POPRZEDNIO
Wspaniale, kocham cię.
Ja ciebie też.
- Dzień dobry. - Cześć.
Lubisz mnie!
- Jestem cała twoja. - Też cię kocham, Tiffany.
Bliss, jesteś wszystkim, czego szukałem przez całe życie.
- Wyjdziesz za mnie? - Tak.
Jestem zaręczona.
W głębi duszy wiedziałam, że jest moją osobą.
To się wie.
Bardzo cię kocham, ale dalej martwię się, że byłam drugim wyborem.
Daj mi czas.
To nie poświęcenie,
to kompromis.
Oto małżeństwo.
- Dobra. - Chcesz się ustatkować?
Zasługujesz na najlepszy ślub na świecie.
To nie jest to.
To nie to.
Nie chciałeś siedzieć i rozmawiać. Po prostu wyszedłeś.
Co miałem zrobić?
Spać koło kogoś, kto mówi, że nie jestem dość męski?
Nie uprawiamy seksu.
Dziwnie jest widzieć kogoś, na kim ci zależy, z kimś innym.
- Jesteś ponad to. - Gadałaś z beksą z MBA.
Jeśli naprawdę powiesz mu „ślubuję”, to jebać to.
Jeśli nie sądzisz, że naprawdę za niego wyjdziesz,
to wybierz mnie.
DZIESIĘĆ DNI DO ŚLUBÓW
Grunt, że wszystkim spodobały się moje buty.
Kocham Jackie.
Niczego w życiu nie byłem tak pewny.
Nie mam wątpliwości.
Jesteśmy dla siebie stworzeni.
Nasza aktualna sytuacja jest dla mnie zaskakująca.
To boli.
MENADŻER
Jak można przejść od bycia tak pewnym,
od bycia tak przekonanym
do tak całkowitej niepewności.
Chcesz się czegoś napić? Wody?
Tak. Na pewno potrzebuję wody.
Padam z nóg.
To był długi dzień.
Jak się czujesz?
Zobaczyłem resztę i...
Musisz powiedzieć mi wprost.
Powiedz, czego potrzebujesz, żebyśmy mogli razem iść dalej.
Boże. Nie mogę już o tym rozmawiać.
Łeb mi pęka, Marshall.
Już prawie północ.
Możemy pogadać jutro?
Jeśli tego chcesz.
Jesteś wspaniały. Niczego od ciebie nie oczekuję.
Jest dobrze.
Wisi nade mną wielkie pytanie.
Moje pytanie?
Czy pytanie wewnętrzne?
Twoje.
Myślałam, że jest już dobrze.
Masz ładne oczy.
Dziękuję.
Brett dał mi radę, której potrzebowałem.
Muszę zacząć dbać...
o moje uczucia.
Nie będę owijał w bawełnę, nie będę wszystkiego zmieniał,
żeby dopasować się do twoich uczuć.
Słusznie.
Powiedz mi, czego potrzebujesz, żebym nie musiał zgadywać w nocy,
żebym nie musiał zgadywać rano, bo wychodzisz, zanim się obudzę.
Ale zawsze wracam.
To nie znaczy, że nie myślę o tym cały dzień.
To był ciężki dzień.
Mam za sobą trudne rozmowy,
których za cholerę nie ogarniałam.
Chcę tylko pójść spać.
Też jestem zmęczony.
Jutro jadę do Redmond.
Jest dobrze!
Nie.
Muszę wiedzieć, czego dokładnie chcesz.
Raz ci powiedziałam.
Wtedy postanowiłeś odejść.
Nie powtórzę tego.
Jakieś przykłady?
Stary, nie dam ci przykładów o północy.
Marshall.
Jesteś świetnym facetem. Jesteś uroczy.
Po prostu mnie kochaj.
MIŁOŚĆ JEST ŚLEPA
DZIEWIĘĆ DNI DO ŚLUBÓW
- Mogę zobaczyć pierścionek? - Tak.
- Śliczny. - Czasem o nim zapominam.
Mogę opowiedzieć Bliss o tym, jak wyglądało moje dzieciństwo
i skąd pochodzę,
ale spotkanie z rodziną to coś innego.
Oni są dla mnie ważni, ale ona też jest dla mnie ważna.
Gdy będzie już po wszystkim,
gdy będziesz leżeć na łożu śmierci, zostanie ci tylko rodzina.
To jest z kiedy?
To Zack i nasza mama na ślubie.
Co za słodziak.
To są zdjęcia z mojej graduacji.
Wyglądasz na szczęśliwego. „Koniec nauki!”.
Co do joty.
Cieszę się, że przyszliście. To dużo dla mnie znaczy.
- Fakt. - Co go wyróżniało?
- Od czego zacząć? - Chyba wiem, ale i tak powiedz.
Całe mnóstwo rzeczy.
Jest bardzo mądry i szczodry.
Inspiruje mnie.
Trzeba mieć dużo siły,
żeby wybrać pewne rzeczy,
choć łatwiej byłoby pójść inną drogą.
Mój tata miał podobne dzieciństwo.
Też wybrał inną ścieżkę,
choć nie było mu łatwo.
Bardzo go podziwiam.
Mógł wybrać tak wiele różnych rzeczy,
ale i tak zawsze postępował, jak należy, zawsze myślał o innych.
Jestem dumna.
W trudnych chwilach pokazujesz, jaką jesteś osobą,
kim naprawdę jesteś.
Był bardzo otwarty,
jest szczery i wiem, że mogę mu ufać.
Traktuję małżeństwo bardzo poważnie.
Ludzie mówią, że to się po prostu czuje.
To wspaniałe, bo czuję, że z nim mogę naprawdę w pełni być sobą.
Nigdy wcześniej tego nie doświadczyłam.
Naprawdę go kocham.
I szanuję.
Nigdy nie poznałam kogoś takiego.
- Lubię ją. - Ja też.
Pasujecie do siebie.
To widać w jego oczach.
Wszystko jest w oczach.
Wyglądasz na szczęśliwego.
Tak.
Bardzo modne.
- Co? - To.
To?
Podobają mi się te spodnie.
I to bardzo.
Wezmę jedne i drugie.
KIEROWNIK DZIAŁU SPRZEDAŻY
Przymierzę też szorty.
Skarbie, masz tam 10 000 rzeczy.
- Może zacznij... - Kwame, niby uwielbiasz ciuchy...
- Powinna je przymierzyć. - Właśnie.
Świetnie.
LOGOPEDKA DZIECIĘCA
Obudziliśmy się rano
i spytałem: „Wszystko gra?”.
Chelsea odpowiedziała: „A niby jak brzmię? Jak wyglądam?”.
Prawie jakby mnie zaczepiała.
Dziwnie się poczułem,
bo to nie był pierwszy raz.
Staram się,
ale wychodzi na to,
że to ja zepsułem jej poranek.
To trudne.
Dobrze wyglądasz.
Chyba mam coś jeszcze.
Dobra, rób swoje.
To możliwe, żebym była jeszcze bardziej seksowna?
Tak czy nie?
- Nie. - No tak.
- Świetnie się bawię. - Czyżby?
- Tak. - No dobra.
Do zobaczenia.
Na razie.
Wchodzimy na ostatnią prostą.
Dużo się teraz dzieje.
Chcę czasem pobyć sam,
ale zawsze jestem w jej orbicie.
To bywa przytłaczające.
Jak twardzielka.
Powiedz: „Pięknie”.
- Co? - Nie rozumiem, co powiedziałeś.
- Że dobrze wyglądasz. - Mnie się podoba.
Następnym razem powiem, że jesteś piękna.
- Przepraszam. - Żartowałam.
- Komplementuję, jak umiem. - W porządku.
Zaczekaj!
- Dobra. - Nie skończyliśmy z truskawkami.
I wracam.
Nakarmisz mnie?
- Tak. - Powiesz, jak bardzo mnie kochasz?
- Proszę. - Dobra.
Mam cię nakarmić?
Zjadłem ich już dość.
No dobrze.
Już je jadłeś? Wcale nie.
- Owszem. - Beze mnie?
- Za każdym razem, jak szłaś się przebrać. - Przepraszam.
Nic się nie stało.
Czemu muszę czekać tydzień?
- Rozumiem cię. - Chcę to zrobić.
No dobra,
zejdźmy na chwilę na ziemię.
Dzisiejszy poranek był bardzo ciężki.
- Nie śmiej się. - Nie mogę tak na poważnie.
Chcę przez chwilę być poważny.
Jasne, przepraszam. Nie wiem, czemu się śmieję.
- Ja też nie. - Jesteś uroczy.
Nie mogę się na ciebie patrzeć.
- Dobra... - Jestem poważna.
No dobra...
Dzisiejszy poranek.
Nie czułaś się świetnie, to jasne.
Spytałem, jak się czujesz
i czy wszystko gra.
- Jak odpowiedziałaś? - Nie wiem.
Powiedziałaś: „A niby jak brzmię?”.
To w porządku?
Nie myślisz o swoich słowach, po prostu mówisz.
Nie chciałam cię zranić, to wszystko przez stres.
Chciałem ci pomóc.
To dzień wyżywania się na Chelsea? Bo mogę się odwdzięczyć.
- Dobra. - Już.
Proszę, do dzieła.
- Do dzieła. - Nie jesteś teraz miły.
Rozumiem cię, ale nie musisz się wszystkiego czepiać.
Ja tylko tłumaczę, jak do wszystkiego podchodzisz,
jak zaczynasz rozmowy i zawsze szukasz kłótni.
Mam wrażenie, że cały czas jesteś konfliktowa.
Mówię wprost.
Nie lubię kisić uczuć w sobie.
Ja tak nie robię.
Można mówić wprost, nie szukając kłótni.
„A niby jak brzmię?”
To nie jest bezpośredniość, to jest konfliktowość.
Staram się.
- Staram się. - Wiem, że tak jest.
W tej sytuacji nie było nawet chwili,
żebym mógł się ukryć i zaznać spokoju.
W ogóle.
Ty się stresujesz, idziesz do mamy i jest dobrze.
Spędzasz czas z Rockym.
Wszystko to pomaga ci się zrelaksować.
Ja nic tu nie mam.
Nic.
Mam jechać do Portland przez trzy godziny,
żeby położyć się na łóżku, odetchnąć i wrócić?
No dobra.
Chciałabym, żebyś mógł.
Ciężko jest o tym wszystkim myśleć.
Jebać rzeczy, które poświęcę.
Jebać Portland. Zapomnijmy o tym.
Mogę o tym wszystkim zapomnieć, bo ty dasz mi więcej szczęścia,
ale ostatnie dni były ciężkie i stresujące.
To prawda.
Właśnie teraz musimy się wspierać.
Wiem, że będziemy się kłócić. Wiem, że czekają nas trudne chwile.
Chcę, żebyśmy byli dla siebie źródłem spokoju.
Tego od ciebie potrzebuję, właśnie tego teraz mi brakuje.
Będziemy musieli stanąć przed ołtarzem i całkowicie sobie zaufać,
że chcemy to zrobić, że chcemy to ogarniać.
Każdego dnia.
Nie zmieniamy siebie.
Kocham cię takiego, jakim jesteś. Ty mnie chyba też.
Tak.
No wiesz,
zbliża się ten dzień.
Czy przed ołtarzem powiesz „ślubuję”?
Skarbie.
Tak czy nie?
Tak. Inaczej nie brałbym udziału w tym eksperymencie.
Słyszeliśmy o tobie wiele dobrych rzeczy, miło jest cię spotkać.
No dobra.
Brett zadzwonił do mnie i powiedział: „Znalazłem ukochaną, biorę ślub”.
Że co?
Znikasz na miesiąc i wracasz z narzeczoną.
Co się stało?
Co było decydującym czynnikiem?
To ogromna zmiana.
Umawiałem się z wieloma kobietami, ale nigdy nie poczułem,
żeby któraś z nich spróbowała mnie naprawdę zrozumieć.
Nie tylko zrozumieć, ale też stwierdzić:
„Chcę cię wspierać,
chcę pomagać ci być lepszym człowiekiem”.
Czułam, że mogę z nim pogadać o wszystkim.
O wartościach, rodzinie, finansach,
jego przeszłości.
Pozwala mi być sobą.
Spotykałam się z wieloma osobami,
więc wiedziałam, czego szukam.
Potrzebowałam kogoś, kto rozumie, że nie jest lekko,
ale nie osiada na laurach.
Chciałam kogoś, kto chce być lepszy.
Dostrzegłam to w nim.
Jestem osobą, która ciągle będzie się doskonalić.
Potrzebuję takiego faceta.
To właśnie on.
- Zdecydowanie. - Tak.
Im więcej rozmawialiśmy,
tym wyraźniej dostrzegałem,
jak kochającą i szczerą jest osobą.
Potem zaczęliśmy rozmawiać o rodzinie,
co było dla mnie bardzo ważne.
Spotykałem się już z dziewczynami,
które widziały mnie teraz, ale nie rozumiały mojej drogi.
Potem słyszały moją historię i zaczynały oceniać moją rodzinę,
ich decyzje i działania.
Jeśli mam wprowadzić kogoś w swoje życie,
ta osoba musi rozumieć tę część mnie
i ją wspierać.
Od niej dostałem właśnie to.
Mogłem mówić o uczuciach i opuścić gardę.
Powiedziałem: „Widzę swoją przyszłość z tobą,
choć bałem się tak wielu rzeczy,
z których nie zdawałem sobie sprawy,
dopóki cię nie spotkałem”.
Nie chcę się za bardzo rozklejać.
Myślałem o rodzinie
i nowej gałęzi mojej rodziny.
O tym, na jakich etapach życia jesteśmy.
O ambicjach i czarnych kobietach.
- To ważne. - Tak.
Moja rodzina doświadczyła biedy pokoleniowej.
Chcę byś z kimś,
kto będzie tak ambitny, jak ja.
Możemy razem się rozwijać i zacząć nowe życie
z myślą o naszych dzieciach, żeby miały to, czego ja nie miałem.
Jest wspaniała.
Wypijmy za to.
To było...
- O Boziu. - Na zdrowie.
- Super. - Dzięki.
To chyba prawdziwa miłość, bardzo się cieszę.
Jestem tego pewna.
Widzę, jak się na siebie patrzycie.
To coś pięknego.
Słowa są tego częścią,
ale czyny są ważniejsze.
Jesteście inspiracją.
Czarna para razem,
co za piękny widok.
Rozpłaczę się.
- Wypijmy za to. - To łzy radości.
OSIEM DNI DO ŚLUBÓW
To dla ciebie.
- Boże, dziękuję. - Kwiaty.
Uroczo, są śliczne.
Ślub coraz bliżej.
Im bliżej jesteśmy, tym jest poważniej.
Pojawia się wiele nowych zmiennych, na przykład nowi ludzie.
Poznajemy rodzinę, przyjaciół.
Na pewno nie jest łatwo.
- Ładne miejsce, nigdy tu nie byłam. - Ja też.
Wiem, że ją kocham.
Chcę, żeby miała tego świadomość.
Cieszę się, że twoja mama wróciła.
Jest cudowna, ciągle SMS-ujemy.
- Nie. - Wyciąga informacje.
- Serio? - Tak.
Co mówi?
Pyta, jaką sukienkę powinna włożyć na ślub
i co wybiera moja mama.
- Sałatka? - Tak.
- Grawitacja. - Spoko.
- Dziękuję. - Korniszony.
Odnoszę wrażenie, że dajemy sobie jak najwięcej czasu,
zanim zdecydujemy na 100%.
To chyba dobrze, to znaczy, że nam zależy.
To mądre posunięcie,
przez które niewiarygodnie się stresuję.
No tak.
Jeśli weźmiemy ślub,
nie wiem, czy damy radę
pomieścić wszystkie moje rzeczy.
Większe mieszkanie?
Tak.
Nie sądzisz, że moje mieszkanie jest dość puste?
Nie masz szaf.
Wszystkie moje rzeczy są w Scottsdale.
Chyba nie chcesz się pozbywać mieszkania,
więc może część rzeczy zostawimy tam, a tu ściągniemy podstawy.
Myślę o ubraniach, butach i reszcie.
Masz jeszcze więcej ciuchów?
To znaczy?
W domu mamy ich już całe mnóstwo.
To pewnie mniej niż 40%.
Powinniśmy mieć trzypokojowe mieszkanie
z jednym pokojem tylko na twoje ubrania.
I załatwione.
A związek na odległość?
- Nie. - Nie?
Na pewno nie.
A chcesz mieszkać w Scottsdale?
Nie.
- No wiesz... - Ale mogę.
Pojadę, jeśli będę mógł przejść na pracę zdalną.
Nie przeprowadzę się tam, ale...
Przesadzam, jestem otwarty na wyjazd.
Może się przeprowadzę.
Może dam się przekonać.
Nie chcę, żebyś był nieszczęśliwy, ale ważne, żebyś spróbował.
Jasne, mogę spróbować.
Co zrobimy, jeśli się nie pobierzemy?
Ciężko byłoby wrócić do mieszkania osobno.
Zdecydowanie.
Czułbym się bardzo samotny.
Nie chcę tego. Kocham cię.
Też cię kocham.
Przy tobie chcę być najlepszą wersją siebie.
To wspaniałe uczucie.
Od lat tak się nie czułem.
Nikt tak mnie nie zainspirował.
Właśnie tego brakowało mi w życiu.
Pociągasz mnie najbardziej na świecie.
Skłamałbym, mówiąc,
że nie boję się, że cię stracę.
Cieszę się, że poznasz moją mamę i moje siostry.
- No tak. - Cieszysz się?
Tak.
I tyle? Stresujesz się, co nie?
Cześć!
- Cześć, skarbie. - Pięknie wyglądasz.
- Zack, miło cię poznać. - Ciebie też. Jak masz na imię?
- Annalee. - Annalee. I?
- Tatiana, miło cię poznać. - Ciebie również.
Mama Bliss przyleciała z Arizony.
- Dzień dobry. - Miło mi.
Już płaczesz? No dobra, mamo.
Jeśli się pobierzemy, będzie mi zależało
na dobrych relacjach z jej rodziną.
Dlatego się stresuję.
Powiedziałem to Bliss, ona twierdzi, że nie mam się czym stresować,
ale i tak się denerwuję.
Pokazać wam pierścionek?
- Tak. - Piękny.
No dobra,
możecie nam powiedzieć, jak wyglądała wasza droga?
Poznaliśmy się przy okazji eksperymentu społecznego.
A może psychologicznego? Nie wiem.
- To i to. - Nie widzieliśmy się.
Mam teraz dziwne déjà vu.
Mów dalej, ty musisz to opowiedzieć.
Jasne.
Zaiskrzyło między nami, gdy Bliss zaczęła mówić o książkach.
Wtedy dostrzegłem jej inteligencję
i właśnie w niej się zakochałem.
Jest genialna i piękna.
Jest zdeterminowana i zacięta.
- Tak jest, uważaj. - Jest troskliwa.
Niewiele kobiet marzy o locie na Księżyc w wieku 60 lat.
Patrzę na nią i wiem, że nie ma drugiej osoby,
z którą mógłbym zmieniać świat jak z nią.
Zobaczyłem, jaką jest osobą,
i byłem pod dużym wrażeniem.
No dobra.
- Rany. - To bardzo miłe.
- Wszystko dzięki mamie, poważnie. - Dziękuję.
Cieszę się, że zdajesz sobie sprawę z jej wartości...
- Miałam nie płakać. - Ja się przez ciebie popłaczę.
Jest warta więcej niż złoto.
To jedna z najważniejszych osób w moim życiu.
Właśnie tego dla niej chcę.
Chcę kogoś, kto zna jej wartość
i będzie ją traktował z szacunkiem, na który zasługuje.
Jest naszą księżniczką.
To nasza księżniczka.
Nie powiedziałem kobiecie, że ją kocham,
od 21 roku życia.
Dlaczego?
Ciężko powiedzieć.
Na co dzień nie jestem wrażliwą osobą,
ale przed eksperymentem wiedziałem,
że jeśli mam go traktować poważnie, muszę się otworzyć nie przed jedną osobą,
ale przed wieloma.
Z takim podejściem wiąże się następujący problem:
możesz poczuć coś do wielu osób jednocześnie.
Musiałem wybierać między dwiema dziewczynami,
których nigdy nie spotkałem.
- I... - Powiesz wszystko?
- Czemu nie? - Jasne.
Sam nie wiem...
Widzę dyskomfort u Bliss.
- Nie chcę... - Możesz mówić.
Chcemy wiedzieć.
- Śmiało. - Kontynuuj.
Mów dalej.
Skończyło się na tym, że czułem coś do dwóch kobiet.
Nigdy nie chciałem być w takiej sytuacji.
Czułem wielką niepewność.
Rozmawiałem z Bliss o tym, czy pasuję do waszej rodziny.
Nie wiedziałem, czy w prawdziwym świecie nam się uda.
- Nikt z nas nie wiedział, w tym rzecz. - No tak.
No i...
Podjąłem złą decyzję.
Dotarło do mnie,
że osoba, której się oświadczyłem, była tam z niewłaściwych powodów.
Zerwałem z nią.
- No dobra... - Cóż...
Zadawajcie pytania, możecie być niemiłe.
Oblejcie go winem, zasłużył.
Możemy pogadać?
Czemu jesteś pewny, że to Bliss?
Czemu chcesz z nią być?
Jej rodzina to ważna część jej życia.
Mówiłeś, że nie jesteś pewny, czy się dopasujesz.
Możesz to wyjaśnić?
W dzieciństwie...
Dorastałem w biedzie i niestabilnej sytuacji.
Sam musiałem się wszystkiego uczyć.
Mama kochała mnie bezwarunkowo,
ale już nie żyje.
W przeszłości byłem w związkach z kobietami
z bogatszych rodzin,
które nie akceptowały mnie ze względu na moje dzieciństwo.
Dlatego tak się zestresowałem,
gdy usłyszałem o waszej rodzinie.
Mówiłem o strachu
przed brakiem akceptacji.
- Romeowi i Julii się nie udało, prawda? - Tak.
Próbowali, ale się nie udało.
To jedna z rzeczy, których tak się bałem,
ale gdy już się poznaliśmy,
gdy zobaczyłem ją na żywo,
gdy weszła do pomieszczenia, byłem zauroczony.
Od razu poczułem więź, choć miała tak poważną minę
i nie chciała okazać, jak się czuje.
Nie wiedziałam, co poczuję.
- Nie widzieliśmy się. - Co czułeś?
Ciepło.
Ciepłe uczucie.
Czasem po prostu się udaje.
Jeśli to czujesz, musisz spróbować.
Wyobrażasz sobie wasz związek?
Wyobrażasz sobie wasze wspólne życie i wspólną przyszłość?
Tak.
Naprawdę mnie kocha,
wiem to, choć nie chce się przyznać.
- Kocham cię. - Wiem.
Inaczej nie powiedziałabym „tak”,
po tym, jak oświadczyłeś się innej.
Często o tym wspominam.
Często tak żartuję,
ale to prawda.
Na pewno byłaś zraniona.
Nikt nie chce być drugi w kolejności.
Chcemy mieć pewność, że staniesz na wysokości zadania
jako mężczyzna.
Słowa to tylko słowa.
Bliss nie trzymałaby cię za rękę,
gdyby cię nie kochała.
Nie zgodziłaby się.
Na nikogo nie patrzyłaś tak, jak patrzysz teraz na niego.
To wiele mówi.
Potrzymam cię za rękę.
Czuję wiele emocji.
Jestem opiekuńcza.
Jestem mamą, chcę ja chronić.
Ale muszę przyznać, że naprawdę ufam Bliss.
Myślę, że Zack
może być jej bratnią duszą.
Jeśli będziecie mieli dzieci, przekażę wam moje metody.
Mamy tylko jedną mamę,
która pomoże z dziećmi,
oby się udało.
Jeśli moja córka wybierze ciebie,
będę również twoją mamą.
Cieszę się, że może być z kimś,
kto będzie ją odpowiednio traktował.
I chcę mieć dużo wnuków.
Cieszę się.
Cieszę się. A ty?
Oj tak, jaram się.
Idziemy na spotkanie z moją rodziną.
Kwame, przeniósł się z Portland do Seattle i jest mu bardzo ciężko.
Ta strona rodziny jest zżyta.
Bardzo zżyta, mieszkają dziesięć minut od siebie.
Codziennie rozmawiają i są bardzo obecni w swoich życiach i w moim.
Popłaczę się przez was.
- Cześć. - Hej.
Miło cię poznać!
Wejdź. Poznaj rodzinę.
Chcę, żeby dostrzegł perspektywę. Chcę, żeby zobaczył możliwości.
Zrobię wszystko, żeby był tu szczęśliwy.
Pokochają go. Tym się przesadnie nie przejmuję.
CIOCIA CHELSEA
Masz wiele osób do poznania.
To głośna, pełna energii rodzina.
Grupa kilkunastu Chelsea.
Na pewno będę się dobrze bawić.
- Chcecie zobaczyć pierścionek? - Tak! Muszę go zobaczyć!
- Pokaż. - Muszę wstać.
O rety.
- Cudowny. - Dziękuję!
Piękny.
- Dobra robota, Kwame. - Właśnie!
Udało mu się znaleźć maleńki pierścionek.
Wiem! Ma rozmiar trzy.
Jak można mieć tak małe palce?
Dobrze się spisałeś, Kwame.
Kwame jest niesamowicie utalentowany.
- To powinno być nielegalne. - Weź.
Były zawodowy piłkarz,
inteligentny i ma MBA.
Jest bardzo kreatywny. Jest fotografem.
Ma piękny głos.
Śpiewał mi w kabinie.
- O rety! - Rany!
Coś pięknego.
Wtedy zakochałam się w nim na zabój.
Dosłownie ryczałam.
A on mówił: „To twoja cześć, śpiewaj”.
A ja płakałam, ale w końcu powiedziałam: „No dobra”.
- Co to za piosenka? - Napisaliśmy ją razem.
- Napisał ją dla mnie. - Tak.
- Grasz na czymś? - Na gitarze.
I trochę na pianinie.
Mam tam harfę, która na kogoś czeka.
Pewnie dałbyś sobie radę.
- Bez jednej struny, bo dzieci... - No tak.
Damy sobie radę.
Gdzie pracujesz?
Jestem szefem działu business development w firmie IT
z San Francisco.
- Pracujesz zdalnie? - Tak.
Pracuję w domu, pilnując Rocky’ego.
Gdzie będziecie mieszkać?
- To dobre. - Gdzie zamieszkamy?
- Mieszkasz w Portland? - Mieszkam w Portland.
Wie, że Seattle jest lepsze od Portland.
- Jasne. - No tak.
Tak jest, w twojej kawalerce nie zmieścicie się oboje.
Mały Różowy Pałac.
Wiem.
Masz nawet różowy ekspres, choć nie pijesz kawy.
Liczy się tylko róż.
To prawda. Już mnie zna.
Będziesz musiała trochę odpuścić.
- Kamienicy odpuszczę. - To dobrze.
Kwame, mogę cię na chwilę prosić?
- Jasne. - Dziękuję.
Chcecie zbić żółwika albo go przytulić?
Kocham was.
- Piątka? - Tak.
Miło cię poznać.
Spędzimy z nimi więcej czasu.
- Tak. - Mamy dużo czasu.
Oby dołączył do rodziny.
Wtedy go przytulę.
No tak...
- Ciężko... - Trudna publiczność.
Kwame wie, że wychowały mnie silne, piękne i niezależne kobiety.
Mam nadzieję, że dostanę ich błogosławieństwo.
Ich opinia jest dla mnie ważna.
Bardzo chcę, żeby się udało.
Co sądzisz o Rockym?
Kochasz psy?
Lubię je.
Ze wszystkich psów, które poznałem, Rocky jest...
- Wyluzowany. - To mój top.
Jest dla Chelsea całym światem.
- To prawda. - Co za pies.
Dorastałeś z psami?
W Ghanie mieliśmy wiewiórkę.
- Wiewiórkę? - Wiem!
Reagowała na głos? „Do nogi, wiewiórko!”.
To dobrze, że się dogadujecie.
Ile miałeś lat, gdy przyjechałeś do Stanów?
Osiem.
Byłem na lotnisku z bratem i siostrą.
- Masz rodzeństwo. - Tak.
- Jesteś najstarszy?
- Najmłodszy. - Tak.
Chelsea na pewno mówiła,
że jesteśmy bardzo zżytą rodziną.
- No tak. - Jesteśmy blisko...
To wspaniałe.
Mam nadzieję, że lubisz spędzać czas z rodziną.
- Często się widzimy. - No tak.
Ciągle to powtarza.
Niedzielne kolacje. Wszyscy spotykamy się na kolacji.
- Naprawdę? - Tak.
Super. Ja tak nigdy nie miałem.
Z moją rodziną nie jedliśmy nawet przy jednym stole.
To nic złego, tak po prostu było.
Moja rodzina nie zasiadała do kolacji.
Teraz będziesz ją miał.
- Na zdrowie. - Wypijmy za to.
- Dziękuję. - Jasne.
- Cieszymy się, że jesteś. - Dziękuję.
To był udany wieczór z rodziną Chelsea.
Tak mnie przytulali, że chyba mam ich błogosławieństwo.
- Pięknie, co? Bardzo spokojnie. - Tak.
Widać góry.
- Tak. - Pięknie. Właśnie za to kocham dom.
Woda, niebieskie niebo, góry.
- Niesamowity widok. Epicko. - To prawda.
Lubię przygody, lubię chwytać życie za rogi.
To dla mnie nowa przygoda. Tak na to patrzę.
Widziałem już Portland,
może to czas na przeprowadzkę.
Może to czas na nowy styl życia.
Powinienem być na to otwarty.
Powinniśmy się rozejrzeć po okolicy,
pozwiedzać razem, sprawdzić klimat,
zastanowić się nad budżetem.
Podoba mi się.
SIEDEM DNI DO ŚLUBÓW
Pięknie.
Urocze.
Ten sklep wygląda niesamowicie!
O Boże. Widzę koronkę i jeszcze więcej koronki.
Do ślubu został tydzień.
Przyszłam wybrać suknię ślubną.
Zero presji.
Co tu się dzieje?
Chyba bardziej pasują mi ciemne kolory.
Jak ulał.
Trochę kontrastu.
- Widzisz? - Super.
- Ciemniejszy niebieski. - Fajny. Jak nocne niebo.
Cudownie!
- Rozmawiałaś z Jackie? - Wczoraj.
- No dobra. - Nie wiem, co się dzieje.
- Wiem, że coś ją męczy. - Jasne.
Miałam nadzieję, że tu będzie.
Zaskoczyła mnie jej nieobecność, bo mówimy o ślubie.
Myślałam, że przyjdzie.
Myślałam, że chce to zrobić.
Mam nadzieję, że im się uda.
- To jest ta. - Dawaj, playboyu!
Chcę czegoś wyjątkowego.
Chcę wyglądać jak czarny James Bond.
- Odsłonię lustro. - Już rozwalasz.
Urocze.
- Ładna. - Piękna.
Trochę bardziej boho.
Strasznie ciasna.
To Chelsea.
No proszę.
Już masz ją na tapecie? Stary!
Za tydzień się żeni.
O rany!
Brett musi się podciągnąć.
- Czekaj. - Ja nie mam.
- Tiff napisała. - Co tam?
„Jackie tu nie ma”.
Jackie nie przyszła na przymiarkę.
To jego narzeczona. Nie ma jej tam.
Cholera.
Pyta, czy jest tu Marshall, to mówię, że tak.
Robi coś konkretnego, przez co widzisz w niej żonkę?
Przy niej czuję, że mogę latać.
- No tak. - Naprawdę.
- Potrafi się pokazać... - Możemy pogadać?
- Masz chwilę? - Teraz?
- Tak. - Jeśli mogę.
- Jasne. - Spoko.
Tiff napisała,
że Jackie nie przyszła na przymiarkę.
- No dobrze. - Chciałem, żebyś wiedział.
Żeby nic cię nie zaskoczyło.
- Jasne. Dzięki za informację. - Oczywiście, nie ma sprawy.
Doceniam to.
ASYSTENTKA DENTYSTY
Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
- Kupiłeś mi kwiaty? - To dla ciebie.
Miło z twojej strony.
O rany, to takie miłe.
Jestem romantykiem.
Chcę zacząć od przeprosin.
- Dobra. - Jestem człowiekiem i...
Stresowałem się przed spotkaniem.
Powinienem był powiedzieć więcej, ale też lepiej.
Denerwuję się, bo bardzo mi na tobie zależy.
Najbardziej żałuję, że cię straciłem.
Kocham cię.
Chcę z tobą być.
Napisy: Jędrzej Kogut