SERIAL NETFLIX
Kompleksy związane z moim wyglądem na pewno wpłynęły na życie uczuciowe.
Dzięki temu eksperymentowi będę oceniana za to,
kim jestem, a nie jak wyglądam.
Moje doświadczenie z randkami jest do bani.
Jestem tu, bo szukam tego jedynego.
Kogoś, kto kocha moją osobowość, a nie to, jak wyglądam.
Obym go znalazła.
Najpierw poznam serce tej drugiej osoby.
Jestem gotowy na ślub, ale jeszcze nigdy nie czułem prawdziwej miłości.
Tylko mojej mamie powiedziałem „kocham cię”.
Uroczo tu.
Cześć!
- Co u was? - Niewiele.
- Rany. - Siądźcie.
Zaczynamy.
- Robi się poważnie, co? - Tak.
Wróciliśmy!
Witajcie, nazywam się Vanessa Lachey.
- A ja to Nick Lachey, to jasne. - Oczywiście.
Drogie panie, witajcie w Love Is Blind.
Witamy w Love Is Blind.
Tak jest!
Uważacie, że świat randek stał się strasznie powierzchowny?
Tak.
No tak.
Chodzi tylko o wygląd.
- Bez głębi. - Tak.
Faceci z apek randkowych szufladkują mnie, bo jestem Azjatką.
Zakładają, że będę bardziej uległa,
ale na żywo widzą, że jestem towarzyska.
- Tak, mała. - Myślę o karierze, mam swoje zdanie.
Po randce zawsze słyszę: „Tego się po tobie nie spodziewałem”.
Ciekawe.
Chodzi o wygląd i pierwsze wrażenie.
Blondynka i duże cycki? Musi być imprezowa.
To nie materiał na żonę, nie dają mi szansy.
Nie mogę się otworzyć, być bezbronną, być sobą.
Mogę tak wiele dać, ale nie docieram do tego punktu.
- Tak. - Chcemy być kochani za naszą osobowość.
Panowie są tu z tego samego powodu.
Ten eksperyment to sprawdzona metoda szukania miłości.
Przez dziesięć dni
będziecie mogli zakochać się
na podstawie tego, kim jesteście.
- Wspaniale. - Nie chodzi o wygląd.
Nie chodzi o rasę, pochodzenie czy majątek.
Żadnych urządzeń,
żadnych rozpraszaczy.
Będziecie się komunikować tylko w prywatnych kabinach.
Będzie was dzieliła jedna cienka ściana.
- Nigdy się nie zobaczycie. - Wiemy.
Decyzje należą do was.
Sami wybieracie, z kim spędzicie czas.
Jak wybierzecie, z kim chcecie spędzić życie,
oświadczcie się.
- Rany. - No tak.
Jeśli druga osoba się zgodzi,
po raz pierwszy zobaczycie swoją narzeczoną.
A po miesiącu weźmiecie ślub.
Musicie podjąć najważniejszą decyzję w życiu.
I robi się ciekawie!
Powiesz „tak” temu, w którym się tu zakochałaś?
I to na ślepo.
A może prawdziwy świat zniszczy tę miłość
i rozstaniecie się już na zawsze?
Czy miłość naprawdę jest ślepa?
Mój Boże…
Gotowe na miłość swojego życia?
Tak.
To przejdźcie przez te drzwi, bo kabiny zostały oficjalnie otwarte!
- Otwarte! - Lecimy!
- Powodzenia! - Dalej, dziewczyny! Idźcie po mężów!
- Gotowa? - I to jak.
Długo na to czekałyśmy.
- Gotowy? - Boże.
Cieszę się na kabiny, bo zawsze na pierwszej randce…
KONSULTANT BIZNESOWY
…dziewczyny mówią o moich siwych włosach.
Mam przez to kompleksy.
W tych kabinach czeka na nas miłość życia.
Moje wygląd, waga i kolor skóry są nieistotne.
Pochodzenie jest nieważne, chodzi o to, kim jestem.
Nie mogę się doczekać tego,
co może na mnie czekać w jednej z tych kabin,
bo chcę stąd wyjść z mężem.
- Masz już pierwsze pytanie? - Ciągle nie.
- Po prostu wchodzisz? - Tak.
Do dzieła.
Do dzieła!
Cześć.
- Hej. - Hola.
- Dzień doberek. - No to ruszamy.
- Byłaś kiedyś zakochana? - Najpierw imię.
Boże.
Kładę rękę na ścianie. Widzisz ją?
Nie.
- Też się tak stresujesz? - Boże.
- Halo. - Witaj w mojej kabinie.
Jestem zainteresowana tym eksperymentem…
KOORDYNATORKA
…bo nie mam cycków i tyłka, więc jeśli się nie wystroję,
czasem wyglądam jak trzynastolatek.
Chcę znaleźć partnera.
Zawsze myślałam, że to będzie mój przyjaciel.
To świetna historia dla dzieci.
„Poznałam twojego tatę podczas eksperymentu.
Umawiałam się wtedy z 14 innymi facetami”.
„Mamo, co?”
- Witaj. - Cześć.
Jak masz na imię?
Iyanna.
- A ty? - Iyanno, tu Jarrette.
- Skąd jesteś? - Z Atlanty, a ty?
Anchorage na Alasce.
To mój aktualny adres.
Nie zgrywaj się.
- Skąd jesteś? - Z Chicago.
- Za bardzo się zgrywa. - Lubię żarty.
Czym się zajmujesz?
Jestem koordynatorką w agencji surogatek.
- Chcesz dzieci? - Oczywiście.
- Ja chcę dwójkę maluszków. - Przynajmniej.
Mogłabym mieć czwórkę, jeśli będzie nas stać…
- Że co? - Jeśli będzie czas…
Co powiedziałaś?
- Cztery? - Zbyt ambitnie?
Chcesz połowę drużyny?
Zawsze chciałam dużej rodziny, bo sama jej nie miałam.
Byłam jedynaczką,
czułam się samotna.
Jesteś blisko z mamą?
Nie, mama wychowywała mnie do dziewiątego roku życia,
a potem nie była w stanie dłużej się mną zajmować,
więc oddała mnie kuzynce.
U niej byłam do osiemnastki, ale wyrzuciła mnie z domu,
więc poszłam do chrzestnych, którzy adoptowali mnie w wieku 22 lat.
- Miałaś intensywne dzieciństwo. - Prawda.
Trafiłam na tyle przeciwności,
że nie powinnam być tak zdrowa.
Chcę cię przytulić.
Nie trzeba.
Cholera, dobra. Tulę się do ściany.
Chcę tu znaleźć żonę.
Kogoś do szpiku dobrego.
Jeszcze porozmawiamy.
Na pewno.
W zeszłym roku miałem poważny wypadek.
Przez tydzień leżałem na OIOM-ie.
Czułem się całkowicie bezradny.
Nie miałem tam kobiety,
która byłaby przy mnie,
która by ze mną walczyła.
Zdecydowałem się na ten eksperyment, bo jedna rzecz,
na której zależy mi najbardziej, to prawdziwa miłość.
Chcę kogoś, kto będzie przy mnie na dobre i na złe.
Po to tu jestem.
- Cześć. - Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Też. Jak masz na imię?
Mallory, a ty?
Miło cię poznać, ja nazywam się Jarrette.
- Miło mi, Jarrette. - Nie jak ten od Subwaya.
- Dzięki Bogu. - Ani ten od jubilerstwa.
- Co robisz w wolnym czasie? - Gram w futbol, softball i kosza.
A ty?
Uwielbiam biegać i tańczyć.
A w niedziele…
oglądam Bearsów.
Tak jest.
Dorastałam z dwoma braćmi,
więc uwielbiam sporty.
Ciężko znaleźć kobietę, która je lubi.
- To mi się podoba. - Super, dzięki, Jarrette.
Mówią na ciebie JerBear?
Nikt tak nie mówi.
Ja będę.
W dzisiejszych czasach nie analizujemy swoich uczuć.
Nie przeznaczamy czasu na myślenie o małżeństwie,
dzieciach,
wartościach i celach.
W dzisiejszych czasach
ludzie unikają tych rozmów
jak zarazy.
Witam.
Mam na imię Salvador.
Miło mi, ja nazywam się Mallory.
- Mallory. - Tak.
Dobra.
Opowiedz mi o sobie. Skąd jesteś?
Jestem z wielkiej latynoskiej bańki. El Paso w Teksasie.
Fajnie.
Mam latynoskie pochodzenie,
czasem jestem oceniany przez pryzmat kultury machismo,
ale ja taki nie jestem.
Wierzę, że wrażliwość jest ważna.
Lubię płakać.
Czuję, że emocje i łzy to siła.
Zwróciłem uwagę na ten proces,
bo w prawdziwym świecie
nie znalazłem kobiety, która doceniłaby moją miłość.
Po to tu jestem.
Zadziwiam wielu ludzi,
bo uczyłem się śpiewu operowego.
Skąd jest twoja rodzina?
Urodziłam się i wychowałam na południu Chicago.
Tata Meksykanin i mama Polka.
- Moi są z Meksyku. - Super.
- Znasz hiszpański? - Trochę.
- O cholera! - Przestań.
Dwie kultury?
No wiesz,
mam dużą i głośną rodzinę.
Jestem najmłodsza z czwórki.
Duża i głośna rodzina? Wesela muszą być super.
To ważne, to twoi podstawowi przyjaciele.
Jasne.
Widzę, że się zgadzamy.
- Rodzina jest dla mnie ważna. - Ile masz rodzeństwa?
- Mam dwie siostry. - Nieźle.
I starszego brata.
Jestem środkowym dzieckiem, rozjemcą wszystkich.
Środkowe miało przysparzać kłopoty.
Jestem bardzo wyluzowany i delikatny w środku.
Ferrero Rocher.
To urocze.
Podoba mi się.
- Mam nadzieję, że jeszcze pogadamy. - Ja też.
Żegnaj, moja miłości
Boże!
Nie widzę go, nie wiem, jak wygląda,
na początku mam tylko jego głos.
Sal ma bardzo ładny, uwodzicielski głos.
Boże.
Co robisz w niedziele?
Lubię być aktywna, brunch bez końca.
- To samo. - Poczekaj na Winną Danielle.
- Naprawdę lubię twój głos. - Serio?
Pewnie.
Bardzo się bałam.
Co, jeśli wejdę i usłyszę: „Rany, ale ona ma brzydki głos”.
Tylko tyle tu mam.
Co robisz?
Uwielbiam bić ściany.
Boże.
BUDOWLANIEC
I do tego mam motocykl terenowy.
Boże.
Chciałabym wyglądać jak J. Lo.
- Halo. - Nie ma jak w domu.
AGENT UBEZPIECZENIOWY
Boże, znowu muszę poprawić majtki.
- Pracuję w nieruchomościach. - Dużo sprzedajesz?
Do tego trzeba chyba być atrakcyjnym.
Świat jest pełen płytkich ludzi.
To normalne pytanie?
Trzeba pytać wprost, co nie?
No tak, nie o to tu chodzi.
Mam mnóstwo fanów na Instagramie.
Mam dużo przyjaciół, to jasne.
To szaleństwo.
Myślę, że dobrze sobie tu radzę, bo w mojej pracy
mam w aucie od pięć do dwudziestu ludzi jednocześnie.
Jasne.
Latynoska?
- Tak. - Naprawdę?
W połowie.
Latynoski klimat.
O Boże.
Uwielbiam kupować ciuchy dziewczynom.
Jaki nosisz rozmiar?
Kurwa, co?
- Lubisz ćwiczyć? - Nie jestem fanką.
- Naprawdę? - No.
Najlepiej dogaduję się z osobami, które ćwiczą.
Ile masz lat?
- Trzydzieści trzy. - Wolę młodsze.
- A ty? - Trzydzieści dwa.
- Jak masz na imię? - Deepti.
- Hinduska. - Cholera, skąd wiedziałeś?
Jestem Hindusem.
Urodziłam się w Indiach i przeniosłam tu, gdy miałam osiem lat.
Każdy mój poważny związek
był z blondynką.
Naprawdę? Dobra.
Dobrze pamiętam,
że gdy przeprowadziłem się do USA,
po raz pierwszy zobaczyłem śnieg
i blondynki.
Przy obu czułem dokładnie to samo.
Byłem zachwycony.
Gustu nie zmienimy.
Rozumiesz?
Uznałem, że wolę to od razu powiedzieć.
- Jasne. - Możesz…
- Zrobić z tym, co chcę? - Właśnie.
- Jak masz na imię? - Abhishek. Mów mi Shake.
- I nigdy nie chodziłeś z Hinduską? - Nigdy.
Zabawne. Ja też wybieram blondynów.
Naprawdę?
Do tej pory umawiałam się tylko z białymi.
Dwójka brązowych ludzi, którzy chodzą tylko z białymi.
- Co robisz? - Jestem weterynarzem.
- Cudownie. - Poza tym jestem też DJ-em.
Kocham muzykę.
Gdybyśmy byli na festiwalu muzycznym,
chciałabyś siedzieć facetowi na barana?
Tak. Chcesz mieć wyzwanie? Dasz radę?
Jasne, ale…
dam radę?
To bardzo powierzchowne.
Shake nie rozumie, jak działa Love Is Blind.
Chodzi o to,
by poznać siebie nawzajem,
a nie pytać, ile ważymy.
Rozumiecie?
Rozmowa szła tak dobrze, że zapomniałem, gdzie siedzimy.
- Straciłeś poczucie czasu. - Tak.
- I jak? Fajnie? - Tak, bardzo dobrze.
Cześć, dziewczyny.
- Hej! - Cześć.
Cześć!
Jak było?
Tak dobrze, że nie chcę przestawać.
Przyszłyśmy tu, mówiąc,
że jesteśmy gotowe na ślub.
Parę razy po siedmiu minutach rozmowy
wiedziałam o tej osobie więcej
niż o paru takich, z którymi chodziłam parę miesięcy.
To szaleństwo.
Jeden był taki zabawny.
Nie wiem, jak się nazywa, to zagadka.
To pewnie nie ten jedyny, jeśli go nie pamiętasz.
- Masz arkusz excelowski w zeszycie. - To mój algorytm.
Danielle lubi taki brunch jak ja, a to dla mnie ważne.
Czuję, że wszyscy…
Wiele osób będzie wybierało podobnie.
Od razu widać, którzy się wyróżniają.
To intensywny dzień.
Pasujemy do siebie z Shane’em.
- Też ją lubię. - Wkurzyłam się, że to koniec randki.
No i Shake.
Przy nim też myślałam: „To się nie uda”.
Lubię Nicka i trochę też Jarrette’a.
Jarrette miał ładny głos.
Kyle wydawał się być szelmą…
Rozrabiaka.
Z niektórymi na pewno nie pykło.
Mam też takie, z którymi było miło, i takie pośrodku,
z którymi sam nie wiem.
Naprawdę nas lubią, chcą za nas wyjść
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Mam ochotę na tego bajgla.
Trzy jagody. Jedz oszczędnie.
Poparzyłam sobie czoło prostownicą.
Próbuję to zakryć, ale się nie udaje.
I tak nas nie widzą, więc po co to robię?
Dzień drugi.
Umawiałam się z wieloma facetami z sieci.
Poznałem naprawdę dziwnego… To niegrzeczne.
Raz poszłam na randkę z facetem w dżinsowych szortach.
Nie był ubrany w moim stylu, więc założyłam, że będzie kiepsko,
bo nie ubieramy się tak samo.
To straszna głupota.
Tak nie znajdę miłości życia.
Kogo obchodzi, co on nosi?
Ważne jest to, czy mamy zgodne osobowości.
Ale dżinsowe szorty…
Czekajcie na mnie!
Dla mnie moment zwrotny, w którym pomyślałam:
„Chcę znaleźć tego jedynego, chcę męża”, nastąpił, gdy patrzyłam,
jak mój dziadek opiekuje się babcią z Alzheimerem.
Nie może się ruszać ani mówić.
Gdy zobaczyłam, jak bezwarunkowo ją kocha i wspiera,
pomyślałam: „Chcę tego”.
Chcę kogoś, kto będzie mnie kochał
niezależnie od mojego stanu, moich słabości i wad.
Nie chcę być samotna w wieku 80 lat,
chcę w życiu zaznać takiej miłości.
- Cześć. - Cześć, tu Shayne.
- Co u ciebie? - Super, a u ciebie?
Też.
- Z kim rozmawiam? - Natalie.
Natalie.
Tak, to ja.
- Miła niespodzianka. - Cieszę się, że rozmawiamy.
Zapisałam sobie to wczoraj w notesie.
Dodałam gwiazdkę przy twoim imieniu, bo chciałam kontynuować rozmowę.
- No proszę! - No tak.
Miałem wrażenie, że łatwo się z tobą rozmawiało.
Wszystko szło tak płynnie, bardzo podobała mi się ta energia.
Karmię się energią, więc…
po głosie poznaję, czy ktoś jest interesujący
i jaką ma osobowość.
Podoba mi się to.
Opowiedz o swojej pracy.
Jesteś konsultantką, prawda?
- Tak. - No dobra.
Nie chcę się chwalić, ale chyba się na tym znam, pasuję tam.
Mogę być z tobą szczery? Chwal się, ile wlezie.
To bardzo pociągające.
Nie chodzi o to,
żeby być aroganckim,
ale musimy być dumni ze swoich osiągnięć,
bądź pewna siebie.
To dla mnie takie seksowne.
Mówiłeś, że prowadzisz własny biznes.
Pewnie częściej niż ja
chodzisz na spotkania biznesowe.
To ważne, żeby mój mąż był silny i zdecydowany.
Czy to dziwne?
Pod koniec możemy być narzeczeństwem.
Nie będziesz moim chłopakiem,
będziesz narzeczonym.
Nie będziemy ze sobą chodzić.
Prosto do narzeczeństwa, narzeczono.
Wiesz, mogę wyjść za ciebie albo kogoś…
Czas!
Skupmy się na tym facecie.
- Jesteś moim numerem jeden. - Naprawdę? Ty moim też.
No proszę.
Boże.
Ten typ wymiata!
Co ci się w niej podoba?
To, że mnie lubi.
To pomaga.
Uwielbiam słowa, jestem jej faworytem.
A teraz…
Stary, powiedziała to,
a moje ego wystrzeliło w kosmos.
- Bum! - Czaję.
Lubię energię innych ludzi.
Nie mogę siedzieć za biurkiem, patrząc na Excela.
Niektórzy są w tym dobrzy,
ale ja muszę ładować się przy ludziach.
Czuję się świetnie.
Jestem jeszcze pewniejszy siebie.
To żart.
Randki w ostatnich latach to…
Według nich flirt to naśmiewanie się.
Spytała: „Shayne, prawda?”. Od razu wiedziała, kto wszedł.
Masz wyjątkowy głos.
- Brzmisz jak Beetlejuice. - Kurwa, jak Beetlejuice?
Kurwa, ciężko to przełknąć.
Jestem dziwakiem, pewnie. Nie mam z tym problemu, czaję to.
Ale mam dobre serce.
Kocham życie i lubię to, kim jestem.
Jestem kimś więcej, niż może się wydawać.
Mam nadzieję, że dziewczyny też to widzą.
Z kim rozmawiam?
- Shayne? - To Shayne?
Czy to Shayne?
Skąd to wiesz?
Cześć.
Hej.
Z kim rozmawiam?
Z Shainą.
Cześć, Shaina.
- Czy to Shayne? - Tak.
- Cześć, Shayne. - To oczywiste?
- Tak. - Dlaczego?
Twój głos.
Wszyscy mi to mówią.
Rozróżniam tylko twój głos.
To wspaniałe, wchodzę, a ty już wiesz, kim jestem.
Aspekt fizyczny na pewno jest istotny,
ale więź emocjonalna z daną osobą sprawia,
że stanie się atrakcyjna, tak jest i już.
Możesz być siódemką albo nawet piątką.
Jeśli jest zabawny i atrakcyjny emocjonalnie,
jeśli ma dobre serce, stanie się bardziej pociągający
i nie będzie piątką.
Wiedzieliście, że średni wzrost mężczyzny to 170 cm?
Nie chcę dziesiątki.
Nie chcesz, żeby inne się za nim uganiały.
Zapytaj kobietę.
Z wiekiem stajemy mądrzejsze.
Mam pytanie.
- Wal. - Jakiej chcesz żony?
Samoświadomej.
- Kogoś pewnego siebie. - Jasne.
Potrafię umacniać w ludziach cechy, które wyczuwam.
Wszyscy mamy kompleksy,
ale powiedz mi czasem komplement,
a cały dzień będę radosny.
Nigdy nie będziesz miał z tym problemu.
- Fantastycznie. - Jestem hypemanem.
Nawet jeśli robisz to dla żartu.
„Kochanie, twój tyłek wygląda dobrze!”.
To mnie zaskoczy i w ogóle…
- To ważne. - Bardzo ważne.
Komplementy to rzadkość.
- Uwielbiam je. - Zwłaszcza z bliskimi.
Ludziom się wydaje,
że przez osobowość ciągle słyszę komplementy.
Nic bardziej mylnego.
- Szaleństwo, co nie? - Fakt, ale sam w to wierzę.
- Ludzie już nie mówią komplementów. - Nie.
Gdybym nagle powiedział ci:
„Masz piękne oczy, ten kolor…”.
Stopiłbyś mi serce.
Dla niektórych to byłoby straszne.
- Wiele dziewczyn tak myśli. - Nie ja.
Jeśli widzę w kimś dobro, to czemu mu tego nie powiedzieć?
Fantastycznie.
- Lubisz się bawić? - Bardzo.
Od razu wiedziałam. To ważne.
- Jesteś bardzo dynamiczny, to dobrze. - Tak, to prawda.
Nigdy nie wiesz, co powiem za chwilę.
To dobrze.
- To była świetna rozmowa. - Zgadzam się.
Teraz lubię Shayne’a.
Nie wiem, jak wygląda, ale chyba jest wielkim misiem.
Widać, że ma dobre serce,
a poza tym…
Shayne i Shaina?
To urocze.
Mam przesrane.
Jak się całujesz? Ja lubię język do brzucha.
Ja język do języczka.
Jaki masz popęd seksualny?
- Poszedłeś na całość. - Tak.
- Zrobisz mi masaż? - Świetny.
Seks na bani,
seks na kacu,
wszystko.
Naprawdę?
Boże.
Na kacu jestem strasznie napalony.
- Ja też. - Chcę ciebie.
- Mówię ci. - Jasne.
Lubię jednego faceta.
Trochę się stresuję,
że inni goście coś mu powiedzą, bo oni chyba też mnie lubią.
Wielu mnie lubi.
Sama nie wiem.
Mam wielu przyjaciół.
Niektórzy są w poważnych związkach,
inni widują się z paroma osobami naraz.
Nie potrafię zrozumieć,
czemu taka dziewczyna jak ja
nie ma nikogo.
Z nikim nawet nie rozmawiam, a przecież jestem bardzo dobra.
Lubię Nicka.
Ale nie jestem sama.
Holly czy Molly?
Nazywa się Holly czy Molly?
- Danielle. - Nie, to chyba Holly.
Tak, Holly.
Albo Dolly, albo Molly.
Powiedziała, że Nick powiedział jej, że jest jego numerem jeden,
ale że dzieli to miejsce z inną.
Prawie na pewno chodzi o mnie, więc trochę mi ulżyło.
Nie sądzę, żeby była dla mnie konkurencją.
Co masz na myśli? Wiesz, że on was nie widzi.
Chyba wie. Chyba się zorientował.
No i zaczęłam besztać innych ludzi.
Nie powinnam tego robić, tak nie wolno.
Nie powinnam wam o tym mówić.
Pa. Powodzenia.
- Cześć. - Hej, tu Nick. Kto tam?
- Trisha. - Cześć, Trisha.
Czemu tak się cieszycie na rozmowę ze mną?
Nie chcę być zarozumiała, ale wszyscy mnie chcą.
- Nie mów im, że to powiedziałam. - Nie powiem ani słowa.
Rozmowa z kabiny jest u mnie bezpieczna.
Spoko. Co robisz w weekendy?
W soboty zazwyczaj spotykam się ze znajomymi.
Lubię jogę.
To zabawne, bo chciałabym, żeby ktoś ze mną ćwiczył.
Mam mnóstwo obserwujących na Insta,
którzy widzą, jak ciężko ćwiczę, i czasami…
ludzie są onieśmieleni moimi treningami.
Boją się, że nie nadążą.
- Nie wiem. - O rany.
Czego szukasz w dziewczynie?
Koniec końców chodzi o to,
że będziemy się widywać każdego dnia, więc musimy lubić razem przesiadywać.
Cudowne.
Nie lubię aplikacji do randek i randkowania w ogóle,
bo dają złudzenie niekończących się możliwości.
Nie korzystam z aplikacji.
Dlaczego?
No wiesz, randki z nieznajomymi.
Nie chcę tracić czasu i kalorii.
- Mojego czasu i kalorii. - Rany.
To samolubne.
Jasna cholera.
Staram się ich sobie nie wyobrażać,
bo zastanawiam się,
czy to osoba na resztę życia,
czy ktoś, z kim po prostu będę mógł się pobawić?
Muszę znaleźć kogoś, kto spełni oba te wymogi.
W życiu zrobiłem mnóstwo rzeczy, na które miałem ochotę.
Pierwszy z rodziny skończyłem studia.
Mam świetną karierę i mieszkanie.
Brakuje mi tylko osoby, z którą mógłbym się tym dzielić.
To ważny powód, właśnie dlatego tu jestem.
Co tam?
O Boziu.
Który ma fart?
Byłam wtedy młodą dziewczyną,
chodziłam może do szóstej klasy.
Wracałam raz do domu
i usłyszałam, że gość, którego lubiłam,
obrócił się i powiedział: „Ale ona jest gruba”.
To dziwne, bo minęło tyle czasu,
byłam tak młoda…
Wpuśćcie mnie!
…ale cały czas boję się,
że ktoś, z kim rozmawiam, powie: „Ma za duże ramiona i brzuch”.
Gdy patrzę w lustro,
widzę grubaskę.
Dobra. Powodzenia.
Dlatego chcę sprawdzić, czy ludzie polubią prawdziwą mnie.
Mam nadzieję, że gdy mnie poznają,
zobaczą, że jestem piękna niezależnie od mojej wagi.
- Halo. - Cześć.
- Kto tam? - Nick.
- Cześć. - Jak leci?
O czym myślisz?
- Teraz o tobie, to jasne. - Tak?
Nie mogłam się doczekać rozmowy z tobą, bałam się, że o mnie zapomnisz.
Skąd ten pomysł?
Boję się, że twoje inne randki będą lepsze.
Za dużo myślę.
Powiedz więcej.
W rodzinie mamy dużo rozwodów.
Nie widziałam związku, który miałby szczęśliwe zakończenie.
Tego się boję.
Czy pójdę w ślady rodziny?
- A twoi rodzice? - Rozwiedli się, jak miałem pięć lat.
- Naprawdę? - Tak.
Prawie każdy związek, który widziałam, kończy się rozwodem.
Byłam w związkach z facetami, przy których czułam się niepewnie.
Raz chodziłam z facetem, który leżąc ze mną w łóżku,
przeglądał na telefonie zdjęcia innych dziewczyn.
Jezu.
To strasznie namieszało mi w głowie.
W dzieciństwie byłam większa.
Jasne.
Schudłam 30 kilo.
- Trzydzieści? - Tak.
Nie chciałam o tym mówić.
Nie lubię o tym mówić. Boję się, że ludzie pomyślą:
„A jeśli znowu przytyje?”.
Ciągle się tego boję.
Od razu przyznam,
że sam byłem raczej większy.
- Naprawdę? - Aż do studiów.
Wtedy zacząłem ćwiczyć i dbać o zdrowie.
Nie jestem koksem,
mam figurę szczuplejszego tatuśka.
To mi się podoba.
Nie widzi mnie.
Nie wie, że nie ważę już stu kilo.
Musi zaufać, że pokocha prawdziwą mnie,
bo nie ma pojęcia, jaka jestem duża.
Nie wie, czy nadal mam nadwagę.
Wie, że byłam większa.
Fakt, że ktoś wyciągnął to ze mnie
w tak krótkim czasie, udowadnia,
że czuję się przy nim komfortowo.
No wiem.
- Partner musi być też przyjacielem. - Właśnie tak.
Przede wszystkim musisz upewnić się,
że chcesz z tą osobą spędzać czas.
- Tak. - Byłam w różnych związkach.
Raz czułam, że jesteśmy przyjaciółmi, ale czasami sobie tego nie wyobrażałam
i wtedy nie czułam do nich tego samego,
bo czegoś brakowało.
Pełna zgoda.
Boże.
Chcę być przy tobie.
Wiem. Jestem bardzo wrażliwa, lubię dotyk.
Nie mogę się teraz powstrzymać…
muszę czegoś dotykać.
Wiem.
Zamiast tego głaskam kanapę.
- Jedzenie? - To nasz język miłości.
- Ile jeszcze robisz? - Jeszcze cztery.
- No tak. - Już pali.
- Boczny plank. - Patrzymy na siebie?
- Nie, cicho. - Patrzycie sobie w oczy?
Nie robisz dla korporacji, masz coś swojego.
Mam wrażenie, że ludzie w korporacjach przeszli pranie mózgu.
Mówią, jakby prowadzili TED Talka.
Tysiąc procent racji.
Mają bardzo zawężony tok rozumowania.
Korporacje programują twój mózg.
Wyczuwam tam sporo właśnie tego.
- Jestem na to bardzo wyczulony. - No tak.
Przyszedłem do Love Is Blind, bo ludzie są materialistami.
W przeszłości spotkałem się z odrzuceniem,
bo nie mam eleganckiej pracy biurowej.
Jestem budowlańcem.
Bywam szorstki.
- Dobra. - Idziemy!
Wierzę, że właściwa kobieta
zakocha się we mnie,
bo zrozumie i doceni głupie poczucie humoru i głupie żarty.
I fakt, że nie potrzebuję drogich rzeczy.
- Cześć. - Cześć, kochanie.
- Shaina. - Ładnie wymawiasz moje imię.
- Shaina. - Tak, świetnie je wymawiasz.
- Shaina. - Masz chyba najlepszy głos.
- Nie kłam. - Poważnie.
- Z tobą to proste. - Naprawdę?
- Tak. - Jesteś taki uroczy.
Co u ciebie?
Rozciąłem sobie palec i krwawiłem.
Wiesz, czego ci trzeba? Superglue.
To prawda.
Wiesz, skąd to wiem? Od taty.
- „Od taty”. - Nabijasz się?
- Tak. - Lubię to.
„Od taty”.
- Nie żartuję. - Wiem.
Tata jest budowlańcem, bracia też.
O rany. Znasz mój gatunek.
Żartujesz? Bardzo ciężko pracujecie.
Szanuję to. Coś nas łączy.
A co ze mną?
Jestem szorstka?
- Tak. - Wcale nie.
- Jestem opiekunką. - I to w tobie kocham.
- Mam scenariusz. - Mów.
Pracuję na zewnątrz na mrozie.
Przygotuję ci kolację. Położymy się na sofie, pomasuję ci stopy.
Uroczo. Chyba się popłaczę.
Jesteś starą duszą?
- Tak, przez tatę. - Ja też. Miał na ciebie duży wpływ?
- Mama miała większy. - Mama?
Najlepsza osoba na świecie.
- Też tak myślę o mojej. - Super.
To znaczy, że im się udało.
Z tobą też.
No tak.
- Jesteś gotowy na małżeństwo? - Tak.
Byłam już zaręczona.
Krótko mówiąc, Bóg powiedział „nie”.
Co to znaczy?
Gość był bardzo despotyczny.
Totalne szaleństwo. Odwołaliśmy ślub 40 dni przed terminem.
To był dla mnie szalony okres, ale bardzo wtedy dorosłam.
No tak. Jesteś teraz szczęśliwsza?
Jestem wolna.
Wiem, kim jestem i czego chcę.
I poznałaś mnie.
- Fakt. - Co ty na to?
Fakt, Kyle.
Pierwsza dwójka
to teraz Shayne i Kyle.
Kyle jest bardzo dowcipny, jeden z zabawniejszych ludzi, jakich znam.
Ale Shayne ma energię, która mnie do niego przyciąga.
Już idę.
Mam taką samą wizję małżeństwa.
Cześć.
- Shaina? - Cześć, Shane.
- Jak leci? - W porządku.
Shaina ma moją energię, ekscytuje mnie.
I nigdy nie czułem, że mnie ocenia.
Doceniam to,
bo często mam kłopoty przez moje słowa.
Wczoraj było zabawnie i luźno,
ale dzisiaj chcę wejść na poważnie.
- Dobra. - Piszesz się?
- Ty tak. - Oj tak.
Wejdę głęboko w twoje myśli.
- Brzmi intrygująco. - Taki już jestem.
Super.
Co masz na sobie? Opisz mi swój strój.
Założyłam szpilki.
Do tego urocze joggery i krótki top.
- Uwielbiam topy. - Lubisz krótkie topy?
Ja je uwielbiam.
Trochę cię nęcą, ale…
- Właśnie tak! Dobra, mam pytanie. - Jakie?
Lubisz się całować?
- Jestem bardzo seksualna. - Jasne.
Chciałabym to robić codziennie.
- Pięć razy dziennie - To była moja odpowiedź!
- Komu tak odpowiedziałaś? O Boziu! - Bo mnie spytał, to nie tak.
Skarbie, po prostu o to pytał.
- No. - Szczerze?
Jeśli dasz radę, ja mogę jechać cały dzień.
Zabawny jesteś.
Mnie nie przeszkadza nawet restauracja.
Chodźmy do łazienki, zróbmy coś tam.
- No raczej. - Lubię też na zewnątrz.
Boję się, że nie nadążysz.
Nie lekceważ mnie, nawet nie wiesz.
Rozwiniesz temat, czy mam iść spać, marząc o tym?
- Będziesz marzył. - Boże, to nie w porządku.
Ta ściana musi zniknąć.
Chodzę z dwoma osobami i czuję,
że robi się poważnie.
Z Shainą flirtujemy,
jest seksownie.
Emocjonalny rollercoaster.
Z Natalie jest dużo bardziej emocjonalnie.
Bywa zabawnie, ale równoważymy to powagą.
Myślisz, że jesteś gotowy na małżeństwo?
Cały czas o tym myślę, bo parę miesięcy temu umarł mój ojciec.
Boże, to straszne. Tak mi przykro.
Nie pamiętam ostatniej rozmowy.
Było bardzo ciężko.
Musiałem to przetworzyć, ale…
zrozumiałem, że życie jest krótkie, że tego chcę, że jestem gotowy,
żeby się komuś oddać.
Chcę, żeby mama była na ślubie, żeby doczekała się wnuków,
żeby mogła być częścią tego wszystkiego.
Szukam kogoś, kto rzuci mi wyzwanie, przy kim stanę się lepszy.
Widzę to u brata i jego narzeczonej.
Chcę tej euforii
związanej z dbaniem o kogoś
i życiem przy tej osobie.
To bardzo ważne, nie mogę się doczekać.
Miło to słyszeć.
Cieszę się, bo mam tak samo.
Twoja szczerość daje mi pewność,
że łączy nas coś dobrego i szczerego.
O rany, strasznie paplam.
W porządku.
Jest też coś w twoim głosie.
Nie wiem czemu, ale sprawiasz, że dobrze się czuję.
Na moim notesie jest serce z twoim imieniem.
Podpisałem, to pierwsze miejsce.
Uwielbiam z tobą rozmawiać. Wiesz o tym.
No tak.
Zastanawiam się, czy to jest przeznaczenie.
- To ma sens? - To początek wszystkiego.
- Ale… - Mam cię.
Jestem w siódmym niebie. Cały czas się uśmiecham.
Jestem wybitnie pogodowa.
Nie tak się mówi…
Wszystko mi pasuje.
Wypełnia luki w moim życiu, o istnieniu których nie wiedziałam.
Aż jestem zniesmaczona.
Kim ja jestem?
Bóg miał plan.
Zadowalające efekty?
To ta jedyna.
- No proszę. - Wiem, miałem wszystko.
To koniec, panowie.
Shayne to mój gość. Jestem taka szczęśliwa.
- Mam obsesję. - Czemu? Co się stało?
Cały czas o nim myślałam,
a on to potwierdził.
Czuję, że to jest to.
Uroczo!
Napisał moje imię na notesie.
- Na okładce. - Co?
I mówił reszcie: „To będzie Natalie”.
- Jak ma na nazwisko? - Nie wiem.
Każdy chodzi z każdym, ale teraz
Shayne musi mi powiedzieć, czego chce.
- Wiem. - Przyszła pani Shayne.
Jesteście zaproszone na ślub.
Cześć.
Hej.
- Słyszałam, że się dziś oświadczyłeś. - Co?
Natalie.
Jesteś już pewny jednej osoby?
Będę szczery.
Chcę z tobą rozmawiać i lepiej cię poznać.
Przetwarzam to, dlatego jestem cicho.
Chcę przejść do końca tego procesu.
W każdym razie…
Co masz na sobie?
Jestem w tym uroczym zestawie.
Szorty z wysokim stanem i top,
a na to flanelowa koszula.
Ale seksowne.
Mogę nosić twoje?
Jasne, ale w sypialni.
Oczywiście.
Boże, drogi Boże.
DOM KOBIET
- Pijesz już alkohol? - Nie. Zacznijmy razem.
- Nie chciałam pić sama. - Kto wziął szampana?
- Może zjem burrito śniadaniowe. - Daj mi połowę.
- Chcesz? - A mogę?
Rozłożę to burrito.
To szalony eksperyment i tak szybko czuję tak wiele.
Nigdy nie byłam z kimś,
komu tak bardzo ufałam w każdym aspekcie.
Od kiedy wpadłam na Nicka, rozmawiamy i poznajemy się lepiej.
Jakby był moim starym znajomym,
choć poznaliśmy się kilka dni temu.
Mam chłopaka i nie wiem, jak wygląda.
To dziwne. Jest pół metra stąd.
Masz tam kobietę.
Czas na twój ruch.
I zrobię ruch. Dwa dni temu uznałem, że to Danielle.
Wchodzę za wszystko i…
powiem jej to.
Baw się dobrze!
Z Danielle czuję się spokojny i szczęśliwy.
To bardzo silna
i naprawdę wyjątkowa więź.
To chyba dzięki temu, że skoczyliśmy na głęboką wodę.
Spędziliśmy wiele godzin, poznając się wzajemnie.
W prawdziwym świecie to trwałoby miesiące albo lata.
- Uwielbiam targi. - Ja też.
Boże, chodźmy gdzieś.
Wyjście z kimś jest zawsze dużo ciekawsze.
O wiele fajniejsze. Wpiszmy to na listę.
Jasne. Do tego przejażdżka na rowerze.
- Jasne. - No tak.
Odczuwam to samo, co inni ludzie.
Mam to samo. Pięć lat temu byłem z dziewczyną,
która powtarzała mi,
że empatia to moja słabość.
Takie myślenie jest toksyczne.
No raczej.
Uwielbiam empatycznych ludzi.
Ja też.
Utożsamiam się z nimi bardziej niż z większością innych osób.
- Pewnie też tak masz. - Właśnie tak.
Mam tyle różnych grup przyjaciół,
to pewnie dlatego.
To zabawne, bo ja też.
Mówiliśmy o dzieciach?
Chcę mieć dzieci,
ale chcę też podróżować…
- Tak samo. Spędźmy razem czas, zanim… - Właśnie.
Zanim spędzimy go z rodziną.
Nie chcę ustalać terminów, bo poczujemy, kiedy będziemy gotowi.
Też tak myślę.
Wczoraj dużo o tobie myślałem.
Po prostu wczoraj cały czas…
o tobie myślałem.
Czułam dokładnie tak samo.
Doszliśmy do momentu, w którym wiemy, co druga osoba myśli.
To dziwne uczucie.
Widziałam tyle związków i wiem,
że teraz musi stać się coś złego.
- Czemu tyle płaczę? - Już dobrze.
- Jestem wzruszona. - W porządku. Chciałbym cię przytulić.
Wiem.
Dużo płaczę.
Ze szczęścia i smutku.
- Ze złości też. - W porządku, lubię to.
Jesteś wrażliwa. Bądź sobą. Lubię cię.
Otworzyłaś już cukierka z pierścionkiem?
- Jeszcze nie. - Otwórz go.
Oby był w dobrym rozmiarze.
- Załóż na palec serdeczny. - Już.
Wyobraź sobie, że to diament.
Tak. Jestem taka szczęśliwa.
Jestem z tobą szczęśliwsza…
niż kiedykolwiek byłam.
Nigdy nie byłam w związku,
w którym nie miałabym obaw
i stresu, który zazwyczaj czuję.
Dlatego to dla mnie takie dziwne.
Nie mogę w to uwierzyć, bo…
Sami wszystko psujemy, tworząc scenariusze, które nie istnieją.
- Nie zasługuję na ciebie. - Nigdy tak nie mów.
Będziemy partnerami, zrobimy to razem.
Ty i ja.
Kocham fakt, że ma siłę, by dzielić się swoimi niepewnościami.
Mam do niej pełne zaufanie, mogę jej powiedzieć wszystko.
Moje zachowanie nie od razu przypada ludziom do gustu.
Nigdy nie czułem czegoś takiego.
Nawiązaliśmy więź,
która jest bardzo silna.
Nie wyobrażam sobie życia bez niej,
choć w życiu się nie widzieliśmy.
To szaleństwo.
Niewiarygodne.
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Świetnie.
Mam prezent od ciebie.
Wiem.
Gdy cię poznałem,
pociągała mnie twoja energia.
Potem, gdy poznawaliśmy się bliżej,
poznałem twoją historię.
Wiem, co cię motywuje, wiem, czemu jesteś taka, a nie inna.
Rozumiem twoje myśli i uczucia.
Czuję, że łączy nas więź,
której nie czułem chyba nigdy wcześniej.
Tak.
Rozmawialiśmy o pochodzeniu z rodzin,
w których nie mieliśmy wzorca małżeństwa.
O tym, że sami piszemy własną historię.
A teraz, jeśli zechcesz otworzyć prezent…
To początek naszej historii.
Spotykaliśmy się w kabinach, nie widzieliśmy się.
To jest nasz początek, reszta jest pusta.
Wypełnimy ją wspomnieniami, przygodami i innymi elementami małżeństwa.
Klęczę.
O nie.
Chcę ci zadać pytanie:
wyjdziesz za mnie?
Tak!
Przytulę się do ściany.
Boże.
Bardzo chcę cię przytulić.
O Boże, tak. Stań przy ścianie i też się przytul.
Popłaczę się.
- Nie mogę się doczekać ślubu. - Wiem.
Jestem taka szczęśliwa.
Naprawdę go kocham, on mnie chyba też.
Przez eksperyment czuję, że to było nam pisane.
To brzmi jak bajka.
Wiem, że wiecznie się stresuję,
a dziś byłam szczęśliwa i spokojna.
Nie przejmowałam się niczym, myślałam tylko o spotkaniu z tobą.
Nigdy nie byłam w takim związku ani w takiej sytuacji.
Niczego nam nie trzeba.
Ja wiecznie w siebie wątpię,
zastanawiam się, czemu ktoś chce ze mną być.
Teraz nie muszę tego robić, bo wszystko dokładnie rozumiem.
Nigdy w to nie zwątpisz.
Zwykle nie ufam ludziom,
ale wierzę w każde twoje słowo.
- Bardzo chcę cię zobaczyć. - To trudne.
Muszę coś przytulić.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Jesteśmy zaręczeni. - Wspaniale, kochanie.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Wiem.
Zobacz, jakie to urocze.
- Zaręczona? - Tak.
Tak jest!
Boże, zaręczona!
O Boże!
Aloha.
Gdy rozmawiam z Shayne’em,
czuję się pewna siebie i szczęśliwa.
Instynkt podpowiada mi,
że spędzę z nim resztę życia.
Czuję, że jest tym jedynym.
Cześć.
- Z kim rozmawiam? - Zgadnij.
Shaina, wiedziałem.
- Co? - Na to liczyłem.
Co masz na sobie?
Halo.
Shaina, przestań.
Tu Natalie.
Oczywiście.
Przepraszam.
Wszystko gra?
Wszystko w porządku?
Masz mnie teraz za fiuta?
No wiesz…
Jeśli tak, to trochę dziwne.
Bez urazy, ale…
Też rozmawiasz z innymi ludźmi, prawda?
Halo!
- Hej! - Ciągle tu jestem.
Myślę.
- Dlaczego? - Czuję się zwiedziona.
Serio?
- Trochę tak. - Czemu?
Jeśli chcesz poznać innych ludzi,
nie mów o tym, co będziemy robić w Chicago,
i o całej reszcie.
Po prostu nie.
Będę z tobą szczery,
bo byłem bardzo otwarty,
gdy zaczynałem każdą rozmowę.
Nie chcę cię zranić,
ale jestem tu, bo szukam żony.
Zostawiam tu całego siebie, mam w sobie dużo pasji.
Muszę rozmawiać z innymi.
Czuję się zraniona,
bo od razu mówiłam, co do ciebie czuję.
Ty czujesz coś do niej, w porządku.
- Ale nie zwódź mnie… - Nie zwodzę cię.
Nie próbuję cię zwodzić.
Na okładce mojego notesu jest twoje imię i serduszko.
Jesteś numerem jeden,
musisz to wiedzieć.
Przyszedłem w słusznym…
W to nie wątpię,
ale nie wciskaj mi kitu.
To nie w porządku.
- Mogę dokończyć? - Stawiasz mnie w pozycji…
To nie jest normalna sytuacja.
Czemu za to obrywam?
Chodzi o całe to doświadczenie.
Nie chcę, żebyś tak się czuł.
Nie chcę cię męczyć.
Próbuję to zrozumieć.
Nie chcę, żebyś był zły albo sfrustrowany…
Jestem sfrustrowany,
bo nie wiem, jak jeszcze mogę cię zapewnić.
Próbuję tylko zrozumieć,
czy widzisz dla nas przyszłość.
Jeśli to małe potknięcie jest tak dużą sprawą,
która wszystko zmienia, to może się myliliśmy.
Mam już dość tej sytuacji.
Wychodzę. Nie ma sensu, żebym tu siedział.
Kurwa!
Co się stało?
Nie chcę już tu dłużej być.
Hej, laska!
Natalie, wszystko gra?
Ani trochę.
Nic mi nie jest.
Jest dobrze.
Spadam.
Chcę, żeby Danielle była moją żoną,
choć w życiu się nie widzieliśmy.
Jestem w szoku.
Parę dni temu bym się nie spodziewał,
ale to prawda.
Każdy chce być kochany za to, kim jest.
Czuję się wdzięczna, że przez to przeszłam.
Nie mam wątpliwości, że on kocha mnie właśnie tak.
Ja też kocham Nicka za to, kim jest.
Nikt nie zna nas tak dobrze.
Wybrała mnie na swojego partnera,
będę jej mężem do końca życia.
Czuję pokorę,
ale też największą satysfakcję w życiu.
Wcześniej nie nawiązałem takiej więzi,
jeszcze nigdy nikogo tak nie kochałem.
To najlepsza osoba na świecie.
Wyobrażałam sobie spotkanie z Nickiem
i to, że miałby mi się nie spodobać.
Wyobraziłam sobie, że ma 30 cm wzrostu.
Potem, że ma dwa metry, 150 kilo, 20 kilo.
Wyobraziłam go sobie na każdy możliwy sposób.
Wyobraziłam sobie, że jest wielką niebieską ścianą,
bo na to się gapiłam podczas naszych rozmów.
Już czuję, że jestem najszczęśliwsza na świecie,
więc na pewno mi się spodoba.
Mógłby wyjść bez zębów, a i tak bym go pocałowała…
Najbardziej bałam się,
że ktoś mnie zobaczy po raz pierwszy,
a ja nie dorosnę do poziomu oczekiwań.
Czuję tak silną więź z Nickiem,
że już się chyba nie boję.
Jest świetną osobą i pasujemy do siebie,
więc na pewno dostrzeże we mnie piękno,
ale to jasne, że w oczach ukochanego chcemy być piękne.
To szaleństwo. Mam gęsią skórkę.
Nie patrzcie na nogi, bo włosy urosną.
Napisy: Jędrzej Kogut