Το άγχος σίγουρα επηρεάζει τον ύπνο μου.
Ιδίως γυρίζοντας πίσω μερικά χρόνια.
Πλέον δεν είναι τόσο μεγάλο ζήτημα. Για την ακρίβεια, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Δηλαδή πέφτω κανονικά για ύπνο και μετά, γύρω στις 2:30...
Έκρηξη αδρεναλίνης
και το μυαλό μου αρχίζει να ελέγχει μια λίστα πραγμάτων.
Σαν να λέει, "Με ενοχλεί αυτό; Ναι, αυτό είναι, ωραία.
"Ας το σκεφτούμε κι ας το διαλύσουμε."
-Αρχίζεις να αγχώνεσαι λίγο; -Με πιάνει μια μικρή ναυτία.
Μερικές φορές δεν ξέρω καν τον λόγο.
Εύχομαι να μπορούσα να διαχειριστώ καλύτερα το άγχος.
Γίνεται όλο και πιο αληθινό.
Όχι απλώς επειδή είναι χάλια...
Εντάξει.
...αλλά κι επειδή θα μπορούσε να με σκοτώσει.
Όμως, όπως αποδεικνύεται, ένας από τους καλύτερους τρόπους
για να προστατευτώ από τη φθορά του άγχους
είναι να το αντιμετωπίσω κατάματα.
Πάμε, λοιπόν.
ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣ ΧΕΜΣΓΟΥΟΡΘ
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΣΙΔΝΕΪ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Λοιπόν, πες μου τι σε αγχώνει;
Τα συνήθη, θα έλεγα. Και διαφορετικά πράγματα ανά περίσταση.
Όπως;
-Συγγνώμη. -Αν είναι δυνατόν.
Με αγχώνει να οδηγώ αυτό το αμάξι.
Το άγχος συχνά είναι μεγάλο μέρος της ζωής μου.
Γι' αυτό λοιπόν, είμαι εδώ με τη Δρα Μοντούπε Ακινόλα.
Γνωστή κοινωνική ψυχολόγο που ακολουθεί μια πρωτοποριακή προσέγγιση για το άγχος.
Πρέπει να υπάρχει κάτι που σου προξενεί άγχος.
-Σκέψου κάτι αγχωτικό... -Έχω τρία παιδιά,
είναι αρκετά έντονο.
Πράγματι είναι.
Προσπαθείς να διαχειριστείς τρία παιδιά...
-...να τα κρατάς χαρούμενα, υγιή. -Ναι.
Κι έπειτα, πρόσθεσε τη δουλειά
-και την προπόνηση. -Ναι.
Κι έτσι, το Σαββατοκύριακο είμαι απίστευτα καταβεβλημένος
και τα παιδιά το χάνουν. Είμαστε σε κάποιο εστιατόριο,
ο κόσμος κοιτάζει, πολλές φορές τραβάνε φωτογραφίες.
Δεν έχεις μεγάλη υπομονή
-και προσπαθείς... -Ναι.
...να μη θυμώσεις.
Νιώθω τους παλμούς της καρδιάς μου να ανεβαίνουν, να κόβεται η αναπνοή μου.
Είναι σημαντικό για τον Κρις να αλλάξει,
γιατί το άγχος δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα.
ΜΟΝΤΟΥΠΕ ΑΚΙΝΟΛΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Μπορεί να σε σκοτώσει,
επιδεινώνοντας ασθένειες όπως ο καρκίνος, ο διαβήτης και η καρδιοπάθεια.
Ένα από τα πράγματα που θα κάνουμε είναι να σου διδάξουμε τρόπους
για να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου και να ξεπεράσεις το άγχος που νιώθεις.
-Ναι. -Το ονομάζω ραντεβού με το άγχος.
-Ναι. -Πρέπει να βγεις ραντεβού με το άγχος.
-Έχω μια αρκετά σταθερή σχέση... -Να το καταλάβεις.
-...με το άγχος μου. -Μάλιστα.
Όμως, πρέπει να την κάνουμε πιο υγιή.
Είναι κάπως δυσλειτουργική.
Όλοι μας έχουμε την ικανότητα να ελέγξουμε το άγχος μας.
Αλλά για να το κάνουμε, πρέπει να το κοιτάξουμε κατάματα.
Έτσι, θα διδάξω στον Κρις εργαλεία και τεχνικές
για να τον βοηθήσω να διευθετήσει το αναπόφευκτο άγχος της ζωής.
Μπορεί να φαίνεται τρελό, αλλά για να το κάνω,
θα ζητήσω από τον Κρις να μπει σε μια απίστευτα αγχωτική κατάσταση.
Λοιπόν, σε τρεις μέρες θα περπατάς κατά μήκος αυτού του γερανού.
Αυτός ο πύργος έχει ύψος 900 πόδια, που σημαίνει 275 μέτρα.
Στάσου.
Ναι, είναι ψηλός.
-Ακούγεσαι λίγο αγχωμένος. -Αναρωτιέμαι...
Είμαι αγχωμένος. Πολύ αγχωμένος.
Τι σε αγχώνει;
-Γιατί μέρος αυτού... -Ο θάνατος παίζει μεγάλο ρόλο.
-Ο θάνατος είναι μέρος του άγχους σου; -Ναι. Αλήθεια, δεν μου αρέσουν τα ύψη.
Δεν έχει να κάνει με ένα κατόρθωμα,
αλλά με το πώς μπορεί να σε προετοιμάσει να διαχειρίζεσαι
τα συναισθήματά σου.
-Είναι σαν... -Ναι.
...εξάσκηση του τρόπου σκέψης σου, ώστε να αποδεχτεί το άγχος,
-για να μη σε σκοτώσει αργότερα. -Σωστά.
Μέχρι να το κάνουμε, θα είσαι έτοιμος.
Είμαι ταυτόχρονα περίεργος, ενθουσιασμένος και φοβισμένος...
Σε αυτό το σημείο, ξέρω τι σκέφτεστε.
Γιατί στον διάολο το κάνω αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες μέρες αισθάνομαι αρκετά νέος.
Όμως, το ρολόι χτυπάει.
Πράγματα που μειώνουν τη ζωή μου...
...ήδη δουλεύουν μέσα μου.
Τα καλά νέα είναι ότι μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό.
Έτσι, μέσα στην επόμενη χρονιά,
θα βρεθώ αντιμέτωπος με έξι ξεχωριστές προκλήσεις.
-Φύγαμε! -Πιέζοντας τον εαυτό μου στα άκρα.
Για να ανακαλύψω πώς μπορούμε όλοι μας να ξεκλειδώσουμε
τα μυστικά μιας πιο υγιούς και μακροβιότερης ζωής.
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1 ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ
-Να το! -Ναι. Πάμε.
-Εδώ είναι, φίλε. -Εκείνο το ψιλόλιγνο πράγμα.
Και σε αυτό το ψιλόλιγνο πράγμα θα γίνει ο περίπατος της μοίρας!
Δεν φαίνεται καθόλου πιο μικρό από εδώ!
Κι ενώ έχω μόνο τρεις μέρες μέχρι αυτήν την τρελή πρόκληση,
ελπίζω να μπορώ να βασιστώ στους φίλους μου,
Άαρον Γκριστ και Λουκ Ζόκι, για λίγη ηθική υποστήριξη.
-Τώρα που το κοιτάζω πάλι, αρρωσταίνω. -Βλέπω τον γερανό,
-είναι ήδη εκεί, έτοιμος! -Μοιάζει σαν να κουνιέται λίγο.
Λες και του λείπουν κομμάτια!
-Είναι τεράστιος. -Καλά να περάσεις, φίλε.
Ελπίζουμε να κοπάσει ο άνεμος, όμως συνήθως,
αυξάνεται μέσα στη μέρα, άρα...
Αν το καλοσκεφτώ, δεν ξέρω γιατί τους έφερα μαζί.
Ιδίως εφόσον το πλάνο για σήμερα
είναι να μου δώσει η Μοντούπε το πρώτο μου μάθημα αντιμετώπισης του άγχους.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΙΔΝΕΪ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Λοιπόν, να τι χρειάζομαι από εσένα. Θέλω να βγάλεις την μπλούζα σου.
-Όπα! -Ναι.
Και θα σου βάλω εκείνη τη μπλούζα,
επειδή θα μου επιτρέψει να μετρήσω τις φυσιολογικές αντιδράσεις σου.
Μοιάζει με φόρεμα. Σαν μίνι φούστα, τι είναι;
-Όχι, σαν φανέλα είναι... -Εντάξει.
Οι αστροναύτες της NASA τις φοράνε.
-Όντως; -Βγάλε, λοιπόν, την μπλούζα σου!
Παιδιά, δώστε ένα χεράκι.
-Εντάξει. -Πάμε.
Σίγουρα έκανε πουσάπ πριν.
Σίγουρα φλεξάρει. Τώρα δεν αναπνέει.
Δεν φλεξάρω καθόλου!
Πρέπει να είναι αρκετά στενό, για να πιάνουμε τα σήματα.
Το νιώθεις καλά;
-Μια χαλαρή στάση σώματος. -Κοίτα που κορδώνεσαι.
Επίσης, θέλω να βάλεις αυτό στο κεφάλι σου...
-Εντάξει. -...κι αυτό το κομμάτι
πρέπει να μπει γύρω από εκεί.
Αυτό θα μετρήσει την πίεσή σου.
Για να τον προετοιμάσω για το περπάτημα στον γερανό,
θέλω να ξεκινήσω κάνοντάς τον να βιώσει μια αγχωτική κατάσταση,
που έχει σχεδιαστεί για να τον βοηθήσει να καταλάβει καλύτερα
πώς το μυαλό του επηρεάζει το σώμα του.
-Άρα, βλέπουμε την πίεσή σου... -Πίεση ε;
...βλέπουμε τον ρυθμό της αναπνοής σου, τους παλμούς σου.
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 65 BPM
-Το 'πιασα. -Τώρα,
έχεις 65 παλμούς ανά λεπτό.
Αυτό θα είναι το επίπεδο αναφοράς σου
και μετά θα συγκρίνουμε τα πάντα με αυτό.
Άρα, έλεγξα τους παλμούς του Κρις όσο είναι ήρεμος
και θα δω πώς αλλάζουν,
όταν κάνει κάτι που τον αγχώνει.
-Αυτό... Βλέπω το χέρι μου. -Ναι;
Έτσι, θέλω να νιώσει την εμπειρία
του περπατήματος στον γερανό σε μορφή εικονικής πραγματικότητας.
Λοιπόν, το μόνο που θέλω να κάνεις είναι να περπατήσεις κατά μήκος του δοκαριού.
Έφυγες.
Τα λέμε, παιδιά.
-Έχει πολύ δρόμο μέχρι επάνω, σωστά; -Ναι.
Η εμπειρία του VR είναι συναρπαστική.
Ουάου.
Ένα μέρος του μυαλού μου έχει επίγνωση ότι δεν είναι αλήθεια.
Το άλλο ουρλιάζει, "Αυτό είναι τρελό! Τι κάνεις;
"Θα πεθάνουμε!" Το νιώθω στο στομάχι μου.
Την ίδια νευρική ενέργεια που θα είχα αν όντως στεκόμουν πάνω στο κτίριο.
Οι παλμοί του ήταν 65 και ανεβαίνουν σίγουρα.
Ο ρυθμός της αναπνοής του αυξάνεται, πριν ήταν στο 12 περίπου.
Σίγουρα νιώθει φόβο.
Είναι υπερβολικά ασταθές τώρα!
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 86 BPM
Δεν μπορώ να το κάνω!
Ακόμα κι αν δεν υπάρχει αληθινός κίνδυνος για τον Κρις,
το μυαλό του νιώθει απειλή, το άγχος του αρχίζει να επιδρά.
Είναι η κλασική αντίδραση πάλης ή φυγής.
Όταν το μυαλό μου εντοπίζει κάτι αγχωτικό, είναι λες και γυρίζει ένας διακόπτης.
Τα νεύρα βάζουν ολόκληρο το σύστημά μου σε υπερδραστηριότητα...
ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΟ ΚΟΡΤΙΖΟΛΗ, ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ
...πυροδοτώντας μια πλημμύρα ορμονών στο αίμα μου.
Η αναπνοή μου επιταχύνεται, η καρδιά μου αρχίζει να τρέχει, νιώθω τσιτωμένος.
Ενόψει κινδύνου, αυτό το κύμα ενέργειας θα με βοηθούσε να παλέψω ή να ξεφύγω.
ΠΑΛΗ Ή ΦΥΓΗ
Όταν ο κίνδυνος θα τελείωνε, το κύκλωμα του άγχους μου θα έκλεινε. Καμία ζημιά.
Όμως, όταν το άγχος μας δεν φεύγει,
μια από αυτές τις ορμόνες, η κορτιζόλη, συνεχίζει να ρέει...
ΚΟΡΤΙΖΟΛΗ
...και το κύκλωμα πάλης ή φυγής μας δεν μπορεί να σβήσει τελείως.
Με τον καιρό, εξαντλούμαστε, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε υπέρταση,
σε δυσλειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα και σε υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Όλα εκ των οποίων αυξάνουν τον κίνδυνο θανατηφόρων ασθενειών.
Τόσο περίεργο.
Πόσο αυξήθηκαν οι παλμοί μου;
Το ενδιαφέρον είναι ότι...
καθώς ανέβαινες, αυξάνονταν για να σου δώσουν ενέργεια
και να σε κινητοποιήσουν να κάνεις ό,τι έπρεπε.
Το πρόβλημα είναι αν καταλήγεις να έχεις τόσο αυξημένα επίπεδα παλμών
κατά τη διάρκεια της μέρας. Τότε είναι που τα πράγματα
γίνονται λιγότερο υγιή, λειτουργικά.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι το σώμα σου δεν σβήνει
και δεν ξεκουράζεται, όπως πρέπει.
Αυτό που σκέφτηκα ήταν, "Πρέπει να είναι απαίσιο, όταν όντως το κάνω."
Κι αυτό ακριβώς θα δουλέψουμε!
Ναι, Ζοκ. Πρέπει να δοκιμάσεις!
Ο φίλος μου ο Ζοκ δεν συμπαθεί καθόλου τα ύψη...
-Εδώ είμαστε. -Θεέ μου.
...έτσι σκέφτηκα ότι μπορεί να ενισχύσει το ένστικτο πάλης ή φυγής του.
Τι στον...
Όχι, ρε φίλε.
Όχι, όχι.
-Πάμε. Φύγαμε. -Φίλε, τρέμω ολόκληρος.
-Κοίτα τα πόδια του. -Ξεκίνα.
-Δεν μπορώ. -Κάν' το.
-Έλα, Ζοκ.
-Άντε, άντε, άντε. -Πάμε, πάμε.
Δεν μπορώ.
Πάμε. Κάνε απλώς τρία, τέσσερα βήματα.
-Ωραία. -Συνέχισε.
-Πάμε, Ζόκι. -Πάμε, Ζοκ.
Συνέχισε να μιλάς στον εαυτό σου, βοηθάει.
Το 'χω, Λουκ.
Σκατά...
Είναι τόσο αληθινό! Τόσο αληθινό. Ένιωσα ότι πέφτω.
-Δεν καταλαβαίνεις πόσο αληθινό είναι. -Τι εννοείς;
-Μάγκα, είναι... -Μπορεί να μην είμαι τόσο κακός όσο ο Ζοκ,
όμως ειλικρινά δεν τρελαίνομαι για τα ύψη
και το VR με έκανε να αισθανθώ
λίγο πιο τρομαγμένος για το περπάτημα πάνω στον γερανό σε σχέση με πριν.
Όμως, αν η εκπαίδευσή της με βοηθήσει να ελέγξω την αντίδραση του άγχους μου
και να μειώσω τον κίνδυνο ασθενειών, τότε είμαι μέσα.
ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΑΝΟ
Θέλω να δείξω στον Κρις ότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για την υγεία του
αν περιορίσει την αντίδρασή του στο άγχος, ελέγχοντας το μυαλό και το σώμα του.
Έτσι ώστε ακόμα κι όταν περπατάει πάνω στον γερανό, να το κάνει ήρεμα.
ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΡΟΥ ΣΤΙΒΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΙΔΝΕΪ
Για να τον προετοιμάσω για την πρόκληση, τις επόμενες δύο μέρες,
σχεδιάζω να βάλω τον Κρις να δουλέψει με άτομα που βιώνουν υπερβολικό άγχος
σε τακτική βάση.
Εντάξει.
Θα σου συστήσω δύο αξιωματικούς των Ειδικών Δυνάμεων.
-Ο Χάρι και ο Τζάστιν. -Καλημέρα, τι κάνεις;
-Καλά, ευχαριστώ. -Καλημέρα.
Καλώς ήρθες στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ανθεκτικότητας των Ειδικών Δυνάμεων.
-Ευχαριστώ. -Θα εμπλακείς
σε μια άσκηση ετοιμότητας σε πνιγμό,
την οποία κάνουν οι Ειδικές Δυνάμεις.
Έχει σχεδιαστεί για να σε γεμίσει στρες,
αλλά θα σου δώσω συμβουλές
-και εργαλεία για να το ξεπεράσεις. -Ναι.
Αυτή η δραστηριότητα έχει σχεδιαστεί για την πνευματική αντοχή
των αντρών και των γυναικών μας στις Ειδικές Δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια της άσκησης, τα πόδια και τα χέρια σου θα είναι δεμένα συνεχώς.
Πιστεύω πως οι καταστάσεις που με αγχώνουν, είναι αυτές
για τις οποίες δεν έχω προετοιμαστεί.
Ένας σωρός βλακώδη πράγματα περνάνε από το μυαλό μου τώρα.
Αρχίζω να σκέφτομαι μήπως πνιγώ στ' αλήθεια.
Αν όσο είσαι μέσα στο νερό, αισθανθείς ότι παθαίνεις μπλακάουτ,
απλώς ανέβα στην επιφάνεια και θα σε διασώσουμε από εκεί.
Αν παραβείς οποιαδήποτε από τις οδηγίες που σου δίνουμε,
αν λιποθυμήσεις ή πνιγείς, το τεστ είναι αποτυχημένο.
-Λοιπόν, είσαι έτοιμος; -Ναι.
Άσκηση πρώτη, ανεβοκατέβασμα. Πάμε!
Σκοπός είναι να κλοτσήσω τον πυθμένα είκοσι φορές,
έχοντας κλάσματα του δευτερολέπτου για να εισπνεύσω αρκετό αέρα.
Με ρυθμό! Αναπνοή! Ρυθμός!
Φυσικά και ξέρω ότι έχω αρκετό οξυγόνο
και ότι δεν θα με αφήσουν να πνιγώ.
Όμως, νιώθω την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά. Το άγχος αυξάνεται.
Υποβρύχια στροφή 180 μοιρών, όταν είσαι έτοιμος.
Αισθάνομαι τα πνευμόνια μου να καίνε.
Αποτυχία. Κολύμπα δύο φορές το μήκος της πισίνας.
Είναι σκληρό και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο.
Δύο αποτυχίες.
Πώς τα πάει;
-Βουλιάζει σαν βαρίδι. -Ναι.
Εντάξει, κυμαινόμενο τέμπο!
Δεν προλαβαίνω ούτε να βγάλω το κεφάλι μου για να αναπνεύσω επαρκώς.
Τότε ξεκινάει ο πανικός.
Λοιπόν, Κρις, το αποτέλεσμα δεν ήταν ακριβώς επιτυχημένο, εκτός από...
Τίποτα για την ακρίβεια, κόπηκες παντού.
Πώς είσαι;
Ήταν δύσκολη δουλειά, με πολλή τεχνική.
Νομίζω ότι... επίσης...
δεν ήθελα να φτάσω σε κατάσταση
-πανικού, κατάλαβες; -Σωστά.
Δεν περνάμε πολλοί από εμάς άσκηση αντοχής σε πνιγμό,
όμως όλοι μας θα βρεθούμε σε συνθήκες εκτός των ορίων μας.
Βιώνουμε καταστάσεις, για τις οποίες δεν είμαστε προετοιμασμένοι
και λέμε στον εαυτό μας, "Είμαι αποτυχημένος, δεν μπορώ".
Ένα πράγμα είναι να μιλάς στον εαυτό σου με θετικότητα.
Αυτό σχετίζεται με τον επαναπροσδιορισμό του τρόπου σκέψης σου,
όταν σκέφτεσαι αρνητικά.
Σωστά.
Μπορώ να κάνω κάτι με πιο θετικό τρόπο σκέψης;
Πώς μπορώ να το κάνω διαφορετικά; Τι θα κερδίσω από αυτήν την εμπειρία;
Το να μιλάει θετικά στον εαυτό του θα βοηθήσει τον Κρις να συνειδητοποιήσει
ότι η αντίδραση πάλης ή φυγής μας
δεν ανταποκρίνεται μόνο σε ερεθίσματά του εξωτερικού κόσμου.
Τα ίδια τα συναισθήματά μας και οι σκέψεις μας επηρεάζουν το κύκλωμα.
ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΑΓΧΟΣ
Αν βρίσκομαι υπό πίεση και θεωρώ ότι δεν μπορώ να ανταποκριθώ...
ο εγκέφαλός μου πατάει το κουμπί πανικού...
ενημερώνοντας το σύστημα πάλης ή φυγής μου να γυρίσει το γρανάζι
και να ετοιμαστεί για το χειρότερο σενάριο.
Αναμένοντας τραυματισμό, οι αρτηρίες και οι φλέβες μου στενεύουν
και στέλνουν αίμα προς τον πυρήνα.
Έτσι, είναι λιγότερο πιθανό να αιμορραγήσω μέχρι θανάτου.
Το πρόβλημα είναι ότι καθώς φτάνει λιγότερο αίμα στους μυς και στο μυαλό,
η πνευματική και σωματική αντοχή μου αρχίζει να καταρρέει.
Ωστόσο, σκεπτόμενος απλώς πιο θετικά,
μπορώ να αντιστρέψω αυτήν την αντίδραση του οργανισμού μου.
Όταν τα αιμοφόρα αγγεία μου ανακάμπτουν, μπορώ να βρω την ενέργεια να αντεπεξέλθω.
Ακόμα είμαι σε μεγάλη ένταση, αλλά πλέον το στρες μου δεν δουλεύει εναντίον μου.
Κρις, επιστρέφουμε στην πισίνα, θα επαναξιολογήσουμε τις δυνατότητές σου.
Έφυγες.
Θα το μισήσει!
Μπαίνοντας ξανά μέσα στο νερό, νιώθω την ίδια πίεση να επικρατεί.
Αλλά μετά, κάνω ό,τι μου είπε η Μοντούπε.
Κλείνω την πόρτα στις αρνητικές σκέψεις και λέω συνεχώς στον εαυτό μου,
"Μπορώ να το κάνω, έχω αρκετό οξυγόνο. Δεν θα πνιγώ, δεν θα πνιγώ".
Έλα, έλα, έλα.
Και τώρα, νιώθω μια αίσθηση ηρεμίας.
Εστιάζω στον ρυθμό μου και ξέρω ότι μπορώ να αντεπεξέλθω.
-Πολύ καλύτερα. -Ναι.
Μπαίνεις σε πολύ καλό ρυθμό
-με το ανεβοκατέβασμα. -Ναι.
Νομίζω ότι το κλειδί είναι ότι χαλάρωσε
και το σκέφτεται καλά...
...εφαρμόζει κάποια εργαλεία που του έδωσες.
Όντως.
Έτσι, θα συνεχίσουμε με την τελευταία άσκηση, την ανάκτηση της μάσκας.
Έλα, σκύλε. Βρες την.
Νιώθω πιο θετικός, με αυτοπεποίθηση και περισσότερη δύναμη μέσα στο νερό.
Λες και το στρες μου δεν με κρατάει πίσω πλέον.
Έλα.
-Ναι! -Φέρ' την εδώ τώρα.
Εντάξει, γύρνα με την πλάτη στον τοίχο.
-Ναι. -Έτσι. Έτοιμος; Ένα, δύο, τρία.
Εντάξει.
Λοιπόν, πώς σου φάνηκε;
Ήταν... ήταν λίγο πιο έντονο.
Επέπλεες καλύτερα τη δεύτερη φορά.
-Είναι ο θετικός εσωτερικός διάλογος. -Ναι, ναι.
Έτσι, προχωρώντας, μαθαίνεις πώς να ενσωματώνεις
ορισμένα ψυχολογικά εργαλεία στην καθημερινή σου ζωή.
Ακόμα κι αν πρόκειται για σενάριο ή για ταινία.
Ποια είναι ορισμένα από τα αρνητικά που έρχονται στο μυαλό σου;
Όταν νιώθω ότι δεν έχω προετοιμαστεί καλά
ή ότι δεν ξέρω καλά το σενάριο.
Φτάνεις να καταστροφολογείς όμως;
-Ναι, παλιά τρελαινόμουν. -Μάλιστα.
Πιο παλιά, ήταν κάτι που με κατέβαλλε. Δεν μπορούσα να μιλήσω
και σκεφτόμουν, "Αν τα σκατώσω, δεν θα πουλήσω σωστά την ταινία
-και θα πατώσει". -Μάλιστα.
-Όλα αυτά, κατάλαβες; -Θες κάτι να πάει τέλεια,
αλλά δεν πάει.
Τίποτα δεν θα πάει τέλεια. Μετατρέπεις αυτό το συναίσθημα σε θετικό διάλογο
με τον εαυτό σου λέγοντας, "Το κάνω συνεχώς, θα ξεκινήσω πάλι".
Σωστά.
Σήμερα, δούλεψα στην πισίνα με τους στρατιώτες.
Πολλή δουλειά στην πισίνα, πράγμα τελείως εξαντλητικό και επίπονο,
ιδίως για τους πνεύμονες.
Έχει πολύ ενδιαφέρον το πώς εκτίθεμαι σε αγχωτικές καταστάσεις
και αισθάνομαι πιο άνετα μέσα σε άβολα περιβάλλοντα.
Γι' αυτό γίνονται όλα.
Και ευελπιστώ να υιοθετήσω αυτόν τον τρόπο σκέψης στην κανονική μου ζωή.
Επομένως, σκέφτομαι τις προοπτικές,
αυτό κρατάω μέσα από αυτήν την εμπειρία.
Πολύ συχνά, η αντίδραση πάλης ή φυγής είναι σε συνεχή διακύμανση,
εξαιτίας πραγμάτων που δεν είναι καν σημαντικά.
Τα μάτια μου είναι ερεθισμένα από το χλώριο.
Αλλά αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματά μου, σωστά;
Πρόκειται να περπατήσω στην άκρη ενός κτιρίου.
Η πρόκληση του γερανού είναι υπερβολικά τρομακτική για τον Κρις.
Όμως, θέλω να συνειδητοποιήσει ότι αυτές οι τεχνικές δεν πρόκειται μόνο
να τον βοηθήσουν να μειώσει το βλαβερό για την υγεία άγχος.
Μας βοηθάνε επίσης να έχουμε την καλύτερη δυνατή απόδοση υπό έντονη πίεση.
ΧΟΡΣΟΥ ΜΠΕΝΤ ΑΡΙΖΟΝΑ
Έπειτα από ένα ατύχημα το 2013,
η Φέιθ Ντίκεϊ άλλαξε τελείως τον τρόπο σκέψης της σχετικά με το άγχος.
Πήγαινα σπίτι για να επισκεφτώ την οικογένειά μου στις διακοπές
και το αμάξι μου γλίστρησε σε μια επιφάνεια πάγου
και νομίζω πως εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα,
ότι ήμουν απόλυτα συμφιλιωμένη με την πιθανότητα του θανάτου μου.
Μετά από αυτό το ατύχημα, κατάλαβα ότι όταν κάνεις φίλο το άγχος σου,
μαθαίνεις τρόπους να το διοχετεύεις.
Πιστεύω ότι αν αποφεύγεις κάθε κίνδυνο...
δεν μαθαίνεις ποτέ για τι είσαι ικανός.
Χαλάρωσέ το.
-Είναι πολύ τεντωμένο; -Νομίζω ότι είναι καλά.
Μετά το τρακάρισμα, η Φέιθ έχει καταφέρει να σπάσει
πολλαπλά παγκόσμια ρεκόρ στο περπάτημα πάνω σε ιμάντα.
Ένα άθλημα που απαιτεί απόλυτο έλεγχο σε μυαλό και σώμα.
Είναι εύκολο για το μυαλό μου να γεμίσει με φόβους και άγχη.
Καθώς είναι η φυσική αντίδραση όταν τρομάζεις,
ενώ είσαι πολύ ψηλά πάνω από το έδαφος, σε μια τρεμάμενη γραμμή στο κενό.
Έχω πληθώρα εργαλείων προετοιμασίας για να διασχίζω ιμάντες σε ύψος.
Πάρε ανάσα.
Και μερικές φορές, χρειάζομαι μόνο λίγη θετική σκέψη,
ότι μπορώ να κάνω το βήμα.
Το 'χεις.
Μπορεί να φωνάζω στον εαυτό μου "Πάμε"!
"Πάμε, πάμε".
"Χαλάρωσε, το 'χεις".
Είναι τόσο αστείο το πόσο μπορεί να σε αποζημιώσει το να μιλάς στον εαυτό σου.
Όταν είμαι στη μέση ενός υπερυψωμένου ιμάντα και σκάει μια τεράστια ριπή αέρα...
Πάμε.
...απλώς βγάζω από την εργαλειοθήκη μου μια άλλη τεχνική αντιμετώπισης.
Ορισμένοι το αποκαλούν καταμερισμό.
Προσπαθώ να μη σκέφτομαι όλη την πρόκληση.
Αντιθέτως, τη σπάω σε κομμάτια.
Μπορώ να συγκεντρωθώ σε ένα βήμα κάθε φορά.
Ανάσα.
Το ένα πόδι μπροστά από το άλλο.
Κι αυτό το βήμα μπορεί να μου δώσει ώθηση για όλη τη διαδρομή.
Περπατάω μέσα από τον φόβο.
Δεν προσπαθώ να τον διώξω.
Αυτός ο τρόπος σκέψης έχει μεγάλη δυναμική και σε άλλους τομείς της ζωής μου.
Όταν πάω σε μια συνέντευξη για δουλειά, σε μια καθημερινή αγχωτική κατάσταση,
όπου μπορώ να μεταφέρω τα όσα έμαθα περπατώντας πάνω στον ιμάντα...
Κι έτσι, πράγματα που συνήθιζαν να με αγχώνουν πολύ
δεν με επηρεάζουν πλέον το ίδιο.
Όταν το σκέφτομαι,
ξέρω ότι δεν υπάρχουν πολλά που να με αγχώνουν.
Η οικογένειά μου είναι υγιής και ευτυχισμένη.
Είμαι περήφανος για την καριέρα μου.
Ωστόσο, ακόμα νιώθω το άγχος να με τρώει από μέσα.
Έτσι, για χάρη της μακροχρόνιας υγείας μου, θέλω να το κυριεύσω.
Κάτι που μου προκαλεί πολύ άγχος και στρες,
είναι όταν προσπαθώ να κάνω πολλά πράγματα μαζί.
-Ναι. -Ξέρεις, όταν...
-Ναι. -Όταν δουλεύω σε πολλά έργα
και έχω να απαντήσω σε πολλά email και τηλέφωνα.
Αρχίζει να με καταβάλλει...
Νομίζω πως το κλειδί εκεί είναι να συνειδητοποιήσεις
αν υπάρχει ανάγκη να λες σε όλα ναι.
Όταν άρχισα την υποκριτική,
οι γονείς μου είχαν πολύ λίγα χρήματα, ενώ μεγάλωνα
-και.. -Ναι.
μιλούσα με τον πατέρα μου
για το πότε θα ξεπληρώσει την τράπεζα.
-Κι αυτός απλώς έλεγε... -Ναι.
-"Ποτέ, θα... -Ναι.
"...θα πεθάνουμε με χρέη".
Κι αυτό με ενοχλούσε από πολύ μικρή ηλικία.
Ξέρεις.
Το έπαιρνα προσωπικά και έλεγα
ότι δεν το θέλω αυτό για εμένα και την οικογένειά μου.
-Ναι. -Και,
για να είμαι απόλυτα ειλικρινής,
ασχολήθηκα με την υποκριτική, για να βγάλω τους γονείς από τα χρέη.
Όμως, ακόμα έχω το βάρος ότι όλα θα χαθούν.
-Όλα θα εξαφανιστούν... -Ναι.
...αν δεν πω ναι σε όλα,
αλλά τότε φτάνει η στιγμή που τα πράγματα...
-Ναι. -...συσσωρεύονται
-το ένα πάνω στο άλλο και... -Ναι.
απλώς σε χτυπάει κατακούτελα. Καταλαβαίνεις;
Ο Κρις νιώθει καταβεβλημένος, όταν η πίεση γίνεται υπερβολική στη ζωή του.
Όμως, έχω μια τεχνική που μπορεί να τον βοηθήσει με αυτά τα έντονα συναισθήματα.
Θα τον βάλω να δοκιμαστεί σε μια πρακτική άσκηση,
όπου το άγχος χτυπάει κόκκινο.
ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
Σήμερα, θέλω να σε εκθέσω
σε ένα διαφορετικό είδος ακραίου άγχους.
-Και... -Στοίχημα ότι έχει να κάνει
-με φωτιά. -Πράγματι.
Άρα, χτες κόντεψα να πνιγώ και σήμερα,
θα καώ ολόκληρος.
Αυτό δεν είναι έκθεση στο στρες, μεσαιωνικό βασανιστήριο είναι.
Φωτιά, παιδιά. Φύγαμε.
Μιας κι ο Ζοκ τα πήγε τόσο καλά στο τεστ VR,
σκέφτηκα να χρησιμοποιήσει και κάποιες συμβουλές της Μοντούπε.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Χτες, δοκιμάσαμε τον εσωτερικό διάλογο, αλλά μερικές φορές,
όταν βρίσκεσαι εν ώρα δράσης
και νιώθεις έκρηξη αδρεναλίνης, όταν νιώθεις να αυξάνονται οι παλμοί σου,
ένα από τα κομβικά σημεία είναι απλώς να ανασάνεις.
Αυτό κάνουν οι διασώστες πρώτων βοηθειών και λέγεται τετράγωνη αναπνοή.
-Αναπνοή, κράτημα, εκπνοή, κράτημα. -Εντάξει.
Φανταστείτε τις τέσσερις πλευρές ενός κουτιού.
Αυτό που θα κάνετε είναι:
εισπνέετε για τέσσερα δευτερόλεπτα, κρατάτε για τέσσερα δευτερόλεπτα,
εκπνέετε για τέσσερα δευτερόλεπτα, κρατάτε για τέσσερα δευτερόλεπτα.
Αυτή είναι η διαδικασία. Τέσσερα δευτερόλεπτα το κάθε βήμα.
Εισπνοή, κράτημα, εκπνοή, κράτημα.
Αναπνοή, ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Παύση, ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Εδώ πρόκειται για ακραία κατάσταση, αλλά φαντάζεστε πως
σε κάθε περίσταση της ζωής σας, όταν αισθάνεστε ότι οι παλμοί ανεβαίνουν,
-μπορείτε να χρησιμοποιείτε την τεχνική. -Αναπνοή.
-Αναπνεύστε από μέσα. -Το 'χουμε.
Αυτή η απλή τεχνική αναπνοής αποδεικνύει ότι τα σήματα άγχους
που συνδέουν το μυαλό και το σώμα μας, δεν έχουν μόνο μία κατεύθυνση.
Το σώμα μπορεί επίσης να στείλει σήματα πίσω.
Όσο πιο αγχωμένος είμαι, τόσο πιο γρήγορα αναπνέω
και όσο πιο γρήγορα αναπνέω, τόσο πιο αγχωμένος γίνομαι.
Είναι φαύλος κύκλος.
Όμως, αν αναπνέω αργά και βαθιά, οι νευρώνες στο στήθος μου
θα εντοπίσουν την αλλαγή της κίνησης
και θα πλημμυρίσουν τον εγκέφαλό μου με σήματα χαλάρωσης,
κλείνοντας το κύκλωμα της αντίδρασης πάλης ή φυγής.
Από άκρη σε άκρη μέσα στο σώμα μου, τα πάντα ηρεμούν.
Από τους καρδιακούς παλμούς και τις ορμόνες του στρες, μέχρι το άγχος.
Αυτή είναι μια προσομοίωση αστικής πυρκαγιάς.
Τάρα, Κρις, θα είστε η πρώτη ομάδα.
Για να με βοηθήσει να φέρω εις πέρας την άσκηση,
η Μοντούπε με έβαλε στην ομάδα της Τάρα Λάουβ.
Είναι πυροσβέστης με δεκαέξι χρόνια εμπειρίας.
Ο Κρις κι εγώ πρέπει να εντοπίσουμε πού είναι η φωτιά.
Μετά απλώς πέρνα το κορδόνι στον λαιμό από εδώ
για να βγάλεις τον φακό σου.
Προφανώς θα πρέπει να σβήσουμε τη φωτιά το συντομότερο,
αλλά και να διασώσουμε τυχόν τραυματίες από το εσωτερικό του κτιρίου.
Θα είναι σαρωτικό για αυτόν,
γιατί πρόκειται για πραγματικά οξύ, ξαφνικό άγχος.
Πρέπει να βγάλεις έξω τρεις πολύ βαριές κούκλες.
Θέλω ακριβείς αναφορές για το πόσος αέρας σας έχει μείνει
και θέλω να τους βγάλετε όλους από το κτίριο,
πριν σας τελειώσει το οξυγόνο.
Άρα, ελέγξτε την αναπνοή σας.
Δεν θέλω να χρησιμοποιήσετε όλον τον αέρα που έχετε.
Πιάστε δουλειά!
Με περιορισμένο αέρα και τρία άτομα να εντοπίσω,
θα πρέπει να αναπνέω αργά, αλλά να δουλεύω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Εντάξει. Η πρώτη ομάδα μπαίνει τώρα.
Μπροστά.
Βλέπεις την πόρτα στο τέλος; Κατευθύνσου προς τα εκεί.
-Εντόπισε τη φωτιά. -Δεν βλέπω την πόρτα.
Συνέχισε να προχωράς.
Έχει απόλυτο σκοτάδι, σου προξενεί ταραχή.
Είναι πολύ δύσκολη δουλειά κι εγώ παλεύω να βρω την αναπνοή μου.
Σταμάτα. Θα ρίξουμε μια ματιά μέσα να δούμε τι υπάρχει εκεί.
Έτοιμος; Πάμε.
Έχουμε δύσκολη φωτιά σε εξέλιξη.
Προσπαθώ να θυμηθώ όλα όσα με δίδαξαν.
Τι κάνω; Ρίχνω;
Ρίξ' το απευθείας στη φωτιά.
Προσπαθώ να ακούσω. Έχει θόρυβο, ζέστη, είναι άβολα.
Είμαι εξαντλημένος. Τα πνευμόνια μου καίνε,
ενώ προσπαθώ να πάρω αρκετό οξυγόνο.
Κρις, θέλω να ψάξεις όλη την περιοχή.
Ψάχνεις για τραυματία, εντάξει;
Εντάξει.
Αναπνέει πολύ έντονα. Γρήγορα.
Θεέ μου, αναπνέει πολύ πιο γρήγορα από όταν ξεκίνησε.
Έχει λαχανιάσει.
Έχω τραυματία.
Τραβώντας το έξτρα βάρος, η αναπνοή γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.
-Βλέπω έναν να βγαίνει. -Κερδίζουμε.
Βγαίνει ένας.
Πόσο αέρα έχεις; Εκατό. Δεν έχεις πολύ αέρα,
αλλά ακόμα δεν έχουμε ελέγξει εντελώς τον πάνω όροφο
και πρέπει να το σιγουρέψουμε.
-Μπορείς να το κάνεις για μένα; -Ναι.
Ναι.
Δεν βλέπω.
Ξέρω ότι αναπνέω πολύ γρήγορα
και ότι πρέπει να επιβραδύνω, για να ψάξω τους πάνω ορόφους.
Ομάδα ένα, επιβεβαιώστε γρήγορα ότι όλα είναι εντάξει.
Δεν βλέπω από εδώ. Είναι μια πόρτα.
Ομάδα ένα, πώς είναι ο αέρας σας;
Κρις, πόσο αέρα έχεις;
Είμαστε στο 70, όβερ.
Ελήφθη. Ομάδα ένα, είστε στο 70.
Πρέπει να αποσυρθείτε από το κτίριο.
Κρις, πρέπει να βγούμε έξω. Πρέπει να βγούμε τώρα, απόσυρση.
Με τον αέρα μου να λιγοστεύει, ο αρχηγός εγκαταλείπει την αποστολή.
Πάμε. Έλα, Κρις, έλα...
Μέσα στη φωτιά, πιστεύω ότι η τετράγωνη αναπνοή χάθηκε τελείως,
γιατί η τεχνική αναπνοής που χρησιμοποιούσα ήταν απλώς να παίρνω
όσο το δυνατόν περισσότερο οξυγόνο.
Όταν είσαι μέσα στη φωτιά...
είσαι σε λειτουργία επιβίωσης, υποθέτω.
Νιώθω ρηχός, κάπως κενός και απογοητευμένος από τον εαυτό μου
που άφησα το άγχος να με κυριεύσει σε εκείνη την κατάσταση.
Δεν μπορώ να φανταστώ αν ήταν αλήθεια. Πώς θα ήταν;
Έχω δει πολλούς πυροσβέστες να έχουν χωρίσει
από τους συντρόφους τους. Κι αν το σκεφτείς πιο καλά,
πρόκειται για μια υποβόσκουσα συσσώρευση άγχους που δεν είχαν καταλάβει.
-Εντάξει... -Καταλήγει σε μια σταδιακή κατάρρευση
της ζωής τους και της σωματικής,
συναισθηματικής και ψυχικής τους υγείας.
Λοιπόν, θα ήθελα όλοι να κλείσετε τα μάτια σας.
Μία ώρα μετά την άσκηση, η αντίδραση του Κρις στο άγχος είναι ακόμα υψηλή.
Γι' αυτό θα ελέγξω τον ρυθμό της αναπνοής του
κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας διαλογισμού.
15,3 RPM ΡΥΘΜΟΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ
Οι πυροσβέστες χρησιμοποιούν τακτικά αυτήν την πρακτική,
για να μειώσουν το μακροχρόνιο άγχος, εστιάζοντας στο τι βιώνουν
και νιώθουν εκείνη τη στιγμή.
Να έχετε συνείδηση όλων των κυττάρων
που κινούνται στο σώμα σας από την κορυφή ως τα πόδια.
Αν κι είμαι εξοικειωμένος με τον ενσυνείδητο διαλογισμό,
το βρίσκω δύσκολο να χαλαρώσω κατόπιν εντολής...
ιδίως αφού το μυαλό μου τρέχει και γυρίζει στα γεγονότα της ημέρας.
Και μετά, τραβάω τον εαυτό μου πίσω σε κατάσταση συγκέντρωσης.
Κι αρχίζω να αισθάνομαι πολύ πιο γαλήνιος.
Ο ενσυνείδητος διαλογισμός είναι μια εξαιρετικά ισχυρή τεχνική.
Όχι απλώς μας κάνει να αισθανθούμε λιγότερο αγχωμένοι παροδικά,
αλλά αν το κάνουμε τακτικά, μπορεί να μεταβάλει την αντίδρασή μας στο άγχος.
Το δίκτυο στον εγκέφαλό μας που πυροδοτεί το κύκλωμα πάλης ή φυγής
πρέπει να είναι υπερευαίσθητο για να σε κρατάει ασφαλή.
Το πρόβλημα είναι ότι κάθε είδους πίεση της καθημερινότητας το ενεργοποιεί.
Ωστόσο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μόλις οκτώ εβδομάδες
συστηματικού ενσυνείδητου διαλογισμού μπορεί να δημιουργήσει νέες συνδέσεις
σε σημεία κλειδιά του εγκεφάλου...
κάνοντάς μας λιγότερο επιρρεπείς σε υπερβολικές αντιδράσεις ενόψει άγχους.
ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΓΧΟΥΣ
Πώς είναι τα στατιστικά μου; Άλλαξαν; Είχαν διακύμανση;
Όταν ήρθες, ήταν ανεβασμένα, αλλά μετά υπήρξε
μια πολύ σημαντική μείωση, ώσπου παρατήρησα τον ρυθμό της αναπνοής σου
να πηγαίνει στο τέσσερα περίπου.
Άρα, κάνει διαφορά, ακόμα και μέσα σε 15 λεπτά.
Σκέψου να αυξάνεις τον χρόνο με τον καιρό ή να γίνει επαναλαμβανόμενη πρακτική,
μια τακτική άσκηση που δεν σε βοηθάει μόνο
ως πυροσβέστη για μεγαλύτερο διάστημα,
αλλά και για να έχεις μια μακρόχρονη και υγιέστερη ζωή.
Καταλαβαίνω πως μπορούν αυτές οι τεχνικές να με βοηθήσουν
με το άγχος της καθημερινότητας.
Αλλά να περιορίσουν το στρες μου,
ενώ βρίσκομαι σε ύψος 275 μέτρων και πρέπει να διασχίσω έναν στενό γερανό;
Αλήθεια, δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος για αυτό.
Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡΑΝΟΥ
Πάμε, φιλαράκι.
Νιώθω σαν αθλητής του UFC. Φτάσαμε.
Τα νεύρα μου είναι σίγουρα τσιτωμένα σήμερα το πρωί.
Αρρωσταίνω που σκέφτομαι τη θέση σου.
Αν μοιάζω ήρεμος, είναι η καλύτερη ηθοποιία της ζωής μου.
-Ναι. -Δεν μοιάζεις.
Τα πόδια μου τρέμουν σαν ζελές...
αλλά προσπαθώ να διατηρώ τη συγκέντρωσή μου.
Όχι, ρε μάγκα.
Δες εκεί. Αηδιαστικό! Αποκλείεται!
Ελπίζω ότι όταν ανέβω πάνω για να περπατήσω στον γερανό,
θα μπορώ να πω στον εαυτό μου ότι θα είναι συναρπαστικό.
Τι ενθουσιασμός!
Αντί να του λέω πόσο τρομαγμένος είμαι.
Εντάξει.
Πώς νιώθεις;
Ακόμα ανά στιγμές ο εγκέφαλός μου λέει,
"Γιατί στον διάολο το κάνω;"
Και πρέπει να γυρίσω πίσω και να πω, "Όχι, μπορώ να με δω
"να το κάνω με επιτυχία".
Αλλά εμφανίζεται η άλλη φωνή που λέει, "Όχι, όχι, όχι,
"δεν θα πάει καλά, θα αποτύχεις.
Και πιστεύω ότι έχει να κάνει
με το πού δίνεις προσοχή.
Είναι ο τρόπος σκέψης σου σχετικά με το άγχος που σου επιβάλλει
αν το αποτέλεσμα θα είναι θετικό ή όχι.
Χτες το βράδυ δεν κοιμήθηκα καλά.
Νιώθω αυτό το περίεργο αίσθημα ιλίγγου.
Είχα στο μυαλό μου την εικόνα του γερανού να πέφτει και να σπάει τα παράθυρα
κι εγώ να κρέμομαι στο δωμάτιο από κάτω.
Ο γερανός ήταν έτοιμος να καταρρεύσει κι έπρεπε να βγάλω τη ζώνη.
Ενδιαφέρον σενάριο, έτσι δεν είναι;
Ανησυχώ ότι το μυαλό του Κρις δεν αντιμετωπίζει σωστά την κατάσταση.
Πρέπει να αναγνωρίσει αυτές τις αρνητικές σκέψεις
και να τις προσπεράσει.
Γιατί η πραγματική πρόκληση σήμερα δεν είναι απλώς να διασχίσει τον γερανό...
είναι να περπατήσει με ηρεμία,
χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που έμαθε για να διατηρήσει τον ρυθμό
της καρδιάς και της αναπνοής του υπό έλεγχο.
Πώς νιώθεις; Είσαι αγχωμένος;
Όλο αυτό με ρωτάς, οπότε ναι, έχω αρχίσει να το νιώθω.
Έφτασε η στιγμή και κατευθύνομαι προς την ταράτσα.
Νιώθω τους σφυγμούς μου να αυξάνονται.
Και υπενθυμίζω διαρκώς στον εαυτό μου τον λόγο που το κάνω.
Δεν θέλω το άγχος να κυριεύει τη ζωή μου. Ούτε να βλάπτει την υγεία μου.
-Τα λέμε παιδιά. Πλάκα είχε. -Καλή τύχη, φίλε.
-Τριάντα διασκεδαστικά χρόνια. -Καλά θα είσαι.
-Την αγάπη μου, φίλε. -Σ' αγαπώ.
Θα σου μιλάω από εκεί πάνω
-πού και πού. -Ναι.
Αλλά το έχεις.
Τα λέμε στην άλλη πλευρά.
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 73 BPM
Έχει αέρα εκεί πάνω.
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 79 BPM
Τρέμουν τα πόδια μου.
-Έχεις άγχος, έτσι; -Έχω άγχος.
Προχώρα εκεί και κοίτα ευθεία. Τα φτάνεις αυτά, σωστά;
Νιώθω τα πόδια μου απίστευτα βαριά.
-Μια χαρά φαίνεσαι εκεί πάνω. -Έβγαλε τα χέρια του.
-Έτοιμος. -Μην ξεχνάς να αναπνέεις!
Τι σκέφτεσαι;
Τίποτα. Απλώς προσπαθώ να απολαύσω τη θέα και να νιώσω άνετα
σε μια πολύ άβολη κατάσταση.
Οι μετρήσεις του Κρις είναι ήδη πολύ πιο πάνω από το επίπεδο αναφοράς.
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 118 BPM
Ελπίζω να καταφέρει να κρατήσει τους παλμούς του κάτω των 100 ανά λεπτό.
Όμως, τώρα είναι στο 118 και ο αριθμός ανεβαίνει γρήγορα.
Έχω επίγνωση ότι ο εγκέφαλός μου λέει, "Τι κάνουμε;"
Έχει να κάνει...
έχει να κάνει με το να σκέφτεσαι λιγότερο.
Προς το παρόν, σκέφτομαι όλα όσα θα μπορούσαν να πάνε λάθος.
Προς το παρόν, ξέρεις...
Δεν το έχω αφήσει να μπει στο μυαλό μου εδώ και λίγες μέρες.
Αλλά... Ακόμα και τώρα, το μυαλό μου λέει, "Τι κάνουμε εδώ πάνω;"
Κατάλαβες;
Οπότε στέκομαι εκεί πάνω, κοιτάζω κάτω.
Είναι πολύ ψηλά. Ο αέρας φυσάει.
Σκέφτομαι ότι έχω τους φίλους μου εδώ για υποστήριξη.
Εφαρμόζω την τετράγωνη αναπνοή.
Ένα βήμα, απλά ένα βήμα, ένα βήμα.
Ένα βήμα, ένα πόδι, μια στιγμή, μια αναπνοή.
Παίρνω άλλη μια μεγάλη αναπνοή.
Κι αρχίζω να περπατάω.
Νιώθω λες και δεν μπορώ να περπατήσω κανονικά.
Αναπνέεις πολύ καλά.
Πολύ καλύτερα από χτες.
Τα πόδια μου είναι πολύ περίεργα.
-Το νιώθω πολύ ασταθές τώρα. -Πρόσεχε το βήμα, φίλε.
-Θεέ μου. -Ναι.
Συνεχώς λέω στον εαυτό μου, "Όλα καλά. Το 'χουμε. Γι' αυτό έχουμε εκπαιδευτεί.
"Συνέχισε να αναπνέεις. Μείνε ήρεμος".
ΚΑΡΔΙΑΚΟΙ ΠΑΛΜΟΙ 128 BPM
Έχει πολύ αέρα εδώ πάνω. Και... Αρχίζει να είναι λίγο...
Ουάου!
Οι παλμοί του αρχίζουν να πέφτουν λίγο.
Μπράβο.
Το έκανα. Είναι όμορφα. Κοίτα που είμαι, κοίτα τη θέα.
Παραδέξου το. Γι' αυτό προπονήθηκα.
Μετά συνειδητοποίησα ότι πρέπει να γυρίσω πίσω!
Θέλω να κοιτάξω κάτω, αλλά και δεν θέλω.
Θέλω απλώς να τελειώνω.
Γιατί το έκανα αυτό; Όχι.
Κοίταξα κάτω και... όλα άρχισαν να...
Ένιωσα να έχω ίλιγγο και ένα τεράστιο κύμα αδρεναλίνης.
Σύντομες στιγμές που έλεγα, "Δεν μπορώ να το κάνω".
Και ένιωθα τους παλμούς μου να αυξάνονται.
Είσαι καλά;
Προσπαθώ να μειώσω τους σφυγμούς μου.
-Τι λένε οι μετρήσεις; -Είναι στους 145 παλμούς.
Είναι οι διπλάσιοι από όταν είναι σε ακινησία.
Κοιτάζοντας κάτω μου φέρνει αηδία.
Κρις, πήδα στο ελικόπτερο, φίλε. Θα τα καταφέρεις.
Τώρα θέλω μόνο να συγκεντρωθώ στις τεχνικές αναπνοής,
στις στρατηγικές που μου δίδαξε, για να δω αν μπορώ να μειώσω τους παλμούς μου.
Έτσι, απλώς στέκομαι για μια στιγμή και κοιτάζω έξω.
Φέρνω τον εαυτό μου πίσω σε κατάσταση συγκέντρωσης και είμαι παρών στη στιγμή.
Ενσυνείδητος και παρών.
Μπλοκάρω οποιαδήποτε αμφιβολία.
Λέω συνεχώς στον εαυτό μου ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην το κάνω.
-Κάνω το πρώτο μου βήμα. -Να τος.
-Πώς είναι οι παλμοί μου; Μειώθηκαν; -Ναι, έχουν πέσει στους 103.
Είχαν φτάσει τους 145, άρα...
-Ναι. -Το 'χει.
Με κάθε βήμα, φαίνεται να αποκτώ περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Ξέρω ότι οι τεχνικές δουλεύουν, έτσι αφήνομαι να απολαύσω την εμπειρία.
Νιώθω ότι έχω τον έλεγχο.
Οι σφυγμοί σου πέφτουν στους 90, 88, 87!
Συνεχίζουν να πέφτουν. Να πώς χρησιμοποιείς τα εργαλεία!
-Και λίγες κινήσεις καράτε! -Τώρα έγινε αλαζόνας.
Έχει αυτοπεποίθηση, έτσι;
-Να το Καράτε Κιντ! -Ναι.
-Υπερβολικά έντονο. Ουάου. -Μπράβο, Κρις.
-Συγχαρητήρια, φίλε. Είμαι περήφανος. -Υπέροχο!
Ήταν πιο δύσκολο από το VR;
-Τρελά πιο δύσκολο. -Όντως;
-Είναι πολύ ζόρικο. -Ναι.
Σαν να σου χτυπάει ο φόβος την πόρτα.
Ναι.
Τι επίπεδο άγχους ήταν για σένα;
Αν με έβαζες σε αυτήν την κατάσταση, δίχως συζήτηση ή εξάσκηση πριν,
νομίζω ότι θα έλεγα,
"Όχι. Με τίποτα".
Άρα, αυτή η εμπειρία δεν έχει να κάνει μόνο με οξύτατες στιγμές άγχους σαν αυτή,
αλλά με τον μακροχρόνιο στόχο, με τη μακροζωία,
εξάλλου, γι 'αυτό ήθελες να το κάνεις εν μέρει.
Σε κάθε βήμα που συγκεντρώνεσαι, κάθε στιγμή που αναπνέεις,
σου επιτρέπει να ζεις περισσότερο,
γιατί δεν έχεις χρόνια αντίδραση άγχους.
-Ναι. -Και επιτρέπεις στον εαυτό σου
να γυρίσει στο επίπεδο αναφοράς με φυσικό τρόπο κι όταν το κάνεις αυτό,
σημαίνει ότι έχεις μικρότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων,
έχεις μικρότερο κίνδυνο να μην ανακάμψεις σε περίπτωση ασθένειας.
Άρα, δεν έχει να κάνει με τη στιγμή, αλλά με τα μακροπρόθεσμα οφέλη.
Ελπίζω την επόμενη φορά που τα παιδιά θα έχουν ξέσπασμα σε εστιατόριο
και θα τραβάνε βίντεο,
να χαμογελάσω και να χαλαρώσω...
-Ναι. -Να είναι αληθινό. Να μην παίζω ρόλο.
Νομίζω ότι αυτό που κρατάω από αυτήν την εμπειρία είναι ότι...
η ιστορία που λες στον εαυτό σου γίνεται η πραγματικότητά σου.
Αν πριν βγω πάνω στον γερανό, έλεγα στον εαυτό μου
ότι δεν είμαι ικανός να το κάνω ή ότι θα πέσω,
τότε πιθανότατα θα είχα αποτύχει, δεν θα το είχα κάνει.
Πραγματικά είναι ζήτημα θέλησης.
Άρα, δεν χρειάζεται να σε κυριεύουν αυτά τα τρομακτικά αισθήματα.
Υπάρχει ζώνη για τον Ζοκ;
Πρέπει να βρούμε μικρή.
Κλείσε την κάμερα.
-Ναι. -Κατ.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΓΧΟΥΣ ΤΟΥ, Ο ΚΡΙΣ ΘΑ:
ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΡΑΓΩΝΗ ΑΝΑΠΝΟΗ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΝΤΑΣΗ
ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΤΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΥΠΟ ΠΙΕΣΗ
Ναι!
ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΔΙΑΦΕΡΕΙ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΕΙΔΙΚΟ
ΠΡΙΝ ΠΡΟΒΕΙΤΕ ΣΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ.
Υποτιτλισμός: Τόνια Σάτου