απόδοση από τα αγγλικά: fotis - warlock επιμέλεια: fotis ======= trellas ===========
Ευτυχισμένα 80στα, Δον Ουμπέρτο
Χαρούμενα γενέθλια.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, χθες.
Σκεφτόμουν και σκεφτόμουν.
Λοιπόν…
Πώς με βλέπει ο κόσμος;
Πώς με βλέπουν;
Σαν κάποιο που ξεκίνησε από το τίποτα
και σήμερα ηγείται της φαρμακευτικής βιομηχανίας
και ταΐζει σχεδόν 10,000 οικογένειες.
Και τι με νοιάζει αυτό;
Θα σου πω πώς με βλέπουν.
Σαν έναν εκατομμυριούχο,
με μια τεράστια περιουσία
αλλά χωρίς κύρος.
Μέσω του ιδρύματός σας βοηθήσατε να στηθούν πρότζεκτς…
Όλοι γνωρίζουν σε τι χρησιμεύει αυτό το ίδρυμα.
Αυτό το κτήριο είναι πρακτικά αχρησιμοποίητο.
Είμαι 80.
Θέλω να με θυμούνται διαφορετικά.
Δεν ξέρω,
να κάνω κάτι που θα κρατήσει.
Μια γέφυρα, για παράδειγμα,
σχεδιασμένη από έναν διάσημο αρχιτέκτονα.
Μια γέφυρα με το όνομά μου.
Θα την χρηματοδοτήσω και μετά θα την δωρίσω στην πολιτεία.
Η γέφυρα Ουμπέρτο Σουάρεζ.
Αν όχι, μια ταινία.
Μια ταινία;
Θέλετε να σκηνοθετήσετε μια ταινία;
Όχι ηλίθιε. Πώς να σκηνοθετήσω μια ταινία;
Να την χρηματοδοτήσω.
Να είμαι παραγωγός.
Ώστε ο κόσμος να ξέρει ότι είμαι από πίσω.
Όχι όμως μια οποιαδήποτε ταινία.
Μια σπουδαία ταινία,
με σπουδαίο σκηνοθέτη, διάσημους ηθοποιούς,
με τους καλύτερους.
Μια ταινία.
Ναι, είναι η καλύτερη επιλογή.
Μια ταινία.
Με συγχωρείτε.
Τι θα αφορούσε;
Πού να ξέρω;
Λόλα Κουέβας, σκηνοθέτης. Είναι η πιο διάσημη τώρα.
Κερδίζει όλα τα βραβεία.
Μεγάλη εκτίμηση από τους κριτικούς. Δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις.
Είναι λίγο περίεργη.
Οι ταινίες της: The Inverted Rain, 1996.
Το πρώτο της έργο, που έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο.
The Void, 2001. Πολύ περίεργο, όχι τόσο αναγνωρισμένο όσο το πρώτο.
Haze, 2015. Θεωρείται το αριστούργημά της.
Περιμένει λίγα λεπτά.
Θύμισέ μου λίγο αυτό το πρότζεκτ.
Όλα καλά, έχουμε τα δικαιώματα του βιβλίου.
- Ήταν σκληρή διαπραγμάτευση, αλλά… - Θα μάθω τι πληρώσαμε.
Μου ζητήσατε να το βάλω σε προτεραιότητα.
Άλλο να το βάλουμε σε προτεραιότητα και άλλο να σε κοροϊδεύουν.
Τέλος πάντων, έγινε τώρα.
- Λόλα…; - Κουέβας.
Ίβαν Τόμας και Φέλιξ Ριβέρο. Είναι οι τέλειοι ηθοποιοί για αυτό.
Τους μιλάμε τώρα, και προχωράμε,
παρά τις πολλές δυσκολίες, πράγμα αναμενόμενο.
Ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους.
Ο Ιβάν είναι ο κορυφαίος ηθοποιός, με μεγάλο κύρος,
και ο Φέλιξ είναι…
ένας παγκόσμιος σταρ.
Με ενδιαφέρει αυτή η ένταση, νομίζω ότι θα μας βοηθήσει πολύ.
Δεν έχουν δουλέψει ποτέ μαζί.
Δεν ξέρω…
θέλω το καλύτερο.
Είναι οι καλύτεροι;
Καλύτερος, χειρότερος…
δεν θα χρησιμοποιούσα αυτούς τους όρους για έναν ηθοποιό,
αλλά κατάλαβα την ερώτηση
και η απάντηση είναι ναι, είναι οι άριστοι για αυτό.
Εξαιρετικά.
- Σίγουρα δεν θέλετε...; - Όχι, ευχαριστώ.
Λοιπόν, το να πάρουμε το βιβλίο δεν ήταν εύκολο.
Αλλά αυτό ήταν.
Το έχουμε, είναι δικό μου πλέον.
Ξέρετε ότι θα κάνω μια πολύ χαλαρή εκδοχή του μυθιστορήματος, έτσι δεν είναι;
Ήταν το πρώτο που είπα όταν με κάλεσαν.
Θα μείνει όμως κάτι από το βιβλίο;
Μου κόστισε μια περιουσία.
Πείτε μου,
τι πιστεύετε;
Φαντάζομαι ότι είναι πολύ καλό, έτσι δεν είναι;
Κέρδισε Νόμπελ.
Θα ήθελα να μου πείτε περί τίνος πρόκειται.
Δεν το έχω διαβάσει ακόμη.
Βασικά, δεν είμαι πολύ του διαβάσματος.
Λοιπόν, πώς μπορώ να το πω;
Αντιζηλία είναι…
Λοιπόν
Είναι η ιστορία δύο αδελφών.
Ο Μανουέλ είναι ένας εσωστρεφής και κλειστός άνθρωπος
και ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέδρο,
είναι πολύ σίγουρος για τον εαυτό του και πλούσιος.
1970: μια επαρχιακή πόλη.
Ο Μανουέλ οδηγεί με τους γονείς του.
Είναι νύχτα και είναι μεθυσμένος.
Χάνει τον έλεγχο και το αυτοκίνητο κατρακυλάει.
Απεχθάνομαι τους μεθυσμένους.
Οι γονείς πεθαίνουν, ο Μανουέλ μένει ανέπαφος.
Ο Πέδρο, ο άλλος αδελφός, τον αναφέρει στην αστυνομία.
Καλά έκανε.
Ο Μανουέλ καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση.
Εντωμεταξύ, ο Πέδρο συνέχισε την ζωή του
και είχε δεσμό με την Λούσι, μια πόρνη από το μπουρδέλο της πόλης.
Όλοι είναι καχύποπτοι για τις πολυτέλειες του Πέδρο. Έχει ένα μικρό χυτήριο,
αλλά κανείς δεν πιστεύει ότι τα χρήματα προέρχονται από αυτό.
Τα χρόνια περνάνε και ο Μανουέλ αποφυλακίζεται.
Ο Πέδρο ξέρει ότι ο αδελφός του είναι ελεύθερος αλλά ποτέ δεν συναντιούνται.
Μια μέρα ο Μανουέλ πάει στο μπουρδέλο και κοιμάται με την Λούσι.
Ο αδελφός του το μαθαίνει, κάνει πρόταση γάμου στην Λούσι
προσφέροντάς της μια πλούσια ζωή. Η Λούσι δέχεται.
Ο Μανουέλ βυθίζεται σε μια φοβερή κατάθλιψη.
Μετά μαθαίνει ότι η Λούσι είναι έγκυος.
Αρχίζει να αναρωτιέται αν το παιδί είναι δικό του.
Το μωρό γεννιέται.
Αλλά είναι δικό του ή όχι;
Μισό, έχει και συνέχεια.
Μια μέρα ο Μανουέλ αποφάσισε να πάει στο σπίτι του Πέδρο.
Χτυπάει την πόρτα.
Ο Πέδρο ανοίγει.
Ο Μανουέλ βλέπει τη Λούσι με το μωρό και γκρεμίζεται ο κόσμος του.
Ο Μανουέλ τον ικετεύει να μιλήσουνε.
Τα αδέρφια περπατούν νύχτα γύρω στο κτήμα, στο σκοτάδι.
Ο Μανουέλ ζητάει συγγνώμη από τον Πέδρο. Ο Πέδρο υποχωρεί.
Τα αδέρφια αγκαλιάζονται και κλαίνε σαν παιδιά.
Γιατί οι άντρες κλαίνε.
Το λατρεύω. Τελειώνει καλά. Μου αρέσει το τέλος. Τα αδέρφια συμφιλιώθηκαν.
Μισό, δεν τελειώνει εκεί.
Έχει ακόμα ως στο τέλος.
ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Τακτοποίησέ το!
Δάσκαλε, επιτέλους συναντιόμαστε.
Είναι τιμή μου να δουλέψω μαζί σου.
Σε ευχαριστώ.
Πάμε.
Λοιπόν…
Πρώτη πρόβα, ε;
Καλή τύχη, φίλε.
Εσύ θα την χρειαστείς.
Σίγουρα.
Κι εσύ το ίδιο. Μην είσαι απόλυτος.
Τα παλτά σας.
Ευχαριστούμε.
Προχωρήστε
Κοίτα, εκεί είναι.
Λόλα, καλησπέρα.
Πραγματικά βιάστηκα να το τελειώσω, αλλά βγήκε πολύ καλά.
Πολλή δουλειά, πολλή.
Κατέληξε λίγο ογκώδες.
Με όλες τις σημειώσεις μου.
Δεν μπορώ να σταματήσω..
Τι θα λέγατε να κάνουμε μια σύντομη άσκηση;
Εντάξει.
Πώς βλέπεις τον χαρακτήρα σου, Ιβάν;
Σκέφτηκα πολύ για τον Πέδρο όλους αυτούς τους μήνες.
Νομίζω ότι ο Πέδρο...
είχε κίνητρο να επισκιάζει τον μικρότερο αδερφό του μπροστά στους γονείς του.
Ας πούμε
ότι ο Πέδρο έχει κάνει τα πάντα σωστά,
ήταν πάντα ακλόνητος, ασφαλής, ακόμα και με τις γυναίκες.
Ένας οπαδός του ποδοσφαίρου,
έχει κάτι το "αρσενικό", επιθετικότητα, εθνικισμό...
Διοχετεύει την πρωτόγονη πλευρά του,
με άλλους πρωτευουσιάνους στις κερκίδες του σταδίου.
Ξυπνάει νωρίς.
Είναι ένας απλός, αισιόδοξος άνθρωπος.
Και νομίζω ότι δεν ήθελε ποτέ παιδιά,
αν και κατέληξε με ένα στο τελευταίο στάδιο.
Μου αρέσει η ιδέα των δύο αδελφών να σχηματίζουν μια ενιαία οντότητα,
αλλά χωρίζονται σε δύο σώματα.
Δες.
Προσπαθούν να ζήσουν τη ζωή τους σε διαφορετικά μονοπάτια,
αλλά ένα απροσδόκητο γεγονός τους φέρνει αντιμέτωπους.
Ναι.
Η μοίρα του ενός είναι αμετάκλητα συνδεδεμένη με εκείνη του άλλου.
Αυτό που συμβαίνει στον έναν,
- συμβαίνει και στον άλλο, σωστά; - Ακριβώς.
Φέλιξ, πώς βλέπεις τον χαρακτήρα σου;
Ο Μανουέλ, ο χαρακτήρας μου, δεν υπάρχει.
Ούτε ο χαρακτήρας του Πέδρο.
- Ω, όχι; - Όχι.
Είναι μαύρο μελάνι σε λευκό χαρτί.
Δεν χρειάζεται να ξέρω το παρελθόν του χαρακτήρα μου, γιατί δεν έχει.
Θα μελετήσω τις λέξεις και θα τις πω με πεποίθηση και κύρος.
Αυτό θα είναι αρκετό, ο κόσμος θα δει τον Μανουέλ.
Όταν πας στο γιατρό,
δεν χρειάζεται να πει την ιστορία της ζωής του για να τον πιστέψεις.
Αν έχει άσπρη ρόμπα, δίπλωμα στον τοίχο και ένα στηθοσκόπιο,
- για το κοινό είναι γιατρός. - Αυτό υποτιμά το κοινό.
Ε...
Και υποτιμά τον ηθοποιό, υποτιμά τη δουλειά μας.
- Δεν νομίζω. - Ναι.
Εν πάση περιπτώσει, δεν έχω διαφωνήσει για αυτά τα πράγματα για 30 ή 40 χρόνια.
Ποτέ δεν μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος για το τι αντιλαμβάνεται το κοινό
για σένα ή για τον χαρακτήρα.
Υπάρχει μια άσκηση που κάνω με τους μαθητές μου.
Τους λέω ότι όταν είναι μόνοι τους
να αυτοαποκαλούνται φωναχτά.
Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, για να δουν και να αισθανθούν τον εαυτό τους απέξω.
Ακούγεται ανόητο...
- Ακούγετε καλό. - ...αλλά είναι αρκετά αγχωτικό.
Ιβάν!
Ω, Χριστέ μου... Καημένα παιδιά.
Θέλω να επιστρέψω σε αυτό που είπες για τον χαρακτήρα, ότι δεν θέλει παιδιά.
Είναι μια σημαντική λεπτομέρεια.
Συμφωνώ, είναι.
- Έχεις παιδιά; - Ναι.
Πέντε.
- Πέντε; Όλα με το ίδιο άτομο; - Ναι.
Όλα με αυτόν τον τύπο.
Συγγνώμη, εσύ μου το έδωσες στο πιάτο.
Ναι, πέντε με τέσσερις διαφορετικές γυναίκες, ναι.
Έχεις εσύ Ιβάν;
Συγγνώμη;
- Έχεις παιδιά; - Ναι.
Ένα από τον πρώτο μου γάμο.
Έχει μεγαλώσει τώρα, είναι πάνω από 40.
Με την Βιολέτα, είμαστε 28 χρόνια μαζί,
προσπαθήσαμε πάλι, αλλά τώρα είναι λίγο αργά.
- Αν και θα ήθελα. - Εντάξει.
- Εσύ έχεις; - Όχι. Και ούτε θέλω.
Νομίζω ότι ένας καλλιτέχνης χωρίς παιδιά έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα.
Μπορείς να δημιουργήσεις ελεύθερα, χωρίς φόβο.
Με τα παιδιά, υπάρχει πανικός.
Οι άνθρωποι γίνονται συντηρητικοί. Χωρίς ιδέες. Είναι φυσιολογικό.
όταν έχεις να φροντίσεις παιδιά,
η διαρκής ανησυχία ότι θα συμβεί κάτι κακό σε αυτά…
δεν σου αφήνει αρκετό χώρο να κάνεις κάτι επικίνδυνο, αλλά εντάξει…
Μπορείτε να καθίσετε μπροστά μου, ώστε να σας βλέπω καλύτερα όταν διαβάζουμε;
Λοιπόν Φέλιξ, μπορεί να έχουμε διαφορετικό τρόπο εργασίας,
αλλά συμφωνούμε για την μετριότητα της απόκτησης παιδιών.
- Να διαβάσουμε; - Ναι, αγαπητή.
Πάμε.
“Σκηνή 1η: εσωτερικό, βράδυ, στο σπίτι του Πέδρο.
“Ο Πέδρο μιλά για το δυστύχημα."
“Χτυπά το τηλέφωνο. Είναι 11:30 το βράδυ. Ο Πέδρο κοιτά την ώρα και απαντά.”
“Παρακαλώ.”
“Αντρική φωνή.
“Ο Πέδρο ξέρει ότι είναι η αστυνομία. Απαντά.”
“Καλησπέρα. Ποιος είναι;”
Πάλι, παρακαλώ.
Ποιο;
“Καλησπέρα”. Ξανά.
- “Καλησπέρα.” - Άλλη μια φορά.
“Καλησπέρα.”
Άλλη μια φορά.
- “Καλησπέρα.” - Πάλι.
“Καλησπέρα.”
Άλλη μια φορά.
“Καλησπέρα.” Συνεχίζουμε;
Όχι, γιατί δεν είναι σωστό.
Ξέρεις ότι το “Καλησπέρα” μπορεί να σημαίνει πολλά;
Μια πρόσκληση, μια συγγνώμη, μια επίθεση, χιλιάδες πράγματα.
Αυτή την “Καλησπέρα” πρέπει να πεις:
“Τι στο διάολο έγινε και η αστυνομία με παίρνει
“στις 11 στο σπίτι;”
Όλα αυτά;
Όλα αυτά.
Μπορείς να το κάνεις τέλεια. Πάμε.
“Καλησπέρα.”
Αυτό είναι.
“Σκηνή 2η: εξωτερικό, νύχτα, δρόμος.
“Ο Πέδρο φτάνει στο δυστύχημα.
“Ένα αναποδογυρισμένο αμάξι, ασθενοφόρο, και οι σωροί των γονιών του στην άσφαλτο.
«Δίπλα τους ο Μανουέλ, γονατισμένος κλαίει απελπισμένα, ένας μπάτσος δίπλα του».
Συγγνώμη, Λόλα.
Μια μικρή παρατήρηση στο κείμενο.
Εδώ το σενάριο λέει:
“Τι έγινε; Τι έκανες, γαμημένε μέθυσε;”
Νομίζω ότι ο Πέδρο πρέπει πρώτα να ρωτήσει
“Τι έγινε;”, χωρίς την προσβολή.
Νομίζω ότι είναι καλύτερα αν είναι πιο συγκρατημένος στην αρχή
προσπαθώντας να καταλάβει την κατάσταση.
Αργότερα…
καθώς σταδιακά θυμώνει,
να ξεσπάσει στον αδελφό του,
αλλά όχι…
Τι λες;
Όχι, είναι καλύτερα όπως είναι γραμμένο.
Πάμε από εκεί που ο Πέδρο φτάνει στην σκηνή του δυστυχήματος.
Ιβάν.
“Τι έγινε; Τι έκανες, γαμημένε μέθυσε;”
“Συγγνώμη, συγγνώμη.
“Κάτι πετάχτηκε μπροστά μου, σκύλος ή κάτι…”
- Στοπ. Ας σταματήσουμε για λίγο. - Ναι.
- Ένα σημαντικό πράγμα που ξέρεις… - Ναι.
Ο μεθυσμένος προσπαθεί να μην δείχνει μεθυσμένος, σωστά;
Ακόμη και αν έχει προκαλέσει ατύχημα.
Τότε ας…
Πώς…;
Φαντάσου το πόσο μεθυσμένος είσαι.
1 έως 10, με το 10 τελείως μεθυσμένος. Δώσε μου το 3 σου.
Πολύ καλά.
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Κάτι πετάχτηκε μπροστά μου, ένας σκύλος ή κάτι τέτοιο…
Ένα 5.
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Κάτι πετάχτηκε μπροστά μου, ένας σκύλος ή κάτι τέτοιο…
Λίγο πιο πολύ, ένα 6.5.
Συγγνώμη, συγγνώμη.
Κάτι πετάχτηκε μπροστά μου, ένας σκύλος ή κάτι τέτοιο…
Αυτό είναι Φέλιξ, ακριβώς εδώ.
Το ένιωσα και εγώ.
Ναι.
Κατάλαβες;
Αν χτυπήσεις στο κεφάλι, κανείς δεν θα το αντέξει.
- Κανείς; - Κανείς.
Σε πιστεύω.
Εντάξει, άλλη μια φορά.
Έρχεται κάποιος τύπος και σε χτυπάει στο πρόσωπο.
Εντάξει.
Επειδή έκλεψες το κορίτσι του ή δεν σε γουστάρει.
- Για οποιονδήποτε λόγο. - Εντάξει.
- Πάμε.
- Αργά στην αρχή, εντάξει; - Σε αργή κίνηση.
- Πάμε. - Αυτό είναι.
Εντάξει, τώρα χρησιμοποιούμε την αδράνεια του σώματός του,
να τον τραβήξει μπροστά.
Είναι πολύ απλό, αλλά πιάνει.
- Πετυχαίνει. - Ναι.
- Πάμε. - Ωραία.
Έλα. Λίγο γρηγορότερα, εντάξει;
- Είδες; - Να δοκιμάσω;
- Εμπρός. - Θα δοκιμάσω.
Να δούμε αν μπορώ να το κάνω.
Πάμε!
Έτοιμος;
Το πολύ,
το πολύ ένας από σας,
μόνο ένας,
θα ολοκληρώσει αυτόν τον δύσκολο δρόμο
και θα γίνει επαγγελματίας ηθοποιός.
Ένας το πολύ.
Έτσι, αν υπάρχει κάποιος εδώ
που δεν είναι απολύτως σίγουρος ότι είναι ο εκλεκτός,
του ζητάω, να φύγει από το δωμάτιο και να μην επιστρέψει.
Ο κόσμος χρειάζεται μηχανικούς, οδοντιάτρους, δικηγόρους,
ανθρώπους να γυρίζουν τον τροχό, εργάτες να δουλεύουν,
ένα όμως πράγμα δεν χρειάζεται, περισσότερους ηθοποιούς.
Έχει κανείς αμφιβολίες;
Όχι.
Ναι.
Ίσως.
Αυτός παίζει σε κάθε κωλοταινία της χώρας. Όχι.
Ίσως.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Αποκλείεται.
Όχι.
Τι ανύπαρκτο πρόσωπο. Όχι!
Αυτό είναι στραβισμός. Ίσως.
Όχι.
Ναι.
- Ήταν φοιτητής μου. - Αλήθεια;
- Ναι. Με λίγο ταλέντο, ο καημένος. - Τότε όχι.
Όχι σε παρακαλώ, άφησέ τον!
Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα για να κάθεσαι χωρίς να πεις λέξη.
- Πάρτον, σε παρακαλώ. - Εντάξει, για σένα.
Ηθοποιοί είναι, έτσι; Δεν θέλω εκπλήξεις.
- Ναι, όλοι ηθοποιοί είναι. - Καημένοι.
- Θα συνέχιζα… - Με συγχωρείτε.
Συγχωρείστε τον Φέλιξ για την καθυστέρηση.
Έπρεπε να πάει στον γιατρό, αλλά έρχεται σύντομα.
Σε προειδοποίησα, δεν είναι σε καλή φάση.
Δεν με νοιάζει. Και ποιος είναι αυτός;
Το παιδί για θελήματα του Φέλιξ. Πέρασε.
Σας συστήνω. Ντάριο, βοηθός του Φέλιξ. Ιβάν.
Ιβάν, χάρηκα.
Είμαι θαυμαστής σας, πραγματικά σας θαυμάζω.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Καρακάξα!
Καρχηδόνα!
Είμαι έτοιμος.
Είναι έτοιμος. Το ερώτημα είναι πώς θα τα καταφέρω με όλα αυτά που έχετε κάνει.
Δεν θα το κάνετε αυτό πριν από κάθε λήψη, σωστά;
Είναι η μέθοδός μου, πετυχαίνει σε μένα.
- Με ενοχλεί. Κάντο πιο μακριά. - Ναι.
- Σε διαβεβαιώ. ότι δεν κάνει καλό. - Σε μένα κάνει..
Να ξεκινήσουμε;
Θυμήσου, είμαστε στην φυλακή, στον χώρο επισκέψεων,
με ενισχυμένο γυαλί ανάμεσα στους δυο σας.
- Μιλάτε από το τηλέφωνο. - Εντάξει.
- Έτοιμοι; - Ναι.
Εντάξει, πάμε.
Δράση.
Η μαμά και ο μπαμπάς θα σε μισούσαν αν ζούσαν.
Μην πεις ούτε τα ονόματά τους! Έπρεπε να είχες πεθάνει στο ατύχημα.
Σταματήστε. Πάμε πίσω.
Εδώ, ο Πέδρο χτυπά δυνατά το τζάμι.
Είναι αναστατωμένος, αρχίζει να κλαίει.
Κάντε το παρακαλώ.
Ποιο;
Τις πράξεις σας.
Παίξτε τους ρόλους σας. Κλάψε, θέλω να δω.
Δεν χρειάζεται, θα το κάνω στο γύρισμα.
Δεν μπορώ να κλάψω ανώφελα, έτσι απλά.
Δεν μου το έχουν ζητήσει ποτέ.
Πρέπει να μπω στην κατάσταση. Πρέπει να συγκεντρωθώ.
Μην ανησυχείς όμως, έχω το συναίσθημα.
Δεν ανησυχώ, θέλω όμως να το δω.
Αλλιώς δεν μπορώ να σε σκηνοθετήσω.
Δεν χρειάζεται να το κάνω σε μια ανάγνωση, ειλικρινά.
Το σενάριο λέει ότι ο Πέδρο κλαίει, σωστά;
Ναι.
Λοιπόν, πώς θα το κάνουμε;
Μην προσπαθείς να το κάνεις καλά. Βρες την αλήθεια.
Τι κάνεις;
Κλαίω.
Δακρύζω.
Δάκρυα.
Μενθόλη, πάντα την χρησιμοποιώ.
Ή πρέπει να θυμηθείς τους παππούδες σου για να κλάψεις;
Δεν ξέρω.
- Μην το χρησιμοποιήσεις στην ταινία μου. - Αποδίδει!
Πάμε πάλι. Θα παρακολουθώ από εδώ.
Πάμε από το “Η Μαμά και ο Μπαμπάς”.
Δράση.
Η μαμά και ο μπαμπάς θα σε μισούσαν αν ζούσαν.
Μην λες καν τα ονόματά τους! Έπρεπε να πεθάνεις στο ατύχημα.
Με θυμό, Ιβάν!
Περίμενε…
Κάνε μου τη χάρη!
- Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί; - Δεν έγινε και τίποτα.
Μην είσαι μαλάκας! Κοίτα, αίμα. Αιμορραγώ!
Είσαι καλά, Φέλιξ;
Λόλα, ο Ιβάν δεν μπορεί να το κάνει.
Αυτό είναι εργαλείο της δουλειάς μου.
Το ξεχνάω αυτή τη φορά, την επόμενη όμως…
Σου ορκίζομαι ότι θα του σπάσω τη μούρη.
Όταν προσλαμβάνεις έναν ηθοποιό,
μην παίρνεις αυτόν που χρειάζεται όλο αυτό το τσίρκο.
Έχει και την Αργεντίνικη προφορά. 20 χρόνια στην Ισπανία και την έχει ακόμη.
Δεν την έχει.
Σαν να μην υπήρχαν Ισπανοί που θα έπαιζαν τον αδερφό μου.
Δεκάδες υπάρχουν.
Προλαβαίνουμε ακόμα.
Ο Πάκο Καράσκο. Θαυμάσιος ηθοποιός.
- Για να δω… - Ναι.
Ή ο Εμίλιο Αραβένα..
Ο Εμίλιο είναι πολύ καλός.
Είναι πολύ καλός.
- Τι κάνεις; - Τίποτα.
Μην μπερδεύεις τα πράγματα.
Ή πρέπει να καλέσω τον δικηγόρο μου;
Έλα, πρόβα!
Είναι πολύ καλύτερα.
Από το συμβόλαιο, μην αγγίζεις το πρόσωπό του.
Τι;
Νόμιζα ότι το ήξερες.
Γιατί να ξέρω αυτές τις βλακείες;
Είναι αλήθεια; Είναι εκπληκτικό.
Είναι λίγο άγριο.
Ελάτε, ας παίξουμε.
Πάμε.
Ο σύνδεσμος μεταξύ αυτών των δύο αδελφών έχει σπάσει τώρα,
συνετρίβη.
Αλλά κάτι είναι ακόμα ζωντανό, εντάξει;
Ας δουλέψουμε πάνω σε αυτή την αδυναμία.
Αλλά να είσαι συγκρατημένος, Ιβάν.
Ας το προσπαθήσουμε.
Και πάμε.
Είσαι αξιοθρήνητος.
Είμαι ο αδερφός σου.
Μόνο εμένα έχεις.
Πώς μπορείς να ζεις ξέροντας ότι έστειλες τον μοναδικό αδελφό σου στη φυλακή;
Μόνο η συνείδησή μου το ξέρει.
Σου έχουν μείνει μόνο δύο χρόνια.
Για το μακελειό που προκάλεσες.
Δεν είναι τίποτα.
Η μαμά και ο μπαμπάς θα σε μισούσαν αν ήταν ζωντανοί.
Μην τους πιάνεις στο στόμα σου!
Μην πεις καν τα ονόματά τους!
Έπρεπε να είχες πεθάνει στο ατύχημα.
Εσύ.
Πολύ καλό, Ιβάν.
- Ευχαριστώ. - Πολύ καλό.
Δεν χρειάζεται να σπάσεις μια καρέκλα για να δείξεις το θυμό.
Συγγνώμη γι' αυτό.
Δεν παίζουμε για τη σειρά 48 σε ένα θέατρο.
- Έχεις δίκιο. Χίλια συγγνώμη. - Εντάξει.
- Δεν ξέρω... - Όλα καλά.
- Η ένταση... Συγχώρεσέ με. - Ξέχνα το. Τελείωσε.
Τέλος πάντων, στο τέλος κατέληξε υπέροχα.
Θα σου πω κάτι. Είμαι σίγουρος ότι θα κάνουμε μια σπουδαία ταινία.
Το ελπίζω.
Μας βλέπω να παίρνουμε Όσκαρ στο Dolby Theater στο Χόλιγουντ.
Πώς πας με τα αγγλικά. Μιλάς αγγλικά, σωστά;
- Όχι, καθόλου. - Όχι;
Ποτέ δεν θα έβαζα τον εαυτό μου σε κίνδυνο σε αυτό το τσίρκο.
Δεν θέλω να είμαι ο Λατίνος που βάζει την πινελιά του
σε αυτή τη βιομηχανία ψυχαγωγίας για τους ηλίθιους.
Εσύ πήγες, σου άρεσε, γι' αυτό δουλεύεις...
Δεν θα πω όχι. Ναι, θα πάω.
- Βλέπεις; - Ναι, Αμέ.
Αυτή η γκαρνταρόμπα είναι υπέροχη.
Δες αυτήν έξω που μοιάζει με λεσβία.
Βάζω στοίχημα 100 ευρώ ότι είναι μια από τις φίλες της Λόλα.
Έγινε.
Φέλιξ, αυτή είναι η Βιολέτα, η γυναίκα μου.
Χάρηκα.
- Γοητευμένη. - Χάρηκα για τη γνωριμία.
Φέλιξ, θα ήθελα να σου δώσω το τελευταίο μου βιβλίο.
Γράφει ιστορίες για παιδιά.
Είμαι σίγουρος ότι έχεις ακουστά το όνομά της. Βιολέτα Βαλντερόμπλες.
Είναι διάσημη στον κύκλο των συγγραφέων για παιδιά.
Είναι η ιστορία ενός ιδιαίτερου παιδιού, μετανάστη
που ζει στο δρόμο και μετατρέπει τα σκουπίδια
σε φανταστικούς θησαυρούς που του διδάσκουν κάτι.
Μην του πεις όλο το βιβλίο.
Είναι μια μεταφορά.
Είναι ένα κάλεσμα προς όλους εμάς,
σε άντρες, σε γυναίκες, σε άτομα χωρίς φύλο,
να ζουν σε μια κατάσταση μόνιμης ποίησης,
ενάντια σε αυτό το όλο και πιο εχθρικό, άρρωστο
και άδικο κόσμο στον οποίο ζούμε.
Το λατρεύω. Ευχαριστώ πολύ.
Πώς σου άρεσε αφού δεν το διάβασες ακόμα;
Από όσα μου είπε.
- Φαίνεται υπέροχο. - Ευχαριστώ.
Και σου κόστισε μόνο 100 ευρώ.
Γιατί;
Πάμε;
Γνωρίζατε ότι το ροζ δελφίνι είναι υπό εξαφάνιση;
Αυτό το υπέροχο ζώο έχει καταστραφεί από τις πράξεις του ανθρώπου
και χρειάζεται τη βοήθειά μας.
Το ροζ δελφίνι δεν έχει φωνή.
Σήμερα είμαι η φωνή του
και λέω: χρειάζεται τη βοήθειά σας.
- Πόσο αξιολύπητο. Χριστέ μου… - Μόνο με ένα ευρώ.
Με τη συνεισφορά σας μπορούμε…
Λόλα, συγγνώμη, ο γερανός είναι έτοιμος στη βεράντα.
Ο Φέλιξ θα αργήσει. Σε περίπτωση που θέλεις να διασκεδάσεις τον Ιβάν.
Έρχομαι.
Πρέπει να δεις αυτό που ανέβασε ο Φέλιξ.
Είναι τρομερό.
Γνωρίζατε ότι το ροζ δελφίνι είναι υπό εξαφάνιση;
Αυτό το υπέροχο ζώο έχει καταστραφεί από τις πράξεις του ανθρώπου
και χρειάζεται τη βοήθειά μας.
Σας ευχαριστώ.
Θα μιλήσω στα Ισπανικά.
Ομολογώ ότι όταν ήμουν υποψήφιος για αυτό το βραβείο,
η πρώτη μου εντύπωση ήταν αηδία.
Δεν θα ερχόμουν, ειλικρινά, αλλά στη πορεία…
η οικογένεια μου και οι φίλοι με έκαναν να συνειδητοποιήσω
ότι ήταν σημαντικό να είμαι εδώ και να πω αυτό που σκέφτομαι.
Και στέκομαι μπροστά σας για να ξεχωρίσω τη θέση μου.
Δεν πιστεύω στην τέχνη ως θέαμα
και πολύ λιγότερο σε αυτό που λένε επιτυχία.
Κάνοντας την τέχνη ανταγωνιστική σαν να ήταν αθλητικό γεγονός,
νομίζω ότι είναι φρικτό.
Τότε γιατί ήρθα;
ήρθα…
για να απορρίψω αυτό το βραβείο.
Ευχαριστώ πολύ.
Και καλό σας βράδυ.
Γεια σας.
Τι είναι αυτό;
Πρόκειται για ένα εξωτερικό στοιχείο
που αυξάνει την ένταση, τον φόβο.
Συμβολίζει επίσης την πίεση που ζουν αυτοί οι δύο, υπό το βάρος του νόμου.
Δεν το έχουμε ανάγκη αυτό.
Δεν είναι ανάγκη, Ιβάν,
είναι άσκηση.
Έλα τώρα, είναι μόνο 5 τόνοι.
Είναι ασφαλές;
Είμαστε έτοιμοι;
Θυμηθείτε, μιλάτε με έναν δικαστή.
Αυτή η εικόνα θα με στοιχειώσει σε όλη μου την ζωή.
Αναμνήσεις φρίκης.
Η μαμά και ο μπαμπάς είναι ξαπλωμένοι.
Συγκλονισμένος, βαθιά συγκλονισμένος.
…ανάμεσα σε γυαλιά και αίμα…
Τώρα τον μισείς!
…και ο Μανουέλ γονατιστός στην άσφαλτο, μεθυσμένος…
Καταδικαστικά.
Δεν βλέπω τον αδελφό μου, βλέπω τον φονιά των γονιών μου.
- Πιο λίγο Ιβάν. Χαλάρωσε! - “Χαλάρωσε”, Λόλα, αλλά…
Συγκεντρώσου!
Πάμε πάλι.
Από το “Δεν βλέπω τον αδελφό μου”.
Πάμε.
Δεν βλέπω τον αδελφό μου, βλέπω τον φονιά των γονιών μου.
Λιγότερο.
Δεν βλέπω τον αδελφό μου, βλέπω τον φονιά των γονιών μου.
- Λιγότερο. - Μα…
Αν κάνω λιγότερο από αυτό, δεν θα κάνω τίποτα Λόλα.
Αυτό είναι το ζητούμενο.
- Λοιπόν, Φέλιξ… - Ναι.
- Χρησιμοποίησέ το. - Ναι.
- Είσαι τρομοκρατημένος με τον δικαστή. - Ναι, ο δικαστής.
Πάμε.
Αντέχω την σκληρότερη ποινή,
η ενοχή…
- Από δω, από την καρδιά. - Ναι.
Πες το από εδώ.
Θα προτιμούσα να είχα πεθάνει
και να ζουν αυτοί.
- Ψεύτικο, δεν το πιστεύω. - Όχι.
Την αλήθεια, θέλω την αλήθεια.
Κάτι…
πετάχτηκε μπροστά μου, νομίζω ήταν ζώο ή…
Το έχεις αποδεχτεί.
Ένα δυστύχημα.
Ένα ατύχημα που δεν μπόρεσα να αποτρέψω.
Πάλι. Παραιτημένος και απογοητευμένος.
Απογοητευμένος. Εντάξει.
Ένα ατύχημα που δεν μπόρεσα να αποτρέψω.
Παραιτημένος, απογοητευμένος και αγχωμένος.
Ένα ατύχημα που δεν μπόρεσα να αποτρέψω.
- Αυτό είναι. - Ναι,…
Αυτό είναι παιδιά.
Υπόσχομαι να σιωπήσω.
Είναι όλο επάνω σας.
Δράση.
Κάναμε 3 πρόβες. Άλλες 6.
Ποτέ δεν το κατάλαβα. Οι 9 είναι πολύ λίγες.
Είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω με το πρόγραμμά μου.
Ναι, αλλά...
Πάντα πρέπει να κάνεις πρόβα σύμφωνα με την δουλειά που απαιτείται.
Μερικές φορές οι πολλές πρόβες μπορεί να το κάνουν υπερβολικό.
Πολλές όχι, οι απαραίτητες.
Μην ανησυχείς για αυτό.
Κάνουμε πρόβα 9 μέρες επειδή είναι αρκετό.
Λόλα, τελείωσες με τον βράχο;
- Όμως… - Παιδιά, είστε τόσο ευκολόπιστοι.
Είναι από χαρτόνι.
- Έτοιμος; - Ναι.
- Κατευθείαν στο Instagram; - Ναι.
Πάμε.
Αυτό, πολύ καλά.
Τι μαλάκας.
Συγγνώμη.
Η σημερινή μέρα είναι περίπλοκη.
Τρίτη φορά.
Λόλα, έρχεται η Νταϊάνα, αλλά είναι με τον κ. Σουάρεζ.
Μη μου πεις.
Σε τι οφείλουμε την επίσκεψη του παραγωγού μας;
Φέρνει την κόρη του Νταϊάνα. Σου είπα θα παίξει την Λούσι.
Αλήθεια ήταν; Νόμιζα ότι ήταν αστείο.
Με ρώτησε, έκανα πολλές δοκιμές και το κορίτσι είναι υπέροχο,
πολύ ιδιαίτερη.
Νταϊάνα, ο χαρακτήρας σου δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Είναι στο στοιχείο της, παρασύρεται από τα γεγονότα.
Αυτοί έχουν την σύγκρουση. Κατάλαβες;
Ναι.
Θέλω να δω τις προσωπικότητες του Πέδρο και του Μανουέλ
μέσου του φιλιού, το πώς φιλούν την Λούσι.
Την ατομική τους προσέγγιση.
- Θες να αρχίσεις; - Αμέσως.
Εντάξει, πάμε.
Βάλε τα ακουστικά.
Ο ήχος είναι το κλειδί εδώ.
Γεια.
Άκου…
Συγχώρα με αν μου σηκωθεί.
Και συγχώρα με αν δεν μου σηκωθεί, δεν είναι κάτι προσωπικό.
- Εντάξει, έτοιμοι; - Ναι.
Δράση.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, Φέλιξ.
Ίβαν, πάμε με σένα;
Καλή τύχη πρωταθλητή.
Πάμε.
Συγγνώμη.
Δράση.
Εντάξει.
Ο καημένος είναι παντρεμένος 28 χρόνια με την ίδια γυναίκα.
Φαίνεται.
Μην γελάς, γιατί δεν έδειξες και πολλά.
Έχω 13 διεθνή βραβεία. Κάτι πρέπει να λέω.
Δεν συμφωνείτε;
Βέβαια τα βραβεία. Είναι τόσο σημαντικά.
Παιδιά, θα σας δείξω κάτι με την άδεια της Νταϊάνα.
Μου επιτρέπεις;
Κοιτάξτε.
Ξέχασα κάτι στην δουλειά.
Πρέπει να πηγαίνω.
Ήταν φανταστικά.
Κορίτσι μου…
Εξαιρετικά.
Μου λες για αυτό αργότερα.
Η ιδέα είναι να πετάξετε την Τρίτη 21.
Νωρίς το πρωί.
Με συγχωρείτε.
Λόλα, ναι.
Ναι.
Ωραία, σε βάζω ανοικτή.
Η Λόλα είναι.
Γεια, παιδιά, πώς είστε;
Θέλω μια χάρη.
Αύριο να φέρετε μερικά από τα βραβεία σας.
Γεια, Λόλα, είμαι ο Φέλιξ.
Εννοείς τα τρόπαια, τα αγαλματίδια;
Ναι, μερικά από τα 35 που είπες. Ό,τι είναι εύκολο.
Θα κάνουμε μια άσκηση με αυτά, εντάξει;
- Εντάξει. - Τα λέμε.
Τα λέμε μετά.
Ωραία, ας συνεχίσουμε.
Έλεγα να φεύγαμε νωρίς στην 21 και να έχουμε περισσότερο από μια εβδομάδα
για τις τελευταίες σκηνές και τα εξωτερικά.
- Ακριβώς επτά εργάσιμες μέρες. - Αρκεί να μην βρέχει.
Όταν ταξιδεύω πάντα κλείνω
το φθηνότερο εισιτήριο, ποτέ πρώτη θέση.
Να το έχετε υπόψη σας. Είναι σημαντικό.
Γιατί;
Είναι θέμα ηθικής.
Ηθικής;
Μισώ να με αναγκάζουν να έχω προνόμια.
Άλλωστε όταν μπαίνω στο αεροπλάνο και περνάω από την πρώτη θέση,
τσεκάρω πάντα τις σκατόφατσες που είναι μπροστά μου.
Ιβάν, μου αρέσεις κάθε μέρα και περισσότερο.
- Πρέπει να φύγω. Έχω μαθήματα. - Εντάξει.
Συγγνώμη θα ήθελα να σχολιάσω εν συντομία το φαγητό του Φέλιξ.
Τι έχουμε…
πρέπει να είναι μακροβιοτικό, οικολογικό,
χωρίς γλουτένη, όλα φτιαγμένα στην Ισπανία.
Φέλιξ.
Φέλιξ!
Γαμάτο, μου αρέσει.
Ναι.
Αρχίζω να ανησυχώ γιατί δεν είναι αυτό.
Δεν είναι αυτό.
Πού είναι τα υφάσματα του καναπέ που ενέκρινα τις προάλλες;
Εδώ.
Κοίτα, αυτό είναι.
Αυτό εδώ.
Όχι αυτό.
Βλέπεις τη διαφορά;
- Ναι, νομίζω. - Βλέπεις;
Οι κουρτίνες είναι από το σπίτι ενός απλού, επαρχιώτη.
Ναι, έχει λεφτά, αλλά πρέπει να φανταστούμε
ότι είναι εκλεπτυσμένος, ένας δύσκολος, ακατέργαστος τύπος.
Κάτι που είναι καλό για αυτόν, όχι για τον καλλιτεχνικό διευθυντή. Το κατάλαβες;
Το κατάλαβα. Αφορά τις φιλοδοξίες αυτού του ανθρώπου.
- Ακριβώς. - Λόλα.
Ο Ιβάν δεν ήρθε ακόμα. Τον κάλεσα τρεις φορές.
- Πάρτον από το δικό μου. - Ναι.
Σουζάνα, τελειώσαμε.
Έλεγξε τις σημειώσεις, σπατάλησα επτά ώρες κοιτάζοντας υφάσματα.
- Ναι; - Ιβάν, γεια.
- Λόλα; - Όχι, είμαι η Τζούλια.
Τηλεφωνώ από το κινητό της Λόλα, η μπαταρία μου έχει τελειώσει.
- Μάλιστα. - Ιβάν, είχαμε ραντεβού στις 2;
Ναι, το έχω γραμμένο,
αλλά στην τελευταία πρόβα με έκαναν να περιμένω
και τις προάλλες,
και τα λοιπά και τα λοιπά,
σήμερα θα τους κάνω να περιμένουν δύο ώρες για να ισοφαρίσουμε. Και θα το χρεώσω.
Τα λέμε στις 4 το απόγευμα.
Θα είμαι εκεί.
Αυτό ακριβώς κάνουν. Ξέρεις τι;
Υπόγραψέ του.
Υπόγραψέ το και τέλος δεν θέλω να το ξανασυζητήσουμε. Σε αφήνω τώρα.
Συγγνώμη.
Είναι...
για μια σειρά με έναν αστροναύτη. Επιστρέφει πίσω με ένα διαστημόπλοιο,
προσγειώνεται σε ένα νησί που κατοικούν αγριάνθρωποι
που δεν είχαν ποτέ καμία επαφή με τον πολιτισμό.
- Θα κάνω τον αστροναύτη. - Τι απαίσιο.
Είναι τόσο κακό, που θα μπορούσε να είναι σπουδαίο, ε;
- Να το θυμάστε. - Ναι, εντάξει.
Είναι ωραίο.
Κρίμα που δεν το χρησιμοποιούν.
Για ένα φαρμακευτικό συνέδριο, το πολύ.
Είναι κάποια από τα τρόπαιά μου.
Από τα δεξιά προς τα αριστερά, το ασημένιο κοχύλι του Σαν Σεμπαστιάν,
δύο Χρυσές Σφαίρες, το Κύπελλο Βόλπι από το φεστιβάλ της Βενετίας,
και δύο από τα πέντε Γκόγια μου.
Τα άλλα τρία είναι στο σπίτι μου στο Σεν Τροπέ
Τα υπόλοιπα είναι στο σπίτι στο Λος Άντζελες.
- Πολλά. - Γιατί μας είπες να τα φέρουμε;
Θα κάνουμε κάτι με αυτά.
Τα δικά σου, Ιβάν;
Δεν έχω και πολλά.
Προφανώς, ήμουν κακός ηθοποιός.
Μετάλλιο για την αριστεία στις παραστατικές τέχνες,
ένα βραβείο Μαξ...
Και αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα.
Μου το έδωσαν σε ένα σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Δίδαξα σε αυτά τα παιδιά.
Το έφτιαξαν οι μαθητές μόνοι τους. Υπέροχη εμπειρία.
- Ξεκινάμε; - Ναι, ας ξεκινήσουμε.
Εμπιστοσύνη, παιδιά.
Θέλω να χάσετε όλη την αυτονομία, όλη.
Ο ένας είναι αγκυρωμένος στον άλλο και το αντίστροφο.
Υπάρχουν δύο από αυτά.
Δύο, αλλά εξαρτημένα σε ένα μόνο μονοπάτι.
Είναι δύο, αλλά με ένα «εγώ».
Με ένα παραμορφωμένο «εγώ», είναι παραμορφωμένο.
Είναι αυτό που μου αρέσει περισσότερο στο μυθιστόρημα, αν όχι το περισσότερο.
Το σώμα ως περίβλημα,
μια φυλακή και μια ποινή,
όπου το δέρμα είναι απλώς ένα περίβλημα, ένα δοχείο.
Ένα.
Μόνο ένα.
Αυλαία!
Όχι!
Γαμημένη σκύλα!
Μη, Λόλα!
Όχι αυτό, μη!
Μη!
Όχι αυτό, σε παρακαλώ!
Γαμημένη σκύλα!
Όχι αυτό!
Μη!
Μη, όχι!
Όχι!
Λόλα, όχι!
Ο Αργυρός Λέοντας για καλύτερος σκηνοθέτης
και ο Χρυσός Φοίνικας καλύτερης ταινίας.
Πάνε και αυτά.
Λοιπόν, φαίνεται ότι τα βραβεία ήταν καλά για κάτι.
Κύριοι,
μια άσκηση πάνω στο εγώ.
Μα τι κάνει η σκύλα;
15 λεπτά διάλειμμα και πάμε την 63.
Ήρεμα, Φέλιξ!
Πες μου έναν λόγο, έναν, που να δικαιολογεί ότι έκανες!
Γιατί τα έκανες όλα αυτά;
- Μετασχηματισμός. - Ξέρεις τι σήμαιναν για μας;
Η μεταμόρφωση είναι ο λόγος. Μεταμόρφωσε.
- Μεταμόρφωση… - Θα σου κάνω τη μούρη έναν Πικάσο!
Ηρέμησε, Φέλιξ. Τρελάθηκες; Θα το συζητήσουμε.
Όποτε θες, Ιβάν.
Είναι τρελή.
Θα σου στείλω ένα κάρο δικηγόρους!
Φοβήθηκα! Δώσε την διεύθυνση μου.
- 4310 Segurola and La Habana, 7ος όροφος. - Θα έρθουν!
Οι δικηγόροι του Φέλιξ απαιτούν αντικατάσταση των βραβείων
και αποζημίωση για ηθική βλάβη.
“Ηθική βλάβη”…
Θες να δεις; Τα αντίγραφα όσων κατέστρεψες κάνουν 83,000 euros.
Δεν με νοιάζει, ας τα βρουν με τον παραγωγό όχι με εμένα.
Ήρθαν οι άνθρωποι του κέτερινγκ. Ζήτησες να δοκιμάσεις...
- Μην με αγχώνεις με αυτό σήμερα. - Ωραία.
Την μέρα που βγήκα, ήθελα να πάω πάλι φυλακή.
Όχι, όχι.
- Τι; - Όχι.
Μην τον κοιτάς.
Όταν το κάνεις, στο τέλος,
θέλω να τον τρυπήσεις με το βλέμμα σου, να δεις την ψυχή του.
Πάλι.
Δράση
Την μέρα που…
Όχι.
Όχι, όχι.
Λόλα, έχω κάνει πάνω από 100 ταινίες
και θα μου λες πώς να κάνω την δουλειά μου;
Μην παίζεις μαζί μου.
Άσε με παίξω την σκηνή μια φορά, και αν δεν σου αρέσει, έλα κάνε την εσύ.
Ομορφούλα.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη, Συγγνώμη, Συγγνώμη.
Συγχώρεσε με.
Συγχώρεσέ με, Λόλα. Και εσύ, Ιβάν, λυπάμαι.
Συγγνώμη.
Φέλιξ, συγγνώμη, αλλά πρέπει να το πιστέψω.
Όχι, είναι που…
Είμαι αναστατωμένος με κάτι προσωπικό.
Είναι πρόβλημά μου και το έβγαλα σε σένα. Λυπάμαι.
Τι συνέβη; Τσακώθηκες με την γκόμενα;
Δεν πειράζει, όλοι έχουμε άσχημες μέρες.
Ναι.
- Από την αρχή. - Λόλα, Λόλα, περίμενε. Ιβάν…
Πρέπει να σας πω κάτι.
Είναι πολύ δύσκολο να το πω
αλλά νομίζω ότι και οι δύο πρέπει να ξέρετε.
Φαίνεται ότι…
Δεν θέλω να σας ταράξω.
Αν υπάρχει κάτι που δεν θέλω, είναι να λυπάστε.
Πρώτα από όλα, είμαι καλά,
όσο μπορεί να είναι κάποιος με αυτές τις συνθήκες.
Τέλος πάντων…
Καλύτερα να είμαι άμεσος, χωρίς περιστροφές.
Αυτό τον μήνα
έκανα εξετάσεις και...
τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά.
Καθόλου καλά.
Αδενοκαρκίνωμα στο πάγκρεας.
Καρκίνος.
Και…
η πρόγνωση δεν είναι ενθαρρυντική.
Πρέπει να κάνω και άλλες εξετάσεις,
αλλά αν επιβεβαιωθεί αυτό που φάνηκε
είναι γεγονός,
ότι έχω το πολύ έναν χρόνο.
Και…
δεν υπάρχει θεραπεία;
Ναι, είναι πολύ επεμβατική…
Αποφάσισα να μην κάνω τίποτα.
Μόνο ανακουφιστική θεραπεία.
Δεν ακύρωσα κανένα πρότζεκτ.
Συνεχίζω να ζω φυσιολογικά όσο μπορώ.
Θέλω…
Θέλω ο θάνατος να με βρει να ζω τη ζωή μου.
Λόλα, Ιβάν, θέλω η τελευταία ταινία μου να είναι σπουδαία.
Και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ,
απολύτως.
Ίσως μπορώ να διοχετεύσω αυτή την οδυνηρή εμπειρία
για να εμπλουτίσω τον ρόλο μου.
Να υπολογίζεις στην βοήθειά μου για οτιδήποτε θελήσεις.
Ευχαριστώ.
Θα φτιάξουμε μια γαμάτη ταινία.
Συγχωρέστε μου τις εναλλαγές της διάθεσης και αυτά τα ξεσπάσματα, αλλά…
αυτά τα φάρμακα με έχουν...
τρελάνει.
Με ενοχλούν τα πάντα…
Τζούλια.
Με ακούς;
Ότι σου πω, θα είναι μεταξύ μας, εντάξει;
Ο Φέλιξ είναι άρρωστος. Έχει καρκίνο.
Ναι, φοβερό. Μας το είπε σήμερα.
Δεν του μένει πολύ να ζήσει.
Πρέπει να κινηματογραφήσουμε νωρίτερα.
Ναι, δύο βδομάδες.
Ναι, σίγουρα μπορούμε.
Πρέπει να αρχίσουμε στις 21.
Δεν ξέρω, ούτε με νοιάζει.
Καρκίνος του παγκρέατος: Γιατί είναι ο πιο θανατηφόρος;
Λεύκανση δοντιών.
Να χάνεις έναν από τους ηθοποιούς σου μόλις ξεκινάς τα γυρίσματα.
Καταστροφή.
Πώς να ήξερα ότι τα περνούσε όλα αυτά;
Φαινόταν καλά, πάντα γεμάτος ενέργεια.
Είναι φριχτό.
Είναι πολύ δύσκολο.
Είναι ένας φριχτός καρκίνος.
Και σας ζητούσα τόσα πολλά…
Σας φέρθηκα τόσο άσχημα;
Δεν ήξερες.
Το ίδιο είναι, είμαι ηλίθια.
Είναι επειδή υπέφερα, υπέφερα πολύ με τις ταινίες μας.
Προσπάθησα να το κάνω διαφορετικά αλλά δεν μπορώ. Δεν ξέρω.
Λόλα, συγγνώμη.
Ο Φέλιξ έχει το κινητό κλειστό. Έχει καθυστερήσει μισή ώρα.
Μην τον ξαναπάρεις.
Ο καημένος πρέπει να είναι με τους γιατρούς.
Και τι θα κάνουμε τώρα;
Λόλα, θέλω να σου πω κάτι, επειδή…
το σκέφτομαι συνέχεια.
Αν χειροτερέψει…
Ελπίζουμε πως όχι, βέβαια.
Αν όμως ο Φέλιξ δεν μπορέσει να συνεχίσει
θα μπορούσα να παίξω και τους δύο ρόλους.
Δύο αδέλφια, ένας με μούσι,
και ο άλλος χωρίς…
Ή μπορεί να είναι δίδυμοι.
Γιατί όχι;
Οτιδήποτε.
Μια ιδέα είναι, αυτό είναι όλο.
Αυτό το άγχος.
Πονάει όλο μου το σώμα.
Πίεσε λίγο εδώ, παρακαλώ, τον λαιμό μου.
- Πιο δυνατά. - Ναι, φυσικά.
Πιο δυνατά.
Η ζωή είναι πολύ σκληρή μερικές φορές.
Φέλιξ, πώς είσαι, γλυκέ μου;
Όλα καλά.
Ξεκουράστηκες;
Ναι, είχα ένα μικρό οικογενειακό πρόβλημα.
Τσακωνόμουν με την πρώην γυναίκα μου όλο το πρωί
επειδή η σκύλα θέλει να μείνει στο σπίτι μου στο Saint-Tropez.
Ξέρεις το Saint-Tropez;
Ωραίες παραλίες.
Και ωραία νυχτερινή ζωή.
Ξέρει για την αρρώστια σου, έτσι;
Ποια αρρώστια;
Όχι, όχι… αυτό με τον καρκίνο;
Όχι, δεν ξέρει επειδή…
είναι ψέμα.
Είναι ψέμα.
Πώς μπορώ να είμαι άρρωστος; Για κοίτα με.
Το έκανα αυτό …
σαν μια παράσταση για σας τους δύο,
μια μικρή επίδειξη ηθοποιίας.
Πόση ένταση!
Καταλαβαίνεις, έτσι;
Δεν παίζουν με αυτά. Πουτάνας γιε.
Πουτάνας γιος…
αλλά και σπουδαίος ηθοποιός, ξεκάθαρα,
επειδή το έχαψες, ολοκληρωτικά.
Κατέστρεψες κάτι πολύ ευαίσθητο, Φέλιξ.
Το κατέστρεψες.
Και εσύ κατέστρεψες τα βραβεία.
Μην μιλάς.
Μην πεις τίποτα..
Λόλα, τι έγινε;
Μπορώ να έχω πολλά στο μυαλό μου,
και το κάνω τέλεια, παρά το χάος.
Τώρα έρχεται αυτό το παράλογο, παιδιάστικο πράγμα μεταξύ σας,
και είναι σαν πέτρα στο κεφάλι,
μου δημιουργεί ένα είδος μπλακ άουτ.
Με ξέρεις ήδη λιγάκι
και ξέρεις ότι είμαι πολύ ευαίσθητη.
Είναι χάρισμα; Ναι.
Δυσκολεύτηκα; Ναι.
Αφορά το ποιος τον έχει πιο μεγάλο; Ποιος είναι πιο αρσενικό;
Όχι, Λόλα, δεν αφορά.
Για μένα σε διαβεβαιώ ότι δεν είναι έτσι.
Κοίταξε...
ανεξάρτητα από το πόσο άτοπο, ηλίθιο και δυσάρεστο
ήταν αυτό που έκανε ο Φέλιξ,
θέλω να πω…
Υπάρχει ένας συναγωνισμός,
πάντα υπάρχει.
Εδώ όμως η κατάσταση,
και θέλω να το ξεκαθαρίσω,
είναι αντικειμενική
είναι πραγματικότητα
δεν μπορεί να κρυφτεί.
Είναι εύκολο να δεις ποιος έχει το περισσότερο ταλέντο.
Ελάτε εδώ.
Θα σας κάνει καλό να το ακούσετε.
Ισχυρίζομαι ότι κάποιος μπορεί να πει ξεκάθαρα
ποιος είναι καλύτερος ηθοποιός
ο Φέλιξ ή εγώ.
Είναι ο Φέλιξ.
Ο Φέλιξ είναι καλύτερος ηθοποιός από μένα.
Ξέρει να προσεγγίζει...
το κοινό, τον κόσμο, τους πραγματικούς ανθρώπους.
Από την άλλη πλευρά, επέλεξα…
να πιστέψω ότι είχα κύρος.
Κορόιδευα τον εαυτό μου, έλεγα ότι το κοινό δεν είχε το επίπεδο
να καταλάβει τι έκανα.
Φριχτό.
Μια ολόκληρη καριέρα βασισμένη
σε μια ψεύτικη δοξασία
βολική και ψεύτικη, που είναι ακόμη χειρότερο.
Και κατέληξα να συνειδητοποιήσω ότι δουλεύω εδώ μαζί σου,
και είναι αυτό που σου χρωστάω
ότι το αληθινό καλλιτεχνικό τόλμημα ζει μέσα στην ταινία
ο κοινός άνθρωπος, το κοινό ακροατήριο.
Και αυτό είναι τρομερά δύσκολο, εξαιρετικά δύσκολο.
Ο Φέλιξ το κάνει,
και υποκλίνομαι σαν κανέναν άλλο.
Είναι ο καλύτερος. Είσαι ο δάσκαλος.
Έπρεπε να στα πω αυτά.
Ίβαν, δεν…
Πραγματικά, είμαι ευγνώμων για τα λόγια σου.
Κάποιος με την καριέρα σου να μιλάει έτσι…
Είσαι καθηγητής στην υποκριτική,
και αυτά που είπες για μένα
είναι καλύτερα από κάθε βραβείο.
Λόλα, θα σου είμαι πάντα ευγνώμων
που είχες την ιδέα να μας βάλεις μαζί.
Πρέπει να πω ότι είχα και πολλές προκαταλήψεις εναντίον σου.
Ο μεγάλος δάσκαλος, αυτός που ξέρει τα περισσότερα…
Αλλά είδα ότι είσαι όλα αυτά και πολλά άλλα.
Ηθοποιός με κεφαλαία γράμματα.
Και είμαι σίγουρος ότι αυτή η ταινία θα κάνει το κοινό να σε αναγνωρίσει.
Μάλιστα, κύριε.
Σου ανταποδίδω την ευγένεια, Φέλιξ.
Έπαιζα.
Το πίστεψες; Σε κατάλαβα.
Το κοινό γενικά
είναι μια μάζα αδαών, παθητικών ανθρώπων χωρίς ιδέες,
και ηθοποιοί σαν εσένα
αφήνουν το κοινό ακόμα πιο μπερδεμένο.
Και εσύ τους δίνεις πάντα το ίδιο.
Καθαρή μπανάλ ψυχαγωγία,
που εμένα δεν με διασκεδάζει, παρεμπιπτόντως.
Αυτά σκέφτομαι πραγματικά.
Συγγνώμη, Λόλα, συγγνώμη.
Συγχώρα με.
1-1. Είμαστε πάτσι.
Αλήθεια είναι.
Σε κανέναν δεν αρέσει η υποκριτική μου.
Εκτός από το κοινό.
Αυτό είναι όλο.
- Τζούλια, η επόμενη πρόβα; - Πέμπτη.
Πέμπτη.
Ωραία, γιατί δεν μπορώ να σας κάνω καλά πια. Δεν έχει πρόβα σήμερα.
Την Πέμπτη.
Φανταστικό.
Το πίστεψα πλήρως.
Εσύ σαν ακροατήριο το πίστεψες,
αλλά πρώτα το πίστεψα εγώ, κατάλαβες;
Έπρεπε να το πιστέψω ώστε να το κάνεις και εσύ.
Δεν κουράζομαι να λέω στους μαθητές μου:
Δεν είναι το πώς επαναλαμβάνεις το κείμενο, αλλά να σκέφτεσαι σαν τον ήρωα.
Αν σκέφτεσαι σαν αυτόν, αν πιάνεις την σκέψη του,
τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους.
Είναι τόσο απλό και τόσο σύνθετο όσο αυτό.
Με συγχωρείτε.
- Φέλιξ: "Απολύεσαι, ηλίθιε." - Όλα καλά;
Με συγχωρείτε.
Φέλιξ, Ίβαν,
Η Λόλα μου είπε ότι δεν θα έρθει.
Θα διαβάσω το μήνυμα.
"Πες τους ότι αυτή είναι η σημερινή πρόβα, η εμπειρία του να έρχεσαι μάταια."
«Αυτό το ερωτηματικό, το κενό του απρόβλεπτου,
“θα τους κάνει να σκεφτούν για τους εαυτούς τους.
“Θα τους δω την Τρίτη.”
Συγγνώμη.
Έχει κότσια, δικέ μου. Γαμώτο.
Δεν θα δώσουμε σε αυτή την τρελή τη χαρά να σχολιάσει αυτό που έκανε.
Πουτάνα.
Γαμημένη.
Μαλακισμένη.
- Θαυμάσια. - Είναι σπουδαίο.
Άκου αυτή την υφή, τη βρωμιά στο βάθος.
Το ακούς;
Είναι λανθάνον…
Ναι, πολύ πυκνό.
Και τώρα..
Τώρα φτάνει στο όριο.
Από πού είναι;
Καναδός, αλλά ζει στο Ντίσελντορφ.
Είναι και ερμηνευτής.
Αυτοί οι ήχοι με συναρπάζουν, είναι φυλετικά χτυπήματα, χωρίς χρόνο.
Άκου.
Όχι, νομίζω…
Νομίζω είναι…
ο γείτονας που καρφώνει κάτι.
Ναι, αυτό είναι, γάμα το.
Παρεξήγηση.
Λεσβία.
Απαιτητική.
Διεφθαρμένη.
Απάνθρωπη.
Πόρνη. Πόρνη.
Κορίτσι.
Μόνη.
Τρομαγμένη. Τρομαγμένη.
Ιδιοφυΐα.
Κόπανος.
Τρελή.
Είσαι τρελή.
Γελοία.
Δεν ήθελα να διακόψω, αλλά είναι έτοιμοι.
- Και; Και; Και τώρα τι; - Είναι έτοιμοι.
Ούτε μια στιγμή με τον εαυτό μου!
Ούτε μία.
Ηλίθιε!
Αδαή!
Σκύλας γιε!
Καθυστερημένε!
Κωλογλείφτη!
Το μουνί της μάνας σου!
Κώλε του κώλου!
Βρωμερό κάθαρμα!
Μουνί!
- Απόβρασμα! - Παλιάτσε!
Βδέλλα!
Σε χέζω!
Ξαναγαμώ το μουνί της μάνα σου!
Ξανά - ξαναγαμώ το μουνί της δικής σου!
- Δαιμονισμένε. - Έκτρωμα!
Γιε ολόκληρου μπουρδέλου!
Χέστηκα για την κωλοτρυπίδα και το μουνί της μάνας σου!
Γαμώ την μάνα σου! Θα την χέσω στην μούρη!
Εγώ όχι.
Εγώ όχι, Ίβαν Τόρες.
Θα χέσω όλη την οικογένεια Τόρες,
τους Τόρες του παρελθόντος, του παρόντος
και του μέλλοντος!
Όλους τους Τόρες!
Φέλιξ Ριβέρο,
αν δεν ήταν παρούσα μια κυρία, θα σε κανόνιζα.
Αρκετά.
Ήταν μια άσκηση για ζέσταμα για την πρόβα.
- Αρκετά. - Ηρέμησε.
Ποτέ δεν θα χτυπούσα έναν ηλικιωμένο με σαφώς κατώτερη φόρμα.
Έτσι λέει ο σκλάβος του χρήματος.
Και εσύ σκλάβος είσαι, αλλά για λιγότερα.
Αρκετά, φτάνει. Πρόβα σε 15. Πάμε παιδιά.
Αυτό είναι το σπίτι του Πέδρο.
Τρώει με την Λούσι όταν φτάνει ο Μανουέλ.
Τέλεια.
Εδώ είναι οι αγροί έξω.
Εκεί, που είναι η πόρτα, είναι το χυτήριο.
Τέλεια.
Και εδώ θα σταθείτε εσείς για το τελείωμα.
Έγινε. Ωραία.
Όλος αυτός ο μινιμαλισμός.
Με πάει πίσω, στο ξεκίνημά μου, στο 60.
Εργαστηριακό Θέατρο, αυτό είναι μεγαλύτερο από...
Δεν ξέρω αν είναι χρήσιμο να κάνουμε πρόβα έτσι…
Είναι για μένα.
Ακριβώς, είναι χρήσιμο.
Αυτή είναι η πιο πολύπλοκη,
η σημαντικότερη σκηνή της ταινίας, για αυτό, συγκεντρωθείτε.
Πάμε, να το κάνουμε.
- Νταϊάνα, είσαι έτοιμη; - Η Λούσι είναι έτοιμη.
Και κάτι ακόμη, Ιβάν.
Έκανες κάτι στα δόντια σου; Είναι πολύ άσπρα.
Όχι.
Μόνο εγώ θα διακόπτω την πρόβα.
Για κανέναν λόγο δεν μας σταματάει κανείς. Θέλω πλήρη λήψη.
Αυτή είναι η τελική σκηνή.
Τζούλια, φώτα, παρακαλώ.
Προσοχή.
Δράση.
Διστάζεις για ένα δευτερόλεπτο.
Γεια.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Αδύνατον. Θα δειπνήσω με τη γυναίκα μου.
Σε παρακαλώ.
Δεν αντέχω άλλο.
Πρέπει να σου μιλήσω, έστω και για τελευταία φορά.
- Η μαμά και ο μπαμπάς... - Μην τους αναφέρεις.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Ιβάν, διστάζεις αλλά ενδίδεις.
Λούσι.
Επιστρέφω σε λίγο να δειπνήσουμε.
- Ας απομακρυνθούμε από το σπίτι. - Ναι, είναι καλύτερα.
Ακόμη και αν είναι πολύ αργά, ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Σταματήστε.
Πάντα σε ανταγωνιζόμουν.
Και εσύ με προστάτευες, σχεδόν σαν πατέρας.
Τώρα έκανες οικογένεια με την Λούσι
και είμαι σίγουρος ότι έκανε καλή επιλογή.
Δεν υπάρχει τίποτα…
Δεν εκφράζονται όλα με λέξεις.
Απλά ήθελα να…
σου πω ότι λυπάμαι...
για όλα.
Μανουέλ, πλήρωσες το χρέος σου.
Όλα τελείωσαν.
Και ήταν ξεκάθαρο…
ότι δεν είχες κακή πρόθεση.
Μην νομίζεις ότι μου ήταν εύκολο να καταθέσω εναντίον σου.
Ίσως ήταν ο τρόπος μου…
να βάλω τον πόνο κάπου.
Η αλήθεια είναι, πως ότι και αν συμβεί,
είμαστε αδέλφια.
Αγκαλιάζονται.
Γυρίστε, γυρίστε, γυρίστε.
Τώρα!
Ας δούμε ποιος είναι το αφεντικό εδώ τώρα.
Σύρε τον στο χυτήριο.
Βάλε τον στον φούρνο.
Μεταμορφώνεσαι.
Γυαλιά.
Καπέλο.
Αυτό είναι. Η πλήρης μετάλλαξη.
Τώρα πας σπίτι σαν να μην συνέβη τίποτα.
Εδώ μπαίνει η αφήγηση.
Ο Μανουέλ σκότωσε τον αδελφό του.
Κανείς δεν θα μπορούσε να μπερδέψει τον Μανουέλ με τον Πέδρο,
αλλά η Λούσι και όλη η πόλη
επέλεξαν να υποκριθούν ότι ο Μανουέλ ήταν ο Πέδρο.
Τελεία.
ΤΕΛΟΣ.
Εντάξει, στοπ.
Πολύ καλά.
Πολύ καλό, μάλιστα κύριε.
Ξεκουραστείτε, θα το παίξουμε πολλές φορές.
Δεν πίστευα ότι ήταν τόσο καλό.
Αυτό πρέπει να το ξέρεις ακόμα και με κλειστά μάτια.
Μα ήταν σπουδαίο.
Πολύ καλά. Παρακαλώ κοιτάξτε και οι τρεις την κάμερα.
Μην κινείστε.
Κοιτάξτε προς τα εδώ παρακαλώ. Αυτό είναι.
Ωραία, χαμόγελο παρακαλώ.
Μια στιγμή παρακαλώ.
Αυτό ήταν.
Ευχαριστώ όλους που ήρθατε σήμερα.
Είναι πολύ σημαντική στιγμή της ζωής μου.
Γιορτάζουμε το ξεκίνημα αυτής της περιπέτειας που σας ανέθεσα.
Τα γυρίσματα ξεκινούν σε δύο μέρες.
Θέλω να ευχαριστήσω αυτούς τους σπουδαίους καλλιτέχνες,
που σε αυτή τη φάση της ζωής μου θεωρώ ότι είναι φίλοι μου,
και συμμετέχουν σε αυτό το πρότζεκτ.
Ο Φέλιξ και ο Ιβάν, οι δύο σπουδαίοι ηθοποιοί μας,
μαζί για πρώτη φορά.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Λόλα,
τι μπορώ να σου πω;
- Μερικές φορές με μπερδεύεις. - Αλήθεια;
Βλέπω όμως τις ιδιοφυείς ιδέες σου.
Ξέρεις ότι σε θεωρώ φίλη μου.
Ίσως θες να πεις δύο λόγια.
Όχι.
- Έλα σε παρακαλώ, Λόλα. - Ευχαριστώ.
Ναι, βέβαια.
Ευχαριστώ και κάνε την καλύτερη ταινία!
Την καλύτερη ταινία...
Τι είναι αυτό, Ουμπέρτο;
Συχνά αναρωτιέμαι
εάν υπάρχει ένα είδος κανόνα που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Σωστά; Αναρωτιέμαι αν…
μπορεί να αντιπαθούμε μια ταινία, αλλά πιστεύουμε ότι είναι και καλή.
Και όταν θεωρούμε μια ταινία καλή, είναι καλή;
Δεν ξέρω, ίσως απλά επιβεβαιώνουμε τα γούστα μας, καθιερωμένα, παγιωμένα.
Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το τι μας αρέσει.
Επειδή βλέπουμε ότι καταλαβαίνουμε
και ότι δεν καταλαβαίνουμε, δεν μας αρέσει.
Πολλά σημαντικά πράγματα είναι αυτά που δεν καταλαβαίνουμε.
Σας ευχαριστώ, όλους.
Σκεφτόμουν
αν θα ήταν ωραίο αν ζήταγες από τον Φέλιξ…
Τι;
Αν του ζήταγες να γράψει ένα μήνυμα για την Εμίλια, είναι θαυμάστριά του.
Μην βασίζεσαι σε μένα για μια τέτοια ανοησία.
Ανιψιά σου είναι.
Έκλεισε τα 15.
Αυτά τα πράγματα τα βρίσκω πολύ μάταια.
- Θα πέθαινε για να έχει… - Ακόμη χειρότερα.
Να με συγχωρείς.
Δεν συμφωνώ με την άθλια ανατροφή που έδωσαν οι γονείς σε αυτό το φτωχό πλάσμα.
Αν το κάναμε πραγματικά, δεν θα ήταν τόσο επικίνδυνο όσο ήταν.
- Φέλιξ, συγγνώμη. - Γεια, Βιολέτα. Τι νέα;
- Πώς είσαι; - Καλά.
Θα ήθελα μια χάρη. Η ανιψιά μου έχει γενέθλια
και θα ήθελε να της γράψεις ένα βίντεο.
- Σε πειράζει; - Καθόλου.
Ευχαριστώ.
- Πώς την λένε; - Εμίλια.
- Έκλεισε τα 15.
Γεια σου, Έμι.
Να τα εκατοστίσεις.
Όντως.
Πόσο αγενές.
Δεν μπορείτε να αφήνετε τα πιάτα αμάζευτα από τον πρώτο γύρο.
Είναι απαράδεκτο.
Δεν ξέρω αν είστε τυφλοί ή ηλίθιοι.
Σταματήστε να τρέχετε γύρω - γύρω σαν κοτόπουλα και μαζέψτε.
Συγγνώμη, αμέσως, μην ανησυχείτε.
Ανησυχώ. Και βέβαια ανησυχώ!
Δον Ιβάν!
Τι κάνετε εδώ; Μπορώ να βοηθήσω;
Θέλω ένα τσιγάρο, έχεις;
Θα καπνίσω μαζί σας.
Τώρα είμαι το πρόσωπο μιας φιλανθρωπικής εκστρατείας
που φτιάχνει σπίτια για Αφρικανούς πρόσφυγες από πεταμένα κοντέινερ.
Αυτά τα κοντέινερ από τα πλοία.
Φτιάχνουν όμορφα σπίτια με αυτά.
Είναι μικρά,
- αλλά όμορφα. - Ωραία.
Συγγνώμη, πρέπει να το σηκώσω, είναι σημαντικό.
Και στο όνομα του «χαρίσματος» πρέπει να υπομείνουμε απαίσιους ηθοποιούς
και ένα λοβοτομημένο κοινό που τους θαυμάζει.
Είναι ένας φαύλος κύκλος, όπου το κοινό...
Και εγώ πεθαίνω να είμαι μαζί σου,
αλλά όχι σήμερα. Είναι αδύνατον.
Κράτα αυτή την επιθυμία για αύριο.
Και την ενέργεια, θα την χρειαστείς.
Ο Φέλιξ είναι αναμφίβολα ο χειρότερος ηθοποιός
που έχω συνεργαστεί.
Είναι απίστευτο ότι ένας τύπος με τόση έλλειψη αναφοράς
είχε την καριέρα που έχει.
Σαφώς, η βιομηχανία του κινηματογράφου
είναι πολύ γενναιόδωρη, πολύ.
Η Λόλα μου είπε πόσα τον πληρώνουν.
- Είναι γελοίο. - Σωστά.
Γελοίο.
Και το ζώο πιστεύει ότι κερδίζοντας αυτό το αισχρό ποσό,
γιατί είναι αισχρό,
είναι καλύτερος από εμάς που πληρωνόμαστε λογικά.
Ποτέ δεν θα τους άφηνα να με πληρώσουν όσα παίρνει εκείνος.
Είναι ανέντιμο...
ακόμη και πορνογραφικό.
Συμφωνώ απολύτως, συμφωνώ απολύτως.
Σίγουρα, ένας άνθρωπος δεν είναι ο μισθός που λαμβάνει.
Εγώ, για παράδειγμα…
Και δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάστηκα με έναν ηλίθιο.
Το συνήθισα.
Όμως…
αυτό το υποκείμενο, ας το πούμε έτσι,
έχει το χειρότερο ελάττωμα που μπορεί να έχει κάποιος:
Δεν ξέρει ότι δεν το ξέρει.
Σίγουρα.
Άγνοια συν αλαζονεία. Το χειρότερο πράγμα.
Τέλος πάντων...
Νομίζω ότι το κύριο θέμα τώρα είναι...
να επικεντρωθούμε στην ταινία, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, πάω κάτω γιατί αν δεν είμαι εκεί, όλα καταρρέουν.
Θα έρθεις;
Όχι, πήγαινε. Με αρρωσταίνει αυτό το παρακμιακό τσίρκο
των σκατόμυαλων, των πόρνων και των διεφθαρμένων.
Πήγαινε.
Τελείωσε.
Οπότε, να πηγαίνω.
Τέλος πάντων...
- Φέλιξ, φίλε... - Εντάξει...
για πες το ξανά, σκατιάρη.
Γκρινιάρη.
Για να δούμε αν το πρόσωπό σου είναι πραγματικά ανέγγιχτο. Εντάξει...
Να πάρει.
Γαμώτο.
Φίλε.
Γαμώτο.
Όλα καλά.
Ναι, από το Ίδρυμα Humberto Suarez.
Είναι η τρίτη φορά που τηλεφωνώ.
Ναι, εγώ ήμουν.
Υπάρχει ένας άντρας...! Ναι.
Ναι, αλλά αυτή είναι η τρίτη φορά που τηλεφωνώ.
- Τι συνέβη; - Πήδηξε.
- Τι; - Ή έπεσε, δεν ξέρω.
Πόσες φορές πρέπει να καλέσω για ένα καταραμένο ασθενοφόρο;
Πάλι, Φέλιξ!
Εδώ.
Φέλιξ!
RIVALRY Μια ταινία της Λόλα Κουέβας
Επόμενη ερώτηση.
Εσείς.
Πρώτα από όλα, συγχαρητήρια για την ταινία.
Την είδα στην πρωινή προβολή και έμεινα έκπληκτη.
- Την ερώτηση, παρακαλώ. - Ναι συγγνώμη.
Για την Λόλα.
Στην ταινία σας υπάρχει μια ξεκάθαρη ιδεολογική θέση,
μια κριτική για τον ρόλο της γυναίκας μέσα στην πατριαρχική κοινωνία.
Η θέση δεν έχει σημασία, αν υπήρχε.
Δεν έχει σημασία. Πρέπει να σταματήσει η ιδεολογική αναζήτηση στα πάντα,
να σταματήσει η κατηγοριοποίηση των έργων από την υποτιθέμενη ιδεολογία τους.
Το γεγονός ότι βλέπετε ένα μανιφέστο στην ταινία μου
είναι μάλλον αναγωγικό,
για το γούστο μου, διανοητικά τεμπέλικο.
Μια ταινία δεν είναι μια επιβεβαίωση, μια απάντηση σε ένα ερώτημα,
όπως και η τέχνη δεν αναφέρεται σε κάτι,
αλλά είναι κάτι από μόνη της.
Επόμενη ερώτηση.
Εσείς, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Για τον Φέλιξ Ριβέρο.
Ο Ιβάν Τόρες θα ήταν ο συμπρωταγωνιστής σας σε αυτή την ταινία.
Τότε συνέβη αυτή η τραγωδία.
Ποια ήταν η εμπειρία να παίζετε και τους δύο χαρακτήρες;
Έχετε κανένα νέο για την κατάσταση της υγείας του Ιβάν;
Δεν έχουν εκδώσει ιατρικό ανακοινωθέν εδώ και αρκετό καιρό.
Ξεκινώντας από το πιο σημαντικό
δεν υπάρχουν νέα για την κατάσταση του Ιβάν.
Είναι στην ίδια κατάσταση φυτού.
Η διάγνωση είναι τραυματισμός...
Διάχυτη αξονική βλάβη.
Ακριβώς.
Διάχυτη αξονική βλάβη. Είναι σε βαθύ κώμα, δεν αντιδρά καθόλου, ο καημένος.
Από ότι λένε οι γιατροί, είναι μη αναστρέψιμο.
Ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση, ποτέ δεν κατάλαβα καλά τι πραγματικά συνέβη.
Ο Ιβάν ήταν πολύ περίπλοκος, βασανισμένο άτομο.
Τέλος πάντων... Τρομερό.
Δεν θα μάθουμε ποτέ τι περνούσε.
Προσωπικά, είμαι ακόμα, όπως φαντάζεστε, συντετριμμένος.
Γι' αυτό το λόγο, η Λόλα μου πρότεινε αυτή την ιδέα,
εξαιρετική, παρεμπιπτόντως,
Το να παίξω τον χαρακτήρα του Ιβάν, το είδα ως φόρο τιμής.
Και το ξέρω,
είμαι σίγουρος,
ότι θα είχε κάνει το ίδιο για αυτή την ταινία.
Ιβάν, αγαπητέ μου...
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ,
Δάσκαλε.
Φίλε.
Αδερφέ.
Επόμενη ερώτηση.
Εσείς.
Για τη Λόλα παρακαλώ. Έχετε φανταστεί πώς θα ήταν η ταινία με τον Ιβάν Τόρες,
αν δεν είχε συμβεί αυτό το ατυχές που συνέβη;
Όχι.
Ευχαριστώ.
Επόμενη ερώτηση.
...πάντα. Έτσι πήδηξα.
Πρέπει να ήταν διακόσια πενήντα πόδια περίπου. Ίσως και παραπάνω.
Όταν έπεσα στο νερό επίδρασε με αυτό το πραγματάκι αυτό με τα δόντια
Πώς λεγόταν αυτό "Πιράνιας". Ήταν το "πιράνιας".
- Φέλιξ. Είμαστε έτοιμοι. - Ναι.
Εμείς τα ξαναλέμε.
Πότε τελειώνει μια ταινία;
Τώρα;
Όταν εμφανίζονται οι τίτλοι τέλους;
Στην έξοδο του κινηματογράφου, όταν διαφωνούμε;
Την επόμενη μέρα, ένα μήνα αργότερα, ένα χρόνο μετά;
Ή κάθε φορά που το σκεφτόμαστε;
Ορισμένες ταινίες τελειώνουν με τους τίτλους λήξης.
Φέλιξ.
Ριβέρο.
Μπάσταρδε.
Αλλά μερικές όμως,
πιστέψτε με,
μπορεί να μην τελειώσουν ποτέ.
Απόδοση Διαλόγων & Επιμέλεια: fotis & Warlock Για το........ Trellas
Official Competition (2021)