‪(ความเดิมตอนที่แล้ว)
‪นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด ผมรักคุณ
‪ฉันก็รักคุณ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- ไง
‪คุณชอบฉัน
‪- ฉันมีความสุขและฉันรักคุณ ‪- ผมก็รักคุณ ทิฟฟานี่
‪บลิส คุณคือทุกอย่างที่ผมตามหามาทั้งชีวิต
‪แต่งงานกับผมนะ
‪ค่ะ
‪ฉันหมั้นกับแซคแล้ว
‪ฉันรู้สึกว่าลึกๆ ฉันรู้ว่าเขาคือคนที่ใช่
‪เมื่อรู้ก็คือรู้
‪ฉันรักคุณมาก แต่ฉันก็ยังกังวล ‪เรื่องการเป็นตัวเลือกที่สอง
‪ฉันต้องการเวลา
‪ผมไม่ได้สละสิ่งที่ผมต้องการ ‪แต่ผมกําลังประนีประนอม
‪ขอต้อนรับสู่ชีวิตแต่งงาน
‪- โอเค ‪- คุณอยากลงหลักปักฐานไหม
‪เธอควรจะมีงานแต่งที่ดีที่สุดในชีวิต
‪แต่นี่ไม่ใช่
‪นี่มันไม่ใช่
‪คุณไม่อยากนั่งคุยตรงนี้ ‪คุณพูดว่า "ผมจะไปละ"
‪จะให้ผมทํายังไง
‪จมอยู่ในความรู้สึกและนอนข้างๆ
‪คนที่บอกว่าผมไม่แมนพองั้นเหรอ
‪เราไม่มีเซ็กซ์กัน
‪มันแปลกที่เห็นคนที่เราใส่ใจอยู่กับคนอื่น
‪- คุณคิดว่าตัวเองดีกว่าใคร ‪- คุณคุยกับพ่อหนุ่มขี้แยที่จบเอ็มบีเอ
‪ถ้าคุณคิดว่าจะลุกไปคุยกับมาร์แชลล์
‪ว่า "แต่งค่ะ" งั้นก็เชิญเลย
‪แต่ถ้าคุณไม่รู้สึกในใจว่า ‪คุณจะแต่งงานกับมาร์แชลล์จริงๆ
‪งั้นก็เลือกผมสิ
‪(สิบวันก่อนวันแต่งงาน)
‪ฉันดีใจที่ทุกคนชอบรองเท้าฉัน ‪นั่นคือสิ่งสําคัญที่สุด
‪ผมรักแจ็คกี้
‪ผมไม่เคยมั่นใจอะไรมากเท่านี้ในชีวิต
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ‪แจ็คกี้กับผมเกิดมาเพื่อกันและกัน
‪ฉะนั้น สถานะเราตอนนี้ ‪ผมตกใจมาก ผมพูดไม่ออก
‪และมันเจ็บ
‪ผมเปลี่ยนจากความมั่นใจ แน่ใจมาก...
‪ในทุกอย่างที่ผมเคยทําในชีวิต ‪ไปเป็นไม่แน่ใจ
‪และไม่ชัดเจนได้ยังไง
‪อยากดื่มอะไรไหม น้ําไหม
‪ค่ะ ขอน้ําหน่อย
‪ฉันเหนื่อย
‪ฉันเหนื่อยมาทั้งวัน
‪คุณรู้สึกยังไงบ้าง
‪หลังจากเจอคนอื่นๆ คืนนี้...
‪ผมอยากให้คุณบอกผมมาชัดๆ
‪คุณต้องการอะไรจากผม ‪ผมจะได้รู้ต่อจากนี้ เท่านั้นแหละ
‪ให้ตายสิ อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย
‪สมองฉันล้าไปหมดแล้ว มาร์แชลล์
‪เกือบเที่ยงคืนแล้ว
‪เราคุยกันพรุ่งนี้ได้ไหม
‪ถ้าคุณต้องการแบบนั้นก็ได้
‪คุณทําได้ดีแล้ว ‪ฉันไม่คาดหวังอะไรจากคุณ
‪ฉันว่าที่คุณทําอยู่มันดีแล้ว
‪ผมถูกทิ้งไว้กับคําถาม
‪จากฉันเหรอ
‪หรือในใจคุณมีคําถามนั้นอยู่แล้ว
‪จากคุณ
‪ฉันนึกว่าเราโอเคกันแล้ว ‪ฉันนึกว่าเราจบกันด้วยดี
‪คุณตาสวยนะ
‪ขอบคุณ
‪เบรตต์ให้คําแนะนําที่ผมไม่รู้ว่าจําเป็น
‪ถึงเวลาที่ผมจะต้องปกป้อง...
‪ความรู้สึกตัวเอง ‪และไม่โกหกหรือเปลี่ยนแปลงอะไร
‪ตามความรู้สึกของคุณอีกต่อไป
‪เข้าใจได้
‪บอกมาว่าคุณต้องการอะไรจากผม ‪ผมจะได้ไม่ต้องเดาทั้งคืน
‪และเดาต่อเมื่อเราตื่น คุณออกไปก่อนผมตื่น
‪แต่ฉันกลับมาบ้านเสมอ
‪แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า ‪ผมจะไม่คิดทั้งวัน
‪ฉันมีวันที่ไม่สบายใจ
‪ฉันระบายอารมณ์กับหลายคน
‪ที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าพูดอะไรไปบ้าง
‪และฉันอยากไปนอนแล้ว
‪ผมเหนื่อยพอๆ กับคุณนั่นแหละ
‪พรุ่งนี้ผมต้องไปเรดมอนด์
‪- เราโอเค ‪- เราไม่โอเค
‪ผมอยากรู้ว่าคุณต้องการอะไร ‪ผมจะได้ก้าวต่อไป
‪ฉันบอกคุณสิ่งที่ฉันต้องการไปแล้ว ‪นั่นคือเหตุผลที่คุณไป
‪- แต่... ‪- ฉันจะไม่พูดอีก
‪ตัวอย่างเช่นอะไรบ้างล่ะ
‪ให้ตายสิ ฉันยกตัวอย่างตอนเที่ยงคืนไม่ได้
‪มาร์แชลล์
‪ฉันคิดว่าคุณเป็นคนดี ‪ฉันว่าคุณน่ารักมาก
‪แค่รักฉันก็พอ
‪แค่รักฉันนะ
‪(วิวาห์แปลกหน้า)
‪(เก้าวันก่อนวันแต่งงาน)
‪- ขอดูแหวนหน่อย ‪- ใช่
‪- สวยจัง ‪- บางครั้งฉันก็ลืมไปว่าใส่อยู่
‪ผมบอกบลิสว่าผมโตมายังไง
‪และผมมาจากไหน ก็เรื่องหนึ่ง
‪แต่ผมว่ามันเป็นคนละเรื่อง ‪เมื่อเธอเจอครอบครัวผม
‪พวกเขาสําคัญกับผม ‪และเธอก็สําคัญกับผม
‪ผมคิดว่าเมื่อทุกอย่างจบลง ‪เมื่อเราใกล้ถึงความตาย
‪ครอบครัวคือสิ่งเดียวที่เรามี
‪รูปนี้ถ่ายเมื่อไหร่คะ
‪นั่นแซคกับแม่ของเราที่งานแต่ง
‪ดูสิว่าน่ารักแค่ไหน
‪งานรับปริญญานิติศาสตร์
‪คุณดูมีความสุขมาก ‪คุณพูดว่า "ครับ ผมเรียนจบแล้ว"
‪ผมรู้สึกแบบนั้นเลย
‪พวกคุณน่ารักมากที่มาเป็นกําลังใจให้เขา ‪นั่นมีความหมายมาก
‪- จริง ‪- อะไรทําให้เขาโดดเด่นสําหรับคุณ
‪- ฉันพอจะรู้... ‪- ฉันจะเริ่มตรงไหนดี
‪แต่ฉันอยากรู้
‪โห มีหลายอย่างเลย ‪เห็นได้ชัดว่าเขาฉลาดมาก
‪เขาเป็นคนใจดีด้วย
‪เขาเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันจริงๆ
‪คนคนหนึ่งต้องมีใจเข้มแข็ง ‪จึงจะสามารถเลือกทําบางอย่าง
‪ในขณะที่เลือกทําบางอย่างได้ง่ายกว่า
‪พ่อฉันมีวัยเด็กคล้ายๆ กัน
‪และเขาก็เลือกเส้นทางที่แตกต่าง ‪และมันไม่ง่ายเลยที่จะทําแบบนั้น
‪ฉันจึงชื่นชมเขามาก
‪เขาจะไปในทางอื่นก็ได้
‪แต่เขาเลือกเส้นทางที่ดีเสมอ ‪และให้ความสําคัญกับทุกคนก่อนตัวเอง
‪เราภูมิใจในตัวเขามาก
‪ค่ะ ในช่วงเวลาที่ยากลําบาก ‪นั่นคือตอนที่ตัวตนที่แท้จริงของเราออกมา
‪ตัวตนจริงๆ
‪และฉันคิดว่าเขาเปิดเผยเรื่องต่างๆ
‪เขาจริงใจมากและฉันรู้สึกว่าฉันไว้ใจเขาได้
‪ฉันจริงจังกับการแต่งงานและความทุ่มเท
‪ฉันว่าเวลาที่คนพูดว่า "ถ้ารู้สึกว่าใช่ มันก็ใช่"
‪การรู้สึกว่าเป็นตัวของตัวเองกับใครสักคน
‪ได้อย่างเต็มที่ เป็นเรื่องที่ดีมากๆ
‪ฉันไม่เคยเจอประสบการณ์แบบนี้มาก่อน
‪ค่ะ ฉันรักเขาจริงๆ ‪และฉันนับถือเขาในฐานะคนคนหนึ่ง
‪และค่ะ ฉันไม่เคยเจอใครเหมือนเขา
‪- ฉันชอบเธอ ‪- ฉันก็ชอบเธอ
‪ฉันว่าพวกเธอเหมาะสมกันมาก
‪พอเห็นพวกเธอ เราพอมองออกจากสายตาเขา ‪สายตาของเขาบอกทุกอย่าง
‪แซคดูมีความสุขมากเลย
‪ใช่
‪ทันสมัยมาก
‪อะไรเหรอ
‪นี่ไง
‪นั่นน่ะเหรอ
‪ฉันชอบกางเกงตัวนี้มาก ชอบมากๆ
‪ฉันจะซื้อทั้งสองตัว สองตัวนี้
‪อ้อ ฉันอยากลองกางเกงขี่จักรยานด้วย
‪ที่รัก ข้างหลังคุณมีเสื้อผ้าเพียบ
‪- คุณอยากไป... ‪- ความี คุณชอบเสื้อผ้าขนาดนี้...
‪- กางเกงขี่จักรยาน คุณควรลอง ‪- แน่นอน
‪เยี่ยม
‪(เชลซี อายุ 30 ‪นักแก้ไขความบกพร่องในการพูดของเด็ก)
‪ตอนที่เราตื่นขึ้นมาเช้านี้
‪สิ่งแรกที่ผมพูดกับเชลซีคือ ‪"นี่ คุณโอเคไหม เป็นไงบ้าง"
‪เธอตอบผมว่า "ฉันฟังดูโอเคเหรอ ‪หรือฉันดูโอเคเหรอ"
‪แทบจะเป็นการเผชิญหน้ากันแล้ว ‪มันทําให้ผมรู้สึกแปลกๆ
‪เพราะเธอทําแบบนั้นมาแล้วสองสามครั้ง
‪ผมพยายามทําสิ่งดีๆ แล้วจู่ๆ ก็รู้สึก
‪เหมือนผมเป็นคนเลว ‪หรือผมเป็นคนทําลายเวลาเช้าของเธอ
‪และมันก็...
‪มันรับได้ยาก
‪- โอเค ‪- อือ ดูดี
‪ฉันว่าฉันอาจจะซื้ออีกตัว
‪โอเค เอาเลย ทําอะไรก็ทํา
‪คุณคิดว่ามันจะร้อนกว่านี้ไหม
‪ใช่หรือไม่
‪- ไม่ ‪- ค่ะ
‪- ฉันกําลังสนุกกับคุณ ‪- งั้นเหรอ
‪- ใช่ ‪- ดี
‪- เอาละ แล้วเจอกัน ‪- แล้วเจอกัน
‪เรากําลังเข้าสู่ช่วงสุดท้าย
‪และผมกําลังรู้สึกหลายอย่าง ‪ผมพยายามหาช่วงเวลา
‪ที่ผมจะอยู่คนเดียวได้ ‪แต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ผมก็อยู่ในพื้นที่ของเธอ
‪บางครั้งมันก็รู้สึกอึดอัดนะ
‪คุณดูแกร่ง
‪แค่พูดว่า "คุณสวย" ก็พอ
‪- ว่าไงนะ ‪- "ดูแกร่ง" ฉันไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร
‪- แปลว่ามันดูดี ‪- ฉันชอบนะ
‪ชอบคํานี้
‪คราวหน้าผมจะพูดว่า "คุณสวย"
‪- ผมขอโทษนะ ‪- ล้อเล่นน่า
‪การชมคุณเป็นวิธีเดียวที่ผมรู้
‪ไม่เป็นไร เดี๋ยว
‪- โอเค ‪- เรายังกินสตรอว์เบอร์รีไม่เสร็จ
‪ได้เลย
‪- โอเค ป้อนสตรอว์เบอร์รีให้หน่อยสิ ‪- ได้
‪บอกฉันสิว่าคุณรักฉันแค่ไหน
‪- อ้ํา ‪- ดีค่ะ
‪ให้ฉันป้อนคุณไหม
‪ผมกินพอแล้ว ที่รัก ผมพอแล้ว
‪โอเค
‪คุณกินแล้วเหรอ ยังหรอกน่า
‪- ผม... ‪- กินแล้วเหรอ ไม่รอฉัน
‪ผมกินทุกครั้งที่คุณเข้าไปเปลี่ยนชุด
‪อ้อ ฉันขอโทษ
‪- ไม่เป็นไร ‪- ใช่แล้ว
‪ทําไมฉันต้องรอเป็นอาทิตย์
‪- ผมเข้าใจ ‪- ฉันแค่อยากแต่งเลย
‪แต่ถ้าเรามองความจริงกันสักหน่อย
‪เมื่อเช้าเราไม่เข้าใจกันนะ
‪- และ... เลิกยิ้มได้แล้ว ‪- โทษที ฉันทนเห็นคุณจริงจังไม่ได้
‪ผมพยายามจะจริงจังกับคุณ
‪ฉันรู้ ฉันเข้าใจ ฉันขอโทษ ‪ฉันไม่รู้ว่าฉันยิ้มทําไม
‪- ผมก็ไม่รู้ ‪- คุณน่ารักจริงๆ
‪ฉันมองหน้าคุณไม่ได้
‪- โอเค งั้น... ‪- เอาละ ฉันจริงจังแล้ว
‪เอาละ งั้น...
‪เมื่อเช้า... เราตื่นมา
‪คุณรู้สึกไม่ดีเลย ‪ผมรู้ว่าคุณรู้สึกไม่ค่อยดี
‪ผมเลยถามว่า "คุณรู้สึกยังไงบ้าง
‪เป็นอะไรไหม"
‪- คุณตอบผมว่ายังไง ‪- ฉันไม่รู้
‪คุณตอบว่า "ฉันฟังดูโอเคเหรอ" ‪บอกผมสิว่ามันฟังยุติธรรมไหม
‪คุณไม่คิดถึงสิ่งที่คุณพูด ‪แบบว่า "ช่างมัน ฉันจะพูด"
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจว่าคุณ ‪ฉันเครียดก็เลยหงุดหงิด
‪ผมอยากช่วยคุณ
‪จะชวนทะเลาะกันใช่ไหม ‪ได้ ฉันจะทะเลาะด้วย
‪- โอเค ‪- เตรียมตัวเลย
‪เอาเลย ว่ามาเลย เอาเลย
‪- เอาสิ ‪- มันดูไม่ดีเลย
‪ดูไม่เห็นใจกันเลย
‪ฉันเข้าใจทุกอย่าง ‪แต่คุณไม่จําเป็นต้องจับผิดทุกอย่าง
‪ผมไม่ได้จับผิด ผมกําลังบอกคุณ ‪ว่าคุณจัดการเรื่องต่างๆ ยังไง
‪คุณพูดยังไงหลังจากคุยกัน ‪คุณชอบชวนทะเลาะมาตลอด
‪มันรู้สึกเหมือนทุกอย่างต้องทะเลาะ
‪ฉันแค่พูดตรงๆ
‪ฉันแค่เปิดเผย ฉันไม่ชอบเก็บกดไว้ในใจและ...
‪ฉันไม่ทําแบบนั้น
‪พูดตรงๆ กับชวนทะเลาะมันต่างกันมากนะ
‪"ฉันดูโอเคหรือฟังดูโอเครึเปล่าล่ะ"
‪นั่นไม่ใช่พูดตรงๆ นั่นคือการชวนทะเลาะ
‪ผมพยายามนะ
‪- ผมพยายามอยู่นะ ‪- ฉันรู้ว่าคุณพยายาม
‪ไม่มีช่วงเวลาไหน
‪ที่ผมจะไปหลบและมีความสงบได้บ้าง
‪ผมไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย
‪แต่คุณมี ถ้าคุณเครียด คุณก็ไปอยู่กับแม่ได้
‪คุณไปเดินเล่นกับร็อกกี้ได้
‪สิ่งเหล่านั้นช่วยให้คุณกลับมาเป็นตัวเอง
‪ผมไม่มีอะไรเลยที่จะช่วยให้ผมกลับมาเป็นตัวเอง
‪ไม่มีเลย
‪จะให้ผมขับรถสามชั่วโมงไปพอร์ตแลนด์
‪แล้วนอนบนเตียงของผม ‪หายใจลึกๆ แล้วค่อยกลับมาเหรอ
‪โอเค
‪ฉันก็อยากให้คุณทําได้
‪มันยากเพราะเมื่อคิดถึง
‪ช่างหัวทุกอย่างที่ผมพูดว่าผมสละ
‪ช่างหัวพอร์ตแลนด์ ช่างมัน
‪ผมทิ้งเรื่องพวกนั้นไปได้เพราะคุณจะชดเชย
‪ความสุขให้ผมมากพอ
‪แต่สองสามวันมานี้ ‪มันยากมาก มันเครียด
‪ใช่ค่ะ
‪และตอนนี้เราต้องเป็นกําลังใจให้กันยิ่งกว่าเดิม
‪ผมรู้ว่าเราจะทะเลาะกัน ‪รู้ว่าเราจะมีช่วงเวลาที่ยากลําบาก
‪แต่ผมแค่อยากให้เราอยู่กันอย่างสงบสุข ‪เท่านั้นเอง
‪นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการจากคุณ ‪และตอนนี้เราแค่ไม่มี
‪เราจะต้องยืนอยู่ในพิธีแต่งงาน ‪และเชื่อใจกันมาก
‪จนเราเต็มใจที่จะทําแบบนี้และช่วยกันหาทางออก
‪ในทุกๆ วัน
‪เราจะไม่เปลี่ยนตัวตนของเรา
‪ฉันรักคุณในสิ่งที่คุณเป็น ‪และฉันเชื่อว่าคุณรักฉันในสิ่งที่ฉันเป็น
‪ใช่
‪แต่ใกล้จะถึงวันสําคัญแล้ว
‪คุณเห็นตัวเองยืนอยู่ในพิธี ‪และตอบ "ตกลง" ได้รึเปล่า
‪ที่รัก
‪คุณเห็นตัวเองทําไหม
‪เห็นสิ ถ้าไม่ ผมคงไม่อยู่ในการทดลองนี้แล้ว
‪เราได้ยินเรื่องดีๆ เกี่ยวกับคุณ ‪เราเลยตื่นเต้นที่ได้เจอคุณ
‪- โอเคค่ะ ‪- ใช่
‪เบรตต์โทรหาผมแล้วบอกว่า ‪"ฉันเจอคนที่ฉันรักและกําลังจะแต่งงาน"
‪ผมแบบว่า "อะไร"
‪นายหายไปหนึ่งเดือน กลับมา และหมั้นแล้ว
‪อะไรเหรอ
‪อะไรคือปัจจัยในการตัดสินใจว่า ‪ "เอาละ ฉันจะทําแบบนี้"
‪เพราะมันเป็นเรื่องใหญ่
‪มีหลายครั้งในการเดตที่ฉันไม่เคยรู้สึกว่า
‪ผู้หญิงที่ฉันคุยด้วยเคยนั่งลงและเข้าใจฉัน
‪และไม่ใช่แค่เข้าใจ แต่อยากไปถึงขั้นบอกว่า
‪"ฉันอยากดูแลคุณ
‪และอยากช่วยให้คุณเป็นคนที่ดีขึ้น"
‪กับเบรตต์ฉันรู้สึกว่าฉันคุยกับเขาได้ทุกเรื่อง
‪เช่น ค่านิยม ครอบครัว การเงิน ประวัติศาสตร์ ‪เขายอมให้ฉันเป็นตัวของตัวเอง
‪เพราะฉันรู้สึกว่าฉันเดตมาหลายคน
‪ฉันรู้ว่าฉันกําลังมองหาอะไรอยู่
‪ฉันต้องการคนที่เข้าใจการดิ้นรน
‪แต่ไม่อยู่นิ่งกับชีวิต พยายามที่จะ
‪ปรับปรุงชีวิตอยู่เสมอ ‪และนั่นคือสิ่งที่ฉันเห็นในตัวเขา
‪ฉันเป็นคนประเภทที่จะผลักดันตัวเองต่อไป
‪- และฉันต้องการผู้ชายที่เหมือนกัน ‪- เขาเป็นแบบนั้น
‪- แน่นอนที่สุด ‪- ใช่
‪ยิ่งเราเริ่มคุยกัน ฉันก็ยิ่งรู้ว่า
‪เธอเป็นคนจริงใจ รัก และห่วงใยคนอื่นแค่ไหน
‪และเมื่อเราเริ่มคุยกันเรื่องครอบครัว
‪ซึ่งเป็นเรื่องสําคัญกับฉันมาก
‪เพราะฉันเคยเดตกับผู้หญิงมาก่อน ‪ในแง่ของครอบครัว
‪ผู้หญิงเข้าใจฉันตอนนี้ ‪แต่ไม่เข้าใจภูมิหลังของฉัน
‪และเมื่อพวกเขาเห็นภูมิหลังของฉัน ‪พวกเขาตัดสินครอบครัวฉัน
‪และการตัดสินใจของครอบครัวฉัน ‪สิ่งที่พวกเขาทํา
‪ดังนั้นถ้าฉันจะพาใครเข้ามาในชีวิต
‪คนคนนี้ต้องเข้าใจตรงนั้น
‪และเหนือสิ่งอื่นใด ต้องสนับสนุนด้วย ‪และนั่นคือทั้งหมดที่ฉันได้จากเธอ
‪ฉันบอกเธอว่าฉันรู้สึกยังไง ‪สําหรับฉันมันคือการเปิดใจให้เธอ
‪แบบว่า "ผมมองเห็นอนาคตกับคุณ
‪และหลายๆ อย่างที่ผมกลัว
‪ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ําว่ากลัว
‪จนกระทั่งคุณเข้ามา และผมได้รู้จักคุณ"
‪แล้วก็...
‪ยังไงก็ตาม ฉันพยายามไม่ให้ซึ้งเกินไป
‪แต่เมื่อคิดถึงเรื่องครอบครัว
‪และการเริ่มครอบครัวใหม่
‪เธออยู่ตรงไหนในชีวิต ฉันอยู่ตรงไหนในชีวิต
‪ความทะเยอทะยานของเรา ‪ผู้หญิงผิวดําและ... นั่นแหละ
‪- มันสําคัญ ‪- ใช่
‪และพวกนายก็รู้ว่าครอบครัวฉันยากจน
‪และฉันอยากอยู่กับคนที่ทะเยอทะยาน ‪และมุ่งมั่นเหมือนฉัน
‪เราจะได้เติบโตไปด้วยกัน ‪และเริ่มต้นชีวิตใหม่เพื่อ...
‪เพื่อลูกและสิ่งที่พวกเขาจะทําได้
‪และส่งเสริมพวกเขาในสิ่งที่ฉันเคยขาด
‪เธอน่าทึ่งมาก เธอสุดยอดจริงๆ
‪เรามาดื่มให้ด้วยดีไหม จริงๆ นะ
‪นึกว่าครั้งแรก...
‪สุดยอด ใช่
‪- ตายแล้ว ‪- ดื่ม
‪- เยี่ยมมาก ‪- ขอบคุณ
‪ฟังดูเหมือนรักแท้ และผมดีใจกับคุณมาก
‪ฉันค่อนข้างมั่นใจ
‪ผมสังเกตสายตาที่คุณมองเบรตต์ ‪และเบรตต์ ฉันมองดู
‪สายตาที่นายมองทิฟฟานี่ ‪มันเป็นสิ่งที่สวยงามมาก
‪และคําพูดก็เป็นส่วนหนึ่ง ‪แต่การกระทําชัดเจนกว่านั้น
‪สายตาที่พวกคุณมองกัน ‪มันเป็นแรงบันดาลใจมาก
‪และการได้เห็นคู่รักผิวดําเป็นสิ่งที่สวยงาม
‪โย่ พวกคุณจะทําฉันร้องไห้แล้ว
‪- เราต้องดื่มให้น้ําตานั่นด้วย ‪- น้ําตาแห่งความสุข
‪(แปดวันก่อนวันแต่งงาน)
‪มีอะไรให้คุณ
‪- พระเจ้าช่วย ขอบคุณ ‪- ดอกไม้
‪น่ารักจังเลย สวยจังเลย
‪งานแต่งใกล้เข้ามาแล้ว
‪เมื่อเราใกล้ชิดกันมากขึ้น ‪มันก็จริงจังมากขึ้น
‪เรารับมือกับตัวแปรใหม่ๆ เช่น คนใหม่ๆ
‪พบเจอสมาชิกในครอบครัวของเรา ‪เพื่อนของเรา มันท้าทายมาก
‪น่ารักจัง ฉันไม่เคยมาที่นี่
‪ผมก็ไม่เคย
‪แต่ผมรู้ว่าผมรักเธอ ‪และผมอยากให้ไมก้าห์รู้ว่าผมรู้สึกยังไง
‪ฉันตื่นเต้นที่แม่คุณจะกลับมาที่นี่
‪- เหรอ ‪- ฉันชอบเธอ เธอส่งข้อความหาฉัน
‪- ไม่นะ ‪- พยายามหาข้อมูลทั้งหมด
‪- โอ้ จริงเหรอ ‪- ค่ะ
‪แม่พูดว่าอะไร
‪เธอแค่อยากได้ความเห็นฉันเรื่องชุดไปงานแต่ง
‪เธออยากรู้ว่าแม่ฉันจะใส่ชุดอะไร
‪- สลัดเหรอ ‪- ใช่
‪- แรงโน้มถ่วง ‪- ไม่เป็นไร
‪- ขอบคุณ ‪- คอร์นิชอน แอนโชวี่
‪ฉันรู้สึกว่าเราให้เวลากับตัวเองเต็มที่
‪ก่อนที่จะมั่นใจ ฉันรู้สึกว่าเป็นเรื่องดี
‪แสดงให้เห็นว่าเราอยากตัดสินใจให้ถูกต้อง
‪ฉลาดแน่นอน
‪แต่ก็ทําให้ผมกังวลมาก
‪ใช่
‪ถ้าเราจะแต่งงานกัน ฉันไม่รู้ว่าของของฉัน ‪จะเข้ากับชีวิตคุณไหม
‪เราต้องการบ้านใหญ่กว่านี้เหรอ
‪ค่ะ
‪บ้านผมค่อนข้างว่างเปล่า ‪หรือคุณคิดตรงกันข้าม
‪มันไม่มีตู้เสื้อผ้า
‪มันยากด้วย ‪เพราะของของฉันอยู่ในสกอตส์เดล
‪ผมรู้สึกว่าคุณอยากเก็บที่อยู่ในสกอตส์เดลไว้
‪เราทิ้งของหลายอย่างไว้ที่นั่น ‪เอามาแต่ของจําเป็นได้ไหม
‪ฉันกําลังคิดถึงเสื้อผ้า รองเท้า และอื่นๆ
‪- รู้ไหม ‪- คุณมีเสื้อผ้าอีกเท่าไหร่
‪หมายความว่ายังไง
‪ที่ทาวน์เฮาส์มันเยอะมากแล้ว
‪นั่นน้อยกว่า 40 เปอร์เซ็นต์ที่ฉันมี
‪ผมว่าสิ่งที่เราควรทําคือหาบ้านสามห้องนอน
‪แล้วอุทิศห้องหนึ่งห้องให้เสื้อผ้าคุณ ดีไหม
‪นั่นแหละ
‪คุณอยากแยกกันอยู่กับฉันไหม
‪- ไม่ ‪- ไม่เหรอ
‪ไม่แน่นอน ผมว่ามันแย่มาก
‪- อยากไปอยู่สกอตส์เดลกับฉันไหม ‪- ไม่
‪- เอ่อ... ‪- แต่ผมจะไป
‪ถ้าผมได้งานที่ทําจากระยะไกลทั้งหมด ‪ผมจะไปกับคุณที่นั่นแน่นอน
‪ผมจะไม่ย้ายไปที่นั่นแต่...
‪ผมจะไม่พูดอะไรมาก ผมจะไปแบบเปิดใจ
‪ว่าผมอาจจะย้ายไปที่นั่น
‪ผมอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
‪ฉันไม่อยากให้คุณอยู่ในที่ที่คุณไม่มีความสุข ‪สิ่งสําคัญคือคุณต้องพยายาม
‪- ใช่ ‪- ดูว่า...
‪และผมทําแบบนั้นได้
‪ถ้าเราไม่แต่งงานกัน เราจะทํายังไง
‪ฉันรู้สึกว่ามันยาก ‪ที่จะกลับไปใช้ชีวิตแยกกัน
‪ใช่ แน่นอน
‪ผมว่าผมคงเหงามาก
‪ฉันไม่ต้องการแบบนั้น ‪ไม่อยู่แล้ว ฉันรักคุณ
‪- ฉันไม่ต้องการแบบนั้น ‪- ผมก็รักคุณ
‪คุณทําให้ผมอยากเป็นตัวเองที่ดีที่สุด ‪ และนั่นเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ
‪เพราะผมไม่ได้รับแรงบันดาลใจ ‪หรือแรงกระตุ้นมาหลายปี
‪จากผู้หญิงหรือใครเลย
‪นั่นคือสิ่งที่ผมรู้ว่าผมขาดในชีวิต
‪คุณคือสิ่งที่ผมชอบที่สุดในโลก
‪ผมคงโกหกถ้าพูดว่าไม่กลัวที่จะเสียคุณไป
‪ฉันตื่นเต้นที่คุณจะได้เจอแม่กับพี่สาวฉัน
‪ใช่
‪ตื่นเต้นเหรอ
‪ใช่
‪ตอบแค่นั้นเหรอ คุณประหม่ามากเลยใช่ไหม
‪- ไง ‪- ไง
‪- สบายดีไหม ‪- ดูน่ารักมาก
‪ว่าไง แซค
‪- หวัดดีครับ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪คุณชื่ออะไร
‪- แอนนาลี ‪- แอนนาลี และ
‪- ทาทิอาน่า ‪- ทาทิอาน่า
‪- ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- เช่นกัน
‪แม่ของบลิสเพิ่งบินมาจากแอริโซนา
‪- หวัดดีครับ ‪- หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ร้องไห้แล้วเหรอ โอเค แม่
‪มันสําคัญสําหรับผม ‪ถ้าเราแต่งงานกัน
‪ผมควรมีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวของเธอ
‪ผมเลยกังวลนิดหน่อย
‪ใช่ ผมบอกบลิส ‪บลิสบอกว่า "ไม่มีอะไรต้องกังวล"
‪แต่ผมกังวลนิดหน่อย
‪อยากดูแหวนไหมคะ
‪- ดูสิ ‪- สวยมาก
‪ช่วยเล่าเรื่องการเดินทางมาถึงจุดนี้ ‪ให้เราฟังหน่อยได้ไหม
‪ครับ เราเจอกันในการทดลองทางสังคม ‪หรือการทดลองทางจิตวิทยา
‪- ผมไม่รู้ว่าจัดประเภทยังไง ‪- ทั้งสองอย่าง
‪โดยการทดลองนี้เราไม่เห็นอีกฝ่าย
‪ผมรู้สึกเหมือนเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้ว
‪พูดต่อไปค่ะ คุณคือคนที่ต้องเล่าเรื่อง
‪ใช่ บลิสกับผมถูกคอกัน ‪ตอนที่เราเริ่มคุยเรื่องหนังสือ
‪แล้วผมก็ตระหนักว่าเธอเฉลียวฉลาดแค่ไหน
‪และนั่นคือสิ่งที่ทําให้ผมสนใจเธอ
‪เธอฉลาดมาก เธอสวยมาก
‪เธอทะเยอทะยานและมุ่งมั่น
‪- ใช่แล้ว ระวังให้ดี ‪- เธอช่างคิด
‪มีผู้หญิงไม่กี่คนที่ฝันอยากไปดวงจันทร์ตอนอายุ 60
‪เวลาที่ผมมองตัวตนของเธอ ‪ผมไม่คิดว่ามีใคร
‪ที่จะร่วมสร้างสรรค์โลกนี้เคียงข้างผมได้เท่านี้
‪และเมื่อได้รู้จักนิสัยใจคอของเธอแล้ว ‪ก็น่าประทับใจมาก
‪เอาละ ทุกคน
‪- โอ้โฮ ‪- ซึ้งมากเลย ที่รัก
‪ทั้งหมดเป็นเพราะแม่ฉัน จริงๆ นะ
‪ขอบคุณ
‪ฉันดีใจที่คุณเห็นคุณค่าของเธอเพราะเธอ...
‪- ฉันพูดไว้ว่าจะไม่ร้องไห้ ‪- และพี่จะทําให้ฉันร้องไห้
‪เธอมีค่ามากกว่าทอง
‪เธอเป็นหนึ่งในคนที่สําคัญที่สุดในชีวิตฉัน
‪และนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการให้เธอ
‪ฉันต้องการคนที่จะรู้ว่าเธอมีค่ามาก
‪และปฏิบัติต่อเธอด้วยความเคารพ ‪ที่เธอสมควรได้รับ
‪เพราะเธอคือเจ้าหญิงของเรา
‪เธอคือเจ้าหญิงของเรา
‪ผมยังไม่เคยบอกรักผู้หญิงคนไหน
‪ตั้งแต่ผมอายุ 21
‪ทําไมล่ะ
‪มันยากที่จะพูด
‪ผมคิดว่าปกติผมไม่ใช่คนเปิดเผยความรู้สึก
‪แต่ผมรู้ว่าการเข้าไปในการทดลอง ‪ถ้าผมอยากจริงจัง
‪ผมจะต้องเปิดเผย ไม่ใช่กับแค่คนคนเดียว
‪แต่กับหลายๆ คน ‪และข้อเสียของการเปิดเผยความรู้สึก
‪กับหลายคนก็คือ
‪บางครั้งเราก็มีความรู้สึกต่อคน ‪มากกว่าหนึ่งคนในเวลาเดียวกัน
‪สุดท้ายผมต้องเลือกระหว่างผู้หญิงสองคน
‪ที่ผมไม่เคยเจอ
‪- และ... ‪- คุณกําลังบอกพวกเขาทุกอย่าง
‪- ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ‪- คุณบอกได้
‪ไม่รู้สิ ผมว่า...
‪ผมมองออกว่าการพูดถึงเรื่องนั้น ‪ทําให้บลิสอึดอัดใจ
‪- มันน่าอึดอัดมาก... ‪- ไม่เป็นไร
‪ใช่ เราอยากรู้
‪- เล่าไป ‪- เล่าต่อไป
‪เล่าต่อไป
‪สุดท้ายผมมีความรู้สึกกับผู้หญิงสองคน ‪ในเวลาเดียวกัน
‪ผมไม่เคยอยากอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น
‪มีความไม่แน่นอนมาก
‪ผมคุยกับบลิสแล้วว่า ‪ผมจะเหมาะกับครอบครัวคุณไหม
‪ผมไม่รู้จริงๆ ว่ามันจะได้ผลไหม ‪เมื่อเราเข้าสู่โลกแห่งความจริง
‪ไม่มีใครรู้ นั่นแหละประเด็น
‪ใช่
‪และ...
‪ใช่ ผมเคยตัดสินใจผิด
‪สุดท้ายผมรู้ว่าคนที่ผมเคยขอแต่งงาน
‪อยู่ที่นั่นด้วยเหตุผลที่ไม่ถูกต้อง
‪ผมเลยยกเลิก
‪- แล้ว... ‪- เอ่อ... อ้อ
‪ค่ะ ถามเขาเลย ใจร้ายกับเขาเต็มที่
‪สาดไวน์ใส่หน้าเขา เขาอาจสมควรโดน
‪เราไปคุยกันแป๊บนึงได้ไหม
‪แล้วอะไรทําให้คุณแน่ใจ ‪ว่าคุณอยากอยู่กับเธอ
‪เพราะครอบครัวเป็นส่วนสําคัญในชีวิตเธอ
‪และคุณบอกว่าคุณไม่แน่ใจว่า ‪คุณจะเข้ากับครอบครัวเราได้ไหม
‪คุณช่วยอธิบายเรื่องนั้นอีกหน่อยได้ไหม
‪ลักษณะที่ผมโตมา...
‪ผมโตมาในครอบครัวจน ไม่ค่อยมีความมั่นคง
‪ผมต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองแทบทุกอย่าง
‪แม่รักผมมาก
‪แล้วแม่เสียไปแล้ว แม่ผมไม่อยู่แล้ว
‪แต่ในอดีตผมเคยคบกับ
‪ผู้หญิงที่มาจากครอบครัวมีฐานะ
‪ซึ่งครอบครัวไม่ยอมรับผมเพราะลักษณะที่ผมโตมา
‪ผมคิดว่านั่นคือสิ่งที่ทําให้ผมกังวล
‪เมื่อได้ยินว่าครอบครัวคุณเป็นยังไง
‪ผมกลัวว่าจะไม่ได้รับการยอมรับ
‪- โรมิโอกับจูเลียตก็ไม่ได้ลงเอยกัน ‪- ใช่
‪พวกเขาพยายาม ‪พวกเขาหาทางแล้ว แต่มันไม่ได้ผล
‪นั่นเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทําให้ผมกลัว แต่พอผมเห็นเธอ
‪และเราเจอกันครั้งแรก
‪เธอเดินเข้ามาในห้อง ผมคิดในใจ "โอ้ ว้าว"
‪ผมรู้สึกผูกพันกับเธอทันที ‪ และเธอทําหน้าจริงจัง
‪เพราะเธอไม่อยากให้ผมรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
‪- ฉันไม่รู้ว่าฉันจะรู้สึกยังไง ‪- ใช่ แต่ผมรู้สึกได้
‪- ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน ‪- แล้วคุณรู้สึกยังไง
‪รู้สึกอบอุ่น
‪ครับ เป็นความรู้สึกอบอุ่น
‪- ใช่ ‪- บางครั้งมันก็เกิดขึ้นเอง
‪และรู้สึกว่าใช่และต้องคว้าโอกาสไว้
‪เธอมองเห็นตัวเองอยู่กับเขาได้ใช่ไหม
‪เธอเห็นแล้วว่าชีวิตเธอจะเป็นยังไง ‪เธอเห็นอนาคตตัวเองเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪เธอรักผมจริงๆ
‪และผมรู้ว่าคุณรัก ‪แม้ว่าเธอจะไม่อยากยอมรับก็ตาม
‪- ค่ะ ฉันรักคุณจริงๆ ‪- ผมรู้
‪ฉันคงไม่ตอบตกลง ‪ตอนที่คุณขอฉันแต่งงาน
‪หลังจากคุณหมั้นกับผู้หญิงคนอื่นถ้าฉันไม่รักคุณ
‪ยังไงก็เถอะ ฉันพูดเรื่องนั้นบ่อยมาก
‪ฉันชอบหยอกเล่น แต่มันก็จริง
‪แม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องที่เจ็บปวด
‪ไม่มีใครอยากรู้สึกดีเป็นอันดับสอง เราแค่...
‪เราแค่อยากรู้ว่าคุณจะคู่ควรกับเธอไหม
‪เรารู้ว่าคําพูดไร้ความหมายถ้าขาดการกระทํา
‪บลิสคงไม่จับมือคุณ
‪ถ้าไม่รักคุณจริง
‪เธอคงไม่ตอบตกลง
‪และแม่ไม่เคยเห็นลูกมองใคร ‪แบบที่ลูกมองเขา
‪และนั่นแสดงให้เห็นชัดเจน
‪มา ขอจับมือหน่อย
‪ฉันรู้สึกหลากหลายอารมณ์
‪ฉันรู้สึกหวงลูก ‪เพราะเป็นแม่ ฉันไม่อยากให้เธอเสียใจ
‪ในขณะเดียวกันฉันก็ต้องยอมรับว่าฉันเชื่อใจบลิส
‪ฉันคิดว่าเขา...
‪อาจจะเป็นเนื้อคู่ของเธอจริงๆ
‪ถ้ามีลูก แม่จะสอนวิธีเลี้ยงลูก
‪- ที่แม่จะส่งต่อให้ ‪- ครับ
‪ถ้าเรามีลูก เราจะมีแม่คนเดียวที่เลี้ยงให้
‪มันจึงสําคัญมากที่ต้องทําให้ได้
‪ถ้าลูกสาวฉันเลือกคุณ...
‪ฉันก็จะเป็นแม่คุณเหมือนกัน
‪ฉันดีใจมากที่เธอได้อยู่กับคนที่จะ...
‪ดูแลเธอในแบบที่เธอสมควรได้รับ
‪และฉันอยากมีหลานเยอะๆ
‪ฉันตื่นเต้น
‪ฉันตื่นเต้นมาก
‪ฉันตื่นเต้น คุณล่ะ
‪อือ ผมก็ตื่นเต้น ตื่นเต้นมาก
‪เรากําลังจะได้เจอครอบครัวฉัน
‪ความีย้ายจากพอร์ตแลนด์มาซีแอตเทิล ‪เขาต้องปรับตัวเยอะมาก
‪ครอบครัวฉันสนิทกันมาก
‪ฉันหมายถึงพวกเขาอยู่ห่างไปไม่ถึงสิบนาที
‪พวกเขาคุยกันทุกวัน พวกเขาเกี่ยวข้อง ‪กับชีวิตของกันและกันและของฉัน
‪เย้
‪ทุกคนทําให้ฉันจะร้องไห้
‪- สวัสดี ‪- หวัดดี
‪ยินดีที่ได้รู้จัก ‪เข้ามาสิ เชิญพบกับครอบครัว
‪ฉันอยากให้เขาเห็นภาพรวม ‪ฉันอยากให้เขาเห็นความเป็นไปได้
‪ฉันยอมทําทุกอย่างเพื่อให้เขามีความสุขที่นี่
‪พวกเขาจะรักเขา ฉันไม่กังวลนัก
‪(มิลารี่ - ป้าของเชลซี)
‪มีคนให้เจอเยอะมาก
‪พวกเขาเป็นครอบครัวที่เสียงดัง มีพลังเยอะ
‪เหมือนมีเชลซีหลายๆ คน ‪ผมมั่นใจว่าผมจะสนุกกับพวกเขา
‪- เดี๋ยวนะ อยากเห็นแหวนไหม ‪- ใช่ เดี๋ยว ขอดูแหวนหน่อย
‪- ไหนดูซิ ‪- ฉันต้องลุกขึ้นมา เอซา เจน
‪ตายแล้ว
‪- สวยมากเลย ‪- ขอบคุณ
‪ชอบมากเลย
‪เก่งมาก ความี
‪ใช่
‪หาแหวนเล็กขนาดนั้นได้
‪นั่นสิ นิ้วเธอเบอร์สาม
‪ไม่ยักรู้ว่านิ้วเล็กขนาดนั้น
‪ใช่ คุณทําได้ดี ความี ฉันชอบนะ
‪ความีเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุด ‪ฉันบอกเขาเสมอ
‪- มันน่าจะผิดกฎหมาย ‪- ไม่เอาน่า
‪อดีตนักฟุตบอลมืออาชีพ ‪ฉลาด จบปริญญาโทด้านธุรกิจ
‪เขาสร้างสรรค์มาก เขาเป็นช่างภาพ
‪เสียงเขาเพราะมากนะ
‪เขาร้องเพลงกล่อมฉันในห้องทดลอง
‪- ตายแล้ว ‪- ว้าว
‪และมันเป็นสิ่งที่งดงามที่สุด
‪เป็นวันที่ฉันตกหลุมรักเขา
‪ฉันร้องไห้และเขาบอกว่า "นี่คือส่วนของคุณ"
‪แบบว่า "เร็วสิ ร้องเพลง" และฉันแบบว่า...
‪ฉันร้องไห้หนักมากจนแบบว่า "โอเค"
‪- เพลงอะไร ‪- เราแต่งเพลงขึ้นมา
‪เขาแต่งเพลงเพื่อฉัน
‪ใช่
‪- คุณเล่นเครื่องดนตรีด้วยเหรอ ‪- ผมเล่นกีตาร์
‪- ว้าว ‪- ผมเล่นเปียโนนิดหน่อยด้วย
‪ฉันมีฮาร์ปอยู่ในบ้าน รอให้คนมาเล่น
‪ใช่ ฉันว่าคุณคงหยิบมาเล่นได้
‪- มันไม่มีสาย ก็เลย... ลูกๆ ฉัน... ‪- ครับ
‪เราจะใช้ประโยชน์จากสายที่มีให้คุ้มค่าที่สุด
‪แล้วคุณทํางานอะไร
‪ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายพัฒนาธุรกิจของบริษัทซอฟต์แวร์
‪ในซานฟรานซิสโก
‪- โอเค งั้นคุณทํางานจากระยะไกลสินะ ‪- ผมทํางานจากระยะไกล ใช่
‪ผมทํางานที่บ้านและคอยดูร็อกกี้
‪คุยกันหรือยังว่าจะไปอยู่ที่ไหน
‪- ใช่ ถามได้ดีมาก ‪- เราจะไปอยู่ไหนกัน
‪คุณจะเป็นคนไม่ดื่มกาแฟในซีแอตเทิล
‪- คุณอยู่ที่พอร์ตแลนด์ใช่ไหม ‪- ครับ ผมอยู่ที่พอร์ตแลนด์
‪เขารู้ว่าซีแอตเทิลเหนือกว่าพอร์ตแลนด์
‪- ใช่ ‪- แน่นอน
‪เรื่องจริง เพราะสตูดิโอเล็กๆ ของคุณ ‪จะไม่พอสําหรับสองคน
‪พระราชวังน้อยสีชมพู
‪ฉันรู้
‪คุณมีเครื่องชงกาแฟสีชมพู ‪แต่คุณไม่ดื่มกาแฟด้วยซ้ํา
‪- คุณแค่อยากได้สีชมพู ‪- ใช่ เห็นไหม เขารู้จักฉันแล้ว
‪เชลส์ เธออาจต้องกําจัดสีชมพูออกบ้าง
‪- เราจะไม่ทาสีทาวน์เฮาส์เป็นสีชมพู ‪- โอเค ดีแล้ว
‪ความี ฉันขอคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวได้ไหม
‪- ครับ ได้ครับ ‪- ใช่
‪เอาละ จะชนกําปั้นกับเขา ‪หรือกอดหรืออะไรก็ตาม
‪- ไม่เป็นไรนะ ‪- รักนะ
‪- ตีมือหน่อย ‪- ตีมือหน่อย
‪ชอบจัง ยินดีที่ได้รู้จัก
‪เราจะนั่งเล่นกับพวกเขาอีก
‪- ใช่ ‪- เรามีเวลาเหลือเฟือ
‪- หวังว่าเขาจะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ‪- นั่นคือตอนที่หนูกอดเขาได้
‪โอ้ นั่น...
‪- โหด ‪- ใช่ โหด
‪ความีรู้ว่าคนเหล่านี้คือผู้หญิงสวย แกร่ง ‪พึ่งพาตนเอง ที่เลี้ยงฉันมา
‪ฉันหวังว่าจะได้รับพรจากพวกเขา ‪ฉันหวังว่าพวกเขาจะอนุมัติ
‪ความเห็นของพวกเขาสําคัญกับฉันมาก
‪และฉันอยากให้มันเป็นไปด้วยดี
‪บอกหน่อยสิว่าคุณคิดยังไงกับร็อกกี้
‪คุณรักหมาไหม
‪ผมชอบหมา
‪ร็อกกี้น่ะ ในบรรดาหมาทุกตัวที่ฉันเคยเจอ
‪- มันค่อนข้างสบายๆ ‪- ใช่ สบายมาก
‪อย่างที่คุณเห็น มันมีความหมายกับเชลซีมาก
‪- ใช่แล้ว ‪- หมาตัวนั้น ใช่
‪คุณเคยเลี้ยงหมาไหม
‪ตอนผมอยู่ที่กานา เราเลี้ยง... ‪ผมเลี้ยงกระรอก
‪- เลี้ยงกระรอก ‪- เลี้ยงกระรอก ผมรู้
‪มันมาหาเวลาคุณเรียกไหม
‪- "นี่ กระรอก" ‪- ใช่
‪ดีจังที่คุณเข้ากับมันได้
‪เล่าให้ฟังหน่อยสิว่า...
‪คุณมาอเมริกาตอนอายุเท่าไหร่
‪ตอนนั้นผมอายุแปดขวบ
‪ผมอยู่ที่สนามบินกับพี่ชายและพี่สาว...
‪- คุณมีพี่ชายและพี่สาว ‪- ใช่ครับ
‪-คุณเป็นลูกคนโตเหรอ ‪- ไม่ ผมอายุน้อยที่สุด
‪- อายุน้อยที่สุด โอเค ‪- ครับ
‪ฉันมั่นใจว่าคุณอาจจะ...
‪อย่างที่เชลซีบอก ‪เราเป็นครอบครัวใหญ่ที่สนิทกันมาก
‪- ครับ ‪- สนิทกันมาก ก็เลย...
‪นั่นดีมากๆ เลย
‪หวังว่าคุณจะชอบใช้เวลามากๆ กับครอบครัว
‪- เพราะเราใช้เวลาด้วยกันมาก ‪- ครับ
‪- จริงๆ ‪- นั่นคือสิ่งที่เธอพูดเสมอ
‪มื้อค่ําวันอาทิตย์น่ะ เรามากินมื้อค่ําด้วยกัน
‪- เหรอครับ ครับ ‪- ใช่
‪เยี่ยมไปเลย ผมไม่เคยทําแบบนั้นเลย
‪ผมกับครอบครัวไม่เคยกินมื้อค่ําโต๊ะเดียวกันเลย
‪ผมไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องไม่ดี ‪มันก็แค่วิถีชีวิตของเรา
‪- ใช่ ‪- น่ะครับ
‪ผมจึงไม่เคยกินมื้อค่ํากับครอบครัว...
‪ดีเลย ทีนี้คุณก็จะได้กิน
‪- มา ดื่มให้หน่อย ‪- ดื่มให้หน่อย
‪- ขอบคุณมากนะ ‪- ครับ
‪- และเรายินดีที่ได้พบคุณ ‪- ครับ ขอบคุณ
‪ผมรู้สึกว่าเป็นคืนที่ประสบความสําเร็จ ‪กับครอบครัวเชลซี
‪ดูจากจํานวนกอดที่ผมได้รับ ‪พูดได้ว่าพวกเขายอมรับผม
‪- สวยดีนะ คืนนี้สงบมาก ‪- ใช่ อืม
‪มองเห็นภูเขา
‪สวยมากเลยที่รัก ‪นี่คือสิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับบ้าน
‪ผืนน้ํา ท้องฟ้าสีคราม ภูเขา
‪ความน่าทึ่งของที่นี่คือสุดยอด
‪ใช่
‪ผมเป็นคนที่ชอบการผจญภัย ‪ชีวิตและการใช้ชีวิตเต็มที่
‪นี่จะเป็นการผจญภัยครั้งใหม่สําหรับผม ‪และผมต้องมองแบบนั้น
‪ผมต้องมองว่าพอร์ตแลนด์มีอะไรบ้าง
‪ก็คงถึงเวลาย้ายบ้านแล้ว
‪คงถึงเวลาลองใช้วิถีชีวิตใหม่ๆ
‪และยอมรับมันเท่าที่ผมยอมรับวิถีชีวิตนี้
‪ฉันว่าเราควรไปสํารวจด้วยกัน
‪ดูว่าบรรยากาศเป็นยังไง เรารู้สึกยังไง
‪ตามงบที่เรามี อะไรแบบนั้น
‪โอเค
‪(เจ็ดวันก่อนวันแต่งงาน)
‪(เอแอนด์บี ร้านชุดเจ้าสาว)
‪สวยจัง
‪น่ารักจังเลย
‪ร้านนี้ดูดีมาก
‪ตายแล้ว ฉันเห็นผ้าลูกไม้เต็มไปหมด
‪อีกหนึ่งอาทิตย์ฉันก็จะแต่งงานแล้ว
‪ฉันมาที่นี่เพื่อเลือกชุดแต่งงาน
‪ไม่กดดันเลย
‪ชีวิตเหลือเชื่อ
‪ผมว่าสีเข้มขับผิวผมมากกว่า
‪โอ้โฮ พอดีเป๊ะ
‪ให้คุณเทียบความแตกต่าง
‪- เข้าใจที่ผมพูดหรือยัง ‪- ผมชอบสีนั้น
‪สีน้ําเงินเข้มกว่าเดิม
‪ผมชอบสีนั้น สีน้ําเงินเข้ม
‪ชอบมาก
‪- คุยกับแจ็คกี้หรือยัง ‪- ได้คุยกับเธอนิดหน่อยเมื่อวาน
‪- โอเค ‪- ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪- แต่รู้ว่าเธอกําลังไตร่ตรอง ‪- ใช่
‪และบอกตามตรง ฉันหวังว่าเธอจะมาที่นี่
‪ฉันแปลกใจที่เธอไม่มา ‪เพราะนี่คือการแต่งงาน
‪และฉันคิดว่าเธอจะมา
‪ฉันนึกว่าเธอจะยังทุ่มเท
‪ก็หวังว่าพวกเขาจะผ่านมันไปได้
‪- ตัวนี้ใช่เลย ‪- เอาเลย ไอ้เสือ
‪ฉันอยากได้อะไรพิเศษๆ
‪ฉันอยากดูสะอาดตา ‪เหมือนเจมส์ บอนด์ผิวดํา
‪- ฉันจะหลบให้นายดูกระจก ‪- นายดูดีมาก
‪น่ารักจัง
‪- สวยจัง ‪- สวยมากเลย
‪สําหรับเรามันอลังการนิดๆ
‪ไม่เป็นไร มันแน่นมาก
‪นี่เชลซี
‪- โอ้โฮ ดูพวกนายสิ ‪- ใช่
‪นายตั้งภาพเป็นพื้นหลังโทรศัพท์แล้วเหรอ โห
‪อีกอาทิตย์เดียวเขาก็จะแต่งงานกันแล้ว
‪ให้ตายสิ
‪- เบรตต์แบบว่า "ฉันต้องยกระดับ" ‪- ให้ตาย...
‪- เดี๋ยวนะ ‪- มือถือฉันไม่ใช่เรา
‪- ทิฟฟ์เพิ่งส่งข้อความมา ‪- เธอพูดว่าอะไร
‪"แจ็คกี้ไม่มา..." โอ้
‪แจ็คกี้ไม่ได้ไปลองชุดแต่งงาน
‪คู่หมั้นของเขา ‪ทิฟฟ์บอกว่า "เธอไม่ได้มาลองชุด"
‪บ้าจริง
‪แล้วเธอถามว่า "มาร์แชลล์มาไหม" ‪และฉันตอบว่า "มา"
‪มีอะไรที่เธอทําที่นายเห็นว่า ‪"เอาละ นั่นอาจเป็นเมียนายได้"
‪เธอทําให้ฉันรู้สึกเหมือนบินได้
‪- ใช่ ‪- ใช่แล้ว
‪- เธอแสดงตัวว่า... ‪- ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪- ขอคุยด้วยได้ไหม ‪- ตอนนี้เหรอ
‪- ใช่ ‪- ถ้าพวกคุณไม่ว่าอะไร
‪- โอเค ‪- ไม่เป็นไร
‪ทิฟฟ์เพิ่งส่งข้อความมา
‪บอกว่าแจ็คกี้ไม่มาลองชุดแต่งงาน
‪โอ้
‪โอเค
‪แค่จะบอกให้นายรู้...
‪จะได้ไม่ตกใจทีหลัง
‪โอเค
‪- ขอบใจที่บอก ‪- อือ ไม่เป็นไร
‪ขอบคุณมาก
‪สวัสดี
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ดีมาก เป็นไงบ้าง
‪- ดอกไม้ให้ฉันเหรอ ‪- ดอกไม้ให้คุณ
‪น่ารักจังเลย
‪ตายแล้ว ดีจัง
‪ผมเป็นคนโรแมนติกนะ
‪โอ้โฮ
‪ก่อนอื่นผมอยากขอโทษ
‪- โอเค ‪- ผมเป็นแค่มนุษย์
‪ผม...
‪ตื่นเต้นมากที่ในที่สุดก็ได้เจอกัน
‪ผมน่าจะพูดมากกว่านี้ ‪แต่ผมน่าจะพูดในทางที่ดีกว่านั้น
‪มันทําให้ผมกังวล ‪ว่าผมห่วงใยคุณมากแค่ไหน
‪ผมเสียใจที่สุดที่เสียคุณไป
‪ผมรักคุณจริงๆ
‪และผมอยากให้เราอยู่ด้วยกัน
‪(คําบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช)