W PROGRAMIE PRZEDSTAWIONE SĄ RYZYKOWNE DZIAŁANIA WYKONYWANE
POD NADZOREM
I Z UDZIAŁEM LEKARZY NIE WYKONUJ ICH SAMODZIELNIE
ARKTYKA NORWESKA
Powiemy ci, jaki jest plan,
żebyś wiedział, czego się spodziewać.
Głównie chodzi o to, że im dłużej przebywasz w wodzie,
tym bardziej rośnie niebezpieczeństwo. Jeśli przekroczysz swój limit
pod wodą, możesz naprawdę zginąć.
Ok.
Jak widzicie,
zespół ds. bezpieczeństwa ma pewne obawy odnośnie tego, co zaraz zrobię.
Ja też je mam.
Dobra, czas na rozgrzewkę.
Namówili mnie na pływanie...
w wodach Arktyki.
Narzuć swą wolę morzu.
Dwie minuty!
Jest jedna rzecz, której naprawdę nienawidzę...
jest nią zimno.
Czemu ja to robię?
CZTERY DNI WCZEŚNIEJ
- Wyjątkowa zmiana widoków. - Piękne otoczenie.
Brakuje mango spadających z drzew.
Aby żyć dłużej, zamieniłem ciepło Australii
na mróz północy.
I w dodatku jadę z tymi żartownisiami.
Moim młodszym bratem Liamem i starszym Lukiem.
Jak ich zaprosiłem na wypad nad wodę,
to nie spodziewali się tego.
Delikatnie z tym sprzęgłem.
Stary, nie czuję podłogi. Te buty są za grube.
Czemu najgorszy kierowca prowadzi?
- Czemu Chris? - Żartujecie?
Stary, wymiatam na drogach.
Jest z nami człowiek, który twierdzi, że ekstremalne temperatury
będą dla mnie dobre. Specjalista medycyny sportowej, Ross Edgley.
Idealnie, nie ma nic lepszego.
Jako plac treningowy, laboratorium sportowe...
To mój żywioł.
Sam nie wiem, czy to dobrze.
Ross Edgley jest jednym z najbardziej wysportowanych ludzi na świecie.
To facet, który dociera do granic możliwości.
Jako jedyny opłynął całą Wielką Brytanię.
Zrobił to w 157 dni.
Ale posuwa się jeszcze dalej...
wiecie, do pływania w lodowatej wodzie.
Przeciwności losu pomagają nam w rozwoju.
Odkrywasz swoją fizjologię, dowiadujesz się o swojej psychice...
istnieją również teorie, że poddawanie organizmu ekstremalnym temperaturom
może pomóc ci żyć dłużej.
Dlatego właśnie wyruszyłem na tę arktyczną przygodę.
Ross lubi zimno, ale ja jestem bardziej jak Złotowłosa.
Nie za ciepło, nie za zimno. Uwielbiam być pośrodku.
Można by pomyśleć, że przebywanie w komfortowej temperaturze
jest najlepsze, aby być zdrowym.
Ale nowa nauka twierdzi, że poddawanie się działaniu ekstremalnego zimna i ciepła
może poprawić mechanizmy obronne organizmu.
UKŁAD ODPORNOŚCIOWY
i wzmocnić system odnowy biologicznej...
co może zmniejszyć ryzyko chorób i może dodać parę lat do twojego życia.
Czas na prawdziwą terapię szokową.
Po trzech dniach treningu Chris będzie próbować pływać w zimnej wodzie,
to przetestuje jego ciało do ostatecznych granic.
229 metrów mrożącego arktycznego fiordu,
płynąc tylko w kąpielówkach z uśmiechem na twarzy.
Jeśli uda mu się to wytrzymać, to może nawet polubi zimno...
i wdroży je do swojego życia.
BEZ GRANIC Z CHRISEM HEMSWORTHEM
ODCINEK 2 SZOK
Jak tam twoja australijska fizjologia? Żyje jakoś?
Przeżywa kompletny szok. Zaraz mi uszy odmarzną.
Są jak małe sople, martwi mnie to.
TRZY DNI DO ARKTYCZNEGO PŁYWANIA FAZA POCZĄTKOWA
To jest zanurzenie.
W skrócie chcę, żebyś się rozebrał i hop,
dzięki temu doświadczysz zimna w najsurowszej formie.
Pomyśl sobie, że to chrzest.
Bo to o to chodzi. Musisz zrozumieć,
co się dzieje w twoim ciele. Więc...
Tak, za sekundę zamarznę, wiem.
O to chodzi.
To będzie dla ciebie szokujące,
nie będę kłamał.
Mówię ci szczerze.
Aby przygotować się do pływania, najpierw musimy w pełni zanurzyć Chrisa.
Problemem jest to, że zimna woda rozbudza w ciele silny mechanizm przetrwania.
Ale przy naszych treningach to obraca się przeciwko nam.
Chris musi zrozumieć, czym są te reakcje
i zacząć je oswajać.
Najpierw musisz doświadczyć
odruchu wdechu. Organizm normalnie...
Dokładnie to. Chcesz zrobić wdech, to nic dziwnego.
- To tylko taki instynkt. - Normalka.
Gdy odpalimy czas...
to nie ma miejsca na błędy.
W sumie uruchomiliśmy licznik na hipotermię,
czyli utratę świadomości i śmierć.
To jak powiedzieć: „Żegnaj, życie”.
Dobra, lecimy.
Zanim puszczę Chrisa na otwarte wody,
chcę sprawdzić, jak poradzi sobie z szokiem wstępnym
i czy wytrzyma w porcie przez parę minut.
Czy ten ciepłokrwisty Australijczyk da radę? Nie wiem.
Świetny pomysł.
- Zaczynamy. - Lecisz za mną.
Dobra.
- Oddychaj. - O, kurczę.
Dobrze, bardzo dobrze.
Oddychaj.
Spokojnie. To właśnie odruch wdechu.
Taka hiperwentylacja. Zapanuj nad tym.
Pomóż mi.
To tylko instynkt, twoje ciało krzyczy: „Wypuść mnie!”. Zwalcz to.
- Jak się czujesz? - Zamarzam.
- Okej. - Tak.
Prawie jakbym płonął.
Oddychaj! Minęła minuta. Co się dzieje?
- Tamten odruch już minął. - Oj, nie minął.
- Dalej jest? - Nic nie minęło.
- Za ciepło tu. - O, Boże.
Gdyby tego było mało,
Luke i Liam oraz nasz kumpel Mick, mieli niezłe widowisko.
Letnie pływanie?
- Hej! - O tak!
O, Boże.
Czemu ich zaprosiłem?
I jak tam?
Cudownie i cieplutko.
Jak bardzo się skurczył?
A co powiesz na zanurzenie głowy?
Dobra.
- Okropny pomysł. - Jestem pod wrażeniem.
Udowodniliśmy, co chcieliśmy. Wychodzimy?
- Poczekaj, jeszcze 30 sekund. - Co?
Czujesz, jak krew odpływa z kończyn?
Czuję dużo różnego bólu.
- Szybki test. - Okej.
- Szybki test zręczności. - Okej.
- I jak? - No...
- I jak ręce? - zdrętwiałe.
Cholera.
- Mamy... - Super.
2 minuty i 50 sekund.
- Mów do mnie. Jak się czujesz? - Jakbym umierał.
Okej...
Bo pewnie tak jest.
- Dobra, wychodzimy! - Nie, jeszcze 30 sekund.
- Nie wychodź. - Przestań!
- 5 minut. - Dodaj z 30.
Wystarczy, dobrze było.
Będzie ciężko wyjść.
- Brawo, wielkoludzie. - Nie mogę...
- Dawaj. - Dasz radę.
Nie czuję rąk.
Dawaj, zrób parę pompek!
Macie tu gdzieś ręcznik?
Trzymaj.
- Co to ma być? - Jak to...
Najmniejszy ręcznik na świecie!
- Jest dobrze, letni wiaterek. - O, Boże.
Nadchodzi zamieć, musimy się schować.
Żeby w pełni otrząsnąć go z szoku, musimy przywrócić temperaturę Chrisa,
krok po kroku do normalności.
O, stary, moje palce.
No dalej.
- Dobrze. - Super.
Dobra, na trzy.
- Nie czuję palców. - Nie martw się.
To była najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłem. Żyję, to...
- było... - Było straszne.
naprawdę straszne.
Znasz to uczucie, gdy żałujesz czegoś w swojej karierze?
Teraz je mam, Ross.
To było coś niesamowitego.
Bycie w takim chłodzie jest naprawdę intensywne.
Czułem, że wyszedłem ze swojej strefy komfortu,
bardziej niż kiedykolwiek.
- Przytulić cię? - Zamarzły mi ręce.
Moje ramiona są lodowate.
- Dziękuję. - Trzymaj.
Sprawdźmy, gorące? Tak.
Nie wiem.
To była walka.
A na otwartej wodzie, będzie jeszcze ciężej.
Żeby Chris miał jakiekolwiek szanse musi nauczyć się opanować te reakcje.
Istnieją naukowcy, którzy wierzą, że kontrolowanie reakcji organizmu
na zimno ma duże korzyści zdrowotne.
38 LAT
Wraz z upływem lat muszę uważać, żeby mój układ odpornościowy
sam nie odpalał.
Gdy przez naczynia krwionośne przepłyną niechciane komórki odpornościowe
to mogą spowodować szkody uboczne...
powodując więcej szkód niż pożytku.
Skutkuje to rozpadem tkanek i narządów, a nazywa się to „Inflammaging”.
Napędza to dwóch największych morderców na świecie.
CHOROBY SERCA CUKRZYCA
Istnieje teoria, że obniżenie naszych reakcji na zimno...
może również pomóc zresetować ten zły system immunologiczny
i zmniejszyć ryzyko powstania chorób śmiertelnych na starość.
Więc muszę się poddać podmuchom lodowatego bólu,
nie widząc żadnych korzyści przez lata.
Świetnie.
Na szczęście jest jeszcze jeden plus, który może pojawić się szybciej.
Po tym jak Johanna Nordblad złamała nogę w wypadku rowerowym,
jej złamania się zagoiły, ale ból nigdy nie ustał.
Czułam jakby kości mi płonęły.
Nie mogłam spać.
HEINOLA, FINLANDIA
Przez trzy lata ten okropny ból w nodze nie ustawał.
Byłam gotowa spróbować wszystkiego.
Konwencjonalne leki nie pomogły.
Lekarze przepisali jej radykalne rozwiązanie.
Nowy sposób leczenia, oparty na teorii, że zimna woda zakłóca sygnały bólu
zanim dojdą do mózgu.
Gdy włożyłam nogę do wody,
to po raz pierwszy od wypadku nic mnie nie bolało.
Aż się rozpłakałam.
Johanna odzyskała swoje życie...
ale nie poprzestała na tym.
Była już free diverem...
ale te zamarznięte jeziora...
pozwoliły jej nie tylko na wytrzymanie zimna,
ale na polubienie go.
Dzięki tej terapii przestałam się bać zimna.
Zachowując spokój można wytrzymać o wiele dłużej.
Dało mi to o wiele więcej niż samo pozbycie się bólu.
Dzięki pływaniu w zimnej wodzie rzadziej choruję.
Czuje się zdrowsza i pełna energii.
Odpowiednia dawka szoku może podnieść twoje zdolności do walki z infekcją.
I wcale nie musisz być nurkiem lodowym.
Okazało się, że osoby, które przerzuciły się na zimną wodę w ostatnich
30 sekundach codziennego prysznica, biorą prawie 30% mniej dni chorobowych.
Całkiem imponujące.
Dobrze jest wyjść ze swojej strefy komfortu.
Otworzyć umysł.
Zaprzyjaźnić się z zimnem.
Im więcej pojawia się korzyści, tym więcej ludzi
wykorzystuje ekstremalne temperatury.
I jak idziemy dalej z moim treningiem,
Ross znalazł nowy sposób, żeby zwabić mnie do wody.
Jedyna rzecz, której nie mogę się oprzeć.
DWA DNI DO ARKTYCZNEGO PŁYWANIA FAZA DRUGA
Przepiękne, ale twój mózg myśli:
„Co się dzieje? Czemu idziemy w stronę wody,
przedzierając się przez śnieg?”
Po tym, poczujesz, że żyjesz.
W Australii sporo surfowałem, ale wypłynięcie w takich warunkach...
to dopiero straszne.
Na szczęście mam ze sobą kumpla.
Mistrza świata, Mickiego Fanninga. Ross go zatrudnił, by miał na mnie oko.
W takim miejscu,
są zupełnie inne doświadczenia.
Nie jest tak łatwo jak w domu.
U siebie masz tam cieplutko, możesz zaparkować przy plaży.
A tutaj musisz myśleć o cieple,
o tym jak przedrzeć się przez fale...
i żywioły, które są pierwotne i prawdziwe,
musisz się skupić w tych warunkach.
Inaczej źle skończysz,
gdzieś tam.
To jak, wskakujemy?
TEMPERATURA WODY 2,7℃
Chcę, żeby Chris dłużej pobył w zimnej wodzie.
W tych warunkach wystarczy półtorej godziny, żeby umrzeć.
To jest test skafandra.
Powoli ochładzając się doświadczy znacznej utraty
siły i jego koordynacja rozpadnie się.
Nam jest tutaj cieplutko.
Co oni robią?
Chcę zobaczyć, czy Chris da sobie radę i utrzyma się jakoś.
Zobaczymy, jak ciężko się wiosłuje.
O dobra. Mick zaczyna.
Niezłe zakończenie. Cudne!
Zacząłem surfować, gdy miałem 10 lat.
To nie jest zła obsesja.
Tu jest zupełnie jak na innej planecie.
Dość brutalne doświadczenie.
No dawaj! Wskakuj.
To Chris.
Do przodu, dawaj!
Tak!
Dobrze, stary!
Udało mu się skręcić! Niezłe fale!
Dobrze!
Surfowanie Chrisa nie imponuje mi...
- Zgadzam się. - ale to było naprawdę coś.
Na początku czujesz, że wygrywasz.
- W porządku? - Ciężko się pływa.
Ale w końcu zaczynasz zamarzać.
Ale daleko już są.
To jest szalone.
Czuję, jak wysysa siłę z moich rąk.
Trudniej się manewruje.
Nie mam równowagi.
Czuję się całkiem bezbronny.
Wchodzi na falę.
O, Boże.
- Chyba... - Z tą chyba przegrał.
O mój Boże.
Jest strasznie lodowato.
W tym momencie miałem już dość.
Jak było?
Intensywnie.
Trochę strasznie.
Burza wróciła i zaczął padać grad,
nie widziałem fal.
Grad uderzał mnie w oczy.
- To zupełnie... - No i wiatr...
- inny sport. - nie pomaga.
- też to czułeś? - A jak.
Nie udało mi się wpłynąć na żadną falę.
Zaczynałem marznąć.
A gdy ci zimno, zaczyna boleć.
Tak. To było jakby nóż wszedł ci w palce u rąk i nóg.
Ogólnie rzecz biorąc, lepiej unikać
- takiego surfowania, ale... - Tak.
czapki z głów, chłopaki.
To było szalone.
Taki rodzaj zimna jest niedorzeczny i dla mnie zupełnie obcy.
Pomysł, żeby tam iść i pływać bez sprzętu i skafandra
i tak dalej...
stał się naprawdę...
przerażającą rzeczywistością.
Chris zasłużył na przerwę od zimna.
A tutaj jest jeszcze inny sposób na długowieczność.
Drugi koniec na skali temperatur.
Ross zapoznał mnie z ekspertem od długowieczności, Dr. Peterem Attia.
Dobra.
Intensywnie.
Peter jest przekonany, że regularne sauny mogą zwiększyć długowieczność.
Dopiero co weszliśmy, więc zmierzmy twój puls.
Dobra.
64 uderzenia na minutę.
Ale mamy temperaturę podkręconą do
- 90 stopni... - Tak.
...Celsjusza.
Zobaczymy, ile będzie za parę minut.
Muszę się przyzwyczaić do gorąca.
Tak, jest nam teraz niekomfortowo, bo jest nam gorąco.
Dlatego nasze ciało próbuje się schłodzić.
- Tak. - Przez co pompuje mocniej,
żeby serce mogło dostarczyć krew na zewnątrz twojego ciała.
To jest jak ćwiczenia, które pomagają z chorobami układu krążenia.
A sauna ma wiele podobnych korzyści.
- Prawie jak ćwiczenia. - Tak.
Już około 135.
Dwa razy więcej niż na początku.
Pokazuje to
- korzyści stresu? - Tak.
Wystawianie ciała na stres
powoduje, że przystosowujemy się do zmian i ewoluujemy.
Nasze ciało po prostu chce zostać w pewnej temperaturze.
A teraz zmuszamy je, by wyszło poza swoją strefę komfortu.
A w trakcie adaptacji nasze ciało nas chroni, wytwarzając
więcej specjalnych molekuł zwanych „białkami szoku cieplnego”,
które są bardzo skuteczne przeciwko chorobom.
Wydaję mi się, że na zewnątrz wyglądam zdrowo.
WNĘTRZE LUDZKIEJ KOMÓRKI
Ale w środku, głęboko w komórkach, gromadzą się góry molekularnych śmieci
z powodu wieku. Gromadzenie się tego może doprowadzić...
DEMENCJA CHOROBY SERCA
do kłopotów na starość.
NOWOTWÓR
Ale piekielny upał w saunie, każe wysyłać mojemu ciału grupę sprzątającą...
białek szoku cieplnego.
A ci mali bohaterowie uporają się z kupą śmieci,
oczyszczając moje komórki.
Dzięki podniesieniu mojego tętna i uwolnieniu białek szoku cieplnego,
podgrzanie się może zdziałać cuda.
Dwie rzeczy, na które dobrze wpływa sauna
to choroby układu krążenia, gdzie w 50% zmniejsza
ryzyko śmierci i w 66% zmniejsza
szanse na Alzheimera.
Przewyższa to niemal każdy lek, jaki możemy sobie wyobrazić.
Niesamowite.
To wszystko dzięki regularnemu korzystaniu z sauny rozgrzanej do 77°C.
Taką receptę to mogę przyjąć.
Ale teraz...
muszę dokończyć parę spraw z zimnem.
JEDEN DZIEŃ DO ARKTYCZNEGO PŁYWANIA TRZECIA FAZA
I jak się czujecie?
- O, stary. - O to chodzi.
Czas na pływanie się zbliża, więc nie ma przerw w treningu.
- Knujesz coś? - Tak sobie myślę...
Już tu jesteśmy, to będę szczery.
Nie ma czegoś takiego jak za dużo aklimatyzacji.
Uważam, że powinniśmy zmarznąć, jak tylko się da, jak najczęściej.
No to do dzieła!
No dobra.
Bracia i kumple tylko się ze mnie śmiali.
Nadszedł czas zemsty.
Ross twierdzi, że każdy podmuch zimna, pomoże mi oswoić odruchy.
A oto kolejna arktyczna tortura.
- Lecimy. - No dalej.
Lecimy.
Kochamy z braćmi bezsensowne rywalizacje.
Dajemy z siebie, ile się da.
- Do dzieła panienki. - To zaczynamy.
Bierzcie go. Gdzie on biegnie?
Muszę używać na zimnie swoich mięśni...
i utrzymać koordynację.
A przynajmniej spróbować.
Według Rossa powtarzanie tego wszystkiego...
powinno doprowadzić do stworzenia odporności na zimno.
Tak!
- O, stary. - Jak się czujecie?
- No... - Zaraz zwymiotuję.
- Czysta agonia. - Dosłownie.
Ten trening coś daje?
Nie jestem pewien, czy czuję się bardziej komfortowo,
czy po prostu przyzwyczaiłem się do dyskomfortu, ale teraz po prostu
mam takie „Okej...”,
„Tak to wygląda”. Ale...
nie wiem, czy to coś dało,
bo cały czas jest średnio, ale...
- Tak. - I tak nieźle.
Dzięki.
Robienie rzeczy, które bolą przynosi korzyści.
Robienie czegoś, co cię testuje...
jest ciężkie.
Naprawdę przekraczając granice możliwości, tego co znasz,
- jest możliwe. - To też kwestia psychiki,
trzeba zmienić swoje podejście i nauczyć się myśleć
„Dam radę, muszę tylko znaleźć sposób”.
Tak.
Trzeba iść do przodu, nie dać się zastraszyć.
Trzeba złapać każdą okazję, żeby żyć dłużej,
zdrowiej i szczęśliwie.
Ale nie tylko długo, ale długo i w sile.
Bo na starość chcesz móc bawić się z wnukami
- i dalej być aktywnym. - Tak.
Biegać po śniegu i skakać do oceanu.
- Ta siła pochodzi z... - Niezłe osiągnięcia.
- robienia takich rzeczy. - Tak.
To uczucie z samego przebiegnięcia po śniegu i wskoczenia do...
tak zimnej wody...
a potem dalej do biegania.
Coś w tym jest, co mówi Ross,
za bardzo przyzwyczailiśmy się do wszystkiego...
do temperatury w domach,
ubrań. Przez co nie znamy
tej niewygody. A ten pierwotny hamulec to tak naprawdę
odruchy naszego organizmu, próbującego wrócić do swojej wygody.
Bo tak naprawdę organizm ma o wiele więcej możliwości...
- Tak. - musimy tylko je odkryć.
Łatwo się mówi o zaprzyjaźnieniu się z zimnem,
gdy siedzisz w gorącej wodzie.
To pływanie przeniesie mnie na inny poziom.
Szczerze mówiąc jest to przytłaczające.
Dla pewnej społeczności w Japonii fakt, że zimno jest przytłaczające,
przynosi korzyści wykraczające poza zdrowie fizyczne.
Wchodząc w góry
możesz sprawdzić swoją wytrzymałość na wszelkiego rodzaju próby.
REGION KANSAI, JAPONIA
Trzeba lat treningu, aby zostać mnichem Shugendo.
Dla niektórych jest to nowy początek.
Tak jak dla pana Shinbo, który dołączył do nich po śmierci żony.
Nie wiedziałem już, co ze sobą zrobić.
Byłem w wielkiej rozpaczy.
Ale wtedy spotkałem Shugendo.
Dziś, po raz pierwszy,
pan Shinbo zmierzy się z przerażającą próbą...
z wodospadem...
Powstały ze świeżego śniegu, ten strumień roztopionej wody
jest tak zimny, że może spowodować zawał serca.
Żeby zdać, musi wytrzymać tę lodowatą kaskadę...
dopóki mistrz nie będzie usatysfakcjonowany.
Ta zimna woda...
jest jak porażenie prądem.
Postawienie się w straszliwej sytuacji,
jest prawdziwą próbą.
Jest taka przypowieść o małych węgorzach.
Jeśli wsadzisz drapieżnika, na przykład suma, do zbiornika...
to podobno więcej młodych węgorzy przetrwa.
Ludzie rozwijają się w obliczu przeciwności losu.
A my próbujemy do tego dotrzeć.
Przeżyłem ogromną traumę.
Ale dzięki tym próbom, udało mi się pogodzić z przeszłością.
Gdybym spotkał siebie za młodu, powiedziałbym sobie:
„Wszystko będzie dobrze”,
nawet pomimo cierpienia,
wszystko będzie dobrze.
Ekstremalne temperatury mogą pomóc w walce z podupadającym zdrowiem.
Ale wraz z długim życiem, idą również wyzwania psychiczne.
Rytuały shugendo pokazują, że starcie ze strachem
i wytrzymanie zimna może pomóc w budowaniu silnej psychiki.
A robienie tego z takim skupieniem i wdziękiem...
jest naprawdę inspirujące.
JEDEN DZIEŃ DO PŁYWANIA
A jak nie dasz rady?
- Wyłowicie mnie! - Nie ma mowy.
- Wiesz, że zaczęło padać? - Wiem.
- Powodzenia. - Dzięki.
Ekscytujące.
- Chyba oszalałem. - Tak.
Moim zadaniem jest dotarcie do tej boi.
229 metrów w tej lodowatej wodzie.
Ale wiem, po co tu jestem.
Wytrwanie ekstremalnych warunków pomoże mi w walce z Inflammagingiem,
nauczy mnie kontrolować ból i wzmocni mój układ odporności.
Dzięki temu komórki zaczną się naprawiać i polepszy się moje samopoczucie.
Nadszedł czas, by dokończyć robotę.
AMBULANS
Ross jest za tobą...
I jesteśmy.
Muszę przyznać, że się stresuję, ponieważ pomimo całego treningu,
to jest niezbadane terytorium... Wszystko może pójść nie tak.
- Cześć. - Cześć.
- Witam. - Jak tam? Jestem Tom.
- Ross, cześć. - Jak się czujemy?
Witaj.
Pływając będziesz miał przyczepioną boję ratowniczą.
Gdyby coś się stało, to po prostu to złap.
- Okej. - Muszę to mieć?
Tak, zwłaszcza w lodowatej wodzie.
Gdyby stało się coś złego i byś zatonął,
to dzięki temu
znajdziemy cię i wyciągniemy.
Będzie to trudniejsze, niż wszystko co dotychczas robiłeś,
a twoje mięśnie zesztywnieją, zmarzną i ciężko będzie je kontrolować.
Po wyjściu z wody nie możesz się ogrzać za szybko,
bo twoje kończyny będą miały dużo zimnej krwi,
i jeśli wszystko szybko przejdzie do serca,
może spowodować to poważne problemy.
Musisz się rozgrzać powoli i stopniowo.
Nie popełnij błędu. To będzie hardkorowe pływanie.
Będziesz miał kłopoty z oddychaniem, płyniesz pod wiatr.
To będzie dosłownie piekło.
Wyruszysz stąd, dostaniesz odruchu wdechu, myśląc
„O, Boże i co teraz?”. Jeśli nagle powiem:
„Wychodzisz”, to uwierz mi, będzie to dla twojego dobra.
Jeśli przesadzisz i przebrniesz dalej, pomimo że
powinieneś już wychodzić, możesz naprawdę zginąć.
Dobra.
- Stąd. - Tu?
Tak.
Dobra, czas na rozgrzewkę.
Mimo, że mam te wszystkie rzeczy i ludzi wokół mnie.
Naprawdę się denerwuję.
Ta cała pogoda jest
niespokojna i wietrzna.
Można by tu zamarznąć.
Teraz to wszystko do mnie dociera.
Dwie minuty!
Spokojnie kontroluj swoją agresję.
Gdy wejdziesz, bądź pewien siebie
i każdego swojego ruchu. Zwalcz odruchy.
O to chodzi, dasz radę.
Zaczynamy!
- Dawaj, stary! - Do dzieła, Chris.
Pogoda ciągle się pogarsza.
Wiatr przyśpieszył o jakieś 10 węzłów.
- Robi się nieciekawie. - Oj tak.
Bracia mi kibicują.
Więc muszę to zrobić.
Zaczynam się stresować.
Napięcie jest straszne.
Największą motywacją jest...
że nie jest to walka z zimnem, ale...
walka ze śmiercią i chorobami.
Walka z tym, co czas może mi zrobić.
Skup się na oddychaniu i wszystko pójdzie po kolei.
TEMPERATURA WODY 2,2 °C
Wchodzi!
Ten nagły szok jest strasznie mocny.
Nigdy nie doświadczyłem takiego zimna.
Myślę tylko o tym, żeby skończyć jak najszybciej.
I wystartowałem.
- Już prawie. - Dawaj!
Dasz radę!
Dobrze mu idzie. Dobre tempo.
Zasuwa.
Ale po chwili zaczyna palić, boleć.
Kręci mi się w głowie.
Moje ciało krzyczy: „Oszalałeś? Co ty wyprawiasz?”.
Dasz radę, Chris. Do przodu! Oddychaj!
Pracuj rękami. Skup się na tym.
Najpierw jedna, potem druga.
Potem ból głowy jak po lodach daje o sobie znać,
przez co naprawdę zamarzałem.
- Zwalnia. - O, nie.
Dasz radę, płyń.
Nagle moje ręce i nogi były jak z waty.
Straciłem równowagę i sparaliżowało mnie.
No dawaj, Chris! Nie odchodź, skup się!
Słyszałem bardzo intensywnie dwa głosy.
Jeden mówił do mnie: „Zginiesz”.
- Do dzieła! - Dawaj, stary.
A drugi z kolei: „Nie ma mowy!”.
Jeszcze trochę!
I nagle odkrywasz coś nowego w sobie.
Zagłuszyłem wszystko i powtarzałem sobie...
„Spadam stąd”.
Świetnie wielkoludzie! Dawaj!
Płyń!
O to chodzi!
Skup się. Wygrasz to siłą umysłu. Walcz.
Jeszcze kawałek! Uda ci się!
- Tak! - Udało mu się.
Brawo, wielkoludzie!
Tak!
Jesteś bestią!
- O tak, Christo! - Brawo!
Zakładaj to.
No już.
- Kręci mi się w głowie. - Wkładaj.
Mamy jakieś rękawiczki?
- Przynieś je. - Chodź, usiądź.
Spokojnie, siadaj.
Siadaj tutaj.
Pierwszy raz jestem tak fizycznie i psychicznie
wyczerpany w tak krótkim czasie.
To doświadczenie zostanie ze mną do końca.
Wykonałeś wszystko, jak ci mówiłem.
To i nawet więcej.
Dało mi to do myślenia, jak bardzo przyzwyczailiśmy się do wygody
i oddaliliśmy się od robienia rzeczy
prawie niemożliwych.
Zapomnieliśmy odpalić kamery, musisz to powtórzyć, Chris.
Nigdy w życiu!
Wiesz, jak to jest, zapomnieliśmy.
Brawo, stary!
Mamy szansę, żeby żyć dłużej i lepiej.
Grupowy przytulas!
Udało ci się!
Stawianie czoła ekstremalnym temperaturom pomoże mi to osiągnąć.
- Odmroźcie mnie. - Okej.
Moje ciało sobie poradzi...
i wiem, że magia w moich komórkach zadziała.
- Czekam na Karaibach. - Yeti.
- Człowiek zimy, dostosowałem się. - Tak!
- Nieźle. - Dobra robota.
- Piękna chwila. - Tak.
A zimno i tak nigdy mnie nie ruszało.
ŻEBY WPROWADZIĆ SZOK DO SWOJEGO ŻYCIA, CHRIS PLANUJE:
No to wchodzimy.
PORANNE LODOWATE KĄPIELE TRZY RAZY W TYGODNIU
REGULARNĄ 20-MINUTOWĄ SAUNĘ w 79°C
POD KONIEC KAŻDEGO PRYSZNICA 30 SEKUND W LODOWATEJ WODZIE
Napisy: Bartłomiej Kołodziejczyk