W POPRZEDNICH ODCINKACH
Witajcie w Miłość jest ślepa.
Wreszcie będziecie mogli zakochać się
wyłącznie na podstawie tego, kim jesteście.
Chcę kogoś, kto zobaczy, kim jestem,
i naprawdę mnie pokocha.
Mam wrażenie, że z tobą mogę być w pełni sobą.
Jeśli się zakochacie, zaręczycie się.
- Wyjdziesz za mnie? - Zdecydowanie.
Wyjdziesz za mnie?
To będzie dla mnie zaszczyt.
Chcę wiedzieć, czy za mnie wyjdziesz.
- Tak. - Tak.
I wreszcie po raz pierwszy zobaczycie swoją osobę.
Rams?
O Boże.
Cześć.
Ale ty jesteś cudny!
Jak to jest być zaręczoną?
Dziwnie.
Co ja zrobiłam?
Do tej pory
łączyła was wyłącznie więź emocjonalna.
Oby udało wam się ją przekształcić w więź fizyczną.
Nie sądziłam, że znajdę kogoś podobnego do ciebie.
Czy wygląd, rasa, wiek, rodzina lub kwestie finansowe będą mieć znaczenie?
Pisałeś do dziewczyny,
że chcesz robić z nią obleśne rzeczy, a jesteś zaręczony.
Tak.
Co za egoistyczny gnój.
Włożyłeś mi pierścionek na palec…
To, że mi to odebrałeś…
Niczego bardziej nie chcę niż tego.
- Mam dość próbowania. - No…
Kiedy mam zdjąć różowe okulary i zobaczyć to takim, jakie jest?
Nie ma możliwości, że stanę obok ciebie
i powiem „tak” temu, żebyś była moją żoną.
To, co mam z Taylor, to… Święty Graal życia.
- Kocham cię. - Ja też.
Jeśli będziesz przy mnie, wtedy stać nas na wszystko.
Czy masz jakieś wątpliwości dotyczące dojścia do końca?
Nie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jeśli naszym rodzinom nie pasuje ten harmonogram,
czy ślub w ogóle ma sens?
Nie jestem zła za to, że pomogłeś parze mieć dzieci.
Ale to twoje dzieci.
Nie spodziewałam się tego.
Nie kwestionuję tego, czy cię kocham. Nie chcę cię stracić.
To mnie przeraża, bo nie chcę, żeby było tak, że weźmiemy rozwód.
Ale na tym polega ryzyko zakochania się.
Przed nami wspaniała przyszłość.
Chcę za ciebie wyjść.
34 LATA KOORDYNATOR PROGRAMÓW
Na tym polega ryzyko zakochania się.
Tak, zakochanie się to ryzyko, ryzyko złamanego serca.
Rozumiem to.
Ale wczoraj rozmawiałem z matką mojej bratanicy, LaDallas,
no i z moim bratem.
Długo rozmawialiśmy o moim poprzednim małżeństwie i o tej decyzji.
Dowiedziałem się różnych rzeczy.
Kurwa, no dowiedziałem się, że moja była
cierpiała po rozwodzie bardziej, niż myślałem.
No i boję się, że…
coś się stanie
i zranię ciebie.
Nie… No… Wiem, że na tym polega to ryzyko, ale…
O Boże! Nie można… No nie mogę.
Właśnie rozmawialiśmy w jacuzzi o tym, że czeka nas coś pięknego,
że to bardzo stresujące i przerażające, jeśli chodzi o ludzi i uczucia.
Ale tak naprawdę chodzi o nas.
No po poprzednim ślubie i patrząc na inne małżeństwa,
słuchając innych małżeństw,
dochodzę do wniosku, że miłość nie wystarczy.
Inne rzeczy też muszą się zgadzać.
Myślę, że masz rację.
- Miłość jest bardzo ważna, ale… - Czyli my mamy tylko miłość?
Nie chodzi o to, że tylko. Mamy…
Zbudowaliśmy niesamowitą więź, no i mamy…
No wiesz. Ta więź jest wspaniała, ale pewnych rzeczy…
nie da się obejść.
No rzeczy, które…
Zwłaszcza jeśli chodzi o wspólne mieszkanie,
spędzanie razem naszej codzienności…
To szalenie ważne.
To jest rzecz, która, jeśli się nie zgadza,
może nas stopniowo wykończyć.
Jest tu więcej niż miłość.
Nie kochałam specjalnie osoby, którą widziałam…
Zwłaszcza wczoraj.
Ale o tym porozmawialiśmy.
O tym, że potrzebujesz odetchnąć.
I ja kocham cię na tyle,
żeby zrozumieć twoje potrzeby
i próbować je zaspokajać.
Ten ślub to obietnica i zobowiązanie.
A ze zobowiązaniem wiąże się odpowiedzialność
za pokonywanie tego, co mamy pokonać.
Obiecuję ci to, że zawsze będę z tobą szła przez życie.
Bo jestem przekonana, że będzie wspaniale, że jest.
Myślę, że wydobywasz ze mnie bardzo dobre cechy,
których zwykle nie pokazuję,
a ja wydobywam z ciebie dobre cechy, których ty nie pokazujesz.
Zawsze kierowałem się emocjami, uczuciami.
No i… tak, myślę, że miłość jest ważna.
Uczucia mówią mi, żebym szedł w to dalej, ale…
to już było w przeszłości przyczyną podejmowania złych decyzji.
Nie chcę potem myśleć: „Dlaczego posłuchałem uczuć?”.
Tyle razy sobie mówiłem:
„Nie podążaj wyłącznie za uczuciami”.
Muszę podejść do swoich powodów bardziej logicznie.
Nie chcę, żeby było tak, że kiedyś pomyślę o tym:
„Kurwa, znowu to samo. Zjebałem. Znowu popełniłem ten sam błąd”.
- Ale tak naprawdę tego teraz nie czujesz. - Jak to?
Nie czujesz, że popełniasz błąd.
No… do tej chwili nie czułem, że popełniam błąd.
No ale teraz, po odbyciu tych rozmów,
mam wrażenie, że bywały chwile albo rzeczy, które ignorowałem,
którym nie poświęcałem odpowiedniej uwagi,
no bo one są ważne.
Rozumiem cię, ale nie podajesz mi tu żadnych konkretów.
Są rzeczy, które zamiatałeś pod dywan,
które miałeś za drobiazgi, a nimi nie są.
- Jakie? No jakie? - No…
Mogę się dowiedzieć?
Chodzi o twoją i moją energię,
o mieszkanie i przebywanie w tym samym miejscu.
Czy twój rodzaj energii to będzie dla mnie za dużo,
czy poczuję się przytłoczony?
Czy to będzie dla mnie za dużo?
No było super, w Cabo było w porządku i tak dalej.
Ale tutaj, na co dzień, jeśli chodzi o pracę,
stresy dnia codziennego i takie tam…
Tyle się dzieje i mam wrażenie, że nie miałem chwili dla siebie.
- No tu nie chodzi o ciebie, a o mnie. - Ale właśnie mówisz, że o mnie.
Nie chcę, żebyś myślała,
że coś jest z tobą nie tak, że masz jakąś wadę.
Wiem, że nic nie jest ze mną nie tak,
ale powiedziałeś, że zakochałeś się w tym, kim jestem.
- Tak. - No i…
Docieramy do tego etapu i nagle mówisz: „Może ta energia jednak mnie przytłacza”.
- Wiesz, jak to brzmi? - Wiem, jak to brzmi.
W kabinach było fantastycznie.
- Twoja energia była super. - Każdy facet tak ma.
Uwielbiają pierwsze miesiące spotykania się ze mną, zajebistą energię.
Rozumiem. Już to słyszałam.
Tak, ty masz inny rodzaj energii, ale dla mnie to nie był minus.
Dla mnie to…
Czasem ja też muszę się, kurwa, odprężyć, poleżeć na kanapie przed telewizorem.
No… ja to sobie wyobrażam.
Naprawdę to widzę.
Dlaczego ty nie?
Jakbyś już wiedział. Podjąłeś decyzję.
Już wiesz, że życie ze mną cię przytłacza.
- Mam tylko te trzy tygodnie… - Widzisz tylko to.
Nie widzisz, że może się to zmienić.
- Nie chcę nic zakładać. - Przyszłość należy do nas.
Ale nie wiemy, jak będzie wyglądać, bo jej nie przeżyliśmy.
Nie powinieneś brać w tym udziału.
No bo, Ramses, to jasne, że musisz mieszkać z kimś długo,
zanim weźmiesz ślub.
Te trzy tygodnie by wystarczyły.
Nie mogłem przewidzieć, że do tego dojdzie,
że nie będę czuł… się tak, jak czuję…
Spodziewałam się tego, bo rozmawiałeś o tym z innymi.
No więc…
Pierwszy raz w życiu byłam w pełni sobą.
Byłam maksymalnie wyrozumiałą osobą.
Jak mogłam czuć się taka pewna, kiedy ty nie byłeś pewny?
Chcę po prostu, żeby ktoś był mnie pewien.
Wiesz?
Wiem.
Chcę, żeby ktoś mnie wybrał.
Zakochałem się w tym, kim jesteś.
Kochałem twoją energię.
To wszystko było po części powodem tego, że… była między nami więź.
No ale
nie byliśmy w stanie przewidzieć, jak to będzie twarzą w twarz.
Ja nie rozumiem, jak możesz przejść z tego,
co było dwa dni temu, do tego.
To jest obłęd.
W takim razie nie ma już nic do powiedzenia.
Najgorszy dzień życia.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Jesteś pewien?
Bardzo przepraszam.
Jesteś pewien?
To już mnie, kurwa, tak boli.
Tak szybko straciłeś pewność.
To wydaje się nieprawdziwe.
Zupełnie mnie to zaskoczyło.
Wiesz? Po prostu…
Jak tak szybko mogłeś stracić pewność?
Nie chodzi o to, że jestem niepewny mojej miłości.
- Nie jestem pewien nas. - Ślubu ze mną!
Powinniśmy oboje być absolutnie przekonani do tej decyzji.
Uważam, że popełniasz błąd. To wielki błąd.
Wierzę w to całym sercem.
Ale nie potrafię cię przekonać.
Nie wiem jak, ale wiem, że tak nie powinno być.
Tak być nie powinno.
Najgorsze złamanie serca w moim życiu.
Tak bardzo boli.
Czuję po prostu…
jakbym umierała w środku.
Po prostu… sama nie wiem.
No… nie wiem, nie wiem.
Dwa dni temu mówił mi, że tak bardzo cieszy się na ślub,
wybraliśmy piosenkę na pierwszy taniec.
Wzruszył się, bo wyobraził sobie nasz ślub.
Oboje się wzruszyliśmy, bo pomyśleliśmy: „To się dzieje naprawdę”.
No więc bardzo trudno jest mi zrozumieć, że to już koniec.
Czuję, jakbym wariowała.
To obłęd, bo zaczynam się zastanawiać, czy ja to sobie wszystko wymyśliłam.
Halo?
PRZEZ TELEFON MAMA MARISSY
Wszystko w porządku?
Nie, odwołaliśmy ślub.
Co?
Nie spodziewałam się.
Jak ja mam teraz go nie widywać,
nie być z nim, kiedy tak bardzo go kocham?
O Boże.
Mamo…
Tak bardzo mnie to boli.
No…
O mój Boże.
To boli.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
Proszę o brawa dla Washington Wizards.
DLA WASZYNGTONU
LOŻA 122
O mój Boże.
- Ale czad. - Obłęd.
Wieczór kawalerski. Gotowy na świętowanie z chłopakami.
Na meczu Wizardsów nie byłem od dziecka.
Siedziałem wtedy bardzo daleko, a teraz mamy lożę,
jesteśmy tu z przyjaciółmi. Czadowy wieczór kawalerski.
Raz.
A jak.
Zupełnie jak ja!
Ślub już lada dzień. Właściwie ostatni raz imprezuję jako singiel.
Uwielbiam koszykówkę. No i… będziemy się świetnie bawić.
Wypijmy za nasze śluby!
- Zdrówko. - Zdrówko.
Gratulacje!
EKIPA „TAK”
Wiedziałam, że piżama party!
- To bardzo… - Ale ślicznie.
EKIPA „TAK”
Hej!
- Ślicznie wyglądasz! - Ty też!
O Boże, ale tu słodko.
Tyle dla nas znaczycie. Dlatego tu jesteście.
- Najwięcej. - Tak, tak.
Dzięki, że z nami świętujecie. Zaręczone. A jak.
- Super. - Mamy super.
- Psiapsióły z kabin i teraz. - Tak.
- Ostatnie dwie. Obłęd. - Kocham cię.
Wielki obłęd. Bardzo się cieszę, że tu jesteś.
- Ja też. Kocham cię. - Ja też.
- Zdrowie! - Za was!
Wesołego wieczoru!
Czy Garrett Josemans i Tyler Francis
mogą przejść do wejścia na boisko?
Cholera, na boisko?
Mamy kłopoty?
- Wyjaśnisz im grę? - Pewnie.
Będziemy grać w gorące krzesła na boisku.
- Ale z koszykówką. - Na boisku.
Kiedy muzyka ucichnie, dryblujecie po boisku i rzucacie z dwutaktu.
Pierwszy, który wróci na krzesło po rzucie, dostaje to krzesło.
- Aż nie będzie krzeseł. - Dryblowanie, dwutakt, krzesło.
Słodki, nie?
Ciągle mi to mówią.
- Sorry. - To już przerwa?
- Patrz, G. - Muszę się rozciągnąć.
Powitajcie na boisku
Garretta i Tylera z programu Netfliksa Miłość jest ślepa.
Dajecie!
Nie lubię przegrywać, no i w kosza nie przegram.
Na pewno nie z Garrettem.
Oszust!
Kto zdobędzie krzesło? G, nie oszukuj.
Do tego samego kosza!
Tyler rzuca. Garrettowi musi się udać!
Na krzesło!
Pan naukowiec.
Garrett odpada.
Zawiodłeś nas.
G czy Tyler? Dwutakt!
Musi być dwutakt.
Doping, Waszyngtonie!
Dajemy!
Tyler, gratulacje.
Wygrałeś podpisaną piłkę.
Fajnie było. Byłem za tobą, ale nie dałem rady!
Wchodzisz na to samo boisko, a ja: „Co ty robisz?”.
Przerosło to wszelkie oczekiwania.
Myślałem, że wyjdziemy sobie i wypijemy parę drinków,
a nie będziemy robić dwutakty przed tysiącami ludzi.
Totalny czad.
Brawo!
Czy wy jeszcze się kumplujecie?
- Cholerka! - Wow.
Skopałem mu tyłek.
- Niestety to nagrałem. - Nowy kumpel.
Czekaj! Jeszcze nie.
Fajnie.
Bardzo fajnie.
Jesteśmy z Ashley silnymi kobietami.
Gdyby pojawiło się coś nie do zaakceptowania,
to po prostu…
- Natychmiast. - Odeszłybyśmy. Koniec.
Ja na przykład kasuję wszystkie SMS-y,
usuwam numer.
- Udaję, że umarli. - Tak.
- Najlepszy sposób. - Już ich z nami nie ma.
No więc tutaj wszystko dzieje się bardzo szybko.
- Tak. - Musimy być o wiele bardziej wyrozumiałe.
Tak. Wobec siebie samych.
Wobec siebie i kiedy nasi faceci nawalą.
W końcu to faceci. Będą nawalać.
Ej!
- Ekipa „Tak”. - Ekipa „Tak”!
- Kocham was. - Kocham was.
ASHLEY I TYLER DZIEŃ ŚLUBU
PRZYSZŁA ŻONA
Dziękuję bardzo.
Przepięknie.
Biorę ślub.
Ale ślicznie!
Świadomość, że nadszedł dzień, na który czekałam
od dziecka, to jakiś obłęd.
Jestem panną młodą.
Zawsze marzyłam o ślubie.
Oczywiście nie w takim kontekście,
ale przeżywam własną bajkę.
Moje piwonie, hortensje.
„Dla Ashley od Tylera”.
Ojejku.
Jakie to słodkie.
Wyjątkowe. Po prostu…
Obrączka Tylera!
Naprawdę wychodzę za mąż.
SPECJALISTA DS. BEZPIECZEŃSTWA NUKLEARNEGO
No dobra.
Dziś dzień mojego ślubu, no i są różne nerwy.
W nocy nie zmrużyłem oka.
To pewnie najważniejszy dzień w moim życiu.
PRZYJACIEL TYLERA
Siedzisz w kącie i czytasz?
Najważniejszy dzień w życiu.
Z tyloma rzeczami w życiu sobie poradziłem – mentalnie, fizycznie
i z Ashley.
Czułem, jakby miłość biła przez ścianę.
„Tyler…
Zasługujesz na miłość bardziej niż ktokolwiek inny.
Nie chcę już tego kwestionować”.
Ashley…
Kocham cię. Tak bardzo.
Wyjdziesz za mnie?
To będzie dla mnie zaszczyt.
Sio!
Ashley. Moja najlepsza przyjaciółka, moja bratnia dusza.
Po prostu wspaniała osoba. Najpiękniejsza osoba na świecie.
Nie mogę się doczekać reszty życia z nią. Ashley jest… wszystkim.
To jakiś odlot.
Naprawdę zaraz się chajtniesz. Odjechane.
- Dopiero dotarło? - Przywykliśmy do macho.
- Macho? - „Jebać miłość!”
„Jebać miłość. Żadnych ślubów”.
Nie wiem, co tam było w jej pocałunkach,
ale coś w nich być musiało.
Daj mi się cieszyć, stary.
On całe życie chciał być zakochany.
No a po tym wszystkim dziś co macie w planach?
Najpierw ślub, potem wesele.
Ale jak już wszyscy sobie pójdziemy, to wy gdzie jedziecie?
Do stacji robienia dzieci.
Będziecie od razu się starać?
Widzisz, jak się szczerzy?
- Chcecie już mieć dziecko? - Ona chce?
Tak, za jakiś… rok.
Ziom się zakochał.
GRATULACJE
Cześć.
O rety.
PRZYJACIÓŁKA ASHLEY
- O Boże! - Boże, ale śliczna!
- Cześć. - Boże!
- Księżniczko! - O rety!
Dzięki wam czuję, że to prawda.
O Boże!
- Szykujesz się już. - Co nie?
Hej!
- Mam prezent. - Dzięki!
- Ale się cieszę. - Rety.
- Otwórz. - OK.
Co to…? Czekaj, jaki cudny.
- Tak. - Peniuar.
- Zaraz, jak to? - Tak.
- Sexy. - Aha!
O to chodzi.
- Chcę wiedzieć, czy próbowaliście. - Tak.
- A jak, próbowaliśmy. - Trzeba.
Jest piękny, mam fioła na jego punkcie. Dzięki. Powieszę go.
- Ty na pewno na to zasługujesz. - Tak, na bank.
- Zdecydowanie. - Na bank.
- Dzięki. - Kurna, na bank.
Jesteś gotowa?
No wiesz… Ja lubię związki.
Spodziewałam się, że już dawno do tego dojdę.
A potem jakiś czas wyglądało na to, że w ogóle do tego nie dojdę.
- Tak. - No bo jakość facetów nie jest…
- Bieda. - Wiecie?
- Jak na wyprzedaży. Słuchajcie. - Na wyprzedaży.
- Resztki. - Na serio.
No więc podoba mi się, że mam kogoś, kto kocha tak mocno jak ja.
- Czuję się bezpieczna. - Tak.
Wiecie, fizyczne poczucie bezpieczeństwa jest spoko,
ale… ja czuję się bezpieczna emocjonalnie.
A jest to najbardziej wrażliwa część mnie,
którą nie dzielę się z każdym.
To super.
No to powiedz: czy to ty jesteś dużą łyżeczką, a on jest małą?
Czasem on jest dużą, a czasem ja.
Zawsze powtarzam, że kocham w nim to,
że pozwala mi być silną.
Nie chcę być zaszufladkowana, siedzieć w kuchni.
Mam karierę. Odnoszę sukcesy.
- Kto gotuje? Ty czy on? - Oboje.
- Super. - Mój były jajka by nie ugotował.
Dosłownie. On dużo robi.
Codziennie wstaje i przynosi mi kawę. Codziennie.
Powiem ci, że ten początkowy etap, to wszystko jest…
Patrz, ona to wie.
- Nie to, że cię nie kocha… - Aha, pewnie.
Tyle że on lubi taki być, lubi to dla mnie robić.
Ja go nie proszę o tę kawę. Sam zaczął.
Nie będzie wszystkiego kontynuował, zwłaszcza z dziećmi,
ale naprawdę myślę, że on lubi kochać.
On jest gotowy wyskoczyć dla ciebie z samolotu.
Aha, dosłownie.
Jakiś inny nawet nie skoczyłby do sklepu po napój.
Bardzo chcę go poznać.
Tak.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczy cię idącą do ołtarza.
Prawda?
Zasługujesz na to. Bardzo.
Znam ją. Jeśli powie „tak”, jest pewna.
Nie powiedzieć „tak” mogłabym tylko,
gdyby w najbliższych godzinach doszło do katastrofy.
Musiałoby to być coś… Idę do ołtarza i coś w jego minie, coś…
- Coś, co byś poczuła. - Tak.
- Ja mam obłędną intuicję. - Tak.
- Energia, aura. - Będzie ryczał, jak cię zobaczy.
Będzie płakał.
Z tego, co mi mówiła, to on czekał na tę chwilę.
Tak.
Słuchajcie. To jest prawdziwy skok w nieznane.
- Na 110%. - Po prostu skaczę.
Ufam tej osobie na 180%, że mnie ochroni, zadba o mnie,
a on ufa mnie.
No jest to akt wiary.
Ale takie akty nie zawsze znaczą, że znasz rezultat.
Nadszedł ten dzień.
- Aha, nerwy jak cholera. - Widzę.
- Lodowate ręce. - Tak?
Aha.
- Jasna cholera. - Aha.
Co to ma być?
To się stało tak szybko. No dwa miesiące.
Dla nas to jak dwa lata.
- Takie masz wrażenie? - Tak.
- Ale jak się z tym czujecie? - Myślę, że dobrze.
Myślisz? To istotne rozróżnienie.
No zawsze… Nie mam 100% pewności, dopóki ona nie powie „tak”.
- No ja jestem pewien. - Jesteś.
- Tak, tak. - Ale nie wiesz, czy ona jest?
Zdecydowanie myślę, że jest przekonana.
Ale pewności nigdy nie można mieć.
Aż do faktu.
Rozmawialiśmy o tym.
Cały ten pomysł od samego początku wydawał mi się szalony.
Wiesz? Tak osobiście.
Szczerze: cieszę się twoim szczęściem.
Mam nadzieję, że wam, kurna, wyjdzie. Naprawdę, bo to widzę.
Widzę to w twoich gestach, w tym, jak się wypowiadasz,
w tym, jak się ogólnie zachowujesz.
Idziesz na całość.
- Prawda? - Żadnych wątpliwości.
Chcę, żeby mnie wysłuchała. Jestem gotów… ją zobaczyć.
Twój tata przyjdzie?
Tak. Poprowadzi mnie do ołtarza i przekaże mnie mamie.
- To mama przekaże mnie Tylerowi. - Co tata na to?
Ma szczęście, że tu jest.
Teraz mamy świetną relację, ale to mama się narobiła.
- Nawet to poprowadzenie mnie zaskoczyło. - Aha. Poznał Tylera. Płakał.
- Czyli popiera to? - Tak.
To nie jest próba.
James Bond idzie do ołtarza.
Motyle w brzuchu.
Nerwy były, ale teraz myślę: „Kurde”.
„To się dzieje”.
Brzuch mnie boli. Jak na kolejce górskiej.
Będzie dobrze. Szybkie shoty.
Rzut na koniec meczu.
Dzięki, że przyszliście ze mną świętować.
- Kocham was. Dzięki. - Kochamy cię, brachu.
- Kocham cię. Super. - Dajemy.
Jazda.
Można mieć okulary? Nie chcę przy wszystkich ryczeć.
Na wszelki wypadek biorę.
- O rety. Wygląda świetnie. - Świetnie.
- Wyglądasz pięknie. - Świetnie leży.
Tak pięknie.
Pamiętam cię jako dziecko.
W różowej sukieneczce, z różową kokardą we włosach.
No i lakier do paznokci.
Nasza idealna księżniczka.
Uwierzysz?
Kluczem do tego jest podążanie za sercem.
- Tak. - Na pewno.
Ono doprowadzi cię do celu. I doprowadziło.
- Tak. - Tak jest.
Denerwuję się. Już nie pytajcie.
Każde z was tyle dla mnie znaczy.
Oczywiście mama i babcia, główne panie mojego życia.
To wielkie szczęście przeżyć to i dzielić się tym.
Niektórzy nie mogą się tym dzielić z bliskimi.
No więc tak. Bardzo się cieszę.
A my cieszymy się, patrząc na twoje szczęście.
Wiedzieliśmy, że ten dzień nadejdzie.
- Tak. - Pewnie.
- Żadnych wątpliwości. - Tak.
Czasem na drodze pojawiają się przeszkody, ale gdy już dojedziemy, to jest rezultat.
Tylerowi z oczu popłyną łzy na twój widok.
- To pewne. - Piękna młoda dama.
Wyglądasz absolutnie…
Oszałamiająco. Tak.
Słowa tego nie wyrażą.
- Wyglądasz tak pięknie. - Dziękuję.
Zawsze chciałam wziąć ślub i pozostać mężatką.
- Tak. - I chcę szczęśliwego małżeństwa.
Kogoś, kto będzie przyjacielem, partnerem, którego jestem pewna, któremu ufam.
No kochałam dziadka,
ale obserwując was, zobaczyłam, czego chcę i czego nie chcę.
Były świetne elementy, na przykład długość waszego związku.
Wiecie?
Ale chcę kogoś, kim mogę się cieszyć, przyjaciela, partnera,
który nie zostawia mnie z niczym samej.
Właśnie.
Śmierć dziadka sprawiła, że zbudowałam relację z ojcem.
Uznałam, że nie chcę tam niczego przegapić.
Wtedy zaczęłam doceniać ojca za to,
kim jest, zamiast myśleć, kim chcę, żeby był.
No więc jestem w stanie widzieć w nim dobro.
Co chcę w nim naśladować? Są w nim rzeczy, które mogę naśladować.
- Radzi sobie. - Tak.
Za to go podziwiam, ale…
Na pewno wiedziałam, że nie chcę, żeby facet
traktował mnie tak, jak on traktował kobiety i moją mamę.
Tobie zawsze brakowało właśnie takiej przyjaźni. Wiesz?
Jesteśmy ludźmi. Popełniamy błędy.
Zamiast… złości i chowania urazy
wybrałaś leczenie ran oraz wybaczenie.
I zobacz: jesteś uleczona.
Zobacz, dokąd doprowadziła cię twoja droga.
- Zaraz weźmiesz ślub. - Tak.
Jestem z ciebie bardzo dumna.
- Kocham was. - Jestem przeszczęśliwa.
Hej.
MAMA TYLERA
Nie stresuj się.
Co się dzieje?
- Po prostu nerwy? - Aha.
Wszystko jest dobrze.
Po prostu…
To nie dlatego, że masz wątpliwości?
Nie, nie mam wątpliwości. Po prostu…
- No wir emocji. - Tak.
- To wielki krok. - Tak.
Co się dzieje? To nerwy?
Tak.
Wszystko w porządku, kochanie. W porządku.
- Dużo tego. - No wiem.
Wiem.
Ale słyszałam o niej same wspaniałe rzeczy.
Wiesz? Nie sądzę, żeby… Myślę, że to normalne.
- Normalny stres i… - Tak.
Ile razy już cię pytałam: „Jesteś pewien?”?
Tak.
I zdecydowanie jesteś pewien, tak?
Zupełnie się rozkleję, jak ona wyjdzie.
To lepiej weź się w garść.
Nie mogę. Próbuję.
Ręce mi się pocą.
Będzie dobrze.
Będzie dobrze. Kochasz ją.
Wiesz? Ani razu mi nie mówiłeś… że nie jesteś pewny.
Tak, ale…
- Ale co? - Przez ścianę, wiesz?
- Wiem, że… To po prostu obłęd. - Tak.
Ale wcześniej kierowałeś się wyglądem i nigdy nie wyszło.
Tak, to właśnie mówię. Myślę, że będzie dobrze.
To wielki krok.
Dalej dobrze się czujesz z tym, że nie zaprosiłeś ojca?
Tak. Dziś rano myślałem o tym, że go nie będzie.
No bo myślałem,
że pewnie siedzi w domu i myśli: „Cholera, umieram i nie mogę przyjść”.
Ale…
Ale sam sobie zgotował taki los. Nie mogłem…
Przy nim nie mógłbym się wzruszyć.
- Tak. Jest jak obcy. - Jakiś tam dorosły facet.
- To twój dzień. - Tak.
- Jest dobrze. - Nawet babcia się cieszy, że go nie ma.
- Tutaj? - Tak.
- Tak. Rozmawiałyśmy o tym po drodze. - Wie to.
Wie. On może mieć pretensje do siebie.
Ale jestem gotowy.
Wiem o tym.
Zasługujesz na szczęście.
Zawsze tyle z siebie dawałeś.
Wiesz? Teraz twoja kolej. Na pewno na to zasługujesz.
Bardzo miło.
- Wszyscy na nas patrzą. - Aha.
MAMA ASHLEY / BABCIA ASHLEY
To twoje miejsce.
Dzięki.
Dalej, przystojniaku.
Dziękuję.
Ale się denerwuje.
Wow.
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
- Wyglądasz tak pięknie. - Dziękuję.
Jejciu.
To się dzieje naprawdę.
Wyobrażasz to sobie, ale zobaczyć to?
- Tak. - To moja jedyna córka.
- Jestem z ciebie taki dumny. - Dziękuję.
Twoje życie zaraz się zmieni.
- Tak. - Wiesz? Na wiele sposobów.
- Tak myślę. Tak. - Ale będzie fajnie.
- Tak. - Życie jest fajne.
- Tak. - Zawsze szukaj pozytywów.
Negatywy będą, ale nie skupiaj się na nich.
Kwitnij i ciesz się pozytywami.
- To mi pomogło w życiu. - Tak.
No bo, no wiesz…
Zła pogoda sprawia, że doceniasz dobrą.
Racja. Dobre.
Wiele osób ucieka, kiedy robi się źle.
Tak.
Później myślisz sobie: „Kurczę, powinienem był zostać”.
Więc kiedy będzie źle,
pamiętaj, że po deszczu niebo zawsze się rozjaśnia.
- Pewnie. - To podróż.
- Tak. - Podróż.
- Tak. - Trzeba wytrzymać.
Wytrzymam.
- Na dobre i na złe. - Tak.
Kocham cię i…
- Kocham cię. - Ja ciebie też. Dziękuję.
No dobra.
Do dzieła.
Jeśli to możliwe, wstańmy dla panny młodej.
O Boże.
- Nie ma odwrotu. - Wiem.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Dziękuję.
Dziękuję ci bardzo, mamo!
Zapytam: kto oddaje tę pannę młodą do ślubu?
- Jej matka. - Dziękuję.
Proszę usiąść.
- OK. - Przystojny.
- Piękna. - Dziękuję.
Proszę pochylić głowy do modlitwy.
Ojcze Niebieski, stajemy dziś przed Tobą,
by uczcić związek małżeński Ashley i Tylera i być jego świadkami.
Dziękujemy Ci, że ich ze sobą połączyłeś.
Stoją tu dziś przed Tobą i swoimi bliskimi.
Prosimy, byś im błogosławił.
W imię Jezusa Chrystusa, amen.
- Amen. - Amen.
Nie ma małżeństw idealnych, bo nie ma ludzi idealnych.
Przeszkody się pojawią.
Pojawią się straty oraz trudności.
Będzie radość.
Będzie dużo śmiechu.
Oraz ktoś, kto weźmie za rękę i podniesie na duchu.
Miłość to nie coś, co się czuje.
Miłość to coś, co się robi.
Ale jeśli codziennie będziecie się starać, macie szansę na swoje szczęście.
Wierzę, że Tyler i Ashley będą je mieć.
Ashley, kiedy tylko usłyszałem twój głos, wiedziałem, że jesteś wyjątkowa.
Stałaś się moją powiernicą, moją radością i największą przygodą.
Pokazałaś mi, czym jest miłość.
Obiecuję cieszyć się każdą chwilą, wspierać twoje marzenia
i z radością patrzeć w nieznane.
Z tobą każdy dzień to nowy rozdział.
Chcę razem wypełnić strony historii naszej miłości.
Będę tworzył z tobą przyszłość pełną śmiechu, zrozumienia i radości.
Na początku tej wspólnej podróży oddaję ci moje serce,
przyrzekam lojalność i najgłębszą miłość.
Obiecuję cię kochać, z Bogiem w centrum naszego życia,
oraz wciąż skakać z tobą w nieznane.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Chryste.
Tyler.
Mój Tyler.
Mężczyzna, który sprawia, że czuję się delikatna, wielbiona i całkiem bezpieczna.
Nigdy nie czułam tak czystej, a jednocześnie walecznej miłości.
Czuję, że możemy wszystko, o ile mamy siebie.
Czuję, jakbym przeżywała własną bajkę.
Jesteś moją bratnią duszą.
Myślę, że Pan stworzył cię dla mnie.
Od skoków symbolicznych po emocjonalne
pokazywałeś mi, że mogę na ciebie liczyć.
Wyskoczyłeś dla mnie z samolotu,
a masz lęk wysokości, co jest obłędne, ale nie wycofałeś się.
Kocham cię za to.
Za to, że pokazujesz mi, że mnie wspierasz.
Obiecuję więc kochać i szanować cię jako najlepszego przyjaciela,
moją przyszłość i mojego partnera. Ty i ja.
Ashley…
Ashley i Tyler, postanowiliście się zaręczyć
i spędzić ze sobą życie na podstawie głębokiej więzi emocjonalnej.
Wygląd, wiek, finanse i inne powierzchowne kwestie tego świata
nie miały znaczenia.
Nadszedł czas, by zdecydować, czy miłość jest ślepa.
Czy weźmiecie ślub
i razem stawicie czoła życiu jako mąż i żona?
Czy może odejdziecie na zawsze?
Tyler,
czy bierzesz Ashley za żonę,
aby dbać o nią od tego dnia?
W dobrych i złych czasach,
w bogactwie i w biedzie,
w zdrowiu i w chorobie.
Czy obiecujesz kochać ją i o nią dbać, póki śmierć was nie rozłączy?
Tak.
Ashley,
czy bierzesz Tylera za męża,
aby dbać o niego od tego dnia?
W dobrych i złych czasach,
w bogactwie i w biedzie,
w zdrowiu i w chorobie.
Czy obiecujesz kochać go i o niego dbać, póki śmierć was nie rozłączy?
Tak.
- Tą obrączką poślubiam cię. - Poślubiam cię.
Ogłaszam was małżeństwem, mężem i żoną. Możesz pocałować pannę młodą!
O Boże! Jesteśmy małżeństwem!
Dasz wiarę?
O tak.
Jesteś mężatką!
Jestem mężatką!
Ceremonię zakończymy afrykańską tradycją
skoku przez miotłę.
Za czasów niewolnictwa w tym kraju
Tyler i Ashley nie mogliby wziąć ślubu.
Skok przez miotłę był formalną i publiczną deklaracją zaangażowania pary.
Zamiatał całą negatywną energię
i zostawiał miejsce w życiu na wszystko, co dobre.
Tyler i Ashley zaczną więc teraz życie na czysto.
- Raz, dwa… - OK.
…trzy.
Mam wielką przyjemność po raz pierwszy przedstawić państwu
państwa Tylera i Ashley Francis!
Jazda!
O mój Boże!
O Boże.
Tak się cieszę.
Dzień dobry, nazywam się Ashley Adionser-Francis.
Powtórz to.
Ma męża.
Mam męża.
- A ty masz żonę. - Tak.
Uwierzysz?
Jesteśmy małżeństwem!
- Udało nam się. - Udało.
Tak się cieszę. Wszystkie nerwy zniknęły.
Tak. Lekko mi.
- Tak. - Naprawdę…
- Ja wciąż się uśmiecham. Poliki bolą. - Cudownie.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Nasze zdrowie.
- Za fajną przyszłość miłości i szczęścia. - Tak.
- Jesteśmy małżeństwem. - Tak.
Patrz na moje buty. Nie wiedziałeś.
Nie widać, ale jest na nich napisane „tak”.
- Na podeszwach? Wow. - Obłęd, prawda?
Mogłaś mi to pokazać rano.
Zaczęliśmy tę podróż dwa miesiące tamu. Odmieniła nasze życie.
Tak.
I możemy spędzić resztę życia razem. Dwoje ludzi po dwóch stronach ściany.
Przystojniak.
Ty wyglądasz świetnie. Mężatka.
Cieszę się na codzienne, zwykłe rzeczy robione z tobą.
Drobiazgi, które ją uszczęśliwiają co tydzień, co miesiąc.
Jeden do drugiego, a zaraz potem…
- Dzieci? - Aha.
- Pasuje mi to. - Dzieciaczki.
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej.
Jesteś żonatym mężczyzną.
- A ty zamężną kobietą. - A jak.
A jak.
Wspaniale.
TAYLOR I GARRETT DZIEŃ ŚLUBU
O Boże!
GRATULACJE
Ale słodko.
To ten dzień.
29 LAT LOBBYSTKA
Tak się cieszę.
Tak. Dużo dziś będę płakać. Już to widzę.
Łzy szczęścia.
Za nami szalona przygoda.
Specjalizuję się w czystej energii wodorowej.
Na nadgarstku mam tatuaż z symbolem wodoru.
- To… - Tak!
Fajnie. Ja mam na tyle ramienia równanie kwantowe.
- Coś ty. Które? - Zasadę nieoznaczoności.
Heisenberg.
OK. Nigdy nie dowiesz się, gdzie jestem.
Właśnie.
Pojęcia nie mam, jak wyglądasz. Zupełnie.
Ale już teraz czuję z tobą bardzo silną, intymną więź.
Ja też ją czuję. Jest magnetyczna. To obłęd.
Jeśli chodzi o ciebie, myślę, że możemy mieć wszystko.
Wcześniej nie sądziłam, że to możliwe.
Taylor Morgan Krause, wyjdziesz za mnie?
Zdecydowanie.
- Muszę zobaczyć tatuaż. - Pokaż swój.
- Mała cząsteczka wodoru. - Boże.
Jestem chętny i gotowy zmienić dla ciebie życie.
- Mamy szczęście. - Najlepsza zdobycz to ty.
Kocham w Garretcie wszystko.
Jest opiekuńczy, hojny i dobry.
Śnię o tym, jak bawi się z dziećmi.
Jest trenerem ich drużyny, a ja robię przekąski.
Ojejku.
To jest prawda.
Wyobrażam sobie nas jako dziadków.
Widzę przyszłość na zawsze.
Tak bardzo się cieszę i jestem taka szczęśliwa.
Mama!
Cześć.
- Hej! - Serena, Darpan.
Hej!
O Boże!
Jeszcze nikt nigdy mnie tak nie czesał i nie malował.
- Serio? - Serio.
- Co jest w…? - Mamo!
Jestem gotowa na imprezkę!
Gdzie ten szampan?
Tak jest.
- Opa! - Już?
To dzień ślubu.
PRZYJACIÓŁKA TAYLOR
To dzień mojego ślubu. Tak. Lekka niespodzianka.
Jak do tego doszło?
- Jejku. - Proszę, proszę.
- Co my tu mamy? - Co tu robicie?
- Siemka. - Siema.
- Dobrze cię widzieć. - W zieleni.
- Pod kolor? Znowu? - Zaplanowane.
Tak właśnie ma być.
- Wielki dzień. - Tak?
Najwyraźniej. Dla kogoś.
Aha. To jakiś obłęd.
Wczoraj wieczorem byłem wykończony. Myślałem, gadałem z rodziną.
Całe wieki gadałem z rodzicami.
I jak tam atmosfera z rodzicami?
Dobra. Myślę, że dobra.
W porządku, aha.
- Ciężki temat. - Może być lepiej?
- Bardzo ciężki. - Aha.
Dużo tego. To strasznie intensywne. Ogromniasta decyzja.
W dniu mojego ślubu…
A ja znałem Shelby sporo dłużej niż ty Taylor.
- Aha. - Ale, stary, cały dzień nerwów.
- Cały dzień. Mnóstwo różnych emocji. - Tak.
- Więc… - Aha.
No i czuję to. Czuję. Ciągle się upewniam.
„Jesteś pewien?” Naprawdę analizuję swoje uczucia.
- Tak. - I cały czas to robiłem.
Codziennie analizowałem uczucia. Jesteśmy to sobie winni.
Obiecaliśmy to sobie.
Że nie powiemy „tak“, jeśli to nie będzie szczere.
No więc właśnie staram się… traktować ją w tym z szacunkiem.
- Aha. - Więc się upewniam.
„Najlepsze życzenia od szpitala Mercy”.
To tam się urodziłam. „Magiczna chustka.
Jestem sobie małą chusteczką kwadratową
na czepek przerobioną szwami przez krawcową”.
Mamo.
„W wyjątkowym dniu ślubu swojego
dobrze ubrana panna młoda musi mieć coś starego.
Więc nic lepszego niż moja skromna osoba.
Trochę szwów, trochę wstążek, no i proszę – weselna ozdoba”.
Mamo…
- Jak długo to trzymałaś? - A ile masz lat?
Od dnia twoich narodzin.
Mamo, dziękuję. Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Leżała sobie z tyłu szafy i czekała. - Czekała na ten dzień.
Słodki, prawda?
Załóż go!
Dziękuję. Bardzo cię kocham.
Oto i on. No proszę.
- Dzień dobry. - Co za elegancja.
Pan też.
- I jak? - Świetnie.
Pomoże mi pan z czymś?
Umie pan złożyć poszetkę?
Albo zawiązać muszkę?
Z muszką mogę pomóc, ale o poszetkach nic nie wiem.
To spróbujmy z muszką.
- Spróbuje pan? - Pewnie. Dam radę.
Ja już chyba tu coś namieszałem. A, nie.
Przydałaby się Fong.
Na serio.
I jak? Może być ciaśniej.
Przejrzę się.
Wydaje się dobrze.
Może trochę niżej. Jak szyja?
Tak, troszkę niżej i spoko.
Chciałbym powiedzieć, że pamiętam mój dzień 35 lat temu, ale byłem spity.
Aha, obłęd.
Czuję powagę tej dzisiejszej decyzji.
Bardzo ją czuję.
Nie ma mowy, żebym mógł to zrobić, pójść tam
i powiedzieć Taylor „tak”, gdybym nie był tak pewien jej i jej wspaniałości.
Jest wspaniałą osobą. Panu nie muszę tego mówić.
No i czuję, że to jest to. Czuję się dobrze.
Z nikim innym bym tego nie zrobił.
Kocham pańską córkę.
Coś ci powiem. Fong ma niesamowitą intuicję.
Jest trochę małomówna, ale potrafi idealnie czytać ludzi.
Gdyby było w tym coś dziwnego,
powiedziałaby coś.
- Super. - A nie ma.
Wiedziałem, że moja córka wyjdzie kiedyś za świetnego faceta jak ty. Bez wątpienia.
Po prostu nie sądziłem, że stanie się to w kilka tygodni.
Zwykle trwa to ze dwa lata.
- Aha. - Ale jeśli jesteś zakochany, to jesteś.
Tego nie da się udawać.
Wizyta u was była dla nas ważna.
To, że mogłem z panem pogadać, uścisnąć dłoń, poprosić o pozwolenie.
Z pana słów zapamiętałem, że Taylor to pański dar dla świata.
Do mnie nie należy otrzymanie tego daru, a uwydatnienie go.
Mam jej pomóc być najlepszą wersją siebie, bo ona i tak będzie wspaniała. Zawsze.
Moim zadaniem jest być przy niej, wspierać ją w tym,
żeby stała się osobą, którą ma być, chce być.
No i… obiecuję o nią dbać.
Będę przy niej, szanując ją. Jej uczucia będą priorytetem.
Taki jest mój plan.
Nie mam wątpliwości.
Masz więcej niż moje błogosławieństwo. Macie…
moją pełną uwagę w każdej chwili i wszędzie na tej planecie.
Jeśli będziecie czegoś potrzebować, jesteśmy przy was.
Nieważne, gdzie zbudowaliście więź.
Razem z Taylor macie za sobą te trudne rozmowy.
No bo wiesz, małżeństwo…
Będą ciężkie dni.
To krawat mojego brata.
Taylor była przy mnie, kiedy zmarł mój brat.
No i… wiesz… przez dwa tygodnie
była przy mnie.
I to samo zrobi dla ciebie.
No i, wiesz, w życiu będą trudności.
No więc odpowiednia partnerka…
No wiesz. Fong utrzymała rodzinę razem.
No i, wiesz, tak będzie.
Bez wątpienia. Ja miałem
ośmiu drużbów, a… zostało mi czterech.
Dobry kumpel zmarł miesiąc temu.
Trzeba więc być przy przyjaciołach i rodzinie, kiedy nas potrzebują.
No więc… nie zawsze będzie to sama zabawa.
Ciężkie czasy przyjdą.
- Tak. - Ale sobie poradzicie.
Dziękuję, że pan przyszedł.
Taylor też jest wdzięczna. Pańska obecność wiele znaczy.
To dla niej tak ważne, że poprowadzi ją pan do ołtarza.
Mam szczęśliwą żonę, szczęśliwą córkę.
Mam czadowego przyszłego zięcia.
Aha. Wszystko gra.
- Miło to słyszeć. Dziękuję. - Lepiej być nie może.
- Kocham cię, stary. - Ja też.
- Nie pomogłem z poszetką. - To nic.
GRATULACJE
Po prostu pięknie.
Cześć!
Jak pięknie!
Boże, welon pasuje idealnie.
Dzięki.
Wy też pięknie wyglądacie.
O rety.
- Naprawdę pasujemy do siebie. - Świetnie.
O rety.
Piękna ta suknia.
Wow.
Wyglądasz przepięknie.
To się dzieje naprawdę.
TATA TAYLOR
- Cześć, tato. - Hej.
No proszę.
- Moja piękna córka. - Dziękuję.
- Ubrani pod kolor! - Trochę tak.
- Jak tam z Garrettem? - Super. Pomogłem mu z muszką.
- Naprawdę? - Tak.
To dobrze. I jak samopoczucie?
Cieszę się waszym szczęściem.
- Wiesz, który dziś jest? - Trzynasty.
Ale zbieg okoliczności.
Wy też wzięliście ślub trzynastego.
- Zgadza się. - Dobre znaki.
Na pewno nie spodziewałam się, że tak to się odbędzie,
ale jestem taka szczęśliwa.
Kiedy przytrafia się coś takiego,
czasem trzeba po prostu skoczyć.
Skaczę i wierzę, że Garrett mnie złapie.
A nawet jeśli nie, wiem, że mam
niesamowitą siatkę ochronną, która to zrobi.
No więc cieszę się
i to wspaniałe, że tak mnie wspieracie, że możecie tu ze mną być.
Dawno nie widziałem twojej mamy tak szczęśliwej.
Cieszę się, mamo.
Moja córeczka bierze ślub ze świetnym facetem.
Naprawdę świetnym.
- To czadowe. - Tak.
- Właśnie, czadowe. - Czadowe.
Wielkie szczęście.
- Kocham was. - A my ciebie.
- Uścisk grupowy. - Mamo.
- Ty też, Tom. Grupowy. - Sorry.
- Dobrze. Jak tam? - Potrzebuję poszetki. Poratuj.
- Złóż ją. - Żeby było ładnie.
- Jak tam rozmowa z panem Krause? - Dobrze.
To niesamowite, jak bardzo nas wspiera.
- Tak? Super. - To super.
To wiele znaczy.
- To dobrze. - To ważne.
Czy to wesele Josemansów?
Tak mi się wydaje. Skoro już tu jesteście.
Dobrze wyglądasz.
Miła w dotyku.
- Fajna. - Tak? Aha.
Tak, podoba mi się.
No proszę.
- Garniaczek? - Widzisz? Wystroiłem się.
Wody czy piwa?
- Nic mocniejszego? - Nie ma whisky?
- Chyba nie. - Jak tam?
Jest mi lżej, ale rano było bardzo intensywnie.
- Jak to? - No całe to… To ważny dzień.
Tak, to ważny dzień, bardzo ważny.
To istotna decyzja, jedna z najważniejszych.
- Jej ciężar był… - Przytłaczający.
To szok dla wszystkich.
Najbliższym ci osobom trudno zrozumieć,
że tak szybko podjąłeś taką decyzję, tak istotną decyzję.
- Tak prędko. - Tak.
Nie spędziliście z nią dużo czasu, ale spędzicie.
Jest wspaniała, bardzo logiczna, myśli o innych.
- To co ona robi z tobą? - Aha.
- Czyli piszesz… - Tak. Przysięgę.
Zwykle nie jesteś bardzo spontaniczny w poważnych sprawach.
- Tak. - A to wydaje się spontaniczne.
Jak ci się spało?
Świetnie. Uznałem to za dobry znak.
A mnie fatalnie. Czyli to zły znak?
- Ty nie musisz podejmować decyzji. - Racja.
Mimo że jesteśmy siebie bardzo pewni,
to wciąż jest decyzja.
Od początku obiecywaliśmy sobie, że podejdziemy do niej bardzo poważnie,
że nie pójdę tam i nie powiem „tak”, jeśli nie będę całkowicie przekonany.
Tak bardzo, jak mogę być. I ona też.
Robiłem, co mogłem, żeby to uszanować. Jeśli powiem „tak“,
będzie to bardzo szczere.
To poważna decyzja, podniosła.
Jedna z najważniejszych rzeczy, o których zdecydujesz.
Inaczej będziesz żałował jak matka przez ostatnie 35 lat.
Jedno, co was martwiło, to przeprowadzka do San Diego,
podróże, moja nieobecność.
Ale żona, rodzina, ktoś taki jak Taylor…
Nie byłem pewien, czy jest mi to pisane.
Nie sądziłem, że istnieje ktoś, kto by do mnie idealnie pasował,
z kim czułbym się komfortowo, kto byłby wyzwaniem,
ktoś opiekuńczy, z pokorą, szacunkiem.
Czuję wielką wdzięczność za to, że znalazłem Taylor i że tak się czuję.
Myślę… że tylko głupek by tego nie wykorzystał.
Znam to uczucie.
Tak.
Podjąłeś decyzję. Nie zamierzam próbować cię od niej odwieść.
Jesteś bardzo mądrym, inteligentnym mężczyzną.
Małżeństwo i rodzina
to jedno z największych szczęść w życiu.
Cieszę się, że będziesz mógł tego doświadczyć.
Kogoś, z kim dzielisz się sukcesami.
No i masz się czym dzielić.
Jesteś wspaniałym człowiekiem, wspaniałym.
I wiem, że ona też jest wspaniałym człowiekiem.
Musi być, bo tak bardzo się w niej zakochałeś.
Jest. Jest niesamowita.
Wciąż jestem w szoku, że Taylor tam była i że nam wyszło.
- Czasem jest to nam pisane. - Tak.
Wiesz, że bierzesz ślub trzynastego?
- My też wzięliśmy ślub trzynastego. - Nie wiedziałem.
- Teraz zapamiętam. - Szczęśliwa liczba.
Tak. Wiem. Mama nie sądziła, że to dobrze.
- Ślub… - Trzynastego?
- Tak. - 13 to dobra liczba.
- Tak. - To dobry znak.
Cieszymy się twoim szczęściem.
Dzięki. Za to, że tu jesteście, za wsparcie.
Szczęściara z niej, szczęściarz z ciebie.
Tak fajnie jest patrzeć,
jak z takiego małego, ciekawego świata…
- Ciekawskiego George’a. - Tak. Bardzo ciekawskiego.
Wciąż ma tę ciekawość.
Nie mogę wstać.
Po prostu tak bardzo cię kochamy.
To na pewno co innego niż patrzeć, jak grasz w piłkę nożną.
To o wiele bardziej intensywne, ale się cieszymy.
Cieszymy się, kochamy cię.
Chcemy tu być i na 1000 procent cię wspierać.
Zawsze.
- Tak i tego nie kwestionujemy. - Tak.
Wiem, że bardzo dobrze to przemyślałeś.
Pewnie lepiej niż my nasz ślub.
Na pewno. To jest pewne.
- Tak. - Ale mama jest bardziej spontaniczna.
- Tak. - Wiesz?
- O wiele. - O wiele bardziej.
Ojejku.
- Czyli czujemy się z tym dobrze. - Tak.
Nie mogę się doczekać ciebie jako żonatego mężczyzny.
- Właśnie. - Garrett i ktoś.
Tak bardzo cię kocham.
Tak.
Wyrosłeś na tak cudownego mężczyznę.
Naprawdę.
Wspaniale było na to patrzeć.
BRAT TAYLOR
O Boże.
- No dobrze. - Tutaj?
- Dzięki. Kocham cię. - Ja też.
Gotowy?
Chyba tak.
Przeurocza.
To marzenie każdego ojca.
Bez ciebie nie dałabym rady.
Tak bardzo cię kocham. Dziękuję, że tu dzisiaj jesteś.
Ja też cię kocham.
Dasz radę, kochana.
- Największy mecz w życiu. - Czwarta kwarta, do dzieła.
Do dzieła, tak.
Proszę wstać.
O kurde.
Kto oddaje tę kobietę do ślubu z tym mężczyzną?
Jej ojciec.
Dzięki. Super.
Proszę usiąść.
Dziękuję wszystkim za przybycie na to wspaniałe wydarzenie.
Mamy dziś połączyć Taylor i Garretta w związek małżeński.
Taylor i Garretcie,
jako naukowcy przeprowadziliście właśnie najważniejszy eksperyment w życiu.
W laboratorium podwójnie ślepych kabin lata doświadczeń randkowych
skondensowaliście w szybkie poszukiwanie idealnej osoby.
Wyniki tych starań przyprowadziły was do siebie i na ten ślub.
Boże. Super, że też masz notatki.
SIOSTRA GARRETTA
Świetnie ci idzie.
- Notatki pomagają, co? - Aha.
Taylor, wiele razy powtarzałaś,
że piękne w nas jest to,
że nie spodziewaliśmy się znaleźć tu swojej osoby.
Chcieliśmy po prostu dowiedzieć się o sobie więcej,
czemu towarzyszyła malutka iskierka nadziei, że może
znajdziemy kogoś, z kim spędzimy życie.
Znaleźć więź, którą mieliśmy w kabinach, uczucie, którego nigdy nie czułem
i nie spodziewałem się znaleźć,
więź, o której rozmawialiśmy…
A potem potwierdzenie tego po zobaczeniu cię i…
Nie sądziłem, że można się tak czuć.
Znalazłem partnerkę, która tak idealnie do mnie pasuje,
a ja idealnie pasuję do ciebie.
I właśnie tym to jest – partnerstwem.
Obiecuję dalej z tobą śpiewać i tańczyć,
nigdy się nie poddawać, być przy tobie
i wspierać cię we wszystkim w życiu.
Obiecuję cierpliwość, wyrozumiałość i to, że twoje uczucia będą priorytetem.
Dziękuję.
Obiecuję ci same gorące dni, takie jak w Cabo.
Każdego dnia od kabin mówiłem, że cię kocham.
I codziennie będę to powtarzał.
A przede wszystkim będę ci to pokazywał.
To, jaka jesteś wyjątkowa. Kocham cię, Taylor.
Jesteś tak ważna. Zawsze będę przy tobie.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
- Ja też mam notatki. - Aha.
- W stylu Taylor. - Podpisane: „Notatki”.
Aha. Ładniejsze niż moje.
No cóż, G,
rzadko się spotyka kogoś z duszą taką jak twoja.
Jesteś osobą, która dostrzega innych.
Wiem, że naprawdę dostrzegasz mnie.
Kocham też twoje poczucie humoru.
Naprawdę jesteś niesamowitym dmuchaczem szkła.
Ale, co ważniejsze, będziesz osobą,
która sprawi, że ciężkie momenty będą lżejsze.
Z miłością stawiasz mi wyzwania
i sprawiasz, że chcę być lepsza.
Z tobą jako partnerem stać nas na wszystko.
Mówię szczerze.
Słowo opisujące uczucie ciepła słońca na skórze zimą to „apricity”.
Jest to słowo, o którym myślałam cały ten czas.
Myślę o tym, kiedy dane mi było to przeżyć.
Świadomie chłodno patrzyłam na randki.
Myślałam, że mam tyle do zrobienia.
Ale ty uświadomiłeś mi,
że nie otworzyłam się na znalezienie właściwej osoby.
Teraz widzę przed nami niesamowicie jasną przyszłość.
Jesteśmy ludźmi,
którzy i tak zrobiliby sami to, co chcą zrobić w życiu.
Ale to, co robię z tobą, ma większe znaczenie.
Obiecuję cię kochać, szanować i doceniać.
Nasza przyszła rodzina będzie taka, o jakiej marzyliśmy.
Kiedy na ciebie patrzę, czuję, że znam cię od lat, nie od tygodni.
- Obłęd, co? - Czterdzieści dwa dni.
Czterdzieści dwa.
To ty jesteś od liczb.
Garrett, jesteś jedyny w swoim rodzaju.
Mam wielkie szczęście i tak się cieszę,
że będziesz moim partnerem do końca życia.
Złapałam wielką rybę.
Taylor i Garretcie, zaręczyliście się
i postanowiliście spędzić ze sobą życie na podstawie więzi emocjonalnej.
Wygląd, wiek, finanse i inne powierzchowne kwestie tego świata
nie miały dla was znaczenia.
Nadszedł czas, by zdecydować, czy miłość jest ślepa.
Czy weźmiecie ślub
i razem stawicie czoła życiu jako mąż i żona?
Czy może odejdziecie na zawsze?
Garretcie,
czy bierzesz Taylor za żonę
na dobre i złe czasy,
w bogactwie i w biedzie,
w zdrowiu i w chorobie,
aby ją kochać i dbać o nią zawsze?
Zdecydowanie tak.
Taylor, czy bierzesz Garretta za męża
na dobre i złe czasy, w bogactwie i w biedzie,
w zdrowiu i w chorobie, aby go kochać i dbać o niego zawsze?
Tak.
Taylor, daję ci tę obrączkę jako symbol mojej miłości.
Przysięgam kochać cię dziś, jutro i na zawsze.
Ogłaszam was mężem i żoną.
Możecie się pocałować i przypieczętować przysięgę.
Czyli tak to się robi? Najpierw nalewasz żonie?
Szybko łapiesz.
- Mówiłem. Szybko się uczę. - Jakbym śniła.
- Wiem. - Jakbyśmy byli w kolejnej symulacji.
Tak. Nierealne doświadczenie. Ale czuję, że to jest to.
To właśnie mnie przez to prowadzi, to, co do ciebie czuję.
Mnie też.
Kiedy wiesz, to wiesz.
- Świetnie się dziś bawiłam. - Tak?
- Tak. - Aha.
Taki cudowny dzień. Taki powinien być ślub.
Zawsze myślałam…
że będę gdzieś siedzieć i panikować.
- Aha. - A dziś…
To był ślub… o którym nawet nie marzyłam,
ale tak się cieszę, że wyszedł tak, jak wyszedł.
Tak się cieszę. Bardzo.
Ja też.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
- No dobra. - Dobra.
Masz resztę życia, żeby…
- Wow. - Popatrz tylko.
- Najwięksi szczęściarze na świecie. - Tak.
Tak się przewozi ludzi we Fredericksburgu, prawda?
Miłość zdecydowanie jest ślepa.
Ślepa na bank.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
To w naszym stylu.
- Tak. - To wszystko.
Garrett jest mężczyzną…
MŁODA PARA
…na którego trafiasz tylko raz w życiu.
Tak się cieszę.
Państwo Josemans-Krause!
Z nikim innym nie skoczyłabym na głęboką wodę.
Tak bardzo cię kocham.
Tak bardzo się cieszę na wszystko, co nas czeka.
Ja też.
To początek reszty naszego życia.
To właśnie jest w tym piękne. Dopiero zaczynamy. Nie mogę się doczekać.
Tak się cieszę.
- Kocham cię. - Też cię kocham.
Państwo Tyler i Ashley Francis!
Miłość jest ślepa. Mogę to powtórzyć.
Mam moją osobę i najlepszą przyjaciółkę.
Nie znalazłabym takiej miłości bez tego eksperymentu,
bez skupienia się na tym, co w środku.
Nie zawsze bierzesz ślub z bratnią duszą.
- Przestań, bo wszyscy widzą! - Sorry.
Cieszę się na to, że jutro obudzę się jako mężatka.
- Tak. - Też masz teraz coś na palcu.
Potwierdzone.
Ja dodałam na palec obrączkę.
To już nie tylko zaręczyny. Mężatka.
- Wspaniale. - Tak.
Cieszę się.
Napisy: Katarzyna Puścian