‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เขาอาจจะยังไม่ตายก็ได้
‎ไม่ได้ครับ
‎หลบไป
‎ลูกฉันตายเพราะนาย
‎ถ้าฉันออกไปก่อนหน้านี้…
‎เพราะนายนั่นแหละ
‎นายฆ่าลูกสาวฉัน
‎(ต้นฉบับ SWEET HOME จากเว็บตูน ‎โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
‎เชื่อแค่เสียงประกาศไร้สาระนั่น
‎จะไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอ
‎เรารบกวนคุณไปตลอดไม่ได้หรอกค่ะ ‎ต้องลองทำอะไรสักอย่าง
‎ขอบคุณสำหรับอาหาร ‎และของชิ้นนี้นะครับ
‎ขอให้พระเจ้าอวยพรคุณลุงนะครับ
‎ฉันนับถือศาสนาพุทธนะ
‎ถ้าชั้นหนึ่งปลอดภัย ‎ฉันจะขึ้นมารับนะคะ
‎อย่าพูดอะไรที่ทำไม่ได้ดีกว่า
‎ไม่รู้ทำไม
‎ตอนนี้เหมือนต้องบอกลากันมากกว่า
‎เขาว่ากันว่า ‎"แม้แต่ความมืดมิดที่มืดมนที่สุด
‎ก็ยังสลายไปด้วยแสง ‎ที่เลือนรางที่สุด"
‎คนที่พูดประโยคนั้นยังมีชีวิตอยู่ไหม
‎ไม่รู้สิคะ
‎ผม…
‎ขอไปด้วยได้ไหมครับ
‎สามคนดีกว่าสองคนอยู่แล้ว ‎ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‎ได้สิครับ
‎โอเค
‎ไปเถอะ
‎ไปให้หมดเลย ไปกันให้หมด
‎พี่ครับ ต้องกลับมาอีกนะ
‎ได้สิ
‎ขอบคุณที่ช่วยพวกเรานะคะ
‎ถ้างั้นเราออกไปกันเลยไหมครับ
‎ขอบคุณนะครับ
‎อยู่ดีๆ
‎ก็ได้เป็นผอ.โรงเรียนอนุบาลเฉยเลย
‎(วันที่ 18 สิงหาคม 2020 ‎ถูกขังวันที่สี่)
‎(ไม่เคยรู้สึกดีใจที่ได้ยินประกาศ ‎ของอะพาร์ตเมนต์เท่าวันนี้)
‎(ฉันอยากจะลงไปทันทีที่ได้ยินเขา)
‎(บอกว่าให้เรารีบลงไปที่ชั้นหนึ่ง)
‎(ฉันคิดว่าเราควรลงไปเพื่อยูรี)
‎น่าจะได้เวลาไปแล้วนะ
‎ยังหรอกค่ะ
‎ฉันตั้งใจด่าอยู่ในใจ ‎เพื่อให้คุณมีชีวิตยืนยาวอยู่ค่ะ
‎เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎ฉันหมายถึงที่นี่ ห้องเก่าๆ ที่สกปรก
‎และแคบเป็นรูหนูห้องนี้น่ะ
‎ห้องนี้น่าจะอายุน้อยกว่าคุณอีกนะคะ
‎อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วคะ
‎เดี๋ยวนะ
‎รอแป๊บ
‎ตั้งแต่ประกาศอิสรภาพหรือเปล่านะ
‎หรือตั้งแต่สงครามเกาหลีนะ
‎เมื่อกี้ยืดชีวิตตัวเองอีกแล้วนะคะ
‎เพราะเธอ ฉันคงไม่มีวันตายแล้วล่ะ
‎ทำอะไรอยู่เหรอคะ
‎เมื่อกี้ไม่ได้ยินเหรอ ‎เราต้องไปช่วยชั้นหนึ่งสิ
‎จะช่วยได้เหรอคะ
‎ระวังนะ
‎จะเศร้าใจแค่ไหนนะ
‎ถ้าฉันคิดว่า…
‎คิดว่าบมตายไป ฉันคง…
‎น่าจะต่างกันอยู่นิดหนึ่งนะ
‎ต่างกันตรงไหนคะ
‎มันเป็นเหมือนครอบครัวสำหรับฉันนะ
‎แต่ถึงยังไง
‎ก็คงไม่เหมือนหัวอกแม่ ‎ที่เสียลูกไปหรอก
‎พี่ก็ไม่มีลูกนี่คะ
‎พี่ก็ไม่เข้าใจเธอเหมือนกัน
‎- นั่นสิ ‎- ฉันก็รู้สึกแย่เหมือนกันนะ
‎ทั้งผอ. ‎ทั้งนักดับเพลิงผู้หญิงคนนั้น
‎คนนั้นทำไมเหรอ
‎ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอเคยอยู่ที่นี่ไง
‎ว่าที่สามีเธอตายแล้วค่ะ
‎จะแต่งงานกันมะรืนนี้แล้ว
‎ทำไมถึงตายล่ะ
‎ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
‎ไปทำท่าไหนถึงตายนะ
‎ดูเธอออกจะสงบเยือกเย็น ‎ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย
‎ว่าแต่ทำไมเธอถึงไม่มาสักที
‎ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรใช่ไหม
‎(สามี)
‎พี่คะ
‎จะเอาอะไรกับมือถือที่ใช้ไม่ได้ ‎ให้ตายสิ
‎นั่นสิครับ
‎ว่าแต่ยัยป้าคนนั้นรู้ได้ยังไง ‎ว่าลูกสาวกำลังมา
‎น่าทึ่งชะมัด
‎เธอโดนผีเข้าหรือเปล่าครับ
‎ผีเข้าอะไรล่ะ ยัยนั่นบ้าต่างหาก
‎น่าสงสารจริงๆ
‎ยังไงลูกพี่ก็ต้องระวัง ‎ไอ้คนที่ชื่ออีอึนฮยอกไว้นะครับ
‎จากที่เห็นเมื่อกี้ ‎มันดูไม่มีความเมตตาอะไรเลย
‎พูดอะไรของแก ‎เรารอดได้เพราะเด็กนั่นนะ
‎หมายความว่ายังไงครับ
‎ถ้าเด็กคนนั้นไม่ห้ามไว้
‎แกคงเละเหมือนทหารคนนั้นไปแล้ว
‎ลูกพี่ก็
‎ผมรู้สึกมั่นใจ ‎เพราะมีพี่เป็นผู้นำต่างหาก
‎ผู้นำบ้าบออะไร ฉันไม่เอาด้วยหรอก
‎เดี๋ยวสิพี่ ‎ไอ้แว่นนั่นไม่ไหวจริงๆ นะ
‎ผมดีใจที่คุณปลอดภัยนะครับ
‎รู้อยู่แล้วใช่ไหม
‎ว่ามีสัตว์ประหลาด
‎คุณอีกยอง
‎ฉันไม่เห็นคุณเลยเป็นห่วงแทบแย่
‎ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ
‎ประชาชนทุกท่าน ‎ตอนนี้ไม่ใช่การฝึกซ้อมครับ
‎(ข่าวด่วน)
‎ณ วันที่ 17 สิงหาคม 2020 ‎เวลา 24 นาฬิกา
‎สาธารณรัฐเกาหลีประกาศสภาวะฉุกเฉิน ‎ตามรัฐธรรมนูญมาตราที่ 77 วรรคหนึ่ง
‎และกฎหมายสถานการณ์ฉุกเฉิน ‎มาตราที่สอง วรรคสอง
‎โดยหน่วยทหารจะเป็นผู้ดูแล ‎ความเรียบร้อยและพลเรือนทั้งหมด
‎ภายใต้กฎอัยการศึก
‎ทางทหารได้ตรวจสอบแล้วว่า ‎มีประชาชนจำนวนมาก
‎กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด
‎ถึงแม้จะยังไม่มีสาเหตุที่แน่ชัด
‎แต่เราคาดการณ์ว่าเกี่ยวข้องกับ ‎ความโลภของมนุษย์ค่ะ
‎ไม่ได้ติดต่อทางลมหายใจหรือเลือด
‎ผู้ที่มีอุณหภูมิร่างกายต่ำ ‎เลือดกำเดาไหล หมดสติ
‎หูแว่ว ตาฝาด กรุณากักตัวเองทันที
‎สัตว์ประหลาดสามารถฟื้นฟูร่างกาย ‎และฟื้นขึ้นมาได้
‎แต่พวกมันไม่สามารถฟื้นฟูแผลฉีกขาด ‎หรืออาการบาดเจ็บ
‎ที่เกิดขึ้นก่อน ‎กลายร่างอย่างสมบูรณ์ได้
‎ดังนั้นจึงเป็นช่วงเวลาเดียวที่จะ ‎สามารถกำจัดสัตว์ประหลาดพวกนั้นได้
‎และเราเรียกเวลานั้น ‎ว่า "โกลเด้นไทม์" ค่ะ
‎หากจับสัตว์ประหลาดได้
‎กรุณาเผาพวกมันค่ะ
‎นี่เป็นเพียงวิธีเดียว ‎ที่ประชาชนทุกคนสามารถทำได้
‎ทางทหารมีความสามารถ ‎และความตั้งใจที่จะแก้ไขสถานการณ์นี้
‎ขอให้ทุกคนมีชีวิตรอด
‎โชคดีค่ะ
‎ได้แล้วนี่ไง เรียบร้อยแล้ว
‎ถ้าเราอดทน เดี๋ยวทหารก็มาช่วยนี่ไง
‎คิดไว้อยู่แล้วเชียว
‎เขาบอกให้เราหาทางรอด ‎ด้วยตัวเองต่างหากล่ะ
‎เขาว่าอย่างนั้นเหรอครับ
‎เป็นสัตว์ประหลาดเพราะโลภงั้นเหรอ
‎- เป็นไปได้เหรอ ‎- เห็นที่เลื้อยอยู่ข้างนอกแล้วนี่
‎เธอบอกให้เราอดทนไง
‎- ทนอะไรล่ะ ‎- ใช่ไหมครับ แบบนั้นใช่ไหม
‎หมายความว่าอย่างนั้นแหละ
‎- ประธานาธิบดีตายแล้ว ‎- เธอว่าแบบนั้นจริงเหรอครับ
‎- ใช่น่ะสิ ‎- เราจะอดทนได้ยังไงกัน
‎- อะไร ‎- เชื่อจริงๆ น่ะเหรอ
‎- เราก็เห็นกันหมด ‎- จ่ายหนี้มาเลยนะเว้ย
‎โธ่เอ๊ย
‎เดินลงไปเฉยๆ เลยเหรอครับ
‎เดินวนดูเผื่อมีของที่มีประโยชน์…
‎ของที่มีประโยชน์ที่สุดก็ชีวิตเราไงคะ
‎คนค่ะ
‎เห็นศพแล้วสบายใจจังครับ
‎ตัวยังอุ่นอยู่เลย
‎เพิ่งตายได้ไม่นานค่ะ
‎โอ้ พระเจ้า
‎ถ้าไม่ชอบก็ฝากคืนเจ้าของหน่อย
‎- นิสัยไม่ดีเลยนะครับ ‎- ใช่ ฉันนิสัยไม่ดี
‎ถ้าเลวแล้วจะรอด ‎เรื่องที่เลวกว่านี้ฉันก็ทำได้
‎นายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดแล้วนะ
‎ไปเถอะครับ
‎ห้ามตายสิ ตายทำไม
‎ทิ้งผมไว้คนเดียวได้ยังไง
‎อย่าตายนะ ได้โปรด ขอร้องล่ะ
‎(มุนฮยอนซุก ชาซูอา)
‎- ตายแล้วเหรอ ‎- เปล่า
‎ยังไม่ตาย
‎คิดว่าตายแล้วซะอีก
‎- รู้จักเหรอ ‎- เปล่า ไม่รู้จัก
‎อย่าเข้าไปใกล้
‎- ให้ผู้ติดเชื้ออยู่ตรงนี้ไม่ได้นะ ‎- ลากสัตว์ประหลาดตัวนี้ออกไป
‎พ่อ…
‎ร่วงลงมาจริงด้วยแฮะ
‎ที่ฉันบอกว่าห้ามตายที่นี่ ‎คือรวมในตึกนี้ด้วยนะ
‎ที่นี่คือ…
‎ที่ที่ทุกคนรวมตัวกันรอวันตายไงล่ะ
‎แล้วสองคนนั้นล่ะครับ
‎ปลอดภัยดี
‎แต่นิสัยนายก็คงไม่ได้ห่วยแตก ‎ขนาดนั้นสินะ
‎เป็นห่วงคนอื่น ‎ไม่ดูสภาพตัวเองเอาซะเลย
‎อะไรนะครับ
‎อีอึนยู
‎ปกติดีนี่
‎นายตกลงมาจากชั้นเก้า ‎และฟื้นหลังจากผ่านไปสามชั่วโมง
‎โกลเด้นไทม์ช่วยเอาไว้งั้นเหรอ
‎แปลกเนอะว่าไหม
‎แต่ก่อน "โกลเด้นไทม์" คือ ‎ช่วงสุดท้ายที่จะสามารถช่วยคนได้
‎แต่ตอนนี้กลายเป็น ‎ช่วงสุดท้ายที่จะฆ่าคนได้เฉยเลย
‎เป็นไงบ้าง
‎น่าจะโอเคอยู่ครับ
‎ค่อยยังชั่ว
‎ต่อจากนี้นายคงต้องลำบากแล้วล่ะ
‎มีอะไร
‎อะไร เรียกทำไม
‎- อะไรเหรอ ‎- รีบไปสิ
‎เสียสติไปแล้วหรือไง
‎ลากไอ้สัตว์ประหลาด ‎เข้ามาในนี้เนี่ยนะ
‎ลองกลายร่างดูสิ
‎เข้าใจหรือเปล่า ‎ไอ้สัตว์ประหลาดตัวน้อย
‎ผู้ใหญ่พูดก็ควรตอบสิวะ
‎ครับ
‎- ว่าไงนะครับ ‎- จะให้ทำอย่างนั้นได้ยังไงคะ
‎ฉันไม่คิดจะพลาดโกลเด้นไทม์หรอกนะ
‎- พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า… ‎- พระเยซูไม่เคย
‎ใช้ชีวิตอยู่บนโลกแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
‎เพื่อความปลอดภัยของทุกคนนะ
‎เอาล่ะ
‎อะไรน่ะ
‎ทุกคนหยิบกระดาษตรงนี้ไปคนละแผ่นครับ
‎คนที่คิดว่าเราควรไล่ ‎ชาฮยอนซูออกไป ให้เขียนวงกลม
‎ถ้าคิดว่าไม่ควร ให้กากบาท
‎แล้วเอากระดาษมาใส่ในกล่องนี้ครับ
‎ยังไงเขาก็โดนเนรเทศออกไปอยู่ดี ‎จะทำไปเพื่อ
‎แค่ยกมือก็พอแล้ว ฉันเห็นด้วย
‎เห็นด้วยๆ
‎ทำไมไม่ยกมือล่ะ
‎ฉันไม่เห็นด้วย
‎เด็กมัธยมปลายไม่เกี่ยว
‎เลือกประธานาธิบดีกันอยู่เหรอคะ
‎เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรด้วย
‎ยัยเด็กไม่มีสัมมาคารวะ
‎ผู้ใหญ่พูดต้องตอบว่า ‎"เข้าใจแล้วค่ะ" สิ
‎(เศษสวะอย่างแกเหมาะกับคำว่า ‎"ไปตายซะ" ที่สุด)
‎เมื่อกี้ด่าฉันใช่ไหม
‎ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเลย ‎กล้าดียังไงมาด่าฉัน
‎เปล่าสักหน่อย
‎"สุดยอด" ต่างหาก
‎(เศษสวะอย่างแกเหมาะกับคำว่า ‎"ไปตายซะ" ที่สุด)
‎เราต้องโหวตอย่างลับๆ ‎เพื่อความเป็นส่วนตัวของทุกคนครับ
‎อะไรนะ
‎เพราะอันที่จริง
‎นี่เป็นการร่วมกันฆ่าครับ
‎"ความเป็นส่วนตัว" งั้นเหรอ บ้านแกสิ
‎ฉันเห็นด้วย เห็นด้วย
‎ร่วมกันฆ่างั้นเหรอ
‎เราตัดสินใจเพื่อให้เราทุกคนรอดนะ
‎ไม่เห็นต้องคิดมากเลย
‎เฮ้ย ไม่ยกมือเหรอ
‎อะไร เอ่อ
‎รีบยกมือสิวะ นังเมียหน้าโง่
‎แต่เขาก็พูดถูกนะคะ
‎ในความเป็นจริง ไม่ให้ใครรู้ว่า ‎ใครเห็นด้วยบ้างน่าจะดีกว่าไหม
‎และการใช้การโหวตในประเทศ ‎ประชาธิปไตยก็เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว
‎รักประชาธิปไตยสินะ โลกมันพังหมดแล้ว
‎และการที่คุณเรียกภรรยาว่า ‎"นังเมีย" อะไรนั่น
‎หยุดพูดอะไรที่มันหยาบคาย ‎สักทีเถอะค่ะ
‎ฉันไม่ปลื้มมากเลยน่ะค่ะ
‎ยัยคนนี้นี่
‎- แกเป็นใครถึงมาสอด… ‎- พอเถอะค่ะ
‎(เห็นด้วย แปด)
‎(ไม่เห็นด้วย เจ็ด)
‎เห็นด้วยแปดคะแนน ‎ไม่เห็นด้วยเจ็ดคะแนน
‎ถ้าอีกสองใบ มีใบหนึ่งเห็นด้วย ‎ก็ได้ข้อสรุปแล้วครับ
‎ไม่เห็นด้วยตั้งเจ็ดคนเลยเหรอ
‎ทุกคนสติดีกันอยู่ไหมเนี่ย
‎ไม่เห็นด้วย
‎แปดต่อแปด
‎เวรเอ๊ย
‎เธอโหวตไม่เห็นด้วยเหรอ
‎เปล่า เปล่านะคะ
‎ไอ้พวกที่ปกป้องพวกเดียวกัน
‎ก็สมควรโดนไล่ออกไปด้วย
‎ไอ้ลุงคนนี้นี่
‎รอผลออกก่อนค่อยโมโหครับ
‎ทีนี้ใบสุดท้าย ‎ก็สำคัญขึ้นมาแล้วสินะครับ
‎บัตรเสีย
‎เป็นไปไม่ได้
‎เฮ้ย ไปเอาตัวไอ้เด็กนั่นมา
‎ผมเหรอครับ
‎ใช่น่ะสิ ต้องรีบกำจัดให้เร็วที่สุด
‎ชอบโหวตกันมากสินะ
‎บ้ากันไปหมดแล้วเหรอ
‎ลืมไปแล้วเหรอว่ามีคนตายไปน่ะ
‎ไม่ยอมรับผลที่ออกมาเหรอครับ
‎ว่าไงนะ "ร่วมกันฆ่า" งั้นเหรอ
‎คำว่า "ฆ่า" หมายถึงฆ่าคนต่างหาก
‎ไม่ใช่สัตว์ประหลาดซะหน่อย ‎คนต่างหากเล่า
‎ที่รัก
‎ฉันแค่…
‎ฉันแค่เหนื่อยน่ะ
‎- อย่าเข้ามาใกล้นะ ‎- อย่านะ
‎ฉันแค่เหนื่อย
‎ทำจิตใจให้เข้มแข็งครับ
‎อะไรนะ
‎ถ้าไม่อยากถูกสัตว์ประหลาดกลืนกิน
‎ไอ้เด็กเวรนี่
‎ผมมีสิทธิ์โหวตด้วยไหม
‎ถ้าผมหย่อนใบนี้ลงไป ‎ลุงคนนั้นก็จะออกไปกับผมใช่ไหมครับ
‎ถูกไหมครับ
‎ภายนอกเหมือนเด็กธรรมดาเลย
‎หล่อด้วย
‎ไม่เห็นที่เลือดไหลไม่หยุด ‎แต่ก็ไม่ตายเหรอ
‎คนเรามองแค่หน้าไม่รู้ใจหรอกครับ
‎ถ้าโดนยิงที่หัวก็ไม่ตายเหรอ
‎แล้วจะฆ่ายังไงล่ะ
‎- ฆ่าไม่ได้เหรอ ‎- พูดออกมาได้ยังไงกัน
‎เมื่อกี้วงกลมไปใช่ไหมคะ
‎- คนร่วมกันฆ่าอยู่ตรงนี้นี่เอง ‎- โธ่เอ๊ย
‎แล้วถ้ามันเป็นสัตว์ประหลาดขึ้นมาล่ะ
‎จะปล่อยไว้แบบนั้นเหรอครับ
‎ว่าแต่
‎ทำไมถึงเป็นแบบนั้นได้ล่ะครับ
‎เพราะไวรัสเหรอ
‎ก็บอกว่าเพราะรังสีไง
‎โธ่เว้ย ทำอย่างกับ ‎มีฉันดูทีวีอยู่คนเดียว
‎เขาบอกว่าไม่ใช่โรคติดต่อ ‎แต่เพราะความโลภ
‎อ๋อ ลุงเจ้าของร้านก็เลย ‎เป็นอย่างนั้น เพราะโลภมากนี่เอง
‎ถ้างั้นแล้วฮยอนซูล่ะ
‎มันโลภอะไรนัก
‎ลุงต้องระวังตัวแล้วล่ะ
‎เมื่อกี้เห็นโลภเรื่องกิน ‎เหมือนระเบิดลงเลย
‎- เพราะกัมมันตภาพรังสีไง ‎- รังสีเหรอ
‎เรากำลังถูกลงโทษค่ะ
‎บทลงโทษที่พระเจ้าให้กับมนุษย์
‎อือ เห็นด้วย
‎เท่าที่ฟังมา อันนี้ฟังขึ้นที่สุดเลย
‎เพราะพวกเราทุกคนเป็นมนุษย์
‎ไม่มีใครรู้สินะ…
‎ว่าต่อไปจะเป็นตาใคร
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมฉัน…
‎เลือดกำเดาไหล แถมยังหมดสติอีก
‎ผมว่าชัดเลยนะครับ
‎ไม่มีทาง
‎ทำไมเพิ่งมาเป็นเอาป่านนี้
‎ทำไม
‎ว่าแต่
‎นายฝืนมันอยู่เหรอ
‎ทำยังไงเหรอ
‎หือ
‎หน้าไม่อายเลยนะครับ
‎ฉันต้องรอดสิ ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่
‎ตั้งสติเอาไว้ครับ
‎ว่าไงนะ
‎ผมไม่มีอย่างอื่นจะบอกแล้วครับ
‎ดีแล้วล่ะ เป็นอะไรไป
‎พี่โดนซ้อมมาตลอดเลยนี่คะ
‎ทำไม ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
‎พี่ กลับมาโสดกำลังอินเทรนด์นะ
‎ชีวิตใหม่เริ่มแล้วจากนี้
‎ขอโทษนะคะ
‎ฉันไม่เห็นคุณซูอุงเลย
‎ตายจริง ยังไม่รู้เรื่องเหรอคะ
‎ลูกสาวผอ.
‎รอดกลับมาได้จริงๆ ค่ะ
‎ตอนที่คุณซูอุงออกไปช่วย…
‎เขาไปได้แค่ไม่กี่ก้าว
‎แล้วก็ซวก
‎เราโดนขังอยู่ที่นี่ห้ามไปไหนไงล่ะ
‎(ร้านเสริมสวยกรีนโฮม)
‎(สามี)
‎พี่คะ
‎นี่ค่ะ
‎คุณคงไม่ได้กินอะไรมาสักพักแล้ว
‎ขอบคุณนะคะ
‎กินแล้วเข้มแข็งไว้นะคะ
‎ขอโทษค่ะ ฉันเผลอน่ะ
‎กินเถอะค่ะ
‎ทำไมคะ
‎ทำไมคะ มันแปลกเหรอคะ
‎ก็โอเคนี่คะ
‎ท้องฉันไม่ค่อยดีน่ะค่ะ
‎สวยจังเลยนะคะ
‎มีรูปเยอะไหมคะ
‎ฉันมีแค่ไม่กี่รูป
‎เลยแอบเสียดายน่ะค่ะ
‎เขาเป็นคนดีค่ะ
‎จะคิดถึงใครก็ต้องมีพลังนะคะ
‎ชอบนักเหรอ
‎นี่ เลิกเล่นดนตรีแล้วไปเป็นตลกเถอะ
‎งั้นนายก็สอนหน่อยสิ
‎ก่อนอื่นเลย อย่าเกร็งตัว
‎แยกขาให้เท่าช่วงไหล่
‎มือสองข้างจับไม้ใกล้ๆ กัน
‎มองลูกบอลจนวินาทีสุดท้าย
‎เล่นบทคนดีเก่งจังแฮะ
‎ให้ของพวกนั้นแล้วบอกให้สู้ๆ ‎คนฟังคงมีกำลังใจขึ้นมาเป็นกองเลยล่ะ
‎ทำเพื่อให้ตัวเองสบายใจไม่ใช่เหรอ
‎เธอเป็นนังบ้าแถวนี้เหรอ
‎ได้สิ งั้นเป็นไปนะ นังบ้าน่ะ
‎ไม่ตายงั้นเหรอ
‎สวัสดีครับ
‎ไหนบอกว่าเจอกันใหม่ไง ไอ้เวร
‎เดี๋ยวก่อนครับ
‎เดี๋ยวก่อน ผมมีอะไรจะบอก
‎ผม…
‎ผมเหมือนจะเป็นสัตว์ประหลาดเลยครับ
‎ช่วยขังผมทีครับ
‎ลุงมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
‎ว่าแต่ได้ดูทีวีไหมคะ
‎เขาบอกว่าโรคนี้ไม่ติดต่อ
‎แต่ยังไงเราก็จบเห่แล้วล่ะ
‎เพราะโลกพังหมดแล้ว
‎ไอ้โรคจิตเอ๊ย
‎ดูยังไงก็เหมือนโดนซ้อมมามากกว่านะ
‎เขาขอให้เราขังเขาเองนะครับ
‎คนดีแบบนั้นไปทำท่าไหน…
‎ให้ตายเถอะ ถ้ารู้สึกไม่ดี ‎ก็เข้าไปด้วยกันเลยสิ
‎มีเหตุผลอื่นใช่ไหมครับ
‎โอ๊ย ตกใจหมด
‎อรุณสวัสดิ์
‎หิวใช่ไหม
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ทำไมล่ะ
‎เป็นสัตว์ประหลาดแล้วกินไม่ได้เหรอ
‎นายนอนหลับสบายจะตายไป
‎รู้สึกยังไงบ้างเหรอ
‎พลังเหลือล้นเลยใช่ไหม
‎ต้องทำยังไงถึงจะเป็นแบบนั้นได้
‎บอกมาสิ
‎บอกฉันมา
‎ฉันทำได้ดีจริงๆ นะ
‎ฉันต้องทำยังไง
‎อันนี้
‎ฉันพกติดตัวเอาไว้
‎(แฮปปี้ไทม์ ที่ตรวจการตั้งครรภ์)
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎ใครจะไปรู้ล่ะ
‎แค่เผื่อไว้
‎นะ
‎(แฮปปี้ไทม์ ที่ตรวจการตั้งครรภ์)
‎อาเมน
‎เสียงคุณใช่ไหมครับ
‎"อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่า ‎ชั้นหนึ่งปลอดภัย"
‎อะไรนะครับ
‎ผมฟังผิดไปเหรอครับ
‎โล่อันนั้น
‎ใครทำเหรอครับ
‎คุณลุงคะ
‎ว่าไง
‎คุณป้าเขา…
‎ไม่ออกมาจากห้องน้ำสักทีค่ะ
‎ปวดอึเหรอ
‎นานแค่ไหนแล้ว
‎หนึ่งชั่วโมงได้แล้วค่ะ
‎เข้าใจแล้ว หลบไปก่อนแป๊บหนึ่งนะ
‎(ต้นฉบับ SWEET HOME ‎โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
‎คำบรรยายโดย สุวาณี ท้วมประถม