Damian Powers, benimle evlenir misin?
Seninle evlenirim.
Benimle evlenir misin?
Evlenirim, karın olurum.
Hiç görmediğim biriyle nişanladım.
Çok güzel bir insansın. Bunu söylemek için seni görmeme gerek yok.
Vay canına.
Nasılsın?
Beni bu kadar sevdiğini göstermeyi isteyen bir erkekle hiç birlikte olmamıştım.
İnsanlar yıldızlara isim koyar ya. Ben de onu istiyorum.
Biz de bir yıldız bulup
senin ismini veririz.
Baylar, evlenme teklifi etmediğiniz hanımlarla tanışın.
Barnett ve Mark'ı gördükten sonra hangisini daha çekici buldun?
Ben Barnett'i seçerdim.
Ailenle tanışmaya parmağımda yüzükle gitmek istediğimden eminim.
Sevmediğim bir yönün yok. Hiç.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
DÜĞÜNLERE 21 GÜN KALA
VEDA BRUNCH'I
-Evet. -Sevdim.
-Katamaran. -Sevdim.
Arkaya gel.
Tamamdır.
Tatilin bitmesi ve hepimizin
taşınma işlerine dönmesi hakkında
-herkes ne düşünüyor? -Gayet hazırım.
-Dönmeye hazırım. Bu deneyime bayıldım. -Evet.
Her şeyin kalanını görmek, gerçek hayatın...
Pardon, gerçek hayatı görmek...
Kozamızda kalmak istediğimden üzülüyorum, baş başa kalmayı seviyorum
ama onu evdekilerle tanıştıracağım, paylaşacağım için
-çok heyecanlıyım. -Evet.
Bence çiftlerden bazıları
aşk ilişkisi yerine mantık ilişkisi yaşıyor.
Korktukları için gerçek hislerine kucak açmıyorlar.
Bu yüzden "Evet" dediğimiz ana herkesin
ulaşacağını açıkçası düşünmüyorum
ama Barnett'le bizim ulaşacağımızı biliyorum.
Vay be, fena dejavu yaşadım.
-Çok derin. -Peki.
Tanrım, kaderimizde burada olmak varmış. Hepinizi rüyamda gördüm.
Herkesin bu kadar tanıdık olması tuhaf.
-Değil mi? -İnanılmaz.
Süreç boyunca Cameron'ın böyle sakin kalması inanılmaz.
Cameron "Bu müthiş." diyor. Gördüğüm en sakin...
Ben böyle biriyim arkadaşlar.
-Şu an çok güzel esiyor. -Evet.
-Cameron'ın sakinliği bana geçti. -Bunu bekliyorduk.
Fırtına öncesi sessizlik.
Ne diyeceğim, biliyor musunuz? Fırtına yaklaşıyor arkadaşlar.
Hoş geldiniz. Günaydın.
-Romantik tatili umarım sevmişsinizdir. -Lauren ve Cameron.
Gigi ve Damian.
Kenny ve Kelly.
Amber, Barnett.
Mark, Jessica.
Aşkın gözünün kör olduğu bu deneyde siz birbirinizi seçtiniz.
Âşık oldunuz,
sonra da şu an yanında bulunan kişiyle
birbirinizi hiç görmeden nişanlandınız.
Kurduğunuz duygusal bağı fiziksel bağa çevirmek için burada
müthiş bir fırsat yakaladınız.
Selam.
Bazılarınızın kimine göre daha çok eğlendi sanırım.
İsim vermiyorum. İsim yok.
Ne diyorsun, bilmiyorum.
Artık bu cennetten ayrılıp birlikte hayat kurmanızın vakti geldi.
Her biriniz yeni bir eve taşınacaksınız.
İlişkinizin kök salması için tarafsız bir alana.
Ama evde birbirinize destek olmaya devam etmeniz çok önemli.
Onunuzun yaşadıklarını dünyada başka kimse anlayamaz.
Ve çok yakın bir destek sisteminiz olacak.
Komşu gibi.
-Ne kadar yakın? -Ne kadar yakın mesela?
Hepimiz çıktık arkadaşlar.
O konuya girmeyelim.
Her çift aynı tesise taşınacak.
Yeni komşularınızla tanışın.
Duvarlar ne kadar kalın?
Aman Tanrım.
-Lauren, onu iyi anlamda mı dedin? -Daha bilmiyorum.
-Uyumsuz insanlar. -Aynen.
Bu gerçek dünyada aşkınız sınanacak.
Birçok zorlukla karşılaşacaksınız.
Yaşamlarınızı nasıl birleştireceksiniz?
Arkadaşlarınız, aileniz, kariyerleriniz, evleriniz.
Telefonlarınızı ve cihazlarınızı alacaksınız.
Düğünlerinize sadece üç hafta kaldı.
-Tamam. -Evet.
Odalarda hepiniz müthiş bir temel oluşturdunuz.
Ve bu testleri geçerseniz
emin olun, evliliğiniz oldukça sağlam bir temelde,
sizin oluşturduğunuz temelde ilerleyecek.
Her evlilik kadar veya hepsinden daha sağlam şekilde.
Size ömür boyu başarı için olabilecek en iyi fırsatı veriyoruz.
Ama aile ve dostlarınızın fikirleri,
başkalarının akıl çelmeleri,
sosyal medyanın dikkat dağıtması evliliğinize köstek olacak mı?
Ya da mutluluğunuza?
Bunların hepsi deneyin parçası.
Birbirinizi görünümünüze, ırkınıza, yaşınıza, ailenize
veya koşullarınıza göre mi yargılayacaksınız?
Bunların gerçekten önemi olacak mı?
Yoksa aşk yeterli olacak mı?
İç güzelliğiniz yetecek mi?
Siz yetecek misiniz?
Nihayetinde aileniz ve dostlarınız önünde karar vereceksiniz.
Görmeden seçtiğiniz kişiye "Evet" diyecek misiniz?
Yoksa onlarla sonsuza dek yollarınızı ayıracak mısınız?
Aşkın gözü kör müdür?
Umarız öyle olduğunu kanıtlarsınız.
Hepinize iyi yolculuklar. Düğün planlarınızda kolaylıklar.
-Evet, evde görüşürüz. Kahvaltınızı edin. -Görüşürüz.
Düğün planlarında bol şans. Görüşürüz. İyi yolculuklar.
-Evet. -Evet!
-Evet. -Şerefe!
Hayır ama eğlenceliydi.
Seni tanımak, seni her gün görmek, sana sarılmak ve...
Bunu hâlâ yapabileceğim ama anladın işte. Dikkat dağıtan bir şeyin olmaması farklı.
Sosyal medya, telefonlar, hepsi. Bilirsin, farklı, yani...
Gerçek dünyada dikkatimizi dağıtan şeyler olacak.
Bence en büyük zorluklardan biri sosyal medya.
Kız fotoğrafları, erkek fotoğrafları var.
Evet, bu konuyu konuştuk. Bana mesaj atanları,
direkt mesaj atanları tamamen görebileceksin. Yani şey değil...
-Saklayacak bir şeyim yok. -Evet.
Sanırım alt katta bir şeyim kaldı.
Kesin kalmıştır.
Dış dünya beni geriyor mu?
Gergin değilim, merak ediyorum. Çünkü işler değişecek.
Ama nasıl? Bunu göreceğiz.
Çaktırmadan burada kalsak sence kızarlar mı?
Burası tekne değil. Bence o iş öyle yürümez.
Gittiğimiz için üzgünüz
ama birlikte geçireceğimiz hayata başlayacağımız için heyecanlıyız.
Hadi gidelim.
-Adım adım. -Evet, günbegün.
Hadi.
-Eve yeni geldik. -Evet.
Ve bilin bakalım, kim yolculuğa çıkıyor? Bu kadın.
Evet, iki günlüğüne San Diego'ya gitmem lazım.
Yani onu şu an gördükten sonra bir daha görmeyeceğim.
Dikkat et, seni seviyorum. Seni sonra ararım.
-Hayallerinin erkeğiyle tanıştın mı? -Evet.
Aman Tanrım.
-Selam ver. -Selam, ben Mark.
Selam Mark.
Eve gelmem ve normal yaşama dönmemin bir etkisi var.
Telefonumu geri aldım ve ilk aradığım kişi annemdi.
Daha önce konuşmadan hiç bu kadar uzun süre ayrı kalmamıştık.
Yani ona olanları anlatmam, biriyle nişanlanıp döndüğümü söylemem
içimi rahatlattı.
İtalyan bifteği yapabileceğini söyledi, ben de "Bu yeter." dedim.
Harika.
Bayıldım.
Eve hoş geldiniz arkadaşlar.
Teşekkürler.
-Yeni evimizi görmeye hazır mısın? Hadi. -Evet, görelim.
Yeni evimizde birlikte geçireceğimiz ilk gecemiz.
-Güzel. Bayıldım. -Evet.
Vay be, yatak odası.
Güzel. Çok tatlı.
Düğüne üç hafta var
ve içten içe ödüm bokuma karışıyor, tamam mı?
A, düğünü planlamanın stresli olacağı için.
B, bir kişiyle ev paylaşma konusunda genel olarak gerildiğim için.
Çünkü uzun süredir tek yaşıyorum.
Kulağa kötü geliyor ama bu benim gerçeğim, kabulleniyorum.
-Yemek yemeye hazırım. -Ben de.
Kendime şunu hatırlatmaya devam etmeliyim,
"Cameron'ı seviyorsun, müthiş olacak, çok güzel olacak."
Ve bu yüzden önümüzdeki birkaç hafta bence çok stresli olacak.
Ne dedin?
Çok yüksek sesli çiğniyormuşum gibi geliyor.
Komiktir, en gıcık olduğum şeylerden biri insanların çiğneme sesini duymak.
Öyle mi?
Başka neye gıcık olursun?
Temiz bir insanım, dağınıklığı sevmem.
Yani tabak kullanırsan yıka.
Başka ne var?
Klozetin kapağını indir. Lütfen. Çünkü klozete düşersem
seninle konuşmam.
Seni sevsem bile
diş fırçamı kullanma. Bazıları bunu yapıyor.
Sen yapıyor musun?
Yani sorun etmem ama kullanmam.
Aman Tanrım. Canım, ne?
Cidden rahatsız olur musun?
-Diş fırçamı kullanmandan mı? -Evet.
-Ciddi misin? -Yani, şey...
Daha önce biriyle diş fırçanı paylaştın mı?
-Paylaştım mı? Evet, paylaştım. -Aman Tanrım.
Evli bir kadın olarak eşimle birçok şey paylaşabiliriz.
Yemek paylaşabiliriz, yatak paylaşabiliriz.
Yastık paylaşabiliriz. Ama hayatta
diş fırçası paylaşmam Cameron. Bu çok iğrenç.
Çok iğrenç. Hem de çok!
Hayır.
Yapamam işte. Bunu yapamam.
Öyle demesine inanamıyorum.
İnanılmaz. Mümkün değil.
Ama seni seviyorum.
Ama o kadar değil. Şaka yapıyorum.
-Senin gıcık olduğun şeyler ne? -Kadınımın diş fırçasını kullanamamak.
Aman Tanrım.
-Bu domuz eti. -Nişanlandığımızı anneme söylemek için
sabırsızlanıyorum. Kafayı yiyecek.
Öyle mi?
Evet. Sonra her şey çok hızlı gelişecek
çünkü üç haftaya düğün var.
-Yüce Tanrım. -Üç hafta.
-Korkmaya başladın mı?
-Kafama dank eder. -Yani...
Kaçmaya çalışırsan haberin olsun, yüzüğüne takip cihazı koydum.
-Gerçekten dermişim. -Gerildim.
Tanrım, yemek için sabırsızım.
-Annene söylemek geriyor mu? -Evet.
Aileme anlatmak beni geriyor.
Neden?
-Deli olduğumu düşünecekler. -Bence annem heyecanlanacak
çünkü olgunlaşacağımı düşünüyor.
-Yanılıyor, sen de benim kadar tuhafsın. -Evet.
Bu deneyimi yaşamamış birinin bu hislerin ne kadar ciddi,
ne kadar gerçek olduğunu anlaması bence çok zor.
Bunu hiç yaşamadıysanız
hiç anlamazsınız.
Beni tamamlıyorsun.
Bavulumu genelde varır varmaz boşaltmam.
Bugün öyle yapacaksın.
Düzenli bir pasaklısın, seni düzenli yapacağım.
Pasaklılığın olmadan.
İçinde çok eşya var.
İçimden bir ses daha fazla geldiğini söylüyor.
Damian'la birlikte eve çıkmak başka bir macera daha olacak.
Sonsuza dek burada yaşayacağız. Gereksiz çok eşya getirmiş olabilirim.
İnsan hep hazırlıklı olmalı. Ruh hâlime göre giyinirim.
-Böyle anlaşılır. -Bundan çok farklı giysin var.
Evet.
Tanrım. Giannina.
Buna bak, gördün mü? Fazla sürmedi.
Üç bavul kaldı.
Ne var ne yok?
-Selam bebeğim. -Selam.
Kelly olmadan dairede olmak biraz tuhaf bir his.
Vaktinde varabildin mi?
Evet, konferansa başlamak üzereyim.
Konuşacak ve yüzünü görecek vakit bulduğuma sevindim.
Aynen, ben de.
Beş gündür ilk kez bu gece yalnızım.
Biraz tuhaf olacak. Kelly'yi özleyeceğim.
Yanımda olduğunu bilmek
bana bir anlamda huzur veriyordu.
Bu iş seyahatinde, San Diego'da
onun da uyumakta zorlanacağından eminim.
Tamam bebeğim, seni tutmayayım.
Ben yemek yemeğe döneyim.
-Tamam. -Güzel.
-Tamam bebeğim. Seni seviyorum. -Ben de seni.
-Şerefe. Yeni evimize. -Şerefe.
Yeni evimize.
Atlanta'ya dönünce günün sonunda yanımda birinin olmasını istiyorum.
Bir seyahatten dönünce, eve, onun yanına gelip gülebilmek.
Gördüğünüz gibi birlikte çok eğleniyoruz. Buna uzun süredir sahip değildim.
Bu durum umarım tutkumu yeniden alevlendirip
ilişkimizde doldurmaya çalıştığım diğer fiziksel yönü
harekete geçirir. Burada çok küçük bir yatağımız var.
Alıştığım yataklardan çok küçük.
Ve bu yatakta onunla birlikte yatmaktan rahatsız olmuyorum.
Bence doğru yönde ilerliyorum.
-Yüzüğünü geri taktığını fark ettim. -Evet.
Buna katılmayı ben istedim. Kendimi tamamen vereceğim.
Bu yüzden yüzüğü geri taktım, buradayım, anı yaşamak istiyorum.
Bu deneye kalbimi açıyorum, yani...
Durumun değişip daha iyiye gittiğini görmek cidden müthiş.
Ve yolculuğumuzun nereye çıkacağını görmek için sabırsızlanıyorum.
Bence asıl önemli olan konu bizi bu noktaya getiren unsura,
iletişim kurabilmeye tekrar sahip olabilmek.
Ve ciddi konulardan biri de...
Tuvaleti kullanıp çok pis kokutursam...
-Yok artık, bunu demiş olamaz. -Ne var?
Cidden. Bu uzun zaman alıyor.
Ne diyeceğim? Tabii. Görmediğim birine evlenme teklifi edince
elbette bu seviyede olacağız.
-Kakadan hiç konuşmadık. -Kakadan konuşmadık.
-Bu iş tamam, derdim. -Öyle mi?
-İlk gün bununla başlamalıydın. -Kabız birini istemezsin bence.
Söyleseydin... Hayır, söyleseydin diyorum...
-Kızarlar. -"Tuvaleti çok pis kokutan bir kızım."
"Ne diyeceğim, sen benimsin." derdim.
Mark, herkes kaka yapar.
Tamam, sormam gereken ciddi bir soru var.
-Çünkü samimiyet istiyorsan... -Evet?
Vezüv Yanardağı patlarken içeride olmayı sorun eder misin?
Nefesimi tutarım. Ama dişlerimi fırçalayabilirsem...
-Aşk budur. -Böyle yapıp dişlerimi fırçalarsam...
Resmen tamamen taşındık canım.
-Aynen. -Balayı bitti sanki.
Ama balayı evresi devam ediyor.
-Hâlâ çok mutluyum. -Hâlâ uçuyor gibiyiz, değil mi?
Gerçek dünyaya döneceğimiz için
aşmamız gereken zorluk ve engeller olduğuna eminim.
Anne, babalar; dostlar, fikirleri ve hatta farklı ırklardan olmamız.
Cameron'ı iç güzelliği için seviyorum.
Ben ona âşık oldum. Ve evlenirsek birlikte çok güzel bir yaşamımızın
olacağını düşünüyorum.
Çok romantiksin, bayılıyorum.
DÜĞÜNLERE 20 GÜN KALA
Evimi göreceğin için niye gerildiğimi bilmiyorum.
Sen var ya...
Ben neysem oyum.
Bugün kendi evlerimize gidiyoruz.
-Burası benim bloğum. -Peki.
Giriyoruz. Benim evim.
Düğüne kadar birlikte yaşarken ihtiyaç duyacağımız eşyaları almak için.
Hadi bakalım.
Burası bebek evim.
-Çok güzel. Fena değil. -Küçük ama bilirsin işte, evet.
Güzel şeyler küçük olur, derler.
Değil mi? Burası benim evim.
-Seni kısaca gezdireyim. -Lütfen.
Burası benim stüdyom.
Evim kesinlikle mabedim.
Küçük olsa da kendime özgü hâle getirdim. Biraz yalnız bir tipim.
Bu yüzden pek çok açıdan evimi koruyorum.
Ve hiçbir şeyi unutmamışımdır diye umuyordum.
Hayal panosu yapmayı severim.
-Bu, Meksika'ya benziyor. -Evet.
-Vay, bağlantıyı kurdum. -Çok benziyor.
-Muhteşem. -Küçük havuzumuzda gül yaprakları vardı.
-Gerçekten vardı. -Havuzda.
-Bu da, evet, Meksika. -Sahili ve kano görüyorum.
Nerede? Evet.
Cameron içine her şeyi attığım dağınık dolabımı
görecek diye biraz gergindim.
Şunları al.
Ama beni yargılamadı, sorun yok.
Kamera eşyalarımı alayım.
Bunu da istiyor musun?
-Hayır, ona gerek yok. Sağ ol ama. -Peki.
Mark beni koşulsuzca seviyor
ama evlenmemizle birilerini
üzeceğimiz gerçeğine karşı saf kalmak istemiyorum.
Gerçek dünya bize tokadı yapıştırıp bizi kabul etmediğinde
çok hayal kırıklığı yaşamak istemiyorum.
Aman Tanrım, kahverengi üzeri kahverengi!
Bu kadar çok kahverengi tonu görmemiştim, yemin ederim.
Bu tonları kullanmam, komiktir.
Nasıl yani kahverengi inek? Tanrım.
Bu armut koltuk mu? Uzun süredir armut koltuğum olmamıştı.
Yapma.
Neden?
Çok rahat.
Tüm şu oyun konsollarına bak. Küçük kardeşim bunlara bayılırdı.
Tarih kitabı lazım mı?
Hayır, aslında antrenörlük kitabım. -Peki.
Kusura bakma.
Hadi oturalım, olan biteni anlatayım.
En yakın arkadaşı ve onun sevgilisiyle yaşıyor.
Tanrı ona kolaylık versin, ev arkadaşıyla yapamam.
Arkadaşlarımızın, ailemizin yaş farkımız hakkında
ne diyeceklerini çok düşündüm
ve bunun ilişkimizi etkileyeceğini ona hatırlatıp duruyorum.
Her engeli aşabileceğimiz hakkında gayet iradeli
ve buna ben de inanmak istiyorum
ama aynı zamanda gerçekçi biriyim.
Ben yokken nasıldı?
-Kilerde ve buzdolabında yemeğimiz oluyor. -Evet.
-Bu güzeldir. -Haftada bir kez alışveriş yaptık.
Evet.
Ona evimizin gerçekten iğnelemeye dayalı olduğunu anlattım.
İçeri girdiğin an küçücük bir hatanda kekelesen bile
-üzerine çullanırız. -Çullanırız.
Ve bu eve her geldiğinde tam formunda olmalısın.
Buraya gelirsen hazır gel.
Tamam, sevdim.
Mark'ın güzel yanı, hep hayranlık duyduğum yanı,
gördüğü ve aklına koyduğu her şeye elinden gelenin fazlasını vermesi.
Yaptığı her işi iyi yapar. Ama asıl sorun yapmak istemediklerinde.
İsa bile onu ikna edemez. Yani adam katiyen yapmaz.
-Ne mesela? Örnek ver. -Mesela bulaşık.
-Bulaşık yıkamayı sevmez. -Ne?
-Yalan. Yalan atıyor. -Gerçekten mi?
Bulaşıklarını bu sabah ben yıkadım.
-Dairedeki ilk gecemizde. -Ne?
Bulaşık makinasına sığan her bulaşığı
makinaya teper.
Ama sığmazsa asla elde yıkamaz.
-Tamam, bunları not ediyorum. -Evet.
Ben de içiyorum.
Annem kıyafetlerini yıkayıp katladı. Odanda.
Sen yokken çamaşırlarını yıkadı.
-Harikaymış. -Kalbim.
Umarım bunu da not ediyorsundur. Çamaşır yıkama.
Haftada 70 saat çalışıyorum, bunu konuştuk.
-Yıkamam. -Mark, çamaşırları sen yıkayacaksın.
Çamaşırlarını asla yıkamam.
Asla yıkamam. Kendi çamaşırlarımı bile yıkamıyorum.
Çamaşır salonuna seve sever götürürüm.
Tüm kirli çamaşırlarını döktük. Bize kendinden bahset.
Teknoloji şirketinde çalışıyorum, çok sık seyahat ediyorum.
Bu konuyu konuştuk.
İşlerimiz birbirinden çok farklı. Hayatlarımız farklı.
Peachtree Hills'te golden retriever köpeğim ve evim var.
Yani evet.
Harika.
Merak ettim, sormazsam olmaz. Mark sana ne söyledi de onu seçtin?
Birine bağlanmaktan hep korkmuşumdur
çünkü doğru kişiyi bulduğumu hiç düşünmedim.
Ama Mark'la taşlar direkt yerine oturdu.
Ve duygusal bir ilişki kurduğumuz için böyle oldu.
Üç haftaya evleniyoruz.
-Hızlı olmuş. -Şey...
-Evet. -Evet.
Ve şu an şunu...
Bizi yargıladıklarını düşünmedim.
Yaş hakkında bir şey sormadılar. Bu gerçekten hoşuma gitti.
Mark başından beri bu konuda ona güvenmemi söyledi
ve bu konu hakkında artık çok rahat hissediyorum.
-Ama ben... -Beni tuhaf bir konuma soktun dostum.
Rekabet etmen zor.
Çok iyi yaptı.
-Güzel bir yüzük seçtim, yani... -Güzel.
Bu... Güzel yüzük seçtim.
Ama evet, bu... Bilmem, heyecanlıyım.
Bu müthiş bir şey.
Kendimi tamamen vermek istediğim için yüzüğü geri taktım.
Memnun oldum Jessica.
Size bol şans.
Şu an takarken, ilişkimizin gidişatına bakarken çok iyi hissediyorum.
Bugün bizim için devasa bir gündü.
-Tamam. Görüşürüz. -Sizi seviyorum.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Bir hayli büyük efendim.
Ama çok güzel. Tam güney mimarisinde.
Bu üç artı bir evi aldığımda
bir eşim olur
ve onunla bu evde bir aile kurarım diye umuyordum.
Yani
şimdi Lauren hayatıma girdiği için
o evdeyken aklını çelmeye çalışmaya başlayabilirim.
-Vay be, çok güzelmiş Cameron. -Evet.
Ahşap parkelere ve şömineye bayıldım.
Evet.
-Vay canına, her şey yeni gibi de. -Evet.
Sen gezdir, öylece dolaşmak istemiyorum.
-Sen göster. -Hayır, lütfen. Yani...
Burası senin evin.
Çok yakında ikimizin olabilir.
-Olabilir. -Evet.
-Güzelmiş, keşfetmek istiyorum. -Peki.
-Yatak odası. -Hadi bakalım.
Sadece senin için çok büyük Cameron.
-Umarım sadece benim için kalmaz. -Yakında
birinin geleceğini tahmin etmiş olmalısın.
-Biraz zaman aldı. -Çok güzel.
Vay be.
-Üniversite öğrenci birliği evleri gibi. -Öyle mi?
Evet, çoğunda böyle balkon olur.
Evet.
Bu ev çok güzel. Burada benim için çok geniş alan var.
Bunu görüp
geleceği düşünmek ve mesela burası çocuk odası olabilir diye
hayal kurmak çok delice geliyor.
Lauren'ın evimdeki boş bir odayı
çocuk odası olarak
düşündüğünü söylemesine çok sevindim.
Aslında onun ofisi olur diye düşünüyordum, hâlâ olabilir ama...
Kulağa ne kadar çılgınca gelse de
Lauren'la kısa sürede çocuk yapmaya hazırım.
Karı, koca olmanın tadını çıkarmak istiyoruz
ama ondan çocuk yapmak istiyorum, çocuk sahip olmayı.
Evet.
Senin evin olmasını istiyorum.
Öyle mi? Burada mı yaşamamı mı istiyorsun?
Evet. Bilirsin işte,
Hayatımın kadınını buldum.
Daha önce bir kez âşık oldum.
Ve o kişiyi çok sevdim ama...
...her zaman sorun olacağını biliyordum.
Aşamayacağım sorunlar. Ama Lauren'la
böyle korkularım yok.
Çok isterim. Evimi seviyorum.
Bence benim evimin mekânı çok güzel.
Orası da kalsa ne dersin?
Şey...
Bilmiyorum.
-Peki. -Evet.
Kalması canını sıkar mı yani? Bu...
Niye gülüyorsun?
-Hiç rahat görünmüyorsun. -Gerçekten mi?
Acele ettirmek istemem.
-Evet. -Ama bilirsin...
Peki.
Bir sürü farklı duygular hissediyorum.
Kendime has alanımdan sonsuza dek ayrılacağım diye düşünüyorum.
Ve kendi alanımdan çok keyif alsam da evlenmek her şeyi değiştiriyor sayılır.
Yani aynı anda kendimi, kalbimi ve zihnimi dinlemeye çalışıyorum.
Her şey epey gerçek geliyor.
-Gerçek geliyor. -Gayet gerçek. Burası gerçek evim.
Artık odalarda değiliz. Biliyorum.
Bu senin gerçek hayatın.
Evet, insanın gözü korkuyor.
İşte benim evim.
Bebeğim, minicikmiş.
-Hayır. -Şaka yapıyorum.
-Şey istedim gibi... -Çok şeker.
Dev gibi.
Evimin bir yatak odası var
ve çocuklarım olursa sıkış tepiş olacağımızı düşünüyorum.
-Sevdim. Ne? -Önemli değil.
Ne demek önemli değil? Sorun ne?
Evim darmadağın.
Köpeğim olduğu için halılarım kirli.
Ve bazen içeri çişini yapar. Evim, evin görünümü, büyüklüğü yüzünden
hakkımda kötü düşünmesini istemiyorum.
Selam, güzel kız.
Selam bebeğim.
Tanrım, dev gibiymiş. Selam Coda.
-Hadi. Selam. -Beni özledin mi?
-Mobilyaların varmış. -Gerçekten mobilyam var.
Sen...
Sandığım kadar kötü değil.
-Güzelmiş, sevdim. -O kadar kötü değil. Her yerde kâğıt var.
Bunlar merdivenlerim. Duvardaki şu deliği Coda yaptı.
-Tanrım. -Tamir etmedim.
Duvarda delik açmayı nasıl başardı?
Çok sakardır. Hep sakar kızları seçerim.
-Haklısın. -Çok hızlı koşar.
-Burası yatak. Yatak odası. -Ciddi misin? Yatağını toplayamadın mı?
Yapma. Bu, Coda'yla ikimizin yatağı. Coda'yla ikimizin yatağı.
Dönüş tarihini bilmiyordum.
-Sığdım. -O büyük bir küvet.
Sığarsam otururum. Beğendim.
Ben olsam oraya oturmazdım.
Küvette ne yaptın sen? Aman Tanrım. Ne?
Dur. Dolap.
-Dolap mı? -Şeyi... Tamam, peki.
Bunca boş alanın varken kıyafetlerini asamıyor musun?
Coda, bu aptalla ne yapıyorsun? Onu daha eğitmedin mi?
Özür dilerim, tamam mı?
Varlık konusunda Barnett kadar sorumluluk sahibi biri değilim.
Gelecek için çalıştığım hiç söylenemez, ev sahibi olmayı hiç düşünmedim.
Hayatta zevk alabilecek kadar çalışmaktan yanayım.
Kıçın köpek kılı olacak.
Şu an kaldığım ev bile bana ait değil
ve zaten orada uzun süre yaşamayacağım.
B'nin evine taşınıp onunla orada bir yuva kuracağımız için heyecanlıyım.
Evde kalıp çocuklara bakmayı çok isterim. Şu an, burada
bana kalırsa burası bizim evimiz.
Orada aile kurup kurmayacağımız kesin değil.
İlişkimiz o evde
büyüyecek. Önem verdiğim tek şey bu
Evim çok küçük.
Başka bir yere taşınırsak başka bir ev için bir kredi daha çekeriz.
Ortalama bir kredi notum var.
Müthiş değil, kötü de değil. Ama o da tek kredi kartım olduğu için.
Makyaj kredi kartım ama limiti sadece 700 dolar.
Makyaj için yine de yüksek bence.
Sen öyle san. Tamam, makyaj pahalı.
-Çok sağ ol. -Makyaj kredi kartı borcun mu var?
Evet. Var.
O kartı doldurmak çok kolay, tamam mı?
Ve sanırım son kullandığımda
tek seferde 200 dolardan fazla harcadım.
-Makyaj için mi? -Makyaj pahalı bir şey!
Evet, bilirsin işte...
Hiç mezun olmadığım üniversiteden kalan öğrenci kredi borcum var.
Ne kadardan bahsediyoruz?
Yirmi bin civarı.
Ödemiyordum.
-Ödemiyor musun? -Açıkçası ödemiyordum, hayır.
Erteleyip duruyordum.
Yani gittikçe kötüleşiyor.
-Minimum tutarı da mı ödemiyorsun? -Hayır, hiç ödemedim.
İşsizdim veya bir süre evsiz kaldım. Arkadaşlarımın evlerinde
kanepede yatıyordum.
Genelde haftada kaç gün çalışırsın?
İstediğim kadar.
Ben yaşamak için çalışırım, çalışmak için yaşamam.
Stresli olduğunu anladı bence. Benimle evlenmek istediğine emin misin?
Pekâlâ.
-Tarzını sevdim. -Teşekkürler.
Kimmiş bu? Selam!
Merhaba, bal kabağım!
-Vay be. -Burası evim.
Hayalimde canlandırdığım bir şey varsa o da böyleydi.
Burası odam.
-Sakin ol. -Cidden, renk uyumuna
benden daha çok dikkat ediyorsun.
Kariyerimde epey ileri gittiğimi, şu anki konumumda
hayatımın garanti altında olduğunu düşünüyorum.
Ama yollarda olmak insana yalnız hissettirebiliyor
ve genelde en kötü yanı da eve gelmek oluyor.
Çünkü boş eve geldiğinizi görüyorsunuz.
Yani evime gelmesi, ona gerçek hayatımı açmam müthiş bir şey.
Ben çocuk isteyen biriyim ve bilimden bihaber sayılmam.
Yani üç çocuk istiyorsam yakında başlamam gerektiğinin farkındayım.
Bir noktada. Dostum, 24 yaşında olsaydım bir yıla falan çocuk yapmak istemezdim.
Anlıyor musun? 24 çok küçük bir yaş.
Anne, babam 20 yaşındaymış. Babam senin yaşındaymış.
Annem 19 yaşındaymış.
Şöyle düşünüyorum.
Tekrar ediyorum, senin bildiğin 24 yaşındakilere benzemem.
Parti yaptım, birileriyle takıldım, hayatımı yaşadım, deneyimledim. Güzel.
Hayatımın sonraki aşamasına hazırım. Çocuk sahibi olma fikri beni germiyor.
Benim yaşımdaki erkekler çocuk yapmaya hazır değil.
Bu konu 35 yaşından büyük erkekleri kaçıracak bir konu.
Ve Mark hakkında en büyük tereddütlerimden biri de
"Evet, tabii, çocuk yapmaya hazırım." demesi.
Kendi kendime "Gerçekten mi?" diyorum.
Benimle bir yuva kurup pişman olmasını istemiyorum.
Şunu açıklığa kavuşturalım.
-Çocuk yaparız, 36 yaşına girerim. -Güzel olacaksın.
Sen 26 olacaksın.
Güzel.
Çocuk 14 yaşına girecek, ben 50 olacağım.
Tamam.
-Sen 40 yaşında olacaksın. -Peki.
Buna ne diyorsun?
-Şey işte... Canımı sıkmaz. Hem de hiç. -Öyle mi?
-Hem de hiç. Biliyorum, sana göre... -Tamam, ileri gidelim.
-Tamam. -Çocuk 24 yaşına girer, ben 60'a.
-Çocuk 24, ben 60'ım. -Ben de 50'yim.
O noktada ikimiz de...
-Evet. -Peki, ikimiz de 50'li, 60'lı yaşlardayız.
Beni korkutmuyor.
Gözlerime bak. Gözlerine bakıp korkutmadığını...
-Evet. -...söyleyebilirim.
Biyolojik olarak evet. Anlıyorum.
Kadın olarak... Bunu yakında yapmamız gerek.
Ben 60 yaşına girince sen 50 olacaksın diyerek senaryolar
uyduruyor. "Ee, yani?" diyorum.
Yaşın bir önemi yok. Biz bize olacağız.
Tamam, yani o zaman 10 yıl içinde
çocuk sekiz yaşında olursa
ve Kaliforniya'ya veya Şikago'ya taşınmak istersem
anne, baban o zaman 75 yaşında olacak. Sen onlara bakmak istediğini söyledin.
-Bu nasıl olacak? -İşin harika yönünü söyleyeyim mi?
O yük tamamen benim omuzlarımda değil. Kız kardeşim de sorumlu.
Ve anne, babam birine
yük olacak türden insanlar değil.
-Anlatabiliyor muyum? Yaşlarına... -Anne, babana ne olacağını bilemezsin.
-Bir şey söylemek istemiyorum. -Ben de bunu... Çok dikkatliyim.
Tekrar ediyorum, şu an tek bildiğim şey kararım... Kalbimde hissediyorsam...
Bir karar vermem gerekince,
diyelim ki çocuklarımızla Kaliforniya'ya taşınacağız.
Bu kararı seninle veririm.
Annemin ne düşündüğüyle değil. Çünkü annem her yaptığıma destek olur.
Mark duyguları çok açık birisi. Bana göre bu durum kırmızı çizgi sayılır.
Çünkü hiçbir erkek duygusal açıdan bu kadar açık olmaz. Hiç görmedim.
Hiç tecrübe etmedim.
Sanki Discovery Channel'da bir deney izliyor gibiyim.
Yani ne söylesem kabul ediyor.
Üç hafta içinde o adımı atarsak
ve sonrasını düşününce, bilirsin boşanmanın asıl sebebi
parasal sorunlar.
Kendim dışında başka birini hiç düşünmedim
çünkü hiç evlenmedim veya çocuğum olmadı ama her şey çok hızlı gelişti,
hayat garantisi ve rahatlık sağlayabileceğinden emin olmak istersin.
Profesyonel hayatımda uzun süredir yıllık altı haneli rakamlar kazanıyorum.
Ve buraya ulaşınca o noktadan sonra
büyümeye devam ediyor gibi geliyor.
Şu an şu noktada
parasal anlamda geçindiremeyeceğimi biliyorum.
Dürüst olacağım, yalan söylemeyeceğim.
-Evet, önemli değil. -Yani samimi konuşuyorum.
-Yıllık yüz bin dolar kazanmıyorum. -Evet.
Ama fitness konusunda bildiklerim
ve bununla gelmek istediğim noktayı göz önüne alınca
şunu bilmeni istiyorum, daha o konuma gelmemiş olabilirim
ama umarım ulaşacağım konum hakkında düşüncemi anlarsın.
Sürekli tozpembe bir hayat sürmeyeceğiz.
Bu akşam bende bunu gördünüz, karşısına zorluklar çıkardım.
Çünkü ilişkimizin günün sonunda başarılı olmasını istiyorum
ve üç hafta sonra evlenirken hepsinin boşa gitmesini istemiyorum.
Şey...
İki cinsiyete düşen roller
ve geçinmek üzerindeki sorumlulukları hakkında ne düşünüyorsun?
Tekrar ediyorum, ben anneme çekmişim, kişiliğini almışım.
Çoğu yanımız benzer.
Ve annem her zaman sağlam bir dayanak olmuştur.
Her zaman sağlam dayanağım oldu, kadınım odur.
Seni bu yüzden çekici buldum. Harikasın, sadece fiziksel yönün için
değil. Kişilik olarak. Yani çünkü...
Kendim olmak istiyorum. Annen olmak istemiyorum.
Ve anne, babanı anımsatmak istediğini anlıyorum
ama günün sonunda kendin olmalısın.
Sen yetişkin bir adamsın anlatabiliyor muyum?
Asla... Şey anlamanı istemiyorum... İnan bana, sorun yok.
Zihinsel olarak da aynısı, sorun yok. Anladın mı?
Annem olmanı istiyorum, demiyorum. Anlatabiliyor muyum?
-Seni karşılaştırdığımı söylemiyorum. -Annen olmak istemiyorum.
İstemediğini biliyorum, sadece baştan anlatıyorum.
Bence beni annenle çok karşılaştırıyorsun yanlış fikre kapılmadığından emin olayım.
Çünkü amacım anne, babanın evliliğini falan
-yaşamak değil. Ya da annen olmak değil. -Bunu hiç istemem.
Asla annen kadar olmayacağım. O olmayacağım. Anneni milyon kez anlattın.
-Asla annen olmayacağım. -Onunla gurur duyuyorum çünkü.
-İnan bana, buna bayıldım. Bunu düşündüm. -Öyle dedim... Özür dilerim...
-Çünkü kimse... -Kızlar bunu korkutucu bulur.
Kimse annen kadar olamaz. Asla. Kimse. Ve böyle bir amacım yok.
Bunu yapmanı hiç istemem. Ortada yarış yok.
Çünkü kalbim sana açık.
Annemle yarışman gerektiğini sakın düşünme. Gerekmiyor.
Annesinden bahsedip duruyor. Ben de "Yapma ama ."diyorum.
Seni annemle karşılaştırmıyorum.
Annem ayrı, o... Annem beni kim severse onu sever,
ben de sevdiğim kişiyi kendi kararıma göre severim.
Annemin onayını aramam.
Anlıyorum. Annen mükemmel bir kadın.
Mükemmelliğini aklım almıyor.
Ama her konuda annesine geri dönüyoruz.
Evlilik hakkında gerçekçi olmam gerekirse
kesinlikle evlilik sözleşmesi yapmak isterim.
Baştan.
Bu insana gerçekten âşığım.
Yani kafamı karıştıran da bu.
Bunu odalarda da konuştuk.
Kaç yaşında olduğumu biliyordun. Biliyordun ve bunu aldırmadın.
Neyse, seni istiyorum, dedin.
Mesleğimi biliyordun.
Tamam dedin. O odalarda benim hakkımda her şeyi biliyordun.
Bana iki kez evet dedin. Biri duvarın arkasından, biri de yüz yüze.
Yüz yüze gelince kolayca "Biliyor musun? Hayır, istemiyorum." diyebilirdin.
Ama evet dedin.
DÜĞÜNLERE 19 GÜN KALA
Bu deney boyunca baş başa olduğumuz için
onun ailesine daha söylemedik.
Hiçbir arkadaşı daha bilmiyor. Bu yüzden Barnett'in doğum günü için
deneydeki tüm arkadaşlarımızı
bir araya getirmeye çalışıyorum.
Ve onun için küçük bir doğum günü kutlaması istiyorum.
-N'aber? -N'aber dostum?
Doğum günü kutlu olsun!
-Üfle bebeğim. -Üfle.
Şaka mumları değilmiş.
Şaka mumları bekliyordum.
-Nice yıllara bebeğim. -Teşekkürler.
-N'aber dostum? Nasılsın? -İyiyim.
Şaşırdın mı?
-Biraz. -Biraz mı? Sadece biraz mı?
Fazla heyecanlanma, bundan sonra kötüye gidiyor.
Bam bam.
-Doğum günü shotları. -Shot mı atıyoruz?
-Barnett'e. -Barnett'e.
- Mutlu yıllar Barnett. - Mutlu yıllar Barnett.
-Şerefe. -Bebeğim.
Evet.
Gamsız bir hayat süreceğimizi bekliyordum. Onu bulunca hayalim gerçek olur sanmıştım.
Hayır. Bu daha başıymış.
Daha başıymış. Tozpembe yaşama giden yolu buldum,
şimdi de o yoldan gidip beni bekleyenleri görme vakti.
Benim için çok berbat çünkü kız gibi bir erkek.
-Kim? Cameron mı? Evet Mark. -Mark.
Âşık olmak insanı dehşete düşürüyor.
-Bir de bana sor. -Ve Barnett'e daha da âşık oldukça
onun dertsiz, tasasız hayatına
çomak sokacağım da bir şeyler berbat olacak diye
daha da korkuyorum. Ve bu...
-Öyle bir şey yapamazsın. -Biliyorum.
-Yapamazsın kızım. Yaparsan, emin ol... -Her gün düşünmemeye çalışıyorum.
Gidişat beni çok heyecanlandırıyor.
-O zaman heyecanlı ol. -Böyle bir aşkı kaybedemem.
Herhangi bir sebepten dolayı. Beni paramparça eder.
Söylemesi çok kolay, biliyorum çünkü benim durumumda bile
yarın ne olacağını bilmiyorum. Böyle bir aşkı kaybetmek istemiyorum.
Şaka mı yapıyorsun? Ona her sabah bakıp
"Siktir, ne yaptım da onu hak ettim?" diyorum.
Ben genelde kızlarla duygularını konuşmayan,
-mütevazı, rahat adamlardan hoşlanırım. -Ve Mark kendini epey gösteriyor.
Yürütmeye çalışmak için kendine fazla yüklenme, keyif al,
yaşa, nefes al çünkü nihayet bir şey hak ediyorsun.
Başka birinden hoşlanıyor musun?
-Hayır. -Hoşlanmıyor musun?
Hayır.
-Yani arka planda başkası yok. -Hayır.
-Peki.
Tamam. Ama...
Pardon arkadaşlar.
Evlendiğimde doğru kişiyle evlendiğimden emin olmak istiyorum.
Sanırım geçmişe bakınca... Günlüğüme yazdığım bir yazıyı gördüm.
Barnett için çok heyecanlıymışım. Onunla derin bir bağ kurmuştum
ve o bağ hakkında epey tutkuluydum. İşte bu olmalı diye düşünmüştüm.
-Doğum günün kutlu olsun. -Sağ ol.
Sağ ol, bunu içtiğim için çok mutluyum.
Umurumda olan tek şey bu.
Dostum, bu ne? IPA bira mı? Müthiş.
-Çok güzel. -IPA.IPA biraya bayılırım.
Bir de komşu sayılırız.
-Komşu mu? Hangisi senin dairen? -Sokağın karşısında.
-Hangisi senin dairen? -Ne?
-Hangisi senin dairen? -İki kat yukarıdayız.
Balkona her çıktığında, çıkar mısın, bilmem
ama aşağı bakıp üzerine tükürebilirim.
Pencerenin önüne çıplak çıkıp duruyorum, "Dairede yaşadığımı unutmuşum." diyorum.
-Evet, aynı sorunu yaşıyorum. -Benim...
Pardon.
Kusura bakmayın.
Hep çıplağım.
Nasıl gidiyor? Nasıl...
Durumlar nasıl?
Durumlar iyi.
Şey yapamadım...
O raddeye gelemedim. Anlıyor musun?
-Mark'la o kadar farklıyız ki... -Gerçekten mi?
Evet. Aramızda on yaş fark var, şey...
On yıllık fark.
Aklına ne gelirse, farklıyız. Ve...
-Bunca şey... -O zaman neden kabul ettin?
Siktir.
Sanırım bayağı...
-Yaşadıklarımızın etkisinden çıkıyordum. -Kendini deneyime kaptırdın, evet.
O an 48 saat vardı
ve 48 saatin 46'sında seni düşündüm. Akıl almazdı.
Öyle mi?
Bu durum beni o kadar etkilemişti ki...
Sonra sen hayır deyince aynı hissetmedim.
Ben de...
Bunun etkisinden çıkıyordum, hayatım boyunca bunun peşinden koştum
ve yürümedi, dedim.
Beni ilk günden beri seven biri vardı.
Sonra "Bu adam beni başından beri seviyor." dedim.
Yani "Tüm hayatım ilerliyor, belki de bunu denemeliyim." dedim.
Bilmiyorum.
Şey...
-Böyle olacağı varmış gibi. -Biliyorum.
Tanrım.
Şurada, biraz daha yakına attım.
Amber hakkında ne düşünüyorsun? Beklediğin gibi mi?
Aslında beklediğimden daha fazlası, bu da çok iyi.
Beni rahat olduğum alandan çıkarıyor, yani...
Amber'ı seçecek biri olduğunu hiç anlamamışım.
Taşların yerine oturması çok tuhaf.
-Ha siktir, dedim. -Bunu birkaç kez söyledin.
-İkimizin de geçmiş var. -Duygusal bağ kurdunuz mu sizce?
Fiziksel açıdan kurduğunuz belli.
Fiziksel, cinselliğe yönelik bir bağ kurup
evlenmeni, iki hafta sonra da "Ha siktir, evlendiğim kişiyle
entelektüel seviyede ortak bir yönüm yok."
demeni hiç istemem.
Kendini tamamen verdiğinden emin olmak istiyorum.
Sürekli sıkı fıkıymışız gibi görünebiliyor, biliyorum ama öyle değiliz.
Başlayacağım ama. Şey nerede...
Şurada konuşuyorlar.
İki hafta önce kafanın çok karışık olmasına
geri dönmek istiyorum.
Kendin için doğru olanı...
...yaptığından emin olmak istiyorum.
Ne olursa olsun beni tamamen seven birini buldum.
Bence de. Tüm hayatı sensin. Bu kadar.
-Tüm hayatı sensin. -Biliyorum.
Bunu hak ediyorsun. Gerçekten.
Hey, aramızdaki bağı hiçbir şey koparamaz.
Biliyorum.
-Gerçekten. -Arkadaşız.
Evet. Ve gerçekten
senin için en iyisini istiyorum. Bir sorun çıkarsa
hemen bana ulaş.
Olur.
Jessica eğlenceyi biraz fazla kaçırmış olabilir.
Nişanlım hakkında endişelenmem gereken bir şey olduğunu hiç düşünmemiştim
ama çizgiyi aştığını bir kez daha düşünürsem
onun kafasını dağıtırım.
Sana bayılıyorum.
Çok iyi kalpli kız.
-En çok seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Ne oluyor?
Bir şey yok bebeğim.
-Biliyorum, mutluyum sadece, iyiyim. -İçsene.
Bilirsin işte...
Ne oldu?
Hiç bir şey.
Çok iyi.
Jessica'nın şu an ne düşündüğünü bilmiyorum.
Biriciğim.
Durum bir öyle bir böyle görünüyor. Gündelik hayatımda ne olur, bilmiyorum.
Az daha giriyordu. Kıçına çarpmasına ne diyorsunuz?
Yani...
İçime düştüğünde, bana sarılıp beni öptüğünde
kafamı fena karıştırıyor.
Ne?
Birlikte yaşamak çok doğal geliyor mu? Sizce rahat mısınız?
-Niye bana bakıyorsun? Cevap ver. -Şey, evet, zorlandığımız şeyler oldu.
Alışmakla ilgili. Daha çok ben yaşadım. Çünkü yalnız yaşamaya alışığım.
-Anlayabiliyorum. -Evet.
-Lauren barikat gibi kadın. -Siktir git Damien.
"Katılıyorum, sonuçta yalnız kocakarının tekisin."
Hayır, öyle...
-Neyin var Damian? Ne? -İnsanları güldürmek isterim
ve bazen garip, rahatsız edecek şeyler söylemek...
-Evet? -...insanların en iyi yönünü çıkarır.
Gerçekten.
Bunu yapmaktan korkmuyorum.
-Harika. -Evet.
-Kinaye mi yapıyorsun? Ciddi misin? -Hayır, gayet ciddiyim.
Kızın üzerine gidip durma.
Aynen, şey gibi...
Çok tuhaf.
Konuşmanın tuhaf olduğunu anladım.
Böylece ben de nişanlımı rahatsız edici buldum.
Mesela...
Nasıl hissedeceğimi bilmiyorum. Tüm konuşma kafamı karıştırdı.
Gigi ve Damien Da Vinci'nin Şifresi gibi. Şifreyi kırmak zor.
Seni hâlâ anlamaya çalışıyorum dediğimde ciddiydim.
-Sorun fazla anlam çıkarmaya çalışmanda. -Evet ama hiç...
Hiç seçeneğim yok sanki, bu canımı çok sıkıyor.
Durumun tuhaf olduğunu hissetmek hoşuma gitmiyor.
O zaman beni kenara çekip konuş, giderek yaygara koparma.
Giannina hayatımın aşkı.
O kadar kuvvetli bir bağ oluşturduk ki bunu kaybetmekten korkuyorum.
Onu kaybetmekten.
Kancıklık yapasım geldiğinden ortamdan ayrılmadım.
Durumu doğru anlayamadığım için ortamdan ayrıldım.
Tuhaflık çıkardığımı söyledin, oturan herkes "Neyi var?" dedi.
Neden uzaklaştığımı söyleyeyim mi?
Orada olanlar, neden tuhaf olması umurumda değil,
sen tuhaf buldun, bunu sorun etmedin
ben rahat bulmadım, değil mi?
Ben de o kadının böyle hissetmediğini söyledim.
Nereden biliyorsun? Lauren değilsin.
Beni dinle. Tanrı aşkına, sözümü kesmeyi bırak, lütfen.
Başkası adına konuşma, kendin adına konuş.
-Bunu yapmalısın. -Uğraşıyorum.
Başkası adına konuşma.
-Beni dinlemiyorsun. -Başkası adına konuşuyorsun.
Dinlemiyorsun ki. Konuşmama müsaade etmiyorsun.
-Bana kötü geliyorsun. -Sen kötü geliyorsun!
Konuşmama izin vermiyor, dinlemiyorsun!
-Dinliyorum. -Ha sikeceğim.
Dinle. İki saniye!
Birlikte odalara girdiğimizden beri seni dinledim.
-Anlıyorum. Anladım. -Yüz yüzeyken dinlemedin.
Eksiğimiz bu. Eksik olanı merak ediyordun ya? Sosyal durum.
Çünkü tuhaflık yaşamak istemiyorum
ama sen istiyorsun.
Aradaki fark şu G, işler çok iyiyken, durum çok rahatken
hep dediğin gibi kendine köstek oluyorsun.
Ve bu süreçte neleri yıktığını umursamıyorsun.
-Bana kötü gelmen umurunda değil. -Sana kötü gelmek umurumda olmasaydı
seni kenara çekip, "Bu tuhaftı." derdim.
-Bu konuyu konuştuk. -Niye yapmayayım?
Ha sikeceğim, beni dinle!
Kalbimi paramparça ettin, amına koyayım!
Buraya otur.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
-Az önce ne oldu? -Tüm gece GG'yleydim, çok karışıktı.
Bu gece onunla konuşmam gerekti.
-Biliyorum. -Ondan iyisi yok.
Birinciye çok yakın.
Birinciden kastım sensin.
İltifat ettim, şey demiyorum...
-Birine birinciye çok yakın demezsin. -Hayır, onu kastetmedim.
O kızı gerçekten küçük kardeşim olarak görüyorum.
Bebeğim.
-Asıl sen birinciye yakınsın. -Bebeğim.
-Buna ne dersin? Sen yakınsın. -Yanlış anlıyorsun.
Bebeğim, cidden. Onu kastetmedim.
Kes şunu, beni dinle. Ciddiyim.
Sadece senden bahsediyordum. Kusura bakma, kötü bir şakaydı.
Özür dilerim.
-Çok kötü. -Tamam.
Açıkçası o senden daha büyük, güzel ve müthiş birisi.
Sen güzel ve müthişsin.
Sen de gerçekten "Birinciye yakın." dedin.
-Hayır. -Siktir git.
Onu söylemeye çalışmıyordum.
Bence Barnett acayip seksi, çekici ve...
Ne diyorsun lan? Bana hakaret ediyorsun. Bana böyle hakaret etme.
Dalga mı geçiyorsun lan?
-Bebeğim. -Hayır, gelmeyeceğim.
Kafamı fena karıştırıyor.
Kafamı karıştırıyor. Ne istediğini bilmiyorum.
Yüzüğü takıyor, gösteriyor, sonra kaldırıyor.
Bir öyle bir böyle yapıp duruyor.
Ne istiyorsun?
Düğün vakti geldiğinde
Jessica hayır derse hiç olmadığım kadar yalnız kalırım.
Böyle olacağını düşünmemiştim.
Bebeğim.
Buraya gel.
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer