‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ศาสนา ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องสมมติ)
‪ถ่ายรูปเก็บเอาไว้
‪เดี๋ยวต่อไปมันจะกลายเป็นสมบัติ
‪เนื่องในโอกาสแต่งงานเหรอ ‪ปกติไม่เห็นเคยทำ
‪อะไร ปกติฉันก็ทำบ่อยๆ
‪คุณไม่ค่อยทำนี่
‪- ห้าทุ่มวันนี้ เกิดเหตุ... ‪- เจ้าหน้าที่ตำรวจฆ่าภรรยา
‪- และได้ทำร้ายดวงตาตัวเอง ‪- เป็นคดีที่ไม่เคยมีมาก่อน
‪ทำให้ชื่อเสียงของตำรวจ ‪ที่ขึ้นชื่อว่า
‪เป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์แปดเปื้อน
‪นายคังได้รับขนานนามว่า ‪เป็นตำรวจตัวอย่าง
‪ผู้ไขคดีร้ายแรงหลายคดี
‪อย่างไรก็ตาม ‪เขาเคยถูกตำหนิบ่อยครั้ง
‪เนื่องจากวิธีปฏิบัติงาน ‪ที่สุ่มเสี่ยงครับ
‪ดวงตาทั้งสองข้างถูกแทงด้วยอาวุธมีคม
‪ทำให้เบ้าตามีบาดแผลหนักครับ
‪สัญญาณชีพ ความดัน 138/92
‪ชีพจร 92 มีเลือดออกมาก
‪จะเดินทางถึงภายในห้านาทีครับ
‪ครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ ‪หน้าโรงพยาบาลตำรวจแห่งชาตินะครับ
‪นายคัง ผู้ต้องสงสัยก่อเหตุอุกฉกรรจ์
‪ถูกพบตัวในที่เกิดเหตุทัน ‪ก่อนจะเสียชีวิต
‪และตอนนี้กำลัง ‪ถูกส่งตัวมายังที่นี่ครับ
‪ประชาชนที่ทราบข่าวคดีนี้
‪วิจารณ์ว่าตำรวจกระทำความผิดเกินเหตุ ‪หลายต่อหลายครั้ง
‪และการที่ส่งตัวมายังโรงพยาบาลตำรวจ
‪ก็อาจเป็นการปกป้องพวกพ้องของตัวเอง
‪แม้ว่าที่จุดเกิดเหตุ ‪จะพบรอยนิ้วมือและเลือด
‪ที่เป็นหลักฐาน ‪ชี้ว่าเขาเป็นผู้ก่อเหตุ
‪แต่นายคังปฏิเสธ
‪ว่าไม่ได้ก่อเหตุดังกล่าวครับ
‪(โรงพยาบาลตำรวจแห่งชาติ)
‪(ห้องตรวจหนึ่ง)
‪ปล่อย
‪เราได้ตรวจสอบจุดเกิดเหตุ ‪ตามที่นายบอกหลายครั้งแล้ว
‪แต่ไม่เจอหลักฐานที่บ่งชี้ว่าอาร์โกส ‪เป็นคนฆ่าภรรยานายเลย
‪รวมถึงเรื่องดวงตาของนายด้วย
‪ถ้าตายก็กลายเป็นคนบ้า
‪ถ้ารอดมาได้ก็เป็นฆาตกร
‪- คังกีบอม ‪- ไม่ใช่ครั้งแรกนี่ครับ
‪ที่พวกมันใช้วิธีนี้ปั่นหัวตำรวจ
‪อย่าเอาเรื่องส่วนตัวของนาย ‪มาปนกับเรื่องของทางตำรวจเลย
‪กลุ่มองค์กรอาชญากรรม ‪ทั้งฆาตกรรม ลักพาตัว
‪หลบเลี่ยงภาษี ฝ่าฝืนกฎหมายโทษรุนแรง ‪ติดสินบน ฉ้อโกง
‪แค่ข้อสงสัยก็เกินสิบคดีแล้วครับ
‪หลักฐานที่เรารวบรวม ‪ในการพิจารณาคดีนั้น
‪ขอแค่พยานที่เรามีไปร่วมพิจารณาคดี
‪อย่างน้อยโกยงด๊อก ‪ก็ต้องโทษจำคุก 20 ปีแล้วครับ
‪แล้วพยานกับตำรวจที่ปกป้องพยาน ‪เป็นยังไงล่ะครับ
‪(สองเดือนก่อน)
‪- ฮัลโหล ‪- สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง
‪เฮ้อ ฉันว่าจะทำผลงานคนเดียวสักหน่อย
‪แต่รุ่นพี่กลับทนไม่ไหว ตามมาซะได้
‪รุ่นพี่คะ แค่ปกป้องพยาน ‪พวกเราทำได้นะคะ
‪แถมทำงานล่วงเวลา ‪ทั้งที่เป็นวันครบรอบแต่งงาน
‪กลับบ้านไปเดี๋ยวก็ได้ทะเลาะกันหรอก
‪นี่ เห็นฉันเล่นอยู่หรือไง หือ
‪ถ้าเธอคิดจะเสนอตัวคนเดียว ‪เพราะเห็นแก่ฉันกับยอจิน
‪เธอคิดผิดแล้ว ยัยบื้อ
‪ถ้าเห็นเธอเป็นของตาย ‪ระวังจะเสียใจทีหลังนะคะ
‪ว่าไงนะ
‪จะได้เวลาพิจารณาคดีแล้ว ‪ให้พยานเตรียมตัวซะ
‪ค่ะ
‪แล้วอย่าปล่อยข่าวลือว่าฉัน ‪เป็นรุ่นน้องที่ใช้งานรุ่นพี่หนักนะ
‪แค่นี้นะ
‪ทำไมเหรอคะ
‪สิบตรีคิม ระวัง สิบตรีคิม
‪เงียบ
‪ฉัน...
‪มีเรื่องต้องคุยกับพวกนั้น
‪อย่าส่งเสียงดัง
‪ให้ตาย
‪คนที่มาก่อกวนเราคือตำรวจนะ
‪แต่กลายเป็นว่าพวกฉัน ‪ดูเป็นคนไม่ดีซะงั้น
‪ไว้ชีวิตผมด้วยครับ
‪ลูกสาวผมเพิ่งอายุหนึ่งขวบเอง
‪ขอร้องล่ะ...
‪ให้ตายเถอะ
‪ไม่ว่ายังไง ‪ฉันก็จะจับพวกแกเข้าคุกให้ได้
‪ตายจริง
‪ซ่าดีเหลือเกิน
‪ยังไงล่ะ หือ
‪หลักฐานก็ไม่มี ‪พยานเพียงคนเดียวก็ตายไปแล้ว
‪แถมตอนนี้ก็ได้เวลาตัดสินคดีแล้วด้วย
‪(คอกพยาน)
‪(คอกอัยการ)
‪อัยการครับ
‪ตรวจสอบหรือยังครับว่า ‪พยานที่ลงชื่อไว้จะมาเข้าร่วมไหม
‪ครับ พยานแจ้งว่าจะมา แต่...
‪ถึงจะฆ่าพวกเรา ‪ยังไงก็ได้ขึ้นศาลอีกอยู่ดี
‪ยังไงล่ะ
‪ในอาร์โกส มีคนที่พร้อม ‪จะให้การเรื่องแกอยู่ตั้งเยอะ
‪ไอ้พวกที่เหมือนสิบตรีคิมน่ะเหรอ
‪เขารักลูกตัวเองสุดๆ ไปเลยนะ
‪แต่ไม่สนว่าลูกคนอื่น ‪จะเป็นตายร้ายดียังไง
‪สิบตรีคิม
‪จ่าสิบมุน
‪จ่าสิบมุนๆ
‪ไม่นะ
‪- เก็บกวาดให้เรียบร้อย ‪- ครับ ลูกพี่
‪แก
‪ปล่อยฉันนะ บอกให้ปล่อยไง ปล่อยฉัน
‪ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด
‪ปล่อยนะ ปล่อย
‪หลบไป หลบไปโว้ย
‪ปล่อยนะ
‪เก็บกวาดซะ
‪ครับ ลูกพี่
‪(พิธีไว้อาลัยเจ้าหน้าที่ตำรวจ)
‪(ขอให้ผู้ล่วงลับจงไปสู่สุคติ)
‪(ซงมีนา)
‪ทางตำรวจไม่สามารถไขคดีใช้อาวุธปืน
‪คดีลักพาตัว ‪และหายสาบสูญที่เพิ่มขึ้นทุกวัน
‪ผมล้มเหลว ‪ในการทำหน้าที่สำคัญของตำรวจ
‪ที่ต้องปกป้องชีวิตของประชาชน
‪ผมขอรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด
‪ด้วยการลาออกจากตำแหน่งครับ
‪ได้รับการตัดสินว่าไม่มีความผิด ‪ในข้อหาทั้งหมด รู้สึกอย่างไรบ้างคะ
‪ผมรู้สึกโล่งใจที่ตอนนี้ ‪ความจริงได้ถูกเปิดเผยแล้วครับ
‪แม้จะเคยมีเรื่องที่น่าอดสูอยู่บ้าง
‪แต่ผมก็จะลืมอดีต ‪และเดินไปข้างหน้าครับ
‪คิดยังไงกับคำของตำรวจ
‪ที่กล่าวว่าพยานสำคัญทั้งหมด ‪หายสาบสูญครับ
‪เหมือนจะเป็นกลยุทธ์ทางออก ‪ที่ไร้น้ำยานะครับ
‪อธิบดีกรมตำรวจถึงกับลาออก
‪ก็ต้องดูต่อไปว่าจะเป็นยังไงนะครับ
‪มีอีกหนึ่งคำถามค่ะ
‪จริงไหมคะ ‪ที่คุณจะลงสมัครเลือกตั้งครั้งหน้า
‪คาดการณ์ผลวันนี้ไว้แล้วไหมครับ
‪ช่วยตอบคำถามด้วยค่ะ
‪- จะลงสมัครเลือกตั้งไหมคะ ‪- จะแถลงการณ์ลงสมัครเมื่อไหร่ครับ
‪- ช่วยพูดอะไรหน่อยค่ะ ‪- ช่วยตอบหน่อยครับ
‪(ขอให้ผู้ล่วงลับจงไปสู่สุคติ)
‪(ซงมีนา)
‪มีความสุขมากๆ นะครับ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณนะครับ
‪- ยินดีด้วยนะครับ ส.ส.พัค ‪- อ้าว
‪ค่อยยังชั่วที่ผลการตัดสิน ‪ออกมาดีนะครับ
‪ต้องขอบคุณคุณเลยครับ
‪ต่อจากนี้จะมีแต่เรื่องดีๆ ‪ไม่ต้องกังวลไปนะครับ
‪ขอบคุณครับ
‪มีข่าวลือว่าคุณจะลงสมัคร ‪เลือกตั้งสมัยหน้า
‪เป็นความจริงไหมครับ
‪ส.ส.พัคก็ยืนอยู่นะครับ ‪แถมวันนี้ผมไม่ใช่ตัวเอกของงานด้วย
‪ต้องขอโทษด้วยนะครับ
‪(งานเปิดตัวหนังสือของส.ส.พัคโนชิก)
‪ขอโทษครับที่ทำลายบรรยากาศดีๆ
‪สัมภาษณ์ต่อได้เลยครับ
‪พูดเรื่องลงสมัครเลือกตั้งอยู่ใช่ไหม
‪แต่แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ
‪ลักเอาตัวคนอื่นไปทำร้าย ไปฆ่า
‪แล้วมาขอคะแนนเสียงจากผู้คนเนี่ยนะ
‪นี่อะไรเนี่ย
‪เฮ้อ รสชาติห่วยแตกฉิบหาย
‪- แก... ‪- ยอมมอบตัวซะ
‪หรือไม่ก็เอาศพคนของเราคืนมา ไอ้เวร
‪- เฮ้ย ไอ้หมอนี่ ‪- เป็นอะไรไหมครับ
‪ไอ้บ้านี่มันเป็นใคร
‪หลบไป
‪หลบไป ไอ้...
‪อะไรของแก ไอ้เวร
‪ทำอะไรอยู่ เอาออกไปสิ
‪ให้ตายเถอะ
‪(อาคารตะวันออก)
‪(ตำรวจทำร้ายร่างกาย ‪ประธานอาร์โกสกรุ๊ป)
‪เจ้าหน้าที่สืบสวน ‪ทำร้ายจำเลยที่ไม่มีความผิด
‪แถมยังทำร้ายร่างกาย ‪ต่อหน้านักข่าวด้วยงั้นเหรอ
‪นี่ยังเทียบกับสิ่งที่พวกมันทำ ‪ไม่ติดเลยนะครับ
‪ความทะเยอทะยานที่ไม่รู้สถานะของคุณ ‪ทำให้กรมตำรวจถูกหัวเราะเยาะหมดแล้ว
‪ตำรวจต้องจับคนร้ายสิ ‪ไม่ใช่ไปเป็นคนร้ายเอง
‪- คณะกรรมการอยู่ข้างใครกันแน่ครับ ‪- ว่าไงนะ
‪พวกคุณยังเอาแต่ ‪พูดแทนพวกนั้นอยู่เลยนี่ครับ
‪ไม่สนใจชีวิตเพื่อนร่วมงานเลยเหรอ
‪บริสุทธิ์จนกว่าจะพิสูจน์ได้ ‪ว่ามีความผิด
‪เขามีธุรกิจเชื่อถือได้ ‪ที่โดดเด่นในวงการเศรษฐกิจนะ
‪ธุรกิจเชื่อถือได้เหรอครับ
‪คนทั้งโลกเขารู้กันหมดว่า ‪อาร์โกสเป็นกลุ่มองค์กรใช้ความรุนแรง
‪ตำรวจช่วยพวกมัน ‪ลบล้างภาพลักษณ์ไปเท่าไรเหรอครับ
‪ร้อยตรีคังกีบอม
‪ระวังคำพูดด้วย ‪คุณคิดว่าที่นี่คือที่ไหน
‪อยากจะบ้าตาย
‪เดี๋ยวครับ สักครู่นะครับ
‪ขอโทษทีครับ ‪ยังซื้อดอกไม้ทันอยู่ไหมครับ
‪- ค่ะ เชิญเลยค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪(ร้านดอกไม้)
‪- อือ ที่รัก ‪- ที่รัก อยู่ไหนเหรอ
‪(ครบรอบหนึ่งปี กีบอม ยอจิน)
‪ผมขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
‪ตอนนี้ผมมาซื้อดอกไม้ที่คุณชอบ
‪วันนี้ครบรอบแต่งงาน ‪ถึงจะกลับช้าแต่ก็ต้องฉลองสิ
‪รีบมาเถอะน่า ฉันคิดถึงจะแย่แล้ว
‪ครับ รับทราบครับ คุณผู้หญิง
‪- ขอโทษนะครับ ผมขอช่อนี้ครับ ‪- ค่ะ
‪ช่อนั้นเหรอคะ
‪- แล้วก็ช่อนี้ด้วยครับ ‪- ค่ะ
‪แล้วก็...
‪- ขอช่อดอกไม้ที่เหลือทั้งหมดเลยครับ ‪- ค่ะ ได้เลยค่ะ
‪ทำไมเปิดประตูทิ้งไว้ล่ะ
‪ยอจิน
‪ยอจิน...
‪ได้ยินผมไหม
‪ยอจิน ฟื้นหน่อยสิ
‪ยอจินๆ
‪ครอบครัวที่น่าสงสาร ‪ต้องเดือดร้อนก็เพราะแก
‪แกเลือกศัตรูผิดคนแล้ว
‪พวกแกเป็นใคร
‪แกเป็นใคร
‪ปกติไม่เห็นเคยทำ
‪ที่รักก็จุ๊บด้วยสิ
‪พวกแกเป็นใคร
‪ไอ้พวกเวร...
‪ผมมองคุณได้ทั้งวันเลย
‪- อะไรนั่น ทำอะไรน่ะ ‪- รักนะคะ
‪- หัวใจเล็กไปไหม ‪- เฮ้ย
‪จับแน่นๆ ล่ะ
‪ต้องเอาไว้บนหัวสิ
‪ฉันยกแขนไม่ขึ้น
‪- คุณผอมไปหรือเปล่า ‪- จับแน่นๆ สิวะ
‪ต้องให้กินเยอะๆ แล้ว
‪ฉันอดข้าวสองวันเลยนะ เพื่อใส่ชุดนี้
‪วันนั้นผมน่าจะตายๆ ไปซะ
‪เพราะอยู่ไปก็ขายขี้หน้า
‪เมื่อตัดสินคดีจบและถูกส่งไปเรือนจำ
‪ถึงอยู่ในนั้น ‪ก็คงมีหลายคนพยายามฆ่านาย
‪จะปล่อยให้นายโดนฆ่าแบบนั้นไม่ได้
‪คุณพูดเรื่องอะไรครับ
‪ฉันจะให้ของขวัญกับนาย
‪- นี่คืออะไรครับ ‪- มันหมายถึง...
‪ให้นายอดทนอยู่ในนั้นให้ดี
‪คุณครับ
‪(กระทรวงยุติธรรม)
‪เข้าไป
‪หนึ่งอาทิตย์หลังจากนี้ เวลาบ่ายโมง
‪ให้รออยู่ติดกำแพงลานฝั่งเหนือ
‪พยายามอย่าทำอะไร ‪ให้เป็นที่น่าสงสัยจะดีกว่านะ
‪ไม่มีใครสงสัยหรอก ‪ยังไงผมก็มองไม่เห็น
‪อย่ายืนแข็งทื่ออยู่แบบนั้นสิ
‪นี่ดูผมอยู่งั้นเหรอ
‪แบบนี้เป็นธรรมชาติไหม
‪แต่คุณเอาแต่สั่งผม ‪โดยไม่บอกว่าเป็นใครเลยนะ
‪นายจะทำตามไหม ก็เป็นเรื่องของนาย
‪พูดซะแรงเชียวนะ
‪ตั้งแต่วันนี้เริ่มฝึก ‪รักษาระยะก้าวเดินซะ
‪ทำไมผมต้องทำ ทำไมถึงต้องเชื่อคุณ
‪ถ้าอยากโดนทำร้ายอีกก็ตามใจ
‪สิ่งที่จำเป็นสำหรับคนที่กระหายน้ำ ‪ไม่ใช่คำพูดแต่เป็นน้ำ
‪ถ้าคุณดูอยู่ ก็อย่าเอาแต่มอง...
‪นี่อะไรเนี่ย
‪เชือกเหรอ
‪มัดเชือกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างไว้ ‪ฝึกเดินจนกว่าจะจับทางได้
‪คิดซะว่าเล่นเกมเดินสามขาคนเดียว
‪เมื่อพิจารณาว่านายพร้อมแล้ว ‪ฉันจะนัดรักษาตัวข้างนอกให้
‪(หกเดือนต่อมา)
‪(ชีวิตที่สดใส)
‪มีผู้ได้รับบาดเจ็บๆ
‪ต้องออกไปรับการรักษาข้างนอกครับ
‪(ห้ามเข้า)
‪(รถพยาบาล)
‪นั่นใครครับ
‪หมอ
‪หนีออกมาได้ คังกีบอม
‪นั่นใครครับ
‪คังกีบอม
‪(คัง ก. บอม)
‪เฮ้ย ตรงนั้น ใครให้ออกมา
‪อ๋อ พอดีผมอยากเข้าห้องน้ำครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ขอโทษนะครับ ‪ช่วยปลดอันนี้ให้หน่อยได้ไหมครับ
‪(โรงพยาบาลแทยัง)
‪ขอบคุณครับ
‪- ทางนั้น เสร็จแล้วรีบมานะ ‪- ครับ
‪หยุดตรงนั้น
‪เลี้ยวขวาแล้วเดินตรงไป
‪จะเจอบันไดหนีไฟ
‪(บันได)
‪(ทางออก)
‪หนึ่ง
‪สอง
‪สาม
‪พื้น
‪ไม่มีเวลาร้องโอดครวญแล้ว ‪รีบลุกขึ้นมา
‪(ทางออกฉุกเฉิน)
‪ตั้งแต่นี้คือของจริง ‪จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
‪บอกทางให้ดีๆ เถอะครับ
‪เฮ้ย
‪เวรเอ๊ย
‪เดินตรงไปหกก้าว ‪แล้วเลี้ยวขวาเดินเจ็ดก้าว
‪พอเลี้ยวขวาจะเจอกับตู้เอทีเอ็ม
‪เลี้ยวซ้าย
‪เดินตรง 19 ก้าว
‪เลี้ยวขวาแล้วจะเจอประตูอัตโนมัติ
‪เดินจากประตูอัตโนมัติห้าก้าว ‪จะเป็นนอกตึก
‪เลี้ยวขวาแล้ววิ่งด้วยความเร็วสูงสุด
‪นักโทษพยายามหลบหนี ‪เป็นนักโทษตาบอดทั้งสองข้าง
‪(โรงพยาบาลแทยัง)
‪วิ่งหนีไปก็เท่านั้น
‪วันนี้แกตายแน่
‪พบตัวแปร
‪เปลี่ยนเป็นแผนบีครับ
‪ไม่ว่ายังไงก็ต้องช่วยคังกีบอมให้ได้
‪รับทราบครับ
‪นายเป็นคนแรกเลย
‪ที่ทำให้เราลำบาก ‪แล้วยังรอดอยู่ได้นานขนาดนี้
‪ถึงจะเสียดายที่ไม่ได้เห็นหน้าแก
‪แต่ก็ยินดีที่ได้เจอนะ
‪ไม่ได้นะ คังกีบอม ‪หันหลังแล้วหนีออกมา
‪เฮ้ย หยุดนะ
‪หยุดตรงนั้น วิ่งไปทางซ้าย
‪ถ้าโดนจับได้ตอนนี้
‪จะออกมาไม่ได้อีกแล้ว
‪ไม่มีทางให้จับอยู่แล้วครับ
‪(หอผู้ป่วยฉุกเฉิน)
‪ไม่มีดวงตานี่
‪ขอบคุณที่ช่วยปกป้องผม
‪แต่จู่ๆ พาใครก็ไม่รู้มาให้ผมรักษา ‪ผมก็ลำบากนะครับ
‪ถึงจะเกิดเรื่องแบบนั้น
‪แต่คุณก็ยังอยู่ที่นี่
‪มันก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ
‪คงไม่ได้จะให้ผ่าตัดเขาใช่ไหมครับ
‪ถ้าตัวเขาต้องการ ก็ต้องทำครับ
‪ผ่าตัดดวงตาเทียม ‪ยังอันตรายอยู่นะครับ
‪ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย
‪ผมจะตามหาเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ‪ที่ถูกลักพาตัวไปให้ครับ
‪ถึงการผ่าตัดจะสำเร็จ
‪ก็ไม่รู้ว่าจะมีผลข้างเคียงอะไรไหม
‪สำหรับคังกีบอม
‪ที่เสียดวงตาทั้งสองข้างแล้ว ‪แต่ก็ยังถูกคุกคามชีวิตไม่รู้จบ
‪นี่ถือเป็นการผ่าตัดที่จำเป็นครับ
‪คังกีบอม รู้สึกตัวหรือยัง
‪คุณหูฟัง
‪ใช่แล้ว
‪นายหลบหนีได้ดีมาก
‪ฉันแนะนำตัวช้าไปใช่ไหม
‪ฉันอธิบดีชเวกึนชอล ‪แห่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
‪อธิบดีชเวกึนชอลเหรอ
‪ที่นี่ที่ไหนครับ
‪ที่นี่คือโรงพยาบาลเค
‪แพทย์ที่นี่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
‪ทำให้โรงพยาบาลต้องปิดตัวลง
‪พวกเขาน่าจะยังมีชีวิตอยู่ครับ
‪เพราะพวกเขายังใช้ประโยชน์ได้
‪ก็อาจจะเป็นแบบนั้น
‪แต่คังกีบอม นายต่างออกไป
‪ตราบใดที่นายเป็นเป้าหมายของอาร์โกส
‪พวกมันจะตามล่านายจนถึงที่สุด
‪ถ้าคุณเป็นอธิบดีที่ผมรู้จัก ‪คุณคงมีแผนใช่ไหมครับ
‪แน่นอน
‪เพราะคนที่ตัดสินใจว่า
‪จะไม่ลบล้างข้อกล่าวหา ‪ว่าเป็นฆาตกรให้นายก็คือฉันเอง
‪- หา ‪- ถ้าไม่ได้ถูกขังในเรือนจำ
‪นายคงถูกฆ่าตายไปหลายครั้งแล้วล่ะ
‪ฉันเชื่อว่านี่เป็น ‪วิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยชีวิตนายไว้
‪ถึงผมจะนอนอยู่แบบนี้
‪แต่คุณต้องตอบมาให้ดีนะครับ
‪เหตุผลที่คุณทำลายชีวิตผม ‪โดยที่ผมไม่อนุญาตคืออะไรครับ
‪เพื่อที่จะให้ดวงตากับนาย
‪คุณจะทำให้ผมมองเห็นเหรอ
‪ถ้าการผ่าตัดสำเร็จนะ
‪แต่มีเงื่อนไขว่า ‪นายต้องมาเป็นเจ้าหน้าที่ของฉัน
‪เป็นแล้วยังไงต่อ
‪โค่นอาร์โกส
‪นอกจากเหตุผลนี้แล้ว ‪ยังมีเหตุผลอื่นอีกเหรอ
‪ผมจะกลับมามองเห็นได้จริงไหมครับ
‪ถ้านายตอบรับข้อเสนอของฉัน
‪หลังจากสามทุ่มวันนี้
‪นายจะกลายเป็นผู้เสียชีวิตตามกฎหมาย
‪แล้วเกิดใหม่อย่างสมบูรณ์แบบ
‪จะเริ่มกันยังไงเหรอครับ
‪คุณอาจจะมองไม่เห็น ‪แต่ผมจะแนะนำผู้ที่ร่วมผ่าตัดนะครับ
‪นี่คือซูซาน ‪รับผิดชอบด้านชีวกลศาสตร์
‪งานหลักคือการแพทย์ ‪แต่ทักษะเขียนโปรแกรมก็เยี่ยมยอด
‪สวัสดีค่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪ส่วนนี่คือแบรดลีย์
‪เป็นผู้รับผิดชอบช่างกล
‪นอกจากคำว่า "อัจฉริยะ" ‪ผมก็คิดคำอื่นให้เขาไม่ออกแล้ว
‪เพราะผมเป็นอัจฉริยะไง
‪ฝากด้วยนะครับ
‪ที่ผ่านมาเราได้ทำการทดลอง ‪และล้มเหลวหลายครั้งครับ
‪และผลลัพธ์นั้นทำให้เกิดดวงตาเทียม ‪ที่ถูกพัฒนาให้ดีกว่าเดิม
‪คุณคังกีบอมจะเป็นผู้ทดลองคนแรกครับ
‪มีคำอื่นที่ดีกว่า ‪คำว่า "ผู้ทดลอง" ไหมครับ
‪ร่างที่สามารถเปลี่ยนอาวุธ ‪ได้ตามการใช้งาน
‪ซึ่งผสมผสานเทคนิคเอไอชั้นสูง
‪หรือเรียกอีกอย่างว่า อาวุธมนุษย์
‪อาวุธมนุษย์เหรอ
‪ฟังดูไม่แย่เลยนะครับ
‪เริ่มได้เลยครับ
‪(อัปเกรด)
‪โอ๊ย ปวดชะมัด
‪มีใครอยู่ไหมครับ
‪คังกีบอม ตอนนี้นายต้องผ่อนคลายหน่อย
‪- สวัสดีครับ ลูกพี่ ‪- สวัสดีครับ ลูกพี่
‪คนที่สมควรโดน ‪ยังไงก็ต้องทำให้มันเห็นจุดจบ
‪เพราะพวกนายจัดการไม่เรียบร้อย
‪ทำให้มันรอดมาได้สองครั้ง
‪ที่บ้านมันครั้งหนึ่ง
‪ที่คุกก็อีกครั้งหนึ่ง
‪ไปเอาหลักฐานที่แน่ชัดมา
‪ตามที่เด็กๆ บอก
‪มีไอ้นี่ตกอยู่ตรงจุดที่มันตายครับ
‪- นายเห็นหรือเปล่า ‪- หือ
‪หมายถึงอะไรครับ
‪นายเห็นศพมันด้วยตาของตัวเองไหม
‪ผม...
‪ไม่เห็นครับ
‪แต่สามทุ่มวันนั้น ‪มันถูกแจ้งตายแล้วนะครับ
‪- เชื่อได้ไหม ‪- จริงๆ นะครับ ลูกพี่
‪ขออนุญาตตรวจสักครู่นะครับ
‪ทำไมยังไม่เห็นฮวังดึกกูอีก
‪อนาคตขององค์กร ‪ขึ้นอยู่กับการพบปะครั้งนี้
‪มันไปมัววุ่นอยู่กับอะไรอยู่
‪ผมมาแล้วครับ
‪ไม่ได้มาสายด้วยนะ
‪คิดว่าคนอื่นๆ เขาว่างกันนักหรือไง
‪ขอไวน์
‪ผมยังไม่ค่อยมีอารมณ์ทานเท่าไรน่ะ
‪ไวน์ชั้นเลิศเลยครับ
‪เพื่อฉลองการประกาศก้าวเข้าสู่ ‪วงการการเมืองของท่านประธาน
‪แกนี่ต้องเด่นตลอดเลยนะ
‪เพราะกลัวเจ้าหมอนี่
‪ทำให้ฉันลังเลที่จะเข้า ‪วงการการเมืองอยู่สักพักเลย
‪ประธานโกยงด๊อกผู้ยิ่งใหญ่
‪มีสิ่งที่กลัวด้วยเหรอคะ
‪ไม่หรอกมั้งคะ
‪การจัดลำดับไม่ได้มีไว้เปล่าๆ นะคะ
‪ฉันกลัวว่าคนบ้าบิ่นอย่างมัน
‪จะทำอะไรบ้าๆ ขึ้นมาน่ะสิ
‪ภาพลักษณ์เป็นสิ่งสำคัญ ‪สำหรับการเมืองนะ
‪ผมทำงานเพื่อลูกพี่อยู่เสมอครับ
‪นี่
‪ตั้งใจฟังนะ
‪อำนาจนิติบัญญัติ ตุลาการและบริหาร
‪ฉันจะสร้างอำนาจของอาร์โกส ‪เหนืออำนาจทั้งสามอย่างนั้น
‪ต่อจากนี้ไป สิ่งที่ดี สิ่งไม่ดี
‪เรื่องสกปรก เรื่องใสสะอาด
‪ฉันจะเป็นคนจำกัดความเอง
‪สมกับเป็นท่านประธานเลยครับ
‪ได้โปรดดูแลอาร์โกส ‪จนถึงที่สุดด้วยครับ
‪ไม่ต้องมีผู้สืบทอดอะไรหรอกครับ
‪ใช่แล้วครับ
‪ตำแหน่งท่านประธาน ‪เราจะยกให้ท่านเสมอครับ
‪อีกสองอาทิตย์ ‪จะถึงงานแต่งของฉันกับเยวอน
‪สำหรับนักการเมือง คนที่แต่งงานใหม่ ‪ย่อมดีกว่าคนที่หย่าอยู่แล้ว
‪แถมยังให้ความรู้สึกมีหวังด้วย ‪ว่างั้นไหม
‪แน่นอนสิคะ
‪ผมภักดีกับลูกพี่เสมอ ทราบใช่ไหมครับ
‪ยอจิน
‪ผมขอโทษนะ
‪อย่าร้องไห้เลยค่ะ คุณกีบอม
‪เพราะถึงคุณร้องไห้ไป
‪มันก็สายไปแล้ว
‪ยอจิน
‪คุณกีบอม
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪เอามีดออกไป
‪เก็บมีดไป
‪มองเห็นจริงๆ ด้วย
‪(รูกัล)
‪คุณเป็นพนักงานที่นี่เหรอครับ
‪คุณลืมตาแล้ว
‪รู้จักผมด้วยเหรอครับ
‪เราเป็นทีมเดียวกันนะ
‪ทีมเดียวกันเหรอ
‪ฉันเป็นคนดูแลคังกีบอมนะ
‪ระวังตัวด้วยนะครับ
‪ไม่เจอกันนานเลยนะคะ รุ่นพี่
‪ซงมีนา
‪เธอคือซงมีนาจริงๆ ใช่ไหม
‪นึกว่าฉันตายไปแล้วใช่ไหม
‪เธอคือซงมีนาจริงๆ เหรอ
‪ไม่ใช่ว่าเป็นผลข้างเคียง ‪จากการผ่าตัดใช่ไหม
‪ค่ะ
‪ฉันไปร่วมงานศพเธอด้วยนะ
‪วันนั้นฉันรอดมาได้ ‪เพราะอธิบดีช่วยไว้ค่ะ
‪ตอนนี้ฉันใช้ชื่อเดิม
‪แต่ใช้ชีวิตอยู่ในตัวตน ‪ที่ต่างจากเมื่อก่อนสิ้นเชิงค่ะ
‪ยังไงก็ดีแล้วแหละ
‪โชคดีจริงๆ ที่เธอยังมีชีวิตอยู่
‪คิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ
‪อะไรนะ
‪ฉันนึกถึงวันละหลายครั้งเลยค่ะ
‪เสียงที่น่าขนลุกของไอ้ชั่วนั่น
‪แต่วันนั้นฉัน...
‪ไม่ได้เห็นหน้ามันด้วยซ้ำค่ะ
‪ในช่วงเวลาที่เพื่อนร่วมงานถูกฆ่าตาย
‪ฉันก็ทำอะไรไม่ได้
‪ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย ‪ถึงได้มาอยู่ในสภาพนี้
‪"ทำอะไรไม่ได้เลย"
‪ใช่แล้วค่ะ
‪ตอนนั้นเราเป็นแบบนั้น
‪ตอนนี้เป็นยังไงบ้างคะ
‪ยังเจ็บปวดเวลาที่คิดถึง ‪พี่ยอจินอยู่ไหม
‪ความกลัวตอนที่เสียดวงตาสองข้าง ‪ยังรู้สึกอยู่ไหมคะ
‪ยังลำบากอยู่
‪แต่ก็ต้องลองอดทนผ่านไปดู
‪ฉันอยากเห็นรุ่นพี่พิสูจน์ตัวเองค่ะ
‪ว่าโชคดีเหลือเกินที่มีชีวิตรอด
‪หรือว่าตายไปยังดีซะกว่า
‪ช่วยพิสูจน์ด้วยค่ะ
‪น้ำครับ ขอน้ำหน่อยครับ
‪ขอน้ำหน่อยนะครับ
‪ขอร้องล่ะครับ
‪ขอครั้งเดียวนะครับ
‪- ผมขอโทษ ‪- ขอร้องล่ะครับ
‪- พวกมันอดมานานแค่ไหนแล้ว ‪- ได้โปรดครับ
‪- ขอน้ำด้วยครับ ‪- หนึ่งอาทิตย์ได้ครับ
‪ขอน้ำหน่อยครับ
‪ให้น้ำไป
‪- เราหิวน้ำ ‪- ขอน้ำสักอึกนะครับ
‪- นี่ ‪- เอามานะ
‪เอามา
‪คนไหนคือ...
‪กูวอนบง ผอ.โรงพยาบาลเค
‪ผมครับ
‪ผมเองครับ
‪ไว้ชีวิตผมด้วยครับ ได้โปรดล่ะครับ
‪วันนี้ฉัน
‪เลือกใส่ตัวโปรดมาเลย
‪รู้ไหมหมายความว่าอะไร
‪วันนี้
‪อย่าให้เลือดต้องเปื้อนชุดกันเลยนะ
‪ครับ
‪เอาล่ะๆ ถ้าอย่างนั้น
‪เรามาคุยธุรกิจกันหน่อยดีไหม
‪ไอ้หมอนี่ ใครสั่งให้นั่ง
‪หลังจากนี้ไม่ต้องลำบาก ‪หาข้อมูลการสืบสวนแล้วล่ะค่ะ
‪ทั้งหมดนี่จะมาอยู่ในตาผมเหรอครับ
‪ไม่ใช่แค่รายงานทางการเท่านั้น
‪มีทั้งข้อมูลต้นฉบับ ‪ข้อมูลรักษาความปลอดภัยทั้งหมดเลยค่ะ
‪ใช้ได้เลยนะเนี่ย
‪ต้องมองเห็นภาพน่าขยะแขยงตลอด ‪คงรู้สึกดีน่าดู
‪อะไรนะ
‪ได้ยินเหรอครับ ขอโทษทีครับ
‪ฉันจะเริ่มอัปโหลดเลยนะคะ
‪ครับ
‪(กำลังอัปโหลด)
‪ท้องไส้คงย่อยได้ไม่ค่อยดีสิเนี่ย
‪(คำเตือน สถานะไม่เสถียร)
‪ไม่ได้นะ
‪ทำไมถึงเกิดข้อผิดพลาดเรื่อยเลยครับ
‪เพราะความโกรธ ‪ไม่ก็ความทรงจำที่เจ็บปวดค่ะ
‪ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยครับ ‪ผมรู้สึกเหมือนจะอ้วก
‪มีวิธีลบความทรงจำ ‪ที่เป็นปัญหาด้วยนี่
‪มันเป็นข้อมูลในการมองเห็น ‪ทำให้ลบออกถาวรไม่ได้ค่ะ
‪เร็วสิครับ
‪ฉันจะหยุดก่อนแล้วกันนะคะ
‪(การถ่ายข้อมูล: หยุดฉุกเฉิน)
‪(ตำรวจโรคจิตฆ่าภรรยาตัวเอง)
‪ไม่ได้เด็ดขาด
‪อย่างน้อยก็ให้ผมจับตัว ‪คนที่ฆ่ายอจินหน่อยเถอะครับ
‪เมื่อเข้าร่วมรูกัลแล้ว
‪นายจะเคลื่อนไหวตามใจไม่ได้
‪อธิบดีก็รู้นี่ครับ ‪ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้
‪สมมติว่าเปิดเผย ‪คนร้ายตัวจริงได้แล้ว
‪ฉันที่เสี่ยงอันตรายทั้งหมด ‪เพื่อเอาตัวนายออกมา
‪จะเป็นยังไงล่ะ
‪ถึงยังไงเราก็ควรจับกุม ‪คนที่ต้องจับนะครับ
‪นายต้องปรับตัวก่อน
‪แล้วจากนั้น นายจะได้เจอกับพวกมันเอง
‪นายยังมองเห็นได้ไม่ดีเลยไม่ใช่เหรอ
‪อย่าเพิ่งบุ่มบ่ามทำอะไร
‪แล้วตั้งใจฝึกฝนซะ
‪ขอโทษนะครับ
‪ผมขอถามอะไรหน่อย
‪ครับ ถามมาได้เลยครับ
‪ถ้าอยากถูกยอมรับเร็วที่สุด ‪ผมต้องเอาชนะใครครับ
‪หัวหน้าทีมฮันแทอุงล่ะมั้ง
‪ทำไมเหรอครับ
‪ฮันแทอุงเหรอ
‪- ฮันแทอุง... ‪- เดี๋ยวๆ
‪ถ้าจะไปสู้กับหัวหน้าทีม ‪คุณต้องผ่านด่านหนึ่งก่อนนะครับ
‪ด่านอะไรเหรอ
‪จะลองซ้อมเบาๆ ก่อนนะคะ
‪เหมือนเมื่อก่อน
‪เหมือนเมื่อก่อนเหรอ
‪เข้ามาเลยค่ะ
‪ยังใช้ได้อยู่นะคะ รุ่นพี่
‪ดีค่ะ ฉันจะค่อยๆ เพิ่มความยากนะคะ
‪เก็บมีดนั่นซะ
‪บอกให้เก็บมีดไง
‪ปัญหาอยู่ตรงนี้สินะ
‪ในฐานะที่ฉันเป็นรุ่นน้อง ‪คงจะเมินความทุกข์ของรุ่นพี่ไม่ได้
‪นี่คือคำเตือนครั้งแรก ‪และครั้งสุดท้าย
‪ต้องฝึกฝนอย่างหนัก ‪และไม่มีเวลาแล้วค่ะ
‪ไม่มีเวลามาเอาใจน้องใหม่หรอกนะ
‪ตั้งสติให้ดี เจ้าบ้านี่
‪จะเริ่มฝึกการโดนอัด ‪เพื่อสร้างความอดทนกันนะครับ
‪ก่อนอื่นปล่อยผมก่อนสิครับ
‪พูดอะไรน่ะ
‪ทราบใช่ไหมครับ ‪ว่าคนที่เคยถูกต่อยจะต่อยเก่ง
‪ฮะ
‪อย่าใช้คำว่าอัดเลย...
‪อะไรเนี่ย หมัดหนักชะมัด
‪ถุงมือเพิ่มแรงน่ะครับ
‪- รีบลุกขึ้นมาค่ะ ‪- อะไรอีกล่ะเนี่ย
‪จะให้แผลติดเชื้อขึ้นมาไม่ได้
‪ไปสร้างภูมิคุ้มกันก่อน
‪ตบหัวแล้วลูบหลังเชียวนะ
‪บ้าเอ๊ย ตกใจหมดเลย อยู่นี่ก็ไม่บอก
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪เหมือนผมเคยเห็นคุณที่ไหนเลย
‪เราเคยเจอกันหรือเปล่าครับ
‪หลังจากนี้เราคงได้เจอกันที่นี่บ่อยๆ
‪สำหรับคนที่ติดชิ้นส่วนนั่นนี่
‪ที่นี่เป็นที่จำเป็นน่ะ
‪คุณก็ด้วยเหรอ
‪ตรงไหนเหรอครับ
‪คนคุยด้วยก็ไม่ยอมมองหน้า
‪สงสัยเพราะคุณเป็นตำรวจชั้นหัวกะทิ
‪ทนได้นานเลยนะครับ
‪ได้ยินว่าศึกดวลกับหัวหน้าทีม ‪คือวันพรุ่งนี้
‪ใช่ไหมครับ
‪จำเอาไว้
‪ถ้าสู้ด้วยอารมณ์
‪จะยิ่งสูญเสียมากกว่าเดิม
‪แต่มันอาจฟังดูไร้สาระ
‪สำหรับคนที่สูญเสียทุกอย่างไปแล้ว
‪หุ่นคุณนี่...
‪สุดยอดเลยนะครับ
‪บรรยากาศแบบนี้ ‪ต้องมีใครตายแน่ๆ เลยนะครับพี่
‪รุ่นพี่กีบอม ‪ไม่ปล่อยให้ใครอยู่เหนือหรอก
‪คงไม่ยอมแพ้จนกว่าจะชนะ
‪แต่จินตนาการว่า ‪หัวหน้าทีมแพ้ไม่ออกเลย
‪ก็ใช่
‪เหมือนมีปัญหาอะไรเลยนะ
‪อย่าใช้แรงเพื่อเอาชนะเด็ดขาดนะคะ
‪ฉันไม่ได้ดูถูกรุ่นพี่ค่ะ
‪แต่อาวุธของหัวหน้าทีมคือแขน
‪วันก่อนคุณเตือนผมว่า ‪อย่าสู้ด้วยอารมณ์ใช่ไหมครับ
‪ใช่แล้ว
‪แต่ผมไม่คิดแบบนั้นครับ
‪มีสิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ ‪หลังเป็นตำรวจมานาน
‪คือถ้าจะจับคนชั่ว
‪เราก็ต้องชั่วให้มากกว่าพวกมัน
‪ถ้าจะเอาชนะฉัน
‪แค่ชั่วกว่า คงไม่พอหรอกมั้ง
‪ถ้าถูกจับได้ก็จบ
‪ถ้าสู้ด้วยแรงไม่ได้ ‪ก็ต้องค่อยๆ ทำร้ายไปเรื่อยๆ
‪จับได้แล้ว
‪พลังที่ได้มาใหม่...
‪ใช้ก็ยังไม่เป็น แถมยัง
‪ประเมินความสามารถ
‪ของคู่ต่อสู้และระยะห่างไม่ได้
‪กลับไปฝึกให้ดีก่อนเถอะ
‪นี่
‪มานี่
‪ผมยังไม่จบ
‪ยอจิน
‪(อาร์โกส)
‪ไอ้พวกสารเลว
‪ตอนนี้ฉันเห็นชัดแจ๋วเลย
‪ก่อกวนเหรอคะ
‪ฉันจะไม่แพ้อีกแน่ ไม่ว่าสู้กับใคร
‪รถบรรทุกเงินถูกปล้นไปครับ
‪คนที่เอาปืนจ่อหัวฉัน มันตายไปแล้ว
‪ปีศาจร้ายที่เราตามล่า ‪เป็นคนอื่นต่างหาก
‪ฉันใช้มีดฆ่าเมียนายไง
‪มีคนอยู่สองประเภท ศัตรูแล้วก็เหยื่อ
‪พวกมันคือคนที่ฆ่ายอจิน
‪แล้วผมจะปล่อยมันไปได้ยังไง
‪ไอ้หมอนี่
‪ฉันยังมีเรื่องต้องสะสางอีก