Witajcie w Miłość jest ślepa.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Wybierzecie tu małżonków zupełnie na ślepo.
To szokujące, że czuję do ciebie to, co czuję,
że naprawdę mi na tobie zależy.
Tak się cieszę.
Jeśli się w kimś zakochasz na całe życie, zaręczysz się z nim.
- Będziesz moją portorykańską żoną? - Tak, będę.
Jeśli ten ktoś się zgodzi, wreszcie go zobaczycie
po raz pierwszy.
- Cześć! - Ojejku!
- Hej. - O Boże!
Jesteś śliczna.
Do tej pory przyciągała was do siebie wyłącznie więź emocjonalna.
Kocham cię.
Oby więź emocjonalna przeszła w więź fizyczną.
W kabinach było troszkę napięcia seksualnego.
Ale kiedy tego kogoś widzisz, myślisz:
„Dobra, zrobimy to”.
Czy presja fizycznego świata stanie im na drodze?
To nie w tobie się zakochałam.
To koniec.
Nie masz żadnych naczyń.
Nie.
Czuję, że ci nie wystarczam.
Zastanawiam się, co 30-latka może widzieć w 24-latku.
To fałszywe.
To tak ważny krok, że trzeba się upewnić, że to ta jedyna.
Zrobiłaś zdjęcie mojego domu i mi je wysłałaś.
Z tekstem: „Widzę cię”.
Nie będę tego znosić. Ostatni raz
widzisz, kurwa, moją twarz!
Czy powiecie „tak” osobie, w której zakochaliście się na ślepo?
- Szaleńczo zakochany. - Weźmiesz mnie za rączkę?
Wiem, że mnie kochasz, a ja kocham ciebie.
Na 100%.
Czy może odejdziecie na zawsze?
Pytałam, czy powinnam coś wiedzieć o długach. Mówiłeś, że nie.
Ale to nie była do końca prawda.
Nie chciałem cię okłamać.
Znasz mnie lepiej niż ktokolwiek inny.
Nie chcę stracić ciebie ani nas.
Przykro mi, jeśli ci smutno.
A mnie, że nie pochwalasz mojego zachowania.
Poradzimy sobie, tak?
DZIEŃ ŚLUBU STACY I IZZY’EGO
Dziękuję bardzo.
PANNA MŁODA
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
Nie sądziłam, że tak szybko się w kimś zakocham.
Nie chodziło o to, że go nie widziałam.
Wygląd nie ma dla mnie znaczenia, ale…
najbardziej szokujące jest to, jak szybko się w nim zakochałam.
W ciągu tygodnia. Może szybciej.
To szokujące.
Ale tak się stało.
„Przez ciebie czuję, że moje płuca i serce walczą ze sobą.
Mój oddech nie nadąża za moim tętnem, kiedy jestem przy tobie
albo o tobie myślę”.
Ja tak się czuję teraz.
Czuję, że jestem w domu, że to moje miejsce.
Wyjdziesz za mnie?
- Tak! - Tak jest!
Masz bardzo ładne usta.
Właśnie na to czekałem.
Najbardziej romantyczny prezent w moim życiu!
Kocham cię.
To ten jedyny.
Jeśli pojawia się ta osoba, która zmienia moje życie,
bez której nie mogę żyć, oddychać, jeść, spać, zrobię dla niej wszystko.
Widzę to u niego codziennie.
Kocham Izzy’ego. Jest wspaniały,
życzliwy, troskliwy, hojny i silny. Otwiera się.
Nazywa się Izzy. Ismael.
- Jest taki egzotyczny, seksowny. - Tak?
Niezłe ciacho.
A jak…?
Nie pytaj, jak go poznałam. Nawet się nie waż!
Nasza mała Stacy!
Słyszę Chelsea!
- Cześć! - Cześć, siostrzyczko!
Gdzie pozostałe siostry?
Część pierwsza dnia ślubu!
Dziś twój ślub!
Szampana otwieramy, nazwisko zmieniamy.
Bum.
- Mam twój szlafrok. - Właśnie.
- Mogę go założyć? - Oczywiście.
Dobrze.
Nie chcę tu siedzieć w czerni. To przynosi pecha.
Nie zauważyłam tego.
Mama też jest na czarno.
- To nie ona wychodzi za mąż. - Racja.
Była na czarno na twoim ślubie i co?
- Sukces. - Na szczęście.
Same sukcesy z tą sukienką. Będziemy kontynuować.
Bum, bum.
Dziękuję.
Mówią, że zakochujesz się w najmniej spodziewanym momencie.
Poznaję kogoś przez ścianę i bum. Powaliło mnie.
Wiedziała o mnie wszystko. Sprawia, że chcę być lepszy.
Jest fajna, głośna.
Siemka.
- Stary. - Boże, dobrze cię widzieć.
Ciężko ją rozgryźć, ale kiedy się do niej przebijesz,
jest bardzo czuła, słodka i życzliwa.
Zakochanie się w Stacy to szaleństwo.
Absolutne szaleństwo. Ale nie wybrałbym nikogo innego.
Napijecie się? Tu są wasze smokingi.
No nie mogę, patrz na tę różnicę wielkości.
- Twój, mój. - Aha.
Nick, tak. Zach.
O kurde.
Mamy tyle do obgadania.
- Tak? - Tak.
Z ostatnich 48 godzin?
Wczoraj było tragicznie.
Nie sądziłem, że moja zdolność kredytowa będzie aż tak ważna.
Nie bałem się jej powiedzieć.
Jestem uczciwym mężczyzną, solidną opoką, opanowanym facetem.
Ale w końcu zobaczyła, jak się załamałem. Wiecie?
Kiedy kogoś kochasz i masz z nim więź emocjonalną…
Miłość nie ma zdolności kredytowej, miłość nie ma ceny.
Nie ma grafiku.
Naprawdę świetnie się komunikujemy.
Byłem sfrustrowany różnymi problemami, kłóciliśmy się.
Nic toksycznego ani szalonego. Zawsze to naprawialiśmy i do przodu.
Wszystko było dobrze, ale przez ostatnie dni czułem jej stres…
A ja czułem twój.
- Twój stres! - Ostatnia prosta.
- Tak. - Stąd wiem, że ją kocham.
Byłem zagubiony w tej sytuacji,
ona też.
Potrzebowaliśmy dystansu.
Ona musiała to przemyśleć, ja też.
Ale to moja dziewczyna. Kocham ją.
- Przypomnę ci o tym. - Będziesz stał obok mnie.
Znam cię całe życie i wiele przeszedłeś.
- To kolejny… - Tak.
Jesteś niesamowicie silny.
Nie obchodzą mnie dramaty na zewnątrz. Nie obchodzą mnie pieniądze ani…
nic.
Zawsze mówiła, że potrzebuje kogoś, kto nie odejdzie,
kiedy wszystko się sra.
Kogoś, kto nie ucieknie.
Więc będę walczył dalej.
Bo to właśnie robisz, kiedy kogoś kochasz.
Super, że tu jesteście.
Powiem tam „tak”.
Jaki masz pomysł na fryzurę?
Rozpuszczone. Prosta fryzura, bo suknia nie jest prosta.
Wyglądasz cudnie.
Emocjonalnie i psychicznie była to
najtrudniejsza rzecz, jaką przeżyłam.
A jednocześnie spotykają cię najlepsze rzeczy w twoim życiu.
To taka…
emocjonalna czkawka.
Tak wiele przeszliśmy.
Odkrywamy rzeczy, które są niesamowite,
no i te, które nie są takie niesamowite. Niespodzianki.
Wyobrażałam sobie ślub z nim,
ale w dniu ślubu chcę być maksymalnie skupiona,
absolutnie pewna jak w kabinach.
Nigdy tak szybko nie zadawałaś poważnych pytań.
- Tak. - Uwielbiam mu je zadawać.
Czasem ma zdziwioną minę, a czasem chętnie odpowiada,
ale uwielbiam go tak zaskakiwać…
Bardzo się różnimy.
Mieliśmy inne doświadczenia w życiu.
Jest wiele rzeczy, których on nie robił, a ja robiłam.
Wyrobił sobie dopiero paszport i najbardziej lubi fast foody, no i…
Faceci tak mają.
- Zdecydowanie. - Może nie oni.
- Ray się przyzwyczaił. - Ja je lubię…
No i on… dużo ćwiczy.
Faceci lubią fast foody, bo lubią ryż…
- Białko, warzywa. - Wiem. Sloan.
- Wiem, ale… - Nie muszą gotować.
„A kuchnia peruwiańska, restauracja śródziemnomorska?”
Nie wiedziałby, co zamówić.
- To ty znasz modne miejsca. - To po prostu zabawne.
Uwielbiam Izzy’ego. To miły facet.
Myślę, że łatwo byłoby mu dołączyć do tej rodziny.
Z tego, co widziałam, wasz związek jest fajny, pełen śmiechu.
Rozśmieszacie się nawzajem i myślę, że sprawdziłby się
w naszej rodzinie.
Przeszłam
od słuchania głowy i logiki do podążania za głosem serca.
A dziś musisz posłuchać intuicji.
Ale to dobrze, że mniej analizujesz.
Też się cieszę.
Zawsze bałam się bólu, tego, że się co do kogoś pomylę,
otworzę się i znowu zostanę zraniona…
- To wyzwalające. - Gadałyśmy o tym.
Już chyba nie chciałaś się bać komuś zaufać.
Tak, ale nie potrafiłam.
Zdawałam sobie sprawę z problemu, ale myślałam, że taka pozostanę.
A teraz myślę, że może jednak nie. Może musiałam…
Tego właśnie chciałam.
Żebyś nie myślała, że taka jesteś. Możesz…
Poznaje się ludzi, którzy zmieniają twoje wyobrażenie o samej sobie.
- Wiesz? - Tak.
Nie sądziłam, że to w ogóle możliwe.
- Bo ja wiem wszystko. - Prawda? Właśnie!
Kto mnie czegoś nauczy, skoro ja wszystko wiem?
Dobrze, że tu jesteście, bo jak, kurwa, siedzę sam…
- Myślisz? - Tak.
Przychodzą mi do głowy najgorsze scenariusze,
zamiast tych optymistycznych, pozytywnych.
Ale jeśli chodzi o nerwy… Kiedy ktoś się czymś denerwuje,
to znaczy, że mu zależy.
Jak wtedy, kiedy graliśmy w baseball. Denerwowałeś się, bo ci zależało.
Tak. W kabinach powiedziała mi:
„Potrzebuję mężczyzny, który ze mną zostanie,
jak wszystko się posra, nie ucieknie”.
- Tak. - Czyli mężczyzny.
- Właśnie. - Tak.
I ja nim, kurwa, jestem.
- Proszę bardzo. - Brawo. Tak!
I jak się dziś czujesz?
MAMA STACY
Nie wiem. To dziwne, bo obudziłam się spokojna.
- To dobrze. - Wczoraj taka nie byłam.
Wczoraj byłam bardzo niespokojna i zestresowana.
Dużo się dzieje.
Najbardziej niepokojące jest wrażenie, że czuję, że nie otrzymałam
wszystkich informacji, które powinnam otrzymać.
A temat pojawiał się wielokrotnie. Zwątpiłam w niego.
Nie chodzi o kartę kredytową.
Chodzi o bycie totalnie szczerym
wtedy, kiedy jest to absolutnie konieczne.
To taka szklanka w połowie pusta i pełna.
Mówi: „Przecież ci powiedziałem”.
A ja: „Powinieneś powiedzieć mi wcześniej”.
Kiedy mu to wyjaśniam,
mówi, że chodzi mi o pieniądze.
A ja na to, że nie chodzi o pieniądze.
Chodzi o szczerość,
zaufanie.
Ja zignorowałam sygnały ostrzegawcze, bo myślałam, że byłam zakochana.
Nie ignorowałabym ich już.
Nie chcę, żebyś coś tu wyolbrzymiała,
bo może to wcale nie jest taka wielka sprawa.
Myślisz, że powiedział ci wszystko?
W głowie mam masę różnych głosów:
„Powiedział”, „Powiedziałem”, „Pokazuję ci”…
„Walczę o ciebie”…
No tak, ale…
- Zależy mi na nim. - Wiem o tym.
Wiem, że jemu na tobie też.
Tworzycie zgraną parę.
Wiem, że to strasznie trudne, ale on bardzo tego chce.
Myślę, że ty też.
Tak.
Kiedy tam staniesz,
to albo poczujesz: „Zaryzykuję”,
albo: „Nie mogę”.
Będziesz to wiedziała po rozmowie z nim.
Jeśli powiesz dziś „nie”,
czy jesteś gotowa stracić Izzy’ego na zawsze?
- Myślę o przemowie. - Aha.
Stacy lubi drobne gesty,
na przykład liściki zostawiane w domu.
Kiedy, kurwa, piszę te karteczki, nie wiem, co powiedzieć.
Nie przychodzi mi to łatwo, więc lepiej jest, jak idę na żywioł.
- Mam pomysł. - Jaki?
- Napiszmy do niej list. - Tak?
Możemy ci pomóc, jeśli chcesz.
Dobra.
- Od serca? - Od serca.
- Dobra. - Dobra.
Od serca.
O Boże, dobra.
Idź za weną.
Przepięknie.
Przepiękna i idealnie w twoim stylu.
Kocham cię.
- Ja ciebie też. - Dziękuję.
Myślę o Izzym.
Porozmawiam z nim.
Jeśli to ci pomoże.
Mam nadzieję, ale jeśli wpadnie w panikę…
Potrzebuję jego spokoju.
- Cześć. - Hej.
Justin, drużba Izzy’ego.
- Chciałem się przedstawić. - O Boże! Cześć.
Stacy. Myślę: „Co to za człowiek? Co on tu robi?”.
Mam coś dla ciebie.
- Bardzo ważny list. - O Boże.
- Chciałbym ci go dać. - Boże.
Napisał to od serca…
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Miło było poznać. - Dziękuję.
„Dlaczego cię kocham
Nie popadasz w samozadowolenie
Tak gorąca, że włączamy chłodzenie
Do twojego biustu chcę ręce przykleić”
„Bez przerwy mógłbym za tobą gonić Dlaczego chcę za ciebie wyjść?
Bo zakochałem się w tobie, Stacy”
„Wiem, że się denerwujesz, boisz, martwisz, ale jestem tu.
Będę kochającym, uspokajającym mężczyzną,
który będzie o ciebie walczył. Kocham cię”.
Podpisane: „Izzy, twój kochany”.
I jak się czujesz?
To zabawne, bo właśnie ci powiedziałam, że potrzebuję jego spokoju.
Tak. To jest spokój.
- Napisał, że będzie mnie uspokajał. - Tak.
Mówiłam mu, że lubię liściki.
Wkurzyłam się i napisał mi liścik. To jedyny, na który wpadł sam.
Bardzo słodki i głęboki.
Potrzebuję tego.
Nie krytykuję go, żeby go załamać.
Próbuję mu przekazać, czym jest dla mnie miłość,
bo chcę, żeby mnie kochał. Chcę to czuć.
On mnie słucha i bardzo mi się to podoba.
Nieuleczalna romantyczka.
No proszę, papi!
A ty!
Ale jesteś przystojny.
- Kocham cię. - Chodź.
Kocham cię.
Jak się czujesz?
- A ty? - Dobrze.
- Tak właśnie wyglądasz. - Tak.
Chcę, żebyś wiedział, że mama jest przy tobie.
- Wiem. - I… jestem z ciebie dumna.
- Wiesz? - Dzięki.
To wszystko mnie zdumiewa. Zupełnie inny ty.
Taki dorosły.
Cokolwiek się wydarzy,
jestem z tobą.
Tak.
- Kocham cię. Piękna. - Ja bardziej.
- Dzięki, że jesteś. - Skarbie.
Jesteś moim dzieckiem. Zawsze będę przy tobie.
- Jestem z ciebie dumna. - Dzięki.
- Wiesz? Chcę, żebyś to wiedział. - Wiem.
- Dobrze. - Chcę cię ucałować w czółko.
Ale nie chcę cię umazać.
- Nie szkodzi. - Kocham cię. Kocham cię, skarbie.
- A ja ciebie. Dobrze. - No dobrze.
PANNA MŁODA
TATA STACY
No proszę!
- Hej, jestem w białej sukni. - Cudownie!
Ale pięknie.
Aha, potrzymaj.
Wiem, że chcesz zobaczyć buty.
Spodziewałeś się, że mnie taką zobaczysz?
Moja osobowość w jednej sukni.
- Wielki dzień. - Wiem.
Gotowa?
Raz czuję jedno, a za chwilę drugie.
Czy jest to coś…?
W dniu ślubu powinno się być pewnym wszystkiego czy może nie?
Tak czy inaczej, pociągasz za spust.
Wiem, tato.
- Chcesz? - Dziękuję.
Idziemy?
Nie mogę się rozpłakać.
Będzie dobrze. Daj buziaka.
To wiele znaczy, że tu jesteś.
Zawsze.
Wiesz o tym. Zawsze.
- Zrób to, co uważasz za słuszne. - Tak.
To świetny gość.
Gotowy?
- Tak. - Gotowy?
Nie ma się już czego bać.
Nie boję się.
Denerwuję się, ale głównie cieszę.
Pójdę tam i będę mężczyzną,
którym byłem cały ten czas. Spojrzę jej prosto w oczy i powiem:
„Dlatego cię kocham i dlatego, kurwa, wyjdziesz za mnie”.
Będziesz wiedział, co powiedzieć. Jak zawsze.
O mój Boże.
Ma ktoś wódkę albo tequilę w kieszeni?
Siema!
- Hej! - Cześć.
Cześć!
- Jak tam? - Dobrze. A pan?
Dobrze.
Witam wszystkich. Dzięki, że jesteście.
Miło was widzieć.
O kurwa.
O Boże.
Podejmiesz dobrą decyzję.
- Dziękuję, tato. - Cieszę się.
- Jestem dumny. - Dziękuję.
- I to jak. - Dziękuję.
Proszę wstać.
Kto wydaje tę kobietę za tego mężczyznę?
Jej matka i… ja.
- Co za kolo! - Tak.
- OK? - Tak.
Piękna!
Izzy, niech kobieta przed tobą stanie u twego boku.
- Dużo tej sukni! - No właśnie!
Wyglądasz świetnie! Dobrze cię widzieć.
Panie i panowie, proszę usiąść.
- W porządku? - Tak.
- A u ciebie? - Tak.
Tak. Jestem tutaj. Wszystko gra.
Połączmy się w miłości i wsparciu dla Stacy i Izzy’ego,
życząc im wiecznego szczęścia.
Zacznijmy to spotkanie od uczczenia waszej miłości.
Stoicie naprzeciwko swojego największego fana.
To oczywiste, że do siebie pasujecie.
Wiele osób was zna, ale niewiele rozumie.
Miłość i zrozumienie pozwolą wam stawić czoła przyszłym trudnościom.
Emocje i uczucia się zmieniają,
ale wasza miłość jest wieczna.
Co za wspaniałe uczucie znaleźć tę osobę.
Na szczęście oboje jesteście w dobrych rękach.
Trudno…
cię rozgryźć,
ale kiedy przebijesz się do środka,
jesteś najbardziej czułą, najsłodszą dziewczyną, jaką znam.
Dlatego jestem zakochany. Taką dziewczynę widzę.
Wiesz, kiedy jestem smutny, kiedy wesoły, kiedy za dużo myślę.
Zakochałem się w tobie.
Totalnie mnie to zaskoczyło.
Doceniam cię, ubóstwiam.
Dzięki tobie jestem lepszym człowiekiem.
Zawsze będę cię uspokajać.
Będę tym opanowanym mężczyzną, którego potrzebujesz.
Małżeństwo nie jest łatwe. Związki nie są łatwe.
I…
w obliczu przeciwności bardzo łatwo jest uciec
i się poddać.
Nigdy się nie poddam i zawsze będę walczył.
Zawsze będę o ciebie walczył.
Kocham cię całym sercem. Zawsze będę przy tobie i…
Wygląda cudownie w tej sukni, prawda? Możemy…?
Kiedy to wszystko się zaczęło, to ty totalnie mnie zaskoczyłeś.
Zrobiłeś to w taki sposób, że czułam się bezpieczna.
Jestem osobą praktyczną, realistką, a dzięki tobie myślałam sercem.
Znów coś poczułam.
Sprawiasz, że ja chcę być lepsza, że chcę robić rzeczy,
z którymi nie czuję się komfortowo, ale chcę je robić dla ciebie.
Byłeś moją opoką.
To wszystko było, kurna, jak huragan, a ty jesteś spokojem podczas burzy.
Ostatnie dni były intensywne,
ale ja wciąż cię kocham.
- Kocham cię. - Nigdy nie było inaczej.
Z nikim innym nie chciałabym tego zrobić.
Izzy i Stacy, wybraliście się nawzajem na podstawie silnej więzi emocjonalnej.
Wygląd, wiek, finanse i wszystkie powierzchowne kwestie
nie miały dla was znaczenia.
Nadszedł czas, by zdecydować, czy miłość jest ślepa.
Izzy, czy bierzesz Stacy za żonę?
Czy obiecujesz ją kochać, dodawać jej otuchy, szanować ją i strzec,
zapominając o innych, do końca waszych dni?
Jeśli tak, powiedz „tak”.
Tak.
Stacy,
czy bierzesz Izzy’ego za męża?
Czy obiecujesz go kochać, dodawać mu otuchy, szanować go i strzec,
w zdrowiu i w chorobie,
zapominając o innych, do końca waszych dni?
Jeśli tak, powiedz „tak”.
O rety.
Kocham cię bardziej, niż potrafię to wyjaśnić.
Chcę cię uszczęśliwić, dać ci tę pewność.
Pragnę cię i chcę powiedzieć „tak”.
Ale postąpiłabym niewłaściwie wobec nas obojga,
mówiąc „tak”, gdy czuję, że potrzebujemy jeszcze wielu rzeczy.
Przede wszystkim czasu.
Nie mieliśmy go.
A ja go potrzebuję.
Więc ja dziś nie mogę.
Mam nadzieję, że to rozumiesz.
Rozumiem.
I kocham cię.
Nie robimy tego w odpowiedniej kolejności, ale to nic.
Boże, naprawdę mi lepiej.
I tak być powinno.
- W porządku? - Tak.
Zawsze byłem twoim największym fanem, kibicem.
Wiesz o tym.
I…
uczciwe jest to, żebyśmy oboje byli na to gotowi.
Dobrze.
Jeszcze raz dziękuję wam za wsparcie.
Przebyliście dla nas długą drogę,
więc jestem wam wdzięczny.
Kochamy cię, Izzy!
Kocham was.
Przede wszystkim jestem zraniony i smutny.
Naprawdę nie wiem. Dałem z siebie wszystko.
Cały ten czas walczyłem i czuję się otępiały.
Nie wiem, co czuć.
Po prostu nie wiem.
Mam dość tego, że tak się czuję.
Naprawdę.
Hej, papi.
- Mogę usiąść obok ciebie? - Pewnie. Siadaj.
Jak się czujesz?
Cóż, jestem bardzo zaskoczona.
Ale teraz martwię się o ciebie.
Nie chcę myśleć negatywnie.
Nie chcę mówić ci takich rzeczy.
To nie w moim stylu. Ja wiem… że włożyłeś w to całe serce.
Tak.
Dałeś z siebie w tym związku wszystko.
Kiedy patrzę na to jako matka, boli mnie to.
Tyle przeszliśmy, odkąd byłeś…
w moim brzuchu i…
Wiem, że teraz cierpisz.
Przypominam sobie czasy,
kiedy zabierałam cię na szczepienia.
Kłuli cię.
Płakałeś i płakałeś.
Tak bardzo mnie to bolało, że sama płakałam.
Ale wiedziałam, że lepiej było
cierpieć w tamtej chwili.
Wolę, żebyś cierpiał teraz
niż w przyszłości.
Ale bardzo wzruszyły mnie twoje słowa.
Nie masz pojęcia jak bardzo.
To, jak otworzyłeś tam serce,
sprawiło, że jeszcze lepiej widzę,
jak bardzo jestem z ciebie dumna.
Jestem tym, kim jestem, dzięki tobie.
- Papi. - Musisz to wiedzieć.
Dziękuję ci za to.
Poradzisz sobie z tym.
Kocham cię.
Kocham cię, papi. Bardzo.
- Nie poddawaj się. - Nie.
Jesteś kimś, kto ma wiele do zaoferowania.
Bardzo wiele.
I kocham cię.
- Dziękuję. - Kocham cię, skarbie.
Kocham cię. Dzięki, że tu jesteś.
No… czuję się dobrze.
Myślę, że on jest szczery.
Wszystko, co powiedział… jest słodkie. Rozmawiałam z jego znajomymi.
Wypowiadają się o nim w superlatywach
i znają go od dziecka.
No więc
jest szczery.
Kocham go.
Jest niesamowity.
Tak wiele mnie nauczył.
Wszyscy, z którymi rozmawiałam, mówili: „Jaka świetna para”.
Jesteśmy nią.
Żałujesz czegoś?
Nie.
Kiedy przy nim stałam, wszystkie moje słowa były szczere.
Ale nie miałam pewności.
- Hej. - Cześć.
Jak się masz?
W porządku.
Nie sądziłam, że tak się tam dziś poczuję.
Nie czułam się źle. Wiedziałam… że cię kocham.
Myślałam: „Wiem, że go kocham”.
Spodziewałam się nerwów.
Czuję po prostu ulgę…
Presja zniknęła.
Przejście przez to…
było chyba najtrudniejsze.
Dlaczego?
Bo chcę cię uszczęśliwić.
Zupełnie nie wiem, co mam myśleć.
Ale pamiętaj, co do ciebie czuję.
Cokolwiek chcemy zrobić w przyszłości, to nasza decyzja.
Wiem, że nie będzie łatwo.
Chciałabym znowu poczuć, że to my.
I jestem gotowa zrobić wszystko, żeby do tego dojść.
Naprawdę?
Naprawdę.
Potrzebuję czasu, by wiedzieć, że mogę ci ufać, wierzyć w twoje słowa.
Nie wiem… To trudne.
Cofamy się.
Ja tak tego nie widzę.
Nie spodziewam się, że będziesz skakał z radości,
czuł się dobrze czy pewnie.
Ale wciąż tu z tobą stoję.
No tak, ale każde z nas czuje co innego.
Serce mi pęka.
Kocham cię.
Chciałem się z tobą ożenić…
Grafik nie miał znaczenia.
Ale to ja.
Kiedy nadejdzie ten odpowiedni moment?
Nad tym będę się zastanawiać. Kiedy on nadejdzie?
Czy kiedykolwiek nadejdzie?
Powiedziała mi, że to za szybko.
Jeśli jestem tym jedynym, jaką różnicę robi grafik?
Możemy umrzeć jutro.
Jakby zawsze szukała czegoś, co jest nie tak.
Chcę być kochany tak, jak ja kocham.
Po prostu zasługuję na to.
Rozumiem.
Pewnie przede wszystkim jej ulżyło,
że to już koniec, że powiedziała mi „nie”,
że ma to z głowy. Mam wrażenie, że ona to właśnie
czuje.
Mniej presji, mniej tego, mniej tamtego.
Cała ta otoczka zaczynała ją męczyć.
A ja odciąłem się od wszystkiego.
Od wyglądu, kasy, dramatów.
Skupiłem się tylko na niej.
Byłem na siłowni
i zobaczyłem w telewizji Titanica.
Tak właśnie wyobrażam sobie miłość.
Bezwarunkowa, nic innego się nie liczy.
O to w tym właśnie chodzi.
Czy to się liczy?
Czy liczy się zdolność kredytowa, mój samochód?
Czy liczy się to, gdzie, kurwa, jem?
To się nie liczy.
Dlaczego masz 33 lata i nie jesteś mężatką?
Ja mam 29 lat i mogę dać ci wszystko, czego, kurwa, bogaty 45-latek,
których zawsze wybierasz, ci nie da.
Smutno mi.
DZIEŃ ŚLUBU LYDII I MILTONA
Dziś jest mój ślub!
Subtelny strój. Nie widać, że mam ślub. Widać?
PANNA MŁODA
30 LAT GEOLOŻKA
O Boże!
Mimo że na ostatniej randce Milton powiedział:
„Jesteś zbyt emocjonalna. Źle się zachowałaś”,
nigdy nie przestanę być sobą.
Mam nadzieję, że dziś zrozumie, że jestem dokładnie tym, czego potrzebuje.
Cudowna.
Wszystkie bzdury, wszystkie łzy… Było warto,
bo jestem na 100 procent pewna,
że znalazłam kogoś, kto jest…
tak niesamowity.
Hola!
MAMA LYDII
Rozkręćmy tę imprezkę!
Gdzie panna młoda?
- Denerwujesz się? - Nie.
Cieszę się. Bardzo się cieszę.
- Wciąż pewna? - Wciąż pewna.
To ten jedyny?
To ten jedyny!
Teraz się wzruszę.
Nie mam wątpliwości, że to ten jedyny. Żadnych.
W kabinach wybrał mnie.
Jeśli interesują cię skały i minerały, możemy je obejrzeć pod moim mikroskopem.
Boże, ale z ciebie nerd. Super.
Mamy tę samą pasję i branżę. Czad.
Tak bardzo pragnę być kochana za to, kim jestem.
Mam w sobie tyle pasji, jestem taka szczera i kochająca.
Myślę, że jesteś niesamowita.
Byłabyś świetną matką.
Kocham cię.
Naprawdę się w tobie zakochałem.
- Będziesz moją portorykańską żoną? - Tak.
Będę twoją portorykańską żoną.
O Boże!
Zgłosiłam się do tego programu, bo chciałam znaleźć miłość,
chciałam znaleźć męża.
I wiesz co? Znalazłam!
Na 100%.
- Nie martwi cię wiek? - Nie.
Pamiętam, jak sama miałam 24 lata.
- Tak, bo… - Imprezki.
Zwykle tak jest, ale on…
- Pokazał ci, że się myliłaś? - Tak.
Jest bardziej dojrzały niż ja w wieku 24 lat.
Jest magistrem inżynierii.
Jako pierwszy ze mną rozmawia, upewnia się, że wszystko gra,
że jestem szczęśliwa. Rozmawiamy o wszystkim.
Właśnie tego chciałam.
Kogoś, kto będzie potrafił dobrze się ze mną komunikować.
Pokłóciliście się tak naprawdę?
- Czy wie…? - Były trudności.
Na ostatniej randce musiałam wyjść,
bo wspomniał o tej sytuacji z moją przeszłością.
- Tak go nazwijmy. - Bezimienny.
- Voldemort. - Tak, Voldemort.
Powiedział: „Nie podobało mi się, jak się zachowałaś.
Byłaś zbyt emocjonalna”.
Myślę, że trochę mnie ocenił za moją reakcję.
To mnie zabolało.
„Nie podoba mi się twoja reakcja”.
Powiedziałam mu o tym, porozmawialiśmy i mnie zrozumiał.
Powiedział, że nie chciał mnie oceniać.
Uważa, że powinnam go trochę naśladować,
a ja mówię, że powinien być bardziej emocjonalny,
potrafić zaakceptować własne emocje.
Ale poza tym dogadujemy się świetnie.
Wiem, że mnie rozumie, a ja rozumiem jego.
Żadnego braku szacunku.
Codziennie przed snem rozmawiamy. Jest słodki, kochający i opiekuńczy.
Co wieczór przytula mnie, chce mnie tulić i trzymać w objęciach.
Zawsze mi powtarza, że nigdy nie chce mnie wypuścić.
Nigdy tego nie miałam.
- Wspaniale. - Cieszę się.
Tak.
Ciężko opisać, co czuję do Lydii…
Podoba mi się jej empatia.
Ja zawsze… tego chciałem.
Lydia jest dokładnie taką kobietą, jakiej potrzebuję.
Nie śpię od godziny 14 wczoraj. Miałem nockę.
Skończyłem dziś pracę o 7 rano.
Od tej pory nie spałem.
Ale dziś jest mój ślub.
Cała noc pracy i brak snu nie zepsują mi tego dnia.
Siema!
- Hej! Co tam? - Jak leci?
- Hej. - Dobrze wyglądasz.
Nieźle. Załatwili ci prawdziwego fryzjera.
- Stary… - Ja też chcę!
Możliwe, że pierwszy raz będzie wyglądał dobrze.
- Nie co dzień chodzę do fryzjera. - Jak tam?
- Jak się czujesz? - Nie zmieniaj tematu.
Jest…
- Całkiem spoczko. - Skąd to wahanie?
Jesteś zdenerwowany.
Największa siła Lydii jest czasem jedną z jej słabości.
Jest bardzo emocjonalna, więc czasem trudno jej się opanować
i podejmować rozważne decyzje w trudnych chwilach.
Szczerze mówiąc, denerwuję się, zaczynam panikować, co jest dziwne.
To mi się nie zdarza.
W żołądku czuję…
No nie wiem. Czuję się nieswojo, jakbym jechał kolejką górską.
Czy ktokolwiek ma 100-procentową pewność?
Myślę, że taka pewność na świecie nie istnieje.
Można być pewnym na 99,9%,
ale 100% to liczba, której za często nie widuję.
Coś powinienem zrobić…
- Ożenić się? - Muszę jeszcze napisać…
Przysięgę?
- Milton! - O mój Boże.
- Milton! - Ma ktoś ołówek?
Dobra, ja mogę mieć.
Wszyscy mamy takie same plecaki.
- Nie masz ołówków? - Nie mam.
Nic tu nie ma.
- Musi być ołówek. - Nie.
Dobra, ja mogę mieć.
Po prostu…
- O mój Boże. - Żartujesz sobie.
Co to ma być?
Boże. Czyje to?
Lydia ma szczęście.
Boże.
Gotowa na spotkanie?
Tak. Bardzo gotowa.
Zawsze mówię: „Mam złe przeczucie”.
Nie mam.
Przetrwaliśmy najtrudniejsze dni.
Przeżycia z dwóch lat małżeństwa w ciągu dwóch dni.
O mój Boże.
Przetrwaliśmy to.
Czuję, że to jest to.
Tak. Czuję, że wychodzę za miłość mojego życia.
Jest spokojem, bezpieczeństwem, tym, czego pragnęłam, i czymś więcej.
Znalazłam Miltona.
O Boże!
No dobra, dziewczyny, idę założyć suknię ślubną!
Nie możemy się doczekać.
Tak!
- Bas, pomóż mi! - Jakby to było skrzydełko.
- Stary! - Przestań.
- Boli. - Co za żenada.
- Przestań. Zdejmij ją. - O Boże.
Proszę. Nie, tak.
Tak, proszę.
- Cholera. - No już.
Ale przemyślałeś to? Powiedz szczerze.
- Chyba tak. - Dobra.
No nie wiem.
Nie podejmowałbym ślepej decyzji bez przemyślenia tego.
Naprawdę czuję, że dzięki niej staję się lepszy.
Mówiłeś, że podeszła do czegoś emocjonalnie, a ty…
- Czasem nie… - Nie jak ty.
Nie jesteś tak emocjonalny.
No tak…
Uzupełniamy się. Nie jestem idealny.
- Może wy tak myślicie, ale… - Co?
- Nawet twój kręgosłup nie jest. - Wal się!
Ona nie będzie tą samą osobą, którą poślubisz, za…
10, 15 lat.
To…
podróż przez całe życie. Wiesz?
Zaczęło to do mnie docierać.
- Dopiero? - Co?
Dobrze, już.
No proszę!
Jestem panną młodą.
Jesteś. Najpiękniejszą ze wszystkich.
Zawsze przy mnie będziesz.
Wiesz, że zawsze przy tobie będę.
Zawsze.
Wiem.
Wiem, że będziesz szczęśliwa.
Uzupełniacie się, równoważycie.
Wiem, że będziecie szczęśliwi.
Kocham cię. Jestem z ciebie bardzo dumna.
Bądź szczęśliwa.
Ciesz się każdą chwilą swojego życia.
Będę.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Złamane serca,
samotne noce,
wszystkie modlitwy.
Wszystkie wątpliwości: „Czy ja wystarczę?
Co ja robię nie tak?”.
A odpowiedź miałam przed oczami.
Wybierałam osoby, które nie miały dla mnie miejsca.
I znalazłam miłość.
Wow!
O Boże!
Jaka ładna!
- Wyglądasz pięknie. - Cudownie.
Stać w…
Najwspanialszy dzień.
William!
BRAT LYDII
O Boże!
Nie płacz jeszcze.
Ale przystojniak! Chodź tutaj.
Gdyby nie to doświadczenie…
Kocham was!
…nie stałabym tu, czekając na ślub.
Już jestem gotowa.
Mam mężczyznę moich marzeń.
Jest wszystkim, czego chciałam. I kimś więcej.
Rozkręćmy tę imprezkę!
Co tam, tato?
TATA MILTONA
- Masz spinki do mankietów? - Tak, są tutaj.
Mam takie… I takie.
Podobają mi się.
Mnie też.
Jeśli mama się zgodzi, zatrzymaj je.
Ona mi je kupiła.
Jakieś pytania, zanim wkroczysz w resztę życia?
- Pytania? - Tak.
- Jakie? - Jakiekolwiek.
Jesteś gotów wcielić się w rolę
przywódcy swojego domu?
Tak.
Ludzie będą cię pytać o to, jak szybko to się stało.
- Tak, ale… - Ale to bez znaczenia.
- Tak… - Wiesz, czego chcesz. Bierzesz to.
Aha.
Ale wszystko jest dobrze na etapie miesiąca miodowego,
przez dwa lata.
Etap miesiąca miodowego.
- Dwa lata? - Tak.
Mamy dość dobrą komunikację.
To nie rezygnujcie z niej, nie bierzcie się za pewnik.
O to mi chodzi. Nauczcie się kłócić sprawiedliwie.
To najważniejsze, co mogę ci powiedzieć.
Kłóćcie się sprawiedliwie.
Tak.
Byłeś świadkiem wielu kłótni między mną i twoją mamą.
Tak. Ale to wasz związek.
Niezależny od mojego.
Wszystko się uda,
jeśli włożysz w to starania. To chciałem powiedzieć.
Wychowaliśmy cię, jak potrafiliśmy.
Mamy zaufanie do twoich decyzji.
Zobaczymy, co będzie.
Nie decydowałbym się na coś, gdybym…
Wiem.
Wygląda na to, że wiesz, czego chcesz.
Wszyscy mają jakieś zastrzeżenia.
Myślą o przeszkodach, które ich zdaniem staną na mojej drodze.
Myślę, że wszyscy
denerwują się tym bardziej niż Lydia i ja.
Tego boję się najbardziej.
„Jasna cholera, czy ja jestem naiwny?”
Dlaczego oni tak myślą?
Powinienem się bardziej martwić? Nie przemyślałem tego?
SIOSTRA MILTONA
Zwykle jestem bardzo wyluzowany.
Ale przyznam, że moje serce bije o dwa uderzenia na minutę szybciej,
więc może zaczynam się lekko denerwować.
Zaraz dojdę do „o cholera”.
Tu, patrz tam. Czekaj na pannę młodą.
Dobrze wygląda.
Powinienem to zapiąć?
Ma być zapięta?
Górny.
MAMA MILTONA
Ślicznie wygląda.
„Witamy na ślubie Lydii i Miltona”.
Gotowa?
Bardzo cię kocham.
Ja ciebie też.
Zawsze przy tobie.
Proszę wstać na wejście panny młodej.
Dobra.
Pięknie.
Dobrze.
Proszę usiąść.
Zebraliśmy się tu dziś, by uczcić jedną z najwspanialszych chwil w życiu,
aby docenić wartość i piękno miłości
oraz dodać najlepsze życzenia do słów, które zjednoczą
Lydię i Miltona w związku małżeńskim.
Proszę, żebyście często przypominali sobie,
co was dziś połączyło.
Niech waszymi priorytetami będą czułość, łagodność i życzliwość,
na które zasługuje małżeństwo.
Gdy słońce przesłonią chmury kłopotów,
pamiętajcie, że słońce nie zniknęło.
Jeśli każde z was weźmie na siebie odpowiedzialność za jakość waszego życia,
będzie ono pełne dostatku i zachwytu.
Lydio i Miltonie,
chcemy dziś uczcić moc waszej miłości i siłę waszej więzi.
Zakochałam się w tobie, bo wybrałeś mnie.
Niezliczone powody do śmiechu, godzinne rozmowy,
a ty dbałeś o to, żebym wiedziała, że jestem najważniejsza.
Zakochałam się w tobie, bo mnie słuchałeś, rozumiałeś,
wiedziałeś, kim jestem.
Tak naprawdę.
Zakochałem się w tobie w kabinach, bo…
zainteresowałaś mnie, byłaś wyzwaniem dla mnie i mojego myślenia.
Zawsze inspirowałaś mnie do rozwoju.
Mamy za sobą wzloty i upadki,
a twoja dojrzała komunikacja
pokazała mi, że to ty.
Nigdy nie miałem wątpliwości
i mam nadzieję, że zawsze już tak będzie.
Zakochaliście się w sobie ze względu na to, kim jesteście.
Zdecydowaliście się wziąć ślub na ślepo.
Nadszedł czas, by zdecydować, czy miłość jest ślepa.
Lydio, czy bierzesz Miltona za męża?
Czy obiecujesz go kochać, szanować, strzec i troszczyć się o niego,
zapominając o innych i trzymając się tylko jego?
Tak.
Kocham cię.
Miltonie, czy bierzesz Lydię za żonę?
Czy obiecujesz ją kochać, szanować, strzec i troszczyć się o nią,
zapominając o innych i trzymając się tylko jej?
Tak.
Myślałem, że powie pan coś więcej.
Nie powiedział, że może.
Za wcześnie na pocałunek.
Myślałem, że to już.
W porządku. Nie szkodzi.
Kontynuujmy.
Obrączka…
Nawet ich jeszcze nie mamy.
Obrączka to symbol miłości,
która się nie kończy.
W miarę upływu czasu
obrączki będą odzwierciedlać nie tylko to, kim jesteście osobiście,
ale też to, kim jesteście jako para.
Miltonie, Lydio, powtarzajcie za mną.
Ja, Milton…
Ja, Lydia…
- …biorę cię, Lydio… - …biorę cię, Miltonie…
…za żonę…
…za męża…
Ślubuję być z tobą…
…w zdrowiu i w chorobie…
…w dostatku i w biedzie…
…w radości i smutku.
Obiecuję ci miłość.
Z wielką przyjemnością ogłaszam, że jesteście teraz mężem i żoną.
- Pocałuj pannę młodą. - Aha, teraz.
Panie i panowie,
państwo Lydia i James Milton Johnson.
Masz być szczęśliwy.
Jestem.
- Umiesz otworzyć szampana? - No jasne.
- Nie! - Umiem!
- Jasne. - Przekręcam go… Robię to!
Patrz i ucz się.
- Nie bałem się. - Jasne.
Ślub to spełnienie moich marzeń.
Czuję się taka bardzo szczęśliwa.
Mam tu wszystko, czego mi trzeba.
- Wypiłeś? - A nie miałem?
To nie jest jakiś shot.
To nie shot!
Czuję się jak w domu. Jestem z tobą bezpieczna.
Co?
Ładnie wyglądasz.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Spadł mi welon.
Boję się. Jak go założysz…
O mój…
I jak?
Boże, ale seksownie.
Panna młoda!
Przejdź się. Stamtąd.
Chcę zobaczyć.
Dawaj.
Ja tak zrobiłam. Gdzie…?
Myślę, że miłość jest ślepa,
bo z mojego doświadczenia wynika, że nie obchodzi mnie wygląd,
to, ile zarabiasz.
Odkłada się na bok wszystko, z czym spotykają się ludzie w realu,
kiedy czujesz z kimś więź.
Bardzo mi smutno, bo dałem komuś wszystko, co miałem.
Ale zasługuję na to, by ktoś pokochał mnie tak, jak ja kocham.
Zasługuję na to, by ktoś odwzajemnił moje wysiłki.
Na to zasługuję.
Miłość na pewno jest ślepa.
Izzy otworzył mnie emocjonalnie w sposób, którego się nie spodziewałam,
ale nie mam stuprocentowej pewności.
„W miarę pewna” to za mało, żeby zgodzić się spędzić z kimś życie.
Po części żałuję, że zrezygnowałam…
- Wyjdziesz za mnie? - Wyjdę!
…że nie spróbowałam z nim zamieszkać, poznać jego rodziny…
Tak bardzo cię kocham!
Ja ciebie też.
Moje uczucia do niego były prawdziwe.
Ale serce mówi mi, że postąpiłam słusznie.
Nie umiem się otworzyć i to zniechęca do mnie kobiety.
Na pewno jest to coś, nad czym muszę popracować.
Dalej chcę próbować, bo gdzieś jest ktoś dla każdego.
Żałuję, że nie stworzyłem atmosfery, w której Aaliyah chciała się otworzyć,
czuła się bezpieczna.
O rety. Zdradziłaś niedawno.
Jest to coś, nad czym zamierzam pracować,
żebym się rozwijał, potrafił lepiej komunikować
i lepiej sobie radził w przyszłym związku.
Miłość to sposób myślenia, styl życia i codzienny wybór.
Ten eksperyment był bardzo dziwnym wyzwaniem.
Nigdy wcześniej tego nie doświadczyłam.
Jakaś dziewczyna coś ci powiedziała i pozwoliłaś, żeby to nas poróżniło.
Uche, przepraszam!
Żałuję, że cię tak zostawiłam.
Kocham cię.
Już nie boję się otworzyć
na szansę na coś, co mnie przeraża.
Nauczyłam się tego, że nie jestem idealną osobą.
Nie zawsze podejmowałam najlepsze decyzje.
Pragnę cię.
Nawaliłam i… przepraszam.
Ale potrafię być w zdrowym związku.
Nie, to Chris. Jesteśmy razem.
Miłość i zaangażowanie to dużo pracy,
ale nie poddam się.
W porządku?
Uważam, że miłość jest ślepa, bo w moim życiu więź emocjonalna
wydobywa więź fizyczną.
Z biegiem lat nauczyłem się, że czasem miłość zaskakuje.
Trzeba iść za głosem serca. Jestem bardzo pozytywnie nastawiony
i bardzo się cieszę na przyszłość.
Zobaczymy.
Brawa dla pary młodej!
Jesteśmy małżeństwem!
Czuję się wspaniale!
Tak jest!
Wszystkie dane pokazały mi: „To właściwa decyzja”.
Już po wszystkim.
Liczy się tylko to, że jesteśmy ze sobą szczęśliwi.
Motywujemy się do bycia lepszymi osobami.
I się kochamy.
No to też.
Gdybym mogła opisać mój związek jednym zdaniem, powiedziałabym:
„To dla mnie niedoskonały doskonale związek”.
Co to znaczy? Twój angielski jest fatalny.
Później ci to wyjaśnię.
Razem.
- Nie, nie tak! - Od góry.
Nie! Od dołu.
Nie, od góry.
- To dopiero początek. - Miłość jest ślepa.
Poślubiłam mężczyznę moich marzeń i trochę więcej.
Jestem gotowa zacząć życie z moim mężem.
Nowy rozdział.
Początek naszego „na zawsze”.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
O Boże! Zaraz się przez ciebie przewrócę. Co ty robisz?
- Próbuję się zebrać. - Dobra, tak.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
Napisy: Katarzyna Puścian