Në verën e vitit 1973 disa milje nga Austini, Teksas
pesë të rinj u sulmuan në një mënyrë makabre dhe të tmerrshme
nga një i çmendur i paidentifikuar.
Vrasjet tronditëse kryen me një sërë mjetesh,
duke përfshirë çekiçët, grepa,dhe më shqetësuesja, një sharrë elektrike me zinxhir.
Ka një imazh në mendjen time që nuk do të largohet kurrë.
Nga pesë viktimat e reja, vetëm një mbijetoi, Sally Hardesty,
i cili, pasi tregoi historinë e tij në polici,
nuk foli më kurrë për tmerret që pa atë ditë.
Pasi dëgjuam historinë e Hardestit,
autoritetet publikuan këtë imazh të përbërë të vrasësit.
Të gjithë ishin të tmerruar.
Thuhet se ai mbante një maskë prej lëkurës së njeriut.
Megjithatë, identiteti i tij i vërtetë mbetet një mister.
Për orën tjetër, do t'ju çojmë në një udhëtim
në një nga vrasjet më të famshme të pazbardhura në Teksas.
Në rregull, është 18,99 dollarë,
përveç nëse mund t'ju interesoj me një ose dy ....
Dakord. Ja ku shkoni.
Çfarë ndodhi me të?
A është ende gjallë?
Ajo u bë një roje këtu në Teksas.
Ajo duhet ta ketë kërkuar këtë maniak për më shumë se 30, 40 vjet.
Pra, ajo... e gjeti?
Ai mbante një maskë.
Nuk është e lehtë të gjesh dikë nëse nuk e di se si duken.
Hej motër, ja ku je.
Po, pikërisht aty ku më latë, e çuditshme.
Hej, hej, hej. Shiko, shiko, shiko, shiko.
Diçka për shampanjën tuaj më vonë.
E dini, nuk ju nevojitet një tapash për shampanjën.
Vazhdo. Duhet të arrijmë autobusin.
Ku po shkon, nëse nuk të shqetëson të pyes?
Uh, Harlow?
-Oh. Kam dëgjuar për ty. -Po?
Të gjithë ....
-Kalofshi një ditë të mbarë tani. -Faleminderit.
Këtu.
Ku është Dante?
Uh…
Kam gjetur një xhep sinjali celular atje.
Mm-hmm.
Kështu që me sa duket autobusi mori një kthesë të gabuar rreth 20 kilometra larg,
por ne jemi kthyer në rrugën e duhur tani.
Ne jemi mirë. Ne jemi të fortë.
Le të dalim në rrugë. Shkojme. Le të shkojmë.
Shikoni këtë djalë.
Kush ka një k** kaq të vogël
ata duhet të ecin rreth në publik me një armë të ndyrë?
Dua të them, a po kompenson për diçka ? Dua të them…
Hajde, Mel.
-Melodi, jo. -Çfarë? Unë thjesht po them.
Më falni, zonjë.
Çfarë?
E shihni, ne po mundohemi nga derrat e egër këtu përreth.
Dhe e vetmja mënyrë për të luftuar me një specie pushtuese
është për t'i zhdukur ato.
Në shikim të parë.
Në rregull. OK. Le të shkojmë para se ajo të na vrasë të gjithëve.
Hajde, vajza. Le të shkojmë.
Na vjen keq nëse një armë e madhe ju bën të ndiheni rehat.
Kam parë më të mëdha.
Hej. Më vjen shumë keq për atë atje.
Nuk kam nevojë unë që të zemërohem me ty.
Është e pakuptimtë.
Gjithsesi, më vjen shumë mirë që erdhe.
Mel, shiko mesazhin tonë. Po shpërthen.
Përshëndetje djema.
Më në fund lindim këtë ëndërr të çmendur që patëm unë dhe Meli.
Një ndryshim i vërtetë është këtu, ndaj faleminderit të gjithëve.
Mezi pres t'ju shoh në Harlow.
Oh, kjo do të jetë e mrekullueshme. Mendoni për këtë.
Ne mund t'i zotërojmë të gjitha, le ta quajmë "Dantopian".
Çfarë?
Çfarë? Dantopia.
Sa kohë jeni ulur në të?
Ashtu si 48 orët e fundit.
e kuptoj. Dante dhe Utopi- Kombinoni fjalët.
-Po bëja shaka. -E shoh çfarë-- Dreqin?
-Çfarë nuk shkon me të?
Shiko, Melody, ai është i dashuri yt.
-Çfarë psikopati i ndyrë. -Ritual çiftëzimi i Teksasit.
-Seriozisht, çfarë nuk shkon me këtë djalë?
Ai është thjesht një rul i ndyrë qymyri.
Oh mirë, ata nuk e arrestojnë psikopatin, por na arrestojnë ne?
Vëri duart aty ku mund t'i shohin. Kjo nuk është për të qeshur.
Përshëndetje.
Përshëndetje, si jeni? Jam Dante Spivey.
Ju jeni kuzhinierja.
Udhëheqës. Uh, ne të dy jemi.
-Përshëndetje. -Dhe kë tjetër keni atje?
Epo, këtu është gruaja ime e ardhshme.
Dhe motra ime këtu.
Gjithçka në rregull?
E di që keni shumë njerëz që kalojnë pranë,
kështu që unë dhe zëvendësi im do të shoqërohemi
për t'u siguruar që të qëndroni larg telasheve.
Më telefononi nëse keni ndonjë problem.
Sigurisht. Ne kemi numrin tuaj dhe, uh,
ne ju falënderojmë për shërbimin tuaj, zotëri.
Le të shkojmë.
Dëgjo, disa prej nesh kemi lindur këtu, e dini.
E pashë në kulmin e tij.
Prandaj, tregohuni të respektueshëm për qytetin.
Ne do, zotëri.
Melodi, çfarë po bën?
E dini,... gjyshja jonë ishte në të vërtetë nga këtu.
Ju e dini, "Kur luledielli i Harlow-së lulëzon..."
"Dimri është i ..."
Po.
Në rregull.
Mirë se vini në Harlow.
Faleminderit.
Uu!
Më në fund, ia dolëm. Mirë se vini në Harlow.
Zbuloni gëzimet e kapitalizmit të përparuar.
Uu!
Ah!
fëmijë. Është e mahnitshme.
Prandaj, Harlowi është një qytet fantazmë.
Po, por ne kemi një vizion për këtë vend.
Gjithçka që ai ka nevojë është gjak i ri,
njerëz si ne, të lodhur nga qyteti i madh, në kërkim të një fillimi të ri.
Dante, për atë që po paguanim për të parkuar kamionë me ushqime në Austin,
ne e marrim të gjithë këndin atje.Kjo është çmenduri.
Restoranti ynë do të jetë i pari,
Vetëm duhet të frymëzojmë më shumë njerëz që të ndjekin.
-Ne do. -Do ta bëjmë patjetër.
Kjo hapësirë ​​do të ishte perfekte për galerinë time të artit.
Lila, dëgjo, ne mund të vendosim një dyqan komike këtu ose diçka të këndshme.
Është një shans për njerëzit të fillojnë diku nga e para
pa dhunë dhe çmenduri.
Në një vend të sigurt.
Dakord. Dhe, dua të them, shtatë orë me makinë?
Mendoj se mund t'u them lamtumirë miqve të mi përgjithmonë.
O Zoti im.
Çfarë po bën ai këtu?
Më falni.
Oh dreq, më fal, uh, Richter. Ne folëm në telefon.
-Po. -Dante.
Hej.
Bli Tani Për Vetem 4.99€ Whatsapp: +38343880377