‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫به گمونم می‌خوای بنزین بزنی، هان؟
‫آره، همینطوره.
‫شرمنده، ولی بنزین جایگاه تموم شده‌.
‫منتظر تانکر سوخت هستیم.
‫باکم تقریباً خالیه. ‫پمپ بنزین دیگه‌ای این اطراف نیست؟
‫تا 160 کیلومتری نیست.
‫لعنتی.
‫می‌تونی تو رستوران‌بین‌راهی بغلی منتظر بمونی.
‫وقتی تانکر سوخت اومد خبرت می‌کنم.
‫مشکلی نیست. ‫تو ماشین منتظر می‌مونم.
‫[با این پای ریواس انگشت‌هاتون هم می‌خورین‫!]
‫- روز خوش. ‫- روز تو هم خوش.
‫- زیاد کار نکن. ‫- مراقب باش.
‫- دوستت دارم. ‫- منم.
‫به گزارش پلیس دو مرد با سرقت
‫مبلغی حدود 700 هزار دلار
‫از بانک باکای وسترن فدلیتی آریزونا متواری شدند.
‫شاهدی یک خودروی سبزرنگ پینتو
‫با صدماتی در قسمت عقب دیده
‫که حوالی ساعت 6:20 صبح امروز ‫از بانک فرار کرده است.
‫سلام؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- هر جا می‌خوای بشین. ‫- ممنون.
‫قهوه میل داری؟
‫آره، عالی میشه.
‫- خامه؟ ‫- نه، ممنون.
‫شنیدی تو پمپ بنزین چه خبره؟
‫- چه خبره؟ ‫- سوخت ندارن.
‫میگه منتظره تانکر سوخته؟
‫امیدوارم عجله نداشته باشی.
‫راستش عجله دارم.
‫فردا تولد دخترمه
‫و امروز باید پیشش باشم.
‫خب، خدا کنه که تانکر زود برسه.
‫منم.
‫دخترت کجا زندگی می‌کنه؟
‫با مادر و ناپدریش تو کارلزبد زندگی می‌کنه.
‫کارلزبد. نمی‌دونم کجاست.
‫تو کالیفرنیاست. ‫از اینجا چهار ساعت راهه.
‫شهر قشنگیه. ‫پر از گل و سنبل. ساحل.
‫دقیقاً متضاد جاییه که ازش میام.
‫باید شهر قشنگی باشه.
‫آره.
‫تو این جعبه چیه؟
‫کارد و چاقوی مدرن.
‫- فروشنده چاقو هستی. ‫- آره.
‫گفتم حالا که منتظرم
‫چرا چیزی نفروشم.
‫من قصد خرید چاقوی جدید ندارم.
‫هیچ کی قصد خرید نداره.
‫ببین چی میگم. ‫من قهوه‌م رو می‌خورم.
‫و کل مجموعه‌م رو نشون میدم.
‫شاید اجازه دادی نظرت رو عوض کنم.
‫آره، باشه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای منو رو ببینی؟
‫- نه، ممنون. ‫- پای ریواس ما خیلی معروفه.
‫آره، دم در دیدم.
‫فکر نمی‌کنم تا حالا پای ریـ... ریـ...
‫ریواس.
‫آره، ممنون. ‫نه هنوز خیلی زوده.
‫خب، شاید یه تیکه ببری. ‫واسه تولد دخترت.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫از کجا میای؟
‫همه جا. تو چی؟
‫اهل همین جام.
‫- اسم دخترت چیه؟ ‫- سارا.
‫سارا؟
‫آره. روزنامه داری؟
‫- دارم. ولی مال دیروزه. ‫- اشکال نداره.
‫ممنون. وای، عالیه.
‫امیدوارم خوشش بیاد.
‫بچه داری؟
‫نه. من و شوهرم از این موهبت بی‌بهره بودیم.
‫- متاسفم. ‫- نباش.
‫اگه می‌خوای از تلفن استفاده کنی،
‫به دخترت بگی ممکنه دیر برسی،
‫تلفن اونجاست.
‫- باشه. ممنون. ‫- البته.
‫سلام، پسرا.
‫بنزین تموم شده
‫پس منتظر تانکر سوختم.
‫هر لحظه‌س که برسه.
‫خیلی عجله داریم، یارو.
‫گالن بنزینی چیزی نداری؟
‫کلی گالن داریم،
‫ولی همه‌شون خالین.
‫می‌تونید تو رستوران بغلی منتظر بمونید
‫تا تانکر سوخت برسه.
‫می‌ریم پمپ بنزین بعدی. ممنون.
‫خب، مگه اینکه تا 160 کیلومتر دیگه ‫بنزین کافی داشته باشید.
‫متاسفانه تا اومدن تانکر اینجا اسیرید.
‫پس به گمونم تو رستوران منتظر می‌مونیم.
‫پسر، این کوقتی رو در میارم.
‫نه، نکن.
‫کجا میری؟
‫میرم رستوران. قهوه بگیرم.
‫تو ماشین می‌مونیم تا تانکر برسه.
‫- جدّی میگی؟ ‫- جدّی میگم.
‫تو ماشین مثل جهنم می‌مونه.
‫اینجا کسی ما رو نمی‌شناسه.
‫- تو که مطمئن نیستی. ‫- می‌دونم احتمالاً کولر دارن.
‫شاید این آخرین قهوه‌ی خوبی باشه
‫که تا چند ماه آینده گیرمون میاد.
‫مرد، فقط خدا می‌دونه که تو مکزیک
‫چه زهره‌ماری دارن؟
‫قهوه‌ی اینجام احتمالاً از مکزیک باشه.
‫چرت نگو.
‫تو ماشین می‌مونیم.
‫مرد. سخت نگیر، خب؟
‫لعنتی.
‫- صبح بخیر. چطوری؟ ‫- سلام.
‫- منتظر تانکر سوختی؟ ‫- آره، خانم.
‫خب، هر جا دوست داری بشین.
‫قهوه بیارم؟
‫آره. لطفاً دو تا.
‫- با خامه؟ ‫- نه، تلخ.
‫لعنتی. اینجا گرم‌تره.
‫ممنون، عزیزدل.
‫هی، یه خواهشی دارم
‫میشه کولر یا پنکه‌ای چیزی روشن کنی؟
‫شرمنده، کولر خرابه.
‫چیزی برای خوردن می‌خواید؟
‫نه. شاید بعداً. ممنون.
‫- باشه. بهم بگید. ‫- خب.
‫نور علی نور شد. کولر خرابه.
‫تانکر وامونده بهتره زودتر برسه.
‫اگه نیاد چی؟
‫ماشین اون عوضی رو بر می‌داریم.
‫اونم احتمالاً بنزین نداره.
‫باشه، خب، ماشین زنه رو می‌بریم.
‫بیشتر از یه ماشین اینجا دیدی؟
‫ببین، پسر همون طور که یارو گفت،
‫«هر لحظه‌س که تانکر برسه.»
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫شرمنده. نمی‌خواستم بترسونمت.
‫انگار تو افکارت غرق شده بودی.
‫تو همین مایه‌ها.
‫می‌خواستی چاقوهات رو نشونم بدی؟
‫عه، باشه.
‫خب، قشنگ به نظر میان.
‫عالیه. ‫اینا چاقوهای اوداچی هستن.
‫از محکم‌‌ترین فولاد در ژاپن ساخته شدن.
‫به همون تیزی و با دوامی
‫هر شمشیر ژاپنی اصل هستن.
‫دسته‌هاش از چوب سخت هستن،
‫از چوب تیره.
‫- ماهوگانی؟ ‫- دسته‌ی... ماهوگانی. ممنون.
‫در این مرحله از معرفی چاقو،
‫معمولاً یه قوطی آلومینیومی و گوجه دارم
‫تا نشون بدم چقدر تیزن.
‫اشکال نداره. از ظاهرشون
‫مشخصه خیلی تیزن.
‫کارت عالیه.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫اون آقایون...
‫به ما زل زدن؟
‫آره.
‫تو...
‫در مورد سرقت بانک امروز صبح شنیدی؟
‫- تو باکای؟ ‫- آره.
‫کار تو بود؟
‫نگاه نکن. ماشینه همونه.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫به نظرم بهشون می‌خوره اونا باشن.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫- به شوهرم زنگ می‌زنم. ‫- نه، یه لحظه صبر کن.
‫نباید سریع قضاوت کنیم.
‫- الان گفتی همون ماشینه. ‫- می‌دونم چی گفتم...
‫مشکوک به نظر می‌رسه. ‫با شمّت جلو برو.
‫با چی چی؟
‫بهم چاقو بفروش.
‫خب، نمی‌تونم. ‫گوجه ندارم.
‫یعنی بدون گوجه نمی‌تونی؟
‫نه.
‫انگار کسی بهت اسپری کنه.
‫تا حالا کسی بهت اسپری زده؟
‫کوفتی رو اسپری می‌کنن تو چشمات.
‫انگار همه جات آتیش می‌گیره.
‫نمی‌تونی خاموشش کنی.
‫ولی بهت می‌گم چی کار نکنی ‫وقتی تو چشمت اسپری زدن،
‫اصلاً با آب نشور
‫چون من همین اشتباه کوفتی رو کردم.
‫هیس.
‫اونا چه غلطی می‌کنن؟
‫چمیدونم، دارن حرف می‌زنن.
‫دفتر کلانتر.
‫سلام، ویرجینیا، چارلی اومده؟
‫بله. گوشی. چارلی!
‫بله، ویرجینیا.
‫زنت پشت خطه.
‫الان میام.
‫قطع کن.
‫باشه.
‫لعنتی، قطع کرد.
‫خیلی طول کشید تا اومدی.
‫خب، چی گفت؟
‫هیچی.
‫اگه زنگ زد خبرم کن.
‫- نمی‌خوای بهش زنگ بزنی؟ ‫- نه.
‫احتمالاً بابت کولر زنگ زده.
‫عه.
‫کِی می‌خوای واسه خودت ‫یه تلفن جدید بگیری، چارلی؟
‫- به کی زنگ زدی؟ ‫- شوهرم.
‫می‌دونی ما کی هستیم؟
‫دو تا مرد که منتظر بنزینید.
‫به نظرم بیشتر از این می‌دونی.
‫همون مردایی هستید ‫که امروز صبح به بانک دستبرد زدید.
‫زدی تو خال.
‫هی، لطفاً ولش کن.
‫دهنت رو ببند.
‫بلند شو و بشین کنار اون. ‫زود باش.
‫تو برو نگهبانی بده.
‫دستات رو بذار پایین.
‫تو جعبه چیه؟
‫چاقوهای آشپزخونه ارزون قیمت.
‫فروشنده چاقویی؟
‫در حالت عادی گلوت رو می‌بُرم ‫و ماشینت رو می‌دزدم
‫ولی خوشبختانه برای تو،
‫فهمیدم ماشینت که بیرونه
‫بنزین نداره، درسته؟
‫نه، یعنی آره.
‫ماشین تو کجاست؟
‫شوهرم رسوندم.
‫اون یارو چاقالو تو پمپ بنزین. ‫ماشین داره؟
‫- خونه‌ش اینجاست. ‫- خونه‌ش اینجاست؟
‫صاحب مسافرخونه بغلیه
‫و تو یکی از اتاقاش ساکنه.
‫و آشپز نداره؟
‫امروز نه.
‫گندش بزنن.
‫به گمونم تا تانکر برسه اینجا اسیریم.
‫که یعنی شما دو نفر بهتره
‫به چیزی که می‌خوام بگم کاملاً دقت کنید.
‫اگه کار احمقانه‌ای بکنید، ‫یه تیر خالی می‌کنم تو صورتتون.
‫فهمیدید؟
‫خوبه.
‫پس این کار رو می‌کنیم.
‫مثل مابقی روزای عادی ‫کارت رو انجام میدی.
‫لیوان قهوه‌مون رو پر نگه می‌داری
‫و وقتی خواستم چیزی بخوریم، ‫با لبخند بزرگ لعنتی رو صورتت
‫ازمون سفارش می‌گیری.
‫اگه کسی اومد اینجا، ‫ببین بنزین داره یا نه.
‫فهمیدی؟
‫حالیت شد؟
‫خوبه.
‫و تو هم در سکوت اینجا می‌شینی
‫و جدول کوچیکت رو حل می‌کنی.
‫- به محض اینکه کامیون بیاد... ‫- مهمون داریم.
‫به محض اینکه کامیون بیاد، ‫می‌ریم پی کارمون.
‫حالا پیشنهاد می‌کنم به خودت بیای
‫و برگردی پشت پیشخون.
‫یه کلمه ور نمی‌زنی.
‫پسر خوب.
‫- سلام. ‫- سلام، عزیز.
‫شماها منتظر تانکر سوخت هستید؟
‫آره.
‫خب، هر جا دلتون می‌خواد بشینید.
‫بابت گرما شرمنده.
‫کولر خرابه.
‫مشکلی نیست. ‫یه کاریش می‌کنیم.
‫چه خرس گریزلی گنده‌منی‌ای.
‫اسمش دوک ـه. ‫بابابزرگم شکارش کرد.
‫از وقتی رستوران رو باز کردیم ‫اینجا بوده.
‫دم و دستگاه خانوادگیه؟
‫بله، آقا. ‫مامانم اینجا رو سال 52 باز کرد.
‫پای ریواس‌مون خیلی معروفه.
‫ریواس؟
‫- یه نوع سبزیجاته، نه؟ ‫- آره.
‫نه، ممنون.
‫خوبی، عزیزم؟
‫- لعنت، ارلین. ‫- هیس.
‫آره، فقط آلرژی دارم.
‫نوشیدنی چیزی میل ندارید؟
‫من قهوه می‌خورم.
‫با خامه؟
‫وای خدا، نه.
‫یه لیوان آب.
‫هی، گوین.
‫بله؟
‫سلام. هی، کلانتر. ‫الان دارم میرم.
‫همه چی مرتبه؟ تمام.
‫آره، قهوه تموم کردیم.
‫خیلی‌خب. مفهوم شد.
‫می‌تونم سر راه از رستوران بگیرم.
‫تمام.
‫به شارلوت بگو تلفن رو ‫خیلی زود قطع کرد.
‫باشه. خب...
‫قهوه بگیریم و به شارلوت بگم ‫گوشی رو خیلی زود قطع کرد. دریافت شد.
‫امر دیگه‌ای نیست؟ تمام.
‫نه، همین بود.
‫باشه. دریافت شد.
‫خیلی زود می‌بینمتون. ‫با قهوه. تمام.
‫ممنون، گوین. تمام و قطع می‌کنم.
‫پسر، خیال کردم می‌خواستی ‫خانمه رو بکشی.
‫خب الان برنامه چیه؟
‫صبر می‌کنم تانکر برسه.
‫یا اگه کسی با بنزین بیاد،
‫ماشینش رو می‌گیریم.
‫در هر صورت، ‫ماشین یکی رو می‌دزدیم،
‫چون اگه اون عوضی ماشینمون رو شناخته،
‫اونا که اونور مزرن
‫حتماً می‌شناسن.
‫مستراح کجاست؟
‫هی.
‫بله.
‫مستراح کجاست؟
‫دم پمپ بنزین.
‫گفتی پیرمرده ماشین نداره، درسته؟
‫درسته.
‫ببین راست میگه یا نه.
‫و مسافرخونه رو چک کن. ‫ببین کسی اونجا ساکنه یا نه.
‫اگه بهم دروغ بگی، ‫دفعه بعد زیرسبیلی رد نمی‌کنم.
‫دروغ نمیگم.
‫هی، بازم سلام.
‫سلام. اون چقدر پیره؟
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫- می‌تونه راه بره؟ ‫- راه میره. فقط نمی‌شنوه.
‫هان؟
‫اگه به‌خاطر تانکر سوخت اومدی،
‫هنوز خبری نشده.
‫نه، باید برم مستراح.
‫آره. از اون در برو.
‫راستی کسی تو مسافرخونه اقامت داره؟
‫نچ. ولی شبی پنج دلاره.
‫نه، ممنون.
‫پیشخدمته میگه ماشین نداری.
‫راست میگه؟
‫چرا باید اینو به تو بگه؟
‫حرفش پیش اومد.
‫راست میگه.
‫اگه بخوای جایی بری ‫چی کار می‌کنی؟
‫با بتی که اینجاست، ‫جایی نمی‌خوام برم.
‫درسته.
‫- از اینجا برم؟ ‫- از اینجا.
‫زیاد مهارت نداری.
‫- آره، می‌خوام ببینم تو چند مرده حلاجی. ‫- بدش بیاد.
‫- تا حالا شلیک کردی؟ ‫- آره، یه جورایی.
‫اونوقت یعنی چی؟
‫یا کردی یا نکردی؟
‫خب، تو بوت‌هیل تیرانداز ماهریم.
‫یه چیز نیست. ‫حتی نزدیک هم نیست.
‫- لعنتی. ‫- از تو بدتر نیستم.
‫- زهرت رو ریختی یا چی؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کنی هر کی که ‫امروز صبح از بانک سرقت کرده
‫تفنگ داشته؟
‫آره، احتمالاً.
‫ببین چی میگم. ‫بریم خونه‌ی داداشم؟
‫برات یه شات‌گان می‌گیریم، عزیزم.
‫با شات‌گان نمیشه خطا زد.
‫مثل بانی و کلاید.
‫نه، مثل کیت و هالی.
‫اونا دیگه چه خرین؟
‫بدلندز، عزیزم.
‫- سلام، شارلوت. ‫- سلام، گوین.
‫چارلی کجاست؟
‫تنبل بیکاره نشسته تو دفتر.
‫منو فرستاد قهوه بگیرم
‫و خب...
‫چرا تلفن رو به روش قطع کردی؟
‫تانکر سوخت لعنتی دیر کرده.
‫ملت اینجا اسیر شدن.
‫سرم شلوغ شد و مجبور شدم قطع کنم.
‫لعنتی. لعنتی.
‫خب، ببخشید، خانم‌ها و آقایون،
‫بابت معطلی معذرت می‌خوام ولی
‫خیلی زود باید مرتفع بشه
‫و تو این فاصله، دست خوب آدمی هستید
‫شارلوت عزیز دوست‌داشتنی‌مون.
‫ممنون، سرکار.
‫خواهش می‌کنم، جناب.
‫فقط دو تا قهوه.
‫بکنش سه تا.
‫خب، شماها از کجا اومدید؟
‫هیوستون.
‫چه میشه گفت؟
‫یه مدت تو تگزاس بزرگ شدم.
‫- کجاش؟ ‫- ویکو.
‫نوه‌مون تازه رفته ویکو.
‫واقعاً؟ ‫شهر کوچیک زیباییه.
‫یه مشت هیپی لعنتی.
‫آره، اونجا چی کار می‌کنه؟
‫خب، تو کلیسا آواز می‌خونه و گیتار می‌زنه.
‫اسم مرکز مانت کارمل به گوشت خورده؟
‫آره.
‫خب، عضو اونجاست.
‫به نظر میاد نوه‌تون مرد جوان بااستعدادیه.
‫دوران کودکی سختی داشت
‫ولی باور دارم الان ‫تو راه راست قرار گرفته.
‫خوبه.
‫شما چی؟
‫چطور از ویکو اومدی آریزونا؟
‫خب، همه جا رفتم ولی...
‫واسه کار اومدم اینجا.
‫واسه پلیس بودن یه کم جوونی.
‫خب، آقا، مطمئن باشید
‫تمام آموزش‌های مناسب رو ‫برای این کار دیدم.
‫اونو ولش کن.
‫نه، نه، عیب نداره. ‫می‌فهمم.
‫می‌دونم قیافه کم‌سنی دارم.
‫خب، چیز خوبیه.
‫فکر کنم همینطوره. ‫ممنون، خانم.
‫شما فرصت کردید پای ریواس ‫شارلوت رو امتحان کنید؟
‫سرکار، شماها مزرعه ریواسی
‫چیزی این اطراف دارید؟
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد چطور
‫به پای سبزی می‌کنید.
‫قهوه آماده‌ست، گوین.
‫ممنون، شارلوت.
‫باشه، از هم‌صحبتی با شما خوشحال شدم.
‫مراقب باشید.
‫هی، شارلوت. ‫میشه لیوانم رو پر کنی؟
‫به چارلی یه مخصوص میدی، هان؟
‫چارلی از شکر خوشش نمیاد.
‫ازش متنفره.
‫آره، چارلی کلانتر شهره
‫و عوضی خوش‌شانسیه که
‫با این خانم زیبا ازدواج کرده.
‫اینطوریاست؟
‫درسته.
‫خب کجا میرید؟
‫خب، بعداً می‌بینمت، شارلوت.
‫خوشحال شدم. سفر بی‌خطر.
‫تو هم همینطور، سرکار.
‫خدافظ.
‫لعنتی! خدا لعنتت کنه!
‫- لعنتی! ‫گندش بزنن، مرد!
‫لعنتی.
‫من...
‫نمی‌دونم کی مقصر این گندکاریه.
‫من که نیستم، مرد!
‫تازه اومدی اینجا؟
‫نه، کل صبح اینجا بودم.
‫باشه، خب، بیا...
‫به گمونم باید برگردیم تو،
‫ببینیم شارلوت حوله داره
‫تا این خرابکاری رو تمیز کنیم.
‫زود باش.
‫چی شد؟
‫به نظرت چی شده؟ ‫این بابا صاف اومد تو شکم من.
‫عمراً، مرد.
‫از سرکار عذرخواهی کن.
‫- شرمنده. ‫- ممنون.
‫و ممنونم، شارلوت.
‫میشه دوباره قهوه درست کنی؟
‫- آره، حتماً. ‫- ممنون.
‫شماها همدیگه رو می‌شناسید؟
‫برادر کوچیکمه.
‫هان؟ دوقلوهای اسکاتلندی.
‫اصلاً ندیدمت اونجا نشستی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫ردیف جلو نشستی.
‫حرفی واسه گفتن داری؟
‫چیزه...
‫دارم سر به سرت می‌ذارم، پسر.
‫- بفرمایید، گوین. ‫- ممنون، شارلوت.
‫ممنون.
‫باشه، از اول امتحان می‌کنیم.
‫از مصاحبت با شما خوشحال شدم، رفقا.
‫مراقب خودتون باشید.
‫میشه در رو برام باز کنی؟ ممنون.
‫مراقب خودت باش.
‫- تو هم. ‫- خدا نگهدار همگی.
‫لعنتی، چقدر گرمه.
‫- خب؟ ‫- «خب»؟ خب که چی؟
‫کسی تو مسافرخونه بود؟
‫نه. کسی تو مسافرخونه خراب‌شده...
‫یارو چاقه ماشین داره؟
‫لعنتی، نه. ‫ماشین نداره، خب؟
‫طرف گفت هر چی لازم داره
‫اینجا هست و این چرت و پرتا.
‫عقلش که اونقدر تیز و بز نیست.
‫«عقلش» اشتباهه.
‫چی؟ ‫«عقلش» اشتباهه، ‫باید بگی «طرف که اونقدر تیز و بز نیست».
‫بابا... مگه اصلا مهمه؟
‫سلام ورنون.
‫سلام. می‌دونی چه خبره دیگه؟
‫آره، می‌دونم.
‫شاید الان تانکر سوخت رسیده باشه.
‫گوش کنین رفقا.
‫داشتم تلفنی با پشتیبانی شرکت ‫صحبت می‌کردم، بهم گفتن...
‫امروز توی حمل و انتقال ‫تانکر سوخت تاخیر داشتن...
‫ولی خیلی زود می‌رسن.
‫اِم، اگه تا یه ساعت دیگه نرسیدن...
‫گندش بزنن.
‫دوباره بهشون زنگ می‌زنم ‫و می‌گم یه تانکر دیگه بفرستن.
‫- این چه مسخره‌بازاریه؟ ‫- تو چرتت رو بزن رابرت.
‫وای. آخیش...
‫ظاهرا چارلی هنوز ‫تهویه هوا رو درست نکرده.
‫نه، هنوز نکرده.
‫ولی قطعاتش رو سفارش داده.
‫همون همیشگی رو می‌خوای؟
‫آره، باید برگردم کارگاه.
‫- محض اینکه پشتیبانی زنگ بزنه. ‫- حله.
‫تو چرا اینقدر رسمی پوشیدی؟
‫عه، بنده فروشنده‌ام.
‫که اینطور؟
‫حالا چی می‌فروشی؟
‫کارد و چنگال. چاقوی آشپزخونه.
‫جنس‌هاتون خوبه؟
‫رودست ندارن.
‫خب، امیدوارم موفق باشی رفیق جان.
‫مرسی.
‫چارلی؟
‫می‌شنوم ویرجینیا. ‫لازم نیست داد بزنی.
‫ببخشید. واسه شارلوت چی کادو گرفتی؟
‫- کادو واسه چی؟ ‫- سالگردتون دیگه.
‫حالا یه هفته تا سالگردمون مونده.
‫- هفده سال کنار هم خوشبخت بودین، نه؟ ‫- دقیقا.
‫خب...
‫معمولا بهترین کادو واسه سالگرد هفده سالگی، ‫وسایل مبلمان منزله.
‫ای داد بیداد.
‫حالا چی مد نظرته؟
‫خب، تابوت هم مبلمان محسوب می‌شه؟
‫البته واسه مادرزنم می‌خوام بگیرم.
‫امان از این زبون تندت چارلی.
‫نه، صرفا آینده‌نگرم ویرجینیا.
‫نظرت در مورد گنجه چیه؟
‫عه، فکر نکنم جنازه مادرزنم توش جا بشه.
‫- صبح به خیر. ‫- سلام.
‫سلام عرض شد.
‫- متشکرم. ‫- خدمت شما.
‫این چیه رو لباست ریخته؟
‫آها، تو رستوران که بودم ‫یه آدم احمق...
‫حواسش به جلوی پاش نبود،
‫با کله اومد تو شکمم.
‫ای داد بیداد.
‫مطمئنی خودت اون احمقی نبودی...
‫که حواسش به جلوی پاش نبود؟
‫اگه از اون یارو بپرسی ‫که همین رو بهت می‌گه،
‫ولی اشتباه می‌کنی.
‫- آره. خیلی‌خب. ‫- آره.
‫حالا اونجا چه خبر بود؟
‫عه، اِم... ‫گزارشش رو نوشته بودم.
‫خب، آها...
‫مخزن پمپ‌بنزین خالی شده بود، ‫تانکر سوخت هم هنوز نرسیده...
‫واسه همین همه تو رستوران جمع شدن.
‫فکر کنم به این خاطر بود... ‫که تلفن رو قطع کرد.
‫باز خوب شد گزارش کامل نوشتی.
‫- آره. خوب یادداشت‌برداری می‌کنی. ‫- مرسی.
‫بابت قهوه هم ممنون.
‫- عه، راستی کلانتر. ‫- بله؟
‫میونه‌اتون با شارلوت خراب شده؟
‫گمون کنم. چطور مگه؟
‫آخه انگار زیاد... ‫حال و احوال خوشی نداشت.
‫آها، آره. ‫حال مامانش زیاد خوب نیست.
‫ای وای، بیچاره.
‫کاش حداقل بهش تسلی خاطر می‌دادم.
‫هوم، نمی‌خواد. ‫همون بهتر که ندادی.
‫خیلی‌خب.
‫چه کلمه سه حرفی واسه ‫«پول رو بردار و فرار کن» داریم؟
‫عه... «کفش».
‫چی؟
‫- بفرما. ‫- دستت درد نکنه.
‫شارلوت، سیم تلفنت چی شده؟
‫چند روز پیش دیدم گیر کرده...
‫پدرسوخته از وسط نصف شد.
‫خب، ما که تو کارگاه زنگ‌خور نداریم،
‫اگه می‌خوای سیم تلفن ‫خودمون رو بهت بدم.
‫مرسی.
‫فعلا صبر کنیم تا از پشتیبانی ‫دوباره باهات تماس بگیرن، خب؟
‫نصف شد، ها؟
‫قدیمی بود دیگه.
‫چی تو سرته؟
‫اینکه دویست دلار تا چند روز ‫می‌خواد کفافمون رو بده.
‫تا حالا به سر کار رفتن هم فکر کردی؟
‫نچ.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫به نظرت چرا همیشه ‫سارقان بانک دستگیر می‌شن؟
‫چرا؟
‫چون همیشه موقع ترک ‫صحنه جرم دیده می‌شن.
‫اگه صحنه جرم رو ترک نکنن چی؟
‫منظورت چیه؟
‫فرض کن یه واحد آپارتمانی ‫بالای جواهرفروشی واقع شده باشه.
‫- دیدی دیگه، نه؟ ‫- آره.
‫پس می‌شه دزدکی وارد ‫جواهرفروشی نشد.
‫بلکه می‌شه وارد واحد آپارتمان ‫بالای جواهرفروشی شد.
‫کف زمینش رو سوراخ می‌کنیم. ‫بنگ. به جواهرفروشی می‌رسیم.
‫هیچ شاهدی هم ورود و خروجمون رو نمی‌بینه.
‫- تو واقعا... نابغه‌ای قربونت برم. ‫- می‌دونم.
‫ولی چطوری می‌شه تو خونه برگشت؟
‫- اون‌ها که با طناب برگشتن. ‫- «اون‌ها» یعنی کی؟
‫تو فیلمی که دیده بودم، ‫با طناب برگشتن تو خونه.
‫اصلا ایده خودت نبود.
‫صرفا خزعبلات فیلم‌های ‫چرت و پرت رو تکرار می‌کنی.
‫فیلم چرت و پرتی نیست.
‫مایلز، می‌دونی چه ابزاری لازمه تا آدم...
‫زمین یه خونه رو باهاش سوراخ کنه؟
‫- غیرممکن که نیست. ‫- غیرممکن عقل داشتن جنابعالیه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- باکمون داره خالی می‌شه.
‫[جهت خدمات پمپ‌بنزین بوق بزنید]
‫واسه خدمات پمپ‌بنزین ‫باید بوق بزنی مایلز.
‫این چه کاریه؟!
‫اون ماشینه پینتوی سبزه، مگه نه؟
‫- خودشه. ‫- ای داد.
‫پس بقیه کجا رفتن؟
‫شاید دارن از رستوران دزدی می‌کنن.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- یه فکری به سرم زد.
‫از دست تو. ‫آخه می‌خوای چیکار کنی؟
‫حالا چیه؟ می‌خوای صندوق ماشینه رو باز کنی؟
‫آره سیبل.
‫تو اینجا بمون و حواست باشه، خب؟
‫چرا اینقدر لفتش می‌دی؟
‫سرت رو بدزد!
‫فکر کردی مشکل چیه؟! ‫باز نمی‌شه دیگه.
‫بذار من امتحان کنم.
‫برو پی کارت ببینم! ‫گفته بودم اونجا وایستی...
‫و حواست به اطراف باشه.
‫کور که نیستم، ‫از همین‌جا حواسم هست.
‫خدا لعنتت کنه.
‫یه‌خرده بیشتر زور بزن دیگه مایلز. ‫عجب گیری کردیم.
‫دیگه باید برگردم.
‫دستت درد نکنه شارلوت.
‫قربانت.
‫ای بابا. پای ریواس هم دارن.
‫[با این پای ریواس ‫انگشت‌هاتون هم می‌خورین]
‫بسه مایلز. یکی داره میاد.
‫سلام.
‫اومدین بنزین بزنین؟
‫آره. عه...
‫ولی کسی تو پمپ‌بنزین نبود.
‫شرمنده‌ها، ولی باید بوق می‌زدی.
‫مخزن خالی شده.
‫چند نفر تو رستوران منتظرن...
‫تانکر سوخت برسه.
‫پمپ‌بنزین بعدی چقدر دوره؟
‫خب، اینجا آخرین پمپ‌بنزین یـ...
‫کار اون دو تا عوضیه که اونجا نشستن.
‫الان که برنگرد.
‫عجب گیری کردیم.
‫از کجا می‌دونی کار خودشونه؟
‫پس کار کی ممکنه باشه؟
‫چه بدونم؟ ‫شاید کار اون پیرزن پیرمرده است.
‫کسی هم بهشون شک نمی‌کنه.
‫هیچ‌کس انتظار نداره ‫یه پیرزن و پیرمرد نازنین...
‫از بانک سرقت کنن. یا شاید...
‫شاید اون عوضیه که اونجا نشسته.
‫شبیه اون قاتل تو فیلم روانیه.
‫آنتونی پرکینز.
‫آره، شبیهشه‌ها.
‫سلام عرض شد.
‫سلام شارلوت.
‫می‌بینم که جا واسه ‫سوزن انداختن نیست.
‫همه‌شون کار و زندگی دارن ‫که اینجا گیر افتادن.
‫تانکر سوخت امروز نیومد مخزن رو پر کنه.
‫همه‌شون با باک خالی منتظرن.
‫شاید بتونی کلی انعام تپل ‫به جیب بزنی، نه؟
‫آره، شاید.
‫- آب می‌خوری؟ ‫- آره. کلی یخ بنداز.
‫پای شما خوشمزه شده؟
‫بدک نیست.
‫راستی، بیسکوئیت هم داری؟
‫دیروز بیسکوئیت تازه ‫درست کرده بودم.
‫ایول. پس بیسکوئیت و سس گریوی بده.
‫حله.
‫تو هم گرفتار شدی؟
‫نه، ته این جاده زمین دارم.
‫اومدم غذای مفصل بخورم و...
‫یه سری به خوشگل‌ترین ‫پیش‌خدمت شهرستان بزنم.
‫- جدی؟ کدوم غذاشون خوبه؟ ‫- همه‌شون.
‫یعنی برات از طعم لذیذ ‫پای ریواس اینجا نگفته؟
‫نه، نگفته بود.
‫ولی در کل شیرینی دوست ندارم.
‫هوم. شاید اگه بیسکوئیت ‫و سس گریوی بخوری نظرت عوض بشه.
‫پس حله. ‫بیسکوئیت و سس گریوی سفارش می‌دم.
‫امیدوارم تو راه برگشت ‫بنزین کم نیاری.
‫نه بابا. ‫دیروز باکم رو پر کردم.
‫بس که عاقلی.
‫گوش کنین!
‫همه دست‌هاشون رو بالا بگیرن ‫و گوش کنن چی می‌گم.
‫حالا سوئیچ وانتت رو رد کن بیاد.
‫محض اینکه به سرت نزنه ‫کار احمقانه‌ای بکنی،
‫این خانم کوچولو رو با خودمون می‌بریم.
‫سوئیچم رو بهت می‌دم. ‫به شرطی که ولش کنی.
‫اینجا من قانون می‌ذارم سرخ‌پوستک.
‫بفهم چی می‌گی شیربرنج.
‫آهای، چه غلطی می‌کنی پیرمرد؟
‫بزنش رابرت!
‫آروم باش عزیزم.
‫بزنش تا خودم نزدمش!
‫عه! عه! عه!
‫ولش کن بره ‫تا این رفیقت رو آب‌کش نکردیم.
‫بزن به چاک بابا!
‫خیلی‌خب، همه خونسردیشون رو حفظ کنن.
‫چیکار می‌کنی پسرک؟
‫آره مایلز، ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫اینجا دیگه کجاست؟! ‫همه‌تون تفنگ دارین؟
‫شما دو تا رو می‌شناسم.
‫اگه از پولتون بهم سهم بدین، ‫بهتون کمک می‌کنم، خب؟
‫به نظر من که منصفانه است.
‫باشه، سهم بگیر! ‫فقط این پدرسوخته رو بزن!
‫گوش کن، بدون اینکه خونی ریخته بشه ‫می‌تونیم قضیه رو فیصله بدیم.
‫جدا؟ اون‌وقت چطوری؟
‫سوئیچم رو بهت می‌دم. ‫تو هم دختره رو ول می‌کنی.
‫این آقا هم به هیچ‌کس شلیک نمی‌کنه.
‫مگه نه رفیق؟
‫آره، من که کاملا... ‫با این نقشه موافقم،
‫ولی بعید می‌دونم اینطوری پیش بره.
‫آره، نقشه خوبیه.
‫ولی در اون صورت من به سهمم نمی‌رسم!
‫من از جریان این پوله ‫که می‌گین خبر ندارم.
‫تصمیمش با این دو نفره.
‫می‌تونی همراهشون بری و...
‫خارج از این مکان ‫باهاش قرار معامله بذاری.
‫ولی قبلش باید شارلوت رو ول کنه.
‫بمیر بابا. ‫پول مفت به کسی نمی‌دیم.
‫باشه! پولت رو می‌دیم!
‫فقط اون تفنگ وامونده رو ‫سمتم نشونه نرو!
‫به خدا قسم...
‫اگه الان قول ندی ‫یه گلوله حرومت می‌کنم.
‫خودم بهت قول می‌دم.
‫حالا یا تفنگت رو بذار کنار، ‫یا سمت اون عوضی...
‫که کنارت وایستاده نشونه بگیرش.
‫خیلی‌خب. الان سوئیچم رو برات می‌ندازم.
‫وایستا. سوئیچت رو بده من.
‫خفه شو بابا!
‫نه، سوئیچ رو بده. ‫اول من از اینجا می‌رم.
‫تو هم دختره رو ول می‌کنی، ‫بعدش همدیگه رو بیرون می‌بینیم.
‫ای پدرسوخته!
‫حالا بزنش قربونت برم.
‫یا خدا.
‫خوبی پسر؟
‫فکر نکن ندیدم ‫زیر میز قایم شدی بی‌شرف!
‫از جات جم نخور.
‫جم نمی‌خورم. جم نمی‌خورم.
‫یا خدا.
‫چیکار می‌کنی؟ چیکار می‌کنی؟
‫چاقو رو بنداز. ‫پول‌ها مال خودمه بی‌شرف.
‫باشه. من که دنبال پول نبودم.
‫عه، اشکال نداره.
‫خفه شو بابا! ‫این شرایط اشکال نداره؟
‫نه، راست می‌گی. ‫راست می‌گی. شرمنده.
‫حالا چیکار کنم؟
‫می‌تونی... پلیس خبر کنی.
‫نه احمق!
‫هیچ‌کس پلیس خبر نمی‌کنه، خب؟
‫یه بار بهت گفتم، ‫پول‌ها مال خودمه!
‫باشه، پول رو بردار. ‫مال خودت.
‫- پول‌ها رو بردار. ‫- من که همین رو گفتم.
‫نکنه شیرین‌عقلی چیزی هستی؟!
‫گوش کن، بهتره من رو نکشی. ‫واقعا می‌گم.
‫اتفاقا برعکس. ‫باید مطمئن بشم...
‫که برام پلیس خبر نمی‌کنی.
‫به هیچ‌کس نمی‌گم. قسم می‌خورم.
‫انتظار داری همینطوری ‫خشک و خالی بهت اعتماد کنم؟
‫آره دیگه.
‫ای خدا. ‫نمی‌تونم خطر کنم.
‫وای!
‫گندش بزنن.
‫وای، خاک عالم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫اشغاله.
‫- به ورنون زنگ بزن. ‫- باشه.
‫داره بوق می‌خوره.
‫جواب نمی‌ده.
‫ای بابا.
‫راه بیفت بریم گاوین.
‫هنوز داره بوق می‌خوره.
‫قطع کن. ‫دوباره به رستوران زنگ بزن.
‫اگه جواب دادن بهم بگو.
‫باشه.
‫خودم پشت فرمون بشینم یا می‌شینی؟
‫[جدول کلمات روزانه]
‫بشین تو ماشین.
‫این چه وضعیه؟! ‫باورم نمی‌شه!
‫یا خدا.
‫چیه دیوید؟ چی شد؟
‫نه، تو نیا. پیاده نشو. پیاده نشو.
‫اینجا...
‫باید یه تلفن پیدا کنم ‫به پلیس زنگ بزنم.
‫چی؟
‫نه! آهای، آهای، آهای! ‫بذارین توضیح بدم.
‫بذارین بگم چی شد.
‫جلو نیا!
‫نه، این جریان اصلا ‫به من ربطی نداره.
‫می‌شه بگی جریان چیه؟
‫تو رستوران زدن... ‫هر کسی بوده رو کشتن.
‫ولی من کاری نکردم. ‫به خدا قسم.
‫برام مهم نیست. ‫برام مهم نیست.
‫از جات تکون نخور ‫تا پلیس از راه برسه.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫خواهشا تو ماشین بمون، خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫وای خدا! وای خدا...
‫- من آدم بده نیستم. ‫- باشه.
‫چی می‌خوای؟
‫به هیچ‌کس نگین اینجا بودم.
‫- باشه. حله. حله. ‫- باشه.
‫- به هیچ‌کس نمی‌گیم. ‫- آره. آره.
‫مگه نه؟ نمی‌گیم.
‫وای خدا. خواهشا نزن.
‫پناه بر خدا... ‫دوستت دارم سارا.
‫- من هم دوستت دارم. ‫- چی؟
‫چی شد؟
‫اسمت ساراست؟
‫آره.
‫اسم... اسم خودت چیه؟
‫- خفه شو. ‫- ببخشید.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫بهتون ده هزار دلار می‌دم...
‫به شرطی که به هیچ‌کس ‫نگید اینجا بودم.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫بهتون پول می‌دم.
‫شما با هر مقدار بنزینی که دارین، ‫فقط از اینجا دور می‌شین.
‫شتر دیدین، ندیدین. خب؟
‫- باشه. قبوله. ‫- باشه.
‫- خب؟ ‫- باشه دیگه. قبوله.
‫خیلی‌خب.
‫کاری نکنی‌ها.
‫همون پولیه که از بانک دزدیدن.
‫آره، ولی من سارق نبودم.
‫پس چرا تو ماشینته؟
‫عه... مگه مهمه؟
‫نباید پولش رو بگیریم. ‫وگرنه گرفتار می‌شیم.
‫نه، باید پول رو بگیرین.
‫فقط اینطوری می‌تونم ‫بهتون اعتماد کنم.
‫نه، می‌تونی... ‫می‌تونی بهمون اعتماد کنی.
‫مگه نه؟ مگه نه عزیزم؟
‫حداقل... به من اعتماد کن. ‫به هیچ‌کس حرفی نمی‌زنیم.
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- چیزی نیست.
‫خیلی‌خب. خفه شو!
‫باشه. اصلا خودم سارق بانک بودم.
‫به هر کسی که تو رستوران بود ‫شلیک کردم، خب؟
‫الان دیگه طرف حسابتون ‫یه آدم به شدت خطرناکه.
‫سعی کردم باهاتون راه بیام،
‫ولی گوشتون بدهکار نبود!
‫پس دیگه معامله نداریم.
‫کارت شناسایی جفتتون رو می‌خوام.
‫اگر هم بفهمم حتی ده سال دیگه...
‫رفتین به پلیس در موردم گفتین...
‫میام پیداتون می‌کنم ‫و یه گلوله تو دهن...
‫هر دوتون خالی می‌کنم!
‫فهمیدین؟!
‫وای!
‫وایستین. اجازه بدین.
‫- ای بی‌شرف! ‫- نه! نه!
‫نه، نه، نه!
‫♪ - داره می‌ره... ♪ ‫♪ - می‌ره! ♪
‫ببین کلانتر، بذار سوالم رو ‫رک و پوست‌کنده ازت بپرسم.
‫راحت باش.
‫چرا هیچ‌وقت پشت بی‌سیم ‫بهم «تمام» نمی‌گی؟
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫مثلا بگی...
‫«سلام گاوین، می‌شه برام ‫قهوه بگیری؟ تمام.»
‫یا «سلام گاوین، ‫صرفا خواستم بهت بگم...»
‫«که امروز واقعا افسر خوبی بودی.»
‫«تمام و پایان.»
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫به عنوان کلانتر این شهر ‫می‌خوام قانون جدیدی بذارم.
‫اینکه لازم نیست ‫بعد از اتمام هر جمله...
‫پشت بی‌سیم «تمام» بگیم.
‫خودم می‌دونم کجا حرفت تموم می‌شه و...
‫نوبت خودمه که صحبت کنم.
‫اگه می‌خوای صادقانه نظر بدم،
‫باید بگم اصلا از این ‫قانون جدید خوشم نمیاد.
‫پس عادت کن.
‫- تمام و پایان. ‫- باشه حالا.
‫این دیگه چیه کلانتر؟
‫وایستا، وایستا. عجله نکن.
‫شارلوت؟
‫کلانتر؟
‫اِم، کلانتر...؟
‫اون پینتو سبزه اینجا بود؟
‫نمی‌دونم. چطور؟
‫پرسیدم ماشین وامونده ‫اینجا بود یا نبود؟
‫چه بدونم؟ شاید. ‫چرا از من می‌پرسی؟
‫چون ماشین سارقیه ‫که امروز از بانک دزدی کرده.
‫خاک بر سرم.
‫پشت رستوران رو بگرد. ‫ببین کسی زنده مونده یا نه.
‫باشه.
‫آهای؟
‫گندت بزنن.
‫کلانتر، فکر کنم همه مردن.
‫سوئیچ پینتو رو پیدا کن.
‫سوئیچ پینتو؟ باشه. ‫خیلی‌خب.
‫تو اینجا بمون تا سوئیچ رو پیدا کنم، خب؟
‫چیزی نیست. ‫سلام کوچولو.
‫سلام کوچولوی ناز. بیا بغلم.
‫چیزی نیست. هیس، هیس.
‫کلانتر، کلی سوئیچ پیدا کردم، ‫ولی نمی‌دونم کدومش...
‫یا خدا.
‫- حالش خوبه؟ ‫- سوئیچ رو بده.
‫باشه. باشه.
‫چیزی نیست. من کنارتم.
‫دنبال چی می‌گردی کلانتر؟
‫- پول گاوین. ‫- ای داد بیداد.
‫یکی دیگه اینجا بوده.
‫از کجا فهمیدی؟
‫جلوی پام رو زمین رد بنزینه.
‫ای داد بیداد. آره. ‫اگه درست یادم باشه، اِم...
‫یه ماشین فکسنی زرد ‫اینجا پارک شده بود.
‫آره، صبح دیده بودمش.
‫داشتم شارلوت رو می‌رسوندم.
‫- خب، راننده‌اش هم دیدی؟ ‫- آره. دیدم.
‫خب...
‫تو پیش بچه بمون ‫تا نیروی کمکی خبر کنم.
‫وایستا، وایستا، وایستا... ‫کلانتر، یه لحظه وایستا!
‫باید زود برم گاوین!
‫نه!
‫نه! نه، نه، نه، نه، نه!
‫گندت بزنن. گندت بزنن.
‫گندت بزنن! گندت بزنن! گندت بزنن!
‫بمیری!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫آهای! آهای!
‫آهای!
‫آهای رفیق! رفیق!
‫گندت بزنن.
‫همین الان از اون پشت بیا بیرون!
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره، صدات رو شنیدم!
‫ولی مطمئنم قبل از اینکه ‫بذاری توضیح بدم...
‫با تیر می‌زنیم!
‫پس الان توضیح بده!
‫ببین، دو تا سارق بانک ‫از باک‌آی اومده بودن...
‫تو رستوران روی ما اسلحه کشیدن!
‫همه رو گروگان گرفته بودن!
‫همه‌شون تفنگ داشتن! ‫زیر میز قایم شده بودم!
‫بعدش پول‌ها رو پیدا کردم.
‫نباید برش می‌داشتم.
‫الان فهمیدم چه اشتباهی کردم.
‫باید منتظر می‌موندم. ‫باید پلیس خبر می‌کردم.
‫اگه فقط جنابعالی قسر در رفتی...
‫چطور انتظار داری ‫باور کنم که غلطی نکردی؟!
‫راست می‌گم!
‫چاقویی که تو قفسه سینه ‫دختره فرو رفته بود چی؟
‫یا بچه‌ای که تو ماشین ‫ول کرده بودی چی؟
‫چه توضیحی واسه اون‌ها داری؟
‫توی بی‌شرف زدی زنم رو کشتی!
‫عاشقم بود!
‫برو بمیر!
‫از دست توی ژاپن...
‫می‌شه به عنوان ‫چاقو استفاده کرد.
‫ولی این تکنیک، ‫روی گوجه جواب نمی‌ده.
‫واسه همین پیشنهاد ما، ‫ست چاقوی اوداچیه!
‫به همون تیزی و بادوامی...
‫هر شمشیر اصیل ژاپنیه.
‫این چاقو از محکم‌‌ترین ‫استیل ژاپن ساخته شده.
‫می‌شه باهاش قوطی ‫آلومینیومی رو برش داد...
‫و بعد به قدری گوجه رو نازک برش زد...
‫که بافت شفافی پیدا کنه. ‫باورتون نمی‌شه؟
‫پس حتما سری به نمایندگی‌های...
‫معتمد و باکیفیتمون بزنین...
‫تا شخصا کارآیی این محصول رو ‫جلوی خودتون آزمایش کنن.
‫ست چاقوی اوداچی.
‫چاقوی مورد اعتماد شماره یک، ‫در سراسر آمریکا.
‫ست چاقوی اوداچی!