NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
CHA HYUN-SU, 19-LETNI LICEALISTA NIE CHCE CHODZIĆ DO SZKOŁY
SAMOOKALECZANIE WYCOFANIE SPOŁECZNE
MAMA HYUN-SU, NA PEWNO NIE JEDZIESZ?
Dobrze ci to zrobi.
Od dawna nie wychodziłeś z pokoju.
MAMA WYJEŻDŻAMY
RYŻ JEST W LODÓWCE. ZJEDZ GO.
Ładuję amunicję.
Jak długo Hyun-su będzie się tak zachowywał?
Dlaczego pozwoliłaś mu,
żeby taki był?
Tato.
To nie jest mamy wina. Dlaczego na nią krzyczysz?
Nie pyskuj.
Nasza rodzina się rozpada.
Jesteś śmieszny. Od kiedy się nami przejmujesz?
Po co mi były te dzieci?
Są takie niewdzięczne.
Przestańcie.
To rodzinna wycieczka.
Nie bądź taka.
Jasne.
To wszystko moja wina.
Tato.
Tato!
To Hyun-su? Gdzie byłeś, do cholery?
Przestań. Biedak pewnie jest załamany.
Jest w strasznym stanie.
Hyun-su.
Naprawdę nie chciałem wychodzić.
Ale nie mogę w to uwierzyć.
Tylko 30 milionów wonów.
Mówicie mi, żebym umarł.
Jak mam za to przeżyć?
Jak ma mi to wystarczyć do końca życia?
Co mam zrobić?
- Weźcie go. - Chodźmy.
Jak mam żyć?
- Co mam zrobić? - Zabierzcie go.
Szybko.
Jak mógł go tu tak zostawić?
Czemu jest taki zimny?
POPULARNE: POTWÓR, STAN ALARMOWY, KRWOTOK Z NOSA
OMAMY SŁUCHOWE, PANIKA ZAKUPOWA, SCHRON, CHAOS
POPULARNE: POTWÓR, STAN ALARMOWY, KRWOTOK Z NOSA
Cześć, już idę.
Winda nie działa, więc się spóźnię.
Nie, winda nie działa.
Nie kłamię.
Nic nie słyszę.
Halo?
O nie!
Odejdź.
Odpoczywam.
Chcę jeść…
To ty.
Dziękuję za pomoc.
LEE SU-UNG
Su-ung.
Ktoś musiał to zrobić.
15 SIERPNIA, SOBOTA
Nie ma zasięgu, prawda?
Szukam numeru do rodziny.
Żeby ją powiadomić.
SOBOTA, 15 SIERPNIA
Co robisz?
Nie zobaczą go osobiście. Przynajmniej tyle możemy zrobić.
Rodzina nie powinna widzieć go w takim stanie.
Nie.
Powinna.
WYJŚCIE
Cholera, czujnik ruchu też nie działa.
Czemu to moja wina? To nie mój problem…
- Świat jest taki popieprzony… - Przepraszam.
Taki jest świat. A co ja tam wiem?
- Przepraszam. - Czemu to moja wina…
To nie moja wina, a chcą się mnie pozbyć?
Chcę ich wszystkich zabić.
Manager Han.
Manager Han, ten skurwysyn.
Manager Han!
Przepraszam.
Ji-su.
Nie podchodź do niego.
Może cię zabić.
Uważaj!
Moja córka jeszcze nie wróciła.
Nie zamykajcie.
Jeśli coś się stanie Min-ju, to przez was!
- Proszę się uspokoić. - Zablokujcie kratę.
Poczekajcie.
Kazałam wam poczekać.
Jest tutaj.
Szybko po nią pójdę.
Otwórzcie. Proszę.
Nie.
Kim jesteś, żeby mi zabraniać? Wiesz, kim jestem?
Nie narażę nas na niebezpieczeństwo.
Przestań, proszę.
Proszę, otwórzcie.
Działa.
Co się dzieje?
OSTRZEŻENIE
To epidemia?
Ten facet mówił rano, że idzie do szpitala.
Szpital zrobił badania?
To pewnie promieniowanie.
SUPERMARKET
OSOBY Z TAKIMI OBJAWAMI MUSZĄ BYĆ PODDANE KWARANTANNIE
KRWOTOK Z NOSA, OMDLENIA, NAPADY AGRESJI
7800 WONÓW NOWA WIADOMOŚĆ
Jak możesz być taki spokojny?
Jestem w szoku i bardzo się denerwuję.
Ten facet…
Nie, to coś…
Myślisz, że nie żyje?
Raczej nie.
Wracajmy do mieszkań.
Czemu tutaj siedzimy?
Nie przyjedzie oddział ratunkowy?
Nie widzisz?
Mamy przerąbane.
Nasz kraj tak nie polegnie.
Prawda, żołnierzu?
Tak, prawda.
Czekajcie spokojnie…
Mogę czekać w mieszkaniu!
Gdzieś w okolicy musi być schron.
Gdzie dokładnie?
Jeśli pojedziemy…
Parking podziemny też jest zablokowany.
Musimy iść na górę!
Ktoś mieszka na szóstym piętrze?
Ja.
- Chodźmy razem na górę. - Poczekajcie chwilę.
Wszyscy powinniśmy iść na górę, prawda?
Chodźmy wszyscy.
- Dobrze. - Nie.
Chwila. Najpierw zablokujmy wejście.
Poczekamy i zobaczymy…
Blokujcie lub czekajcie. Róbcie, co chcecie.
Idę na górę.
- Czekaj. - Nie możesz.
Gnoje! Dokąd uciekacie?
Egoistyczne dranie, chcecie się ocalić.
Pan martwi się tylko o swój sklep.
Naprawdę to powiedziałeś?
Byeong-il. Chodź tutaj.
Wszyscy chcecie zginąć?
Chodź tutaj. No już!
On ma rację.
Jeśli otworzymy drzwi, to wszyscy umrzemy.
Proszę się odsunąć. No już.
Nie wiesz, co tam jest.
Nie odsunę się!
- No już. - Czemu to robisz?
- Stój. - Nie rób tego.
- Przestań. - Stój.
Co to?
- Co to za dźwięk? - Co to?
- Odsuńcie się.
Rety.
Na co się gapicie?
To ślad po ugryzieniu?
Nie ruszaj się!
Byeong-il.
Sprawdź go.
To ugryzienie. Został ugryziony!
Ojejku.
Trafiłem go!
Widzieliście to, prawda?
Zobaczcie to ugryzienie na jego ramieniu.
Trafiłem go.
Drań.
Cholerne zombie.
Spokojnie. Już dobrze.
OSIEM GODZIN PÓŹNIEJ
To nie jest choroba.
To klątwa.
CRUCRU
TO NIE JEST CHOROBA. TO KLĄTWA.
Krwawili z nosa…
…i mieli omamy słuchowe.
Nie znano przyczyny.
Nie byli stąd.
Przyszli tu, bo mieli objawy.
Zmienili się w żałosne, zdesperowane istoty.
Wszystkie prognozy były złe.
Zaczyna się nagle jednego dnia
i nigdy nie znika.
- Mnie też to dotknęło. - Ludzie sobie z tym nie poradzą.
Jeśli masz objawy, zabij się szybko,
bo twoje życie zagraża innym.
Ale jeśli postanowisz żyć,
- musisz to wiedzieć. - …musisz to wiedzieć.
- Chodzi o… - Chodzi o…
BRAK INTERNETU
ODŚWIEŻ
Nic nie działa.
Nadal tam jest?
RAMYEON
Nikogo tam nie ma, prawda?
Nie widzę.
Słyszałem cię.
Nic…
nie widzę.
Nie widzę.
Nie…
Musimy go zabić.
Zabić?
Tak, oczywiście.
Możesz to zrobić?
- Ja? - Jesteś przywódcą.
- Jestem. - Tak.
Ale to nadal człowiek.
Przestań.
Seung-wan, nie oglądasz filmów?
Jeśli dasz ugryzionemu żyć, to wszyscy zginą.
Możemy go zabić, bo to samoobrona.
Prawda, Seok-hyeon?
Nie umrze z głodu, jeśli go tak zostawimy?
A jeśli zgłodnieje i nas wszystkich zje?
- Musimy coś zrobić. - „Musimy coś zrobić”.
Przestań.
- Seok-hyeon, wejdź tam. - Co?
Tak.
- Jae-heon, ktoś tam jest. - Trzy…
Dwa, jeden…
Dwa…
Myślisz, że to człowiek?
To człowiek.
Podaje nam kod dostępu.
Dwa, jeden, trzy, dwa.
Dziękuję.
Myślałem, że umrę.
- Co się stało? - Włamywacz.
Był tutaj.
Od dawna jesteś w takim stanie?
Od paru dni.
Coś się stało na zewnątrz?
Słyszałem dziwne dźwięki.
Musisz sam to zobaczyć.
Dobrze.
Czekajcie.
Lepiej też wezmę ze sobą jakąś broń.
Mieszkajmy razem, póki nie przyjedzie pomoc.
Będziemy bezpieczniejsi.
Gdzie pójdziemy?
Na świetlicę.
Jest tam bezpiecznie, bo jest daleko od wejścia.
Lepiej będzie
spać tam niż tutaj.
Nie pozwolę na to.
- Nie. - Kim ty jesteś, żeby nam zabraniać?
- To dyrektorka świetlicy. - Kanalie.
Wy śmiecie!
Zignorowaliście mnie! Wstydźcie się!
Pani córka pewnie też potrzebuje czyjejś pomocy.
Dlatego chcę po nią pójść. Wypuśćcie mnie.
- Zrobicie, co chcecie, gdy wyjdę. - A pani?
Chce pani umrzeć?
Ma pani plan?
Nie działa internet ani telefony.
Skąd pani wie, gdzie ona jest?
- Ale… - Musi pani żyć.
Bo inaczej nie odnajdzie pani ani nie zobaczy córki.
Proszę się uspokoić
i nam pomóc.
Później ja pani pomogę.
Róbcie, co chcecie.
Te drzwi są otwarte.
Nie powinnaś tego widzieć.
TERAZ JEST TWOJA
Zabił się, bo świat się kończy?
Nie, umarł tydzień temu.
Skąd wiesz?
Na to wygląda, prawda?
25 SIERPNIA, WTOREK ZABIĆ SIĘ
Zabić się teraz?
Przynajmniej umrę
jako człowiek.
Tato, nie idź. To niebezpieczne.
Nie płacz.
Opiekuj się Yeong-su, gdy mnie nie będzie.
Dobrze?
- Tato. - Nie płacz, Su-yeong.
Potwory przyjdą, jeśli nas usłyszą.
Byłem w jednostce specjalnej.
Wrócę z jedzeniem. Yeong-su, słuchaj siostry.
Uciekaj.
Uciekaj!
- Tato! - Tato!
Tato!
- Tato! - Tato!
Tato!
Odejdź!
Odejdź, potworze!
Odejdź!
Pomóż nam!
Pomóż nam, proszę!
Ja…
PRZYJDĄ, JEŚLI COŚ USŁYSZĄ
TE STWORY NIE UMIERAJĄ
Tato!
- Tato! - Tato!
Tato!
CHCESZ URATOWAĆ TE DZIECI?
ZADZWOŃ I ZOSTAW WŁĄCZONY TELEFON
WYDA DŹWIĘK, GDY POTWÓR BĘDZIE BLISKO
NUMER ALARMOWY
PRZYJDŹ, GDY ZDECYDUJESZ
Lepiej
zostanę w mieszkaniu.
Powinieneś z nami pójść.
Nie.
Nie chcę wam ciążyć.
Znajdę sposób, żeby przeżyć.
- Ale… - Dobrze.
Uważaj na siebie.
Wszyscy żyją po swojemu.
Poradzę sobie.
Jasne, że sobie poradzę.
Co z nim nie tak?
Salut!
Spotkaliśmy się ostatnio w windzie.
No tak. Jestem Lee Su-ung.
Mieszkasz pod 1305.
A ty pod 308.
Ja mieszkam pod 1009. Jestem Son Hye-in.
Miło cię poznać.
Jestem Ryu Jae-hwan.
Macie krem z filtrem?
Co?
- Poszukam. - Dobrze.
Nie musisz go szukać.
Jestem No Byeong-il.
Jesteśmy sąsiadami, ale nigdy…
Chwila.
Ciebie nie kojarzę.
No tak.
Jest małomówna.
Rozumiem.
Pani wie wszystko.
Nie mów na mnie „pani”. Jestem od ciebie dużo młodsza.
Słucham? Skąd ta pewność?
Gdzie on jest?
- O Boże. - Gdzie on jest?
- Kto?
- Seok-hyeon, kogo szukasz? - Tego zbira!
To on mi to zrobił!
Skurwysyn.
Idź swoją drogą.
Ja pójdę swoją.
Jak się czujesz?
Masz ochotę wgryźć się w ludzi i ich rozszarpać?
Na które piętro idziesz?
Między nami wszystko w porządku. Razem zabiliśmy.
Zamknij się lub zejdź na dół.
Nie chcę.
Będę żałosna, jeśli się w coś takiego zmienię.
Zabiję cię, jeśli się zmienisz.
Wzajemnie.
To na ciebie działa.
Idź ostrożnie.
Jestem Han Du-sik.
A ty?
Cha Hyun-su.
Powolny mówca.
Jak
uratujemy te dzieci?
Jak to jak? Musisz tam pójść.
Czy ja mam to zrobić?
Byłem legendą w Cheonggyecheonie.
Wiesz, że mogą ci tam zrobić czołg,
jeśli dasz im projekt?
Mogę zmienić twój kij w coś pożyteczniejszego.
- Daj go. - Słucham?
Daj mi ten kij.
Moją broń.
Kochanie.
Nawet nie zauważyłaś, że mnie nie było.
Przynieś jajka. No już!
Głupia suka.
Rety.
SUPERMARKET
Ugryź go.
Mocno go ugryź.
Gotowe.
Hej.
ŚWIADECTWO ZASŁUG PORUCZNIK HAN DU-SIK
Ruszają się, nawet jeśli mają obcięte głowy.
Zwykły nóż nie wystarczy.
Ale to da radę.
Mogę je tym zabić?
Nie możesz.
Skąd pan wie?
Bo wiem. Unikaj ich za wszelką cenę.
Jeśli je spotkasz, to uciekaj. Nie.
Nie daj im się złapać.
To niech mi pan pożyczy to działo.
Nie.
Jest wadliwe, można nim strzelić parę razy.
Już nim strzelałem. Przy następnym strzale się popsuje.
Ostatnia kula jest dla mnie.
Żebym spokojnie umarł.
Nie widzę.
Znalazłem cię.
Nie uciekaj…
WYJŚCIE
Gdzie jesteś?
Cholera, wszystko się rozmraża.
Trzeba będzie wszystko wyrzucić.
Hej, nie widzisz, że jedzenie się psuje?
Nie ma prądu. Co mam zrobić?
Jak śmiesz mi pyskować?
No cóż…
Możesz pójść do biura?
Muszę sprawdzić pokój techniczny.
W niektórych budynkach jest światło.
Awaria prądu dotknęłaby całą okolicę.
Nie ma go tylko w tym budynku.
Sprawdzę to w pokoju technicznym.
Mamy tylko tyle jedzenia, więc się spieszmy.
Co? Myślisz, że to twoje?
Nie bądź śmieszny.
I tak je wyrzucimy, gdy się rozmrozi.
- Może rozdamy… - Zamilcz!
Pójdę.
Hej!
Co robisz?
Hej!
Co robisz?
Kradniesz!
To sytuacja wyjątkowa.
Hej!
Hej! Dlaczego…
Jak te gnoje mogą mnie tak traktować?
Cholera.
To dlatego, że tak mną gardzisz, suko.
Jest naładowana.
Ale nie wiem, jak długo podziała.
I jeszcze coś.
Uważaj na siebie.
Co robicie w takiej sytuacji?
Strażacy mają jakieś procedury?
Uspokajamy ludzi i każemy im działać razem.
Trzeba zabezpieczyć jedzenie i wodę.
I drogę ewakuacyjną.
A co najważniejsze,
trzeba zrozumieć sytuację.
Co z kamerami?
Za dużo nam nie pomogą, bo jest ich tylko kilka.
- Muszą być jakieś nagrania. - Potrzebujemy hasła.
Stróż pewnie je zna.
Budynek został zablokowany…
Nie, żeby nas zamknąć,
ale żeby nas chronić?
Hej.
Nie idź tam.
Dlaczego nie?
Bo mój pies tak szczeka.
Będę ostrożna.
Co?
Co jest? Boisz się?
Coś tam jest?
Już dobrze.
Su-yeong.
Boję się.
Su-yeong.
Tu jest za ciemno.
Spokojnie.
Wszystko będzie dobrze.
Tata.
Niedługo wróci.
Dzieci. Pomogę wam.
Proszę pana.
Proszę uratować naszego tatę.
Co?
Tata
spadł.
Wiem.
Może nadal…
Nikt nie przeżyje upadku z 11. piętra.
Na 13. piętrze jest pan, który ma dużo jedzenia.
Jesteście głodne, prawda?
Nie zostaniecie tu same, prawda?
Musimy wyjść na korytarz. Biegają tam potwory.
Jesteście gotowe?
Ile macie lat?
Ja mam dziewięć, a mój brat ma sześć.
Idealny wiek na walkę z potworami.
Nie martwcie się.
Ochronię was.
HYDRANT POŻAROWY
Ochronisz je?
Tego chcesz?
W porządku?
Odejdźcie ode mnie.
Idźcie!
Zawsze lubiłeś zgrywać twardziela przy słabszych.
I co się potem działo?
To była moja wina.
CHA HYUN-SU
Wyłaź!
- To była moja wina. - Nieprawda.
Draniu!
To była twoja wina!
Żałosny przypadek.
To było niesprawiedliwe.
Giń.
Tak.
To było niesprawiedliwe.
NA PODSTAWIE SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
Napisy: Kamila Krupiński