Muhteşem. Seni seviyorum.
Ben de seni.
- Günaydın. - Selam.
Beni seviyorsun!
- Seninle her şeye varım ve seni seviyorum. - Ben de seni.
Bliss, hayatım boyunca aradığım her şey var sende.
- Benimle evlenir misin? - Evet.
Zack'le nişanlandık.
Aradığım kişinin o olduğunu ruhumun derinliklerinde hissediyordum.
İnsan anlıyormuş.
Seni çok seviyorum ama ikinci seçenek olma konusunda endişelerim var.
Zamana ihtiyacım var.
İstediklerimden fedakârlık göstermiyorum ama taviz veriyorum.
Evliliğe hoş geldin.
- Peki. - Yuva kurmak istiyor musun?
Sen dünyanın en iyi düğününe layıksın.
Ama aradığın bu değil. Bu değil.
Oturup konuşmak istemedin. Çekip gitme derdindesin anca.
Ne yapacaktım?
Erkekliğimi yetersiz gören birinin yanında mı yatacaktım?
Seks yapmıyoruz.
Çok değer verdiğin birini başkasıyla görmek garip geliyor.
- Kendinden çok eminsin. - Okumuş bir zırlakla birliktesin.
Düğün gününde kalkıp da Marshall'a "Evet" diyeceğini
gerçekten düşünüyorsan bana ne o zaman.
Ama Marshall'la evleneceğine canıgönülden inanmıyorsan beni seç.
Herkes ayakkabılarıma bayıldı, çok sevindim. Gerisinin önemi yok.
Jackie'yi seviyorum.
Hayatımda hiçbir şeyden bu kadar emin olmamıştım.
Jackie'yle birbirimiz için yaratıldığımıza hiç kuşkum da yoktu.
O yüzden şu an içinde bulunduğumuz durum beni çok şaşırtıyor, afallıyorum.
Üzülüyorum da.
Hayatımda yaptığım bir şeyden bu kadar eminken, bu kadar
kuşkusuz yaklaşırken, nasıl bu kadar şüpheli ve kafası karışık
duruma düştüm?
İçecek bir şey ister misin? Su?
- Bir şey ister misin? - Su isterim.
Yoruldum.
Bugün çok yorucu geçti.
Sen nasılsın?
Bu akşam herkesle görüşünce...
Bana net bir biçimde anlat bunu.
Benden talebin nedir bileyim ki ben de ona göre ilerleyeyim. Hepsi bu.
Of. Bu konudan daha fazla bahsedemeyeceğim.
Beynim lapa gibi Marshall.
Gece yarısı oluyor.
Yarın konuşsak olur mu?
İstediğin buysa.
Sen harikasın. Senden hiçbir şey beklemiyorum.
Bana göre gayet iyi gidiyorsun.
Büyük bir soru işareti kaldı kafamda.
Ben mi bıraktım?
Yoksa o soru işaretini içten içe sen mi çıkardın?
Sen çıkardın.
Bence iyiydik, gayet iyi gidiyorduk.
Çok güzel gözlerin var.
Teşekkür ederim.
Brett bir tavsiye verdi, meğerse ihtiyacım varmış.
Artık hislerimi koruyup
senin hislerine göre her şey iyiymiş gibi davranmayı
ve bir şeyleri değiştirmeyi bırakmamın vakti geldi.
Çok doğru.
Benden tam olarak ne istediğini söyle ki
gece boyunca ve uyandığımızda tahmin yürütmemeyim.
Ben güne başlamadan sen çıkmış oluyorsun.
Ama hep eve dönüyorum.
Ama bu, bütün gün düşünmediğim anlamına gelmiyor.
Duygusal bir gün geçirdim.
Neler olduğunu bile anlamadan
milletle duygusal konuşmalara girdim.
Ve sadece uyumak istiyorum.
Ben de senin kadar yorgunum.
Yarın ofise ve Redmond'a gitmem gerek.
- İyiyiz! - İyi falan değiliz.
Benden ne istediğini söyle ki ilerleyebileyim.
Senden istediğim şeyi söyledim diye evden gittin.
- Ama... - Tekrar söylemem onu.
- Tamam ama örnek ver o zaman. - Tanrım.
Gecenin bir yarısı örnek falan veremem ya.
Marshall.
Sen harika bir adamsın bence. Çok tatlısın.
Beni sev yeter.
DÜĞÜNLERE 9 GÜN KALA
- Yüzüğe bakayım mı? - Tabii.
- Çok güzel. - Taktığımı unutuyorum bazen.
Bliss'e nasıl büyüdüğümü ve nereden geldiğimi falan anlatmıştım
ama ailemle bizzat tanışması farklı bir durum.
Ailem de benim için çok önemli, Bliss de benim için çok önemli.
Yolun sonuna gelip de ölüm döşeklerimizde uzandığımız zaman
önemli olan tek şey ailedir.
Ne zamandan bu?
Zack ve annesi. Annesinin düğününden.
Ne kadar tatlıymış.
Hukuk fakültesi mezuniyetinden.
Çok mutlu görünüyorsun. "Dersler bitti" gibi.
Aynen öyle hissediyordum.
Buraya onu desteklemeye gelmeniz çok hoş. Çok anlamlı gerçekten.
- Aynen. - Onu senin için öne çıkaran neydi?
- Tahmin ediyorum ama bilmek istiyorum. - Nereden başlasam?
O kadar farklı şey var ki. Çok zeki olması bir kere tabii.
Çok da verici biri. Beni gerçekten motive ediyor.
Farklı bir yoldan gitmek daha kolayken başka şeyleri seçebilmek için
çok güçlü bir insan olmak gerekiyor.
Babamın da benzer bir çocukluğu olmuş.
O da farklı yollar seçmiş. Bunu yapmak hiç de kolay değil.
O yüzden ona büyük hayranlık duyuyorum.
Çok farklı yollara sapabilecekken
o her zaman doğru olan yolu seçip kendinden önce başkalarını düşündü.
Gurur duyuyorum.
Evet. Böyle zor zamanlarda insanların gerçek kişiliği ortaya çıkıyor.
Gerçekte kim olduğu.
Bu konularda da bana karşı çok açık oldu.
Çok dürüst bir insan ve ona güvenebileceğimi hissediyorum.
Evlilik ve sadakat benim için çok önemlidir.
"İçin rahatsa bil ki doğru yoldasındır" derler ya hani?
Biriyle her yönden, tümüyle kendin gibi olabileceğini
hissetmek inanılmaz bir duygu.
Daha önce hiç böyle bir şey yaşamadım.
Onu gerçekten çok seviyorum. Ona insan olarak da saygı duyuyorum.
Evet, onun gibi biriyle hiç tanışmamıştım.
- Onu sevdim. - Ben de.
Birbirinize çok yakışmışsınız.
Zack'in gözlerinden de anlaşılıyor. Gözleri her şeyi anlatıyor zaten.
Çok mutlu görünüyorsunuz.
Evet.
Çok tarz.
Hangisi?
Bu.
Bu mu?
Bu pantolonu çok beğendim. Bayağı.
Bu ikisini de alacağım.
Biker şortu da denemek istiyorum.
Bebeğim, evde zaten on bin tane şeyin var.
- Emin misin? - Kwame, sen giysileri ne kadar seviyorsan...
- Biker şortu dene kesin. - Aynen.
Peki o zaman.
CHELSEA, 30 PEDİATRİK KONUŞMA TERAPİSTİ
Bu sabah uyandığımızda
Chelsea'ye hemen "İyi misin? Nasılsın?" falan dedim.
"İyi gibi miyim? İyi gibi duruyor muyum?" diye cevap verdi.
Çok zıtlaşır gibi söyledi sanki. Ben de bir tuhaf oldum
çünkü bunu birkaç kez daha yapmıştı.
Ben iyi olanı yapmaya çalışırken birdenbire kendimi kötü adammış
veya sabahını mahveden kişiymiş gibi hissediyorum.
Bu da bana
zor geliyor.
- Oldu. - Evet, güzel durmuş.
- Bir tane daha alacağım gibi. - Tamam, al bakalım. Sen bilirsin.
Şu an buralar alev almadı mı sence de?
Evet mi, hayır mı?
- Hayır. - Evet.
- Seninle çok eğleniyorum. - Öyle mi?
- Evet. - Güzel.
- Tamam, görüşürüz. - Görüşürüz.
Son düzlüğe girmek üzereyiz ve kafamda bir sürü şey var.
Kendimle kalabilmeye çalışıyorum ama nerede olursam olayım onun alanındayım.
Bazen çok boğucu gelebiliyor bu. Anlatabiliyor muyum?
Sıkı durmuş.
"Güzel olmuşsun" diyebilirsin.
- Nasıl yani? - "Sıkı durmuş" ne demek?
- Güzel olmuş yani. - Ben beğendim.
- Omuz detayı güzel. - Bir dahakine "Güzel olmuşsun" derim.
- Kusura bakma yani. - Takılıyorum.
Bildiğim şekilde iltifat ediyorum.
Sorun değil. Dur.
- Tamam. - O çileklerle işimiz bitmedi.
Tamamdır.
- Bana çilek yedirecek misin? - Olur.
Beni ne kadar sevdiğini söyle.
- Hadi. - Güzel.
- Ben de sana yedireyim mi? - Çok yedim zaten bebeğim, istemem.
Peki.
Bunlardan yemiş miydin? Yememiştin.
- Ben... - Bensiz mi yedin?
- Sen üstünü değiştirmeye gittikçe yedim. - Özür dilerim.
- Ne yapayım. - Doğru.
Bir hafta beklemesem keşke.
- Anlıyorum. - Hemen olsun istiyorum.
Ama biraz gerçekçi yaklaşacak olursak
bu sabah bizim için gerçekten zor bir sabahtı.
- Ve... Sırıtmasana. - Pardon, seni ciddiye alamıyorum.
Açıkça konuşmaya çalışıyorum burada.
Biliyorum. Affedersin. Niye gülümsüyorsam.
- Ben de bilmiyorum. - Çok tatlısın.
Yüzüne bakamıyorum.
- Tamam. Yani... - Tamam, ciddileştim.
Tamam, yani...
Bu sabah uyandığımızda pek iyi değildin ve ben de pek iyi olmadığını anladım.
O yüzden sana "Nasılsın?" dedim.
"İyi misin?"
- Bana ne cevap verdin? - Bilmiyorum.
"İyi gibi miyim sence?" diye cevap verdin. Bu sana doğru geliyorsa söyle.
Düşünerek konuşmuyorsun. Ağzına geleni düşünmeden söylüyorsun.
Sana yönelik değildi. Stresten ötürü canım sıkılıyor.
Ben de yardım etmek istedim.
Suçu bana mı atıyorsun şimdi? O zaman ben de suçu sana atarım.
- Tamam. - Hazır ol.
Buyur, lütfen. At bakalım.
- At hadi. - Hiç hoş değil bu. Düşüncelilik değil bu.
Anlıyorum ama gereksiz detaylara takılıyorsun.
Takılmıyorum. Olaylara nasıl yaklaştığını söylüyorum.
Nasıl konuştuğunu, nasıl sürekli kavga aradığını söylüyorum.
Sürekli bir zıtlaşma hâlindeyiz gibi geliyor ya.
Açık sözlüyüm.
Açık oluyorum. Bir şeyleri bastırmak falan istemiyorum.
Bunu yapmıyorum işte.
Açık sözlülükle zıtlaşmak arasında fark var.
"İyi gibi miyim? İyi gibi duruyor muyum?"
Açık sözlülük olmuyor bu işte, zıtlaşmak oluyor.
Çabalıyorum.
- Gerçekten çabalıyorum. - Biliyorum.
Biraz uzaklaşıp da
kendi başıma kalabileceğim bir an olmuyor bir türlü.
Hiç öyle bir an olmuyor.
Senin oluyor. Stres yaptığın zaman annenle görüşebiliyorsun.
Rocky'yle takılıyorsun.
Tüm bunlar kendine gelmeni sağlıyor.
Benim kendime gelmemi sağlayacak hiçbir şey yok burada. Hiçbir şey.
Arabayla üç saat Portland'a gidip,
yatağıma uzanıp derin nefes alacak ve geri mi döneceğim?
Oldu.
Keşke bunu yapabilsen.
Böylesi zor geliyor çünkü hadi diyelim
vazgeçtiğim her şeyi siktir ettim gitti, boş verdim.
Portland'ı da boş vereyim gitsin.
Bana fazlasıyla mutluluk versen bunların hepsini bir kenara atabilirim.
Ama son birkaç gün çok zor geçiyor, çok stresli.
Evet, öyle.
Birbirimize en çok sahip çıkmamız gereken zamandayız.
Kavga edeceğiz, tartışacağız. Zor anlar da yaşayacağız, biliyorum.
Ama birbirimize huzur verelim istiyorum, hepsi bu.
Senden istediğim de bu. Ama şu anda bunu yapamıyoruz.
Nikâh yerinde durduğumuzda birbirimize sonuna kadar güvenmeliyiz.
Bunu yapmaya ve sorunları çözmeye gönüllü olduğumuza. Her gün hem de.
Kişiliklerimizi değiştirmeyeceğiz.
Seni olduğun gibi seviyorum ve senin de öyle olduğuna inanıyorum.
Öyleyim.
Ama büyük gün yaklaşıyor sonuçta.
Düğün günü "Evet" diyebileceğini düşünüyor musun?
Bebeğim.
Düşünüyor musun peki?
Evet. Düşünmeseydim hâlâ bu deneyde olmazdım.
Hakkında çok iyi şeyler duyduk, bizzat tanışabildiğimize çok sevindik.
- Peki. - Evet.
Brett beni arayıp "Aradığım aşkı buldum ve evleniyorum" dedi.
"Nasıl ya?" falan oldum.
Bir ay ortadan kayboldun. Geri döndüğünde nişanlanmıştın.
Neler oldu?
Sana "Tamam, bunu yapacağım" dedirten etmen ne oldu? Büyük bir değişiklik çünkü.
Birileriyle flörtleşirken karşılıklı konuştuğum kadınların
oturup da beni anladığını hissetmediğim çok oldu.
Sadece anlamak da değil, şöyle diyen de olmadı hiç:
"Seni destekliyorum
ve daha iyi biri olman için sana yardım etmek istiyorum."
Brett'le her şeyi konuşabilirmişim gibi hissettim.
Değerler, aile, mali durumlar, geçmişim gibi. Kendim gibi olmama izin verdi.
Bir sürü kişiyle flörtleştim sonuçta.
Ne aradığımı da gayet iyi biliyordum.
Mücadeleden anlayan ama hayatına kayıtsız bakmayan,
hep daha iyisini, daha fazlasını yapmaya çalışan
birine ihtiyacım vardı ve onda da bunu gördüm işte.
Ben hep kendimi zorlamaya çalışan tipte bir insanım.
- Aynı şekilde bir adam istiyordum. - Tam adamı.
- Kesinlikle. - Evet.
Konuşmaya başladıkça onun ne kadar içten,
sevgi dolu ve sevecen biri olduğunu anladım.
Aileler hakkında konuşmaya başladığımızda
benim için çok önemliydi bu.
Çünkü daha önce de çıktığım kızlar oldu ve konu aileye gelince
kadınlar şu anki hâlime bakıyordu, nereden geldiğimi görmüyorlardı.
Nereden geldiğimi görünce de aileme karşı bir hükümleri oluyordu.
Verdikleri kararlar, yaptıkları şeyler hakkında.
O yüzden hayatıma birini sokacaksam
bu kişinin bunu anlaması lazımdı.
En önemlisi de bunu desteklemesiydi. Ondan da tek gördüğüm destek oldu işte.
Ona tüm hislerimi aktardım ve bana göre gardımı düşürmüş oldum.
Onunla gerçekten bir gelecek görüyorum.
O karşıma çıkıp da onu tanıyana kadar
korktuğum o kadar şey varmış ki aslında
ama korktuğumdan haberim yokmuş.
Yani...
Neyse, fazla duygusallaşmamaya çalışıyorum.
Bir aile kurmayı düşündüm.
Kendi aileme yeni bir aile katmayı düşündüm.
O hayatında nasıl bir yerde? Ben neredeyim?
Hırslarımız mesela. Siyahi kadınları bilirsiniz.
- Önemli. - Öyle.
Ailem nesiller boyunca yoksulluk çekmiş.
Benim gibi azimli ve odaklanmış biriyle olmak istiyorum.
Birlikte gelişip yepyeni bir hayata başlayabileceğim biri.
Çocuklarımızı ve başarılarını düşünüp onlara sahip olamadığım imkânları tanımak.
İnanılmaz biri. Gerçekten inanılmaz biri.
- Buna da kadeh kaldırılmaz mı ama şimdi? - Sanki ilki...
Harika cidden. Evet.
- Tanrım. - Şerefe.
- Şahane. - Teşekkürler.
Gerçek aşkı bulmuşsunuz gibi. Çok sevindim.
Ben çok inanıyorum.
Senin Brett'e nasıl baktığını gördüm ve Brett,
senin de ona bakışlarını gördüm, çok güzel bir şey.
Sözler de önemli ama insanın hareketleri daha önemli.
Birbirinize bakışınız insanı coşturuyor. Siyahi bir çift görmek de çok güzel.
Of, beni ağlatacaksınız ya!
- Buna da içilir ama şimdi. - Mutluluk gözyaşları.
DÜĞÜNLERE 8 GÜN KALA
Sana bir şey aldım.
- Tanrım. Teşekkür ederim. - Çiçek aldım.
Çok tatlısın! Bunlar da çok güzel.
Düğün hızla yaklaşıyor.
Yaklaştıkça da her şey ciddileşiyor, daha da gerçek geliyor.
Birçok yeni değişkenle uğraşıyoruz. Yeni insanlar mesela.
Ailelerimizle, arkadaşlarımızla görüşüyoruz. Biraz zor.
- Çok şirinmiş. Hiç gelmemiştim buraya. - Ben de.
Ama onu sevdiğimi biliyorum ve Micah'nın nasıl hissettiğimi bilmesini istiyorum.
Annen geleceği için çok mutluyum.
- Öyle mi? - Bayılıyorum. Bana mesaj atıyor.
- Olamaz. - Gelişmeleri istiyor.
- Hadi ya? - Evet.
Ne diyor?
Düğünde giyeceği elbiseyle ilgili fikrimi istiyor.
Annemin ne giyeceğini soruyor.
- Salata mı? - Evet.
- Yer çekimi. - Sorun yok.
- Teşekkürler. - Kornişon, ançüez.
Tamamen emin olmadan önce kendimize mümkün olduğunca
zaman tanıyoruz, çok iyi oluyor bence böyle.
Doğru kararı vermek istediğimizi gösteriyor.
Akıllıca cidden.
Ama aynı zamanda bende inanılmaz bir kaygı yaratıyor bu.
Evet.
Evlenirsek eşyalarım senin yaşantına sığar mı bilmiyorum.
Daha büyük ev mi lazım?
Evet.
Evim çok boş. Sen tam tersini mi düşündün?
Dolap falan yok mesela.
Bütün eşyalarım Scottsdale'de olduğu için ayrıca zor olacak.
Scottsdale'deki evini tutmak istiyorsun gibi.
Eşyalarının büyük kısmını orada bırakıp gereklileri getirsek?
Giysilerden, ayakkabılardan falan bahsediyorum.
- Anladın mı? - Daha ne kadar giysin var?
Nasıl yani?
Bu evde bir sürü var da zaten.
Giysilerimin yüzde 40'ından azdır onlar.
Bence üç odalı bir ev tutup bir odasını
tamamen senin kıyafetlerine ayırmalıyız, olur mu?
Ağzından bal damlıyor.
Uzak mesafe ilişkisi mi istiyorsun?
- Hayır. - Öyle mi?
İstemem, öylesi hiç olmaz.
- Benimle Scottsdale'e gelmek ister misin? - Hayır.
- Ama... - Ama gelirim.
Tamamen uzaktan çalışmaya geçebilirsem seninle oraya gelirim.
Oraya taşınmazdım ama...
Bunu pek söylemiyorum ama oraya taşınma ihtimali konusunda
ön yargılı da olmayacağım.
Muhtemelen ikna olurum.
Mutlu olmadığın yerde olmanı istemem ama çabanı takdir ediyorum.
- Evet. Bunu yapabilirim. - Bakalım artık.
Evlenmezsek ne yapacağız peki?
- Ayrı yaşamaya dönmek zor olacak gibi. - Evet, kesinlikle öyle olacak.
Büyük yalnızlık çekerim sanırım.
Bunu istemiyorum tabii ki, seni seviyorum.
- Bunu istemem. - Ben de seni.
Beni daha iyi olmaya teşvik ediyorsun ve bu çok güzel bir his
çünkü yıllardır ne bir kız ne de başka biri beni böylesine teşvik edip
motive falan etmişti gerçekten.
Hayatımda eksik olan bir şeydi bu.
Şu an hayatta en çok ilgimi çeken şey sensin.
Seni kaybetmekten korkmadığımı söylersem yalan olur.
Annem ve kız kardeşlerimle tanışacağın için çok heyecanlıyım.
- Evet. - Heyecanlı mısın?
Evet.
Tek söyleyeceğin bu mu? Çok gerginsin, değil mi?
- Merhaba. - Merhaba.
- Nasılsın canım? - Çok hoş görünüyorsun.
Selam Zack.
- Merhaba. - Memnun oldum.
Adın neydi?
- Annalee. - Annalee. Senin?
- Tatiana. - Tatiana?
- Evet, memnun oldum. - Ben de.
Bliss'in annesi Arizona'dan yeni geldi.
- Selam. - Merhaba, memnun oldum.
Hemen ağlamaya mı başladın? Bir dur anne.
Evlenirsek ailesiyle iyi bir ilişkim olması
benim için çok önemli.
O yüzden biraz gerginim.
Bliss'e söyleyince "Gergin olacak bir şey yok" falan dedi ama...
Bu konuda biraz gerginim.
Yüzüğümü göstereyim mi?
- Evet. - Çok güzel.
Bu noktaya kadar olan hikâyenizden biraz bahseder misin?
Tabii. Bir sosyal deneyde tanıştık. Psikolojik deney mi desem?
- Sen nasıl sınıflandırıyorsun? - İkisi de.
Karşıdaki kişiyi göremediğiniz bir yerdi.
Şu an tuhaf bir dejavu yaşıyorum.
Devam et sen. Hikâyeyi anlatması gereken sensin.
Evet. Kitaplar hakkında konuşmaya başladığımızda Bliss'le çok iyi anlaştık.
Ne kadar akıllı ve zeki olduğunu fark ettim.
Beni ona asıl çeken de bu oldu.
Harikulade biri gerçekten. Çok güzel.
Azimli ve tam bir deli fişek.
- Doğru, kendine dikkat et. - Düşünceli.
60 yaşında Ay'da olmayı hayal eden çok fazla kadın yoktur.
Kişiliğine bakınca, o yanımdayken dünya üzerinde daha büyük bir
etki yaratabileceğim başka biri olduğunu sanmıyorum.
Karakterini tanımak da çok etkileyiciydi.
İşte böyle millet.
- Vay. - Çok tatlısın canım.
Hepsi annem sayesinde cidden.
Teşekkür ederim.
Onun değerini anlamana sevindim çünkü o...
- Ağlamayacaktım güya. - Beni de ağlatacaksın şimdi.
Benim kardeşim pırlanta gibidir.
Hayatımdaki en önemli insanlardan biridir.
Onun için istediğim de bu.
Onun değerini bilecek ve ona hak ettiği saygıyı
gösterecek biriyle olmasını istiyorum.
Çünkü o bizim prensesimiz.
O bizim prensesimiz.
21 yaşımdan beri hiçbir kadına onu sevdiğimi söylememiştim.
Neden?
Söylemesi zor geliyor.
Normalde pek hassas biri değilimdir.
Ama bu deneye katılırken ciddi yaklaşmak istiyorsam
tek bir kişiye karşı değil, birçok kişiye karşı
hassas yaklaşmam gerektiğini biliyordum ve farklı kişilere karşı
bu şekilde yaklaşmanın dezavantajı da
bazen aynı anda birden fazla kişiye karşı hislerinizin oluşabilmesiymiş.
Hiç yüzlerini görmediğim iki kız arasında seçim yapmak
durumunda kaldım.
- Ve... - Onlara her şeyi anlatıyorsun.
- Anlatayım bence. - Anlatabilirsin.
Bilemiyorum, yani...
Bundan bahsetmek bile Bliss'i rahatsız ediyor.
- Böyle tuhaf oldu. - Sorun yok.
Evet, öğrenmek istiyoruz.
- Devam et. - Anlat hadi sen.
Devam et.
Aynı anda iki farklı kadına karşı hislerim oluştu yani.
O duruma düşmeyi hiç istemezdim.
Ortada birçok belirsizlik vardı.
Bliss'le ailesine uyum sağlayıp sağlayamayacağım hakkında da konuştum.
Gerçek hayata adım attığımızda olabilecek miydi, pek bilmiyordum.
Hiçbirimiz bilmiyorduk. Amaç da buydu.
Evet.
Ve...
Evet, yanlış karar verdim.
Ama en sonunda evlenme teklif ettiğim kişinin yanlış niyetlerle
orada olduğunu fark ettim.
Ben de ilişkiyi bitirdim.
- Yani... - Peki...
Sorularınızı sorun. Acımasız olabilirsiniz.
Yüzüne şarap fırlatabilirsiniz. Hak ediyor.
Dışarıya çıkıp konuşabilir miyiz?
Bliss'le birlikte olmak istediğinden nasıl emin oldun peki?
Çünkü ailesi, hayatının büyük bir parçası.
Sen de uyum sağlayıp sağlayamayacağından emin değilmişsin.
Bunu biraz daha açabilir misin?
Çocukluk zamanlarımda...
Yoksulluk içinde büyüdüm. Hayatımda sabit bir şey olmadı pek.
Neredeyse her şeyi kendim öğrendim.
Annem bana sonsuz bir sevgi verdi.
Ama annem vefat etti, artık yanımda değil.
Ama geçmişte, çok varlıklı ailelerden gelen
kadınlarla ilişkim oldu
ve yetiştirilme tarzım sebebiyle aileleri tarafından kesinlikle kabul edilmedim.
Sanırım beni endişelendiren şey,
nasıl bir aile olduğunuzu dinlemekten kaynaklandı.
Kabul edilmeme korkumdan bahsettiğimde sebebi buydu yani.
- Romeo ve Juliet de olamamış, değil mi? - Doğru.
Denemişler. Oldurmaya çalışmışlar ama olmamış.
Beni çok korkutan şeylerden biri de buydu ama onu gördüğümde
ve gerçek hayatta ilk kez karşılaştığımızda
o içeri girdiğinde "Vay canına" dedim.
Onunla aramda direkt bir bağ hissettim.
Ciddi bir yüz ifadesi takınmıştı çünkü hislerini anlamamı istemiyordu.
- Nasıl hissedeceğimi bilmiyordum. - Ben anladım.
- Seni daha önce görmemiştim. - Ne hissettin?
Sadece sıcaklık. Sadece sıcak bir his.
- Evet. - Bazen bir şeyler oluverir.
Sana doğru geldiği için de peşinden gidersin.
Onunla olabileceğini düşünüyor musun peki?
Hayatının nasıl olacağını, geleceğini görebiliyor musun?
- Evet, görebiliyorum. - Beni gerçekten seviyor.
İtiraf etmek istemese de sevdiğini biliyorum.
- Seviyorum. - Biliyorum.
Seni sevmeseydim başka bir kadınla
nişanlandıktan sonra bana evlenme teklifine evet demezdim.
Neyse. Bunu sık sık dile getiriyorum.
Bu konuda çok espri de yapıyorum ama doğru.
İncitici bir şey olmuştur mutlaka.
Kimse ikinci tercih olmak istemez, değil mi? Biz...
Onun hak ettiği gibi bir adam olup olamayacağını bilmek isteriz.
Kelimeler önemsizdir, biliyoruz.
Bliss seni gerçekten sevmese
elini tutuyor olmazdı.
Evlenme teklifini kabul etmezdi.
Kimseye ona baktığın gibi baktığını da görmedim.
Ve bu çok şey anlatıyor.
Uzat da elini tutayım.
Duygularım coşmuş durumda şu an.
Biraz korumacı hissediyorum. Bir anne olarak zarar görmesini istemiyorum.
Aynı zamanda, Bliss'e gerçekten güvendiğimi de belirtmem gerek.
Bence Zack çok...
Bliss'in ruh eşi olabilir.
Çocuklarınız olursa kendi yetiştirme yöntemlerimi size de anlatırım.
- Size de anlatırım. - Evet.
Çocuklarımız olursa onlara bakacak tek bir annemiz olacak.
Yöntemlerin işe yararsa iyi olur.
Kızım seni seçerse ben
senin de annen olurum.
Ona hak ettiği gibi davranacak biriyle
birlikte olabileceği için çok mutluyum.
Bir sürü torunum olsun istiyorum.
Çok heyecanlıyım.
Çok heyecanlıyım. Ya sen?
Evet, çok heyecanlıyım.
Akrabalarımla tanışmak üzereyiz.
Kwame'nin Portland'dan Seattle'a gelmesi onun için çok zor oluyor.
Bu akrabalarım çok sıkı fıkıdır.
Çok sıkı derken, birbirlerine 10 dakikadan az mesafede yaşıyorlar.
Hep konuşurlar. Birbirlerinin hayatıyla ve benimkiyle çok ilgililer.
Oley!
Beni ağlatacaksınız şimdi ama.
- Merhaba. - Selam.
Memnun oldum! İçeri buyurun. Aileyle tanış.
Büyük resmi görmesini istiyorum. Bu ihtimali görmesini istiyorum.
Burada mutlu olsun da ne gerekiyorsa yaparım.
Onu çok sevecekler. Pek endişeli değilim.
MILARI CHELSEA'NİN TEYZESİ
Tanışacağın çok insan var.
Çok enerjik ve gürültülü bir aile.
Bir grup Chelsea toplanmış gibi. Onlarla iyi vakit geçireceğime eminim.
- Durun! Yüzüğümü göstereyim mi? - Evet! Bu yüzüğü görmek istiyorum!
- Bakalım. - Ayağa kalkmam gerek Asa Jane.
Tanrım.
- Muhteşemmiş. - Teşekkür ederim!
Bayıldım.
Aferin Kwame.
Evet!
O kadar küçük yüzüğü nasıl buldun?
Aynen! Parmakları çok incedir.
O kadar küçük yüzük ölçüsü olduğunu bilmezdim.
Evet, aferin sana Kwame. Çok beğendim.
Kwame inanılmaz yetenekli biri. Ona da hep diyorum.
- Bu kadarı da yasak olmalı. - Abartma.
Eski profesyonel futbolcu, çok zeki, MBA mezunu.
Çok yaratıcı. Fotoğrafçılık yapıyor.
Çok da güzel bir sesi var. Odalardayken bana serenat yapmıştı.
- İnanmıyorum! - Vay!
İnanılmaz güzel bir şeydi.
O gün ona sırılsıklam âşık olmuştum ve iki gözüm iki çeşme olmuştu.
"Şimdi sende" falan dedi sonra.
"Hadi söyle" yaptı ama ben
öyle bir ağlıyordum ki "Tamam" falan oldum.
- Hangi şarkıydı? - Bir şarkı uydurduk.
Bana yazmıştı.
Evet.
- Enstrüman çalıyor musun? - Gitar çalıyorum.
- Vay. - Biraz da piyano çalabiliyorum.
- Birinin çalmasını bekleyen bir arpım var. - Evet, onu da çalarsın eminim.
- Bir teli koptu yalnız, bizim çocuklar... - Anladım.
Elimizdeki tellerle bir şeyler yaparız.
Ne iş yapıyorsun peki?
San Francisco'da bir yazılım şirketinin İş Geliştirme bölümünün başındayım.
- Uzaktan çalışıyorsun yani. - Uzaktan çalışıyorum, evet.
Evden çalışıyorum, arada da Rocky'yle ilgileniyorum.
Nerede yaşayacağınızı konuştunuz mu?
- İyi soruydu. - Nerede yaşayacağız?
Seattle'da kahve içemezsin.
- Portland'da mı yaşıyorsun? - Evet. Portland'dayım.
Seattle'ın Portland'a beş bastığını fark ediyor.
- Evet. - Tabii.
Öyle. O stüdyo dairene ikiniz birden sığmazsınız.
Küçük Pembe Saray.
Bilmez miyim?
Pembe kahve makinen var ama kahve bile içmiyorsun.
- Sadece pembe diye almışsın. - Aynen. Beni çok iyi tanıyor.
Chels, pembeleri atman gerekebilir.
- Bu evi pembe yapmayacağız. - İyi bari.
Kwame! Seninle biraz yalnız konuşabilir miyiz?
- Evet, tabii. - Tamam.
Kwame'yle tokalaşmak veya ona sarılmak ister misiniz?
- İsterseniz. - Seni seviyorum.
- Çak hadi. - Çak.
Çok güzel, memnun oldum.
Onlarla yine görüşeceğiz, tamam mı?
- Evet. - Çok vaktimiz var.
- Umarım ailenin bir parçası olur. - O zaman ona sarılabilirim.
Bak ya...
- Sert çıktı. - Zorlu bir izleyici kitlesi.
Kwame, beni yetiştiren güçlü, güzel ve bağımsız kadınlar olduğunu biliyor.
Umarım onların onayını alırım. Umarım ilişkimizi tasvip ederler.
Onların fikirleri benim için çok önemli.
Ve iyi geçmesini çok istiyorum.
Anlat bakalım, Rocky'yi nasıl buldun?
Köpek sever misin?
Köpekleri çok severim.
Karşılaştığım tüm köpekler arasında Rocky...
- Çok sakindir. - Evet, ilk beşime girer.
Sen de görmüşsündür, Chelsea'nin her şeyi o.
- Evet, öyle. - O köpek çok önemlidir.
Küçükken köpeğin oldu mu hiç?
Ben Gana'dayken bir sincabım olmuştu.
- Evcil bir sincap. - Evcil bir sincap, aynen.
Çağırdığında geliyor muydu?
- "Gel bakalım sincap." - Evet.
Onunla aranın iyi olması çok hoş.
ABD'ye geldiğinde
kaç yaşındaydın peki, anlatır mısın?
Sekiz yaşındaydım.
Havaalanında erkek ve kız kardeşimleydim.
- Kardeşlerin var demek? - Evet.
- En büyükleri misin? - En küçükleriyim.
- Öyle mi? Tamam. - Evet.
Biliyorsundur eminim. Chelsea anlatmıştır. Çok geniş ve birbirine bağlı bir aileyiz.
- Evet. - Çok yakınızdır.
Çok güzel.
Umarım ailece vakit geçirmekten hoşlanırsın.
Çünkü çok görüşürüz. Evet.
- Öyleyiz. - Her zaman söylüyor bunu.
Pazar akşamları yemekte bir araya geliriz.
- Sahi mi? Anladım. - Evet.
Çok güzel. Bizde hiç öyle olmadı.
Ben ve ailem hiç aynı masada yemek bile yemedik.
Kötü bir anlam da çıkarmıyorum. Yaşam tarzımız öyleydi.
- Tabii. - Yani.
Akşam yemeklerinde toplandığımız bir ailem olmadı.
Güzel işte, artık olacak.
- Bunun şerefine içelim. - İçelim.
- Çok sağ ol. - Ne demek.
- Aramıza hoş geldin. - Teşekkürler.
Chelsea'nin ailesiyle sorunsuz bir akşam geçirdik bence.
Bana sarılmalarına bakılırsa onaylarını aldığımı söyleyebilirim.
- Çok güzel, değil mi? Çok sakin. - Evet.
Dağlar görünüyor.
Çok güzel. Evin bu yönünü seviyorum.
Su, mavi gökyüzü, dağlar.
Güzelliğiyle insanın ağzını açık bıraktırıyor.
Öyle.
Macerayı severim ben. Hayatı ve hayatta cesurca adımlar atmayı da.
Bu da benim için yeni bir macera olacak. Buna böyle bakıyorum.
Portland'ın neler sunabileceğini gördüm.
Belki de başka bir yere taşınma, yeni yaşam tarzı deneme vakti gelmiştir.
Bunu da eskisi kadar benimseyebilirim.
Bence etrafa gezinip biraz civarı inceleyelim birlikte.
Ortamın havasına, bize nasıl hissettirdiğine bakarız.
Tabii bütçemize falan da bakarız.
Güzel olur.
DÜĞÜNLERE 7 GÜN KALA
GELİNLİK MAĞAZASI
Çok güzelmiş.
Çok tatlı.
Harika bir mağazaya benziyor.
İnanmıyorum. Nereye baksam dantel görüyorum.
Evlenmeme bir hafta kaldı.
Gelinliğimi seçmeye geldim.
Baskı yok.
Neler oluyor şu an yahu?
Koyu renkler tenime daha çok yakışıyor.
Cuk diye oturdu resmen.
Biraz kontrast yaratalım.
- Anladın mı? - Hoşuma gitti bu.
Daha koyu mavi.
Beğendim. Gece mavisi gibi.
Bayıldım!
- Jackie'yle konuştun mu? - Dün biraz konuşmuştuk.
- Tamam. - Neler olduğunu pek anlamadım.
- Ama bir sorunu var belli ki. - Evet.
Açıkçası burada olmasını umuyordum.
Buraya gelmemesine çok şaşırdım. Sonuçta evlilik söz konusu.
Burada olacağını düşünmüştüm. Hâlâ bu yolda ilerleyeceğini düşünmüştüm.
Umarım sorunlarını aşabilirler.
- Gömleğe bak be! - Yakıyorsun!
Özel bir şey istiyorum. Jilet gibi olsun, siyahi James Bond gibi.
- Şöyle çekileyim ben. - Yıkılıyorsun.
Çok şirin.
- Güzelmiş. - Çok güzel.
Bana biraz bohem kaçıyor.
Önemli değil, çok dar zaten.
Chelsea.
- Vay, tiplere bak sen. - Aynen.
Telefonun arka planına mı koydun hemen? Ah be!
Bir haftaya evleniyor.
Dostum!
- Brett vitesi artırmış. - Dostum.
- Bir saniye. - Benim telefonda biz yokuz.
- Tiff mesaj atmış hatta. - Ne diyor.
"Jackie gelmedi."
Jackie gelinlik provasına gelmemiş.
Onun nişanlısı. Tiff, provaya gelmediğini söyledi.
Tüh be.
"Marshall orada mı?" diye sormuş. Evet, dedim.
Onda görüp de "İşte evlenilecek kadın" dediğin bir şey var mı?
- Her şeyi yapabileceğimi hissettiriyor. - Evet.
Öyle.
- Öyle bir... - Biraz konuşabilir miyiz?
- Konuşabilir miyiz? - Şimdi mi?
- Olur. - Kusura bakmayın.
- Tabii. - Ne demek.
Tiff demin mesaj attı da.
Jackie'nin gelinlik provasına gelmediğini yazmış.
Hadi ya?
Peki.
Haberin olsun dedim.
Sonradan sürpriz olmasın sana.
Tamam.
- Söylediğin için sağ ol. - Tabii, ne demek.
Sağ olasın.
Merhabalar.
- Nasılsın? - İyiyim. Sen nasılsın?
- Bana çiçek mi aldın? - Sana çiçek aldım.
Çok naziksin.
İnanmıyorum, çok güzelmiş.
- Romantik bir adamımdır, anladın mı? - Vay canına.
Öncelikle özür dilemek istiyorum.
- Tamam. - Ben de insanım.
Ben seninle nihayet tanıştığım için çok gergindim.
Daha fazlasını söylemeliydim ama daha iyi şekilde söylemeliydim.
Sana çok değer verdiğim için geriliyorum.
Seni kaybetmek en büyük pişmanlığım.
Seni seviyorum.
Birlikte olmak istiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna