เจ้าสาวทำหน้าให้เป็นธรรมชาติ กว่านี้หน่อยนะครับ
ได้ค่ะ
เจ้าบ่าวดูดีมากเลยครับ เป็นนายแบบได้เลย
พักกันหน่อยดีไหม
อือ เหนื่อยจัง
ขอโทษนะครับ ขอพักสิบนาทีได้ไหมครับ
เอางั้นเหรอครับ
นั่งสิ
คุณเพิ่งถ่ายครั้งแรกแน่นะ
ทำไมถึงเก่งขนาดนี้
มันอยู่ที่ความฟิตน่ะ
ทำไมล่ะ
กังวลอะไรอยู่เหรอ
พ่อแม่คุณ จะไม่มาจริงเหรอ
อืม ไม่มาหรอก
นี่เป็นงานแต่งครั้งเดียวของคุณเลยนะ
ฉันกลัวว่าคุณจะเสียใจทีหลังน่ะ
งั้นก็แต่งสองครั้งสิ
ครั้งหน้าเราแต่งกันอีกก็ได้
ตอบแบบผ่านๆ แบบนี้อีกแล้วเหรอ
งานแต่งงานมันก็เป็นแค่งานพิธีการ
อย่าใส่ใจนักเลย
ถ้าครอบครัวคุณไม่มาคงจะเสียใจแย่
สำหรับผม ผมมีแค่คุณคนเดียว
ผมพูดจริงนะ
คุณสบายดีไหมคะ
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน คือสองสัปดาห์ก่อนใช่ไหมคะ
ที่ห้องทำงานของทนายซง
เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ว่าไหมคะ
ผ่านมาสี่เดือนแล้วสินะ
อิมโฮจุน
เขายังไม่ตาย
เขาหายใจ เขาหายใจอยู่ค่ะ
พยายามอย่าให้เขาขยับ อยู่นิ่งๆ ไว้
ฉันจะโทรเรียกรถพยาบาลให้
เขายังคงหมดสติ แต่การหายใจและชีพจรปกติดี
แพคฮีซองล่ะ
ตายแล้วล่ะ
แล้วทางนั้นล่ะ อาการเป็นยังไงบ้าง
ถ้ามองเผินๆ เหมือนจะแค่โดนกระสุนถาก
ไม่ได้ฝังใน
โอเค เดี๋ยวจัดการตรงนี้เสร็จ แล้วจะไปที่โรงพยาบาลเลย
ถึงจะยากแต่ก็อดทนเอาไว้นะ
แม้จะแค่โดนกระสุนถาก
แต่ก็ทำให้หนังศีรษะฉีกขาดครับ
กะโหลกร้าวเป็นแนว
หรือพูดง่ายๆ ก็คือกะโหลกศีรษะแตกครับ
จะไม่เป็นอุปสรรค ต่อการใช้ชีวิตใช่ไหมคะ
ครับ นอกจากผลซีทีสแกนที่พบรอยร้าว อย่างอื่นก็ดูปกติดีครับ
ต้องรักษา เพื่อลดความเสี่ยงติดเชื้อด้วย
แล้วเขาจะฟื้นเมื่อไหร่คะ
ตอนนี้เขายังไม่ได้สติ เนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือน
แต่อีกสักวันก็น่าจะฟื้นแล้วครับ
ตายจริง
นักข่าวเริ่มมารวมตัวอยู่ข้างนอกแล้ว
เขาเป็นยังไงบ้าง
หมอบอกว่าถ้าไม่มีเลือดออกในสมอง ก็ไม่เป็นไรแล้ว
โฮจุนล่ะคะ
หัวหน้าดูแลเขาอยู่ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยล่ะ
คงจะมีอะไรให้จัดการอีกเป็นเดือนเลย
เขายิงทำตามขั้นตอน ไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหม
เดี๋ยวหัวหน้าก็จัดการเองแหละน่า เธอน่ะห่วงตัวเองไปเถอะ
พอสามีเธอฟื้น เธอคงมีเรื่องต้องจัดการเยอะ
เตรียมใจไว้เลย
ไม่เป็นไร
ถ้าเราร่วมมือกันทุกอย่าง จะผ่านไปได้ด้วยดีกัน
เฮอะ
ตอนนั้นฉันไม่รู้เลยค่ะ
ว่าจะ…
ไม่ได้เจอเขาอีก
พูดอะไรบ้างสิคะ
เรื่องอะไรก็ได้ค่ะ
หรือว่า…
ฉันทำให้อึดอัดมากเลยเหรอคะ
ทำตัวตามสบายกับฉันก็ได้นะ
ไม่อยากให้เกร็งเพราะฉัน มากเกินไปนะคะ
คุณฮีซองกับฉัน
เราค่อยๆ ใช้เวลา ทำความรู้จักกันอีกครั้งก็ได้
โทฮยอนซูครับ
คะ
เมื่อกี้คุณสายสืบ เรียกผมว่าคุณฮีซองอีกแล้ว
ขอโทษค่ะ
คนอื่นบอกว่า…
ผมตื่นขึ้นมา หลังจากนอนโรงพยาบาลมาเป็นเดือน
แต่ความรู้สึกของผมมันต่างออกไปครับ
มานี่สิ มากอดฉัน
ผมทำให้คุณเจ็บ
สร้างบาดแผลให้คุณ
ฉันอยากให้คุณลองมาเป็นฉันดูสักวัน
เพราะฉันอยากจะให้คุณได้รู้ว่าฉัน รักคุณมากขนาดไหน
ตายแล้ว สามีฉัน หล่อขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
โทรหาสายสืบอิมเถอะ
บอกว่าคดีทางนี้เร่งด่วนกว่า
อะไรเนี่ย ไปเลย
มานี่นะ มาให้จับซะดีๆ
ผมตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล
ก็คิดว่าตัวเองเข้าโรงพยาบาล เพราะอุบัติเหตุรถชน
ผมคิดจริงๆ ว่า…
เป็นปี 2005
ค่ะ แม่
สมองไม่ได้เสียหาย สัญญาณชีพจรก็ดูปกติดี
แต่หนูก็ไม่รู้ว่าทำไมเขายังไม่ฟื้น
ค่ะ เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะ
ที่รัก
(ชาจีวอน สำนักงานตำรวจแห่งชาติ)
เป็นอะไรไป
ที่รัก
โทฮยอนซูนี่นา
- คุณโทฮยอนซู - คุณโทฮยอนซูใช่ไหมคะ
คุณโทฮยอนซูใช่ไหมครับ
อาการดีขึ้นแล้วเหรอครับ
คุณคือคนสำคัญที่ช่วยหาคนร้าย ในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมืองยอนจู…
ไม่ใช่แค่จำช่วงเวลา 15 ปี ที่ผ่านมาไม่ได้
ช่วยบอกความรู้สึกหน่อยครับ
แต่ผมยังกลายเป็นคงดังอีกต่างหาก
ในปี 2005 พ่อแม่ของแพคฮีซอง แพคมันอูและกงมีจา
ให้โทฮยอนซูใช้ตัวตนของลูกชาย และใช้ชีวิตในฐานะแพคฮีซองครับ
เราพบว่าสายสืบชาจีวอน
ไม่มีส่วนรู้เห็น ในการขโมยตัวตนของโทฮยอนซู
และหลังจากที่เธอรู้ความจริง เมื่อต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา
เธอได้เกลี้ยกล่อมให้โทฮยอนซู มาช่วยเหลือการสืบสวนของตำรวจ
และเพราะความร่วมมือของโทฮยอนซู
ทำให้เราสืบสวนคดีนี้ ได้อย่างรวดเร็ว
ส่งผลให้เราสามารถไขคดี และเปิดเผยความเป็นจริง
คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง เมืองยอนจูสู่สาธารณะได้ครับ
บางคนเรียกผมว่าฮีโร่ ที่จับฆาตกรต่อเนื่องเมืองยอนจูได้
และบางคน
ก็สงสารที่ผมต้องซ่อนตัวและรับผิด
กับคดีฆาตกรรมที่พี่สาวทำ
และก็มีบางคน
เรียกผมว่าโรคจิต
ที่ขโมยตัวตนของคนอื่นไปใช้
เพื่อหลอกใช้ผู้หญิงที่บริสุทธิ์
แล้วก็
คนเดียวที่ไม่ควรยกโทษให้ผมที่สุด
กลับเป็นคนที่ ดูไม่ได้เกลียดผมเลยสักนิด
มันเพราะว่า…
คุณโทฮยอนซูไม่รู้เรื่องของเราไงคะ
ที่ผมอยากบอกก็คือ
แค่ผมต้องยอมรับสถานการณ์ ทุกอย่างที่เจออยู่ตอนนี้
มันก็มากพอแล้วครับ
เพราะอย่างนั้น
คำพูดที่คุณสายสืบอยากได้ยิน ผมคงพูดไม่ได้หรอกครับ
ฉันไม่อยากได้อะไรเลยนะ
ฉัน…
มีบางอย่างที่อยากรู้ค่ะ
ครับ ถามมาได้เลยครับ
ทำไม…
คุณยัง…
สวมมัน…
อะไรนะครับ
ไม่มีอะไรค่ะ
ขอโทษนะคะ
วันนี้เป็นวันสำคัญของคุณฮีซอง…
ขอโทษค่ะ
ผมเข้าใจครับ
วันนี้ฉันมาให้กำลังใจคุณโทฮยอนซู
แต่ดูเหมือนจะทำให้คุณ หนักใจกว่าเดิมเลยนะคะ
ผมไม่แน่ใจว่า…
ผมจะทำได้ดีหรือเปล่า
แค่ทำตามที่ซ้อมมาก็พอค่ะ
ครับ
ถ้างั้นฉันขอตัวนะคะ
(ศาลฎีกาเกาหลีใต้)
(ห้องพักพยาน)
ทุกคนกรุณายืนขึ้นครับ
(คณะลูกขุน)
คดีฆาตกรรมผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านคากยองเมื่อ 18 ปีก่อน
ของโทแฮซูผู้ถูกดำเนินคดี จะถูกดำเนินคดีครั้งแรกในวันนี้ครับ
การพิจารณาคดีครั้งนี้ จะใช้การพิจารณาคดีจากคณะลูกขุน
โดยฝ่ายอัยการยื่นฟ้องในข้อหาฆาตกรรม ส่วนจำเลยอ้างว่าเป็นการป้องกันตัว
จึงยากที่จะคาดเดาคำตัดสินได้ครับ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การพิจารณาคดีในวันนี้
น้องชายของโทแฮซูจะมาให้การแทน
ก็คือโทฮยอนซู ผู้กำลังเป็นที่จับตามอง
ทำให้มีคนติดตามคดีนี้ เป็นจำนวนมากครับ
(ผู้พิพากษา)
ข้าพเจ้าจะเบิกความต่อศาล
ด้วยความสัตย์จริงทั้งสิ้น
หากข้าพเจ้านำความเท็จมากล่าว
ขอให้ข้าพเจ้าได้รับการลงทัณฑ์
(พยาน โทฮยอนซู)
หลังเกิดเหตุคุณโทฮยอนซู ไปถึงที่เกิดเหตุคนแรก
ถูกต้องไหมครับ
ครับ
- พี่เป็นคนทำเหรอ - ฉันตั้งใจมา…
ขอลุงผู้ใหญ่บ้าน ให้เลิกทำพิธีไล่ผีกับนายได้แล้ว
แต่จู่ๆ คุณลุง…
ก็เข้ามาหาฉัน…
ผมแย่งกรรไกรมาจากมือพี่
แล้วใช้เสื้อตัวเอง เช็ดรอยนิ้วมือของพี่ออกครับ
คุณรู้ชัดเจนว่าในเหตุการณ์นั้น
ผู้ใหญ่บ้านควอนซองบกเป็นผู้ปลุกปั่น
ให้มีการทำร้ายคุณ ถูกต้องไหมครับ
ครับ
แล้วทำไมคุณถึงไม่ขอให้ กระบวนการยุติธรรมช่วยล่ะครับ
ผมไม่เคยคิดด้วยซ้ำครับ
ว่ามีใครพอจะช่วยเราได้
พอพ่อของเราถูกเปิดเผย ว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
พี่สาวและผมก็เหมือนถูกตัดสิน
ไปแล้วด้วยเหมือนกัน
คุณโทแฮซู…
กลัวผู้ใหญ่บ้านควอนซองบกมาก ตั้งแต่ก่อนจะเกิดเหตุอีกนะครับ
ทุกครั้งที่คุณควอนซองบกลากผมไป
พี่จะนอนไม่หลับทั้งคืน
และอาเจียนตลอดเวลาครับ
หมดคำถามครับ
ฮยอนซูทำได้ดี กว่าที่เราคิดไว้เยอะเลยนะครับ
ดูเหมือนเขาจะได้ใจคณะลูกขุนด้วย
อัยการ เชิญซักถามพยานได้ค่ะ
หวังว่าเขาจะรับมือ กับคำถามของอัยการได้ดีนะ
อยากรู้จะตายอยู่แล้ว
คิดว่าการพิจารณาคดี ของคุณโทแฮซูจะเป็นยังไงครับ
เพราะเธอใช้อาวุธร้ายแรง
คงจะพิสูจน์ ว่าเป็นการป้องกันตัวยากครับ
ดูจากกลยุทธ์ของทางทนาย
โทฮยอนซูกำลัง พึ่งความเห็นใจของสาธารณชน
เพื่อให้ลงมติอย่างเป็นเอกฉันท์
แต่ก็หมายความว่า
เขาไม่มีหลักฐานชัดเจน ที่จะใช้พิสูจน์ว่าเป็นการป้องกันตัว
ทุกคนในหมู่บ้านนี้รวมหัวกันนะ
พูดเหมือนกันเป๊ะ อย่างกับท่องมาเลย พับผ่า
เดี๋ยวนะ
รวมหัวเหรอ
(คำให้การของพยาน)
คุณเปลี่ยนตัวตน เพื่อใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
และหลอกลวงคนรอบข้างมาตลอด 15 ปี
คุณหลอกภรรยาที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้อย่างสนิทใจ
ถูกต้องไหมคะ
ครับ
(คณะลูกขุน)
คุณโกหกแนบเนียนขนาดนั้นได้ยังไงคะ
มีพยานกล่าวว่า คุณไม่มีอารมณ์ ความรู้สึกเหมือนคนทั่วไป
หรือว่าคุณไม่รู้สึกถึง ความผิดด้วยใช่ไหมคะ
ผมรักคุณ
ผม…
รักคุณนะ จีวอน
นาย…
รักเธอ…
งั้นเหรอ
ไม่เลย
ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลย แม้แต่ครั้งเดียว
พยานคะ
พยานคะ ช่วยตอบด้วยค่ะ
คุณไม่รู้สึกถึงความผิดเหรอคะ
ขอค้านครับ
หมดคำถามค่ะ
เธอเน้นเรื่องที่ฮยอนซูโกหกเก่ง กับคณะลูกขุน
เพื่อให้ทุกอย่างที่เขาให้การ ดูเป็นเรื่องโกหก
วันนี้พอแค่นี้ค่ะ
พรุ่งนี้เราจะพิจารณาคดีอีกครั้ง ตอนสิบโมงเช้า
ขอบคุณทุกคนค่ะ
ทำแบบนั้นทำไมล่ะ
คำถามพวกนั้นเราก็เดาไว้หมดแล้วนี่
ซ้อมมาแล้วแท้ๆ
"ตอนนั้นผม ไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ ครับ
ผมเสียใจ และสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งครับ"
แค่นี้เอง ลืมได้ยังไงเนี่ย
อะไร
เพราะเธอ
จังหวะที่ฉันสบตากับเธอ
ในหัวก็ขาวโพลนไปหมด
(รุ่นพี่แจซอบ)
ค่ะ รุ่นพี่
เพิ่งเลิกเลย
ไม่ค่อยดีเท่าไร เราไม่มีพยานด้วย
นี่ ดีกับสายสืบชาหน่อยไม่ได้เหรอ ไอ้คนเลวเอ๊ย
ฉันไม่อยากให้เธอคาดหวัง
คาดหวังเหรอ เรื่องอะไร
ฉันหลอกใช้เธอมา 14 ปี เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองนะ
ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมรับ
ว่าฉันเป็นคนเลว
รักษาระยะห่างไว้แหละดีแล้ว
ความรู้สึกที่นายมีต่อสายสืบชา เป็นของจริงนะ
เรื่องนั้นนายรู้ได้ยังไง
ก็ดูเป็นแบบนั้นนี่
เพราะฉันแสร้งทำให้ดูเป็นแบบนั้นไง
ถ้าเป็นคนที่รักจริงๆ
ฉันจะใช้ตัวตนคนอื่น แต่งงานกับเธอได้ยังไง
ช่างเถอะ อย่าคิดให้มันยุ่งยาก
แค่บอกมาว่าตอนนี้ นายใส่ใจสายสืบชาหรือเปล่า
- ฉันอึดอัดใจ… - สายสืบชานี่นา
ใส่ใจเธอเหมือนกันสินะ
อะไรล่ะ
จะชกฉันเหรอ
ไปเถอะน่า
สายสืบชานี่นา
คิดว่าฉันโง่หรือไง
แต่ว่า…
อย่าเอาเธอมาล้อเล่นสิ
แค่คิดถึง
ก็อึดอัดในหัวใจไปหมด
คุณโทฮยอนซูคะ เรามีที่ต้องไปด้วยกันค่ะ
เราเจอพยานที่สามารถพลิกเกมได้ค่ะ
ฉันลองดูคำให้การของพยานจากคดีนั้น
เหมือนจะเจอคนที่พอช่วยได้
ชื่อยังจินแท เป็นหลานชายผู้ใหญ่บ้าน
เขาให้การว่าผู้ใหญ่บ้าน
จ่ายค่าไล่ผีด้วยมรดกของโทมินซอก
แต่ทุกครั้งที่มีการไล่ผี
จำนวนเงินที่ถูกถอน ออกจากบัญชีของโทมินซอก
มีตัวเลขไม่ตรงกับค่าจ้างของหมอผี
ซึ่งจำนวนเงินที่ถูกถอนออกจากบัญชี
มีจำนวนมากกว่าค่าจ้างสามถึงห้าเท่า
เขาจัดพิธีไล่ผี เพื่อจะได้ขโมยเงินของโทมินซอก
เขาถึงได้มุ่งเป้ามาที่โทฮยอนซู และทำให้คุณกลายเป็นแพะรับบาป
ที่รัก คุณพอจะรู้จักยังจินแท หลานชายเขาไหม
ที่…
ขอโทษด้วยค่ะ มันหลุดปาก
ยังจินแทเหรอ
ใช่ หลานชายที่เรียนมหาลัย
เขาแวะมาช่วงปิดเทอมไง
เขาจะให้การช่วยฉันเหรอ
ยังไม่แน่นอนหรอก
สายสืบชากับฮยอนซูกำลังไปเจรจาอยู่
- สองคนนั้นน่ะนะ - ใช่
พวกเขาเป็นยังไงบ้างล่ะ
สายสืบชาเป็นนักบุญน่ะ
ถ้าเป็นฉันคงกระชากคอมัน
แล้วถามว่าลืมฉันได้ยังไง พร้อมซัดสักหมัด
สายสืบชาเป็นนักบุญ ที่พยายามทำให้ฮยอนซูกลับไปหา
เธอก็รออยู่นั่นแหละ
แล้วฮยอนซูล่ะ เขาเปิดใจบ้างไหม
ยิ่งกว่าเรื่องนั้นคือ ตั้งแต่ที่ฮยอนซูสูญเสียความทรงจำ
ไม่คิดว่าเขาดูเปลี่ยนไปเหรอ
นิสัยกวนประสาทเหมือนเดิมก็จริง
แต่ก็ดูเหมือนเป็นคนอื่น ผสมอยู่ด้วยเหมือนกัน
บางครั้งฉันก็คิดนะ
ว่าเขาไม่ได้เปลี่ยนไป แต่นี่อาจเป็นตัวตนของเขาจริงๆ ก็ได้
อืม ฉันมองเป็นเรื่องสยองขวัญ แต่เธอมองในความเป็นมนุษย์
เลือดคงข้นกว่าน้ำจริงๆ สินะ
อยู่กับฮยอนซูตลอดเวลาไม่อึดอัดเหรอ
เขาทำเหมือนอยู่บ้านตัวเองเลย อึดอัดจะแย่
ทั้งดีแล้วก็ไม่ดีน่ะ
มูจิน ไม่ต้องมาเยี่ยมบ่อยๆ ก็ได้
ทำไมล่ะ ฉันมาเพราะอยากมานะ
ฉันว่าการได้คุยกับเธอ สนุกที่สุดในโลกเลย
ฉันค่อนข้างอายน่ะ
อายอะไรเหรอ
- ฉันใส่ชุดนักโทษ - เธอแต่งขึ้นจะตาย
ฮะ
คือว่า…
หมายถึงสีน่ะ โทนพาสเทลเข้ากับเธอดี
ฉันก็สนุกเหมือนกันที่ได้คุยกับนาย
หวังว่าฉัน นาย ฮยอนซู คุณจีวอนและอึนฮา
จะได้กลับไป กินข้าวด้วยกันที่บ้านเร็วๆ นะ
เขานัดเรามาเจอที่บ้านนะ
โทรศัพท์ปิดเครื่องอยู่ กรุณาฝากข้อความหลังเสียง…
เขาปิดโทรศัพท์น่ะ
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่านะ
คงตั้งใจหลบนั่นแหละครับ
พอลองคิดดูแล้ว
คงตัดสินใจไม่ให้การ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
ตอนที่เราคุยกันทางโทรศัพท์ เขาก็ยินดีจะคุยด้วยนะคะ
ขอโทษนะครับ ผมคงให้การไม่ได้
ขอโทษครับ
เขาบอกว่า
ให้การไม่ได้แล้วค่ะ
ไปเถอะครับ
รอก่อนเถอะค่ะ
ยังไงเขาก็กลับบ้าน ถ้าเจอเขา เราค่อยลองโน้มน้าวดู
ฝนตกนี่
ชอบฝนเหรอครับ
จีวอนจะเชื่อแต่สิ่งที่เห็นครับ
ดังนั้นสำหรับผม จีวอนเป็นคนที่ง่ายมากครับ
(ยาย แม่ ชาอึนฮา)
- อึนฮา - คะ
เกลียดพ่อเหรอ
เปล่าค่ะ
แล้วทำไมไม่วาดรูปพ่อล่ะ
ถ้าหนูวาดรูปพ่อ
แม่จะร้องไห้ค่ะ
ตอนแม่ร้องไห้
น่าสงสารมากเลย
ตายจริง
รู้จักคิดถึงใจแม่ด้วย
ตายจริง โตแล้วสินะเนี่ย
พ่อใจร้าย
ไปเที่ยวคนเดียว
ต้องพาแม่กับหนูไปด้วยสิ
ฝนหยุดแล้ว กลับเถอะครับ
ผมจะรอเขาอยู่ที่นี่เอง คุณกลับไปก่อนเถอะครับ
คุณสายสืบ
คะ
ผมจะรอเขาเอง คุณกลับไปก่อนเถอะครับ
ทำไม…
ไม่ถอดออกเหรอคะ
- อะไรนะครับ - แหวนนั่น
ช่วงนี้ผม กำลังฝึกฝีมืออยู่ที่เวิร์กชอป
พอใส่แหวนแล้ว มันทำให้มือสมดุลน่ะครับ
ขอโทษนะครับ
ผมไม่ทันคิด
ผมควรจะคืนคุณ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วแท้ๆ
นี่ครับ
ผมไม่เป็นไรครับ ใส่วงอื่นก็ได้
แค่ต้องหนักเท่านี้ก็พอ
รับไปสิครับ
ยังจินแทเหรอ
คุณทำอะไรผิดต่อผมหรือไงครับ
คุณยังจินแท
ขอโทษนะ ฮยอนซู
คุณยังจินแท
ใช่ไหมคะ
ครับ
ช่วยให้การด้วยนะครับ
คุณยังจินแท
(บันทึกเสียง)
ฉันจะบันทึกเสียงบทสนทนานะคะ
ครับ
(เจตนาของควอนซองบก)
ผู้ใหญ่บ้านควอนซองบก มีเจตนาอะไรคะ
ก่อนที่พี่น้องแฮซูกับฮยอนซู จะมีผู้ปกครองตามกฎหมาย
ลุงผมอยากฮุบเงินให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ครับ
คุณยังจินแทเคยทำอะไรกับผม
ถึงได้หลบหน้าผมขนาดนั้นครับ
ถ้าฉันช่วย เขาบอกว่าจะจ่ายค่าเทอมให้
(เจตนาของยังจินแท)
ฉันก็เลย…
ปล่อยข่าวลือปลอมๆ เกี่ยวกับนาย
ข่าวลืออะไรคะ
ผมฆ่าไก่ เปิดท้องมัน แล้วทิ้งไว้บนถนนตอนกลางคืน
วันต่อมาชาวบ้านก็มารวมตัวกันครับ
ตอนนั้นผมบอกว่าฮยอนซูเป็นคนทำ
บอกว่าเขาถูกผีโทมินซอกเข้าสิง ประมาณนั้นครับ
คุณฝังความกลัวให้กับชาวบ้าน
แล้วยุให้จัดพิธีไล่ผีสินะคะ
ครับ
เรื่องนี้…
คุณช่วยไปให้การในชั้นศาลได้ไหมครับ
ผมให้ข้อมูลแบบไม่เผยตัวตนได้ครับ แต่ว่าถ้าไปให้การ…
ฮยอนซู
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันรู้ว่าฉันควรไปให้การในชั้นศาล
แต่ฉันเป็นครูโรงเรียนประถมนะ
ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป…
ชีวิตฉันพังทุกอย่างแน่ๆ
ขอโทษนะ แต่ฉันทำไม่ได้จริงๆ
(ข่าวลือที่ไม่เป็นจริง)
(ปฏิเสธการให้การ)
คุณยังจินแทครับ
การไปให้การในศาล
คุณทำตามที่ตัวเองต้องการได้เลยครับ
ไม่ใช่เพื่อใคร
แต่เป็นการเลือกเพื่อตัวเอง
นั่นเป็นเรื่องที่ดีแล้วครับ
คุณจะได้ไม่ต้องเกลียดตัวเอง
แล้วก็…
ผมอยากให้คุณรู้ว่า
ตั้งแต่นี้ไป ผมจะยกโทษให้คุณครับ
เพราะฉะนั้น
ภาระในใจที่เคยมีต่อผม วางมันลงเถอะนะครับ
ก่อนหน้านี้
คุณบอกเขาว่าจะยกโทษให้
คงไม่ง่ายเลยใช่ไหมคะ ที่พูดแบบนั้นออกไป
ยากมากใช่ไหมล่ะคะ
ไม่นะ ง่ายจะตายครับ
คะ
เพราะผมโกหกยังไงล่ะ
ผมไม่ยกโทษให้เขาหรอก
ถ้าผมทำตามใจได้ ผมคงฆ่าเขาไปแล้ว
ขอโทษนะครับ
เห็นเขาดูรู้สึกผิดมาก
เลยคิดว่าถ้าพูดแบบนั้นไป เขาคงจะมาให้การในชั้นศาล
นี่ไงครับ
(ยังจินแท)
ครับ คุณยังจินแท
ฮยอนซู ฉันจะไปให้การ
ฉันรู้สึกว่าควรไปน่ะ
ครับ ขอบคุณครับ
พรุ่งนี้ผมจะให้ทนายผมโทรหานะครับ
ถ้างั้น เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
เราควรใช้เขาตอนพิจารณาคดี ครั้งสุดท้ายเพื่อพลิกคดีใช่ไหม
คุณสายสืบ ควบคุมสีหน้าหน่อยสิครับ
คุณนี่อ่านง่าย จนผมเริ่มอายแล้วนะครับ
คิดว่า…
ฉันคิดอะไรอยู่เหรอคะ
"นี่ไม่ใช่คนที่ฉันรู้จัก
เขาไม่ใช่คนที่ฉันตามหาอยู่"
ไม่ใช่เหรอครับ
คุณจงใจทำแบบนี้ใช่ไหม
ทำไมถึงใจร้ายนักล่ะ
ผมน่ะ
เป็นคนที่โกหกคนอื่นได้
โดยไม่รู้สึกผิดยังไงล่ะครับ
ดูเหมือนคุณจะไม่รู้เรื่องนี้
คุณสายสืบแน่ใจนะครับ
ว่าดูออกเวลาผมโกหกน่ะ
ฮยอนซู โทฮยอนซู
โทฮยอนซู ไอ้บ้าเอ๊ย
พอผมฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาล
ผมก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เลยรู้สึกเหมือนตื่นขึ้นมา หลังจากนอนหลับไป 15 ปี
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
ดูเหมือนร่างกายผมจะจำได้อยู่ ว่าผมใช้ชีวิตยังไง
ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมา
จู่ๆ ตัวผมก็ทำอาหาร ที่ไม่เคยเห็นหรือกินมาก่อน
แล้วยิ่งตอนที่ทำงานเหล็กนะ
ผมไม่อยากเชื่อเลย ว่าผมจะมือเบาขนาดนั้น
นอกจากนี้
ผมยังสามารถอ่านอารมณ์ของคนได้
แล้วก็รู้วิธีใช้มัน…
ให้เป็นประโยชน์กับตัวเองด้วย
เพราะฉะนั้น
ผมเลยรู้ดีว่า…
คุณอยากได้ยินอะไรจากผม
ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรจากคุณค่ะ
ไม่หรอก คุณหวัง
ผมรู้ดีว่า…
คุณอยากได้ยินคำนั้นจากผม
ว่าต่อให้ผม จำอะไรเกี่ยวกับคุณไม่ได้เลย
แต่ความรู้สึกยังคงอยู่เหมือนเดิม
คำโกหกแบบนี้
ฉันพูดตอนไหน…
ฉันพูดตอนไหน ว่าอยากได้ยินคำพูดพวกนั้น
คุณลืมฉันได้ยังไง
ลืมฉันลงได้ยังไง
ทำแบบนั้นได้ยังไง
เรารักกันมากแท้ๆ
เรามากันไกลขนาดนี้แท้ๆ
คุณลืมฉันได้ยังไง
คุณทำเหมือนใช้กรรไกร ตัดฉันออกจากชีวิตได้ยังไง
คุณสายสืบครับ
ผมก็สงสัยตัวเองเหมือนกันครับ
ผมไม่รู้เลยว่าในตัวผม มีความจริงใจอยู่สักนิดไหม
ผมเชื่อใจตัวเองไม่ได้เลย
ไม่เคยมีเลยสักครั้ง
ที่ผมจะมีความรู้สึก ต่อใครสักคนเป็นเวลานาน
แล้วความรู้สึก…
ที่ผมมีต่อคุณสายสืบ จะอยู่ไปได้นานแค่ไหนครับ
ทำไมคุณถึงไม่เชื่อใจตัวเองล่ะคะ
คุณสายสืบกำลังทำอะไรอยู่รู้ไหมครับ
คุณมองผม
แต่คุณกำลังตามหา คนอีกคนที่อยู่ในตัวผม
ถ้ามีแวบนึงที่ผมทำตัวคล้ายกับเขา คุณก็จะมีความหวัง
แต่ถ้าไม่ คุณก็จะผิดหวัง
แต่รู้ไหมครับ
ผมเกลียดเขา
ผมไม่อยากรู้อะไรเกี่ยวกับเขา
ผมรู้สึกเหมือน…
เท้าของเราถูกล่ามไว้ที่เสา
เราทำได้แค่วิ่งไปรอบๆ เป็นวงกลม
คุณสายสืบวิ่งตามผม เห็นผมแค่จากด้านหลัง
แล้วผมก็วิ่งหนีคุณ
เพราะไม่อยากให้คุณ เห็นผมจากด้านหน้า
สุดท้ายแล้ว
เราทั้งคู่ก็ไม่ได้ไปไหนเลย
(อีกด้านหนึ่ง ของคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมืองยอนจู)
(ผมเคยเป็นแฟนกับลูกสาว และเป็นเพื่อนลูกชายของโทมินซอก)
(ถ้าไม่กล้าหาญและทำสิ่งที่ถูกต้อง มันก็จะกลายเป็นความเสียใจ)
(เคยชอบฆาตกรต่อเนื่องเหรอ)
(นักข่าวคนนี้ก็เป็นโรคจิต เหมือนกันเหรอ หาหมอด่วน)
เฮ้ย นายบ้าไปแล้วเหรอ
ฉันทำอะไร
มานี่เลย
รู้ไหมว่าฉันสยองแค่ไหน
นายก็กินไปสิ
แค่มองก็จะอ้วกแล้ว
ทำไมเอาแต่ซื้อของที่ไม่กินมาล่ะ
เห็นทีไรฉันก็ซื้อมาทุกที จะให้ทำยังไง
แบบนั้นคือป่วยแล้วแหละ
อะไรเนี่ย ร้องไห้มาเหรอ
เปล่านี่ จะร้องทำไม
อะไรเหรอ
ยังจินแทไม่ยอมมาให้การเหรอ
เขาจะให้การ
จริงเหรอ งั้นก็ดีเลยสิ
แล้วทำไมหน้าตาเป็นแบบนั้น
ในที่สุดก็โดนสายสืบชาจัดการสินะ
ถ้าเธอทำแบบนั้นจริงๆ คงจะดีกว่า
ฉันต้องคุยกับเธอเรื่องลูกของเรา หลังจบการพิจารณาคดี
แค่คิดว่าจะได้เจอเธออีกครั้ง
ฉันก็อึดอัดแล้ว
แล้วจะไปเจออึนฮาไหม
ไม่ดีกว่า
ฉันไม่อยากให้เขาเจอฉัน
พ่อที่จำตัวเองไม่ได้
จะเจอไปทำไม
แล้วนายจะทำยังไง
มูจิน
มรดกที่ยังไม่จัดการของฉัน
ถ้าฉันบอกว่าอยากยกทั้งหมดให้ลูก
ถ้าฉันพูดว่า…
มาสะสางกันให้เรียบร้อยเถอะ
เธอจะ…
เจ็บปวดไหมนะ
(บันทึกเสียงของยังจินแท)
(ปฏิเสธการจะให้การ)
ผมฆ่าไก่ เปิดท้องมัน แล้วทิ้งไว้บนถนนตอนกลางคืน
วันต่อมาชาวบ้านก็มารวมตัวกันครับ
คุณยังจินแทครับ
การไปให้การในศาล
คุณทำตามที่ตัวเองต้องการได้เลยครับ
ไม่ใช่เพื่อใคร
แต่เป็นการเลือกเพื่อตัวเอง นั่นเป็นเรื่องที่ดีแล้วครับ
คุณจะได้ไม่ต้องเกลียดตัวเอง
แม่
หือ
แม่…
กับพ่อ…
หย่ากันแล้วเหรอ
อะไรนะ
ตอนที่หนูบอกว่า…
ตอนนี้หนูชื่อชาอึนฮาแล้ว
เพื่อนๆ ก็บอกว่า…
แม่กับพ่อหย่ากันแล้ว
ไม่จริงเลยนะ
แล้วทำไมพ่อไม่กลับบ้านล่ะ
มานี่มา
แม่น่ะ…
อยากให้พ่อมีความสุข
แล้วอึนฮาล่ะ
อึนฮาด้วย
พ่อเขา…
ไม่เคยใช้ชีวิตเป็นตัวเองเลย
แม่
อยากให้พ่อเขา
ได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระสักครั้งหนึ่ง
ได้ยินว่าคุณสายสืบพยายามหนักมาก
ขอบคุณนะคะ
ฉันไม่มีสิทธิ์
รับคำขอบคุณหรือคำขอโทษ
จากคุณโทแฮซูหรอกค่ะ
คุณเสียสละครั้งใหญ่เพื่อฉัน
คืนนั้น ฉันอยากปกป้อง
สายสืบชาจีวอนกับอึนฮา
ไม่ว่าจะยังไงก็ตามค่ะ
เพราะแบบนั้น ในที่สุดฉันก็ รู้สึกรักตัวเองขึ้นมานิดหน่อยค่ะ
ฮยอนซูคงทำให้คุณ
ลำบากมากใช่ไหมคะ
ฉันจะปล่อยเขาไปค่ะ
มันเป็นทางออกที่ถูกต้อง
สำหรับเราทั้งคู่
ฉันมันโง่เอง ที่เพิ่งมารู้ตัวเอาป่านนี้
การได้พบสายสืบชา
ทำให้ฉันเกิดความเชื่อมั่น ขึ้นมาอย่างหนึ่งค่ะ
ความเจ็บปวดทั้งหมด ที่เราเผชิญอยู่ตอนนี้
ดูเหมือนจะนำเรา ไปสู่ชีวิตที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นค่ะ
ฉันถึงอยากให้สายสืบชา เจ็บปวดน้อยลงกว่านี้ค่ะ
คณะลูกขุนได้คำตัดสิน อย่างเป็นเอกฉันท์แล้ว
นี่คือผลคำตัดสินค่ะ
"เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์
ที่จำเลยต้องเผชิญในตอนนั้น
เราพบว่าการกระทำของจำเลย อยู่ในขอบเขตทางสังคม
เราจึงได้ตัดสินออกมา อย่างเป็นเอกฉันท์
ว่าการกระทำของจำเลยโทแฮซู เป็นการป้องกันตัวเอง"
อย่าลืมว่าการตัดสินโทษนั้น
จะกระทำโดยผู้พิพากษาอีกต่างหากนะคะ
คำพิพากษาค่ะ
คำตัดสินของผู้พิพากษา ต่างออกไปจากคณะลูกขุนครับ
ผู้พิพากษาไม่เห็นด้วยว่าการกระทำ
ของคุณโทแฮซูเป็นเพียงการป้องกันตัว
แต่เพราะในขณะนั้นเธอยังเป็นผู้เยาว์
บวกกับการที่ เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นตอนดึก
ทำให้พวกเขาได้ข้อสรุปว่า
เธอไม่มีความผิดครับ
- เย่ - มันหนวกหูนะครับ
ขอโทษด้วยนะครับ กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ผมบอกแล้วไงครับ
มาทำไม
จำอะไรไม่ได้จริงๆ สินะ
ถ้าจำได้
แกคงไม่มาที่นี่แน่นอน
ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้
ตัวจริงของผมดียิ่งกว่าใครครับ
แก…
ได้ไปเจอเขาด้วยไหม
คุณแพคมันอูครับ
ฮีซอง
ทำไมเพิ่งมาล่ะ
ฉันรอแกมาตั้งนาน
พ่อ
รอผมอยู่เหรอ
อือ
รออยู่ทุกวันเลย
ผมก็คิดถึงพ่อเหมือนกัน
ทำไมน่ารักแบบนี้นะ
แกน่ารักแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ
อันนี้น่ะ ฉันเตรียมไว้ให้แก
เอาไว้กินคนเดียวนะ
ไม่ต้องเป็นห่วงเขาหรอกครับ
จิตใจเขาค่อยๆ
ย้อนกลับไปหาอดีตทีละนิดครับ
แล้วแก…
อยากจะถามอะไรฉันล่ะ
สายสืบชาจีวอน
สำหรับผมแล้ว
เธอเป็นคนแบบไหนเหรอครับ
แกไม่ชอบพาเธอมาเจอเรา
ตอนแรก…
เราคิดว่าแกแค่ระวังตัว เพราะไม่อยากให้ความลับแพร่งพราย
ตอนแรกก็คิดว่าเพราะแบบนั้น
แต่ว่า…
ตอนหลังฉันถึงได้รู้สึก…
ว่าจริงๆ แล้ว…
แกหวงแหนเธอมาก
กลับไปเถอะ ฉันเหนื่อยแล้ว
คุยเสร็จแล้วค่ะ
ไปเรียนต่างประเทศเหรอ
ฉันไม่เคย ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองมาก่อนเลย
แต่ว่า ต้องไปใช้ชีวิตไกลขนาดนั้นเลยเหรอ
โซล แทจอน แทกู ปูซาน
ประเทศเราก็ใหญ่จะตาย
ตอนฉันอยู่ม.หก
ฉันเห็นผลงานของเกาดีในโทรทัศน์
หัวใจฉันเต้นรัวเลยนะ
ไม่นานมานี้ ความรู้สึกตอนนั้นมันกลับมา
ฉันอยากไปเริ่มต้นใหม่ที่นั่น
โล่งอกไปที
ในที่สุดพี่ก็จะได้ตามหา สิ่งที่ชีวิตต้องการแล้ว
ฉันก็สนับสนุนเธอนะ
ถึงฉันจะไม่รู้ว่าอีตาเกาดี จำเป็นต่อชีวิตเธอแค่ไหนก็เถอะ
แต่ฉันสนับสนุนเธอเต็มที่เลย
ขอบคุณนะ
แต่ก็อย่าคาดหวังนะ ฉันไม่รอเธอหรอก
จริงสิ ฉันลืมเรื่องการสัมภาษณ์ ที่นัดไว้ไปเลย
ตายจริง ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย
งั้นฉันไปก่อนนะ
แฮซู ก่อนไปไว้มาเจอกันอีกแล้วกัน
ขอให้สนุกนะ
นี่ ฮยอนซู
หือ
เข้าใจแล้ว
ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ช่วยปลอบใจฉันหน่อยได้ไหม
ไอ้บ้านี่
โธ่เว้ย
ฉันรอแฮซูดีไหม
อยากทำอะไรก็ทำเลย
ไม่ดีกว่า
ฉันจะลืมเธอให้ได้
ฉันจะล้างเธอออกจากใจไปเลย
นายความจำเสื่อมได้ยังไงนะ
ไม่มีเคล็ดลับหน่อยเหรอ
ถ้าอยากทำแบบนั้น ก็ต้องให้กะโหลกแตกสักหน่อยนะ
ว่าไง ให้ช่วยไหม
ว่าไง แฮซู โทรมาตอนนี้มีอะไรเหรอ
อะไรนะ
อ๋อ ใช่ๆ ลืมไปเลย วันนี้เรามีนัดโทรคุยกันนี่นา
ช่วงนี้ฉันยุ่งมาก เกือบลืมไปเลย
งอนหรือเปล่า
จริงเหรอ
ที่นั่นยังเช้าอยู่ใช่ไหม กินอะไรไปน่ะ
ไม่เลี่ยนเหรอ ให้ฉันส่งกิมจิไปให้ไหม
ที่นั่นก็มีกิมจิเหรอ
ถ้าไม่มีก็ว่าจะส่งไปให้หน่อยน่ะ
ฮยอนซู
พวกเรา…
เป็นคนที่ทำตัวเองหายไปที่ไหนสักแห่ง
เราเลยเดินร่อนเร่พเนจรกันไปไกล
เพราะแบบนี้เราถึงต้องมีจุดเริ่มต้น จะได้ไม่หลงทางอีก
พี่ก็จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว
ใครจะช่วยผมหาคำตอบเนี่ย
คนที่รู้คำตอบนั้น
ในโลกนี้มีแค่นายคนเดียว
โอ๊ย ฉันนี่มันอับโชคหรือไง
เดตแรกก็เป็นแบบนี้ซะแล้ว
จะว่าไป
พี่เป็นคนเดียวหรือเปล่า
ที่ไม่รู้ตัวว่าชอบฉัน
(สำนักงานจัดหาที่อยู่)
ฉันเจอบ้านที่มีเงื่อนไขทุกอย่าง ตามที่คุณบอกไว้แล้วค่ะ
(เวิร์กชอปงานหัตถกรรมโลหะ วิมานดาวจรัสแสง)
สวัสดีค่ะ คุณมาถูกด้วยนะคะ
ที่นี่แหละค่ะ เข้าไปข้างในกันเถอะ
เป็นไงคะ ฉันตกใจมากเลยนะคะ
ทั้งย่านที่อยู่และแปลน โดยรวมของเวิร์กชอป
เหมือนกับที่คุณกำลังตามหาเป๊ะเลย
ขอเดินดูคนเดียวหน่อยได้ไหมครับ
งั้นค่อยๆ ดูรอบๆ แล้วโทรหาฉันนะคะ ฉันจะไปโทรเรียกเจ้าของก่อนค่ะ
ครับ
(วิมานดาวจรัสแสง)
(เธอเกลียดผีเสื้อราตรี ทำไมกันนะ ทั้งที่ชอบผีเสื้อแท้ๆ )
(พวกมันก็ล้วนเป็นสายพันธุ์เดียวกัน)
(ทิงเกอร์เบลล์น่ะเหมือนผีเสื้อราตรี มากกว่าผีเสื้ออีก)
(โปสเตอร์หนังบนโซเชียลมีเดียของเธอ ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง ไททานิค)
(เธอชอบฝน)
เธอชอบฝน
เวลาฝนตก น้ำเสียงเธอจะสูงขึ้น
และยิ้มออกมาทั้งที่ไม่มีอะไร
เธอชอบความรู้สึก เวลาที่ฝนโดนตัวเหรอ
หรือชอบเสียงฝน ที่รายล้อมรอบตัวกันแน่
เล่มนั้นอ่านไม่ได้นะคะ
ฉันกำลังเก็บกวาดอยู่ค่ะ
ถ้ามีอะไรที่จำเป็นก็เอาไปเลยค่ะ
ยังไงของที่นี่ก็เป็นของคุณอยู่แล้ว
จริงๆ แล้ว สมุดเล่มนั้นก็เป็นของคุณ
แต่เนื้อหามีแต่เรื่องของฉัน ฉันคงให้คุณไม่ได้ค่ะ
(วิมานดาวจรัสแสง เวิร์กชอปงานหัตถกรรมโลหะ แพคฮีซอง)
หรือว่า
ชื่อเวิร์กชอปนี้…
ผมเป็นคนตั้งเองเหรอครับ
ค่ะ
รู้ไหมครับว่ามันหมายถึงอะไร
ฉันถามแล้ว แต่คุณบอกว่าจะไม่มีวันบอกฉัน
มาคิดดู
ตอนนี้คงไม่มีใครรู้แล้วสินะคะ
ในตำนานเทพกรีกและโรมัน
มีเทพเจ้าชื่อเฮเฟตัส เป็นเทพผู้ปกครองการช่างโลหะ
เขาเป็นเทพที่น่าเกลียดที่สุด ในภูเขาโอลิมปัส
เขามีนิสัยน่ารังเกียจ
ทุกคนก็เลยพากันเกลียดเขา
เขาก็เลย
ใช้เวลาอยู่ในเวิร์กชอปตลอดครับ
แต่เขาก็มี…
ภรรยาที่เขารักอย่างสุดหัวใจอยู่
เธอชื่อว่าวีนัส
ที่เป็นชื่อดาวเคราะห์น่ะ
หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ "ดาวจรัสแสง"
ในพื้นที่…
ที่ผมใช้เวลาอยู่เนิ่นนานที่สุด
ผมคิดถึงสายสืบชาจีวอนอยู่เสมอครับ
ฉันขอย้ายไปหน่วยงานที่ปูซานแล้วค่ะ
ที่นั่นกำลังขาดคน อีกไม่นานคงได้ข่าวจากพวกเขาแล้วค่ะ
ถ้างั้น…
หมายความว่า…
คุณจะไปจากที่นี่เหรอครับ
ฉันอยากไปเปลี่ยนบรรยากาศ
แล้วก็เริ่มต้นใหม่ค่ะ
จะได้ไม่บังเอิญเจอคุณฮยอนซูอีก
ทำไม…
ในที่สุดผมก็…
ก้าวเข้ามาหาคุณสายสืบหนึ่งก้าวแล้ว
คุณสายสืบจะหนีไปได้ยังไงล่ะครับ
ฉันเคยหวัง แล้วก็ผิดหวัง
หวังอีก แล้วก็ผิดหวังอีก
ฉันหวังต่อไปไม่ได้แล้วค่ะ
คุณช่วย…
เปลี่ยนใจหน่อยไม่ได้เหรอครับ
ผมจะดีกับคุณให้มากๆ ครับ
ผมจะชอบคุณจริงๆ
หลังจากนี้ไปฉันจะชอบนายให้มาก
และจะทำให้ดีที่สุด
คนที่คุณสายสืบกำลังตามหา
มาตามหาไปด้วยกันนะครับ
ตอนนี้ผมเอง
อยากรู้เรื่องของเขาแล้วเหมือนกัน
ผมอยากรู้ครับ
มือคุณ…
ไปโดนอะไรมาคะ
พอถอดแหวนออก
ก็ได้แผลตลอดเลยครับ
ผมยังไม่ชินน่ะ
แค่มีคุณสายสืบอยู่ต่อหน้า
ผมก็จะกังวลขึ้นมา
ผมกลัวว่า…
ผมจะทำผิดพลาด
ฉันด้วยค่ะ
ฉันต้องไปรับอึนฮา
อยากไปด้วยกันไหมคะ
เธอ…
จะชอบผมไหมครับ
หัวเราะทำไมครับ
แล้วทำไมคุณฮยอนซูถึงหัวเราะล่ะคะ
เพราะคุณหัวเราะไง
พ่อ
พ่อ หนูคิดถึงพ่อมากๆ มากๆ เลย
พ่อ ซื้อของขวัญมาให้อึนฮาไหม
หือ
ขอโทษนะ ลืมไปเลย
ไม่เป็นไร ของขวัญของอึนฮาก็คือพ่อไง
หนูชอบพ่อยิ่งกว่าอะไรในโลกเลย
พ่อ…
พ่อก็เหมือนกัน
(ขอบคุณที่มอบความรักและรับชม Flower of Evil: ดอกไม้ปิศาจ)
คำบรรยายโดย: พัทธวรรณ โล่ห์วนิชชัย