NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
17 DNI DO ŚLUBÓW
OJCIEC LAUREN
Nie poprosisz o błogosławieństwo?
To jasne, że w idealnym świecie
prosiłbym o błogosławieństwo wcześniej.
NAUKOWIEC
Okoliczności na to nie pozwoliły.
Zostawię was, porozmawiajcie sami.
Dobrze.
Bądź miły, tato.
Nigdy nie przedstawiałam taty chłopakom,
a tym bardziej mojemu białemu narzeczonemu.
COPYWRITERKA
Tata ma bardzo wyraziste poglądy
na temat czarnej społeczności i umacniania czarnych rodzin.
Trochę się denerwuję.
Nie jest rasistą, ale nie wiem, jak zareaguje.
Nie daje sobie w kaszę dmuchać.
Zazwyczaj to on rządzi, to on podejmuje decyzje.
Chce mnie chronić,
to świetny facet.
Wiem, że Lauren nigdy nie mieszkała z mężczyzną.
Nigdy.
I nie przedstawiła nikogo rodzicom.
To zaszczyt, że przedstawia akurat mnie.
To duża sprawa.
To nic łatwego, naprawdę duża sprawa.
Nie chcę być tym złym.
Nie chcę cię przestraszyć, nic takiego.
- Chcę cię poznać. - Jasne.
Oczywiście.
Jestem szczery do bólu.
Każdy to potwierdzi.
Zawsze mówię to, co myślę.
Ujmę to jak najprościej, ty jesteś biały, ona jest czarna.
Porozmawiajmy o tym.
Jak się czujesz w grupie czarnych?
Byłeś kiedyś sam z grupą czarnych?
Oczywiście.
- Sam? Jeden biały chłopak? - Tak.
To trudne pytanie, ale prawdziwe.
Jasne.
Byłem w poważnym związku, zanim poznałem Lauren.
- Przez pięć lat. - Dobrze.
To była czarna kobieta.
Tego typu sytuacje były dla mnie normalne.
Wie pan, byłem w takim związku
i ludzie miewają z tym problemy...
To nie wszystko,
ale na pewno ma wpływ na życie.
- Jasne. - Rozumiesz?
Pańska córka jest niesamowitą osobą.
Zakochałem się w niej bez patrzenia.
Kocham ją za to, kim jest.
Każdego dnia jestem wdzięczny, że mogę z nią być.
Obchodzi mnie tylko to, jak ją traktujesz.
- Doceniam to. - Dobra?
To dla mnie naprawdę dużo, jestem zaskoczony.
Zaskoczyło mnie to.
Zobaczymy, jak wam pójdzie. Decyzja należy i tak do niej.
Zawsze mówiłem, że ma żyć w zgodzie z sobą.
Cameron wydaje mi się trochę za mało wyrazisty,
ale lubię go, jeśli ona go lubi.
Na razie lepiej nie będzie.
Nie jestem w pełni przekonany.
Jestem z innego pokolenia, inaczej wybieraliśmy żony.
No tak.
Ale ona cię kocha.
To początek.
Będę pracował, aż pan też mnie pokocha.
14 DNI DO ŚLUBÓW
Panowie!
- Co u was? - Jak się masz?
- Wszystko gra? - Tak jest.
Cześć.
Promieniejecie.
Panowie, w tym eksperymencie
zaręczyliście się z kimś,
kogo wcześniej nie widzieliście na oczy,
ale wiecie, że jest między wami więź.
Za wami romantyczny wypad, mieszkacie razem...
A od ślubów
dzielą was tylko dwa tygodnie.
Tak.
Dzisiaj wybierzecie swoje garnitury.
To w nich pójdziecie do ślubu.
Widzę rodzinę i znajomych.
Wsparcie moralne jest ważne.
- Damian, z kim jesteś? - Mój kumpel, Aaron.
I co sądzisz?
To szaleństwo,
ale jeśli ktoś miałby to zrobić, to właśnie Damian.
- Naprawdę? - Tak.
- Lubi ryzyko? - Tak.
Ciągle ma tysiące rzeczy na głowie,
- zawsze za czymś goni. - Już nie.
MANAGER
Jeszcze nie.
Lauren, to twoja mama?
To moja mama.
O czym pani myśli?
Nie sądziłam, że wyjdzie za mąż w ten sposób.
MAMA LAUREN
Pij szampana, mamo.
Mark, a ty?
To mój najlepszy przyjaciel, Bardia.
Co pomyślałeś, kiedy ci o tym opowiedział?
Jestem od niego starszy.
Moim zdaniem 24 lata to trochę za wcześnie.
- Jest za młody? - Tak.
W tym wieku dopiero poznajemy siebie.
Poza tym trochę się martwię, bo jest od niego starsza.
Dobry z ciebie kumpel, bo i tak tu przyszedłeś.
A poza tym...
- Wie, że może na nas liczyć. - Jasne.
Warto mieć szczerych znajomych.
Od dawna się przyjaźnimy.
Zawsze szanował mnie...
INSTRUKTOR FITNESS
...i moje decyzje.
Kwestia wieku będzie wyzwaniem, będziemy się z nim mierzyli dzień po dniu.
To nasze motto od początku. Idziemy krok po kroku.
Zobaczymy, co się stanie.
Cieszę się, że mnie wspiera.
Kumple mają się wspierać,
to ważne.
Wybierając garnitur, pomyślcie, co on symbolizuje.
To w tej sukni będziecie stały
przed rodziną, przyjaciółmi
i swoim wybrankiem.
To w niej podejmiecie ostateczną decyzję.
Powiecie „tak” mężczyznom, z którymi zaręczyłyście się na ślepo?
A może jednak odejdziecie
na zawsze?
Mam nadzieję, że wasze śluby będą piękne,
a małżeństwa przetrwają próbę czasu.
To był eksperyment.
Czy miłość jest ślepa?
Mam nadzieję, że tak.
Bawcie się dobrze, nacieszcie się tym. Do zobaczenia w garniturach.
- Dzięki. - Miłego.
Tu mamy „nie”, tu mamy „tak”.
Tak.
Każda dziewczynka na świecie
fantazjuje o wyborze swojej sukni ślubnej.
No dobrze.
Patrz tylko.
No proszę, Lauren.
Nawet z trenem.
Lauren, rany.
Gdzie jest „tak”?
Bardzo ładna.
O Boże, Lauren.
- Piękna. - Wspaniała.
To się dzieje naprawdę.
Organizujemy ślub, wybieram suknię ślubną.
Bardziej prawdziwe nie będzie.
PRZYJACIÓŁKI GIANNINY
O Boże!
Uwielbiam ją!
Jak bogini.
Uwielbiam robić zakupy,
ale to coś większego.
PRZEDSIĘBIORCZYNI
Fajne plecy.
Tak, skarbie.
Sporo tego...
- Wspaniała. - Piękna.
Obróć się.
Piękna suknia.
Nie widziałyście, ale wyrzuciłam nóżkę.
- Wykop. - Wspaniała.
PRZYJACIÓŁKA JESSIKI
Jestem na nie.
Nie?
Nigdy nie byłam w tak poważnym związku.
MANAGERKA
Szukanie sukni to dla mnie coś nowego.
Chciałam tylko spróbować,
to nie było jeszcze to.
Kolejna będzie bardziej ślubna.
SIOSTRA KELLY
Ta jest ładna.
- Ładna. - Podoba mi się.
Pięknie.
- I jak? - Ta nie.
Jestem wybredna.
Może teraz to widać.
Nigdy nie planowałam tego dnia.
Dlatego nie potrafię wymyślić, czego naprawdę chcę.
- Spokojnie. - Sama nie wiem.
- Więc... - Następna.
Garnitur czy smoking?
Garnitur.
Ma pan dużą klatkę.
To dobrze?
Dobrze, gdy szuka się kobiety, gorzej z dopasowaniem ubrań.
Po co to jest?
Ułatwia wsunięcie pięty do buta.
- Nie jestem wytworny. - Na to wygląda.
INŻYNIER
- I jak? - Trochę ciasne.
Barnett, trochę się martwię.
Słuchaj...
PRZYJACIEL BARNETTA
...nie spodziewam się, że to zrozumiesz.
No nie rozumiem, to tylko dwa tygodnie.
Serio...
Już byłem kiedyś szczęśliwy,
ale to coś innego i nie wiem, jak to wyjaśnić.
Ale...
Nigdy nie byłem z kimś, z kim byłoby mi tak łatwo być.
- Dobra. - Zawsze coś jest nie tak,
choćby małe pierdoły,
które wychodzą z czasem.
- Co z nimi? - Nie tracimy na nie czasu.
Amber ma wszystko.
Nigdy nie byłem z kimś tak pewnym siebie, ani tak pewny co do kogoś.
To szaleństwo.
Wiesz o niej więcej niż ona o tobie.
Zna mnie lepiej niż ty.
To naprawdę było aż tak szalone.
Wiem, że my się znamy od lat,
widziałeś wiele rozstań.
Po prostu...
Nie mogę się doczekać.
To niby mój dzień, ale tak naprawdę jej.
Ona pewnie śniła o tym całe życie.
Ja nie.
Ledwo zacząłem.
To się dzieje.
Nie chcę sprawić, żeby to było bardzo stresujące.
Jesteś szczęśliwy?
Tak, jestem szczęśliwy.
SALON ŚLUBNY
Chciałam połączyć różne elementy,
bo nie mogłam sobie tego wyobrazić.
Ciągle się gapię.
Założyłam sukienkę i byłam w szoku.
Zobaczyłam to.
Uznałam, że to znak.
Wierzę w znaki.
Dość.
O Boziu.
O Boże, Giannina.
Oglądałam filmy i takie tam,
wyobrażałam sobie wtedy siebie.
Dziś włożyłam sukienkę i...
Skarbie.
Chyba mu się spodobam.
Na pewno.
Spodoba mu się.
Wyglądasz tak pięknie.
Gdy ją zobaczyłam,
od razu się rozkleiłam, musiałam wstać i ją przytulić.
Stała w tej sukni
i wyglądała jak księżniczka.
- Jak z bajki. - Która się ziściła.
Rany, jest piękna.
Pięknie ci w niej.
A tren?
Od zawsze rozmawiałyśmy z mamą o przymierzaniu sukien ślubnych.
Dosłownie.
Zawsze chciała pomóc mi w wyborze.
I wreszcie nadszedł czas.
Na pewno trochę się boję.
Będę mężatką, to zobowiązanie.
Ale teraz, w tej chwili,
czuję się świetnie.
Czekałam na tę chwilę, Lauren.
Ja też.
Lauren wyglądała przepięknie.
Rozczuliłam się.
Od zawsze czekałam na ten dzień.
Bardzo się cieszę,
że znalazła kogoś, kto ją uszczęśliwia.
No tak.
Piękna.
- Ładna. - Dobrze ci w tym.
Obróć się.
Ładnie ci w tym.
Piękna.
Zobaczyłam dzisiaj siostrę w sukni ślubnej
i było to cudowne uczucie.
To moja siostrzyczka.
Moje serce.
Więc...
już się cieszę,
bo kolejny etap jej życia się spełnia.
I to w piękny sposób.
Czuję się, jakbym...
Wiem, nie tracę siostry...
- Jasne. - Ale już nie jest singielką. To ma sens?
Uwierz, rozumiem to.
Trochę za długo byłam sama.
Wychodzi za mąż.
Tracisz ją, ale z drugiej strony zyskasz tak wiele.
To po prostu zmiana.
To coś pięknego.
Prawda.
To coś innego.
- Prawda. - Tak.
Kocham cię.
Runda druga.
O Boże.
Jest piękna.
Myślę o moim ślubie,
od kiedy obejrzałam Kopciuszka.
Wyglądasz jak łabędź.
Chciałam księcia i księżniczkę,
ale z wiekiem zrozumiałam,
że nie chcę być uratowana.
Chciałam mieć kogoś,
kto mógłby czasem potrzebować pomocy.
I chyba to znalazłam.
Surrealistyczne.
Podoba mi się fakt,
że zaszliśmy tak daleko i staniemy przed ołtarzem,
ale ciągle wiem,
że może powiedzieć „nie”. Tego bym nie przetrwała.
Tym bardziej się boję,
im bardziej się tym ekscytuję.
Z tyłu głowy
ciągle mam ten lęk.
To możliwe,
że Barnett się wycofa.
Rzeczy, o których nie myślisz,
na przykład wybór garnituru na ślub.
Dlatego jestem w rozsypce,
bo nigdy o tym nie myślałem.
A nad resztą się zastanowiłeś?
Owszem.
- Obowiązuje nas tajemnica krawiecka? - Oczywiście.
Fajnie.
Jestem sceptyczny.
Myśli, że wie, czego chce.
- Co u ciebie? - Co tam?
Dasz wiarę?
Ale to możliwe,
że nie rozumie powagi sytuacji, jakby na ślepo
chciał skoczyć z wieżowca.
Jak byłem w twoim wieku,
nie szukałem z ludźmi więzi emocjonalnej.
Pracowałem, uczyłem się,
chciałem się bawić.
Rozumiesz?
To coś wielkiego.
Od początku znałem obowiązki małżonka,
wiedziałem, że mogę tu kogoś spotkać,
że mogę wyjść za tę osobę.
Wiedziałem o tym.
I nie wycofałem się.
Znalazłem kogoś, z kim łączy mnie więź,
jakiej nigdy nie czułem z nikim innym, z żadną byłą.
I teraz przechodzę przez to razem z Jessicą.
Jestem pewny tego, w co wierzę.
Bardia widzi różnicę wieku.
34-letnia kobieta z sukcesami zawodowymi
i 24-latek, który ciągle szuka swojego miejsca.
Patrzy na to przez pryzmat społeczeństwa, a nie moich doświadczeń.
Ta więź emocjonalna z Jessicą jest tak bardzo prawdziwa,
że ludzie nie potrafią tego zrozumieć.
Jak to możliwe, że po 10 dniach już się oświadczasz?
Moim zdaniem poznałem ją lepiej, niż gdybyśmy się wcześniej widzieli.
Wiem, mówiłeś, że z nikim tego nie miałeś, ale pytanie brzmi,
jak to wpływa na cielesność.
Stworzyliśmy tę więź,
po czym pracowaliśmy nad tym tak długo,
że gdy wreszcie do tego doszło, mogę z czystym sumieniem powiedzieć,
że to było najwspanialsze doświadczenie mojego życia.
W końcu ta więź emocjonalna
przerodziła się w więź fizyczną.
Obie równolegle naraz, to było wspaniałe.
Dlatego obawy Bardii i obawy innych są nieistotne.
Bo połączyliśmy jedno z drugim
i nic nas już nie powstrzyma.
- I jak? - Coś jest nie tak.
- Czemu? - Nie wiem.
Jest ładna, ale coś jest nie tak.
Jest ładna?
Nie wiem, czy ją lubię.
Po prostu...
- Drugi raz. - Ładna.
Dużo lepsza.
Nie podoba ci się?
Coś mi się przez nią dzieje.
Jest piękna. Suknia na zawsze.
- Prawda? - Tak.
Jasne.
Chcesz w niej być?
Nie wiem.
Jestem ze sobą szczera?
Może to myślenie życzeniowe?
Gdzie jestem?
- Potrzebuję czasu. - Spokojnie.
Małżeństwo jest na zawsze.
Tak dużo detali trzeba jeszcze dograć,
zanim zobowiążę się,
że będę z kimś na całe życie.
12 DNI DO ŚLUBÓW
Co tam?
Co u ciebie, solenizancie?
Solenizancie?
Ostatnim razem zmusiliście mnie do picia whiskey.
Nie ja.
- Co u ciebie? - Wszystko gra.
Postanowiłam porozmawiać z Barnettem.
Nie mogę zakończyć tego procesu,
żałując, że czegoś nie powiedziałam.
Nie chcę niczego przemilczeć.
- Co u ciebie? - Wszystko gra.
Stresuję się.
Trzy tygodnie temu w życiu bym nie zgadła.
- Serio? - Bez obrazy.
- Naprawdę? - Tak.
- Ale... - W życiu.
Gdybym wiedziała, że wyjdziesz za Amber,
to nigdy bym...
Czemu?
Nie wiem.
Zupełnie inaczej sobie ciebie wyobrażałam.
- To nic złego. - Jasne.
To wspaniałe,
pasujecie do siebie. Zrozumiałam to w Meksyku.
- Wczoraj o tym mówiłam. - Nie.
- To wspaniałe. - No tak.
To chyba dobra sytuacja.
- W każdym razie... - Dobrze udajesz.
- Żart. - Przestań.
- To nie było miłe. - Nie mów tak.
Kiedyś byłem pewny co do ciebie, ale jestem z Amber.
Rozmawialiśmy na moich urodzinach
i odniosłem wrażenie,
że żałujesz naszego związku.
Tak myślałem.
- Serio? - Tak.
Takie odniosłem wrażenie.
Że żałuję ciebie?
Nie byłem pewny.
- Serio? - Nie byłem pewny.
I to chyba wkurzyło Amber.
- Serio? - Tak.
Co?
Jestem przerażona.
Myśli, że go lubię? Ona też?
Niezręcznie.
No tak, jasne.
Z jej perspektywy.
Nie wiedziałem, jak to rozumieć.
- O nie. - Wszystko gra.
- Dziwna noc. - Przepraszam.
Przepraszam.
Jestem bardzo przyjacielska,
zwłaszcza gdy za dużo wypiję.
Mogłam wtedy wysłać złe sygnały.
Widzę ciebie i Amber i...
Tysiąc procent.
Jesteśmy zupełnie różne.
- Więc... - Wiem.
- W ogóle tego nie widzę. - Dobrze.
Przepraszam.
- Muszę z nią porozmawiać. - Moja wina.
Pogadam z nią.
Dlatego pytałem,
bo miałem wrażenie, że tego żałowałaś.
Nie wiem, co z tym zrobić.
Cieszę się waszym szczęściem.
Nigdy w życiu bym...
Jesteś zaręczony!
Nigdy o tym nie myślałam.
Myślę tylko o tym,
że jesteście świetni.
Wygląda na to, że jest wam dobrze.
Cieszę się waszym szczęściem.
Serio.
Wybacz, źle to zrozumiałem.
Jesteś tego teraz pewny na 1000 procent?
Tak, raczej na pewno.
- Jestem teraz w dobrym miejscu. - Dobrze.
Świetnie.
Skończyłam z Barnettem.
Nie będę już się z nim zadawać.
Mark był moją skałą
i to właściwa osoba dla mnie.
Z trudem to zaakceptowałam,
bo zawsze miałam problem z przejściem do kolejnego etapu związku.
Szczerze? Boję się.
10 DNI DO ŚLUBÓW
Stresuję się ślubem.
Jesteśmy zajęci.
Chciałam siąść razem
i wszystko razem omówić.
Dobra...
Kojarzysz może...
Rozmawiasz?
Ja tak nie robię.
Jesteśmy na siłowni, musiałem wyłączyć muzykę.
Ledwo spojrzę na ekran, a G od razu mówi: „Odłóż go.
Rozmawiamy”.
Ja jej nigdy nie zwracam uwagi.
Robisz z igły widły, jak zwykle.
To dla ciebie norma, nie widzisz tego.
- Pracuję na telefonie. - Jesteś na Instagramie.
Robisz coś takiego i ze mną rozmawiasz.
Dostaję powiadomienia.
Ile rzeczy wrzuciłem od powrotu?
- Żadnej. - I co z tego?
To twoje życie.
Twoja sprawa.
Zachowujesz się, jakbym używał go częściej niż ty, to nieprawda.
Pauzowałem muzykę, a robisz aferę.
Telefon i media społecznościowe to różne rzeczy.
Korzystam z telefonu, bo tak pracuję.
Rozmawiamy, a muszę się powtarzać cztery razy.
„Co? Rozproszyłam się, przepraszam”.
Trzy, cztery razy w jednej rozmowie.
- Więc... - Pieprzenie.
Nie chcę się kłócić, ale zaczynasz, a potem sobie przeczysz.
Jeśli chcesz omówić...
Masz problem z tym, że wrzucam coś na Insta?
Chcesz coś powiedzieć?
Mówiłam ci, że korzystam z Instagrama.
To moja platforma.
Wiem, ale masz czas,
żeby coś wrzucić, ale nie masz, żeby mi odpisać.
Potem mówisz, że miałaś wyłączony telefon.
Dzwoniłam między wiadomościami!
Wolę dzwonić!
Po dziewięciu godzinach,
ale miałaś czas na Instagram.
Serio?
Marnujesz czas.
Jestem opcją, nie priorytetem.
O to chodzi.
Ciesz się życiem,
ale miej dla mnie trochę szacunku.
Nie chcę być mniej ważny od aplikacji.
Ja tak nie robię.
- Jezu. - Komunikacja.
Nie mów do mnie.
- Milcz. - Te drzwi są zamknięte.
I co z tego?
8 DNI DO ŚLUBÓW
O Boże...
Cześć.
Jak twój dzień?
No nie wiem.
Nie wróciłam do pracy od końca eksperymentu.
Całymi dniami...
BYŁA MECHANICZKA WOJSKOWA
...przygotowuję się do ślubu.
Barnett ciągle pracuje.
Chyba spędziłaś cudowny dzień.
Nie wiem, co robi.
Serio.
Nie pracuje,
więc przeszła już przez kilka seriali.
Jest szansa, że zaczęłam tworzyć listę weselną.
I dzwoniłam do ludzi, pijąc wino.
Normalka.
Wszyscy pytają, czy wiesz, w co się pakujesz.
- A ja... - Chyba wiem.
- Nie wiem. - Stresuję się.
Dowiesz się.
Stresuję się.
O Boże.
Czyli miły dzień.
Byłam na przymiarkach.
Będę świetnie wyglądała.
I podali mi ceny.
- Chyba jest źle. - Jest źle.
Nie jest dobrze.
Same poprawki
to 850 dolarów.
Czyli 400 dolarów ponad budżet.
Zawsze myślałam, że małżeństwo i przyszłość będą stabilne.
Chciałabym być mamą na pełny etat. Oby Barnett dał sobie z tym radę.
Muszę jeszcze wybrać ciasto.
Muszę zamówić sukienki druhen, ale już je wybrałam.
Chcę kwiaty, ale nie muszą być drogie.
No i chcę ładny bukiet,
bo będę w centrum uwagi.
To przecież nasz ślub.
Wszystko musi być piękne.
Mama tyle dla mnie zrobiła
i nie chcę jej prosić,
żeby płaciła za ślub.
Chcę, żebyśmy zrobili to sami.
Zobaczymy.
Nie chcę mieć kłopotów finansowych.
Jeśli chodzi o finanse,
Amber sobie nie radzi. Martwi mnie to.
Muszę zapłacić za wesele,
za rodzinę, za dom i za wszystko.
Spora presja.
Pomożesz z listą gości?
Ślubne sprawy.
- Do dzieła. - Tak?
Moja lista jest już gotowa.
- Serio? - Tak.
To teraz moi...
Dobrze.
Muszę jeszcze paru osobom powiedzieć.
Szczerze mówiąc, nie wszyscy już wiedzą.
- Czemu... - Tego nie zrobiłam?
Właśnie, czemu?
Nie lubię się ludziom tłumaczyć.
Bo oceniają mnie.
„Rany, czemu?”
Nie chcę przez to przechodzić.
- Jasne. - To nie tak, że nie chcę mówić o tobie
albo o tym, jaki jesteś wspaniały.
Wiesz, to powinna być świetna zabawa.
I jest.
Do pewnego stopnia.
Ale poza tym się stresuję.
- No tak. - Rozumiesz?
Nie sądzę, żeby jakikolwiek ślub
- składał się tylko z zabawy i śmiechu. - Dokładnie.
Poczułam wielką ulgę, gdy Cameron poznał mojego tatę,
ale gdy już mam szansę wyjść za tego wspaniałego mężczyznę,
mogę stać się jego partnerką życiową, on też tego chce,
chce mi pomagać, chce mnie wspierać.
Nagle zastanawiam się, czemu się boję, czemu z tym walczę.
Może boję się, bo wcześniej bywałam już rozczarowana.
Ale nie mogę tego przenosić na Camerona.
To nie w porządku.
Jak tylko masz zaproszenia, to czujesz, że nie masz już odwrotu.
- Jasne. - Ale to nie tak, że...
Chodzi o to...
Ludzie będą już na swoich miejscach.
Co wtedy zrobisz?
Czego się boisz?
- Nieudanego małżeństwa? - Nie.
Niekoniecznie.
Nikt nie bierze ślubu, myśląc o rozwodzie.
Jasne.
Moi rodzice się rozwiedli, twoi są ciągle razem.
- Moi byli razem 17 lat przed rozwodem. - No tak.
Ty znasz szczęśliwe zakończenie.
Ja nie.
Stąd ta presja.
Wiem.
Staram się zrozumieć, czemu się boisz.
Każdy strach, każda fobia,
wszystko, co może mnie sabotować, zalewa mi teraz głowę.
Cały czas z tym walczę.
Po prostu chcę słuchać serca.
A co u ciebie?
Ciągle jesteś pewny? Gotowy?
Hajtamy się? Robimy to? Nie boisz się?
Nie boję się.
Czuję stres, gdy widzę,
że Lauren ma obawy.
Zaczynam się zastanawiać...
czy jest tego tak pewna, jak ja.
Chciałbym, żebyśmy mieli to samo zdanie.
Cieszę się, że będziesz moją żoną. Nie chcę dłużej czekać.
Naprawdę to zrobimy?
Owszem.
Zwariowaliśmy.
Nie przesadzaj.
Żyje się tylko raz.
Przygotowałem dla Jessiki coś wyjątkowego.
Zaczyna do nas docierać rzeczywistość,
wszystko się kumuluje
i oboje słyszymy tyle różnych głosów.
Musimy wrócić do początku, przypomnieć sobie,
co nas połączyło.
Ale uroczo,
mały piknik z moim ulubionym winem.
Czemu jeden talerz jest tu, a drugi tam?
Pomyślałem,
że moglibyśmy wrócić do kabiny.
- Do początku. - Jasne.
To wspaniałe.
Świetne.
Dziękuję.
Byłam bardzo rozdarta, jeśli chodzi o związek z Markiem.
Musiałam zrobić krok w tył,
a on to w pełni zaakceptował
i jeszcze przygotował taką randkę.
To dużo znaczy.
Na zdrowie.
Za uroczą randkę.
Czerwone wino, idealnie przyrządzony stek
i kabina, tu czuję się komfortowo.
Codzienność pozwala utrzymać status quo.
Pobyt w kabinie pozwolił nam
zburzyć mury
i się otworzyć.
Urodziłam się,
kiedy mama miała 20 lat.
Była dziewicą do ślubu.
Poznała faceta, który miał 23 lata.
Postanowili wziąć ślub.
Potem zaszła w ciążę.
To nie było dobre małżeństwo.
Może się wydawać, że dla pary po ślubie
dziecko będzie powodem do radości, ale tak nie było.
On chciał, żeby zrobiła aborcję, ona się nie zgodziła.
Wtedy on uznał, że nie ma zamiaru z nią już być.
Cholera.
Jestem przy tobie.
Na pewno boję się porzucenia.
To dlatego, że wiem,
że od początku mojego życia ktoś nie był mną w ogóle zainteresowany.
To mnie prześladuje.
Ale jest szczęśliwe zakończenie, bo mama poznała tatę.
Nie nazywam go ojczymem,
bo jesteśmy blisko.
Adoptował mnie, jak miałam cztery lata.
Był przy mnie całe życie.
Dziękuję ci za to,
że mogłem przy tobie być, gdy dzieliłaś się tą historią.
Cieszę się, że rozmawiamy o tym, choćby w ten sposób.
Nawet nie wiesz, jak cię szanuję
i jak bardzo cię kocham.
Ten wieczór tylko mi przypomniał,
czemu się w tobie zakochałem.
Mam tak samo.
Czuję, że jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek wcześniej.
Jesteś wszystkim, czego w życiu chciałam.
Teraz to rozumiem.
Kocham cię, skarbie.
Ja ciebie też.
Ta randka była niesamowicie istotna.
Wierzę, że jeśli będziemy się trzymali naszych fundamentów,
to przetrwamy całe życie.
Chcesz się napić?
Chętnie się czegoś napiję.
Brzoskwiniowe martini, dziękuję.
Giannina ciągle sprawdza,
czy zniosę każdą jej stronę.
Emocjonalnie to inna osoba niż w kabinie.
W kabinie
nie przejmowałem się kłótniami.
Wyszliśmy stamtąd
i zobaczyłem kogoś innego.
Wkurza cię wszystko, co robię.
Dobre czy złe, nieważne. I gdy tylko się kłócimy,
natychmiast wychodzisz.
Mówisz, że taka jesteś.
Czasami czuję się wykorzystywany.
Jakbym był zabawką albo pionkiem,
w grze, której nie rozumiem.
Czegoś tu brakuje.
To nie w tej dziewczynie zakochałem się w kabinie.
Coś tam stworzyliśmy.
Od kiedy wróciliśmy...
Serio?
Media społecznościowe,
SMS-y i cała reszta robią się przytłaczające.
Wrzuciłem od powrotu jedną rzecz na Snapchacie.
Nic na Facebooku, nic na Instagramie.
Rozmawialiśmy o tym wszystkim wcześniej,
mówiłaś, że miło się od tego odciąć.
Wygląda na to, że czasami tak cię to wciąga,
że o wszystkim zapominasz.
Brakuje mi tego, co było w kabinie.
To w tej części ciebie się zakochałem.
Oboje się przed sobą otworzyliśmy.
Jak tylko wróciliśmy,
dostaliśmy z powrotem telefony i już zapomniałaś.
Bardzo chcę, żeby nam się udało,
ale oczekuję wzajemności.
Małżeństwo się nie uda bez jej pełnego zaangażowania.
Stracisz mnie, jeśli nic się nie zmieni.
Stracisz mnie.
Ja tego nie chcę.
Miłość nie ma być łatwa, ale ty nie pomagasz.
Jeśli w ogóle ci na mnie zależy, to się postarasz.
Bo ja się staram.
Staram się.
Przepraszam.
Być może.
Ja też przepraszam.
Nie byłem ze sobą szczery.
Stałem się uległy,
bo nie chcę cię złościć, nie chcę cię stracić.
To się zmieni.
Nie chcę, żebyś się bał ze mną rozmawiać.
Na przykład, że się nie zgadzasz.
Kolejna mała rzecz,
ciągle mówisz „do diabła”.
Nie cierpię tego.
Nie chciałem cię zmieniać.
O Boże...
„O Boże” też cię denerwuje?
- Nie, to nie. - Naprawdę?
Nie mówię tego tylko dlatego,
że chcę więcej problemów.
- Ale skoro rozmawiamy... - Mów.
Polityka może być problemem.
Tak myślisz?
Masz bardzo wyraziste opinie.
- Zadałam pytanie. - Rozumiem.
Mam swoje zdanie, ale nie będę ci mówiła, co myśleć.
Byle tylko nikt nie przymuszał mnie do swoich poglądów.
Moje się nie zmienią.
Nigdy się nie zmienią? W ogóle?
Nie.
Jestem z Wenezueli.
Mój kraj jest w ruinie.
Moja rodzina głoduje.
Co miesiąc wysyłam im zapasy.
Tylko po to,
żeby mogli umyć ręce, przyrządzić śniadanie albo nakarmić psa.
Nie mają nic.
Tego wcześniej nie mówiłaś.
Nie wiedziałem wcześniej,
że wysyłasz im paczki.
Uważam, że to urocze i bardzo szczere.
Chętnie ci pomogę.
To coś ważnego dla ciebie? Sprawię, że to będzie też mój priorytet.
Dobrze?
Chętnie ci w tym pomogę.
Dlatego się w tobie zakochałam.
Chciałabym, żeby czuł się kochany.
Nie chcę, żeby doświadczał moich wahań nastroju.
Nie zasługuję na niego,
ale ponownie na to zapracuję.
Raz mi się udało.
KOCHAM CIĘ, KENNY, JESTEŚ MOJĄ SKAŁĄ!
TEŻ CIĘ KOCHAM!
- Jak się czujesz? - Dobrze.
- Tak? - Owszem.
- Miłe uczucie. - Tak?
- Masaż stóp? - Chętnie.
HANDLOWIEC
To miłe, że możemy się tak poznać.
Lubię z tobą spędzać czas.
Oddaliśmy się sobie,
ale ciągle jeszcze ze sobą nie spaliśmy.
Wiem, co ja o tym sądzę.
A ty?
- Jesteśmy idealni na każdym poziomie. - No tak.
- Nie chcę tego jeszcze dodawać. - No dobrze.
W poprzednim związku za szybko przeszliśmy do seksu,
przez to nie potrafiłam się w pełni otworzyć.
To miało na wszystko bardzo zły wpływ,
bo nie potrafił mnie zadowolić w wystarczającym stopniu.
A to dlatego, że nie mieliśmy tej więzi.
Będę szczera,
w przeszłości miewałam problemy
z osiągnięciem orgazmu
i dlatego właśnie mam pewne obawy,
bo to może być frustrujące dla nas obojga.
Kenny mnie pociąga.
Zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie.
Nie wiem, z czego wynika problem.
Więź jest szalenie silna,
nie wiem, czemu nie czuję tego pociągu.
Myślę, że w poprzednich związkach to był powód,
przez który nie do końca
byłam w stanie dojść do orgazmu.
- Gdybyśmy zaczęli uprawiać seks... - Teraz?
Tak. Teraz.
- Nie myśl o tym. - OK.
Chcę z tobą doświadczyć
czegoś pełnego energii i bardzo intymnego.
Bo ten związek już ma moc i energię.
Robi się niekomfortowo, bo do tej pory
nie rozmawiałem z kobietą o takich detalach.
Nie chodzi o to, że coś jest z nią nie tak.
Może w poprzednich związkach w ogóle nie czuła więzi.
Jestem pewny siebie.
Wiele osób pewnie uznałoby, że to jakieś wyzwanie.
Obyśmy doszli do tego momentu.
Wiem, że mnie kocha, a ona wie, że ja kocham ją.
- Pary powinny o tym mówić, to ważne. - Fakt.
To nie jest kwestia wieczności.
- To tylko problem teraz. - Tak.
- Rozumiem. - To dobrze.
Nie będę cię naciskał.
Gdy przyjdzie pora, będziemy gotowi.
Pobawmy się.
Dalej się bawmy.
7 DNI DO ŚLUBÓW
ŚRÓDMIEŚCIE
- Tiffany! - Cześć!
- Tęskniłam! - Ja też!
- Tyle się nie widziałyśmy. - Wiem.
Jak leci?
- Mamy tyle do obgadania. - Wiem.
Wiem, wyglądam dziwnie, byłam u dentysty.
Leczenie kanałowe.
Mam spuchniętą buzię.
PRZYJACIÓŁKA LAUREN
Dlatego tak wyglądam.
Oby ci się poprawiło.
No wiem.
Cieszę się, że mogę pogadać o tym z prawdziwą przyjaciółką.
Zrzucę to wszystko na nią.
Opowiem o wszystkim,
co się tyczy moich zaręczyn.
Stresuję się jej reakcją,
bo Tiffany się nie patyczkuje, na pewno będzie ze mną szczera.
Dlatego to moja przyjaciółka.
To co u ciebie?
Mówiłam ci o eksperymencie dotyczącym randkowania...
No tak...
Zaręczyłaś się?
Mówisz o tym?
Tak, właśnie do tego szłam.
To prawdziwe życie,
- nie zgrywaj się. - No tak.
Nawiązałam więź z tym gościem, Cameronem.
Wiem, to szaleństwo.
- Mówisz na poważnie? To żart? - Tak.
Mówię prawdę.
Bardzo przystojny i inteligentny.
Oraz biały.
Szybka zmiana tematu.
Taka tam maleńka.
- No wiesz. - Momencik.
Też się napiję.
Sporo informacji.
Ciągle mam wrażenie,
że to ukryta kamera.
Dawaj rękę.
Nic innego nie mów.
Będziesz moją druhną?
Jasne.
Dużo informacji.
No wiem.
Nie wiem, co o tym myśleć.
To dobra para?
Może to pożądanie, nie miłość.
Najbardziej boję się,
że to nie jest prawdziwa miłość.
Jaka jest największa różnica w umawianiu się z...
No wiesz, on jest biały,
do tej pory raczej umawiałaś się z czarnymi.
Jaka jest największa różnica?
Poza tym.
O tym nie mówiłam, bo tak się składa, że jest...
O to już nie pytaj.
Byłam mile zaskoczona.
Dobrze.
A poza tym?
Muszę przyznać, że to,
że jest biały, nie jest dla mnie bardzo ważne.
- Znasz mnie, czarna magia. - I to w tych czasach.
Często powtarzam,
jak nam jest ciężko, mówię o czarnych rodzinach.
Myślałam, że gdybym chodziła z białym,
musiałabym to ograniczać, żeby czuć się dobrze.
- No tak. - Ale nie muszę tego robić.
To po prostu ja.
Boję się tylko tego,
że małżeństwo to wielka sprawa, duże zobowiązanie.
Dlatego jestem rozdarta.
Z jednej strony jestem szczęśliwa,
a z drugiej ciągle słyszę:
„Co ty wyprawiasz?
Zwariowałaś! Co ludzie powiedzą?”.
Wiem, że się o to prosiłam, ale teraz zaczynam się bać.
Jestem, kurwa, zestresowana.
- Oj, Lauren. - Wiem.
Mama mówi to samo.
KOCHAM CIĘ 4000
Zjem trochę guacamole z salsą.
Uczymy się gotować.
Umiem zrobić parę potraw,
ale nigdy sama nie robiłam steków.
Stresujesz się czymkolwiek?
Myślisz, że przestraszyłam twoją rodzinę?
Chyba w ogóle się nie przestraszyli.
Martwiłem się tym wszystkim, bo tak już mam.
Łatwo się martwić, gdy nie wiesz, co się stanie.
Nie mieliśmy pojęcia, jak zareagują,
bo to dla nich nowość. Nie wiedzieliśmy, czego się spodziewać.
Spodziewałem się najgorszego,
bo tak zawsze robię.
Zawsze się boję, że ich zawiodę.
Zawsze myślę, że nie są mnie pewni.
Nie wiem czemu.
Co by się stało, gdyby mnie nie polubili?
Gdyby powiedzieli, że to zły pomysł,
że się z tym nie pogodzą.
Co byś zrobił?
Nie wiem.
Serio, nie wiem.
Staram się nie przejmować tym, że jego rodzina mnie nie lubi,
ale równocześnie wiem,
że to może być dla nas problem.
Spotkasz się z nimi sam, a oni powiedzą:
„To szaleństwo. Nie pasujecie do siebie. Nie zgadzamy się”.
A jak nie przyjdą na ślub?
Co wtedy?
Co byś wtedy zrobił?
Byłoby mi źle.
- Nie wiem. - Wyszedłbyś za mnie?
Zawsze tak się martwię,
bo wiem, że nie każdego lubią.
Boję się tego.
To trudna sytuacja, gdy przyprowadzasz kogoś,
kogo nie lubią.
No dobrze.
Chodzi o to:
chciałabym, żebyś mnie wspierał przy swojej rodzinie.
Jeśli się ze mną nie zgadzasz, powiedz mi na osobności.
Jeśli mielibyśmy problemy,
nie chcę, żeby inni widzieli te problemy.
To nie ich interes.
Co zrobisz, jeśli pojawi się problem
między mną a twoją rodziną?
Poradzisz sobie z tym? Będziesz mnie wspierał?
Ciągle powtarza, że więzy krwi to nie wszystko.
Muszę zawsze być po jej stronie.
Rodzina zawsze mnie wspierała.
Wierzę, że to bardzo ważne,
żeby żona wspierała moją więź z rodziną.
Po czyjej stronie staniesz?
Nie wiem.
Napisy: Jędrzej Kogut