมา
‪ตายซะ
‪- รุ่นพี่คะ พอเถอะค่ะ ‪- ปล่อย
‪- แหม อย่าว่าอย่างนั้นเลย ‪- ถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ
‪รถบรรทุกเงินถูกปล้นไปครับ
‪ไอ้พวกบื้อเอ๊ย
‪ฝากตัวด้วยนะครับ
‪รถบรรทุกเงินถูกปล้นไปครับ
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪อ๋อ ไม่มีอะไรครับ
‪มีแขกคนสำคัญมาน่ะครับ
‪พูดคุยกับเจ้าสาวของผมไปก่อนนะครับ
‪- ได้สิครับ ‪- ได้ค่ะ ส.ส.พัค
‪ผมนึกว่านางฟ้าลงมาจุติซะอีก
‪ขอบคุณค่ะ
‪อาหารรสชาติถูกปากไหมคะ
‪ครับ อร่อยมากครับ
‪มีเรื่องอะไรกัน
‪สเต๊กอร่อยมาก
‪เวรเอ๊ย
‪แก ไอ้เวร
‪คิดไว้แล้ว ‪ว่าสักวันแกจะต้องก่อเรื่อง
‪ทีนี้จะทำยังไง
‪แกจะรับผิดชอบยังไง
‪ผมจะระดมคนไปหามาให้เจอครับ
‪ฉันจะจัดการเอง
‪งานแต่งยังไม่จบนะครับ
‪ลูกพี่จะทำยังไงครับ
‪คนที่มาแตะต้องเงินฉัน
‪ฉันจะยิงมันให้พรุนเลยน่ะสิ
‪อารมณ์ร้อนเกินไปแล้วครับ
‪ถ้าแกไม่อยากให้หัวแกเป็นรู
‪ก็ขึ้นไปดูแลแขกซะ
‪ไอ้งั่งเอ๊ย
‪(ทางเข้า)
‪เตรียมรถให้ท่านประธานหน่อย
‪เอาให้สวยๆ เลยนะ
‪อะไรเนี่ย
‪เฮ้ย แม่ง
‪อะไรวะเนี่ย
‪เฮ้ย
‪เวรเอ๊ย
‪(ปิดถนน ตำรวจ)
‪คุณครับ จู่ๆ มากั้นทำไมครับเนี่ย
‪มีอุบัติเหตุครับ
‪อุบัติเหตุกับผีสิ ‪ไม่เห็นมีอะไรสักอย่าง
‪โอ๊ะ
‪ให้ตาย
‪กวังชอล กลับมาก่อน
‪คุณครับ ช่วยกลับรถหน่อยครับ
‪มันเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย
‪(ตำรวจ)
‪ไม่มีใครสะกดรอยตาม ‪และไม่มีใครจำเราได้ครับ
‪ผมลบร่องรอยของพวกเรา ‪ออกจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดแล้ว
‪คนในองค์กรที่เราจัดการ ‪ก็ส่งตัวให้ตำรวจแล้วค่ะ
‪ดีมาก
‪การกระทำที่บุ่มบ่ามของคังกีบอม
‪คุณจะทำยังไงครับ
‪ให้โอกาสเขาได้พูดแก้ตัวหน่อย
‪มีเรื่องอะไรอีกไหม
‪อ๋อ โกยงด๊อกครับ
‪เขาโกรธฟึดฟัดออกไปทางล็อบบี้ ‪ไม่มีผู้ติดตามออกไปด้วยเลยครับ
‪งานแต่งตัวเองแท้ๆ แขกก็มากันเต็มงาน
‪แต่กลับออกไปโดยทิ้งเจ้าสาวเนี่ยนะ
‪รถก็แล่นแปลกๆ ครับ
‪เป็นการฆาตกรรมอำพราง ‪ว่าเป็นอุบัติเหตุหรือเปล่าครับ
‪คนในองค์กร ‪จะมีใครกล้าทำแบบนั้นด้วยเหรอ
‪แค่เขาจ้องแวบเดียว ‪ก็อาจจะถูกกำจัดโดยไม่รู้ตัวแล้ว
‪แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ‪คงเป็นคนใจกล้าบ้าบิ่นน่าดู
‪ดึกกู
‪ขืนปล่อยไว้แบบนี้ ฉันตายแน่ๆ
‪คนที่เอาปืนจ่อหัวฉัน มันตายไปแล้ว
‪แล้วมาพูดบ้าอะไร
‪ช่วยฉันด้วย
‪ขอร้องล่ะ
‪โรงพยาบาล พาไปโรงพยาบาลหน่อย
‪ที่นั่น...
‪เป็นที่สำหรับคนป่วยนะ
‪ชเวเยวอน
‪มาพอดีช่วงไคลแม็กซ์เลยนะ
‪เยวอน
‪ฮวังดึกกู กล้าดียังไง...
‪สมกับเป็นชเวเยวอนเลย
‪ไม่กลัวสักนิด
‪ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะมาที่นี่คนเดียว
‪เธอมันไม่ใช่คนปกติน่ะสิ
‪ขนาด...
‪อยู่ต่อหน้าฮวังดึกกูคนนี้แท้ๆ
‪เพราะงั้นคนเขาก็น่าจะเชื่อเหมือนกัน
‪เจ้าสาวอกตัญญู ‪ที่หวังจะฮุบทรัพย์สิน
‪แล้วฆ่าเบอร์หนึ่งขององค์กร
‪ที่เป็นสามีของตัวเอง
‪ว่ายังไงนะ
‪เป็นยังไงล่ะ พอทำได้ใช่ไหม
‪ทรัพย์สินของท่านประธาน ‪ถูกโอนมาให้ฉันหมดแล้ว
‪อ๋อๆ
‪เงินที่ยืมชื่อคนอื่น ‪ใช้เพื่อการเมืองน่ะเหรอ
‪ถ้าอยากเอากลับคืนที่เดิม
‪ก็คงใช้เวลาหลายปีเลยล่ะ
‪ถ้าตำแหน่งประธานว่างลง ‪ก็คงมีการนองเลือดแน่ๆ
‪ถ้าไม่มีเงินทุนของฉัน ‪คุณจะสู้ไหวเหรอ
‪พับผ่า
‪ไหนว่าไม่ชอบการกัดกันเหมือนหมา
‪ไหนดูซิ
‪อ้อ
‪ให้จับมือกันเลยก็คงยังไงอยู่
‪เอ้านี่
‪ต้องให้เปื้อนเลือดหน่อยสิ
‪ก็ได้
‪ถ้าไม่ชอบอะไรแบบนี้...
‪อ๋อ
‪มีวิธีที่รุนแรงและเร้าใจกว่านี้อีก
‪รอก่อนนะ
‪เยวอน
‪ช่วยฉันด้วย
‪เอาล่ะ
‪รีบทำให้จบๆ ไป
‪ก็ดีกับเราทุกคนไม่ใช่เหรอ
‪หนึ่ง
‪ท่านประธานคะ
‪สอง
‪โทษนะครับ
‪มีใครอยู่ไหมครับ
‪ช่วยเปิดไฟหน่อยครับ
‪ไฟเปิดสว่างอยู่นะ
‪แล้วทำไมผมมองไม่เห็นครับ
‪แบบนั้นจะได้สั่งสอนนายไงล่ะ
‪นี่คุณล้อเล่นกับผมหรือไง
‪เอาดวงตาผมคืนมาเดี๋ยวนี้เลยครับ
‪นายฝ่าฝืนกฎของรูกัล
‪พวกนั้นมันเป็นคนที่ฆ่ายอจินครับ
‪แล้วผมจะปล่อยมันไปได้ยังไง
‪ทั้งที่ผมจำได้หมด ‪ว่ามันทำกับยอจินยังไงบ้าง
‪ถ้าพร้อมจะเอาชนะความรู้สึกส่วนตัว ‪ได้เมื่อไหร่ก็บอกนะ
‪ทั้งเรื่องการมองเห็นอีกครั้ง ‪และการแก้แค้น
‪ไว้ค่อยมาคุยกันตอนนั้น
‪อธิบดีครับ
‪อธิบดี
‪จะให้ผมทำยังไงครับ
‪ให้ผมมองเห็น...
‪ให้ผมมองเห็นเดี๋ยวนี้
‪- พี่ครับ ‪- อือ
‪ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้เลย
‪ผู้ชายน่ะครับ ‪ถ้าพี่ยึดติดเกินไป เขาจะหนีไปครับ
‪กวังชอล
‪ฉันไม่รู้หรอกนะว่า ‪ในอาณาจักรสัตว์โลกเป็นยังไง
‪แต่ฉันแนะนำให้รุ่นพี่กีบอม ‪กับภรรยารู้จักกัน
‪อ๋อ
‪ที่เขาเป็นแบบนั้น มันก็เข้าใจได้นะ
‪ก็มันแตะต้องครอบครัวเขานี่
‪ตอนแรกที่พี่มาก็เป็นแบบนั้นเหรอ
‪หลังจากพี่สาว...
‪หลังจากพี่สาวเป็นแบบนั้น
‪ฉันจัดการไอ้พวกที่ทำแบบนั้น ‪กับพี่สาวไปแล้ว
‪ก็เลยไม่เป็นไร
‪แต่ว่านะ
‪ฉันพลาดไปคนหนึ่ง
‪- เพราะไม่เห็นหน้ามันน่ะ ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪แค่หลับตา เสียงมันก็วนอยู่ในหัว
‪ผมรู้สึกแปลกแยกอีกแล้ว ‪มีแค่ผมที่ไม่มีความเด็ดเดี่ยวอะไร
‪- นายโดนแย่งอวัยวะไปไง ‪- อ๋อ ใช่แล้ว
‪หลังจากที่ผมเจรจาข้อตกลง ‪อย่างบ้าบิ่น
‪แต่ถึงอย่างนั้นผมก็มีความแค้นนะ
‪ไอ้พวกนั้นมันต้องโดนสั่งสอน
‪ที่มาพรากโอกาสเด็ดในชีวิตของผมไป
‪ตั้งแต่พรุ่งนี้ผมจะเอา ‪ถาดอาหารไปให้คังกีบอมเอง
‪ปกติแล้วคนที่มีบาดแผลอย่างหนัก
‪ต้องให้คนอ่อนโยนอย่างผมปลอบโยน
‪ทานให้อร่อยนะคะ
‪โอเค
‪รอเดี๋ยวนะครับ
‪ผมจะเปิดเลยนะครับ
‪- เลื่อนไปตอนท้ายสุดหน่อย ‪- ครับ
‪ที่อัดไว้มีแค่นี้ครับ
‪ทำให้ชัดกว่านี้ไม่ได้เหรอ
‪คือว่าระยะค่อนข้างไกล
‪แล้วเลนส์ก็พังตอนที่ชนต้นไม้น่ะครับ
‪ซูซาน ‪รายงานอุบัติเหตุเขียนว่ายังไงบ้าง
‪เกิดเพลิงไหม้ที่รถ
‪พบศพที่ถูกไฟคลอกหนึ่งศพ ‪ศพมีสภาพเสียหายหนักค่ะ
‪ครอบครัวของผู้ตายล่ะ
‪เห็นว่าเจ้าสาวที่เพิ่งแต่ง ‪ได้ไปหาด้วยค่ะ
‪แต่ไม่มีบันทึกรายละเอียด
‪เหมือนว่าจะมีพายุลูกใหญ่เลยนะ
‪พอสักทีเถอะ
‪ยอจิน
‪พวกคนที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้
‪ผมจะแก้แค้นให้คุณเอง
‪ผมจะแก้แค้นให้ได้
‪นี่ครับ
‪ไอ้หมอนี่
‪อยู่ๆ แกก็สร้างผลงาน
‪โดยไม่รู้ตัวเลยนะ
‪(รูกัล)
‪ทานข้าวหน่อยสิครับ
‪แล้วก็ขอถามอะไรหน่อยเถอะ
‪เสื้อหนังตัวนั้น ‪คุณซื้อที่ไหนเหรอครับ ทรงสวยดี
‪ของนักขี่มอเตอร์ไซค์เหรอ
‪ผมก็ไม่รู้ ต้องดูจากสมุดบันทึก
‪สมุดบันทึกเหรอ
‪ตาเป็นดิจิทัล ‪แต่ความรู้สึกเป็นแอนะล็อกเหรอ
‪- ผมก็ขอถามอะไรหน่อยสิ ‪- ว่ามาเลยครับ
‪ผมอยากฝึกอีกครั้ง
‪ทำไม
‪ทำดีแล้วค่ะ ไปต่อเลย
‪พี่มีนาถูกยิง
‪สมองส่วนหนึ่งเสียหาย ‪ทำให้เป็นอัมพาตค่ะ
‪หนักเลยนะเนี่ย เร่งมือกันเถอะ
‪ค่ะ
‪นี่เป็นผลเอ็มอาร์ไอของพี่มีนาค่ะ
‪ชิปตัวนี้ช่วยเรื่องกระแสเลือด ‪และสมดุลร่างกาย
‪ซึ่งก็เหมือนกับคุณ ถ้าชิปตัวนี้ ‪บิดเบี้ยวไปแม้แต่มิลลิเมตรเดียว
‪เลือดจะไหลย้อน ‪และทำให้ทั้งร่างเป็นอัมพาตได้ค่ะ
‪จะรับหมัดอย่างเดียวเลยเหรอ
‪หลบได้ด้วยเหรอ
‪ต่อไปเป็นอะไรเหรอ
‪คุณเปลี่ยนไปแล้ว น่ากลัวสุดๆ
‪(รูกัล)
‪อะไรของเขาเนี่ย ให้ตายเถอะ
‪ร่างกายของกวังชอลมีแผลไหม้ ‪เพราะถูกระเบิดครับ
‪กระแสไฟฟ้าที่อวัยวะเทียมสร้างขึ้น ‪จะไหลเวียนไปยังผิวเทียม
‪เพื่อป้องกันไม่ให้ผิวหนังตายครับ
‪แล้วถ้ากระแสไฟฟ้าหมดจะเป็นยังไงครับ
‪ถ้าตอนนั้นกู้คืนมาไม่ได้ ‪แน่นอนว่าผิวหนังก็จะตาย
‪และอวัยวะภายในก็คงหยุดทำงานครับ
‪แล้วมีแผนเสริมอะไรไหม
‪เพราะงั้นผมก็เลยประดิษฐ์ ‪แผ่นชาร์จแบตเตอรี่ไร้สาย
‪ที่ใช้พกชาร์จได้ ‪อย่างง่ายดายไว้ยังไงล่ะครับ
‪เก้า
‪สิบ
‪- เป็นยังไง ‪- เยี่ยมเลย
‪ถ้างั้นตอนนอน ก็ต้องใส่นอนด้วยเหรอ
‪ที่กองบัญชาการมีระบบชาร์จที่ ‪เพียบพร้อมอยู่แล้ว ไม่ต้องใส่ก็ได้
‪แต่ถ้าต้องออกไปข้างนอกนานๆ ‪ก็เป็นของจำเป็นครับ
‪ไหน
‪ตรงนี้เป็นไฟบอกแบตเตอรี่นะ ‪ต้องคอยเช็กให้ดี เข้าใจไหม
‪โอเค
‪คนที่ชื่อฮันแทอุงก็คงผ่าน ‪กระบวนการแบบนี้มาแล้วใช่ไหมครับ
‪แขนกลของแทอุง
‪ก็ผ่านการลองผิดลองถูก ‪มาหลายครั้งเหมือนกัน
‪พูดว่าเป็นการอัปเกรด ‪แต่เจ็บไม่ใช่เล่นเลยล่ะ
‪แต่สิ่งที่ทำให้แขนกลแข็งแกร่งขึ้น
‪ก็คงเป็นผลลัพธ์ของเทคนิค
‪บวกกับการฝึกและพยายามอย่างบากบั่น
‪ผมเองก็พอรู้อยู่ครับ
‪แล้วจุดอ่อนล่ะครับ
‪ตัวเครื่องกลสมบูรณ์แบบแล้ว
‪แต่ถ้าประมาทเรื่องระบบร่างกาย
‪ที่เชื่อมต่อกับมันแม้แต่น้อย ‪ก็อาจทำให้บาดเจ็บร้ายแรงได้
‪ดูเหมือนจะไม่ใช่ ‪ด้านที่ผมอยากลองนะครับ
‪ต้องรู้ลิมิต นำจุดแข็งมาใช้
‪หลีกเลี่ยงอะไรที่เป็นภัย
‪ไม่ว่าจะเป็นการฝึกหรือต่อสู้จริง ‪ก็อย่าหักโหมเกินไป
‪สู้จริงคราวไหน ‪ก็ต้องหักโหมทั้งนั้นแหละครับ
‪ดวงตาอันตรายและอ่อนไหวเป็นพิเศษ ‪เพราะงั้นจะต้องระวังให้มากๆ
‪ส่วนผมก็ต้องใช้แรงวิจัย ‪เพื่อการรักษาที่ดีขึ้น
‪เข้าใจแล้วครับ
‪(รูกัล)
‪คังกีบอมเหรอ
‪มาแล้วเหรอครับ
‪นั่งก่อนเถอะ
‪อ๋อ นี่เหรอครับ
‪ถ้ามันวางเบี้ยว ‪ผมจะรู้สึกขัดตาน่ะครับ
‪ไม่รู้มาก่อนเลย ‪ว่าจะมีผลข้างเคียงแบบนี้
‪ไหนๆ ก็ง้อด้วยข้าวฟรีอยู่แล้ว ‪ก็เลยทุ่มตัวจัดจานน่ะสิ
‪ฉันได้เกิดใหม่มาเจออะไรแบบนี้ด้วย
‪ถ้าเราออกไปข้างนอก ‪ได้อย่างอิสระเมื่อไหร่
‪ผมจะเลี้ยงมื้อใหญ่ให้เลยครับ
‪เรื่องที่จะพูดคืออะไร
‪ผมอยากขอโทษอย่างเป็นทางการครับ
‪เป็นความจริง ‪ที่ผมระเบิดอารมณ์ส่วนตัวไป
‪และจริงที่ผมทำให้กระทบแผนของเรา
‪มันเป็นปกติของมนุษย์ครับ
‪หัวหน้าทีมกับพี่มีนาน่ะ ‪เป็นหุ่นยนต์สมบูรณ์แบบเลย
‪ไม่ว่าจะเจออะไรมา พอเข้าแผนแล้ว ‪ก็ไม่นอกลู่นอกทางเลย
‪เป๊ะสุดๆ
‪อะไรครับ
‪แล้วยังไง
‪ผมจะยอมรับ ‪และปฏิบัติตามวิถีของรูกัลครับ
‪แต่ไม่ได้ยอมรับว่า ‪อารมณ์ผมเป็นเรื่องจุกจิกนะครับ
‪ผมอาจจะสติแตก ‪และโดนส่งไปขังเดี่ยวอีกก็ได้
‪- แต่ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ ‪- แค่ทำให้ดีที่สุดไม่พอหรอก
‪ต้องทำให้ได้จริงๆ
‪ด้วยใจจริง
‪ผมจะพยายามเพื่อไม่ให้ภรรยาของผม ‪ต้องอับอายอย่างแน่นอนครับ
‪(ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง)
‪ทำให้ฉันลำบากแบบนี้ ‪ฉันเริ่มจะหมดความอดทนแล้วเหมือนกัน
‪พูดจาเว่อร์วังจริงๆ
‪ว่ายังไงนะ
‪เงินที่หายไปก็เงินของเรา
‪คนที่ตายก็คือฝั่งเรานะครับ
‪อยู่คนละระดับกับฉันแล้วยังมาปากดี
‪เหรอครับ
‪งั้นตอนนี้ก็หัดคุยกันไว้สิครับ
‪ถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไร
‪กล้าดียังไงมาค้น
‪อยากตายหรือไง
‪เอาเลยๆ
‪พอใจหรือยัง
‪ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม
‪"เลี้ยงตามใจหน่อย ‪ก็ถอนหงอกปู่ตัวเอง"
‪ลูกพี่ครับ ‪ผมบอกตั้งหลายครั้งแล้วไงครับ
‪ว่าพูดด้วยดีๆ ไม่ได้
‪คุณท่านทั้งหลายคะ
‪แค่บอกว่าให้ระวังให้ดี
‪แล้วนี่หัวร้อนอะไรกันคะ
‪นี่
‪คิดอะไรก่อนจะพูดหน่อย
‪ถ้าดูสถานการณ์ไม่ออก ก็เงียบปากไป
‪ให้ตายเถอะ
‪ทำอะไร เข้าไปสิๆ
‪ทุกคนคงเหนื่อยกับการจัดพิธีศพ
‪แต่สถานการณ์ภายในก็เป็นอีกเรื่อง
‪รีบเริ่มประชุมหาแผนรับมือกันเถอะค่ะ
‪ท่านประธานก็เสียแล้ว
‪แล้วแกมีสิทธิ์อะไรมาร่วมประชุม
‪นิสัยเสียจริงๆ
‪ช่วยฟังก่อนเถอะค่ะ
‪การตายของท่านประธาน ‪เป็นฝีมือของฝั่งส.ส.พัคค่ะ
‪- ว้าว พูดบ้าอะไรครับเนี่ย ‪- บางท่านอาจจะรู้สึกไม่สบายใจ
‪แต่ตอนนี้เพื่อที่จะต่อกร ‪กับศัตรูภายนอกอย่างส.ส.พัค
‪เราต้องร่วมมือกันค่ะ
‪ไม่ต้องอ้อมค้อม ‪แล้วพูดเข้าเรื่องมาเลยเถอะ
‪จนกว่าจะเกิดความปรองดองภายใน
‪ฉันจะเลื่อนตำแหน่งกรรมการฮวังดึกกู ‪เป็นรองประธานและมอบงานให้ค่ะ
‪- เดี๋ยว ‪- ว่ายังไงนะ
‪ให้ตายเถอะ นี่มันเรื่องบ้าอะไร
‪เหมือนที่ท่านประธาน...
‪เชื่อใจทุกท่าน
‪ฉันก็เชื่อ...
‪ในตัวทุกท่านเหมือนกันค่ะ
‪ฉันกำลังคิดว่าจะแบ่ง ‪สมบัติของท่านประธาน
‪ให้ตามความดีความชอบสักหน่อย
‪ถ้าพวกคุณไม่สนใจ
‪จะกลับไปก็ได้นะคะ
‪(สถานีตำรวจยูยอน)
‪- ชื่อ ‪- คิมแดชิก
‪(คำให้การ)
‪- อายุ ‪- ยี่สิบเก้า
‪ที่อยู่ล่ะ
‪- บอกที่อยู่มา ‪- ผมเป็นคนฆ่าเองครับ
‪- อะไรนะ ‪- ภรรยาของคังกีบอม
‪ผมเป็นคนฆ่าเธอเอง
‪ไอ้หมอนี่ อยากตายเหรอ...
‪นั่งดีๆ เลย
‪คังกีบอม
‪ผมขอเจอเขาหน่อยครับ
‪เขาไม่อยู่ที่นี่
‪เขาตายไปแล้ว
‪เหรอครับ
‪ถ้าเขายังอยู่ ‪ผมมีเรื่องจะบอกเขาเยอะเลย
‪ฉันจะถามใหม่นะ
‪ชื่อ
‪ชื่ออะไร
‪ครับ
‪เขายืนกรานว่าตัวเองเป็นคนฆ่าครับ
‪ขังเขาไว้ก่อน
‪เขาอาจจะแค่เรียกร้องความสนใจก็ได้
‪(รักษาความสงบ)
‪(ตำรวจที่ประชาชนเชื่อถือ ‪และพึ่งพาได้)
‪อะไรอีกวะเนี่ย
‪ฉันบอกว่าขอเจอคังกีบอมไง
‪หุบปาก
‪จังหวะเป๊ะไปไหมเนี่ย
‪ให้ตาย นี่มันอะไรกัน
‪เกิดเหตุก่อการร้ายที่สถานีตำรวจ ‪โดยคนในองค์กรอาร์โกส
‪ผู้ลอบวางเพลิงเรียกร้องขอพบคังกีบอม
‪เขายืนกรานว่าตัวเอง ‪เป็นคนร้ายที่ฆ่าภรรยาของคังกีบอม
‪- ตอนนี้มันอยู่ไหนครับ ‪- เดี๋ยวนะคะ
‪เขามาตามหา ‪รุ่นพี่คังที่ตายไปแล้วนี่คะ
‪นั่นสิ ฟังดูก็รู้สึกแปลกๆ นะ
‪ตอนที่คุณเคลื่อนไหวไปคนเดียว
‪เป็นไปได้ว่าอาจมีคนเห็น
‪หลักฐานทั้งหมด ‪ที่เกี่ยวข้องกับอาร์โกส
‪ที่เราดำเนินการอย่างลับสุดยอด ‪ถูกเพลิงไหม้เสียหายทั้งหมด
‪นั่นอาจเป็นเป้าหมายของมัน ‪ตั้งแต่แรกก็ได้
‪ที่เขาเอ่ยถึงคังกีบอม
‪อาจจะทำเพื่อให้สับสนก็ได้
‪ผมจะไปเองครับ
‪- ไม่ได้ คังกีบอม ‪- ผมจะไม่ทำให้ทีมมีปัญหาครับ
‪ผมจะไปสืบเองและหาคำตอบมาให้ได้ครับ
‪ก็ได้ ฉันจะหาทางให้ ลองไปดู
‪- ครับ ‪- อธิบดีครับ
‪แต่ไปคนเดียวไม่ได้
‪ให้อีกวังชอลไปด้วย
‪ทำไมเป็นผมล่ะครับ
‪งั้นไปก่อนนะครับ
‪อธิบดีครับ อธิบดี พี่มีนาก็อยู่นะ
‪เฮ้อ
‪ขอโทษนะครับ
‪(ตำรวจ)
‪คังกีบอม
‪ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ สินะ
‪แกรู้จักฉันเหรอ
‪ฉันเองไง
‪ฉันเป็นคนฆ่าเมียนาย
‪ใครสั่งแกมา ใครอยู่เบื้องหลังแก
‪จำเสียงฉันไม่ได้เหรอ
‪วันนั้น...
‪ฉันใช้มีดฆ่าเมียนายไง
‪คนที่อยู่ที่นั่นวันนั้น
‪ฉันจำเสียง รูปร่าง ‪วิธีก้าวเดินได้หมด
‪ไม่ใช่แกแน่นอน
‪แกเป็นใครกัน
‪เหมือนของจริงสุดๆ
‪สมแล้วที่เขาอยากได้
‪"เขา" เหรอ เขานี่หมายถึงใคร
‪ฉันทำสำเร็จตามที่เขาบอกแล้ว
‪ฉันถามว่าใคร ไอ้เวร
‪ต้องมีเหตุผลว่าทำไม ‪พวกนั้นถึงสนใจเทคโนโลยีนี้
‪ฉันต้องการร่างที่แข็งแรงสมบูรณ์ ‪มาทดลอง เป็นจำนวนมาก
‪ในเมื่อกลายเป็นอาร์โกสแล้ว ‪แกจบเห่แน่
‪ชเวเยวอนงั้นเหรอ ไอ้บัดซบ
‪มีชีวิตคนเป็นเดิมพัน
‪พอรู้ว่าเขาเป็นใคร ‪เราก็จะได้คำตอบทุกอย่าง
‪อยากเจอฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
‪เสียงน่าขนลุกนั่น...
‪- ต้องเป็นมันแน่ๆ ‪- ฉันจะฆ่ามัน