O rei Wapol volveu para salvar o reino de Drum.
O único home que podía salvar este reino
estourounos diante.
Este reino é meu por dereito de nacemento.
É meu!
E ninguén mo volverá quitar.
Non hai trono
para un rei que abandona o seu pobo.
Un froito do demo.
O meu corpo é coma unha fábrica,
capaz de consumir, transformar e combinar o que como
no que eu queira.
Es un monstro.
Eu non son o único monstro que hai aquí,
Dalton.
Ensínoche eu o que é un monstro.
Aí a está.
A besta que me xuraba lealdade.
Por fin
me mostras o respecto que merezo.
Non mereces respecto de ninguén!
Onde van os teus soldados?
Vinte médicos e dous babecos non abondan para che devolveren o trono.
Non te apures.
Os meus soldados non se amotinaron.
Só estaban en plena dixestión.
Un lirio do deserto.
Perdidiña de todo no medio da neve.
Miss All Sunday.
Sobreviviches a Xardín Pequeno.
Pero aínda estás moi lonxe do teu propio castelo.
Non paras de perseguirnos.
Tes contas pendentes coa Gavela.
Non te cansa estares sempre á disposición dun sociópata?
Coma en calquera boa alianza,
el ten os seus obxectivos e eu os meus.
Ás veces, coma agora,
coinciden.
Quen acertará contigo?
El?
- Ou eu? - Pódesme intentar matar,
pero non vou caer sen pelexar.
Iso é o que me intriga de ti.
Que saibas que Mr. 0 lle deu a Wapol un froito do demo.
O froito de rilla rilla, en concreto.
E agora vén de camiño a reclamar o seu trono.
Por que me contas isto?
Quero saber se o dades parado.
Isto non é un xogo.
E non é a loita deles. Só me están a axudar.
Anda, princesa.
Como boa líder e muller forte que es, vas protexer os demais e levar a culpa.
E eu vin para dicirche
que fas ben.
Cando vexas morrer os teus amigos,
ten por seguro que o mesmo destino lles espera ás xentes de Alabasta.
E é todo culpa túa.
Xa me esquecía.
Vaiche encantar o que fixo co seu exército.
Zoro...
Merda.
Usopp! Zoro!
Hai problemas.
O rei Wapol volveu.
Vai cara ao castelo. E comeu un froito do demo.
De aí o exército de monstros que marchan cara á aldea.
E Dalton?
Baixou a recoñecer o terreo. Non volveu.
- Colleríano. - Hai que ir por Luffy.
Dalton mandoume protexer a aldea. Tes que ir ti, Usopp.
Non, vou eu.
Vin do que sodes capaces.
Os aldeáns precisan o capitán Usopp e o señor Bushido.
- Vou eu por Luffy. - Como chegarás a tempo?
Podo axudar eu.
Imaxinaba que podía pasar algo así.
O camiño é longo e non somos tan fortes coma Luffy,
así que necesitamos un plan B.
Probáchelo?
Acabeino agora, así que...
non.
Vale.
Como vai?
O mecanismo para lanzar está aquí.
O gancho vai coller cable do carrete e vaite subir.
Non dás chegado arriba dunha vez.
Afirma o pé, recarga e sigue disparando ata chegar.
Vale.
- Agárrate! - Canto tarda en...?
Moi ben, princesa.
Ben se amaña soa.
Sempre intentando impresionarme.
Intento axudar.
Estás preocupado de verdade, eh?
Estou mellor, prométocho.
Eu estarei mellor cando saias da cama.
Que tal sabe?
Ten máis sabor, xa que volves ter gusto.
- Está boísimo. - Si?
Zeff ensinouche ben.
O vello deume algún truco que outro, aínda que nunca o direi diante del.
Pero...
son autodidacta.
Totalmente.
Empecei con miña nai.
Cociñabas con túa nai?
Con ela non.
Para ela.
Estaba moi enferma cando eu era pequeno. Moi pequeno.
Eu só quería que mellorase.
Cociñar era unha mostra de cariño.
Non empecei alá moi ben.
Facíalle a comida
co primeiro que atopaba pola cociña.
Bocadiños de plátano pasado.
Cabezas de peixe con arroz medio cru.
Bufé libre de cousas vomitivas.
E alá ía eu, polo corredor,
coa cabeza ben alta.
A cara da enfermeira poñíase verde cando me vía entrar.
A da miña nai non.
Ata parecía que xa estaba ben por como miraba para min.
Saía un raio de sol daquela cama.
E sempre dicía:
"Meu principiño! Que me traes hoxe?"
Miraba para a bandexa...
e comía un bocado.
E sorría.
Facíame sentir que axudaba.
Eu fun mellorando,
perfeccionando as miñas habilidades, os perfís e combinacións de sabores...
Pero, así como eu melloraba, ela empeoraba.
E, cando acababa de comer,
abrazábaa tan forte que lle quitaba o alento.
E chegou o día no que xa non tiven que facer máis a comida.
Así que...
cada comida que fago...
fágoa por ela.
Sanji...
Ei, xente!
Chegou Vivi!
Por iso vin.
Wapol non ha estar lonxe.
Sorpréndeme que unha raquítica coma ti chegase aquí.
Tiña que ser.
Esa é a nosa Vivi.
Entón, o rei ese vén por nós.
E agora ten poderes dun froito do demo?
Os axentes da Gavela ían en serio co de non deixarnos en paz.
Vale.
Mallo eu nel.
Temos que baixar a axudar.
Si. Imos baixar,
pero non para loitar.
Ímonos volver agochar.
Vas fuxir? Usa os teus poderes de bruxa para loitar.
Queres pelexa?
Pois moi ben.
Eu vin a Wapol atemorizar este país durante anos.
Xa era un miserable antes. Agora comeu un froito do demo?
Non penso quedar a ver os horrores que traerá.
Fai a maleta, Chopper. Imos por un dos pasadizos.
Non podemos marchar.
Se vai haber unha batalla, haberá feridos.
- Temos que quedar a axudar. - Axudar a quen?
Á xente que che chamaba monstro?
Á xente que che disparou? Queres axudarlles?
Si, porque iso é o que fan os médicos.
Pásao ben morrendo, neno.
Pois veña. Hai que ir por Nami.
Está mellor?
Todo grazas a este pequerrecho.
Case.
Aínda non acabou o tratamento.
Pódolle poñer un goteiro móbil para poder movela.
Moi ben! Pois a baixar a montaña, logo.
Paréceche ben, Vivi?
Si. Vou entrando en calor mentres preparades a Nami.
- Pois veña, Chopper. - Vale.
Ímolos conter nós.
Collede o necesario e buscade refuxio.
Por aquí. Rápido.
- Ven. - Vamos.
Rápido!
Igual debía ir eu con eles,
por se necesitan protección.
Un exército de monstros non pode co heroe de Xardín Pequeno.
Non é problema meu.
Ei!
A onde pensas que vas?
A loitar.
Vaia heroe.
Á xente da aldea encantaralle
ver chegar un cadáver arrastrándose xusto a tempo para morrer con eles.
Cando morre un home?
Non tes dereito a dicir iso.
Tes o seu sangue nas mans, e non permitirei que lixes a súa memoria.
Este país está enfermo.
Sábelo tan ben coma min.
O doutor Hiriluk tamén o sabía.
El quería sandar esta terra
e eu deixeino morrer.
E síntoo na alma.
Pero non podo cometer o mesmo erro.
Non podo deixar que morra ninguén máis por culpa do tirano de Wapol.
É a nosa última oportunidade de librarnos del.
Se non nos poñemos en pé agora,
viviremos oprimidos para sempre.
Eu vou loitar,
custe o que custe,
coa túa axuda ou sen ela.
Ao carallo.
Pasácheste un pouco.
Xa che cobrarei.
Hai que apurar. Wapol xa pode estar na aldea.
Que é iso?
Collín a comida que atopei.
Non a imos deixar perderse aquí.
É o abrigo de Nami?
Si. Lembráchesme o frío que vai fóra.
Non atopo o meu, así que collín prestado o dela.
Vaite matar como llo estragues.
Tranquila. Que vai pasar?
Vaia, vaia, vaia...
A princesa Vivi
de Alabasta.
E este quen é?
Wapol.
O rei Wapol!
E o capitán dos Piratas Bliking.
E volvín para reclamar o que é meu!
Cabreaches moita xente poderosa, princes...
Que raio fai ese?
Estirar.
Con todo o que estás a dicir,
dáme que imos ter que pelexar.
Non che convén loitar comigo.
Tes tanto corpo coma os paus de pretzel que como para almorzar!
Pois...
esperemos que teñas fame.
Luffy, espera.
Tócame a min.
Tócache o que, exactamente?
Segues sendo a mesma neniña medorenta de hai anos.
Non pelexas.
Non tes valentía.
E esa falta de vontade
é o que che vai custar a vida.
A ti e a quen se interpoña no meu camiño.
Porque iso, miña querida princesa,
é o que distingue un verdadeiro...
rei!
Algo que o necio de teu pai
nunca chegou a entender.
Un rei é só un home
e unha coroa, só un sombreiro.
O sufrimento do teu pobo
demostra que non sabes nada do que implica liderar.
Meu pai si que o sabe.
A Gavela dos Barrocos non o crebará.
E ti non me crebarás a min.
Hai un tempo para a diplomacia.
Pero, agora,
é o momento da acción.
E eu, Nefertari Vivi,
filla de Nefertari Cobra,
non son unha covarde!
Pois...
se o que queres é acción, princesa...
permíteme que cha conceda!
Moi ben falado, Vivi.
Agora tócame a min.
Só quedamos ti e mais eu.
Non.
Wapol levounos o exército,
pero non por iso estamos indefensos.
Non só vos levou o exército.
Comeuno
e cuspiuno en forma de...
Monstros.
Isto amáñase coa espada.
A cuberto!
Non!
A cuberto!
Ei, cousa fea!
Estrela de lume mortal!
Igual non oíu o de "mortal".
- Non caen! - Hai que seguir ata que caian.
- Wapol volveu cun exército. Ven. - Que foi? Vivi está ben?
- Si. Ímoste levar onda ela. - Non a movas. Cámbiolle a vía.
- Ollo! Vala mancar! - Rapaces!
- Quen é o médico? - Dixeches "médico" ou "cea"?
Non sexas cabezón e déixame facer o meu traballo!
Sanji, mellor faille caso.
- Ala, merda. - Pero iso que é?
Sexa o que sexa, hai que matalo e buscar a médica.
Pero que está pasando?
Os Barrocos mandaron un rei con superpoderes.
E eses son os seus secuaces.
Pero non imos deixar que se acheguen a ti nin a ninguén.
Ti queda aquí. Abáixate e non quites a vía.
Veña, Chopper. Tócanos ser monstros.
Si!
Alá vai!
Espero que Nami non o note.
Podes tomar isto en serio?
Estou intentando matarte!
Vas pagar por iso!
Rachaneves!
Acaba de arrincar pelo?
Pois vale.
Isto que é?
A electricidade estática do afro faino superadhesivo.
Quítamo!
Adeus ao teu estilazo coas pernas.
Son imparables!
- Non eras o Señor da Destrución? - Si. E vannos destruír!
Dalton!
Comeu un froito do demo? Agora todos comeron froitos do demo?
A ver a que sabe alguén con poderes dun froito do demo.
Chopper, víñame ben unha axudiña!
Píllasme un chisco ocupado!
Acabamos logo, bicho!
Chámome Tony Tony Chopper.
Un nome que me puxo o mellor médico do mundo.
Pónteme...
fóra!
Vai sendo hora de cerrares o bico.
Sanji!
- Que? - Sóltame!
O que? Pegácheste ti a min!
- Sóltame a perna! - Podes parar un momento?
É a outra perna, parvo!
- Así non axudas! - Ti tampouco!
Facedes un equipo de pena.
Non coma min co meu compañeiro.
- Ala, merda. - Ala, merda.
A ver, logo.
Banquete con menú de patadas!
- A iso lle chamo eu traballo en equipo. - Si.
Si.
- Rapaces. - Nami!
Vaite!
Non sabía se ías volver.
A xente de Drum é o corazón deste país
e non pararei de loitar para protexelos.
Ollo aí. Xa empezas a falar coma un líder.
- A bruxa! - Si.
Mirade como fago maxia.
Luffy?
Vivi!
- Sanji! Nami! O que perdestes! - Estás ben!
Menos mal que ti tamén.
Venceu a Wapol?
Ese é o meu abrigo?
Ese é Chopper?
Como vos atrevedes?
O reino de Drum é membro do Goberno Mundial.
Atacarme a min é un crime internacional!
Iso tanto lle ten a un pirata.
Saberíalo se o foses de verdade.
Chegou!
Vouvos facer saltar a todos en anaquiños!
Empezando por esa monstruosidade de bandeira pirata!
Non!
Luffy.
Non...
Aínda é máis parvo do que eu pensaba.
Renunciar á súa vida
por un retallo de tea cun borrancho parvo e sen sentido ningún.
Xa se ve a pouca idea que tes,
bocalán.
O par de tibias e a caveira non se izan porque si.
Son un símbolo inquebrantable.
Un símbolo... de convicción.
Pero como...?
Foi un golpe directo!
Desta bandeira
non se burla ninguén!
Nin se lle dispara!
¿Non é así,
Chopper?
Así é.
Apartade, que o vou rematar.
Se un canón non te mata,
teño outras armas á miña disposición.
Un pirata era isto.
Non hai pirata coma Luffy.
Zoro! Non os damos contido moito máis tempo!
Temos que axudar.
Agárrote eu!
Zoro!
Acabáronseme!
Defraudeino en Vilalogue. Nunca máis.
Luffy!
Canón de goma goma con...
- Asalto aéreo! - Asalto aéreo!
Ben!
Aí estás!
Luffy,
conseguíchelo.
Doutor...
o reino está salvado.
Vai ir todo ben.
Vai ir todo ben, xente!
Conseguímolo.
Ao estilo dos Sombreiros de Palla.
Alguén está contento.
Sigue así.
Cando empecemos a tratar esas feridas igual xa non ris tanto.
Acabou?
Non.
Isto é só o comezo.
Ei!
Quitade as cadeas e atendede os feridos.
Poñédevos a traballar.
Arreando!
De acordo. Imos aló.
O pasadizo vai ben, non?
Eu escalaba sen problema. Estábao desexando.
Ando polos carreiros do monte coma unha cabra montesa.
Usopp! Zoro!
Ei! Chegastes!
- Menos mal que estades ben. - Nada, só loitamos cuns monstros.
Onde vai Nami?
Nami! Estás ben!
Si, estou ben.
Xa non son unha morta viva.
De nada.
O abrigo é meu?
Métemo na conta.
Que estivestes a facer aquí tanto tempo?
Mallar no rei.
Ese rapaz derrotou a Wapol?
Manda truco...
E os dous tenentes?
Ocupáronse Sanji e Chopper.
Pan comido, a verdade.
Quen é Chopper?
El!
O fillo de Hiriluk.
Grazas.
A todos.
Porque loitastes por nós,
este reino pode renacer.
Podes dar a conta por liquidada.
O pobo terá o seu líder.
Sae aquí, reno.
Ven connosco.
Que? Que queres dicir?
Vamos ser piratas xuntos.
Encantaríame ser pirata con vós,
pero non podo.
Como que non podes?
Salváchesme a vida.
Imos necesitar un médico, vendo a de cerellos nos que nos metemos.
As túas transformacións viríannos moi ben para vindeiras batallas.
Parade!
Agradézovos a todos
a vosa amabilidade e todo o que fixestes, pero...
son un reno.
Teño pezuños, cornos e o nariz azul.
Non son humano coma vós.
Nunca podería formar parte do voso grupo. É imposible! É...
Cala e ven connosco!
Así valo convencer.
Vale. Vou convosco.
Ben!
Aparézovos fóra. Primeiro teño que facer unha cousa.
Doctorine!
Teño que falar contigo.
Por fin aparece o meu axudante.
Deixastes isto feito un cisco.
Vas ter que saír a buscar repostos para as medicinas estragadas.
Doctorine, vou marchar.
Xa. Acáboche de dicir que vas ter que ir buscar...
Marcho con eles.
Vou ser o médico do barco e navegar polo mundo con eles.
Desagradecido de merda.
Con todo o que levo feito por ti...
Deiche un fogar,
ensineiche medicina...
E agradézoche todo o que fixeches,
pero teño que cumprir os meus soños.
Ti?
Un reno mexeriqueiro vai ser pirata?
Non vas sobrevivir en alta mar.
Se cadra todo iso é verdade,
pero tamén son un home e teño os meus propios soños.
E non vou navegar só. Teño os meus amigos. Ti...
Ti non mo podes impedir!
Entón, vas marchar para cumprires eses soños ridículos.
Coma o vellouco matasáns!
Vas acabar coma el.
Ven acó!
Aí vou!
Por que tarda tanto?
Non será fácil marchar da casa por primeira vez.
Que é iso?
Subide todos. Imos baixar a montaña e ir dar ao mar.
Outro Chopper?
Eu vou atrás!
Luffy!
Benvido a bordo, doutor.
O meu primeiro barco pirata.
Veña! É hora de arrancar!
Vamos!
Sei o que é.
Marchar da casa.
Pero podes estar tranquilo.
Es un Sombreiro de Palla.
O Espírito de Merry é o teu fogar.
E tesnos a nós.
Sempre.
Merda! Deixei atrás a mochila coas provisións!
Esta?
Estaba na zorra.
Pero eu non...
Doctorine.
Debeuse dar conta.
Que son?
É un segredo.
Atopáchesmo.
Había un na armería.
Para que o necesitas?
Non me gustan as despedidas lacrimóxenas.
Hiriluk tiña unha idea moi peculiar sobre como curar este país.
Ao final, descubriu como,
pero non tivo oportunidade de facelo.
Levántao.
Doutora, que é iso?
Ti mira.
Imos comprobar se tiña razón.
É moi...
bonito.
É neve, pero...
parecen...
Flores de cerdeira.
Acende os focos.
Cando a xente perde a esperanza, cede ante o medo.
Temos que lles devolver a esperanza.
Aquela emoción tan potente que experimentara ao mirar
para as flores das cerdeiras
curárao.
Nada é imposible.
Nunca, endexamais, nos rendemos.
Adiante, meniño iluso.
Se un home pode traer flores de cerdeira a esta terra xeada,
se cadra un reno pode ser pirata.
Os ilusos son capaces de cousas asombrosas.
Foron uns ilusos os que salvaron este lugar.
Non só o doutor Hiriluk.
Monkey D. Luffy.
É un mozo moi especial.
Se cadra dá atopado el o One Piece.
A verdade é que ten certo parecido con...
Gol D. Roger.
Gol D.?
Dirás Gold Roger.
Agora chámanlle así?
O noso reno uniuse a alguén ben interesante, desde logo.
A Vontade dos D. perdura.
Saúde.
A ver, xente!
Deámoslle unha cálida benvida ao médico do noso barco.
Tony Tony Chopper!
Chopper!
Chopper, mira para aquí!
Iso!
- Queda dinosauro do que matei? - Ti non mataches dinosauro ningún.
Aí está!
Nunca tan ben o pasara!
Podo probar eu agora co coitelo?
É demasiado? Pensei que estabas afeita ás nosas pallasadas.
Non, é que...
- Cervexa? - Mellor chocolate.
- Vou estrañar isto. - Estrañalo?
A onde vas?
Cando cheguemos a Alabasta, terémonos que separar.
Deixádesme alí e seguides cara ao One Piece.
Si.
Nós imos atopar o One Piece.
Pero primeiro axudámosche a vencer a Gavela dos Barrocos
e salvar o teu reino.
De verdade?
Pensabas que te iamos deixar soa?
Como dicía, pensei que xa estabas afeita ás nosas pallasadas.
Ti tamén es das nosas.
E os amigos axúdanse entre eles.
Parviña.
Non debín dubidalo.
Agradézovolo moitísimo.
Se me ides axudar, tedes que saber algo.
O motivo polo que me infiltrei e polo que Igaram perdeu a vida.
Iso é xeito de falarlle ao teu superior?
Pídolle perdón, Mr. 0.
A Armada está ao tanto do que facemos.
Enviar os Unluckies. Limpar os estragos.
Os Sombreiros de Palla...
...levar a princesa Vivi...
Vivi, a princesa desaparecida de Alabasta.
Recoñezo unha desas voces. É un Sombreiro de Palla.
- Pero o outro... - Mr. 0, o líder dos Barrocos.
Descubrimos o seu segredo mellor gardado.
A verdadeira identidade de Mr. 0.
Para saber que a gravación existía, Mr. 0 debe ter información.
Contactos.
E Garp non quere revelar a identidade de Mr. 0 ata ter probas.
Só a acusación faría tremer os cimentos da Armada.
Se imos levar esta loita ata a Gavela dos Barrocos,
tedes que saber a quen vos enfrontades.
A Gavela dos Barrocos, os Sombreiros de Palla...
Todo apunta a Alabasta.
Imos para aló.
Mr. 11 e Miss Thursday confirman a destrución da transmisión interceptada.
Ben. Hai novas da identidade do tal Mr. Prince?
Aínda non.
Atoparémolo.
E o noso benquerido rei Wapol?
Borrado do mapa.
Mesmo co teu xeneroso agasallo, fracasou.
Sacámoslle o necesario.
A súa facenda real dará para moito na loita pola nosa causa.
Dirás a "túa" causa.
BÚSCASE, VIVO OU MORTO SEÑOR CROCODILO
RECOMPENSA CANCELADA
A ver...
o que é bo para min
é bo para ti.
Para todos nós.
Convoquei os oficiais a reunírense en Alabasta.
Debían ser máis eficientes ca os outros.
Estoume fartando de amañar as chapuzas dos de rango inferior.
Sempre es a alma da festa, Nico Robin.
BÚSCASE VIVA OU MORTA
Xa che dixen que non me chames así.
Tranquila.
Todo o noso traballo pronto dará os seus froitos.
Comezamos coa Operación Utopía.
Alabasta caerá.
E eu...
estarei un paso máis cerca
de obter o One Piece.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández