NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poczekaj, zamknę drzwi.
To było szaleństwo.
26 DNI DO ŚLUBÓW
Nie wierzę, że wszyscy tu są.
Dziewczyny, chłopaki.
- Kenny tu jest. - Szaleństwo.
To było dosyć dziwne.
MANAGERKA
Mam wrażenie,
że Barnett ma sporo problemów.
Nie wie, co robić, od razu to widać.
Parę dni temu rozmawialiśmy o tym, że będę jego żoną,
mówił mi rzeczy, których nigdy nie usłyszałam.
Bardzo mi na nim zależy, skłamałabym, mówiąc, że nie.
Zobaczyłam go, usłyszałam jego głos.
Trochę mnie to ubodło.
Ale dużo lepiej czuję się z decyzją,
którą podjęłam i cieszę się,
że mam kogoś tak wspaniałego.
Jak się czułaś przy Amber?
To ciekawa sprawa, bo jesteśmy tu po to,
żeby znaleźć połączenie dusz.
Oni chyba szukają czegoś innego.
Amber nie traciła czasu,
od razu powiedziała, ile razy ze sobą spali.
Mnie chodzi o coś więcej.
Nie chcę tego robić,
bo oddanie się,
fizyczne oddanie,
jest możliwe z każdym.
Nie wrócę do prawdziwego świata,
nie mogę się ot tak oddać,
bo coś nas połączyło.
- Skarbie. - Wszystko się różni.
Nie mam nic do Barnetta.
Nie patrzę na niego inaczej...
INSTRUKTOR FITNESS
...tylko przez sytuację z Jessicą.
Bo skończyło się na tym,
że przyszła do mnie.
Nie mam mu niczego za złe,
bo skończyliśmy z właściwymi osobami.
Chcę, żeby był szczęśliwy.
Tak samo jak Amber.
Mam nadzieję, że są szczęśliwi.
Niech robią, co chcą.
- Bo chodzi o to... - Na pewno robią wszystko.
- Wszyscy robimy swoje. - Owszem.
Nikt nie tknie tego, co osiągnęliśmy podczas eksperymentu.
Wskakując teraz sobie do łóżka,
wszystko byśmy popsuli.
Rozumiem,
co mówisz o cielesności.
Nie jestem losowym gościem.
Nie jestem przypadkowym gościem, który zniknie z twojego życia.
Cielesny aspekt jest dla mnie ważny.
Nie chcę, żebyś robiła się tak spięta,
że gdy mówisz o uczuciach,
odbieram to jak rozkaz.
Tak teraz będzie i tyle.
Rozkaz? Co ty pierdolisz?
O co ci chodzi?
Nie chciałem być dupkiem.
Co?
Źle mnie zrozumiałaś.
- To właśnie powiedziałeś. - Nieprawda.
Zgadzam się z tobą.
Chcemy czegoś wyjątkowego,
wyjątkowej chwili,
chcemy, żeby ten moment
- był dla nas fundamentem. - No tak.
- Myślę tak samo. - Dobrze.
Zgadzamy się.
- Zgadzamy się. - Jasne.
Czuję, że wszystko w tej sytuacji
jest odwrotnością
prawdziwego świata.
W prawdziwym świecie
można łatwo się z kimś przespać.
Można to zrobić od ręki. Kropka.
I tyle.
- Źle się wyraziłem. - Możemy to zrobić.
Już mówiłem, że się zgadzamy.
Źle się wyraziłem, przepraszam.
Nie musimy o tym ciągle mówić i tyle.
- Wiem. - Tylko tyle.
Zobaczyliśmy się dopiero dwa dni temu.
Ona chce mieć pewność.
Rozumiem to, ale sam mam 1000 procent pewności.
Nie chcę nikogo innego.
Ty i ja.
Tylko tego chcę.
Niczego innego.
Nikogo innego.
Chcę ciebie.
Za cztery tygodnie zaczniemy resztę życia.
Dobrze?
Chcę twojego szczęścia.
25 DNI DO ŚLUBÓW
Wszystko gra?
- Potrzebuję cię. - Patrz, gdzie płyniemy.
Co mogę uderzyć na oceanie?
Boję.
Rekina.
Dwa tygodnie temu nie widziałem narzeczonej.
INŻYNIER
Tylko z nią rozmawiałem.
Za parę tygodni zostanie moją żoną.
Zazwyczaj po zaręczynach
ma się chociaż rok,
żeby przygotować ślub.
My nawet nie ruszyliśmy.
Idź przodem.
Wiesz, czego nie mogę się doczekać?
- Karmienia psa. - Musisz poznać Codę.
- Pokochasz ją. - Już się cieszę.
Ona ciebie też pokocha. Jest jak ja, sika, gdy się cieszy.
Ty tak masz?
Trochę się posikałem, gdy cię zobaczyłem.
- Super. - Chyba się posikałem.
O Boże.
- To złe. - Wiem.
Smuci mnie powrót do świata.
Chcę cię wszystkim przedstawić, ale...
Nie chcę wracać. Lubię tę bańkę.
Nie chcę się tobą dzielić.
Dokładnie.
- Lubię to. - Wiem.
Zamieszkamy razem.
- Oboje. - Wiem.
Na serio będziemy razem mieszkać.
Nie boję się.
Oby. Pobiłabym cię.
Moja mama się tak bardzo ucieszy.
Tak? To dobrze.
Od zawsze chce mnie wydać za mąż.
To jak małżeństwo aranżowane.
Jak sądzisz, co powiedzą twoi bracia i twoi rodzice?
Musisz być dla nich miła, to cię polubią.
Nie jestem pewna, czy jestem miła.
Nie wiem, jak mi pójdzie.
Więc...
Wczorajsza noc była szalona.
Ciekawe, czy wyobrażali sobie wygląd.
Ja nie potrafiłam tego zrobić.
Spotkałam nieznajomych, aż usłyszałam ich głosy.
Myślisz, że wszystkim się uda?
Chyba też są szczęśliwi, ale nie wiem, czy tak szczęśliwi jak my.
No tak.
Miałeś wątpliwości po zobaczeniu Jessiki?
Wiem,
że z nikim innym by mu się nie ułożyło.
Nawet gdyby wybrał inną, nie byłoby tak, jak jest ze mną.
To było po prostu przeznaczenie.
- Cieszysz się? - I to jak.
O Boże, będziemy lecieć helikopterem.
- To szaleństwo. - Piękne szaleństwo.
- Wygląda jak tygrys. Ostry. Jak ja. - Dokładnie tak.
Spotkaliśmy wczoraj pozostałe pary, było naprawdę super.
COPYWRITERKA
Jeszcze bardziej doceniam Camerona.
Gotowi?
Tak jest.
Mamy wyjątkową więź.
Nie mówię, że oni jej nie mają, ale to coś innego.
Mam to połączenie z Cameronem.
Lecimy.
Patrz na ten biały piasek.
- Ale czysta. - Piękna woda.
Dobrze się bawię, ale jestem też przerażona.
Dobrze ci idzie.
Na pewno mamy też więź fizyczną.
NAUKOWIEC
I jest jej niemało.
- Wspaniałe. - Tak.
- Cieszę się, że jestem tu z tobą. - Nie zmieniłbym niczego.
Nie mogę uwierzyć,
że fizycznie jestem z Cameronem zaledwie od trzech dni.
Mam wrażenie, że znamy się od lat.
Ciągle nic nas nie rozprasza.
Nie mamy telefonów, przyjaciół, rodziny ani telewizji.
Póki jesteśmy w Meksyku,
skupiamy się na więzi fizycznej. Potem razem zamieszkamy
i będziemy planować ślub.
- Zaopiekuję się tobą. - Wiem.
- Nie wątpię w to. Jesteś idealny. - Ty jesteś idealna.
Nie byłam do tej pory z kimś,
komu po prostu bym się tak podobała.
Jakbyśmy się sobą nasycili.
Sama też to czuję. Jesteśmy...
Nie możemy od siebie uciec.
To urocze, przynajmniej teraz.
Żartuję. To zawsze będzie urocze.
Tak.
- Jeszcze raz. - Dobrze.
Kocham cię.
Super. Co to jest?
Co tam?
Dzisiaj będziemy jeździć na koniach.
Bardzo się cieszę,
wyjdziemy z hotelu, zrobimy coś razem.
Wczoraj czułam dużą presję,
spotkaliśmy pozostałe pary,
które zrobiły już kolejne kroki.
My się wstrzymaliśmy.
- Ten się trochę denerwuje. - Naprawdę?
Wszystko dobrze.
Dobrze dobrany.
Według mnie to nie była kłótnia.
Po prostu się nie zrozumieliśmy.
Myślę, że się ze sobą zgadzamy.
Mam wrażenie, że jesteśmy jednością.
Ciągle o sobie myślimy.
To po prostu coś innego i wiem,
że jak tylko ją widzę, jestem szczęśliwy.
To znak, że robię coś tak, jak należy.
Jestem z Jess. Kocham ją.
Potrzebuję bandany.
Kupimy ci pasującą.
Nie byłam nigdy z kimś tak podobnym do mnie.
Jesteśmy dosłownie tą samą osobą.
Muszę ustalić, czy to zadziała w prawdziwym świecie.
Może to świetna znajomość,
może będziemy przyjaciółmi, nie wiem.
Jazda.
O Boziu.
- Dobrze ci idzie. - To mój kumpel.
Jest super.
Spokojnie, dorastałem w lesie.
- Człowiek z lasu. - W Alabamie?
W hrabstwie Douglas w Georgii.
- Mów dalej. - Jest wspaniale.
- Cieszę się. - Służy mi to.
- Dobrze. - Jesteśmy.
O Boziu.
- Że co? - Ale uroczo.
- Wspaniały zestaw. - O Boże.
Za naszych końskich przyjaciół
- i za nas. - Za nas.
- Zdrowie. - Kocham cię.
Cieszę się,
że zrobiliśmy krok do tyłu i trochę się rozluźniliśmy.
Było ekstra.
To był chyba najważniejszy dzień do tej pory.
Teraz cię rozumiem.
- Wreszcie. - Bo jesteśmy sobą.
Póki nie widzisz drugiej osoby, możesz opuścić gardę,
ale to środowisko sprawia, że masz ochotę
powiedzieć jej wszystko, co najważniejsze,
sprawdzić, czy to właściwa osoba, zadając ważne pytania.
Powrót do luźnej części siebie jest trudny,
jeśli wcześniej jest się tak głęboko.
- Czyli jestem zabawny? - Jesteś.
Reszta też?
Nie, na pewno nie.
- Dobrze wybrałam. - Jestem najzabawniejszy.
Potrzebowałam tego. Jazda konno wykańcza.
To był wspaniały dzień.
Mam wrażenie,
że Mark się wyluzował.
Był zabawny, wygłupiał się, mogłam zobaczyć tę jego stronę.
Wczoraj byłam przekonana,
że nie jestem gotowa na fizyczny aspekt związku.
Dzisiaj przyznam, że wszystko się zmienia.
Dzięki temu,
że pokazał swoje prawdziwe oblicze, widzę, jaki jest wspaniały i dynamiczny.
To naprawdę bardzo atrakcyjne.
O Boże.
Mocny ser.
Który?
Ten.
Ten?
Dobrze.
O nie.
Nie wąchaj, po prostu jedz.
To po prostu niebieski ser.
Lubisz to?
Do teraz byłaś idealna.
Co tu się stało?
Ależ mnie rozśmieszasz.
Dostałam zabawnego Marka, jest super.
Mamy i to.
Dać ci krem?
- Przeżyję. - Wezmę to.
Farciarz ze mnie.
Ze mnie też.
O czym myślisz?
Nie chcę tego kończyć.
Jest miło. To taka ucieczka od rzeczywistości.
Wiesz, o co chodzi? Jesteśmy na wodzie,
siedzimy sobie razem, możemy uciec.
Od czego?
Pracy, dramatów i całej reszty. Z tobą czuję spokój.
Dramatów?
No wiesz, życia.
Zawsze są jakieś sytuacje społeczne.
- Zawsze tyle się dzieje. - Nie znam twojego życia, opowiadaj.
Zobaczysz, jak wrócimy.
Nie chcę czekać, jestem niecierpliwa.
Jakie dramaty?
To nagle brzmi źle.
Martwisz się.
Nie martwię się. Cieszę się.
Lubię żyć chwilą.
MANAGER
Na wakacjach myślę tylko o tym.
Jak będziemy musieli wrócić, to wrócimy.
Zgadzam się, też nie chcę wracać.
Ale kiedyś trzeba.
- No nie wiem. - Nie teraz.
Unikasz tematu.
Po prostu lubię być z dala od wszystkiego.
- Wszystko nadinterpretowujesz. - Co?
Tylko pytam.
A ja odpowiadam. Dobrze mi tu.
Żyję chwilą.
Unikasz tego pytania.
W kabinie byliśmy bardzo otwarci, nie baliśmy się.
Nic innego nie miało znaczenia.
Nigdy się nie zamykał.
Teraz to nie to samo.
Nie mogę sprawić, żeby się otworzył.
Czego unikasz?
- Rzeczywistości. - Czemu?
Bo jestem tu i się bawię.
Na wakacjach uciekam przed codziennością.
Nie rozumiesz mnie.
- Nie mówisz tego. - Mówię.
- Powiedz wprost. - Mówię.
Ty nie słuchasz.
Cieszę się, że tu jesteśmy.
Cieszę się chwilą, a ty nagle...
- nadinterpretowujesz. - Co?
Nieprawda, tylko pytam.
- Jeśli to jest przesada... - Odpowiedziałem.
- Na co nie odpowiedziałem? - Dobra. Nieważne.
On wie o mnie wszystko.
Komunikuję się z nim,
tak buduję zdrowy związek.
O Boże.
Skoro nie chce o tym mówić, to trudno.
Ja pierdolę.
- Dobre. - Bardzo dobre.
Położyć na steku?
Chcesz kęsa?
Pytam z ciekawości:
obawiasz się czegoś przed przeprowadzką?
- Jakichś moich dziwactw? - Chyba nie.
Nic cię nie martwi?
A ty się czegoś obawiasz?
Powrotu do rzeczywistości.
Nie będziemy się widywali tak często.
Trzeba będzie na to uważać.
Oboje mamy wymagającą pracę.
- Fakt. - Pracujemy,
często do późna.
Myślę,
że przyda nam się zarządzanie czasem.
Odkładanie telefonów
dwie godziny przed spaniem.
Żeby być razem.
- Wprowadźmy taką zasadę. - Dobrze.
Tu nic mnie nie rozprasza, nie mam telefonu, internetu.
Nie mam niczego.
Skupiam się tylko na Kennym.
W domu będą telefony,
rozpraszacze, przyjaciele, rodzina.
Może być ciężko.
Kiedy byliśmy w kabinach,
szybko doceniliśmy to,
że nie nic nas nie rozpraszało,
prawda?
Gdybym mógł tu z nią zostać na zawsze, od razu bym się zgodził.
Niestety życie tak nie działa.
To będzie wymagało wysiłku,
ale jestem pewny tego, co zbudowaliśmy.
Będzie dobrze.
- Wszystko się uda. - Właśnie.
Będzie dobrze.
Życie jest lepsze z tobą.
Doceniam to.
Ja też.
Moje życie nie mogłoby stać się lepsze.
A nie, ono będzie lepsze, bo będziemy się rozwijać
i będziemy się wzajemnie wspierać,
ale teraz,
gdyby jutra nie było, moje życie nie mogłoby być lepsze.
- Daj buziaka. - Już.
Najlepsze usta na świecie.
Wreszcie basen.
Gotowa?
- A ty? - Zdecydowanie.
- Przyjemnie. - Nie za zimno.
Nigdy czegoś takiego nie doświadczyłam.
Nie miałam nigdy faceta,
który byłby gotowy
pokazać mi, jak mnie kocha.
- To ważne rozróżnienie. - Tak, to ważne.
Mam wrażenie,
że żyjemy we śnie.
Będziemy musieli radzić sobie z rodzicami i przyjaciółmi,
z ich opiniami i całą resztą,
ale mam nadzieję, że w głębi
będziemy silni i pozostaniemy sobą.
Jednym z problemów do pokonania,
- jak już wyjedziemy... - Tak?
Będzie fakt, że oboje...
- mamy inny kolor skóry. - Mamy?
Kto by pomyślał.
Wiem, że masz już doświadczenie z takimi związkami.
- Fakt. - Miałeś sytuację,
w której ktoś w miejscu publicznym
- obraził ciebie lub ją? - Tak.
Przechodziłem raz przez ulicę
i ktoś krzyknął: „Powinnaś być z czarnym”.
- Rany. - Na co ona
od razu podeszła do gościa i go ochrzaniła.
- Ochrzaniła? - Tak.
Ciekawi mnie, jak zareaguje Lauren,
jeśli jakiś znajomy albo ktoś z rodziny powie coś złego o takim związku.
Nie chciałbym,
żeby zaczęła wątpić,
żeby kwestionowała małżeństwo.
Tak bardzo ją kocham i po prostu nie chcę,
żeby przez to przechodziła.
Nikt nie chce słuchać takich rzeczy.
Ludzie zawsze będą mieli opinie na temat twojego życia.
Zawsze.
Jasne.
To moje życie.
A ja je przyjmę z dobrodziejstwem inwentarza.
No tak.
Jeśli ktoś poczuje się źle,
to trudno.
Bądźmy z tymi, których kochamy.
- To naprawdę proste. - Zgadzam się.
Jeżeli przejdę przez to wszystko,
otworzę się, pozwolę się zranić,
zburzę mury, które wznosiłam latami,
a potem przed ołtarzem Cameron powie, że nie chce się żenić,
będę zdruzgotana i zawiedziona.
Byłabym w szoku.
Jesteś super.
Ty też.
Lepiej się czujesz?
Owszem.
A ty?
Też lepiej się czuję.
Wcześniej nie byłeś zbyt szczęśliwy.
Nie zignoruję tego.
Byłem zły.
Jesteśmy bardzo podobni, w wielu aspektach się zgadzamy
i widzimy rzeczy podobnie,
ale nie potrafię przejść na głęboki temat, kiedy robię coś innego.
Tobie to przychodzi z łatwością, mnie nie.
Trochę mnie to przytłacza,
bo mówisz, że dasz mi czas i miejsce,
a potem nagle zaczynasz naciskać.
Nie jestem kimś, kto chce psuć twój czas radości.
Wspomniałeś ucieczkę od rzeczywistości
nie bez powodu.
Nie chcę wydobyć informacji,
chcę cię zrozumieć.
Coś zamykasz.
Czuję to.
Nie chcę tego ignorować.
Zrobiłeś z tego scenę,
to nie było w porządku, bo wiedziałeś, w co się pakujesz,
gdy rozmawialiśmy w kabinie.
Nie myślałem o tym na łódce.
Nie rozumiałem, że drąży nie po to, żeby mnie zirytować, ale dlatego,
że jej zależy.
Gdy jestem pod ścianą,
zdarza mi się wznosić mur,
żeby nikt nie zobaczył mnie z tej strony.
Muszę się otwierać i muszę pozwalać jej pomóc.
Uciekam od rzeczywistości,
bo zupełnie inaczej planowałem ślub i zaręczyny.
Nie sądzę, żeby ktokolwiek się tego spodziewał.
Chciałem móc nas utrzymywać.
Mam karierę i dobrą pracę,
którą musiałem poświęcić.
Boję się, że nie dostaniesz tego, na co zasługujesz...
Mogę stracić pracę.
Jest dobrze.
Zawsze chciałem być dla mojej rodziny skałą.
Chcę, żeby żonie i dzieciom niczego nie brakowało.
Ale wziąłem dłuższy urlop, niż mogłem,
więc boję się, że mogę stracić pracę.
Chcę, żeby ona i jej rodzina byli dumni z faceta,
za którego postanowiła wyjść.
Boję się, bo nie chcę jej stracić.
Ciężko mi się otworzyć.
Ciągle próbuję, ale znajduję wymówki,
bo nie przywykłem do tego, że komuś zależy.
Wiem, że to ty.
Mogę się utrzymać.
Mogę ciężko pracować na to, czego chcę
i potrzebuję.
Fakt, że Damian...
PRZEDSIĘBIORCZYNI
...myśli o mnie w tym równaniu,
bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.
Wiesz, co ja myślę?
To twoje oczekiwania.
One mogą się zmieniać.
Nikt nie spodziewał się tej sytuacji.
Rzeczy mogą się zmieniać, nie ma w tym nic złego.
Spełniłeś wszystkie oczekiwania,
przynajmniej w moich oczach.
Jesteś tak opiekuńczy...
Wszystkie rzeczy, które robisz każdego dnia,
sama się pytam, jak to możliwe.
To nie jest rzeczywistość, bo ten gość,
to wzór dżentelmena, robi wszystko.
Giannina ma wszystkie cechy, których zawsze szukałem w kobiecie,
ale czy to zadziała, gdy wrócimy do pracy, znajomych i mediów społecznościowych?
To możliwe, jeśli się postaramy,
zrozumiemy i nauczymy komunikować.
Kwestia pracy:
jeśli cię zwolnią, ich strata.
Sto procent.
Nie martw się. Przestań się martwić.
- Dziękuję. - Jasne.
Dokończmy te drinki
- i zamówmy jedzenie. - Dobrze. Na zdrowie.
23 DNI DO ŚLUBÓW
Zdrowie.
- Miło was widzieć. - Nam też.
Tak jest.
To jest to.
Kocham cię.
- Co tam? - Co się dzieje?
Nie spodziewałam się was.
Jak się macie?
Nie miałam ochoty na suszenie włosów.
I dobrze.
- Piję rum. - Mam dość czesania się.
Oni są wyrafinowani, piją martini.
Są naprawdę dobre.
- Uwielbiam oliwki. - Ja się napiję martini.
Potem będę chciał całusa.
Idę.
Pocałuję cię mimo tych oliwek.
Wódka z colą dla mnie.
- Jasne. - I limonka.
Gdy weszła Jessica,
bałam się...
TRENERKA ZDROWIA
...że może się zrobić niezręcznie,
przez sytuację z Barnettem.
Zauważyłam, że Amber od razu zaczęła się do niego przyklejać.
Nie wiem, czy to przypadek, czy chciała podkreślić, że to jej facet.
- Mieliście kaca? - Co?
- Pływaliśmy na katamaranie. - O dziwo nie.
My na koniach.
- Koniach? - Tak!
- Pływaliśmy? - Dopowiedziałem.
Na oklep? Brzmi jak wczorajsza noc.
- I już się chwieją. - Co?
Nieważne, druga runda. Nie rób tak!
- Co mam w kieszeni? A, to ty. - Nie.
Cieszysz się na mój widok.
Przemycam drobniaki.
Ucieszyłeś się.
Słodka jesteś.
Napiję się.
- Wszyscy migrujecie? - Tylko my.
- Tylko? - Tak.
Zdrowie.
Jak ci się podoba?
Jest wspaniale.
Jesteśmy ze sobą tak zsynchronizowani.
- No tak. - To dziwne,
bo jeszcze ze sobą nie spaliśmy.
Naprawdę.
Idziemy bardzo powoli, choć momentami robi się gorąco.
Ale to jest miłe, nagle mówi, że musi sobie iść.
- Musi sobie pójść. - Zanim coś się wydarzy.
- Uroczo. - Super.
Wszyscy na was stawiają.
Kelly i Kenny
na pewno się razem zestarzeją i będą mieli wnuki.
- Będą patrzeć na tę drogę... - Jest uroczy.
- Świetna historia. - Wiesz, we wszystkim...
się zgadzamy.
O wszystkim mówimy wprost.
- To ważne. - Tak.
- Jak leci? - Świetnie.
Cały czas się śmiejemy.
Buzia mnie boli od śmiechu.
Jest naprawdę świetnie.
- Super. - Zasługujesz na to.
- Ty też! - I to jak.
Dzisiaj było bardzo fajnie.
Cieszę się, że jestem tu z Markiem,
ale patrzę też na inne pary.
Uwielbiam go.
To więź na całe życie.
Ale ciężko jest nie porównywać siebie
i naszego związku
do innych.
Myślę, że mam pewien problem z aspektem cielesnym.
No tak.
Zwykle podobali mi się inni.
Nie chcę na ten temat kłamać.
- No wiesz... - Słusznie.
Ciągle nie czuję się komfortowo.
Tam był Mark z kabiny,
a tu jest ta osoba
i nie mogę ich połączyć.
- Ciągle jestem w drodze. - No tak.
Spójrz na nich obu,
- na Barnetta i Marka. - Tak?
Kto cię bardziej pociąga?
Zawsze jako jedyna siedzę z facetami.
Po prostu zawsze.
Gdybym ich nie znała,
powiedziałabym, że Barnett, bo jest bardziej w moim typie.
- No tak. - Uważam,
że jest coś seksownego w ludziach,
- którzy są sobą. - Jasne.
Układa mu się z Amber.
- Chyba tak. - Ale...
on nie wie, czego chce.
Jak na niego patrzę, to wiem,
że jest atrakcyjny,
ale to nie było to, to był zły moment.
I dobrze, jest świetny, ale za to Mark
- jest uroczy. - Chcę przyjaźni.
Chcę, żeby im się ułożyło
- w ich związku. - Jasne.
Najbardziej bałam się różnicy wieku.
- To nie jest w ogóle problem. - Fakt.
Bardziej męczę się z kwestią fizyczności.
- No tak. - Wiek nie jest problemem.
Ciągle czuję dyskomfort.
- Nie umiem przejść dalej. - Spokojnie.
Więc...
Wiem, że chodziła z wysokimi facetami,
a Mark jest niższy.
Wiem, że do tej pory chodziła raczej z blondynami,
a on ma ciemne włosy, no nie wiem.
Naprawdę nie wiem,
co jej nie pasuje.
Wracajmy do baru.
Nie czuję się przy nim tak,
jak chciałabym się czuć
przy moim narzeczonym.
Co tam?
- Skarbie. - Co tam?
Muszę być szczera.
Muszę to z siebie wyrzucić.
Musi wiedzieć, co myślę.
22 DNI DO ŚLUBÓW
Ostatnie dni były naprawdę wspaniałe.
Wreszcie byłem sobą, wreszcie do niej dotarłem.
Wszystko się układa.
Przed pójściem do łóżka
Jessica powiedziała mi, co czuje.
Powiedziała też, że nie wie,
czy może ze mną być w sensie fizycznym.
Te uczucia pojawiły się
po spotkaniu z innymi parami.
Kenny i Kelly się sobie podobają, nie mam wątpliwości.
Zachowanie Barnetta i Amber
jest bardzo...
bardzo wyzywające,
trochę na pokaz.
Wszyscy są
w innych miejscach,
jeśli chodzi o fizyczny aspekt związku.
Ja jestem zdecydowanie z tyłu.
Gdy mnie całuje,
nie czuję się komfortowo.
Mogę słuchać jego głosu i trzymać go za rękę, byłoby świetnie.
Ale wszystko inne po prostu nie pasuje.
Wrócimy do domu, zobaczymy, co się stanie,
ale nie powinnam nosić teraz pierścionka.
Nie czuję tego.
To nie jest koniec,
ale teraz
nie spodziewam się, że to się jeszcze wydarzy.
Kocham Jessicę.
Kocham być przy niej,
kocham jej śmiech i jej uśmiech, a poza tym...
Mam wrażenie, że Jessica
szuka dziury w całym.
Ten związek nie ma żadnych wad.
Żadnych.
I...
ciągle walczę.
Nawet teraz, chociaż temat pojawił się znikąd.
To był idealny wieczór.
To mnie właśnie boli,
bo czuję, że bezustannie walczę.
Wracam do chwili, gdy ją zobaczyłem.
To była moja osoba.
Walczę o to, w co wierzę.
Walczę o ludzi, których chcę w życiu.
Po prostu...
Ja się nie poddaję, ale nie chcę nikogo zmuszać.
Jestem tu, mogę być silny, mogę być skałą, o której rozmawiamy,
ale potrzebuję wzajemności.
Kurwa.
- Elegancko. - Nieźle.
Jestem smutna,
nie chcę wyjeżdżać z Meksyku.
To istny raj, nie możemy tu zostać na zawsze?
- Impreza. - Co u was?
Cześć.
Jutro musimy wrócić do Atlanty,
wrócić do pracy, żyć jako para.
Poza tym
musimy zaplanować ślub.
Szpaner.
- Jak się czujesz, widząc wszystkich? - To naprawdę szaleństwo.
- Wyglądam tak, jak myślałeś? - Po głosie poznałem, że jesteś ładna.
Cam to farciarz, jesteście parą idealną.
- Tego się spodziewałeś? - Nie.
Byłem w szoku.
Byliśmy z tymi ludźmi na randkach, nie czuję się komfortowo.
Rozmawiałam z tymi ludźmi
na poważne tematy, jeden z nich mówił,
że chce się ze mną ożenić.
Życzymy sobie szczęścia, ale się umawialiśmy.
Prowadziliśmy rozmowy, których nigdy wcześniej nie prowadziłam.
Mieliśmy z G taką więź w kabinie,
że spodziewałem się zobaczyć to też tu.
- No tak. - Miało być łatwo.
A ciągle łączę twarz z osobą.
Nawet po paru dniach jestem w szoku, że to z nią rozmawiałem.
To ciągle wyzwanie.
A jak sobie radzicie z Kennym?
Dobrze wam idzie?
- Podobnie do kabiny? - Tak.
- Wspaniale. - To szaleństwo, ale owszem.
- Co u ciebie? - Hej.
- Dobrze się wczoraj bawiłam. - No.
Wszyscy macie tę seksualną...
- Sam nie wiem skąd. - Macie chemię.
Barnett mi się podoba.
Przed tym doświadczeniem
wybrałabym Barnetta,
bo jest najatrakcyjniejszy.
Jesteś zupełnie inny, niż się spodziewałam.
- Nasza znajomość była inna. - Wiem, na serio.
Każda znajomość była inna.
Na pewno mieliśmy więź,
- silną więź. - Tak.
Bardzo poważnie myślałam o związku,
myślałam, że ty też.
- Ja jestem szczęśliwy. - No tak.
Gdybym kontynuowała związek z Barnettem,
widzielibyście innego Barnetta.
To byłby bardziej wyrafinowany człowiek,
bardziej uduchowiony, poważny Barnett.
Odwrotność tego, co widzicie z Amber.
To ciekawe,
że wybrał coś całkiem innego od tego, co mieliśmy.
Co tam u Marka?
Mamy problemy.
Naprawdę?
Aspekt fizyczny jest trudny.
Coś tu nie pasuje.
W kabinie stworzyliśmy silną więź,
ale potem, gdy się spotkaliśmy,
nie czuję tego w pełni. Rozumiesz?
Próbuję to ogarnąć,
zobaczymy.
Chodzi o to, że ją kocham i nigdy nie czułem czegoś takiego.
- Od razu wiedziałem. - Silna osobowość.
Ciągle walczę, ale jest problem,
bo ja mogę walczyć, ale muszę zobaczyć chęć z drugiej strony.
- To musi działać. - W pewnym momencie
będzie musiała to zobaczyć.
Lepiej się poczułem po rozmowie z Amber.
Muszę porozmawiać z Jess.
Wróćmy do początku,
wróćmy do komunikacji.
Zrozummy, co czujemy, zobaczmy, jak do tego doszliśmy.
Otworzyliśmy się, byliśmy po prostu sobą,
oboje mówiliśmy, na jakim jesteśmy etapie,
i pytaliśmy się o to wzajemnie.
Chcesz, żeby ona też w to weszła.
Potrzebujesz pewności, to zrozumiałe.
Trzeba przyjąć bałagan i zobaczyć, co wyjdzie.
PROSIMY O PRYWATNOŚĆ
Bez podglądania.
- Żadnego. - Jeszcze nie otwieraj.
Zakochiwanie się jest przerażające.
Wywraca wszystko do góry nogami.
Na dzisiaj przygotowałem
romantyczną kolację i oglądanie gwiazd.
Całe życie spędzamy na słońcu,
ale to nieprawda.
Nagle ktoś otwiera ci oczy, a ty pytasz:
„To jest to?”.
Nie wiem, może, kto wie? Super. Podoba mi się.
To naprawdę ekscytujące, wspaniałe,
bardzo ciepłe, ale też przerażające.
Bo ktoś cię rozumie.
A ty na to:
„No dobra”.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Miłość jest piękna.
Wiesz, że niektórzy ludzie
nazywają gwiazdy?
Też tak chcę.
No cóż.
Znajdziemy gwiazdę
i nazwiemy ją twoim imieniem.
Zdrówko.
Potrzebowałam tego.
Jestem zdezorientowany.
Nie wiem, o czym teraz myśli.
Nie rozumiem, jak to możliwe,
że ktoś powiedział „tak”, gdy byliśmy w kabinie,
zakochał się, a potem wali mnie w brzuch,
mówiąc, że raczej nic z tego.
Musimy o tym porozmawiać,
bo wolę to usłyszeć, nie chcę, żeby trzymała to w sobie.
Bądź ze mną w pełni szczera. Tylko o to proszę.
Zobaczyłam cię, przyjęłam oświadczyny, zawsze byłam szczera.
Czułem to samo,
dlatego ciągle tu jestem.
Mam jednak wrażenie,
że po eksperymencie coś się zmieniło, ustawiłaś blokadę.
To był eksperyment,
ktoś powiedział, że miłość jest ślepa,
nie możemy od razu niczego zakładać.
Czynnik ludzki też ma wpływ.
Mamy niewiarygodną więź.
Ale dla mnie to tylko tyle.
- Dobrze. - Wiem,
że mamy wrócić
i przejść do kolejnego etapu eksperymentu.
Na pewno nie chcę iść do twojej rodziny z pierścionkiem na palcu.
Nie zrobię tego tobie i twojej rodzinie.
Wszystko to sprawia,
że nie czuję się z tym...
komfortowo.
Nie dotarłam tam.
Nie powinnam nosić pierścionka.
Źle mi z tym.
Mam wrażenie,
że noszenie symbolu wieczności nie byłoby autentyczne.
Teraz jesteśmy bardzo daleko od siebie.
Nie da się tego wszystkiego udawać.
Nie da się.
Wszystko, co mówiliśmy sobie w kabinie.
Te emocje były prawdziwe.
Uklęknąłem, to było prawdziwe.
Eksperyment się tam nie kończy.
To nie był koniec.
Tam czułaś się bezpiecznie, bez ocen, bez niepewności.
Te rzeczy nie mają na nas wpływu.
Tylko ściana zniknęła.
Wydaje mi się, że nie daliśmy nawet sobie szansy.
Musi pamiętać, gdzie byliśmy.
Muszę ją zapewnić,
że jestem tym samym gościem,
w którym się zakochała.
Nie chcę niczego wymuszać.
Pokazuję ci tylko,
gdzie byliśmy.
Zobacz to.
Potrzebuję mojej partnerki.
Od początku obdarowałeś mnie bezwarunkową miłością.
Ciągle tu jestem.
Jestem otwarta.
Chcę, żeby tak było dalej,
bo naprawdę mi na tobie zależy.
Kocham na zabój.
Kocham cię.
- O tym mówię. - Naprawdę.
Naprawdę.
Doceniam to.
Bądź w mojej drużynie.
Bądź ze mną.
- Będziemy wymiatać. - Zdecydowanie.
Napisy: Jędrzej Kogut