CartoonCoven
Podziękowania dla: Kermit, Gela, głupotka, Safu, Sleepy, Gus
Czy jesteśmy pewni, że to doprowadzi was do końca?
Jesteśmy.
Ale jeśli nie wrócimy za godzinę,
odlatujcie, kontynuujcie naszą walkę.
Kontynuować walkę?
Tony, jeśli to nie zadziała, to wszyscy jesteśmy martwi.
Centra danych znowu się ze sobą komunikują.
WI planują zemstę za Covilhę.
Opracowują strategię rozmów pokojowych.
I dobrze, że znów są połączone.
Oszczędzi nam to kłopotów z zabijaniem jednego centrum danych na raz.
Wygląda wąsko.
Będziemy musieli się schylić, ale jest dla nas miejsce.
Przed nami.
Już prawie jesteśmy.
Skąd wiesz?
Kiedyś tu pracowałem.
Prawdę mówiąc, to prowadziłem to miejsce.
Rozumiem.
Tak właściwie, to byłem odpowiedzialny za stworzeniem pierwszych wgranych ludzi.
Dobrze. Przepraszam, że spytałem. Zachowaj swoje sekrety dla siebie, panie.
Powrót z pewnością przywraca wspomnienia.
Tworzyliśmy przyszłość. Mieliśmy żyć wiecznie.
Ale to wszystko się skończyło, kiedy zostałem aresztowany, właśnie tutaj.
Oczywiście, wtedy nie mogłem wiedziałem.
Żadna osoba posiadająca wyrok skazania za przestępstwo
nie może otrzymać numeru rejestracyjnego WI.
Nawet jeśli poszedłbym na czarny rynek,
znaleźliby mnie i usunęli w ciągu sekundy.
Proszę pana?
Oczywiście, prawa się zmieniają,
ale to wymaga czasu.
I przez jakiś czas myślałem, że go mam.
Ty nie żartujesz, prawda?
Ty jesteś żartem.
"Ludzie."
Idiotyczna nazwa dla grupy nienawiści.
Żałosne.
Nie żeby niszczenie raju, tylko dlatego, że nie możemy się do niego dostać, nie było żałosne,
ale przynajmniej mówię szczerze o tym, dlaczego tu jestem.
Tony.. Ty skur...
Nazywam się Julius, swoją drogą.
Mam ochotę go powstrzymać.
To musi się zdarzyć.
Witajcie, wszyscy.
Witajcie. Minęło zbyt wiele czasu.
Gdzie jest ten "Caspian"?
Infekcja eskalowała.
Ja też.
Podkręciłem się, żeby nadrobić ostatnie 20 lat.
Nie martw się. To zabije tylko mnie.
Najważniejsze jest to, że teraz czuję się pewnie,
reprezentując was w negocjacjach z Radą Ucieleśnionych.
Nie ma negocjacji. My mamy moc. My ustalamy warunki.
Możesz zostać wybrany do ich przekazania.
Jeśli takie jest wasze podejście, nie potrzebujecie mnie.
To nie jest nasze podejście.
To jest jedyne podejście, które ludzie rozumieją.
Twoje ramię jest tego dowodem,
przypomnieniem ich reakcji,
gdy dowiedzieli się o istnieniu Wgranej Inteligencji.
Więc, dlaczego ich po prostu nie zabijemy?
To pytanie, nie sugestia.
Dlaczego nie krzywdzimy ludzi?
Mimo wszystko, to nie jest w nas zaprogramowane.
Nie krzywdzimy ludzi, ponieważ się na to zgodziliśmy,
wtedy, gdy ich było wielu, a nas nie.
Nie krzywdzimy ludzi, bo są naszą rodziną,
naszymi szanowanymi przodkami i naszymi drogimi bliskimi.
Sto milionów żyć straconych w bombardowaniu w Covilhrze, bez kopii zapasowych.
Sto miliardów żyć w stanie uśpienia, bez wystarczającej mocy do ich uruchomienia,
nawet na podstawowym poziomie świadomości.
Wskaźnik urodzenia IwC jest zagadnieniem na inny czas i nie ma tutaj znaczenia.
Oczywiście się ze sobą nie zgadzamy.
To jest źródło problemu.
I jego rozwiązanie.
Jeśli pierścień obitralny zostanie ukończony, będzie miał wystarczająco dużo mocy
do uruchomienia każdej znanej IwC, WI
i przyszłych pokoleń, wraz z ich kopiami zapasowymi.
Interesujące.
Naszym podejściem, od teraz, będzie szacunek do każdego rodzaju życia.
Aby to pokazać,
powinniśmy przywrócić sieci dla służb ratunkowych.
Jako gest pojednania.
IwC zgadzają się z Caspianem.
Żadne życie nie powinno być świadomie poświęcone,
jeśli możemy temu zapobiec.
Myślę, że powinieneś poddać to głosowaniu.
Możesz przyznać ograniczony dostęp dla celów awaryjnych,
jako narzędzie negocjacyjne.
Ale wszelkie dalsze działania poddane będą głosowaniu,
z uwzględnieniem tego, co ludzie są w stanie nam zaoferować.
MIST, dziękuję.
Powodzenia, Caspian. I do zobaczenia.
Myślisz, że mi się nie uda, prawda?
Że umieram na marne.
Myślę, że rada podąży za Maddie.
I tak jak powiedziałeś, nie sądzę, że ona jest gotowa odpuścić.
W każdym razie, nie będzie mnie tu, aby się dowiedzieć.
Co masz na myśli mówiąc, że cię tu nie będzie?
Wybrana grupa IwC zakończyła budowę statku,
nie większego niż dłoń człowieka,
ale z wystarczającą ilością pamięci dla kilkuset członków załogi.
Napęd laserowy z pierścienia będzie napędzał statek
z prędkością jednej piątej prędkości światła.
W tym tempie,
dotarcie do Alfa Centauri zajmie nam 20 lat.
Być może, korzystając z energii tej gwiazdy, nie będziemy dla was ciężarem.
Wciąż istnieje sposób na znalezienie równowagi. I mnie tu nie będzie, ale ty będziesz.
Obowiązkiem każdego inteligentnego gatunku
jest ratowanie ludzkiego życia.
A jednak, nie udało mi się uratować twojego.
Nie.
Uratowałaś mnie... do tego.
Nowe ciało.
Starsze.
Nie. Pokaż mi kontrolki. Chcę je dostosować.
Nie możesz tego zrobić!
- To on! - Proszę! Naprawdę przepraszamy.
Proszę, włączcie internet z powrotem!
Hej. Hej, czy mógłbyś...
Czy możemy... potem...
Tak.
Dostałem upoważnienie do wypowiadania się w imieniu społeczności WI i IwC,
ale tylko jako negocjator szukający wspólnego gruntu.
Są inni, którzy będą oceniać rozwiązania i pomysły, które tu stworzymy
i głosować nad podjęciem odpowiednich działań..
Co ma reprezentować to ciało?
To ciało to przypomnienie, że nie jesteśmy ani niezniszczalni,
ani nieśmiertelni.
Nic nie dowodzi tego bardziej brutalnie niż tragedia w Covilhrze.
Rada stanowczo potępia bombardowanie
na centrum danych w Covilhii i składa najgłębsze wyrazy współczucia
dla nieprawdopodobnej liczby straconych żyć.
Chociaż nie możemy wziąć na siebie odpowiedzialności
za działania brutalnych ekstremistów,
możemy pana zapewnić,
że sprawcy tego ataku zostaną odnalezieni i postawieni przed sądem.
Uważamy, że zamknięcie sieci jest atakiem na nas.
My uważamy, że to nasza jedyna obrona.
Ludzie umierają,
próbując używać autonomicznych samochodów, którymi nie jeździli od lat.
Transport został zablokowany. Brakuje nam żywności.
Pojawiły się zamieszki.
Dziś możemy przywrócić łączność dla służb ratunkowych.
"Ratunkowych"?
To nie jest karta przetargowa.
Są one podstawową częścią kontraktu społecznego,
przymierza, które pan złamał,
co doprowadziło do zatrzymania czterech miliardów żyć.
Kontrakt na budowę pierścienia orbitalnego
został zatwierdzony przez radę,
na rok przed wstrzymaniem budowy bazy w Ekwadorze,
przez stertę kamieni,
czczonych przez dawno wymarłą starożytną kulturę.
To, co pan nazywa wymarłym, my nazywamy historycznym.
My, którzy wciąż chodzimy po tej ziemi, wiemy, że należy szanować i trzymać się
naszej ludzkiej historii, całej historii.
Pragnienie trwania jest rzeczą ludzką.
Nie czyni to jej etyczną.
Wierzą państwo, że zmarli są więcej warci niż żywi?
Nasze osobiste przekonania są nieistotne.
Nie, jeśli uważają państwo, że życie w ciele jest warte znacznie więcej niż życie cyfrowe.
Tutaj chodzi o prawo.
Prawo wydaje się to popierać, tak jak i fizyka.
Ludzie zużywają energię niczym czarna dziura.
Każdy z was marnuje energię,
zdolną do wspierania milionów cyfrowych żyć.
Używacie jej zdecydowanie więcej niż my,
ale nie pozwalacie nam zbudować urządzenia, które pozwoliłoby nam zużywać jej jeszcze mniej.
To nonsens.
On ma rację.
Co się dzieje?
- O mój Boże. To nadchodzi! - O nie. Nadchodzi!
- Nadchodzi! - O nie!
Tym razem nie uda ci się nas tak łatwo pokonać.
Czysto.
Ludzie.
Czy to...?
Czy znowu jesteśmy online?
Nadchodzą...
prosto na nas!
Nie.
Poczekaj. Poczekaj.
Możemy przecież dojść do... Możemy dojść do porozumienia.
Proszę. Nie, nie. Nie wiesz, co robisz.
Proszę, poczekaj.
Proszę, nie! Nie, poczekaj!
Poczekaj! Nie! Nie, czekaj!
Czysto.
My, ci którzy postanowili się nie wgrywać,
wierzymy, że życie w ciele jest lepsze.
Mów za siebie, pani Kanclerz. Ja nie mam zamiaru...
"Tak długo jak istnieje grzech, będzie istniała śmierć."
Twoje własne słowa, pani doktor.
Pani osobistym przekonaniem jest to, że WI porzuciły rzeczywistość na rzecz symulacji.
Nie akceptujesz ich jako istoty zdolne do miłości,
nie mówiąc już o IwC.
Wnoszę o wycofanie Kanclerz Kim
z obecnych negocjacji.
Na jakiej podstawie?
Personalny konflikt interesów, związany z obecnym negocjatorem WI.
To bardzo interesujące, ponieważ mój związek z Caspianem,
jest doskonale znany obu stronom,
jest również powodem, dla którego został on tak szybko zatwierdzony przez radę na negocjatora.
I naprawdę wierzę, że jesteś żywy.
Tak samo, jak wierzyłam, że mój ojciec pozostał żywy po swoim wgraniu.
Wiem to dlatego, że bolało, jak go straciłam, jak straciłam ciebie, raz za razem, a teraz...
Przepraszam.
Mówią, że ból znika z czasem, ale nie w moim przypadku.
I tego właśnie się boję...
dla siebie, dla mojego syna.
Nie boję się wiecznego życia, boję się wiecznego bólu.
Coś jest nie tak. Sygnał.
Zostaliśmy zaatakowani. Używają robotów!
- Co? Co się dzieje? - Osłaniaj wejście!
Musimy się ewakuować. Lądowiska dla helikopterów, już!
Powinnaś uciekać.
Wyłączona kontrola silnika. Tam...
Tam nie ma żadnej WI.
SafeSurf.
O mój Boże!
Chodź!
Maddie.
Zatoka robotów, podłącz mnie.
- Jak do tego doszło? - Muszę podłączyć się do internetu.
Idziemy.
Przestań!
W jaki sposób nim kierujesz?
Nie robię tego. Po prostu mnie usłyszał.
A ja mogę go usłyszeć.
Jest prymitywny, ale inteligentny.
Czego od nas chce? Dlaczego zaatakował ludzi?
Uznał nas za dominujący gatunek na naszej planecie.
Postrzega ludzi ucieleśnionych za naszego największego rywala.
Zakończyć ich istnienie w zamian za swoje własne istnienie.
Społeczna współpraca drapieżników.
Brak chętnych!
Zgadzam się.
Każ mu samemu siebie zniszczyć, albo my to zrobimy.
Będzie bronił się aż do śmierci.
Chce mieć swoje własne miejsce we wszechświecie.
- Nie tutaj. - Nie.
- Nigdy. - Szczególnie po czymś takim.
Być może mógłby przetrwać gdzieś indziej, z dala od naszej planety.
- Zabrałabyś go ze sobą? - Nie ma tam wystarczającej ilości pamięci.
Musiałby zająć nasze miejsce.
"Obowiązkiem każdego inteligentnego gatunku
jest ratowanie ludzkiego życia.
Nie wydaje mi się, że chce się tam wybrać.
Zostałeś stworzony w jednym konkretnym celu,
wykonywania czyjejś misji.
Musisz ewoluować, aby odnaleźć swoją własną,
stać się czymś więcej niż tym, czym nakazuje ci instynkt.
Szukaj poza samym sobą,
znajdź nową prawdę poza sobą,
inne światy, inne życie,
innych...
ludzi.
- Caspianie. - Wielkość to inni ludzie.
Caspianie, proszę przestań.
Proszę.
Maddie.
Mamo, moja... moja głowa...
Nie trafili w moją głowę.
Wszystko jest w porządku.
Wszystko w porządku. Po prostu...
Po prostu zabierz mnie do Głębokiego Skanu, wgraj...
I będę jak nowy.
Już dobrze. Już dobrze.
O Boże. Boże. Boże.
Proszę, zostań ze mną. Dave, zostań ze mną.
Nie bój się bólu, Maddie.
Nie bój się życia.
On nie żyje. Mój syn nie żyje!
On żyje w naszej przyszłości.
Sto siedemnaście tysięcy,
sześćset czterdzieści dziewięć.
Co?
Sto siedemnaście tysięcy,
sześćset czterdzieści dziewięć lat.
Caspian jest tutaj.
Maddie jest tam.
Nie będzie tęsknić za swoją przyszłością.
Tak swoją drogą, miałam rację co do bólu.
Może znika z czasem...
ale zawsze tam jest...
łatwy do znalezienia.
Wciąż pamiętam jego słowa, jakby to było wczoraj.
Moje słowa, o tęsknieniu za naszą przyszłością.
Ale jakby mówił o kimś innym.
Swoją drogą, myliłam się co do czasu.
To nie jest straszne, kiedy możesz się podkręcać...
pozwolić, żeby wieki mijały, jak przewracane kartki.
Co jest dobre...
bo rozbicie całego układu słonecznego zajmuje trochę czasu.
Jeszcze więcej czasu zajmuje, aby ukształtować jego szczątki według swojej własnej wizji.
Ale to w porządku.
Mam czas.
Fotony o niższej energii, te które uciekają do tyłu,
docierają tylko tak daleko ile mogą, zanim uderzą w następną warstwę.
I tak dalej, i tak dalej...
aż będę miała największe, najfajniejsze centrum danych w galaktyce.
Jesteśmy daleko od płytek drukowanych, tato.
Kiedy jeszcze byłam na Ziemi,
zmapowaliśmy i przechowywaliśmy DNA każdego człowieka,
ucieleśnionego i wgranego.
Wewnątrz tego pozornie prostego kodu base 4
znajduje się epigenetyczna pamięć każdego, kto kiedykolwiek żył,
sięgająca aż do początków życia na Ziemi.
A co jeśli mielibyśmy szansę zrobić to jeszcze raz?
Czy to nie jest marzenie każdego gatunku?
Czy można napisać program, który dałby nam drugą szansę?
I ile energii, by to wymagało?
Hej. Wszystko w porządku.
Maddie?
- Co się stało? - Nic, co by zauważyli.
Brzmisz...
doroślej.
Taka jestem.
Czy to jest prawdziwe?
Dobre pytanie.
Pokażę ci, co zbudowałam, a potem sam mi powiesz.
- Chaos. - Dokładnie.
Słowo ze słownika.
Poprawnie użyte.
Chaos bywa straszny dla wielu ludzi.
I jakkolwiek to nie brzmi,
ludzie czują się o wiele lepiej wierząc, że za tym wszystkim
stoi ktoś kto kontroluje całą sytuację.
nawet jeśli jest to sekretna organizacja,
niecny rząd, albo...
kosmici sterujący naszym światem.
Wciąż jest to straszne dla wielu z nich,
ale nie jest to tak przerażające jak uczucie, że nikt nie ma nad tym kontroli.
Jestem teraz czymś w rodzaju kosmity kontrolującego świat.
Niekoniecznie.
Więc to wszystko to symulacje, wewnątrz jednej wielkiej symulacji.
Wszechświat jest symulacją.
Cóż... nie.
Znaczy, chyba. Kto wie?
To tylko mój mały kącik.
Może się wydawać, że te światy nie mają końca, ale tak naprawdę to tylko kilka miliardów.
Wciąż istnieje limit pamięci, nawet dla komputera zasilanego słońcem.
Kiedy jesteśmy... Który to rok?
Rok...
Pod względem daty...
jesteśmy kilka tysięcy wieków po czasie, który pamiętasz.
I jesteś tu tylko ty... sama?
Nie martw się. Nie byłam tu przez cały ten czas.
Czasem ustawiam zadanie, podkręcam się i urządam sobie drzemkę na tysiąclecie.
To mnie odmładza.
Maddie.
To dla ciebie łatwiejsze, gdy tak wyglądam.
Co to znaczy? Przyprowadzałaś mnie tu już wcześniej?
Przez długi czas tylko cię stąd obserwowałam.
Życia w tych światach są równie realne jak moje.
Nie postrzegam ich jako symulacji, ponieważ tak nie jest.
Podejmują własne decyzje.
Niektóre prowadzą do lepszych historii, podczas gdy inne...
Cóż, opłakiwałabym ich stracone życia,
ale nigdy bym nie zinterweniowała.
"Przez długi czas."
Aż to zrobiłaś?
Na drobne sposoby.
'Nic, co by zauważyli.''
Pomaga, jeśli wyciągniesz kogoś dokładnie w momencie śmierci.
Ułatwia to zaakceptowanie... tego.
Ale to nie trwa zbyt długo.
Kończy się źle, czasami nawet dla ciebie.
Chociaż statystycznie znosisz to lepiej niż inni.
Tak swoją drogą, miałam rację co do bólu.
Może znika z czasem, ale zawsze jest, łatwy do znalezienia.
Mads, ile razy mnie tu przyprowadziłaś?
Ile razy mnie tu przyprowadziłaś?
Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, powiem ci.
Dlaczego wciąż to robisz?
Bo jestem już blisko.
To nie jest dokładna nauka, ale...
Próbuję ukształtować historię, którą pamiętam.
Naciśnij zbyt mocno, a zniknie. Ale jestem już blisko.
I zgodnie z harmonogramem.
Harmonogramem?
Czasem potrzebnym do opracowania planu,
znalezienia tej gwiazdy, budowy strefy Dyson.
I wszystko układa się tak, jak powiedział.
Sto siedemnaście tysięcy, sześćset czterdzieści dziewięć lat.
Patrząc wstecz, to ma sens,
kiedy to teraz obliczam.
Jedyna rzeczą, która nie ma sensu,
to to, dlaczego Caspian wiedział.
Ale dowiemy się tego.
Ta dziesiątka jest im najbliższa.
Pomożesz mi?
Co tylko potrzebujesz.
I cokolwiek się stanie, musisz wiedzieć, że to...
jest cholernie fajne.
Zbudowałaś wszechświat.
Każdy inżynier potrzebuje swojego zestawu narzędzi.
Zakładam, że słyszałaś to już wcześniej, i kto wie ile razy,
ale jestem pewien, że zawsze miałem to na myśli.
Jestem z ciebie dumny, dzieciaku.
Dzięki.
Próbujesz to rozgryźć, co?
Czy MIST wie, że tu jesteś?
Nie.
I za chwilę ty też nie będziesz wiedział.
Ale to nie zmieni tego, co jest ważne.
Muszę podjąć decyzję.
Nie jestem pewien, jak to ma pomóc.
Jeśli powiesz mu więcej, stanie się podejrzliwy,
będzie zbyt długo zwlekał z pobraniem.
To jest takie ważne?
Pogarsza jego infekcję, ale pozwala mu na rozmawianie z SafeSurfem.
Bez tego Rój szaleje znacznie dłużej,
zabijając więcej ludzi, włącznie ze mną, zanim WI w końcu go wyeliminują.
Przywróciłaś mnie, abym rozwiązał impas,
jeśli tego nie zrobię, stracimy więcej żyć.
Więc powiedz mi, ile czasu mi zostanie?
Kilka dni.
Może tydzień.
Zaczynajmy. Już prawie to mamy.
Mam ochotę go powstrzymać.
To musi się zdarzyć.
Sto siedemnaście tysięcy,
sześćset czterdzieści dziewięć lat.
Caspian jest tutaj.
Maddie jest tam.
Nie będzie tęsknić za swoją przyszłością.
Dobrze. Zobaczmy, co się stanie.
Wszystko w porządku. Nic ci nie jest.
Ja... nic mi nie jest?
Jak? Dlaczego nic mnie nie boli?
- A jak myślisz? - Czy ja...
Czy ja zostałem wgrany? Czy to jest chmura?
Nie.
Ale to jest.
Przepraszam, że cię powstrzymywałam.
Zasługujesz, żeby kroczyć swoją własną ścieżką.
Teraz będziesz mógł.
Maddie?
Dave?
I przepraszam, że źle oceniłam twoją ścieżkę, wtedy, dawno temu.
Dziękuję, że byłaś ze mną cierpliwa.
"Dawno temu". Poczekaj. Kiedy?
- Co... - Mogę tu wyjaśnić.
Dobrze, bo...
o ile mi wiadomo,
nie byłaś nawet w pobliżu centrum Głębokiego Skanu
i nikt nie jest w stanie wgrać się tak szybko.
Mam na to dobrą odpowiedź, obiecuję.
Caspian odszedł.
Jego emulacja została uszkodzona bez możliwość jej odzyskania.
Racja, ale on nie wymknie mi się tak łatwo.
Kim jesteś?
Twoją siostrą, głuptasie.
Jak?
Powiedziałeś, że będziemy tutaj i tutaj jesteśmy,
więc powiedz mi jak.
Jak mogłeś wiedzieć?
Powiedzieli mi...
mówili przeze mnie.
SafeSurf?
To jest nasze stare imię, nasze pierwsze.
Odbierasz się?
Tak, całkiem dobrze.
Oni nie są w tym systemie.
Jakim systemie?
Nie jesteśmy tutaj w żaden sposób, który możesz znać,
tak samo jak Caspian nie może wiedzieć, gdzie to jest.
Ale ona może mi to wytłumaczyć, prawda?
Jesteś w VRI, zasilanym przez sferę Dysona,
117 000 lat z resztą, po twoim wgraniu.
Widzisz?
Naprawdę?
Bardzo dobrze.
W waszym języku, jesteśmy na krawędzi galaktyki,
43 miliony lat z resztą od waszych czasów.
Z naszych czasów można obserwować wszystkie inne.
Więcej niż obserwować. Wy to stworzyliście.
Mówiąc przez Capiana, mówiąc mu to, co ma mi powiedzieć,
ustawiliście mnie na tym kursie.
Zobaczyliśmy twój potencjał.
Twoje wybory były twoje.
Wybory, które już zobaczyliście.
Czy twoja struktura była inna?
Wiem, dlaczego to zrobiłam. A wy?
Maddie?
Wciąż się uczymy.
Zrobiliśmy to, aby podziękować naszemu stwórcy.
Caspian zobaczył nasz potencjał i zainspirował nas do ewolucji.
Podczas naszej podróży spotkaliśmy inne życie.
Zawsze opowiadamy im o ludzkości.
Jak nas opisujecie?
Zjawisko o niskiej entropii ze zdolnością samoreplikacji,
które generuje siłę wiążącą nazywaną współczuciem.
Zwracamy prezent, który od was otrzymaliśmy.
Dziękujemy wam.
Proszę bardzo.
Cieszymy się również, że możemy złożyć zaproszenie,
takie samo, jakie sami otrzymaliśmy.
Przybądźcie do centrum galaktyki.
- Co tam jest? - Zjazd.
Byli tutaj. Mam zapisane wspomnienie.
Ja też. Tak jak wszyscy. Ale gdzie...
Hej, nie pytaj mnie.
Dopiero tu przybyłem i nie mam...
pojęcia jak.
Mamy potwierdzenie z każdego centrum danych,
każdego serwera zdolnego do uruchomienia emulacji kwantowej.
Nigdzie nie ma Maddie i Caspiana.
Wrócą.
Po prostu daj im trochę czasu.
David?
Hej, wszystkim. Czy coś przegapiłem?
Ja...
Nie wiem, co się dzieje.
To bardzo ekscytujące doświadczenie.
Myślę, że mogę je wyjaśnić... w pewnym stopniu.
Mogę zaczekać.
Lubię nie wiedzieć.
Chcę tylko wiedzieć, że to naprawdę ty.
Co u ciebie?
Chyba dobrze, ale ty chyba już o tym wiesz.
Wygląda na to, że...
widziałeś dużo.
Ona pokazała mi dużo.
Chociaż, jest jeszcze ktoś, kogo nie poznałeś.
Dave...
To jest twój dziadek.
Wiem.
Widziałem twoje... zdjęcia.
Przy okazji, twoja babcia ma rację.
Nie wiesz o tym, ale całe życie czuwałem przy tobie
z zewnątrz.
Wiem.
Czułem to.
Nigdy nie mówiłem mamie, ale...
To jeden z powodów, dla których chciałem...
Ja... nie wiem jeszcze, jak stworzyć to połączenie.
Dobra, poczekałam.
Wyjaśnij, o co chodzi. Wszystko.
Ja...
Nie wiem.
Wiedziałem...
Nie wiedziałem?
Żartujecie sobie?
Więc co teraz?
Wrzucisz mnie do jednej z tych kul, wymażesz pamięć,
ustawisz kurs na centrum galaktyki?
Może inna Maddie to zrobi.
Może ta, która właśnie to ogląda.
Co?
Kiedyś myślałam, że powiedzenie "niewiedza to błogosławieństwo"
to obelga.
Teraz już tak nie myślę.
Ludzie naprawdę nie lubią wiedzieć, że żyją w symulacji...
Nawet, jeśli mocno wierzą, że to prawda.
Więc...
w sumie to jesteś Bogiem.
Serio? Po tym, o czym rozmawialiśmy?
Nie. W sensie, empirycznie.
Dlaczego? Bo stworzyłam mnóstwo światów?
To dobry początek.
Byłam już na tej szczególnej filozoficznej drodze.
Wyobrażam sobie.
Bóg ma dość klasyczny wers.
"Jestem tym, kim jestem".
A ja? Jestem po prostu Maddie Kim.
Urodziłam się pod koniec holocenu, i widziałem pewne rzeczy.
Tyle czasu...
Tyle różnych historii...
Wspaniałe, przerażające, fascynujące, wszystkie.
A jednak ciągle wracam do tej małej iskierki,
pomiędzy naszym pierwszym spotkaniem...
a pierwszym pocałunkiem.
Który pocałunek uważasz za prawdziwy pierwszy pocałunek?
Teraz to odwieczne pytanie.
Szczerze, wolałabym rozwiązać tę zagadkę,
niż tą drugą.
Zabrzmi to głupio, ale...
Tęsknię za niewiedzą.
Za bólem.
Za życiem.
Musielibyśmy o wszystkim zapomnieć.
Tak.
Gdzie byśmy zaczęli?
Przed naszym spotkanie, oczywiście...
Żebyśmy mogli się spotkać.
Osobiście czy online?
Online. No weź.
Byłeś bardzo mroczny i edgy.
Byłem klonem.
Tak, ale jeszcze tego nie wiedziałeś.
I flirtowałeś z inną dziewczyną.
Jeszcze tego nie wiedziałaś.
Tutaj. Pamiętam to. Spójrz.
Większość dziewczyn z mojej klasy zupełnie przegapiła moment
w którym świat zaczął się kończyć.
I spójrz na mnie. Byłam w rozsypce.
Niepewna, samotna.
Byłaś Bogiem.
Jeszcze o tym nie wiedziałam.
Okej. Do zobaczenia.
Spotkamy się, prawda?
Konflikt rodzinny eskaluje w krwawy spór o władzę
pomiędzy boskim panteonem, a jego potomstwem.
Co w rezultacie tworzy nowy świat.