NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Nic mi nie jest.
Cha Hyun-su.
Musimy porozmawiać.
Co?
Czemu rozmawiasz tylko z nim? A co ze mną?
Wykorzystuje cię.
Hej!
Mnie też wypuść!
Brama musi być dobrze zabarykadowana, ale tak nie jest.
A schody są zastawione tylko deskami i łańcuchami.
Potwory mogą z łatwością przejść.
Tak samo tam, gdzie byłeś.
Jak myślisz, czemu stanąłem po twojej stronie?
Powiem wprost.
Będziesz wykonywał niebezpieczną pracę.
Jeśli odmówisz, to ci nie pomogę.
To znaczy?
Facet z mieszkania 1408.
Przyprowadzisz go tu?
To była wiosna.
Kwiaty były takie piękne.
Chciałam pokazać je swojej córce.
Naprawdę, to była chwila, ale…
Pewnie bardzo za nią tęsknisz.
Gdy pierwszy raz nazwała mnie mamą,
gdy pierwszy raz sama się przekręciła…
Wzruszały mnie
takie drobne rzeczy…
Przez te pulchne policzki…
czułem, że mam wszystko.
Masz dzieci?
Kiedyś miałem.
Zanim to się stało z moją nogą.
Chcę…
tego samego co Hyun-su.
Jeśli się przemienię…
to mnie zabij.
Nie mogę tego zrobić.
Bez ciebie
sobie z nimi nie poradzę.
Czyżby?
Nie ma jej tam?
Nie.
Nie ma jej.
Pozwólmy jej odejść.
KIM YEONG-SU, KIM SU-YEONG
Czekaj.
Ponoć jesteś gangsterem.
Zrobisz wszystko dla pieniędzy, prawda?
Dam ci wszystko, co mam.
Ale pomóż mi wyjść na zewnątrz.
Ja…
Odsuń się.
Nie możesz…
Otwórz drzwi.
Może to zrobić?
Chyba go nie powstrzymamy.
Nie powinieneś…
Czekaj.
To tyle?
Chcesz mnie zagłodzić?
Cieszysz się, że mnie tu zamknęli, prawda?
Na pewno ci się to podoba.
Jeśli zmienię się w potwora, ciebie zjem jako pierwszą.
Zrób coś, ty głupia krowo!
Musimy oszczędzać jedzenie!
Kto tak mówi?
Całe jedzenie jest moje.
Powiedzieli, że się nim podzielimy.
Nie bądź śmieszna! Ty suko!
Powstrzymaj się.
Ja też to robię.
Musimy uratować Han Du-sika.
Dzieci są mniej ważne.
Skup się na nim.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
zostaw dzieciaki.
Bawisz się ludzkim życiem?
A kogo miałem wysłać?
Był najlepszą opcją.
Potrzebujemy faceta z mieszkania 1408.
Postanowiłem dłużej nie zwlekać.
Puść mnie.
Pewnie istnieje inny sposób niż wykorzystywanie ludzi.
Wykorzystuję złotą godzinę.
Hyun-su był śmiertelnie ranny, ale obudził się po paru godzinach.
Jeśli siła woli wpływa na przemienienie się…
a on może to powstrzymać…
to będzie naszą najpotężniejszą bronią.
To jest broń.
On to człowiek.
Zgadzam się.
Póki co.
Wysłałeś go na śmierć?
Musisz przyzwyczaić się do wykorzystywania ludzi,
którzy mają zmienić się w potwory.
Naprawdę jesteś szurnięty.
Chyba nie rozumiesz,
że jesteśmy w niebezpieczeństwie.
A co myślałaś o wynikach głosowania?
Są zaznaczone iksami.
Chciałem je sfałszować.
- Ale nie musiałem. - Nie sfałszowałeś ich?
To było zaskakujące.
Myślałem, że ludzie wyrzucą Hyun-su.
Wzbudziłeś w nich poczucie winy, bo mówiłeś o morderstwie.
Myślisz, że nie wyrzucili go przez swoje sumienie?
Facet z mieczem i dziewczyna z kijem
mogli czuć się z nim związani, bo byli razem.
Ale reszta?
Trudno przyjąć do grupy nieznajomego,
zwłaszcza jeśli zagraża naszemu życiu.
O co ci chodzi?
Nadal nie rozumiesz?
Cha Hyun-su i Kim Seok-hyeon.
Myślisz, że tylko oni się przemieniają?
Nie. Wszyscy się boją.
Bo nie wiedzą, kiedy się przemienią.
Ktoś wiedział o wszystkim, zanim ogłosił to rząd.
- Kto? - Nie wiem.
Znalazłem taki blog w internecie.
Co na nim było?
- Rozpacz. - Co?
Napisano tam, że to klątwa.
I że ludzie nigdy sobie z nią nie poradzą.
Wierzysz w głupiego posta, a nawet nie wiesz, kto go napisał?
W obecnej sytuacji nie powinniśmy niczego ignorować.
TO NIE JEST CHOROBA. TO KLĄTWA.
CRUCRU
Co to jest „Crucru”?
- To twój blog? - Hej, Yi-kyung.
Cóż…
Kiedy ona jest?
Nasza sesja ślubna?
Co?
Napisałeś, że nie chcesz się żenić?
Nic w tym stylu.
- Dokąd idziesz? - Niedługo będzie więcej zainfekowanych.
- No i? - Nie będzie tu bezpiecznie.
Bezpieczniej niż na zewnątrz.
- Idziesz ze mną? - Dokąd?
Żeby przeżyć.
Ji-su.
Chyba
jest tutaj potwór.
Zabijmy go.
Możemy go zabić.
Boi się pan, prawda?
Proszę pana!
Odejdź!
Nie zbliżaj się!
Nie zbliżaj się, Sang-wook!
Idziemy.
Chce pan spalić cały budynek?
Później ugasimy pożar. Nie bądź taka niemiła.
Zejście na parter zajmie nam wieki.
Rety. Nie wiem, czy ktoś wtedy będzie jeszcze żył.
Ostrożnie.
Kto tam jest?
On żyje.
Potwór pozwolił mu żyć?
Co robisz?
Nie złapałem ręki swojego syna.
Nie mogłem nic zrobić,
gdy potwór go zabrał.
Działo się to zbyt szybko.
Gdybym złapał dłoń syna…
Gdybym sięgnął tak daleko…
to czy mój syn by teraz żył?
Nie mogę sobie wybaczyć.
Codziennie mam koszmary.
Potwór w głowie mówi mi, że to moja wina.
Może lepiej będzie zmienić się w potwora.
Nie! To moja wina. Powinienem go trzymać.
Powinienem trzymać go przy sobie!
Nie! Nie mogłem nic zrobić.
To nie moja wina.
FRYZJER W ZIELONYM DOMU
Może jakoś jej pomożemy?
Zostawmy ją. Nie zadaje się z takimi jak my.
Zapisała córkę do szkoły w Gangnamie.
Powinna zapisać ją do tej w okolicy.
- Już nie śpisz? - Nie potrzebuję tego.
Potrzebujesz. Nie krwawisz, ale jesteś ranny.
Wypuścimy go tak?
Nie musimy się o niego martwić. Samodzielnie pokonałby tygrysa.
Ty też wyglądasz na rannego.
Nic mi nie jest.
Zabierz rękę. Przemyję ranę, bo wda się infekcja.
Sam to zrobię. Daj mi bandaż.
Zabierz rękę, mały.
Przemieniasz się, prawda?
Yu-ri, odsuń się od niego.
Zabierz rękę!
Albo sprawię, że twoje serce już więcej nie zabije.
Wynoś się stąd.
Nie wiedziałem, że jesteś potworem.
Wynoś się!
Ma pan straszne hobby.
Żartowałem.
Możesz zostać.
Czemu mam się bać, skoro niedługo i tak umrę?
- Słucham? - Yu-ri.
Zostań tutaj.
Idziesz na 13. piętro, tak? Mówiłeś, że są tam małe dzieci.
Zgadza się.
Nie przyda ci się ktoś, kto nie boi się śmierci?
- Proszę pana! - Zwalniam cię.
Nie będziesz już opiekować się wybuchowym staruszkiem.
Chcę zagrać superbohatera, zanim umrę.
Mogę do ciebie dołączyć?
- Udaje pan twardziela. - Słucham?
Proszę się nie oszukiwać. Nikt nie chce umierać.
Bezczelność to oznaka przemieniania się w potwora?
Dam ci radę, mały.
Brak strachu przed śmiercią
i chęć, żeby umrzeć, to dwie różne rzeczy.
Planuję żyć dłużej niż wszyscy.
Co robisz?
Co tam ukrywasz?
Hej. Oszalałaś?
Naprawdę…
cię nie obchodzę.
Co?
Jeśli zmienię się w potwora…
to na pewno cię zabiję.
Głupia suko!
Ale…
nie chcę cię zabijać, gdy będę potworem.
To mnie nie uszczęśliwi.
Rety. Gadasz bzdury.
Boże.
Proszę pani.
Czy ten facet jest za drzwiami?
Nie, poszedł na górę.
Więc spokojnie.
Poszedł na górę?
Cholera!
Skurwysyn…
ZNÓW SIĘ ZOBACZYMY, DUPKU
Skurwysyn…
Wszystko w porządku?
Co z kobietą?
OCALELI, ZMIENIAJĄCY SIĘ, UMARLI
ZMIENIAJĄCY SIĘ: CHA HYUN-SU, KIM SEOK-HYEON, CHOI YUN-JAE
OCALELI: LEE EUN-HYEOK, LEE EUN-YU, YOON JI-SU
Czy ktoś to słyszy?
Jesteśmy zrozpaczeni.
Nie wiemy,
co robić, co się dzieje,
jak długo tak wytrzymamy.
Ale nadal żyjemy.
W CIĄŻY
Nie możemy poradzić sobie z rozpaczą.
Ale…
jestem pewny, że to się skończy.
Będziemy się trzymać i walczyć
aż do końca.
Spoczywaj w pokoju.
Ja będę walczył trochę dłużej.
My
przetrwamy.
Hej!
Zobacz! Nie przemieniam się!
Chodź i zobacz!
Pomóż mi, proszę!
Zobacz!
Pomóż mi!
Rety. Pewnie się bałeś.
Zajmij się nim.
Czemu tam byłeś?
- Na wszelki wypadek. - Ja bym oszalał.
- Już jest dobrze. - Jasne…
Naprawdę jesteś spoko czy udajesz?
Hej, Yun-jae jest miły i cierpliwy.
- Jesteś fanem Hanwha Eagles? - Tak.
Skąd wiesz?
Jest z prowincji Chungcheong.
Ale nie mówisz w tamtym dialekcie.
Długo mieszkałem w Seulu.
Czemu się tak denerwuje?
- Chyba było mu ciężko. - Może.
Nie mogę. Jesteście takimi hipokrytami.
Udawaliście, że nie widzieliście,
że ktoś go pobił,
a teraz jesteście tacy mili.
Dotknęły mnie te słowa.
Podle się teraz czuję. Cholera.
Hej.
Ten głupi gangster!
Usłyszy cię.
To morderca.
Ten facet to morderca!
Pieprzony morderco.
Nie ma kartoteki
ani motywu.
Nie ma dowodów, że zrobił to celowo.
Ma przed sobą przyszłość,
więc wyrok sądu jest następujący.
Oskarżony, Hwang Seung-jae,
zostaje skazany na 11 miesięcy więzienia i dwa lata dozoru kuratora.
Nie możesz tak umrzeć.
Nie możesz umrzeć w spokoju.
Nie…
Nie zasługujesz na ludzką śmierć.
Ty…
Ty pieprzony morderco…
Nie zasługujesz, żeby żyć.
Czemu…
KOCHAM WAS TATA, MAMA, KAPO
Su-yeong, czemu nie przyprowadzają naszego taty?
Nie mogą go tu sprowadzić.
Powiedzieli, że będzie to dla nas zbyt smutne.
To nie ma sensu!
PARK MIN-JU
Dziadku…
LEE SU-UNG
Urodziliśmy się ludźmi,
więc powinniśmy umrzeć jak ludzie.
W porządku?
Powinnam być silna,
bo jestem matką.
Co teraz zrobisz?
- To znaczy? - Sama sobie z tym nie poradzisz.
Nie będę się tym chwalić.
Sama sobie z tym poradzę.
Yi-kyung…
I tak chcę ci pogratulować.
Dinozaury rządziły na ziemi,
ale wymarły 66 milionów lat temu.
Istnieje szansa, że ludzie
też mogą wymrzeć w każdej chwili.
Jednak nasi przodkowie zmienili się, żeby przetrwać.
Nazwano to ewolucją.
Ale jeśli ludzie muszą się zmierzyć z apokalipsą,
to znaczy…
że musimy przyjąć nową formę ewolucji?
Czy pozostaniemy ludźmi?
NA PODSTAWIE SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Napisy: Kamila Krupiński