‪รู้สึกอย่างไรที่ได้ทำภารกิจที่สถานีบัลแฮคะ
‪ไม่รู้สิคะ ฉันไม่แน่ใจเลย
‪ก็ดีค่ะ
‪แล้วขั้นตอนการฝึกล่ะคะ
‪ดีค่ะ
‪ไม่ลำบากเหรอคะ
‪ค่ะ
‪คุณติดต่อกับครอบครัวบ่อยไหมคะ
‪ฉันสบายใจเวลาอยู่คนเดียวมากกว่าค่ะ
‪(การบำบัดจิตครั้งที่ 5)
‪วันนี้คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ
‪ดีค่ะ
‪คุณคิดว่าจะรู้สึกเสียใจภายหลัง ‪ที่ได้มาร่วมภารกิจนี้ไหมคะ
‪ไม่ค่ะ
‪เวลาที่คุณรู้สึกลำบาก ‪คุณจะคิดถึงเรื่องอะไรเพื่อที่จะฝ่าฟันไปให้ได้คะ
‪ฉันไม่คิดถึงอะไรทั้งนั้นค่ะ
‪ครอบครัวของคุณล่ะคะ
‪พ่อแม่ฉันเสียไปตั้งแต่ฉันเด็กๆ
‪ส่วนพี่สาวฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ‪เมื่อห้าปีก่อนค่ะ
‪พี่สาวมีความหมายยังไงสำหรับคุณเหรอคะ
‪ไม่รู้สิคะ
‪ตอนเด็กๆ ฉันพึ่งพาเธอเยอะเลยค่ะ
‪(การบำบัดจิตครั้งที่ 10)
‪ทำไมพี่สาวคุณถึงจากไปคะ
‪ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
‪แต่เธอคงจะมีเหตุผลล่ะมั้งคะ
‪พี่สาวมีความหมายยังไงสำหรับคุณเหรอคะ
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอน 6 กุญแจแห่งการช่วยชีวิต)
‪(ซงวอนกยอง)
‪สภาพแคปซูลเป็นยังไงบ้างครับ
‪อุณหภูมิภายในไม่เสถียร ‪คงต้องรอดูไปก่อนค่ะ
‪คงต้องพยายามไม่แตะต้องเท่าที่จะทำได้
‪จนกว่าจะขนย้ายไปนอกสถานีวิจัยค่ะ
‪เมื่อกี้คุณคิดอะไรอยู่ ถึงทำแบบนั้นครับ
‪อะไรนะคะ
‪คิดว่าถ้าเอาน้ำดวงจันทร์ให้ ‪แล้วเธอจะไม่โจมตีเราเหรอครับ
‪ฉันแค่…
‪อยากให้เธอเห็นค่ะ
‪ว่าฉันจะไม่ทำร้ายเธอ
‪และฉันไม่คิดที่จะแย่งแคปซูลไปจากเธอ
‪ฉันเชื่อว่าเด็กคนนั้นก็คงรู้สึกค่ะ
‪ถ้าคุณทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย ‪จะเป็นภาระให้คนทั้งทีมได้นะครับ
‪คุณก็เห็นนี่คะ
‪ว่าน้ำดวงจันทร์ทำปฏิกิริยาอะไรกับเด็กคนนั้น
‪พวกเราทุกคนก็เห็นนี่คะ
‪ครับ แก้มของเธอเปิดออกแล้วปิดลงครับ
‪บาดแผลก็หายดีในชั่วพริบตาเลย
‪มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันครับ
‪ด็อกเตอร์ซงพอเดาได้ไหมครับว่า ‪ตัวตนเด็กคนนั้นคืออะไร
‪ฉันไม่รู้เลยค่ะ
‪แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจ
‪คือน้ำดวงจันทร์ไม่ทำให้เด็กคนนั้นตายค่ะ
‪เขาน่าจะไม่เป็นอะไรค่ะ
‪แผลไม่ลึกมากขนาดนั้นค่ะ
‪ว่าแต่เด็กคนนั้นคืออะไรกัน
‪ร่างกายเธอเปลี่ยนแปลง ‪เพราะน้ำดวงจันทร์เหรอ
‪ดูเหมือนว่าร่างกายของเด็กคนนั้น ‪จะปรับตัวเข้ากับน้ำดวงจันทร์ได้แล้วค่ะ
‪ปรับตัวเหรอครับ
‪ไม่ใช่แค่ปรับตัวธรรมดาๆ นะ
‪ดูจากความสามารถทางกายภาพ
‪และความเร็วในการฟื้นตัว ‪มันยิ่งกว่าการปรับตัวอีกค่ะ
‪บางทีเธออาจจะเกิดมาพร้อมแอนติบอดี
‪หรือไม่ก็อาจเป็นกรณีพิเศษ ‪ที่พันธุกรรมเกิดการเปลี่ยนแปลง
‪เนื่องด้วยปัจจัยทางสภาพแวดล้อมก็ได้ค่ะ
‪แต่ที่แน่นอนคือเธอเป็นอันตรายต่อพวกเราครับ
‪ก่อนอื่นเราควรรีบตรวจค้นอีกครั้ง ‪และจับตัวเธอ แม้จะต้องจับตายครับ
‪ไม่ค่ะ เราจะจับตายไม่ได้ค่ะ
‪ไม่สิ จะฆ่าเธอหรือทำอะไรก็ช่าง ‪เราควรรีบทำให้จบแล้วกลับบ้านกันนะครับ
‪จะฆ่าเธอไม่ได้ค่ะ
‪เด็กคนนั้นอาจเป็นกุญแจเดียว ‪ที่จะไขความลับของน้ำดวงจันทร์ได้นะคะ
‪เธออาจเป็นความหวัง ‪ของพวกเราทุกคนก็ได้ค่ะ
‪แต่ว่านี่มัน…
‪(ชีพจร)
‪มีไข้อยู่นิดหน่อยนะคะ
‪อาจเป็นเพราะยาปฏิชีวนะนี้ ‪ไม่ถูกกับร่างกายคุณก็ได้
‪แต่ที่นี่ไม่เหลือยาพอใช้ได้เลย ‪ฉันจะลองไปหาที่ห้องวิจัยอื่นดูนะคะ
‪มันน่าจะมียาไว้ใช้ฉุกเฉินอยู่
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ครับ ผมไม่เป็นไรครับ
‪ขอโทษนะครับ ที่ทำให้คุณเป็นห่วง
‪ไม่ต้องสนใจภารกิจแล้วรักษาตัวก่อนเถอะ
‪(ทำภารกิจให้สำเร็จแล้วไปที่จุดนัดพบ ‪กำจัดพยานทุกคนด้วย)
‪(ทางเข้าปลอดภัยสำหรับหน่วยกำลังเสริม)
‪ครับ กัปตันฮัน
‪ผมได้ยินว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี
‪ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
‪ผมมีเรื่องจะถามคุณหน่อยครับ
‪คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่าครับ
‪ครับ นี่เป็นช่องเข้ารหัสครับ ‪พูดมาได้เลยครับ
‪คุณรู้ลำดับเหตุการณ์นี้มากน้อยแค่ไหนครับ
‪ผอ.ชเวเป็นผู้ตัดสินใจปิดสถานีวิจัยบัลแฮครับ
‪และมีคนที่ไม่เข้าใจการตัดสินใจนั้นด้วยครับ
‪แล้วหัวหน้าหน่วยคิมล่ะครับ
‪มีความจริงอะไรเกี่ยวกับสถานีบัลแฮ ‪ที่ผมควรจะรู้ไหมครับ
‪คนที่อยู่ที่สถานีบัลแฮตอนนี้
‪คือกัปตันฮันเองนี่ครับ
‪อะไรนะครับ
‪ลองไปคุยกับด็อกเตอร์ซงดูนะครับ
‪ความจริงอยู่ที่นั่น
‪ไม่ได้อยู่ที่นี่ครับ
‪(ศูนย์การแพทย์แห่งชาติที่สาม)
‪อุณหภูมิภายนอกขณะนี้คือ 23 องศาเซลเซียส ‪ค่าความชื้น 36 เปอร์เซ็นต์
‪- คุณภาพอากาศอยู่ที่ระดับสี่ ‪- คุณหมอครับ
‪- ฮาจินหายตัวไปเหรอครับ ‪- อ้อ
‪เราเพิ่งเจอตัวเธอเมื่อสักครู่ค่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอครับ
‪ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ
‪เธอคงจะฝันร้ายล่ะมั้งคะ
‪เธอร้องเรียกหาพ่ออยู่ตลอดและเพิ่งจะหลับไปค่ะ
‪หยุดนะ
‪บอกให้หยุด
‪หยุด
‪บอกให้หยุด ไม่ได้ยินเหรอ
‪ถอยออกไปด้วยครับ
‪นี่เป็นคำเตือนครับ กลับไปประจำที่เดิมด้วยครับ
‪ถ้าพวกคุณไม่กลับไป เราจะทำการยิงนะครับ
‪ถอยออกไปด้วยครับ
‪แม่คะ
‪นึกถึงตอนที่ไปสระว่ายน้ำเมื่อก่อนเลย
‪ไถลสไลเดอร์ลงไป แล้วดำดิ่งลงไปในน้ำ
‪มันสนุกสุดเหวี่ยงไปเลย
‪ว่าไหมครับ
‪หัวหน้าทีมก็เคยไปใช่ไหมครับ
‪ถ้าภารกิจนี้สำเร็จ
‪ก็อาจจะมีสระว่ายน้ำอีกครั้งหรือเปล่า
‪(บัลแฮ)
‪เราจะล่อเธอมาข้างนอกแล้วจับเป็น
‪แผนที่อุโมงค์ระบายอากาศ
‪แสดงอุโมงค์ไอเอ็นพี 07
‪อุโมงค์ไอเอ็นพี 07 ‪จะเชื่อมต่อยาวไปทั่วสถานี
‪ถ้าเราหลอกล่อเธอออกมา ‪ด้วยแคปซูลน้ำดวงจันทร์
‪และตรงนี้ที่เป็นจุดตัดทางแยก ‪ของอุโมงค์ไอเอ็นพี 07
‪ถ้าเราปิดกั้นตรงนี้
‪สุดท้ายเธอก็ต้องออกมาทางช่องระบายอากาศ ‪ตรงโถงทางเดินห้องเครื่องกล
‪แล้วตอนนั้นเราก็ปิดประตูกั้นทั้งสองด้าน
‪เหมือนไล่ล่ากระต่ายเหรอ
‪ไล่ล่าเธอไปทางเดียวและขังเธอไว้ ‪แต่ปัญหาก็คือ
‪เจ้ากระต่ายนั่น
‪สามารถฉีกเนื้อคนได้ง่ายๆ นะครับ
‪ใช่แล้วครับ
‪ถึงเราจะโชคดี ขังเธอไว้ที่กลางทางเดินได้
‪แต่มันยังอันตรายเกินไป ‪ที่จะปราบและจับเป็นเป้าหมายได้ครับ
‪เราถึงได้ต้องการด็อกเตอร์ซงครับ
‪เราต้องเปลี่ยนแผนครับ
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪ผมคิดว่าผมเจอบางอย่าง
‪ที่สำคัญมากกับการวิจัย
‪ถ้าคุณได้ตัวอย่างมาก็เพียงพอแล้ว
‪กำจัดอุปสรรคทั้งหมดแล้วมาที่ประตูเจ็ด
‪ถ้าคุณได้เห็นด้วยตัวคุณเอง
‪คุณจะคิดต่างออกไป
‪กัปตัน
‪จะใช้ปืนไม่ได้ค่ะ
‪จนกว่าฉันจะทำให้เด็กคนนั้นสงบลงได้
‪ได้โปรดอย่ากระตุ้นเธอนะคะ
‪ผมจะตัดสินใจเมื่ออยู่หน้างานครับ
‪(น้ำ)
‪ดูเหมือนในองค์การการบิน
‪จะมีคนที่คัดค้านการนำน้ำดวงจันทร์ ‪ไปยังโลกด้วยครับ
‪เพราะถ้าเอาสาร ‪ที่ยังพิสูจน์ความปลอดภัยไม่ได้ไปยังโลก
‪ก็อาจทำให้ทุกคนเป็นอันตรายได้ไงคะ
‪แต่ว่าผอ.ชเวและพวกคนที่อยู่เบื้องบน
‪คงพิจารณาว่าสิ่งสำคัญกว่าคือ
‪การไม่ให้น้ำดวงจันทร์ที่เป็นทรัพยากรของชาติ ‪ถูกประเทศอื่นแย่งไปครับ
‪แม้จะรู้ว่าน้ำดวงจันทร์นั่น ‪คร่าชีวิตเจ้าหน้าที่ของสถานีทุกคนน่ะเหรอคะ
‪เพราะมีเหตุผลพอที่จะเสี่ยงไงครับ
‪ฉันคิดว่า…
‪พี่สาวฉันเป็นคนลบข้อมูลการวิจัยค่ะ
‪พี่ฉันอาจจะไม่อยาก ‪ให้มีใครเจอน้ำดวงจันทร์ก็ได้ค่ะ
‪แล้วทำไมเธอถึงส่งข้อความนั้น ‪ให้ด็อกเตอร์ซงล่ะครับ
‪เธออาจจะคิดว่า
‪สุดท้ายแล้วก็ต้องมีใครสักคนมาทำงานนี้แทน
‪ถึงได้เรียกด็อกเตอร์ซงมาที่นี่หรือเปล่าครับ
‪ฉันไม่รู้เลยค่ะ
‪เมื่อฉันค้นพบความจริงทั้งหมดแล้ว
‪ฉันควรจะทำยังไง
‪ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะ
‪วิทยุสื่อสาร วิทยุสื่อสารฉัน
‪วางปืนลง
‪คุณทำแบบนี้ทำไม
‪วางปืนลง!
‪ด็อกเตอร์ซง พร้อมไหมครับ
‪ค่ะ
‪ประจำที่
‪ครับ รับทราบครับ
‪เตรียมพร้อมกันเถอะ
‪ผู้กองรยู ได้ยินไหม
‪ผู้กองรยู คุณอยู่ที่ไหนคะ
‪ผู้กองรยู
‪หมอฮง เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ
‪คือว่าตอนนี้ผู้กองรยูกับอีทูหายตัวไปค่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาหายไปไหนค่ะ
‪หมายความว่ายังไงครับ ‪ที่ว่าหายไปทั้งสองคน
‪อีทูได้สติแล้วเหรอครับ
‪ไม่ค่ะ เขายังไม่ได้สติ
‪แต่ถึงเขาจะได้สติขึ้นมา ก็ไม่น่าจะขยับตัวได้ค่ะ
‪เข้าใจแล้วครับ รอก่อนนะครับ
‪- ถ้าสถานการณ์ฝั่งนี้เรียบร้อย… ‪- กัปตัน
‪เธอมาแล้วค่ะ
‪(ยาสลบ หนึ่งช็อต)
‪ตอนนี้แหละ
‪ด็อกเตอร์ซง ออกมาครับ
‪ไม่นะ
‪ไม่ได้
‪อย่าขยับสิ
‪เธอจะเจ็บมากกว่าเดิมนะ
‪(ลูน่า073)
‪ลูน่าเหรอ
‪ลูน่า 073 เหรอ
‪นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับเด็กคนนี้แล้วครับ
‪ด็อกเตอร์ซง…
‪เป็นอะไรไหม
‪เราจับเธอได้แล้ว หมอฮง
‪ในที่สุดก็จับสัตว์ประหลาดนั่นได้แล้ว
‪ว่าไงนะ จับได้แล้วเหรอ
‪อือ
‪ว่าแต่อีทูกับผู้กองรยูอยู่ที่นั่นด้วยไหม
‪ค่อยยังชั่วหน่อย
‪เราจะได้กลับบ้านกันแล้ว
‪อือ เข้าใจแล้ว
‪ฉันถามว่าอีทูกับผู้กองรยูอยู่ที่นั่นไหม ‪ไม่อยู่เหรอ
‪ไม่อยู่ ผมถึงกำลังไปทางนั้นอยู่นี่ไง
‪ไม่ต้องๆ ไม่ต้องมาที่นี่
‪นายไปที่ห้องควบคุมแล้วตามหาตำแหน่งพวกเขาที
‪ฉันจะอยู่ที่นี่เอง
‪เผื่อว่าพวกเขาจะกลับมา
‪เข้าใจแล้วๆ โอเค
‪กัปตันครับ
‪ทุกคนไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‪ผมจะเตรียมเคลื่อนย้ายเธอนะครับ
‪รักษาเธอก่อนเถอะ
‪เราต้องส่งมอบตัวเธอ ‪ทันทีที่กำลังเสริมมาถึงไหมคะ
‪พวกเขาจะพาตัวเด็กคนนี้ไปที่โลกนี่คะ
‪หลังจากนั้นเธอจะเป็นยังไง จะถูกพาไปที่ไหน
‪คุณพอทราบบ้างไหมคะ
‪(ปิดพื้นที่)
‪ทำการปิดพื้นที่
‪ทำการปิดพื้นที่ห้องเครื่องกล
‪ด็อกเตอร์ซง ไม่ได้ครับ
‪เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪นี่มันอะไรกัน
‪ต้องทำยังไงเนี่ย
‪บ้าเอ๊ย
‪(พื้นที่อันตราย)
‪ด็อกเตอร์ซง
‪ด็อกเตอร์ซง…
‪ทำการปิดพื้นที่
‪- เจ้าหน้าที่ทุกคนโปรดออกจากห้องเครื่องกล ‪- กัปตัน
‪- เราต้องไปแล้วครับ ‪- ทำการปิดพื้นที่ เจ้าหน้าที่ทุกคน
‪- ทางนี้ครับ ‪- โปรดออกจากห้องเครื่องกล
‪ทำการปิดพื้นที่ห้องวิจัยหลัก
‪เจ้าหน้าที่ทุกคนโปรดออกจากห้องวิจัยหลัก
‪ทำการปิดพื้นที่ห้องวิจัยหลัก
‪เจ้าหน้าที่ทุกคนโปรดออกจากห้องวิจัยหลัก
‪ทำการปิดพื้นที่ห้องวิจัยหลัก
‪เจ้าหน้าที่ทุกคนโปรดออกจากห้องวิจัยหลัก
‪กัปตันคะ
‪กัปตัน
‪คือว่าตอนนี้…
‪ห้องวิจัยหลักถูกปิดค่ะ
‪ประตูเหล็กปิดลงมาค่ะ ‪เกิดอะไรขึ้นคะ ทุกคนเป็นอะไรไหมคะ
‪เรากำลังตรวจสอบอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นครับ
‪คิมซอน นายอยู่ที่ไหน
‪ผมหนีออกมาได้ทันพอดีครับ
‪ตอนนี้กำลังไปที่ห้องควบคุมครับ
‪ตรวจสอบระบบทันทีที่ไปถึง ‪แล้วเช็กตำแหน่งที่อยู่ของสมาชิกในทีมด้วย
‪ครับ รับทราบครับ
‪กัปตัน
‪ได้ยินฉันไหมคะ กัปตัน
‪ทำการปิดพื้นที่สำเร็จ
‪เปิดไม่ได้เลยครับ
‪กัปตันครับ เหมือนจะไม่ได้ถูกปิดทั้งสถานีวิจัย
‪แต่ปิดแค่บางส่วนครับ
‪หมอฮง คุณเจอตัวอีทูกับแทซอกไหมครับ
‪ไม่ค่ะ ฉันยังติดต่อพวกเขาไม่ได้เลยค่ะ
‪ก่อนอื่น
‪ฉันจะเก็บน้ำดวงจันทร์ ‪และหาวิธีออกไปจากที่นี่ดูค่ะ
‪พวกเขาน่าจะยังอยู่ในอุโมงค์ระบายอากาศครับ
‪นี่เป็นอุโมงค์เอพีโฟร์ ‪ที่เชื่อมต่อกับด้านนอกสถานีวิจัย
‪เราจะเจออุโมงค์ที่ด็อกเตอร์ซงอยู่ ‪ที่จุดตัดทางแยกที่สองครับ
‪รยูแทซอก
‪เขาอาสามาเข้าร่วมภารกิจนี้ใช่ไหม
‪ครับ ตรวจสอบแล้วว่าเป็นแบบนั้นครับ
‪แค่มาให้ตรงเวลา ไม่ต้องห่วงที่เหลือ
‪(ปิดพื้นที่)
‪(ห้องควบคุมส่วนกลาง ‪ห้องพยาบาล)
‪(ห้องพักผ่อนนักวิจัย)
‪เธอไปอยู่ที่ไหนนะ
‪เธอ…
‪รอฉันอยู่เหรอ
‪(เปิดที่นี่)
‪เธอเป็นอะไรไหม
‪ไม่เจ็บขาเหรอ
‪เธอ…
‪อาศัยอยู่ที่นี่เหรอ
‪นี่…
‪อยากลองกินนี่ดูไหม
‪เอ้านี่
‪ไม่ๆ
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪อ้อ
‪(ซงวอนกยอง)
‪(ตัวละคร สถานที่ องค์กร ชื่อ ‪เหตุการณ์ต่างๆ เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪(หากคล้ายคลึงกับเรื่องจริง ‪เป็นเพียงความบังเอิญ)
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน