Boję się. A co, jeśli dziewczyna, do której coś poczuję,
nie będzie czuła tego samego?
Ani góry wysokie Ani doliny głębokie
Ani rzeki szerokie, kotku
Potrzebujesz mnie, to dzwoń Nieważne, gdzie jesteś
Nieważne, gdzie będę
Nie martw się, skarbie
Zawołaj mnie I zaraz się zjawię
Nie musisz się martwić Bo, skarbie…
Jazda!
Chcę dać sobie szansę na znalezienie prawdziwej miłości.
Do 80-tki wygląd przeminie, więc chcę być kochana za to, kim jestem.
Tylko to się liczy.
Absolutnie każdy zasługuje na miłość.
Chcę tej osoby, chcę jej teraz. I znajdę go.
Ona jest jak marzenie, jakby była dla mnie stworzona.
To takie orzeźwiające być tak emocjonalnie zaangażowanym.
Nigdy nie czułam tak czystej i walecznej miłości.
Pokazałaś mi miłość.
Nie sądziłem, że można się tak czuć.
Pierwszy raz jestem w 100% sobą.
Ja myślę, że sama miłość nie wystarczy.
To nie fair.
Jak mógł być taki pewien…
i się wycofać?
Gdyby nie zaręczyny, przespałbym się z tobą.
- To z zazdrości. - Ale patrzyłam na to.
- Zniechęciło mnie to. - Czuję się zdradzony.
Próbuję zrozumieć, co poszło nie tak.
Nie chcę, żeby tak było.
Kocham cię.
Nie widzę przyszłości bez niej.
Kochać i być kochanym to jedna z najlepszych rzeczy.
Kocham cię na zabój.
Czy ta miłość doprowadzi nas do ołtarza?
Proszę wstać.
Nie oddzielą mnie od ciebie
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
Cześć, miłe panie.
- Cześć! - Cześć!
Panowie!
- Hej! - Siema.
- Witajcie. - Witajcie.
- Co tam? - Siadajcie.
- Dajemy. - Witajcie.
- Hej. - Hej.
Jestem Vanessa Lachey.
A ja Nick Lachey.
Witajcie w Miłość jest ślepa.
Co was zainteresowało w tym programie?
Wygląd przemija. Chcę kogoś na dobre i na złe.
Kierowałem się wyglądem,
ale nic mi to nie dało.
Mam nadzieję znaleźć kogoś, kto zaakceptuje
zarówno moje silne, jak i słabe strony.
Podoba mi się, że poznają mnie takiego, jaki jestem w środku.
Bardzo się cieszę na rozmowy o przyszłości.
Kiedy w typowym świecie randek na pierwszej lub drugiej randce
pytasz, czy ktoś chce mieć dzieci, wychodzisz na wariatkę.
„Jakim mężem byś był?”
Tu wolno wszystko! To piękno tego programu.
Naprawdę dobrze jest omówić wszystko.
Nigdy nie byłam w długim związku.
Byłam tylko w związkach typu situationship.
Czy ja jestem stary? Nie znam tego określenia.
Tyle się tu uczę!
Bo długo jesteście kochającym się małżeństwem.
Życie singla nie jest dziś fajne. Nie polecamy.
Możemy później poudawać situationship.
Dziś wielu osób nie interesuje małżeństwo.
Widać to w kulturze, w muzyce.
Sprowadzenie tu nas w tym samym celu
pozwala się na nim skupić.
Randki są takie przypadkowe.
Ten proces jest o wiele mniej przypadkowy, prawda?
Sami wybieramy.
Jesteśmy gotowi na ślub.
Jesteśmy gotowi znaleźć tę więź. Zaufam procesowi.
Myślę, że w realu na pierwszym miejscu stawia się wygląd,
a dopiero potem są emocje.
Tutaj mamy taką inżynierię wsteczną.
„Inżynierię wsteczną”. Podoba mi się to.
Jestem skupiony na pracy.
Nie rozglądam się, nie chodzę na randki.
Tutaj musi to być wreszcie priorytet.
Jestem osobą dumną ze… Dużo w życiu osiągnęłam.
Studiujesz, dostajesz wymarzoną pracę.
Miałam ją. Zarobiłam dużo kasy.
Bardzo chcę znaleźć miłość, a praca mi przeszkadzała,
więc rzuciłam pracę, żeby tu być.
No to w takim razie korzystaj…
- Tak. Pewnie! - Tak postanowiłaś.
Super.
Przez następne dziesięć dni wreszcie będziecie mogli
zakochać się wyłącznie na podstawie tego, kim jesteście.
Jeśli się zakochacie i będziecie chcieć spędzić z kimś życie,
zaręczycie się
i wreszcie po raz pierwszy zobaczycie swoją osobę.
Za zaledwie 4 tygodnie będziecie na swoim ślubie,
gdzie podejmiecie najważniejszą decyzję w życiu.
Czy weźmiecie ślub?
Czy może zdecydujecie się odejść na zawsze?
Czy miłość naprawdę jest ślepa?
Obyście to udowodnili.
Koniec z situationships.
Chwila, na którą wszyscy czekaliście.
Kabiny są oficjalnie…
otwarte.
Dajemy!
Jazda!
Jazda, moje panie.
- Zróbmy to. - Dajemy!
- Boże, co za obłęd. - Nadszedł ten dzień.
Pierwsza randka, jazda! To może być twoja żona!
- Powiesz mi, jak się nazywasz? - Ashley W.
Jakby co, „W” jest od „wife”.
- Mogę zadać głębokie pytanie? - Pewnie.
Co lubisz z Trader Joe’s?
Uwielbiam ich nocną owsiankę.
Żeby było słodziej, można dodać krem Biscoff,
a do tego truskawki i borówki.
Wow. Niezły odlot.
Nienawidzę sałaty. Ohyda. Nie zjem nic z sałatą.
31 LAT AGENT NIERUCHOMOŚCI
Ile masz lat?
Mam 36 lat.
Na pewno się waham, bo jesteś trochę starsza.
Ile masz lat? Podstawy.
- Mam 28 lat. - Ja mam 31 lat.
Co o tym sądzisz?
- Wiek to tylko liczba. - To fakt!
Po trzydziestce jest ciężko. Jak w sklepie na wyprzedaży.
Szukasz faceta jak ukrytego skarbu gdzieś na tyłach.
Ale się pocę.
To szok, że jestem singielką.
Na pewno nie z braku starań ani z braku zainteresowania.
Zawsze byłam kimś, kto chce wziąć ślub,
zwłaszcza że moi rodzice rozwiedli się, gdy miałam 6 lat.
Mama wyszła ponownie za mąż, ale to znów nie wypaliło.
Kiedy byłam mała, mówiłam jej:
„Nie martw się, kiedyś będziemy miały
tatusia jak ci faceci z filmów”.
Ja zamierzam wziąć ślub i w tym związku pozostać.
- Z kim mam przyjemność rozmawiać? - Z Ashley A. A ja?
- Z Tylerem. Co tam? - OK, a u ciebie?
- Denerwuję się. Okropnie. - Naprawdę?
- Bardzo. - Nie denerwuj się.
- Łatwo się ze mną rozmawia. - Masz kojący głos.
Ale…
Zacznijmy od czegoś łatwego.
- Co lubisz? - Naturę, piesze wycieczki.
- Fajnie. - Mam szczeniaka.
Od trzech miesięcy.
- No więc… - Jakiego?
Owczarka australijskiego. Lubi wędrówki.
- Super! - A ty?
Lubię nowe restauracje. Jestem smakoszką.
- OK. Uwielbiam jedzenie, gotowanie. - Fajnie.
- Gotujesz? - Tak.
- Zapiszę to. - Aha.
O co jeszcze łatwego mogę zapytać?
Ja też miałem pytania, ale przez nerwy…
- To nic. Podobają mi się. - Masz kojącą osobowość.
Twój głos bardzo mnie uspokoił…
- Super. - Tak.
- Świetnie. - Fajnie. Czym się zajmujesz?
- Dyrektorka ds. marketingu. - OK.
Jestem też w zarządzie
organizacji non-profit dla kobiet i dzieci.
Naprawdę fantastycznie.
To dla mnie bardzo ważne.
Nie mogę nie pomóc komuś, kto nie potrafi sobie pomóc sam.
To takie podawanie dalej.
Skoro ty masz szczęście, czemu nie dać go innym?
- Tak. Jeśli chodzi o dzieci… - Tak.
To ważna sprawa.
- Chcesz mieć dzieci? - Chcę.
Idealnie byłoby… Gdybym opuściła kabiny z moim facetem…
Bierzemy ślub…
- I opuścisz. - Dobra! Super nastawienie.
Zostań w moich myślach.
Na to liczę.
Tyler… W tych jego nerwach było coś atrakcyjnego.
Myślę, że to atrakcyjne, kiedy facet potrafi się otworzyć
i być sobą.
Co za obłęd.
Widzę, że za tą ścianą są dobrzy ludzie.
Cieszę się na następną randkę.
Obłęd.
Zupełne szaleństwo.
- Cześć. Jak się nazywasz? - Ashley A.
Ja jestem Nick Dorka.
„Dork” z „a” na końcu.
- Dzień dobry. - Słodko.
Co? Ja?
Lubię flirtować, być sarkastyczny.
Tara, jak się masz?
Zapodaj temat, to rozłożę go na czynniki pierwsze.
Czy myślisz, że twoi znajomi mnie polubią?
- Chyba tak. - Chyba?
Tak.
- Chyba? - Po tej rozmowie.
Zrobiłbym na nich wrażenie.
- Jaki sport uprawiałaś? - Koszykówkę.
Super.
- Byłaś rzucającą obrończynią? - Skąd wiesz?
- Słyszę to w twoim głosie. - OK…
Ma gadane.
Playboy?
- Całe życie uprawiam sport. - Fantastycznie.
Pracuję w zawodowym futbolu.
Powiedz, że dla Commandersów.
Nie, dla tej lepszej drużyny.
Kibicujesz Ravensom?
No… opłacają mi rachunki, skarbie.
Byłem kopaczem i punterem.
Masz za duże gadane, żeby grać na tych pozycjach. Nie wierzę.
Naprawdę byłem kopaczem i punterem. Tytuł All-American.
- W jakich drużynach…? - Nie grałem w NFL.
- W XFL? - W XFL, CFL.
Wierz lub nie, ale jako kopacz miałem kask z szybką i rękaw.
Przejdziesz do historii jako stylowy gracz…
To bardzo miłe.
Twarzą w twarz jest jeszcze lepiej.
Będę z tobą szczery.
Mam wielkie szczęście, że mogę z tobą rozmawiać.
- Ale z ciebie czaruś. - Nie tęsknij za bardzo.
Ten eksperyment to najlepsze, co zrobiłem w życiu.
Nie wiesz, na kogo trafisz, czy pozostaniesz singlem,
czy po dwóch tygodniach komuś się oświadczysz.
Jest zajefajna.
Ja chyba nigdy nie byłem zakochany.
- Hej, hej. - Hej.
Chyba nie. To trochę przerażające. To mnie tu trochę przeraża.
Kocham moich przyjaciół i rodzinę, ale mówimy o miłości romantycznej.
Czuję niepokój, stres.
Za dużo myślę, żołądek mi się skręca,
ale kiedy się denerwuję, czy to przy futbolu, czy w pracy,
to znaczy, że to coś ważnego.
Nazywam się Nick D.
- Nick D. - Tak.
- Zapamiętam to. - Na pewno.
Z kim mam przyjemność?
Jestem Hannah.
Hannah! Czy ktoś ci mówił, że twoje imię jest takie samo czytane wspak?
Obłęd, co?
- Ile masz lat? - Mam 26 lat.
- A ty? - 26. OK. Fajnie.
Ja mam 28 lat.
28. Czyli też młodziak. Jestem tu najmłodszą dziewczyną.
Ja też jestem najmłodszy. To nas łączy.
Ale my chcemy miłości.
Ja szukam miłości, mojej jednej jedynej.
- Bratniej duszy. - Tak.
Chcę, żeby to się stało, a potem już się tym nie martwić.
- Właśnie. - Już się zgadzamy.
Dlaczego jesteś w kabinach, Hannah?
Może nie da się znaleźć miłości na kanapie.
Czyli apki?
Nie, to zbyt przytłaczające.
Jesteś na mieście, piszesz z kimś. „Ja jestem w sklepie, a ty?”
To ciekawe, że prawdziwą miłość, bratnią duszę możesz znaleźć w sklepie.
Tak się mówi, ale mnie to jeszcze nie spotkało.
Zobaczyłbym, jak wybierasz coś w sklepie, i powiedziałbym: „Ładny głos”.
- Skąd jesteś? Z Południa? - Z Wirginii Zachodniej.
Z bardzo małej miejscowości.
Cheerleaderka w liceum, spotykałam się z rozgrywającym itd.
Ja na studiach trochę grałem zawodowo.
Nieźle!
Byłem kopaczem i punterem. To była moja pasja.
Nieruchomości to trochę przypadek, ale uwielbiam ten zawód,
lubię pomagać w najważniejszej transakcji życia.
Ale gdybym mógł wybrać, wybrałbym zawód sportowca.
- Życie. - Życie.
A potem raptem jesteś w kabinach i rozmawiasz z 26-letnią panną Hannah.
- Obłęd, co? - Niesamowitą, fajową dziewczyną.
- Brzmisz super. - Ty też.
Gdybym był w twoim liceum, chodziłabyś z kopaczem.
Ciężko było znaleźć męża, bo ludzie są powierzchowni.
Mówią, że nie są, ale są.
Chyba się wylało.
Ja też nie jestem bez winy.
To takie przykre.
Możesz być najwspanialsza, najładniejsza, z super osobowością,
ale parę kilo więcej i nie są zainteresowani.
Umiem świetnie utrzymywać równowagę. Właśnie to odkryłam.
Nikt nigdy nie poznaje osoby, którą jestem.
Nie interesują ich moje hobby, pasje ani moje dziwne żarty.
Dobra. Wróciła.
Rzuciłam pracę. Tak bardzo chcę znaleźć miłość.
Tu Leo.
Leo!
- Cześć, Leo. - Cześć.
- A ty? - Hannah.
Hannah.
- Zawód? - Jestem marszandem.
Fajna robota.
Lubisz van Gogha?
Uwielbiam.
Byłam w Amsterdamie i super było to wszystko zobaczyć.
Wspaniale. Jeden z moich ulubionych.
Ja uwielbiam pierwsze doświadczenia, nowe doświadczenia.
- Super. - Uwielbiam Europę.
Na serio. Jeśli będziemy w Kostaryce, chcę wspinać się po skałach, wulkanach.
W Europie chcę zobaczyć zabytki. Uwielbiam historię.
Tak. Świat jest wielki i niesamowity. Mamy tak mało czasu.
Chcę spróbować wszystkiego.
Na przykład z bufetu biorę sobie wszystkiego po tro…
Ja też!
Moja idealna kolacja to pięć różnych przystawek.
Zdecydowanie. Tak!
Danie główne to zaszufladkowanie się.
Z jednej strony to takie lekkie tematy…
Mówimy o tym, jak jemy kolację i tak dalej,
ale jeśli się pobierzemy, to często chodzi się na kolację.
Pewnie.
Lubienie rzeczy, które się często robi, jest bardzo ważne.
Właśnie wiem!
Czas w kabinach jest zbyt krótki i cenny na dystans. Lubię cię.
Tak! Ja też cię lubię. Na pewno spotkamy się jutro.
- Mam nadzieję. Trzymam kciuki. - Ja też.
Robi się fajnie.
Stary, dzieje się.
Czuję wdzięczność, że tu jestem.
No właśnie. Tak.
- Czuję wdzięczność, że jestem tu z tobą. - Nie słódź mi tak.
- Teraz będę myśleć o tobie. - Nakręcam cię!
Mam szczęście.
Mam interesującą i lukratywną pracę. Jestem marszandem.
Dajemy!
To firma rodzinna, która należy do mnie.
Odziedziczyłem ją, ale źródłem niepewności jest u mnie to,
że dziewczyna chce mnie tylko dla pieniędzy.
- Cześć. - Hej.
Takie doświadczenie, skupienie się na więzi emocjonalnej,
to dla mnie wyjątkowa okazja.
- Jak ci na imię? - Brittany.
- A tobie? - Leo.
Leo? DiCaprio?
Super.
Kto by nie chciał nim być?
- Podoba mi się twój głos. Naprawdę. - Dziękuję.
Gdybyśmy pojechali na wakacje i zaplanowałbym różne fajne atrakcje…
- Super! - Byłabyś za?
- Tak, zdecydowanie! - O Boże.
To dla mnie bardzo ważne.
- Jestem chętna na wszystko. - Będę szczery. Lubię planować.
Jedno z nas musi mieć mózg.
O mój Boże.
Jestem singielką, bo uganiam się za dobrą zabawą.
Czekajcie!
Spotykałam się ze sportowcami i z gwiazdami rocka.
Halo?
Z łatwością mogę każdego z tych facetów w sobie rozkochać i wziąć z nim ślub.
Powiedz coś.
Ale wiem, czego chcę.
Niektóre kobiety chcą być mega szefowymi, zarabiać i takie tam, ale nie ja.
Cześć.
Halo?
Jestem żoną trofeum.
Chcę być z kimś, przy kim poczuję,
że jestem jego numerem jeden, z kimś, kto gotuje, bo tego nie cierpię,
a dzieci trzeba nakarmić.
Co ostatnio próbowałaś ugotować?
Nie pamiętam.
- Smoothie? - Chryste Panie.
Dobrze ci w czerwieni?
W czerwieni, bieli i błękicie.
W niczym nie wyglądam źle.
Kurwa. Ale sexy.
Czemu tu jesteś?
Mam za sobą takie szalone, zwariowane życie,
że poznanie męża w taki sposób wydaje mi się normalne.
- Świetna odpowiedź. - Tak.
Co ma być, to będzie.
Zacznę to sobie wyobrażać.
„Brittany, wyjdziesz za mnie?”
O mój Boże.
Uwielbiam bardzo męskich facetów.
Zaliczone. Lubię dominować.
- Gotujesz? - Uwielbiam.
Ja nie cierpię.
Czym się zajmujesz?
Pielęgnacją skóry i organizuję sprzątanie plaży.
W ciągu ostatnich trzech lat zebraliśmy 4,5 tony śmieci.
- Nie gadaj. - Tak.
- Chciałem być biologiem morskim. - Naprawdę?
Tak, ale jednak skończyło się na byciu fizykiem.
Nie ukrywam, że bez telefonu myślę sobie:
„Boże, muszę wrócić do szkoły, bo moja ortografia jest do dupy!”.
Gdybyś widział, jak zapisałam „fizyk”,
od razu byś stąd wyszedł.
Dowiaduję się o sobie wielu nowych rzeczy.
Tak jak ja.
Najbardziej cieszy mnie to, że dowiem się,
czego chcę, czego szukam, bo rzadko o tym myślę.
Kabina za kabiną: „Super, super…”.
- To nie dziewczyna dla mnie. - Nie?
Przy moim trybie życia – wiecznie pracuję przy komputerze,
a jeśli nie, to łowię ryby włócznią
albo mam zaplanowaną wycieczkę do odległego zakątka świata,
gdzie trudno jest wpaść na jakąś kobietę –
to mało prawdopodobne, że znajdę osobę dla mnie.
- Jazda. - Dajmy czadu.
Można powiedzieć, że znalezienie miłości nie było priorytetem.
Hej, hej.
Siema. Jak ci na imię?
- Taylor, a tobie? - Taylor!
Chcę zakończyć to doświadczenie z osobą, z którą spędzę życie.
Nazywam się Garrett.
- Garrett? - Tak.
- Mogę ci mówić „G”? - Tak… Zwykle tak każę się nazywać.
Tak jest łatwo.
Uprawiam dużo sportu, więc na boisku mówią mi G.
Łatwiej tak krzyknąć, kiedy podajesz piłkę.
Właśnie! Uprawiałaś sport?
- Grałam w koszykówkę. - Coś ty! Widzisz? Rozumiesz to.
W liceum czy też na studiach?
Bardzo poważnie w liceum, a na studiach dla przyjemności.
- Miałam poważną kontuzję i… - Naprawdę?
- Zerwałam dwa więzadła w kostce. - Nie!
Coś okropnego.
Więc trochę się bałam grać tak intensywnie.
Rozumiem.
Ale gdyby w Y mieli ligę dla kobiet po czterdziestce…
Czekaj, ile ty masz lat?
Nie, ja mam 29 lat.
Uff. Pomyślałem: „Cholera!”. OK, Taylor.
Nie dajcie mi rzucać, ale mogę grać z kimś, kto nie zrobi mi krzywdy.
Przezabawne.
- Twój zawód? - Fizyk.
Nie znosiłam fizyki.
Nikt jej nie lubi. Nie jest to u mnie minus.
Licencjat zrobiłam z chemii, a magisterkę z polityki energetycznej.
Na pewno ciężko pracuję. Specjalizuję się w „czystej energii wodorowej”.
Na nadgarstku mam tatuaż z symbolem wodoru.
- To… - Tak!
Fajnie. Ja mam na tyle ramienia równanie kwantowe.
- Coś ty. Które? - Zasadę nieoznaczoności.
Heisenberg. OK. Nigdy nie dowiesz się, gdzie jestem.
Właśnie. To dość nerdowe.
Robi się niegrzecznie.
Jako chłopak chciałem tyle osiągnąć.
Myślałem, że to jest ostateczny cel, sens życia.
Między innymi dlatego dawno nie byłem w związku.
Nie chcę tego kontynuować i za siedem lat pomyśleć:
„Cholera. Zmarnowałem tyle czasu”.
Zajmujesz się fizyką kwantową, więc możesz zrozumieć
moje nawiązanie do zasady termodynamiki.
Uważam, że związki zmierzają w kierunku entropii.
Trzeba o nie dbać.
Super.
Chcę, żeby następny związek był ostatnim.
Marzenie.
Super rozmowa.
- Pa, G. - Mam nadzieję, że niedługo się zobaczymy.
To pierwszy dzień…
Fajne oczko!
Dawno już się nie zadurzyłam.
Wydaje się, że nie pojawi się więź,
kiedy kogoś nie widzisz, bo zwykle…
patrzysz na kogoś zalotnie albo chodzi bardziej o wygląd,
ale moja więź z Garrettem była natychmiastowa.
Myślę, że sporo między nami iskrzyło.
Jestem ciekawa, do czego to doprowadzi.
Super jest się zadurzyć.
DOM MĘŻCZYZN
Niesamowite! Fantastycznie!
Fantastyczne dziewczyny.
Napisałam przy nim „jednorożec”, bo mówił rzeczy,
które mnie zaskoczyły. Myślę: „Kim ty jesteś?”.
Ashley jest fajna.
Jakaś… dwunastka.
- Na dziesięć? - Tak. Dlatego myślę: „Kotku”.
- Brittany? - Była małomówna.
„Jestem bardzo kobieca”. „Luz, ja dominuję”.
AGENT NIERUCHOMOŚCI
Z moim numerem jeden nie tylko super się gadało.
Mamy wiele wspólnego.
15 dziewczyn, wystarczy jedna.
Zakochałeś się już na zabój?
Tak.
Hannah jest na szczycie listy.
Z wieloma dziewczynami się super rozmawia.
- Wiem. - Ale co was najbardziej łączy?
Nick D na pewno ma gadane.
Podoba mi się jego głos.
Naprawdę ma gadane.
Na serio.
Zmysłowy. Pewnie zniszczy mi życie.
No wiem… Jest cholernie czarujący,
ale, kurczę, punter i kopacz. Nie czaję.
- Stary. - Napisałem toast.
Jesteśmy w Miłość jest ślepa. Za miłość, która nas czeka.
Wiersz!
Przy ołtarzu zapadnie decyzja.
A jeśli lubimy tę samą, z drogi, jest moja.
DOM KOBIET
- Zjesz całe awokado? - Nie, weź połowę.
Tosty francuskie?
Zupełnie jak w domu!
DOM MĘŻCZYZN
Witajcie w dzisiejszym sezonie Miłość jest bekonem.
- Skwierczy! - Proszę bardzo.
- To boli. - Dobrze wyglądasz.
Dzięki. Mówiłem o tej koszulce?
Ostatnia dziewczyna, która mnie interesowała…
Pisaliśmy ze sobą. Z portalu randkowego.
Piszę: „Która koszulka ci się podoba? Mnie ta”.
A ona: „Okropny kolor”.
Kupiłem ją na złość.
33 LATA ELEKTRYK
Zawsze miałem problem z byciem rozumianym przez kobiety, które mnie interesują.
Mój umysł to najbardziej intymna część mnie.
I super. Kolor musi być.
Szczęśliwy traf.
Kiedyś byłem psem na baby. Nie byłem gotów, grałem w różne gierki.
Umysł chłopca w ciele mężczyzny.
Teraz dojrzewam i najlepsze, co może się wydarzyć,
to znalezienie miłości, matki moich dzieci.
Chcę w kabinach znaleźć żonę.
I tyle.
- Cześć. Z kim rozmawiam? - Z Alex.
- A to kto? - Tim.
- Cześć, Tim. - Czekałem na tę rozmowę.
Bardzo interesuję się astrologią.
- Serio? - Nie chcę cię wystraszyć.
- Dobra. - Mówiłeś, że masz 32 lata.
- Kiedy masz urodziny? - Pierwszego września.
- Panna. - A ty?
- Piątego sierpnia… - Piątego…
- To Lew, prawda? - Tak.
Wiem to, bo na ramieniu mam wytatuowanego lwa.
Ludzie pytają, czy jestem Lwem.
To dlaczego masz taki tatuaż?
Zawsze podobał mi się lew z wielką grzywą jako symbol lidera.
Zawsze mówiłem, że jeśli się ożenię,
chcę wytatuować sobie gdzieś blisko lwicę, a przy każdym dziecku…
Myślałam, że chcesz mieć lwa na weselu.
Powiedziałabym: „Nie”. Boże, nie.
Alex, jaka jest według ciebie różnica między poważnym związkiem
i perspektywą małżeństwa?
Pierścionek.
Ale nie…
Jestem uduchowiona.
Uważam, że małżeństwo
jest na dobre i złe czasy, przed Bogiem.
Moi rodzice mają stwardnienie rozsiane.
Przykro mi.
Tata i macocha są małżeństwem 25 lat.
Moja macocha jest świętą,
bo musi go kąpać, zajmować się nim.
On ma 188 cm wzrostu, waży 100 kg.
- Często upada. - To trudne.
Moja mama z kolei
nie wzięła ślubu i była 15 lat z jednym mężczyzną.
Żyło się im świetnie.
Ale kiedy jej stan zaczął się poważnie pogarszać –
musi teraz chodzić o lasce –
olał ją.
Więc życie szybko może się zmienić.
To mi naprawdę uświadomiło,
jak ważne jest małżeństwo.
Rodzice dali mi absolutnie wszystko
nie dlatego, że mnie rozpieszczali,
ani dlatego, że mieliśmy wszystko,
a dlatego, że patrzę na tatę i nie muszę go pytać, co mam robić,
bo całe życie mi to pokazywał.
Patrzę na mamę i nie muszę się zastanawiać, jak bardzo mnie kocha.
Nie muszę się zastanawiać, czy są sobie oddani.
Zawsze powtarzam, że nie przeżyłem jeszcze najgorszego dnia życia.
A było wiele złych dni.
Miałem dwie siostry. Obie zmarły.
Tak mi przykro.
- Dziękuję. - Jedyne rodzeństwo?
Jestem najmłodszy.
Mówię ludziom, że jestem jak młodszy brat.
To moje starsze siostry. Zawsze są przy mnie.
- Tak. - Więc…
Rety.
Mam w sobie coś z życia, z przeżyć każdej z nich.
Mam dużą świadomość własnej śmiertelności,
ponieważ dużą część życia zdefiniowała mi śmierć.
Na moim słowie można polegać. Moje „tak” jest „tak” aż do śmierci.
Nie chcę się żenić, a umrzeć żonaty.
- Tak. - To coś pięknego.
DOM MĘŻCZYZN
Nie sądziłem, że tak szybko coś poczuję.
Taka błogość. Jakby nic innego się nie liczyło.
Mogę powiedzieć, co chcę, i nie czuję się oceniany. Obłęd.
Zaskoczyło mnie to.
Czuję coś do kogoś przez ścianę,
bo mówię o rzeczach, z których wcześniej się nie zwierzałem.
Mogę tam zamknąć oczy, rozmawiać.
Czuję się jak w domu, jakbym je znał od lat.
Uśmiecham się od ucha do ucha.
Cieszę się każdą chwilą, bo w to nie wierzyłem.
Jestem gotowy.
Jazda.
Co sądzisz o dzieleniu się hasłami do telefonów?
Spoko. Przejrzyj mój telefon,
żebyś czuła się pewniej, jeśli chcesz.
Mam to gdzieś.
Jeśli mówię, że chcę się z tobą ożenić, szanuję cię w pełni.
Jeśli mi powiesz: „Podajmy sobie swoje hasła”,
luz, nie ma problemu.
O kurde.
Co za facet, panie i panowie.
Ostatnio absurdalnie dobrze mi się z tobą rozmawiało.
Cieszę się, że spędzę z tobą czas. Mam fajne pytanie.
Na podstawie tego, co o mnie wiesz: jaki film mnie opisuje?
Jaki film?
Gdybyś była mniej wyjątkowa, byłoby łatwiej, ale nie wiem.
Shrek.
- Super. - Shrek 2.
- Dobry jest. - Chryste.
Nie jesteś w związku, szukasz właściwego faceta.
Znajdujesz go,
ale nie tam, gdzie się spodziewałaś.
Ta cebula ma wiele warstw.
Twoje pierwsze wrażenie o mnie?
Fajna i radosna, ale nie płytka.
Tak.
Jaka byłaś w liceum?
Byłam skaterką.
Mam bardzo dużą tolerancję na ból.
Dziewczęce dziewczyny z wysokim głosem
zawsze skrycie ją mają.
- Zabawne. - Można by pomyśleć, że jest odwrotnie.
Kiedy muszę zrobić coś bolesnego,
wyobrażam sobie śmierć mojej mamy, to, jaka musiała być bolesna.
Ty też to znasz.
- „Skoro ona dała radę, to ja też dam”. - Tak.
W dzieciństwie mama zawsze mi mówiła:
„Nie mogę się doczekać, aż zobaczę, co zrobisz, z kim będziesz”.
To naprawdę fajnie, że przejąłeś rodzinny interes,
że jest to coś, co kochasz, co cię pasjonuje.
Mam wielkie szczęście, że w wieku 30 lat
naprawdę zupełnie nie muszę się martwić o pieniądze.
Czuję się trochę niekomfortowo, kiedy o tym mówię.
Ale… No…
Pochodzę z zamożnej rodziny.
Po skończeniu studiów przygotowywano mnie do przejęcia interesu,
ale za jakąś dekadę czy dwie.
Nikt się nie spodziewał, że stanie się to zaraz.
Mówiłem ci, że wiele osób zachorowało na raka, prawda?
Tak.
No więc z powodu wszystkich tych rodzinnych tragedii
dostałem spadek. Wszystko naraz.
Do tego w dość młodym wieku.
Nie chcę tu się żalić,
ale interes, który miałem szczęście odziedziczyć,
ma się całkiem nieźle.
Aha. No dobra. Poruszyłeś pewien temat,
który dosłownie cały dzień przyprawiał mnie o napady lęku.
Tak?
Finanse w małżeństwie.
Jak byś podzielił rachunki? Pół na pół?
Nie wiem, czy uważam, że powinienem płacić wszystko,
ale też nie jestem za podziałem po połowie,
jeśli ja zarabiam więcej.
Ale podoba mi się myśl, że każde z nas coś płaci,
bo wtedy oboje się angażujemy.
Cieszę się.
Inni faceci są zdecydowanie za pół na pół.
- Zrozumiałam, że się z tym nie zgadzam. - Rozumiem.
Jako dziewczyna lubię ładne rzeczy. Częściej robimy zakupy.
Pielęgnacja, paznokcie, włosy
i mój jebany fitness są drogie.
W moim ostatnim związku
facet zajął się mną w 100 procentach.
Jednym z moich największych
powodów niepewności jest:
„Czy ona chce mnie z powodu mojej pracy
i ze względu na pieniądze, które mam wielkie szczęście mieć?”.
Aha.
Po ślubie potrzebowałbym tej pewności,
że jeśli obudzimy się jutro bez pieniędzy,
gdyby nadszedł jakiś huragan i zniszczył całą sztukę,
byłabyś przy mnie, a nie myślała:
„Cholera, mój jebany los na loterię…”. Rozumiesz?
Powiem ci, że gdybym chciała ślubu dla kasy,
wzięłabym go bardzo dawno temu.
To byłoby dla mnie coś bardzo łatwego.
Dobrze to słyszeć.
Gdybyśmy mieli się pobrać, a potem rozwieść,
pieniądze mają ostatecznie trafić do dzieci.
OK. „Leo” jest jednym z moich głównych kandydatów na imię dla dziecka.
- Naprawdę? - Podoba mi się.
Nie wiem, czy chcę, żeby syn nazywał się jak ja.
Nie, może być inne. Podoba mi się „Levi”.
Nie jestem przeciwny.
Kojarzy mi się z lewisami.
Nawet ładne. „Levi”.
Leo i Levi! Przestań. Nie rób mi nadziei.
Dla dziewczynki podoba mi się imię Blaze.
Słodkie, co nie?
Blaze Braudy brzmi
prawie jak imię z gry wideo.
- Masz na nazwisko Braudy? - Tak. Nie mówiłem. Braudy.
Boże! Leo! Nazywałabym się BB.
Brittany Braudy. Słodko.
Szaleję na tym punkcie.
DOM MĘŻCZYZN
Jestem marszandem.
- Marszandem? - Tak.
Dorastałem, pracując w tej branży. Dość młodo odziedziczyłem interes.
Dziadek miał raka, zmarł, babcia miała raka, zmarła,
mama miała raka, zmarła,
mój tata miał raka i mój ojczym miał raka.
W ciągu trzech lat. Jestem jedynakiem.
Rety.
Spotkało mnie to wcześnie,
ale jestem niezmiernie wdzięczny za wiele rzeczy.
Niektórzy kłócą się z rodzicami, a rodzice giną w wypadku.
Ja przez 8 miesięcy wiedziałem, że zbliża się koniec.
Moja relacja z mamą… Byliśmy tak blisko.
- Jestem za to wdzięczny. - Nigdy bym nie powiedział.
- Obłęd. - Tak.
- Pochodzę z bardzo zamożnej rodziny. - Aha.
Nie chcę tu zostać influencerem. Jestem bogatym marszandem.
Prywatne kluby, szkoły, opłacone studia.
Ogromne szczęście pod względem finansowym, ale też…
Zdecydowanie wolę mój problem niż problem braku pieniędzy.
To wielkie szczęście mieć taki problem,
no ale boję się, bo często dziewczyna może mnie chcieć…
Czy jest zainteresowana, bo jestem marszandem i mam kasę?
Naprawdę uważam, że jestem wyjątkową osobą.
W wieku sześciu lat uczyłem się włoskiej terminologii artystycznej.
Podam jeden przykład. „Sprezzatura”.
To włoskie określenie świadomego…
sprawiania wrażenia, że się nie starasz.
Kiedy jesteś w coś ubrany
i sprawiasz wrażenie, jakbyś założył byle co,
a długo o tym myślałeś, to sprezzatura.
Zauważyłem, że masz rolexa.
Chcę kogoś, kto to doceni i kto sam taki jest.
Myślę, że na to zasługuję.
Chcę mieć żonę ciekawą świata.
To właśnie podoba mi się w Hannah.
Ciekawa świata, chce się wszystkiego nauczyć.
To jest dla mnie zajebiście atrakcyjne.
Patrzcie.
Wyobrażam sobie,
jak mówię Hannah coś o sztuce, a ona na to: „Nie może być!”.
Zaczynam czuć więź.
Spływa, ale niżej jest zimne, no i nie spływa.
To straszny banał,
ale zaczynam to czuć do dwóch dziewczyn.
To jeszcze bardziej komplikuje sprawę.
Słowo daję, że nie zmyślam. Śniłaś mi się.
- Nie gadaj. - A nie wiem, jak wyglądasz.
- Jak wyglądałam w twoim śnie? - Nie wiem.
W tym śnie byłaś…
Zakładam, że jesteś biała.
W tym śnie stałem w kuchni
i nalewałem sobie wody.
Rozmawiałem z twoją mamą.
Oczywiście też nie wiem, jak wygląda. Potem ty weszłaś,
sen się rozmył i się obudziłem.
Myślę: „Cholera, śniła mi się”.
- Czuję się wyjątkowa. Nie ukrywam. - Pewnie.
Doceniam to, że nie…
Nie wypytywałaś mnie o moją pracę.
„Jeździsz na Art Basel?”, „Co sprzedajesz?”
„Najdroższe dzieło, które sprzedałeś?”
Rozumiem ciekawość, bo jest to interesująca branża.
Nie codziennie spotykasz marszanda. Ale to mnie nie definiuje.
- Jasne. - Kiedy ci to powiedziałem, nie…
Chciałaś poznać mnie, a nie moją pracę.
Mówiąc szczerze,
pomyślałam, że fajnie to brzmi, ale nie wiem dokładnie, co to znaczy.
Szczerze mówiąc.
- Doceniam to… - „Sprzedajesz sztukę? No chyba tak”.
Nadejdzie czas, kiedy chętnie ci to wyjaśnię.
Nie jest to aż tak istotne dla więzi emocjonalnej.
- Nie jest. - Wiesz…
Choć jesteś najmłodsza, wydajesz się najbardziej dojrzała.
- Naprawdę? - Naprawdę tak myślę.
- Dzięki! Mam nadzieję. - Aha.
Wiesz, czego najbardziej się boję? Nie chcę umrzeć.
- Tak? - Bardzo boję się śmierci.
- Śmierć przeraża. - Tak. Chciałabym żyć wiecznie.
Wampir może mnie ugryźć, kiedy chce.
Pobierzemy się, ja będę pomarszczony, a ludzie: „Czy to twoja pielęgniarka?”.
„Nie, to moja żona”.
- Przemieniłabym cię! - W wampira?
- No jasne! Wieczność razem. - Jasne.
Nie dam ci umrzeć.
Ty żyjesz wiecznie, to i ja muszę?
Tak.
Sam nie wiem…
Bardzo pociąga mnie w tobie to, że jesteś taka inteligentna.
Wiem dużo o wielu rzeczach.
Super.
- Jesteśmy dla siebie idealni. - Jesteśmy dla siebie niesamowici.
- Co nie? - Naprawdę.
Im więcej rozmawiamy, tym bardziej myślę: „Bliźniacze płomienie”.
Tak!
Przy Leo czuję, że żyję.
Jest fajny, ekscytujący,
interesujący, fascynujący. Lubi podróżować.
Ale jestem w tym momencie na pewno otwarta na wszystkie związki.
Jestem podekscytowana i zdezorientowana.
DOM KOBIET
Ja nie śpię nago. Dziwna sprawa.
Boję się irracjonalnie, że wąż lub robak wejdzie we mnie we śnie.
Próbowałam. „Może dam radę”. Nie dam.
Do dzieła.
Gotowi?
Dobra!
- Cześć. - Cześć.
Tu Hannah.
Hannah. Wiedziałem.
Poznaję twój głos. Opisz swój strój.
Włosy spięte. Mam okulary.
- Okulary! - Tak.
Seksowna bibliotekarka.
Tak. Różowe szpilki, różowy garnitur, garnitur z kamizelką.
- O Boże. - Bardzo seksowna bibliotekarka.
Chętnie bym się tobą pochwalił na mieście.
Wiem, że w liceum byłaś cheerleaderką.
- Umawiałaś się z rozgrywającym… - Tak.
- Wiesz, o czym wczoraj myślałam? - No?
Ja będę twoją Taylor Swift…
- A ja będę Travisem Kelce’em? - Właśnie!
Jestem od niego przystojniejszy, ale…
Dobra.
Ty możesz wyglądać lepiej niż Taylor.
Nie mów tak!
To byłoby zabawne. Bylibyśmy uroczą parą futbolową.
- Właśnie. - W której gwieździe się kochałem?
Kiedyś w Beyoncé.
Scarlett Johansson jest na liście.
- Scarlett, tak. - Laska z niej.
Ja w Henrym Cavillu.
- Jest sexy, ale umie też złożyć komputer. - Superman, co nie?
Jestem do niego trochę podobny. Trochę mniej umięśniony.
Nie mam swojego typu, ale wysportowany, seksowny nerd? Tak.
Dwie pierwsze cechy mam.
Wydaje mi się, że wiem, jak wyglądasz.
- Nie chcę tego wiedzieć. - Przestań! O Boże!
Dla mojej kobiety wyglądam dobrze.
Nie mówię, że dobrze wyglądam, ale to dla niej chcę wyglądać dobrze.
A jeśli my jesteśmy atrakcyjni, a nasze dzieci będą brzydkie?
- Będziemy je kochać. - Będziemy je kochać!
Ale pomyślimy: „Co się, kurwa, stało?”.
- Niektóre niemowlaki są brzydkie. - Wyglądają jak mali kosmici.
- Tak! Stożkogłowi! - Tak. Właśnie.
Po paru miesiącach wiele niemowląt jest uroczych.
- Tak. Nie wszystkie. - Nie wszystkie. Oby nasze było ładne.
- Przywołam je myślami. Ale to nieważne. - I tak je pokocham.
Ale moja mama to niezła laska.
- Laska… - Mam nadzieję…
Nie żeby to przechodziło na dzieci czy coś,
ale to o twojej mamie jest przezabawne,
no bo ja nie znam twojej mamy,
ale dostrzegam w tobie trochę matki i instynktu macierzyńskiego.
- To coś pozytywnego. - Tak.
- Troska i empatia. - Jestem bardzo opiekuńcza.
Nie mogę się doczekać…
by cię przytulić.
- Tak. - Chcę…
doświadczać z tobą życia.
Wybrałaś już na naszą wycieczkę jakieś ładne kostiumiki kąpielowe?
Nie najlepsze.
Możesz nosić, co chcesz.
Możesz myśleć, że wyglądasz okropnie. I tak będę cię wychwalał.
Usłyszysz dużo komplementów.
Kiedy wyjdziesz spod prysznica, ubierzesz się i będziesz do schrupania,
podejdę, stanę za tobą,
złapię cię za biodra, pocałuję cię w szyję
i powiem, że jesteś najpiękniejszą…
Boże, Nick, przestań!
Powiem ci, że jesteś piękna.
Nie muszę wiedzieć, jak wyglądasz. Jesteś dla mnie piękna i megaseksowna.
Nie obchodzi mnie to, jak wyglądasz.
- Lubię z tobą rozmawiać. Lubię ciebie. - Też cię bardzo lubię.
- Będę tęsknić, Hannah. - Będę tęsknić, Nick.
No ale nie myśl o mnie za dużo.
Tylko dużo.
Będę o tobie dużo myśleć.
DOM MĘŻCZYZN
Kurka wodna.
Nie znoszę brokułów.
- Tak? - One nie znoszą ciebie.
- Przebrała się. - Randka z panem Czarusiem.
Zakochałaś się?
Dobrze, że mi przeszło.
- Myślę… - Teraz jest łatwiej.
Myślę, że jest głębszy, niż się wydaje.
Ale ma takie gadane.
Jest miłością mojego życia.
On nie jest miłością twojego życia.
- Nie słyszysz naszych rozmów! - Nie muszę!
- Halo? - Hej.
LOBBYSTKA
No proszę!
Możemy pograć. Może być dziwnie, ale to taki gest.
Super.
Bardzo miło.
To wiele dla mnie znaczy.
Dziękuję, że zapamiętałeś to o szachach.
Chciałem dać ci szansę, żebyś mnie w czymś pokonała.
Przywykłam do wrażenia, że potrafię wszystko.
Poza fizyką kwantową.
Tęskniłem.
Już teraz tak bardzo mi na tobie zależy
i absolutnie mnie to szokuje.
Już teraz czuję z tobą bardzo silną, intymną więź.
Ja też ją czuję. Jest magnetyczna. To naprawdę obłęd.
- Czyli czujesz to, co ja? - Tak.
Naprawdę.
Bardzo mi na tobie zależy i cieszę się na nasze rozmowy o tym,
jak mogłoby wyglądać nasze wspólne życie.
To jest… dla mnie duży krok.
Dla ciebie na pewno też.
Zgadzam się z tobą.
Opowiedz mi o swoich rodzicach.
Moi rodzice są wspaniali.
Niesamowicie jest myśleć o wszystkim, co nam dali.
Są też przemiłymi ludźmi.
Mój tata, Tom, to złota rączka. Budował domy.
Zbudował nasz dom rodzinny.
To tata, który nauczył mnie różnych rzeczy.
Nie wiem, czy chcę mieć dzieci szybko, ale chcę zobaczyć go jako dziadka.
Moja mama
jest jednocześnie aniołem i gangsterką.
Wszyscy ją kochają.
Wszyscy, ale nie z braku szacunku, mówią do niej po imieniu,
bo jest takie super, że…
- Ma super imię? - Tak.
- Ale ty nie będziesz tak do niej mówił. - Nie?
- Tylko pani Krause. - Pani Krause.
Imię mojej mamy po części zdradza to, jak wyglądam,
moje pochodzenie etniczne.
Pochodzenie etniczne.
Zupełnie nie miałem na ten temat żadnych myśli.
Ciekawe.
Przyznam, że spotykałem się z białymi dziewczynami. Tylko.
Więc to dla mnie coś nowego, nawet jeśli nie znam twojego pochodzenia.
Też nie wiem, jak by to dla mnie wyglądało… Wszystko jest takie…
To szok. Bardzo trudno to wyjaśnić.
Ja nie jestem nieśmiały…
Ty jesteś bardzo wyrachowana w tym, co mówisz.
Bardzo mi się to w tobie podoba, ale też… Myślę:
„Co ona ukrywa?”.
Dzięki, że mi to mówisz.
Po prostu…
Ciężko jest słyszeć, że wydaje się to
bardzo wyrachowane.
Może to nie fair. Ty po prostu tak rozmawiasz.
- Tak bardzo… - Tak.
…powoli, w sposób zaplanowany, ostrożnie i…
Ale też to subtelne: „Nie chcę, żeby znał moje pochodzenie”…
„Czy ona chce przedstawić jakąś kontrolowaną wersję siebie?”
Nie wiem tego.
Nie wydaje mi się. Naprawdę.
Powodem, dla którego nie chciałam zdradzać mojego pochodzenia,
jest to, że mam okazję
poznać kogoś, kto zupełnie nie wie, jak wyglądam.
Bardzo chcę się dowiedzieć, czy moje emocje,
intelekt i sposób myślenia wystarczą.
A cała reszta to dodatek.
Moje uczucia do ciebie są nie z tej ziemi.
Czuję, jakby serce miało mi się wyrwać z piersi,
ale muszę się dowiedzieć więcej, zanim do tego dojdę,
zanim będę gotów na następny krok.
Muszę więcej o tobie wiedzieć.
Myślę, że czujesz to samo. Mam nadzieję. Musimy się lepiej poznać.
Cieszę się, że może lepiej cię poznam, pokażę ci więcej siebie,
ale myślę, że naprawdę mnie to
zrani, jeśli to się jednak nie uda,
a ja zdradzę, jak wyglądam.
W pewnym momencie muszę
wiedzieć, że ja wystarczę.
- Czy to ma sens? - Tak.
- Pomogło ci to? - Tak.
- Mniej wyrachowania… - Nie, dzięki. Naprawdę.
Będziemy wiedzieć, że to osobowość mam do bani.
Prawie chcę ci powiedzieć, żebyśmy pogadali o czymś innym.
Wiem, ale nie rób tego. Naprawdę.
Ja…
myślę, że to wyjątkowo w twoim stylu. I jest to cudowne. Po prostu…
Co?
No co?
To dziwne. Pojęcia nie mam, jak wyglądasz. Zupełnie.
Ale nie jest to coś, co powstrzyma mnie przed…
powiedzeniem, że tego chcę.
Strasznie to dziwne, prawda?
Że czuję to
do kogoś, z kim tylko rozmawiałem.
Zrobiłem im śniadanie.
- Ja też. - Serio?
- Aha. - Coś ty.
- Naprawdę. - A co?
Jajka.
Nadziewane tosty francuskie.
Co? Nadziewane czym?
Chleb, jajka,
cynamon, a w środku serek z dżemem.
Co?
Nigdy nie spotykałam się z facetem, który potrafił gotować.
- Serio? - Nigdy.
Zawsze ja.
- Nie wierzę w role. Na pewno. - OK.
Bez względu na wszystko zawsze będę obrońcą.
- To moja rola. - Super.
Ale lubię gotować,
więc nie spodziewam się, że żona będzie siedzieć w kuchni,
harować po tym, jak oboje skończyliśmy pracę.
- Tak. - Zjedzmy na mieście.
Jeśli chcemy, ugotujmy coś.
Jeśli zmywam, to zmywam. To nie rok 1948.
Oj, Tyler, ty zawsze jesteś taki…
- Lubię, jak mówisz moje imię. - …interesujący. Tak?
Tak. Już mówiłem, że masz bardzo atrakcyjny głos.
Masz jakiś nietypowy talent?
Ja nie.
Jestem…
Nie przechwalam się, ale…
jestem… dobry w wielu rzeczach.
Bardzo dobrze jeżdżę na nartach.
Lubię narty.
Umiem robić tę taką…
trąbkę z języka.
Czemu akurat o tym wspomniałeś?
Robiłem to na imprezach jako dzieciak.
- Ale po co? - Jako dzieciak.
Przestań.
- Zawodowo jeździłem konno. - Uwielbiam konie.
Brałam lekcje.
- Ja też. Byłem w 4-H Club. - No coś ty.
- Styl western czy…? - O nie, klasyczny.
- Ja western. - Aha.
- Lista rzeczy do zrobienia? - Lista… Skok ze spadochronem.
- Nie. Słuchaj… - Ale mam straszny lęk wysokości.
Całe życie, nie żartuję,
mówiłam, że dzień przed ślubem
skoczę ze spadochronem.
Aha.
Zawsze to mówiłam. Mam wrażenie, że wtedy robimy największy…
- Skok… - Skok w nieznane. Z nadzieją.
Wyskoczenie z samolotu i zaryzykowanie wszystkiego…
- Myślę, że… - Jeśli przeżyjemy…
Jeśli przeżyjemy, to super!
- Powinniśmy się wtedy pobrać. - Właśnie.
- Czadowe. - Piękne, nie?
Zobaczymy, co będzie.
Trochę rozmawialiśmy o twoim dzieciństwie, ale…
- Było nam ciężko. - Rozumiem.
Mama nie miała wiele. Robiła, co mogła.
Nie wiem, czy ci mówiłem, że jej ojciec się jej wyrzekł,
bo miała dzieci innej rasy.
Nie mówiłeś!
Moja mama jest Serbką i jej rodzina od strony ojca
właściwie ją wydziedziczyła.
Miała tylko swoją mamę, czyli moją babcię.
Nie mieliśmy nic.
Musieliśmy rozkładać materace w salonie, żeby utrzymywać ciepło.
Wieczorem mama gotowała.
Nam wystarczało, a ona mówiła, że nie jest głodna, a była.
Pracowała cały dzień, potem wracała zrobić nam obiad
i szła na nocną zmianę.
Sama wychowywała trójkę dzieci. Było jej niesamowicie ciężko.
- Przykro mi. - Miałem jakieś dziewięć, dziesięć lat.
Usiadła z nami. Jej mama dowiedziała się, że ma raka.
- Zmarła… - Jezu.
Najtrudniejsze było dla mnie chyba to, że nie mogłem…
Nie potrafiłem kogoś pocieszyć.
Na pogrzebie też nie potrafiłem pocieszyć mamy.
- Rozumiem. - Byłem taki młody.
„Przytul mamę”. Nie wiedziałem, co to dla niej znaczy.
- Wiesz… - Tak.
To, że kogoś ma.
Nie mieliśmy wiele miłości.
Nie mówiłem nawet mamie, że ją kocham. Nic.
- Cholera. - Wszystkie te trudności przeszła sama.
Ojciec już się od niej odciął,
a potem straciła mamę.
I zostaliśmy jej my.
Czasem w nocy płakała i…
Leżeliśmy w łóżku, słyszeliśmy to… Czasem było to po niej widać.
Jako dzieciak mówiłem sobie, że wezmę ślub,
będę szczęśliwy i będę miał dużą rodzinę.
Tak bardzo tego chciałem.
Widziałem, jak jest jej nie mieć.
Chcę, żeby moje wnuki i dzieci chciały przyjeżdżać do mnie na święta.
„Tyler gotuje”.
„Mogę spędzić z wami czas”.
To chyba dlatego tu jestem.
Dlatego właśnie się otwieram.
Dlatego tak bardzo kocham miłość.
Te twoje dźwięki…
Chcę kogoś, komu będę mógł okazać całą tę miłość.
- Ale świetna rozmowa. - Wiem.
Zawsze są świetne.
- Spotykamy się. - Tak?
Tak. Jesteś moją dziewczyną. Powiem innym.
- Dziękuję za rozmowę. - Pewnie. Pogadamy jutro.
- Dziękuję. Miło to słyszeć. Dobra. - Widzisz?
- Podoba ci się to zapewnienie? - Tego mi trzeba. Troszkę.
Coś jeszcze?
No nie! No weź!
Żenię się!
To ona! Numer jeden!
Z Hannah idzie tak gładko, że niemal myślę…
30 LAT MARSZAND
Cały czas było fajnie.
Potrafię ją nieźle udawać. Gotowi?
No.
„O mój Boże, byłam wczoraj taka zmęczona, że…”
- „Że…”. - „Nie wiem”.
„Nie wiem”.
Wydaje mi się to takie niepewne. „Nieważne”. Tralala.
To nie ja. To nie w moim stylu.
Brittany jest jak moja była. Zajebiście cudna dziewczyna.
Ciekawe jest to, że ja przypominam jej byłych.
Bardzo uporządkowany, bardzo analityczny.
I ja… Wiecie co?
Mam wrażenie, że pociągalibyśmy się
poza kabinami.
Hannah i ja…
To popieprzone. Teraz o tym pomyślałem.
Hannah i ja nie… Myślę, że byśmy się nie znaleźli.
Wiem, jaki typ faceta interesowałaby Brittany.
No wielu z nas.
Ale jaki typ faceta interesowałaby osobowość Hannah?
Jej osobowość wynika z młodego wieku.
Zdecydowanie, właśnie.
Szczerze mówiąc, myślę, że Nick nie wie, że z nią rozmawiasz.
- Nikt o tym nie wie. - Spójrzmy na to tak.
Czego tak naprawdę chciałaby Hannah?
Jest młoda. Może nie wiedzieć, czego chce.
Może wszyscy nie wiemy. Ja nie wiem. To jeden z moich problemów.
- Usiądę… - Siadaj na kanapie.
Mogę ci coś delikatnie doradzić?
Zgłosiłeś się tu.
- To, co robiłeś, nie sprawdziło się. - Tak.
Dziewczyna, z którą się spotykam, którą chyba kocham…
- Kto…? - Ashley.
„Umówiłabym się z tobą w realu”. Nie miałaby szans. Nie doszlibyśmy tu.
Zobaczyłbym ją, atrakcyjną albo nie.
Z atrakcyjną bym pogadał, z nieatrakcyjną nie.
Gdyby była atrakcyjna, zamknąłbym się w sobie.
Ja się zamykam w sobie.
Spotykałem się z atrakcyjnymi.
Ale nigdy nie opisałem kobiety słowem „bezpieczna”.
Zawsze byłem obrońcą. A teraz czuję się bezpiecznie.
Nigdy tego nie miałem.
Jeśli naprawdę czujesz…
Nie powiem ci, jaką masz podjąć decyzję,
ale zawsze znajdziemy kogoś jak nasze byłe.
To dwie zupełnie różne dziewczyny. Brittany będzie droga.
Mam pieniądze.
Koleś ma rolexa.
DOM KOBIET
Mam teraz kilka więzi.
Każdy z nich siedzi pewnie sam i…
No…
„Rozmawia z moją kobietą”.
Nick D.
Nazywamy go panem Czarusiem. Mówi: „Z natury flirtuję”.
Czy chcę poślubić kogoś, kto flirtuje? Nie wiem.
Pewnie nie.
Nic o nim nie wiem.
A ostatnio ciągle coś o nim słyszę.
- Tak. - Jest rozrywkowy.
Lubię go, nie zrozumcie mnie źle.
Myślę, że to ciacho, że nie ma problemów z kobietami.
Musiałabym być przy nim kobietą idealną.
- Wciąż z nim rozmawiasz? - Jest czarujący!
Nick D to niesamowicie czarujący mężczyzna.
No i mnie oczarował.
Myślę, że jest gotowy. Chce mieć żonę.
Jestem jego numerem jeden, no i…
- Cały czas ci to mówił? - Tak.
O czym potrzebujesz porozmawiać? Pomyśl.
Ciężko go rozgryźć, bo mówi to wszystko,
a ja mu nie wierzę…
Nie wiem dlaczego. To taka intuicja.
- Jeśli to intuicja… - Tak.
Po jego słowach widać, że ma doświadczenie z kobietami.
Wie, co i jak ma powiedzieć.
Przeraża mnie, że to może manipulacja.
Czułam do niego coś tak silnego.
Nie chcę, żeby złamał mi serce.
On chce chyba żony trofeum.
Traktuje mnie przedmiotowo. „Zobaczę cię w bikini”.
Gdybym ważyła 110 kilo, nie była jakąś supermodelką,
nie robiłby tego.
Jest typem osoby, przy której nie spałabym bez makijażu.
Sygnał ostrzegawczy.
To czaruś. Wchodzę tam i myślę: „Kocham go”.
Ale wreszcie go olejesz, prawda?
Jeszcze nie teraz. Sama nie wiem.
- Wiesz, co musisz zrobić. - Tak.
- Nie chcę zrobić tego, co muszę. - Wiesz, co musisz zrobić.
Myślicie, że za parę dni możecie powiedzieć „kocham cię”?
Ja myślę, że tak.
- Tak? - Tak.
Myślę, że mogę oświadczyć się mojej jedynce, żonce.
Inne kobiety mnie nie obchodzą.
W tym momencie to po prostu Hannah.
To taka ekstremalna decyzja.
Nawet „kocham cię, chcę się z tobą spotykać”. Bo to coś poważnego.
No raczej.
Nigdy nie czułem miłości romantycznej.
Hannah.
- Chyba się spotykała z tobą. - Nie.
- Miała dwie inne randki. - Mieliśmy jedną.
Fajna, ale trochę młodsza, niż przywykłem.
Jest moją jedynką.
Jest fajna.
Chcę, żeby nam wyszło.
To chyba nie będzie on. Oby.
Potrzebuję więcej czasu.
Hannah!
Mam wobec ciebie wiele obaw.
Dlaczego?
Dlaczego tu jesteś? Dlaczego tego chciałeś?
Bo randkowanie do niczego mnie nie doprowadziło.
Liczyły się tylko pierwsze wrażenia.
Od ostatniego związku byłem sam,
ponieważ wiem, jakich cech szukam u drugiej osoby,
nie cech wyglądu.
Nie znalazłem ich.
Dużo myślałem o tym, jak wyglądają moi rodzice,
jacy są szczęśliwi, jakie mają cechy.
Patrzyłem na znajomych, którzy biorą ślub,
na to, jak to wygląda, i tak dalej.
Stało się jasne, że robiłem to źle. Byłem…
Szukałem nie tego, co trzeba.
Chcę tej bezwarunkowej miłości i…
Nie zgrywało się to też czasowo z futbolem, z pracą.
Ale szukam czegoś innego niż tylko dziewczyny.
Chcę czegoś szczerego, prawdziwego.
Stało się to jasne.
Dlaczego stało się to jasne?
Jak to? „Dlaczego stało się to jasne?”
- Mówisz, że świetnie wyglądasz… - Nie…
- Posłuchaj. Daj mi mówić. Tak mówisz. - OK.
Masz wszystko. Masz w życiu wszystko, czego chcesz.
Byłeś sportowcem na studiach, potem zawodowcem…
Myślę, że nie masz problemów ze znalezieniem kogoś w realu.
No…
Ty wydajesz się idealna. Co ty tu robisz?
Też chyba nie miałabyś problemu
z randkami w realu.
Bo właśnie takim jak ty w realu podobam się ja.
Mam w sobie dużo głębi, jestem zabawna i dużo wiem.
Nigdy nie interesuję ich ja. Jestem dla nich po prostu sexy.
Miło na mnie popatrzeć.
Kobieta czuje, że non stop musi być idealna.
Muszę się umalować, być jak najchudsza.
Moje włosy muszą dobrze wyglądać. Muszę być ideałem.
- Rozumiem. - Nie chcę tego.
Chcę bez skrupułów być sobą.
To…
Tak… Nie wiem, jak inaczej to wyrazić.
Właśnie tego, co opisałaś, szukam u żony.
Nikt nie jest idealny. Każdy jest dziwny na swój sposób. Ja też.
Chcę, żebyś była bez skrupułów sobą.
- Mam być z tobą szczera? - Oczywiście.
Boję się, że ty mnie tak bardzo lubisz,
bo myślisz, że jestem seksowna.
Mówisz: „Jakie bikini założysz? Nie mogę się doczekać”.
Nie możesz się doczekać mojego ciała? A jak nie wygląda dobrze?
Masz mnie chyba za modelkę Victoria's Secret…
Nie.
Gdybym tego szukał, nie byłoby mnie tu.
Nie przechodziłbym tego.
Mówisz to, co trzeba. Jesteś świetny, idealny.
Kiedy zadaję ci pytanie, świetnie się wypowiadasz, wyjaśniasz swoje uczucia.
Dlaczego temu nie zaufasz?
W tym tkwi problem. Nie wiem.
Mam takie przeczucie. Nie potrafię go rozgryźć.
Nie podoba mi się to.
Myślę, że jest mi bardzo ciężko.
Naprawdę.
Świetnie byśmy się bawili.
Mielibyśmy wspaniałe życie, uprawialibyśmy świetny seks,
dobrze byśmy się bawili.
Mówisz, że byś mnie w pełni zaakceptował,
ale nie wiem, czy ci wierzę.
Hannah, naprawdę w dupie mam to, jak wyglądasz.
Nie wiem, jak wyglądasz.
Jestem po prostu zadurzony w osobie, którą jesteś.
W twoim zachowaniu, determinacji, charyzmie.
Uwielbiam z tobą rozmawiać.
Przy każdej rozmowie czuję coś, czego jeszcze nie czułem.
Nieważne, jak wyglądasz, w co się ubierasz.
Kogokolwiek zobaczę, będę, kurwa, kochał każdego dnia.
Nie chcę, żebyś była idealna. Naprawdę.
Nie obchodzi mnie, jeśli nie jesteś.
Sam nie jestem idealny. Będę cię kochał bez względu na wszystko.
Czuję, że rozmawiam tu z najlepszą przyjaciółką,
ale jest mi tak zajebiście radośnie…
Przyjaciółka, którą kocham.
Najlepsza przyjaciółka, ale też żona.
Mogę poślubić jedną osobę.
Nie chcę teraz z tobą zrywać. Nie wiem, czy chcę zerwać z kimś innym.
Nie wiem, czy chcę tam wrócić i umrzeć, nie wiem.
Mogłabyś teraz ze mną zerwać?
Bardzo cię lubię.
Czy możemy spędzić razem życie? Nie wiem.
A muszę wiedzieć.
Myślę, że nadal pracujesz nad tym, kim chcesz być.
I że moje więzi z innymi osobami stały się silniejsze.
Rozumiem.
To do bani, bo wyobrażałem sobie, że odejdziemy stąd razem.
Widziałem wspólną przyszłość.
Ale rozumiem.
Najwyraźniej nie sądzisz, że jestem facetem dla ciebie.
Nie mam nic więcej do powiedzenia.
Oby reszta randek ci się udała, obyś znalazła właściwą osobę,
bo jesteś piękna w środku i na zewnątrz.
Życzę ci powodzenia.
DOM KOBIET
- Zrobiłaś to? - Tak.
Załatwione?
- Głupio mi. - I jak?
Dlaczego?
Wyobrażał sobie życie ze mną.
Mówi: „Jesteś moją osobą. Chcę ślubu”.
Ty: „Nie jestem pewna”, a on: „Chcę ślubu”?
Ale mi się chce siusiu. Zsikam się.
- O mój Boże. - Mówię: „Leo…”.
Wymknęło mi się.
Boże. Kurwa, wymknęło mi się.
To mój numer jeden.
Robi się dziwnie.
Robi się z tego obłęd.
To była moja dziewczyna, stary. Tak.
Co się zmieniło?
- Coś się zmieniło. - Ktoś robi afery.
Nie nosiłbyś tego zegarka jako jakiś prezes albo prawnik.
To rolex?
Nigdy nie czułem się taki bogaty.
Są trwałe, mimo że eleganckie.
- Przepraszam bardzo! - Pewnie.
Żałuję tego z Nickiem. Leo może mnie rzucić.
Do dupy!
Nick D. Chyba go kocham, ale nie powinnam. Wiecie?
Dziś wraca do domu.
Ja pierdolę.
Napisy: Katarzyna Puścian