Co z podcastem?
Poprzednio...
Potrzebujemy jeszcze ciepłego, świeżego ciała,
najlepiej tutaj albo w najbliższej okolicy.
Kolejny mail od Bev Melon.
- Chcą zekranizować nasz podcast. - Paramount?
Zapraszają nas do Los Angeles w przyszłym tygodniu.
Pogadajmy o filmach.
Zaprosiłem Sazz na przyjęcie, ale nie odpisuje,
to do niej niepodobne.
Chciała omówić jakąś delikatną sprawę.
Co drugi staw ma metalowy.
Podobno najlepsze robią w Bułgarii.
A co to takiego?
Chciałeś wymienić szybę w kuchni.
- Coś wybiło w niej dziurę. - Jak po kuli?
BUŁGARIA
No dobra.
Chwila moment.
Kaskaderzy to nie żadni nieustraszeni śmiałkowie.
Jasne, ryzyko nas kręci.
Dublerka Charlesa-Hadena Savage’a
Mogę z nim flirtować, postawić mu drinka, ale do majtek go nie wpuszczę.
Rozumiecie?
Uprawiamy bezpieczne ryzyko.
Nawet jeśli się poobijamy, szybko możemy wrócić do gry.
Wiecie, czyje to słowa?
Najlepszego kaskadera na świecie.
Mojego ojca, Slima Patakiego.
Pochodzę z wielopokoleniowej rodziny kaskaderów.
Większość rodziców nie naraża dzieci na niebezpieczeństwo.
Moi nauczyli mnie, jak się z nim bawić. Poważnie.
Jeszcze raz!
Nie ma co się wzbraniać przed upadkiem.
Zawsze upadniesz.
Sztuczka polega na tym, żeby wstać, otrzepać się z pyłu
i zadbać o to, żebyś sam nie stał się pyłem.
Charles, trzymasz się jakoś?
Czego ci trzeba?
Jesteśmy z tobą.
Co mam zrobić?
Nie mogę jej tak po prostu spłukać.
Przynieść ci nawilżaną chusteczkę?
O tak, pełną szacunku, godną chusteczkę.
Nie zetrę Sazz chusteczką.
Możesz nic z tym nie robić.
Już zawsze będziesz miał sazzowe rączki.
Chciałbym to cofnąć.
Wezwę policję.
- Świetnie. - Dobrze.
- Chcesz, żebym... - Nie.
Wiem, co zrobię.
Zmyję ją do miski.
- Dobrze. - Do miski!
Potem wleję tę wodę z prochami do naczynia
i zaczekam, aż woda wyparuje.
Może do słoja?
- Jak przytulnie. - Słój się nada.
- Uwielbiam wielkie słoje. - Przyniesiemy ci jeden.
Tak.
Sazz.
Nie bój żaby.
Moja śmierć to twój najmniejszy problem.
I zabieraj łapy z moich cycków.
ZBRODNIE PO SĄSIEDZKU
Odcinek drugi – Sezon 4 Bramy niebios
Boże, na mnie też jej pełno.
Akurat w tym tygodniu moja pralnia podniosła ceny.
Przestań strzepywać Sazz na podłogę i rozplanuj scenę.
Wybacz. No dobrze.
Jeśli Sazz trafiono tutaj,
to kąt strzału umieszcza snajpera w rogowym mieszkaniu budynku naprzeciwko.
A co jeśli oberwała tutaj, a potem upadła?
Wtedy strzał padł z sąsiedniego okna.
Dobra, umyłem ręce.
Sazz jest w słoju.
Nie, że w pokoju.
Postawię ją tutaj.
Dobra... Nie, zaraz.
Postawię ją tu,
bo Sazz zawsze siadała na tym blacie.
Więc to idealne...
Chyba że dam ją...
Nie, było dobrze.
Wszystko pasuje i czas uruchomić procedury.
Dzwonimy na policję.
- Czekaj. - Stój!
W sensie, tak, rób, co chcesz.
Cokolwiek chcesz, Charles.
Po prostu pomyśleliśmy, że można by pogadać z lokatorami,
zanim w budynku zaroi się od policji.
W porządku.
Co wiemy?
Sazz przyszła tutaj po wino.
W szybie jest dziura po kuli,
a na parapecie znalazłam odłamki szkła.
Więc kula wleciała do środka, nie na zewnątrz.
Pies Howarda wyczuł, że ciało leżało gdzieś tutaj
i ktoś zaciągnął je do zsypu.
Ktoś, kto mógł tutaj wejść. I to dopiero jest straszne.
I wiemy, że znaleźliśmy Sazz w piecu.
Biedna Sazz.
Chciałabym coś dodać,
ale jestem tylko manifestacją twojej podupadającej psychiki, więc...
Strzał oddano z West Tower.
Prawdopodobnie z okolicy 14 piętra.
Ale musimy wiedzieć, gdzie leżało ciało, żeby dobrze wskazać mieszkanie.
Zbadajmy podłogi luminolem. Zamówię nam butelkę.
Tak!
Czym jest luminol, wy moje nerdy kryminalistyki?
Sprawia, że krew świeci w ciemności.
Inne płyny ustrojowe też.
Tak odkryłam, co ekipa remontowa wyprawiała w moim starym mieszkaniu.
Nie pojmuję. Kto mógłby zabić Sazz? Wszyscy ją kochali.
Pamiętaj, że zabójca był w Arconii
i interesowało go twoje mieszkanie.
I zastrzelił kogoś, kto wyglądał tak jak ty, w twojej kuchni.
Wiesz, do czego zmierzają.
Wiem, do czego zmierzacie.
Że niby ja byłem celem?
To niedorzeczne.
People umieściło mnie na liście ulubionych serialowych glin.
- W 1989 roku. - 1991.
No dobrze.
Sazz wplątała się w coś dziwnego.
A co z notatkami z jej mieszkania?
Patrzcie.
„Chory psiak”.
- Tu są same przypadkowe liczby. - Tak.
„Dudenoff”.
Nie wiem, co to jest.
„Obserwacja Charlesa”.
Na tym etapie śledztwa nie należy niczego zakładać.
Nie daj sobie mieszać we łbie.
Jeśli to ty byłeś celem, to zginęłam przez ciebie.
Takie poczucie winy cię sparaliżuje.
Nie wiemy, kto był celem!
Słuchaj, staruszku, sporządźmy listę osób, które nienawidziły ciebie
i drugą dla Sazz.
Najszybciej będzie zacząć od Sazz.
Sazz umawiała się z Jan, skazaną morderczynią.
Sazz mówiła, że chce z nią zerwać,
a wszyscy wiemy, co Jan robi swoim byłym.
Dobrze, ale Jan siedzi w więzieniu i ty też z nią zerwałeś.
W porządku.
Dzwonię na policję.
Minął tydzień, a bułgarskie lewe ramię i kolano Sazz wciąż tkwią w piecu.
Policja, coś panu teraz grozi?
Nie ma na to żadnych dowodów!
Więc proszę zaczekać.
Dziękujemy za telefon.
Przed tobą w kolejce czeka 68 zgłoszeń.
Sześćdziesiąt osiem!
Czyli nasze ukochane miasto dało nam trochę czasu.
Może porozmawiamy o tym, co wiemy o mieszkańcach West Tower?
Zachodniacy.
Dziwna zgraja.
Dziwaki, samotnicy.
Najemcy.
Odpuść sobie ten ton.
Właśnie, boomerze, dzisiaj mieszkania nie kosztują już tyle co fistaszki.
Zabiłabym za wynajem.
W porządku, Charles. Opowiadaj o Zachodniakach.
Dlaczego, hipotetycznie, mieliby chcieć cię zabić?
Joe „Krzywe oko”.
Wygląda na agresywnego.
Zawsze się tu gapi z taką krzywą miną.
Następna jest rodzina sosiarzy.
Wiecznie mieszają w garze jakieś sosy i patrzą w moją stronę.
Trzy osoby.
Mnóstwo garów.
Non-stop mieszają.
Czyżby gotowali nam aromatyczne morderstwo?
I najdziwniejszy z nich.
Gość od wiecznej gwiazdki.
Przystojniak. Wiecznie ćwiczy.
Nigdy nie zdejmuje świątecznych dekoracji.
Przez cały rok łazi w świątecznym swetrze.
Tę część pietra widzę.
Nie licząc jednego mieszkania z wiecznie zaciągniętymi żaluzjami.
Czasami pali się tam światło, ale nigdy nikogo tam nie wiedziałem.
Ciekawe.
Powęszmy trochę, zanim przyjadą gliny.
Żeby wejść do środka, trzeba obejść budynek?
Tak. Odcięli West Tower od Arconii po tym, jak ktoś otworzył tam burdel.
I to niezły.
Charles, napisz nam, kiedy policja odbierze.
Chwila!
Sazz była moją dublerką. Chcę pomagać w śledztwie.
Posłuchaj, może nie wiemy, kto był prawdziwym celem,
ale na wszelki wypadek
pomagaj nam z mieszkania, przy zasłoniętych żaluzjach.
Zostań na linii. Przygotuj nową tablicę śledztwa.
Zamów luminol kurierem.
Luminol. Kurierem.
Takiej technologii tu jeszcze nie było.
Wiesz, że i tak to zrobimy. Najlepiej zacząć od razu.
- Zajmujecie mnie głupotami! - To ważne zadania.
Siedź bezpiecznie tutaj i czekaj na linii.
Nie musisz wychodzić.
Tylko tutaj próbowali cię zastrzelić.
Nie ja byłem celem!
Pewnie, że nie. Ale zarygluj drzwi.
Zabójca mógł mieć klucz.
Kochamy cię.
Naprawdę.
Wolałbym, żeby to padło.
Drzwi na zamek!
On gada do siebie.
Mnie też zdarzało się gadać ze zmarłymi.
Raz wyśniłem całą piosenkę, w której tańczyliście.
Miałaś lepsze nogi.
Co to jest?
„Spotkanie lokatorów. Ochrońmy nasz dom
przed zdjęciami do filmu”.
O nie. Ten film musi powstać.
Tylko tak nadążę za moją seksowną, rozchwytywaną dziewczyną.
Wiedziałaś, że kolega Loretty z planu jest znany w Internecie
przez incydent z „przemycaniem salami w spodniach”?
Tak. Zbłądziłam w tym zakątku sieci pewnego deszczowego popołudnia.
Bramy niebios.
Znacie ten film?
Pierwszy raz zobaczyłam w nim prawdziwych, autentycznych ludzi,
którzy sprawdzają się jako postacie.
To film o cmentarzach dla zwierząt.
Pełen głębokich, egzystencjalnych rozkmin o zaświatach.
Wystąpiłaś w setkach filmów,
a świat zapamięta twoją twarz tylko z tego starego dokumentu.
Cóż...
Filmy to nie jedyny sposób, by nas zapamiętano.
Nawet gdybyś był tym celem,
nie zadręczaj się.
Taka praca.
Obrywam kulką za kumpla.
DŁUGA GRA
Próbują mnie zastraszyć.
BIURKO SAZZ W LA
Nie będę się bał we własnym miesz...
Szafa.
Czemu ja szepczę? Przecież mnie tu nie ma.
Witaj, Charles.
O tak. Jest prawdziwa.
West Tower.
Gdzieś w tej dziurze gniazdował nasz snajper.
To jedyna szansa, by pomówić z tymi ludźmi na luzie,
zanim zaczną się spinać przez policję.
Obczajmy widoki z okna i pogadajmy. Interesuje nas wszystko, co dziwne.
Na początek przerażający Joe „Krzywe oko”.
No dobra.
Cześć!
Słynni podcasterzy z East Tower!
Tak, to my.
Jestem Mabel. Nie wiem, czy słyszałeś,
ale będą tu kręcić film na podstawie podcastu.
- Z wielkimi gwiazdami. - Film?
Szukamy potencjalnych lokacji do strzelania...
Fotek. I kręcenia.
Właśnie. Kamerami.
- Bez strzelania. - Tak.
Moglibyśmy obejrzeć twoje mieszkanie?
Pewnie.
Uwielbiam kino. Wszystko wam pokażę.
Wchodźcie.
Vince Fish.
Wybaczcie tę opaskę na oko.
Mam ciężkie zapalenie spojówek.
Co je wyleczę w jednym oku, to przeskakuje na drugie.
I tak bez przerwy. Jakby wirus grał w klasy.
Do rzeczy, muszę robić okłady, ale nie chcę ich przyciskać rękami,
bo to w końcu bardzo zaraźliwe.
Więc wymyśliłem takie rozwiązanie.
- Zapalenie spojówek. - Niezłe.
Możemy spojrzeć przez okno,
żeby sprawdzić widok na East Tower?
Pewnie, podejdźcie.
Mamy tu ładny punkt widokowy.
Wszyscy są tacy malutcy.
Można udawać, że to nie ludzie,
tylko małe mróweczki, które można zgnieść.
Zgnieść, o tak.
Widzę stąd twoje mieszkanie, Oliver.
Na dziesiątym piętrze.
I Mabel...
Mieszkałaś na dwunastym.
A tam mieszka wasz kolega.
O co chodzi z tymi jego omletami?
I czemu zawsze się gapi?
Kto wie, czemu ludzie robią to, co robią.
Stąd i tak nie da się kręcić, bo okna są zamalowane.
Jaka szkoda.
Wschodniakom pewnie trudno to sobie wyobrazić.
Wy ciągle otwieracie okna, żeby wietrzyć.
Także tego, idę do sąsiadów pograć w karty.
Jeśli też chcecie wpaść, możecie obejrzeć ich mieszkanie.
- Cudownie. - Tak.
- Chętnie. - Super! Nowi znajomi.
Cofnij się!
Nie podchodź. Jak się wydostałaś z więzienia?
Dzięki kilku lekcjom parkouru od Sazz i psychoseksualnej manipulacji.
Nie będę cię zanudzać ani podniecać szczegółami.
Mnie nie zanudzasz.
Dzięki za wzmiankę o sekretnych przejściach
w drugim sezonie podcastu, przydała się.
Charles, przestań się kręcić.
Nie przyszłam cię zabić.
Uciekłam, bo martwię się o Sazz.
Martwisz się, dlaczego?
Była zdenerwowana, gdy dzwoniła.
Nie odzywała się od tygodnia. Widziałeś ją?
Dziękujemy za telefon. Przed tobą czekają 32 zgłoszenia.
Służby ratunkowe
Charles.
Dlaczego zadzwoniłeś na policję?
- Powiem, jak mnie nie zabijesz. - Zabiję, jak nie powiesz.
Touché.
Zamierzałem je umyć.
Tutaj jesteśmy niemal jak rodzina.
Może mamy mniejsze mieszkania, ale większe serca.
Może dlatego mam powiększone serce.
Inez!
Mamy gości!
Świeże mięsko!
Właźcie.
Za mną.
Zapraszam.
No chodźcie.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Cześć!
- Alfonso! - Tak, mamusiu?
Uśmiechnij się.
Chcą zagrać z nami w oh, hell.
Jakże miło was w końcu poznać.
Prawda? Spotkanie dwóch wież.
- Czemu dopiero teraz? - Mama chciałaby poznać waszego kolegę.
Ana!
Dobrze mówi.
Inez podkochuje się w Brazzosie.
Poważnie. Zobaczyła go, kiedy się wprowadziliśmy.
Prawie się posikała.
Już myślałem, że będę musiał go sprzątnąć.
Pewnie ciężko tak mieszkać naprzeciwko obiektu westchnień żony, co?
Zwłaszcza gdy żona wkłada push-up do gotowania.
Co ja poradzę, że Brazzos lubi patrzeć, jak gotuję sos?
Mamo! Wyprowadzam się.
Dobra, siadajcie. Zaczynajmy.
Spodoba wam się ta gra.
Tylko ostrożnie.
Jest trochę niebezpieczna.
I jak wam się podoba gra w oh, hell?
Jest emocjonująca. Odrobinę zagmatwana.
Przypomina mi, jak grałem w rozbieranego bezika
z cudownym Frankiem Langellą,
który na dole ma inny kolor...
Podoba mu się.
Mabel, wzięłaś wszystkie lewy?
Nie wydaje mi się.
Chociaż bardzo bym chciała.
Ale się wciągnęłam.
Ta gra uzależnia.
Założę się, że pan Savage też by ją polubił.
Na niego mam dyspensę, wiecie?
To odnosi się tylko do osób,
z którymi nigdy w życiu się nie spotkasz.
A nie do kogoś z durnym ryjcem, kto lampi ci się w okno.
Tato, nie przejmuj się tym Brazzosem.
Ma kruche kości. Mama by go połamała.
Chciałabym spróbować.
- A ty dokąd uciekasz? - Muszę się jakoś ożywić.
Gdzie jest nóż?
Na umywalce. Właśnie go naostrzyłem.
Dobra, też sobie walnę.
- Nie umiesz się oprzeć. - To mój facet!
Co się dzieje w łazience?
Przykro mi. Tajemnica Zachodniaków.
Snajper?
Snajperzy to mendy.
Zabijanie z daleka, kiedy nie widzisz umierania, nie ma sensu.
To najlepsza część.
Pamiętasz, Charles?
Naprawdę ją kochałam.
Pracowaliśmy razem prawie 40 lat.
Przyjęła za mnie każdy cios.
Zaczynało się niebezpieczne ujęcie,
reżyser krzyczał do mnie „Stój!”, więc stawałem.
A Sazz mówiła...
- Wkraczam. - „Wkraczam”.
A potem przejeżdżał ją poduszkowiec, podczas gdy ja szedłem się napić.
Nie miała wielu zleceń,
bo była wyższa od innych kobiet.
Dopiero ty dałeś jej szansę, która odmieniła jej życie.
Kochała cię.
Matko, ale się ckliwie zrobiło.
To dzięki niej cię nie zabiłam,
chociaż ciągle o tym fantazjowałam.
Wielkie dzięki, Sazz.
Pożycz koszulę, ta jest cała w mózgu klawisza.
Mózgu klawisza?
To nasza Jan.
Oh, hell.
W mordę, potrzebowałem tego!
I to jak!
- Wygrałeś! - Dowiozłem?
- Tak! - Co?
- Dowiozłem! - Udało się?
Mój Boże!
Przegapiłem to!
Dobra, żółtodziobie.
Właśnie wygrałeś wycieczkę do łazienki.
Proszę, kolego.
Chyba nie muszę...
Ona ma rację, zasłużyłeś.
Ollie.
Nalegam.
Do łazienki!
- I weź nóż. - No dalej.
Do łazienki!
Tak!
Weź nóż!
Do łazienki!
Czy to człowiek?
Nie bądź śmieszny, to szynka.
Specjalnie importowana z Portugalii.
To szynka, Mabel. Szynka pod prysznicem!
- Tak! - Bierz ją!
Właśnie.
O tak.
Chyba poznaliśmy już wszystkich po tej stronie piętra,
poza gościem od gwiazdki i tym od drzwi z zamkiem szyfrowym.
Kto tam mieszka?
To mieszkanie Dudenoffa.
Dudenoffa?
Jak można się z nim skontaktować?
- Nie ma szans. - Od dawno go nie widzieliśmy.
- Wyjechał. - Nie wychodzi.
Nawet nie ma telefonu.
Sazz bardzo się o ciebie martwi.
I nastrój od razu się poprawił.
Bała się, że ktoś cię obserwuje.
To przez to myszkowała po budynku.
Tym budynku?
Sprawdzała któregoś z lokatorów?
Nie wiem. Gdy ostatnio gadałyśmy,
podejrzewała, że w budynku jest inny morderca.
To było w środę, po lekcji hop-hopu dla dożywotników.
Tamtego dnia zginęła.
Charles, pozbywasz się ciała, kiedy zabiłeś niewłaściwą osobę
i nie chcesz wzbudzać podejrzeń u tej właściwej.
Zaufaj mi, kiedy już dopuszczasz się zabójstwa
i ci nie wychodzi, wymyślasz naprawdę popieprzone sposoby, żeby to naprawić.
Muszę iść.
- Charles! - Otwórz.
Durna policja zrzuci to na mnie, więc muszę zniknąć.
- Otwórz! - Liczyłam na ostatni seks,
zanim ktoś cię zabije.
Może jakąś wzajemną masturbację, ale na to już za późno.
- Znajdę chwilkę. - Będę tęsknić.
Obyś nie cierpiał. Buziaki.
- Charles! - Otwórz!
- Otwórz drzwi! - Charles!
Charles!
Cześć. Dobrze.
Mieszkanie z opuszczonymi żaluzjami należy do Dudenoffa.
Z notatki Sazz!
Nie wiemy, kto to, ale Zachodniacy dziwnie unikają tematu.
Poza tym jedzą szynkę z kibla.
A Joe „Krzywe oko” to tak naprawdę Joe „Zapalenie spojówek”.
W sumie to jeszcze gorsze, ale... Zrobiłeś tablicę!
- Świetnie! - Dobrze.
Kto wie, co Sazz tam robiła?
Dudenoff ma na drzwiach zamek szyfrowy.
Słuchajcie.
Jan tu była. Naprawdę.
- Jan była tutaj? - Tak.
A czy jest tutaj nadal?
Cóż...
Nie czujesz jej zapachu?
Bo ja tak.
Charles, Jan siedzi w więzieniu.
Co by robiła w twojej szafie?
Parkour.
I wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że Charles zaczął się osuwać w szaleństwo.
To ja byłem celem.
Ta kulka była dla mnie. Sazz zginęła za mnie.
Dziękujemy za telefon.
Przed tobą w kolejce czeka 19 zgłoszeń.
- Dobry jesteś w tym czekaniu. - Tak.
- Zamówiłeś luminol? - Już jedzie.
Brawo, stary. Jesteśmy z ciebie dumni.
Oliver.
Patrz, cyfry.
Czy to kod do zamka?
Może.
Spróbujemy szybko wejść do mieszkania Dudenoffa.
- Zaraz wrócimy. - Dobra.
Napisz, jeśli policja odbierze albo dowiozą luminol. Super sobie radzisz.
Charles sobie nie radzi.
Musimy znaleźć zabójcę, zanim ten znajdzie Charlesa.
O mamo, działa.
Ktokolwiek tu mieszka, to na pewno psychopata.
Krótkofalówka.
Kolejna niespodzianka.
Na grzejniku jest ślad buta.
I odpryski farby.
Ktoś siłą otworzył okno.
To tutaj czatował snajper.
Dużo tu miejsca jak na kawalerkę.
Co to za błyskotka?
Oliver!
- Co? - Więcej szynki!
Jaki słodziak.
Jak masz na imię?
Peppa Smalls? Notorious R.Y.J.?
Jezu!
Cholera.
Przestań.
Czekaj.
- Świnka ucieka! - Skorzystała z okazji.
Tuptaj!
Weźmy kilka rzeczy i wynośmy się.
Teraz boję się wyjść.
Zostaniemy tutaj.
Tu jest bezpiecznie.
Na zawsze.
W wielu kulturach jada się na podłodze. Będzie super.
Dziękujemy za telefon.
Przed tobą w kolejce czeka osiem zgłoszeń.
Już prawie.
To pewnie luminol.
Czeka na dole.
Nie musisz tam schodzić.
Poproś kogoś.
Niech obcy szukają mordercy twojej największej obrończyni.
Muszę zejść po paczkę.
Idę tylko po przesyłkę.
Łatwizna. Wystarczy nie dać się zabić...
Dam radę.
Pójdę w przebraniu. Jasne.
Powiem Lesterowi:
„Nie patrz, nic nie mów, tylko dawaj paczkę”.
- Policja! - Nie zabijajcie!
- Ruszać się! - Savage, jesteś cały?
Nie wiem, jestem?
Jan Bellows zwiała dzięki parkourowi i psychoseksualnej manipulacji.
Znaleźliśmy rysunki, na których robi ci posrane rzeczy.
Polewanie kwasem, polewanie moczem. Nie wiem, kogo by to zabiło,
ale sprawdzę łazienkę.
Mówiłem, że jest prawdziwa. Była tutaj!
Była tutaj? I nie zgłosiłeś tego? Wiesz, że to przestępstwo.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Policja, w czym mogę pomóc?
Halo?
Chcę zgłosić morderstwo.
W pizdę jebanego jeża.
Lepiej sprawdźcie piec.
Odebraliśmy twoją przesyłkę.
Powiedział pan „morderstwo”?
Luminol
Do dzieła. Policja w końcu wyjdzie z tej piwnicy.
Wolno tak robić na miejscu zbrodni?
Zwykle prosimy o wybaczenie, a nie pozwolenie.
Jeszcze raz, co robi ten luminol?
Pokaże, gdzie Sazz krwawiła.
Jesteś gotowy?
Dajcie mi chwilę.
Zawiodłem cię dzisiaj.
Cóż...
Ja też się nie popisałam.
A jestem tobą, więc wiesz.
Zjadły nas nerwy.
Jak mam znaleźć mordercę, skoro boję się wyjść z domu?
Nie wiem, co zrobić. Potrafię tylko zastygać bez ruchu.
Potrzebujesz dublera.
Pamiętasz, jak w pierwszym sezonie
kręciliśmy scenę eksplozji w klubie ze striptizem?
Przez kilka godzin biegałaś i wskakiwałaś do brudnej rzeki.
- Włosy mi się zapaliły. - Właśnie.
Chwilę później był lunch.
Jadłem go sam, jak zwykle.
I nagle...
zaczęłaś walić do drzwi
i przyprowadziłaś pięciu gości z ekipy, których nie znałem,
i wszyscy podziękowali za zaproszenie na pokera, choć nikogo nie zapraszałem.
Niewinne kłamstwo.
I nagle miałem z kim grać co tydzień przez następne osiem lat.
Znalazłaś mi przyjaciół.
Jak się ten jeden nazywał? Rączka?
Zabawny był.
I ten wielki z włosami. Schma...
- Schmeong. - Schmeong.
Tak.
Byłaś kimś więcej niż kaskaderką.
Troszczyłaś się o mnie na wszystkie możliwe sposoby.
Jesteś moją najstarszą najlepszą przyjaciółką.
Co ja bez ciebie pocznę?
Charles?
Powinniśmy zaczynać.
Leżała tutaj.
Patrzcie na to.
Napisała wiadomość własną krwią?
Charles, wiesz, co to znaczy?
Tak.
Wiem.
WKRACZAM
Ojciec nauczył mnie też tego:
„Jeśli chcesz mieć długą karierę, znajdź swojego gwiazdora.
Swój numer jeden.
Kogoś, za kogo dasz się pokroić”.
Gdy poznałam Charlesa-Hadena Savage’a, znalazłam swojego.
Nie chodzi o stałość zleceń.
Znalezienie swojego gwiazdora pozwalać ci odkryć tę część siebie,
o której nie wiedziałeś.
Bo wszystko, co robisz,
robisz dla kogoś, kto jest ci bliski.
Oh, hell.
To nie są cyfry.
Tylko litery.
Czy któreś z nich zabiło Sazz?
Dowiemy się.
To nie jest śledztwo w sprawie morderstwa Sazz.
Tylko mojego.
Napisy: Magdalena Adamus