Poprzednio...
Kaskader zawsze upadnie.
Sztuczka polega na tym, żeby wstać i zadbać o to, żebyś nie stał się pyłem.
Sazz.
Strzelec był niezły.
W West Tower znaleziono łuskę po naboju .300 Win Mag.
W mieszkaniu 14F wynajmowanym przez niejakiego M. Dudenoffa,
emerytowanego profesora, którego sąsiedzi wygodnie twierdzą, że wyjechał.
Do Portugalii.
Sąsiedzi grali w karty, kiedy usłyszeli strzał.
- Dowiozłem? - Tak!
Właśnie wygrałeś wycieczkę do łazienki.
- Czy to człowiek? - Nie bądź śmieszny, to szynka.
O nie. Ten film musi powstać.
Tylko tak nadążę za moją seksowną, rozchwytywaną dziewczyną.
Cześć!
Loretto, czy chciałabyś...
Co bym chciała?
Nie wierzysz, że Dudenoff wyjechał?
Nie jestem przekonana.
Nie ucieszy się, że tu jesteś.
Na to liczę.
Jeśli dowie się, że tu pomieszkuję, będzie musiał się ujawnić.
Czy któreś z nich zabiło Sazz?
Dowiemy się.
Prowadziłem szczegółowy rejestr zdarzeń.
Ktoś zjawił się na linii i powiedział „Spotkajmy się na 445”.
Kim jest Dudenoff?
Ostatnia osoba, która o to pytała, nie żyje.
Na planie filmowym aż roi się od egomaniaków.
Ale dobry dubler...
Sazz!
...musi odrzucić ego i być zwykłym maniakiem.
Zaczekaj!
Sazz?
Ryzykować życie i kończyny dla występu aktora.
Dokąd idziemy?
Do raju.
Dla dublera
aktor jest najważniejszy.
A dla aktora...
sprawa nie jest aż tak oczywista.
Pracowałem od 3 w nocy.
No, może nie cały czas.
Dwie godziny szukałem całodobowego papierniczego.
A potem zbudowałem to.
Drugą tablicę zbrodni.
Po to wyrwałeś mnie z łóżka?
Większość dorosłych wstaje przed ósmą.
Rolnicy, wiadomo.
Jeśli rozważamy wersję, w której to Sazz była celem,
to zasługuje na własną tablicę.
Ten ktoś z radia powiedział, że Sazz zginęła,
bo wypytywała o West Tower.
Poza tym Sazz interesowała się krótkofalówkami.
Podoba mi się.
Dobry wątek do podcastu.
W tym sezonie szukamy nie tylko mordercy,
ale też ofiary.
- Oliver, nagrasz to? - Za dziesięć minut.
Co to za „raj”?
RAJ
Nic. Ktoś mi o tym wspomniał.
- Kto? - Sazz.
Kiedy?
W nocy.
We śnie.
Zapytaj go, czy narysuje zegar.
Jeśli nie, to alzheimer.
Zapomnijcie o tym. To nieważne.
Jeśli Sazz była celem, musimy wypełnić białe plamy w jej życiu.
Rzecz jasna byliśmy bardzo blisko. Wszystkim się dzieliliśmy.
Dwoma dziewczynami, stylówką
i grupą krwi tak rzadką, że Czerwony Krzyż dał jej dyplom.
Ale nigdy nie powiedziała mi, dlaczego wypytywała o West Tower.
W tej kwestii dobrnęłam do ściany.
Głos z radia milczy,
a Zachodniacy unikają mnie, od kiedy tam pomieszkuję.
Co Vince wyprawia z tą szynką, łażąc w samych gaciach?
Jeśli nie są sektą, to na pewno czymś zbliżonym.
To flaga Portugalii.
Albo jak mówią Portugalczycy: bandeira das Quinas.
Wszędzie rozpoznam ten dwukolorowy prostokąt
z zielonym po lewej i czerwonym po prawej.
Oliver, chcesz spojrzeć...
Czemu jesteś taki śpiący?
Nie wiem. Twoje ciekawostki o flagach zwykle działają jak zastrzyk adrenaliny.
Wczoraj nie zmrużyłem oka.
Loretta zadzwoniła jak zwykle, gdy zeszła z planu
i miło nam się rozmawiało.
Nieco krócej niż zwykle.
A potem musiała kończyć.
A potem delikatnie stoczyłem się w mroczne głębiny rozpaczy.
Patrzcie.
W życiu nie widziałam tak wielkiego Instagrama.
Loretta ma profil? Zaobserwuję ją.
Jej profil to róg obfitości słonecznych treści z Hollywood.
Zauważyliście intruza?
- To ramię. - Tak, ramię mężczyzny!
Napięte, muskularne ramię.
Nie ufam jego zamiarom.
Widać je na 11 z ostatnich 14 zdjęć.
No bo...
Spędza 78% swojego udokumentowanego czasu z jakimś tajemniczym gachem,
a ja nie mogę odkryć, kto to.
- To zapytaj. - Mam pytać?
Żeby ją wepchnąć w te silne, wspierające ramiona?
Nie, to bilet w jedną stronę do Rogaczowa. Populacja: Putnam.
Charles, Sazz obserwowała profil Loretty.
Sazz miała Instagram?
Tak. W dniu swojej śmierci wrzuciła zdjęcie z jakiegoś Mózgowstrząsu.
Co to jest Mózgowstrząs?
Mózgowstrząs.
Bar dla kaskaderów.
„Nowojorski bar dla świrów, którzy zbierają manto
w miejsce waszych ulubionych gwiazd.
Podwoje otwarte od czasów ustawy o prawach obywatelskich z 1964 r.”.
Chodźmy tam. Może ktoś będzie wiedział, czemu Sazz rozpytywała o West Tower.
W czwartki robią quiz!
Chryste, ściemnij ekran.
Jakbym patrzyła prosto w zaćmienie słońca.
Zmniejsz jasność!
Tablecie, zmniejsz jasność!
Zmniejsz jasność!
Susie, zmniejsz jasność!
ZBRODNIE PO SĄSIEDZKU
Odcinek Czwarty – Sezon 4 Kaskader z przypadku
Dzięki, że przypilnowałeś mieszkania i świnki.
Tuliliśmy się jak król Karol i Camilla.
O co chodzi z tym łóżkiem?
To prezent od Evy Longorii. Powiedziała, że dwa jej niepotrzebne.
No to wskakuj.
Możemy popracować nad moim podcastem.
Praca zwierząt.
Pamiętasz, podcast o zwierzętach i ich zawodach.
Witajcie w Pracy zwierząt, podcaście o zwierzętach i ich zawodach.
Dzisiaj rozmawiam z Henrym, koniem z Central Parku.
Nie uwierzysz, co jeszcze mówił.
Mam świetny materiał.
Teraz naucz mnie, jak go zmontować, zmiksować i wrzucić.
Wybacz, nie mam czasu uczyć cię podstaw podcastingu.
Jak to? I tak stąd nie wyjdziesz.
Utknęłaś ze mną. Będzie fajnie.
Ktoś nie może wyjść.
Ktoś musi tutaj być, gdyby Dudenoff wrócił, żeby mnie wykopać.
Wybacz, muszę sprawdzić trop.
Wiecznie tylko śledztwo.
Jakby nie obchodziła cię Praca zwierząt.
Nie, po prostu tamci mnie potrzebują,
a ty jesteś taki samodzielny.
Wcale nie. Jestem smutnym chłopcem, który nie znosi samotności.
Spójrz na mnie.
W łóżku ze świnią.
Jesteś dokładnie tam, gdzie powinieneś być.
Po prostu nie wychodź, dopóki nie wrócę.
Proszę. Dzięki. I dziękuję za świnkę.
Pa, Schabik.
Pa.
Zanim dotrzemy do baru, ostrzegam.
Kaskaderzy nie są tacy jak my. Są ograniczeni i zaściankowi.
Byłeś kiedyś w Hell’s Kitchen?
Tak, jadłem u Olivera.
Ja tam uwielbiam oglądać prawdziwy Nowy Jork.
„Skromne strzechy skrywają szczęśliwe serca”,
jak powiedziałaby Ronnie.
- Co? - Jaka Ronnie?
To zdrobnienie od Veroniki, przebojowej staruszki z Joliet w Illinois,
która uwielbia robótki, merlota i siłę pozytywnego myślenia.
To moje finsta.
Co to jest?
O nie.
Fałszywe konto na Instagramie.
Dla pewności szpieguję moją dziewczynę.
Używam przyjaznego awatara udającego jej największą fankę.
Loretta odpowiedziała już na dwa komentarze Ronnie.
To będzie katastrofa. Skup się, proszę.
Masz rację.
Od koncentracji dostaję palpitacji.
Cała Ronnie.
Już przestaję.
MÓZGOWSTRZĄS Bar kaskaderów
Dla tych, co dostają ciosy, skaczą w ogień i ocalają „gęby” od szwanku.
„Skromne strzechy” pasują.
Robię rekonesans na naszą tablicę.
Mógłbyś wyłączyć dźwięk migawki?
I lampę błyskową?
I filtr z sepią? Mam ci to zabrać?
Pogadajmy z barmanem.
Dba nie tylko o bar, ale też o wszystkie jego sekrety.
Idę z tobą. Mówię płynnie po „szaraczkowemu”.
Siema, stary.
Ja chyba poproszę...
Cabernet, rocznik 2011, jeśli macie.
Cokolwiek francuskiego.
A ja poproszę cosmopolitan.
Nie za różowy.
Najlepiej w bucie.
Czego naprawdę chcecie?
Chcielibyśmy zadać ci kilka pytań o Sazz Pataki.
Nie gadam z wami.
Może mój znajomy pan Lincoln pomoże ci zmienić zdanie.
Pan...
Abraham Lincoln.
Dorzucę coś na lepszy poślizg.
Dodatek do piątaka.
Pomyśl, ile tatuaży za to wykończysz.
A może to ci rozwiąże język.
Rozmienisz mi? Dam ci 20, oddasz mi 15.
Weź piątaka i dodaj do tych sześciu. W sumie będzie 11.
Błagam, weź te pieniądze, żeby przestał.
Zaczepiają cię?
Tylko spokojnie.
Jestem Charles-Haden Savage.
Sazz Pataki była moją dublerką.
Tutaj to ty jesteś jej dublerem.
Jesteś tylko gębą.
A my takich nie lubimy.
Wiecie, co o was mówimy?
Że w środku zwykłe z was dupki.
Czekajcie. Nie jestem jak inne gęby.
Sazz była moją przyjaciółką.
Chcemy odkryć, kto ją zabił.
Wiadomo, do waszego podcastu.
Wykorzystujecie jej śmierć.
Tymczasem ci, którzy ją kochali,
nie mogą jej wyprawić tradycyjnego kaskaderskiego pogrzebu.
Czemu nie?
Bez ciała nie ma pogrzebu.
Wynocha!
Chodź tutaj! No chodź!
Ben Glenroy?
Ben nie żyje, ciołki.
Odszedł na zawsze!
Chciałby tu być, ale to niewykonalne.
Bo jak umarłeś, to nie wracasz, tak?
Jestem Glen Stubbins, dubler Bena.
Teraz widzę.
A przynajmniej byłem, aż go, kutwy, nie sprzątnęliście.
Jakie kutwy? Że my kutwy?
Wszyscy jesteście przeklęte kutwy i mi go odebraliście!
Masz może? Dla swojaka.
Zdrówko.
Przez 15 lat zbierałem baty i spadałem dla tego pięknisia.
A potem wmówili mu, że powinien zaistnieć na scenie!
Miesiąc później, bum!
I jeszcze tej samej nocy znowu, bum.
Po moim gwiazdorze.
Widzicie je?
I z buta!
Lampią się na mnie tymi ślepkami!
Wyluzuj, Stubbins.
Tyle razy ci mówiłem, w tym barze nie ma szczurów.
Ślepy jesteś? A jak nazwiesz to?
Gdzie polazł? No chodź!
Wypad! Zdychaj, szczurze!
Tak!
Nie widzisz? Jakie „nie ma szczurów”? A to co?
Co to niby ma być?
Jak to...
Nie widzicie ich?
Słuchajcie, to fioletowe światło z ostatniego zdjęcia Sazz.
Muszę się tam dostać.
Za długo już tu siedzicie. Gęby, wynocha.
Spokojnie, chłopaki. Ja ich załatwię.
Czas, żeby poznali Bono
i The Edge.
- Nie trzeba! - Dzięki!
Dobrze poszło.
- Stójcie! - Nie!
Nie! Nie.
Wybaczcie.
Przepraszam. Nie chciałem was wystraszyć.
Groziłeś mi połową U2!
Musiałem zachować pozory, co nie?
Chuck, błagam. Załatwisz mi robotę przy twoim filmie?
Straciłeś swoją dublerkę, a ja mojego aktora.
- Możemy stworzyć zespół. - Nie potrzebuję dublera.
A takiego, co potrafi to?
Boże!
Albo to?
Nie.
- No dobrze. - Boże.
Imponujące, ale do grania Charlesa
wystarczy wiarygodnie wejść do wanny dla seniorów.
Pokażę, jak wypadam z okna!
- Nie! - Stój!
Załatwimy ci pracę.
- Przy filmie, który o nas kręcą. - Tak.
Święta Panienko!
Pocięłoby mi gębę na kawałki.
Pod warunkiem że powiesz nam, co się dzieje na zapleczu.
Sazz była tam w dniu swojej śmierci.
Pewnie była u dr Maggie.
Kto to?
Dr Maggie.
Nie da się jej opisać słowami.
To cudotwórczyni, niemal egzorcystka.
Pomaga wypędzić demony bólu, które dręczą nas, kaskaderów,
tylko nastawiając nam kości.
Czyli jest chiropraktyczką.
Jest na to słowo!
Sazz wiecznie nastawiała sobie coś u dr Maggie.
Wprowadzisz nas tam?
Chwila, Sazz coś bolało?
Bardzo, dzięki tobie. Oczywiście nikomu nie mówiła.
Jak to kaskaderka.
Czy mógłbym tam wrócić sam?
Jasne. Wszystko w porządku?
Jasne, po prostu, jeśli trzeba się tam z czymś zmierzyć,
jako gęba Sazz to ja powinienem to zrobić.
Wiesz, co powiedziałaby Ronnie.
„Stań ze strachem twarzą w twarz, inaczej pożre ci twarz”.
Wybaczcie, to nie najlepsze powiedzonko.
Chodź, zabiorę cię tam.
I uważaj na szczury.
Zobaczymy się w Arconii.
Rozmawiamy ze Schabik Faye.
Schabik Faye, to prawda, że świnie mogą szukać trufli,
ale czy da się je wyszkolić,
żeby nosiły kije do golfa?
Kto tam?
Dudenoff, to ty?
„Czy nadajesz się na gwiazdę?”
No ja myślę.
„Otwarty casting do filmu Zbrodnie po sąsiedzku.
Doświadczenie nie jest wymagane”.
Schabik.
Nie wyjdziemy. Nie zdradzimy Mabel.
Nie dla jakiejś nikłej szansy mignięcia na srebrnym ekranie.
W życiu.
Jestem Howard Morris. Tim Kono narze...
Od początku.
Jestem Howard Morris.
Tim Kino wiecznie narzekał na Evelyn. Mówił, że wywołuje u niego ataki astmy.
Groził, że ją zastrzeli.
Evelyn mogła mieć dziewięć żyć, ale ja odebrałem mu to jedno.
Dziękuję.
Co się tutaj dzieje?
- Słucham? - Poważnie, co ty robisz?
Też się zastanawiałam.
Gram. Rolę...
Gram rolę Howarda?
Czuję, jakbym brała ayahuascę w Idaho.
Chce mi się rzygać.
Moim zdaniem Trina i Tawny próbują powiedzieć...
że jesteśmy zachwycone?
Świetnie. Marzę o zagraniu siebie.
Nie zagrasz siebie.
Ciebie gra Josh Gad.
Czyli nie dostałem roli?
Moim zdaniem Trina i Tawny mówią,
że niestety nie.
Jasne, że nie. Ale jesteś cudowny.
Będziemy cię doglądać.
- Chyba tak. - Tak.
Za tydzień o tej samej porze.
Dr Maggie, ten pan chciał się z panią zobaczyć.
Wciśnie go pani?
Nie potrzebuję leczenia, mam tylko kilka pytań.
- Dobrze. - Mną się nie przejmujcie.
Schowam się na odstraszaczu szczurów.
Do góry nogami mnie nie rozpoznają.
Chcę zapytać o Sazz Pataki.
Była tu w dniu swojej śmierci.
I nic nie zakazuje pani o niej mówić.
Żadna tajemnica lekarska, bo nie jest pani lekarzem.
To skąd ma tytuł doktora? Nie rozdają ich na ulicy.
Chiropraktyka to pseudonauka, bez obrazy.
Przepraszam, nie mogę patrzeć na tak spięte ciało.
Cierpiałeś na zespół zamknięcia?
To twoja oryginalna ręka?
Pomówimy, ale najpierw się położysz.
Mówiłem, że nie wierzę w...
Oddychaj.
Gdzie jest Dudenoff?
Ci sekciarze od kart musieli mu dać znać, że zajęłam jego mieszkanie.
- O mój Boże, mam przełom! - Co?
Ronnie zbliżyła się do Loretty dzięki miłości do dekupażu
i zaraz zapyta o tajemnicze ramię.
Nie tak się buduje zaufanie w związku.
Czym zastąpić „ramię”?
Męska dźwignia, przytulacz, macanka?
- Co w ciebie wstąpiło? - We mnie?
Boję się, kto wstąpi w Lorettę!
Oliver.
Niech ci będzie.
Wiesz, że LA niemal się jej oświadczyłem?
Wiem. Byłem o krok,
ale się wycofałem.
Dlaczego?
Wielu ma za sobą nieudane małżeństwo.
Ale dwa?
To już prowokuje pytania.
Czemu miałoby się nie udać?
Bo ona prowadzi wystawne życie gwiazdy
i zewsząd otaczają ją ramiona.
Bo mnie się nigdy nie udaje.
Możesz mi oddać iPada?
Ten wybieg z Ronnie źle się skończy.
Mabel, mam ci coś do powiedzenia.
Widać, że nie masz czasu wspierać moich pomysłów,
więc wypisuję się z tej jednostronnej relacji.
To należy do ciebie.
Lubi drapanie pod paszkami
i robi taką minę, gdy musi kupkę...
Wiesz co? Nie mogę ci jej powierzyć.
Czekaj, jeśli ty jesteś tutaj, to kto pilnuje mieszkania Dudenoffa?
Proszę bardzo, czas na twoje pytania.
Sazz była tutaj w dniu swojej śmierci.
O czym mówiła?
Głownie o swoim bólu i o tym, jak cieszy się na emeryturę.
Zaraz, chciała przejść na emeryturę?
Chciała się przebranżowić.
Nie mówiła na co,
ale to było powiązane z trudnym związkiem, w którym tkwiła.
Miała dość tego, że więcej w nim dawała, niż dostawała.
Ale nie wiedziała, jak odejść.
To zabrzmi dziwnie, ale czy wspominała coś o „raju”?
Nie przypominam sobie.
Muszę cię ostrzec.
Gdy odblokuje się tak skostniałe plecy, pojawiają się różne emocje.
Może się wydawać, że opuszczasz ciało.
Nie boję się.
Tylko raz się tak czułem: gdy widziałem Nocne marki Edwarda Hoppera
w Chicago Art Inst...
Sazz?
Sazz!
Zaczekaj!
Uciekasz przede mną?
O mój Boże.
Zwykłe zadrapanie.
Mówiłam, lecę do raju.
Idziesz?
Rety.
Na chwilę odpłynąłeś. Wszystko dobrze?
Fizycznie – tak.
Emocjonalnie – nie.
Ten trudny związek Sazz...
Chyba chodziło o mnie.
Masz coś na strapienia, Mags?
Stres związany z relacjami osadza się w dnie miednicy, więc...
O nie.
Ja już jestem zadowolony.
Więc dziękuję, ale...
Właśnie.
Co tu robicie?
Moglibyśmy spytać o to samo.
Za dwie minuty zaroi się tu od policji.
Koniec z policją.
Więc co to za sektę tworzycie?
Co tu czcicie? Seks, szatana czy witaminy?
Nie jesteśmy sektą.
Ach tak? Wszyscy używacie radia, żyjecie w komunie, gracie w dziwne gry
i jecie szynkę z wanny.
Gdy tak o tym mówisz, to łapię.
Więc o co tu chodzi?
Dzwonię do detektyw Williams.
W porządku.
Powiem ci.
Vince, nie!
Może ją wtajemniczymy?
Nie ma gdzie mieszkać.
Ona może dostać mieszkanie?
- Tak. Jest dorosła. - Ja też.
To się zachowujmy.
Wtajemniczyć w co?
Powiem ci coś, co może zrujnować wielu ludzi.
Ta wiedza musi zostać w tym pokoju.
Dobrze, ale powiem Charlesowi i Oliverowi.
Daj to.
Co?
Co to jest? Umowy najmu?
Nielegalnie podnajmujemy mieszkania objęte kontrolą czynszów.
Nie jesteśmy sektą. Tylko systemem kontroli komornego.
Chociaż sugerowałem, żebyśmy kupili sobie takie same szlafroki.
Lata temu wszystkie mieszkania z piętra zostały wynajęte przez prof. Dudenoffa.
Wszyscy poznaliśmy go, gdy szukaliśmy taniego lokum.
Nazwał nas... Jak to było?
- Dziwadłami? - Chciałem delikatniej.
Ale owszem, dziwadłami.
W tym mieście trudno przetrwać, kiedy nie chcesz się dopasować.
Ktoś musi cię wspierać.
Dudenoff wspierał nas.
Na emeryturze osiadł w Portugalii, ale co miesiąc się o nas troszczy.
Przysyła ulubioną jamón, a my wysyłamy mu czynsz.
On żyje sobie w Portugalii jak król,
a my mieszkamy w Arconii za grosze.
Czyli ile?
Dwieście.
Dolarów? Miesięcznie?
Ty też mogłabyś tyle płacić.
Jeśli nie powiesz o tym w podcaście.
Chwila. Jakiś głos w radiu powiedział...
- To moja była, Helga. - Twoja była-wariatka.
Stać cię na więcej.
Jest odrobinę odklejona.
Ale pochodzi z Finlandii. Tam jest zimno i ciemno.
Większość czasu spędzają tam we własnej głowie.
Powiedziała, że Sazz zabito za to, że o was pytała.
Zabito? Za to, że o nas pytała?
Nigdy jej nawet nie spotkałem.
Helga zmaga się z różnymi problemami. Ma małą paranoję.
Smutne. Zablokowałem jej numer, pokazałem wam.
Wciąż próbuje się dobić przez radio.
Czyli Helga to po prostu wariatka?
Sami jesteśmy rodziną dziwaków.
Helga była tym złym dziwakiem.
Ale ty...
Ty mogłabyś być fajnym dziwakiem.
Co ty na to?
Chcesz powiedzieć, że Zachodniacy grają w grę z piekłem w nazwie
i nie są satanistyczną sektą?
Najwyraźniej nie.
Ta historia jest tak pokręcona, że nawet w nią wierzę.
A za 200 dolców nie stać mnie, żeby im nie wierzyć.
Głupio mi z powodu Howarda.
Potrzebował dziś swojego Dudenoffa, a ja zawiodłam.
Biorę jedną lewę.
Jeszcze zmieni zdanie.
Nie to co Loretta.
- Wezmę dwie. - Przynajmniej żyje.
Sazz poświęciła dla mnie wszystko i nie zdążyłem się jej odwdzięczyć.
Ja nic nie wezmę.
Ronnie powinna zapytać Lorettę...
Wciąż to ciągniesz?
Wiem, że robisz to ze strachu, że stracisz Lorettę,
ale jeśli się o tym dowie, to stracisz ją na pewno.
Dobra. Skasuję Ronnie.
Nie mogę. Mabel, ty ją zabij.
W porządku. Jakieś ostatnie słowa od Ronnie?
Mówimy „pa, pa”,
ponieważ jedno „pa” to zawsze za mało.
Fajna mowa pogrzebowa.
Usuń konto
I po pogrzebie.
Pogrzeb.
Może jest coś, co mógłbym zrobić dla Sazz.
Potrzebujecie ciała?
Ja nim będę.
Kiedy gęba nauczy się doceniać to podwójne poświęcenie,
może powstać wyjątkowa więź.
Która trwa całe życie.
A nawet dłużej.
Na pewno dasz radę?
Sazz zastępowała mnie tyle razy,
że raz mogę za nią poleżeć.
Zbliżcie się, zwierzaki. Słuchajcie.
Zebraliśmy się, by oddać hołd wielkiej Sazz Pataki.
- Za Sazz. - Sazz!
Odeszła zbyt wcześnie.
Teraz możemy pożegnać jej ciało.
Rozpoczniemy ceremonię od tradycyjnej kaskaderskiej margarity.
Gotowi, do startu, sláinte.
Kto powie Sazz, ile dla niego znaczyła?
Ustawcie się.
Mam bezpieczne butle.
Dobrze.
Sazz.
Kiedy paskudnie przywaliłam w żaglówkę na lotni,
pojechałaś ze mną na wstawienie protez łydek.
Kocham cię, stara!
Nie ruszaj się, truposzu.
Następny.
Sazz.
Poleciłaś mi, żeby przed wybuchem wkładać ognioodporne slipy do zamrażarki.
Skurczyły mi fiuta. Dzięki tobie nie spaliłem sobie jaj.
Dzięki.
Moja ulubiona historyjka o Sazz.
Kilkoro z nas dostało fuchę konsultantów przy Jackass Forever.
To ten, w którym ten pojeb Rex Bailey
stracił piętę, kiedy uczył Knoxville’a, jak się wystrzelić z armaty.
Wtedy Steve-O przezywał mnie leprechaunem z płatków.
Magicznie pysznym.
Różowe serca, żółte księżyce, zielone koniczynki, niebieskie diamenciki.
Wszystkie przeklęte pianki z pudełka.
A Sazz, dobra dusza,
założyła mu balachę na łokieć,
aż gość się zeszczał w gacie.
Sazz, słonko, jak my mamy bez ciebie, kurwa, żyć.
To prawdziwa butelka, dupku?
Ty je przyniosłeś, pindo!
Nadajesz mi od Rexa Baileya?
Pieprzony kutafon!
Tego właśnie chciałaby Sazz.
- Cześć, Sazz. - Cześć!
Wszystko gra? Ten ostatni cios był mocny.
Pestka.
Kiedyś przestanę się do tego nadawać
i wiesz, co wtedy zrobię?
Otworzę park trampolin, jak te, do których chodziłam z tatą.
Gdzie dzieciaki uczą się, jak latać i spadać.
Będę szkolić następnych kaskaderów.
Akademia Uderzenia Sazz Pataki.
Zbuduj ją tutaj.
Podobno działka jest na sprzedaż.
W sensie będzie, gdy ją ogarną.
Tak.
Może.
Niech to zostanie między nami.
Inni kaskaderzy mnie wyśmieją.
Ale tobie mogę ufać, mój numerze jeden.
To za Sazz!
- To tutaj. Raj Sazz. - Składowisko toksycznych odpadów?
Kiedyś tak, ale rząd tu posprzątał.
TU POWSTAJE Akademia Uderzenia Sazz Pataki
W Paradise, New Jersey
To było jej marzenie.
Była tak blisko.
Stójcie.
Słyszeliście to?
Ktoś jest w środku?
Ostrożnie.
Co to ma być, jakaś kryjówka?
Aż mam ciarki.
Bateria mi od tego padnie.
Znajdźcie gniazdko.
Dzięki Bogu, ktoś z show-biznesu!
Stójcie albo odstrzelę wam te pieprzone łby.
O Boże!
Napisy: Magdalena Adamus