Hooch, opowiedzmy, co się działo.
To poważne zadanie. Będą dwie ekipy.
Drużyna A w ratuszu, w centrum wydarzeń.
Czyli Zespół T, ekipa w rogu.
Drużyna B, czyli Baxter, X i psiarz w hotelu.
Czemu jesteśmy Drużyną B?
Teraz my tu rozkazujemy.
Agenci z biura szeryfa są w ratuszu, gdzie spodziewają się ataku.
Na szczęście zostawiłem Turnera i psa w hotelu.
Nadal nie jestem pewien, jak go szkolić.
- Może potrzeba ci zabawy. - Jakiej?
Co robisz dla rozrywki?
- Biegam. - Ja też.
Może pobiegamy w czwartek.
Wiesz już może coś o tych aktach taty?
Valley Road. To tu znaleźli tatę po zawale.
Stary zegarek taty.
Hooch wyczuł złą energię. Nie czujesz?
Może.
Super, że też biegasz.
Tak, uwielbiam to.
Zawsze zaczynasz o piątej rano?
Pewnie. To daje kopa na cały dzień.
- No tak. - Wszyscy jeszcze śpią.
Głuptasy. Kto by chciał spać o tej porze.
Cisza pomaga myśleć.
- Dajesz radę. - Dzięki.
Ty też. Super ci idzie.
Może przerwa? Hooch się zziajał.
Racja.
Chciałem cię o coś spytać.
W kwestii Hoocha.
Śmiało. Słucham.
Trochę go poznałaś i mówisz, że ma potencjał.
Ogromny.
Jest inteligentny i pełen energii.
Dokazuje. Wielki potencjał.
Potencjał do czego?
Jessica przechodzi do biura, ja muszę pokazać się z dobrej strony,
a Hooch ma potencjał głównie do kompromitowania mnie.
Ma świetny węch.
Tropił tego zaginionego świadka.
Może to jest dobry punkt wyjścia.
No dobra.
Słyszałeś? Użyj tego nosa do czegoś innego niż węszenie za żarciem.
Może wrócimy uberem?
- Dobra. - Chyba ma kolkę.
Naprawdę?
Jakieś półtora kilometra stąd jest postój.
- O, super. - No, idealnie.
Jeszcze półtora. Cudnie.
TURNER I HOOCH
Ostatni temat.
Nie wiem, gdzie to pomieści,
ale mam kolejną zdobycz dla naszego agenta.
Nagroda od stanu Kalifornia dla Trenta Havelocka
za wzorową służbę.
Zapraszamy, Trent.
Znowu Trent?
- Gratuluję. - Dzięki.
A gdzie nagroda za najwięcej zezłomowanych radiowozów?
Zazdrość piękności szkodzi.
Hooch, nie!
Co ty wyrabiasz?
Wszystko pod kontrolą.
Może na tym zakończmy.
Trent, zbierz swój zespół. Mamy informacje od ATF.
Słodziak.
Proszę, nie zachęcaj go.
Jeden przetrwał.
- Gdyby można było wyjść za pączka… - O tym teraz myślisz?
Trent zgarnął nagrodę za naszą robotę.
Pupilek dostał błyskotkę. Kto by się przejmował.
Sama każesz mi szukać nowego partnera,
bo szef przenosi cię do biura.
U Trenta sukces goni sukces.
Nie miałam na myśli Trenta.
Raczej Andy’ego czy Jennę.
No albo Xaviera.
Xaviera?
Nie wiem nawet, czy jest Ziemianinem.
Sama widzisz, że Zespół T
ma chody u szefa. Dostają dobre przydziały, a ja…
Scott, zaufaj mi.
Hooch jest sto razy lepszym partnerem.
Możesz na niego liczyć, nie dba o sławę
i ma świetnego nosa do pączków.
Matthew, chodź trochę posprzątamy.
Wujek Scott zaraz tu będzie.
Znowu?
Chyba trzeba mu pomóc z Hoochem.
- Podołasz wyzwaniu? - No pewnie.
Cieszę się.
Cześć wszystkim.
- Czołem. - Już jest!
- Cześć. - Hooch!
Wujek też przyszedł.
Mogę zabrać Hoocha do pokoju?
Tak, i może tam zostać.
Pobawimy się w agentów.
Ty będziesz sobą, a ja – wujkiem. Będziemy ścigać bandytę.
Albo bandytkę. Kobieta też może być przestępcą.
Cześć.
Wybacz, że cię wykorzystam,
ale Matthew ma za zadanie zbudować wulkan.
Nie mam o tym pojęcia. Nam pomagał tata.
- OK, pomogę. - Dzięki.
Może użyjmy szarej farby do lawiny piroklastycznej.
To chyba zbędne.
Matthew jest na etapie
„wulkan to góra, która zieje ogniem”.
Dobrze się czujesz?
Ciężki dzień.
I nie ma widoków na lżejsze.
Jessicę przenoszą do biura przed porodem.
Tracę dwunożnego partnera.
To szef przydziela zadania,
a jeśli nie należysz do jego ulubieńców, to jesteś mną.
Będzie dobrze.
Całe życie się do tego przygotowujesz.
Chyba gotowe. Jak myślisz?
Mnie się podoba.
- Pójdę po rzeczy do lawy. - Dobry plan.
Lawa!
Dawaj, Matt. Lawa, lawa!
A ty co?
Czemu ciągle to robię?
- Masz. - Dziękuję.
Przepuściłem tych przestępców z akt taty
przez nasz system.
Tak? Świetnie.
Pokażę ci, ale nie nakręcaj się. Niewiele znalazłem.
TAJNE
Sprawdziłem ich w bazie danych. Nieciekawa gromadka.
Szef gangu z Modesto, handlarz narkotyków z południa.
Ale nie mają ze sobą powiązań.
A większość nie ma nic wspólnego z Cypress Beach.
Większość?
Tego gościa przymknął tata.
Lokalna płotka, Wyatt Tolliver.
Ciekawe. Może to nasz punkt zaczepienia.
Tylko do czego? Na razie to przypadkowe akta.
- Wcale nie. - Niepowiązane.
Tata ułożył je razem. Spiął ze sobą.
Wiem, że to dziwne,
ale pamiętajmy, że tata nie był specem od dużych śledztw.
O czym ty mówisz?
Rozwiązał największą sprawę w historii miasta.
Tak, jedyną taką w swoim dorobku.
Hooch pokonał wulkan!
- Co ty robisz? - Ale to był czad.
Hooch był wielkim lawowym potworem.
O mój… Hooch!
Wracaj tu!
Co się tam dzieje?
To ta sprawa, w którą szef włączył Trenta.
Pościg za jakąś złodziejką klejnotów. Kristą jakąś tam.
Kristą St. Jean?
Coś w tym stylu.
Mówisz poważnie? Jest w naszym rejonie?
Chodźmy do Trenta.
Nie ma opcji.
Mój zegar tyka.
Myślisz, że ostatnie dni w terenie spędzę z Trentem?
Zapomnij.
Jest poszukiwana od zawsze.
Już przed egzaminami miałem na tablicy jej list gończy.
Na jakiej tablicy?
Z celami życiowymi.
Taka sprawa może mnie ustawić.
Prędzej Trenta.
Tak to działa.
Taka okazja dwa razy się nie zdarza.
Przyskrzynię ją i dostanę nowego partnera.
Tak zrobię. Pogadam z nim. Mam iść?
- Nie. - Idę do niego.
Nie słuchasz. Właśnie cię zniechęcam.
Co?
Ostrzegałam.
Oto i ona.
Krista St. Jean.
Ładna buzia, groźna kryminalistka.
Trzyma z ekipą byłych żołnierzy.
Wyczyściła kilkunastu jubilerów.
Chcą ją posadzić za broń.
Wyśledziliśmy ją w centrum, w hotelu Axiom.
To nagranie z recepcji. Wymeldowała się 45 minut temu.
Na tej samej ulicy odbędą się targi jubilerskie,
największe na Zachodnim Wybrzeżu.
Za dwa dni.
Naszym zdaniem sonduje teren.
To nie przelewki.
Zawsze się wymykała,
ale Zespół T ją przyskrzyni.
- No raczej. - Się wie.
- Jedziemy do centrum. - Bądźcie czujni.
Może mógłbym pomóc.
Śledziłem tę sprawę.
Dzięki za chęci, nowy, mam już drużynę marzeń.
Ale nie masz psa tropiącego.
Hooch wyśledzi Kristę po zapachu.
Ma to sens.
Pies wytropił nam świadka.
Wyjął mi pan to z ust.
Bierzemy psa.
To co, GRDB?
Gotów ruszać do…
- Biegu? - Niby dokąd?
- Nie wiem. - Bez sensu.
Coś pomieszałem.
Po prostu chodź.
Dzięki.
Wyluzuj przy Zespole T, dobra?
To agenci tacy jak my.
Jak ja, bo ty jesteś psem. Sam rozumiesz.
Mamy szansę im zaimponować.
To wielki dzień.
Macie jakiś czat grupowy czy…
Dobra, słuchajcie.
To poszewka z pokoju Kristy.
Z jej zapachem.
Nasz cel stał tutaj ledwie godzinę temu.
- To coś ją wywęszy? - O ile jest w pobliżu.
Przekonajmy się.
No, kolego.
Wystarczy. Gotowy?
No dobrze.
Nie spiesz się.
Musi to sobie przetworzyć. No i już.
Tam jest hala targowa. Wszyscy za psem!
Dobrze ci idzie. Zrób swoje.
W czubie ma czy co? Co to za slalom?
To część procesu tropienia. Chyba coś wywęszył.
To rejon targów.
Chyba Krista faktycznie badała teren.
Zespół T zawsze jest o krok z przodu.
Pies daje radę.
Musimy ci nadać znak wywoławczy.
„Pies Plus”, bo jesteś pies z psem.
Albo „Zwierz”. Tak się zwiesz?
„Zwierz”, mianowany.
Tak trzymaj, Hooch.
No, kolego.
Co tu się odbywa, Zwierz?
- To normalne. - A nie wygląda.
Trzeba mu przypomnieć zapach.
No, Hooch, tropimy, pamiętasz?
- Wiesz, jak to obsługiwać, czy nie? - Chwila.
Nie czas na drapanie.
No nie rób mi tego.
Dawaj, znajdziesz ją.
Ścigaj, Hooch. Trop ją.
No dalej.
Podjął trop. Idziemy.
- O to chodzi, Hooch. - Grupa operacyjna, jesteśmy.
Minęliśmy halę. Co Krista miałaby tu robić?
Nie wiem, ale przyspiesza.
Może zgarniemy całą jej ekipę.
- Szybko! - Ruchy!
Tutaj!
- W środku? - Co to za miejsce?
Marcus, zabezpiecz tyły.
- Zoologiczny? - Może tu była.
Krista St. Jean, największa w kraju złodziejka,
wpadła po karmę?
Dwunastu agentów, cztery SUV-y i grupa operacyjna
ujęli piszczącą zabawkę.
Brawo, nowy.
Martwy trop. Wracamy.
Zapłaci pan za to?
Pogryzione, zakupione.
Poproszę 28 dolarów.
Że ile?
Dwadzieścia osiem!
St. Jean minęła skrzyżowanie
obok miejsca, gdzie pies zatrzymał się na głaskanie.
Była tak blisko.
I co nam z tego?
To moja wina.
Po co brałem na akcję kogoś tak niedoświadczonego?
A tak mocno cisnąłem Hoocha.
Nie zasłaniaj się nim. Za niecelny strzał nie winię broni.
- Racja. - Słuchaj.
W Zespole T nie zrzucamy na nikogo winy.
- Dobra. - Nawaliłeś? Tak. Śmieją się z ciebie?
- Chyba nie… - Tak, śmieją się.
- Oczywiście. - Ale porażka to most do…
- Terabithii? - Co?
Nic, przepraszam.
Tak, muszę zbudować most do sukcesu.
- Otóż to. - Przyjąłem.
Na tym polega praca zespołowa.
Bo kim jesteśmy bez zespołu?
Odludkami. Jak Xavier.
On się po ciemku ubiera?
No nieważne.
Nauczysz się.
- Dzięki. - Spoko.
Idź już sobie.
To wszystko. Skończyliśmy.
Hej, Turner.
Podrapiesz mnie po brzuchu?
Śmieszne. Mocny tekst.
Drapanko!
Wkradłeś się już w łaski prymusów?
Masz wstęp do wspólnej szatni?
Jess, byliśmy o przecznicę od Kristy.
Przynajmniej Hooch ma nową zabawkę.
Co to w ogóle jest? Jakiś śledź?
Chyba tak.
POSZUKIWANA
Przestań wreszcie. Próbuję się skupić.
Nie możemy drugi raz nawalić.
Wystarczy.
Koniec z piszczeniem. Dość!
Zabieram to.
Nie dajesz mi wyb…
Zamkniesz się wreszcie?
Proszę cię, przestań.
Błagam z głębi serca.
Zlituj się.
Wymiana.
Co byś chciał?
Może poduszkę? Wcześniej ci smakowała.
No dobra, podbijam ofertę.
Chcesz Konisława? Fajowy, co nie? No to nie.
Skarpetki w romby!
Po 22 $ za parę. Nieźle, co?
Nie chcesz?
Zrywam negocjacje.
Mam to gdzieś! Szczekaj sobie!
Pani Mandelbaum,
przepraszam za to szczekanie.
Wiem, że jest późno.
Dobranoc.
Ośrodek Szkolenia Psów
Wydawało się, że wie, co robi. Był skupiony.
Szkoda, że na zakupach.
Trent uważa, że to ja nawaliłem.
Bo trochę tak było. Dwa razy.
Kiedy pobiegł prosto.
Psy tak nie tropią.
Myślałem, że biegnie do celu.
No właśnie.
Pies tropiący nie biegnie do celu.
Cały czas go szuka.
To co miałem zrobić? Drapałem go po brzuchu.
Dopingowałem.
To kolejny błąd.
Psy szukają w nas wskazówek.
Chciałeś pościgu i Hooch dał ci pościg.
Chciał, żebyś był zadowolony.
Tymczasem jestem niezadowolony.
Dostaję szansę na pracę z Trentem,
a Hoocha obchodzi tylko piszcząca ryba.
Pisk, pisk, pisk.
Bez przerwy. Doprowadza mnie to do szału.
Mam pomysł.
Curtis.
Hej.
Możesz na sekundę?
Dosłownie na sekundę?
Za siedem minut muszę nakarmić psy.
Zdążysz. Obiecuję.
Poznaj Scotta. Agenta federalnego.
A to jest Hooch.
Curtis to mój brat.
- Pomaga w szkoleniach. - Super.
Miło mi.
Curtis jest autystą.
A ty jesteś neurotypowy.
- W porządku, widzę to. - Dzięki.
Daj czapkę. Pobawimy się w chowanego.
Powodzenia, Hooch.
- Oddał ci rybę? - No.
Znajdź Curtisa, Hooch!
Gdzie on się schował?
Widzisz, jak kluczy?
Porusza się w obrębie stożka zapachowego.
Receptory węchowe psa pozwalają mu znaleźć hot doga na targu rybnym.
Problemem nie jest nos Hoocha.
Trzeba wiedzieć, co nam mówi.
No dobra.
Chyba stracił trop.
Właśnie. Tak to działa.
Teraz musisz go delikatnie naprowadzić.
Nie ponaglaj, nie sugeruj kierunku.
Bez spiny, Hooch.
Rób, co uważasz. Mamy czas.
Widzisz?
Znalazłeś mnie.
Trzeba mu pozwolić działać.
Brawo, Hooch.
Minuta i 17 sekund.
Widzisz, dobry w tym jest.
- A właściciel też daje radę. - Dziękuję.
Dobry pies.
Trent, poczekaj. To ja, Zwierz
Pomyślimy jeszcze nad tą ksywką.
Może „Piszczek”?
Ach, dobra.
Za twoją radą skonsultowałem się z ekspertką od psów.
Następnym razem będziemy gotowi.
Jeśli będzie następny raz.
Krista będzie chciała zrealizować swój plan.
W Bostonie szykowała skok kilka miesięcy.
Miała cztery podejścia.
Nieźle, panie Wikipedia.
To nie koniec. Pokażę ci coś.
- Proszę. - Krista nigdy nie wpadła.
Ale pół roku temu agent ATF był blisko.
Gruby Eddie mówi, że załatwisz kilo semteksu.
Bez problemu.
M4 i materiał wybuchowy. Po co takiej ślicznotce ciężki sprzęt?
Podobam ci się? To miło. Za dużo tych pytań.
O nieźle.
Wycofała się.
Stracili trop.
Ale szykowała się na skok tutaj.
- Ładunki wybuchowe, broń maszynowa. - Grubo.
Dobra robota.
Trent.
Bingo. Ekipo, namierzyliśmy St. Jean.
Pięć minut!
Przepraszam.
Chodź, Hooch.
- Dzięki, postoję. - No chodź z nami.
Odpada.
Muszę odgadnąć, co dziecko chce na obiad.
Na słodko? Na ostro? Jedno i drugie? Dobrze kombinuje.
Krista St. Jean jest teraz w centrum.
- Ćwiczyliśmy z Hoochem i… - Nie wątpię w wasz talent.
Wierz lub nie, ale kiedyś też chciałam być w Zespole T.
Wtedy X powiedział mi coś, czego nie zapomnę:
„Gapiąc się w lustro, nie dostrzeżesz bandyty”.
Turner.
Zakładacie klub dyskusyjny? Ruchy!
Tak jest, ruchy. Już ruszam.
- No chodź. - Leć.
Zakładamy klub?
Nie mówię „nie”.
Policja namierzyła tu Kristę godzinę temu.
Hala targowa jest niedaleko.
Dziwne, że tak ryzykuje. Na pewno wie, że jej szukamy.
Sam mówiłeś, że nie odpuści.
No dobra, Hooch.
Niuchnij sobie.
Szukaj Kristy.
Znów wjazd na zoologiczny?
Tym razem nowy nie nawali.
- Mam rację? - Na 100%.
Uno percento.
Dajcie mu chwilę.
Uwaga.
Jeszcze parę chwil.
Mamy to.
Idziemy.
Tak trzymaj.
Zrób to, a załatwię ci takie szkła.
Idzie według stożka zapachowego. Prądy powietrza wpływają na…
To akcja, nie TED Talk.
No jasne, TED Talks są do kitu.
- Niektóre wymiatają. - No, są bardzo ciekawe.
Co? Stąd ruszyliśmy.
O co tu chodzi?
Kręcimy się w kółko.
Znowu ten rożek zapachowy?
Muszę tylko…
Pamiętasz to, Hooch?
Dopinguję cię.
No dalej.
- Jeszcze chwila. - Skucha, Turner.
Wracajcie lepiej do biura.
Dobra, ludzie.
Znamy jej wygląd.
Po prostu ją znajdźmy.
Słyszeliście Pana T.
Nie zasłużyłeś.
Sam je kupiłem.
No to bierz. Ale wiedz, że nie podoba mi się to.
Wielkie dzięki.
X.
Szybki jesteś.
Mam do ciebie prośbę.
Chodzi o Turnera.
Ma ciężki tydzień. Problemy z Trentem.
Nie wiem, co robić. Doradzisz coś?
Kiedy służyłem w Iraku,
dawałem łatwe zadania chłopakom z plutonu, którzy sobie nie radzili.
Wiesz, „zabezpiecz wydmę” i tym podobne.
To podnosi samoocenę.
Dobre. Czyli rzucić mu wolną piłkę.
Wolną piłkę?
W baseballu. Łatwą do złapania.
Mniejsza o to. Dobry pomysł…
Turner.
Pomożesz mi złapać zbiega?
Wsparcie się przyda.
Potrzebujesz mnie do złapania 70-letniego fałszerza,
który wyspacerował z aresztu?
Doceniam starania, ale chyba sobie poradzisz.
Sam woskujesz swoją deskę.
Jasna sprawa.
Mówi Baxter. Co tam?
Z nikim nie rozmawiasz.
Przejrzałem cię.
Mogę przetrawić swoją porażkę?
Poznęcać się trochę nad sobą?
Ależ znęcaj się. Chciałam tylko pomóc.
Dziękuję.
Nie ułatwiasz mi tego trawienia.
OŚRODEK SZKOLENIA PSÓW
Widzę, że nie poszło najlepiej.
Najgorzej.
Wszystko zrobiłem, jak trzeba, a on zatoczył koło
i usiadł sobie tam, gdzie zaczęliśmy.
Może tam woń był najsilniejsza.
To już nieważne.
Odsunęli mnie od sprawy.
Przychodzę w sprawie zabawki.
Ten pies to potwór.
Piszczy nią dzień i noc. Chce, żebym zwariował.
Nie bierz tego do siebie. Psy tak mają.
Piski kojarzą mu się z ofiarą.
Twierdzisz, że upaja się jękami złapanej zwierzyny,
ale wcale nie jest potworem?
On tylko… no dobra.
Może ma w sobie coś z potwora,
ale nie zmienisz jego natury.
Możesz za to zamienić zabawkę na coś,
co piszczy mniej przeraźliwie.
Spróbuj, kiedy będzie zajęty jedzeniem.
O niebo mniej agresywne.
Posłuchaj tylko.
Prawda?
To niemal jak…
Mozart.
Jak cichutki koncert.
Dziękuję ci.
- Co ja bym bez ciebie zrobił? - Pewnie byś zginął.
Żartuję sobie.
Nie zginąłbyś. Żyłbyś dalej.
Wypróbuj zabawkę i daj mi znać.
Pisk. Pisk.
Ale ta zabawka jest śmieszna.
Bawcie się, póki czas, bo za chwilę czas się skończy.
Kolejny wulkan gotowy.
Chcesz zobaczyć?
Dziadek byłby z nas dumny.
Wygląda super.
Poustawiam ludziki Lego uciekające przed lawą.
Hooch wytypował już paru szczęśliwców.
My w tym czasie posprzątamy.
TECHNIK WETERYNARII EGZAMIN
Uczysz się do egzaminu?
Jak idzie?
Nie idzie.
Za dużo czasu zabierają mi Matthew, praca
i ta tańcząca świnka z TikToka.
Już rok minął. Daj spokój.
Tak, szalony rok.
I bez tego mogę pomagać mamie w lecznicy.
Ale nie możesz leczyć zwierząt,
co jest twoim marzeniem.
Coś nowego w tym śledztwie taty?
To nie śledztwo, ale owszem.
Przyjrzałem się Tolliverowi.
Mieszka na kempingu Tall Oaks.
- W którejś z przyczep. - To zaraz za miastem. Możemy podjechać.
Czekaj. Ty chyba…
Scotty, to nasza sprawa. Nie odcinaj mnie od tego.
Składałem wulkanowi ofiarę z mieszkańców i Hooch trochę zwariował.
Rozszarpał go w kilka sekund.
Zniszczył jeszcze jeden?
To nie jest powód do radości.
Cała puszka luksusowej karmy.
Wcinaj, koleżko.
Ale wyżerka, co nie?
O rany. Spójrz na to!
Super, co nie?
Słyszałem, że to od Boskiej.
Tak!
Tak jest.
Nawet nie dałeś jej szansy!
Jakie wielkie.
No hej.
Patrz, co mam.
To twoja zabawka.
Chcesz ją?
No dobra.
Wygrałeś.
Naprawię ją.
To ten fałszerz?
Tak. Ukrywał się u podpalacza
z listy najbardziej poszukiwanych przestępców.
To był pościg o świcie wzdłuż torów kolejowych.
Czysta magia.
Jak tam Trent?
Będzie coś z tego?
Marne szanse.
Gratulacje.
Zostań. Proszę cię.
Hooch chce mnie złamać.
- Jestem wrakiem. - Witaj w klubie.
Moje nerki całą noc robiły za worek treningowy.
Jakaś narada, ale nie ma mnie na liście gości.
Hooch nie spocznie, póki nie będę snującym się zombie
pucującym skonfiskowane auta.
Nie dręcz się tym.
Nie masz czego żałować.
„Hej, szefie,
machniemy sobie wszyscy taki sam fryz”.
„Doskonale, Trent.
Zdaj mi później raport z misji”.
„Na rozkaz, szefie.
Przybrudził pan sobie buty.
Może Pan T wypucuje na błysk?”
Dobra jesteś.
Trent w pigułce.
Tu Trent. Mamy to. Działamy.
Kristę St. Jean znów namierzono w centrum.
Zaciskamy pętlę. Potrzebujemy wszystkich wolnych agentów.
No cześć.
Sorka, stary.
Może lepiej ty i pies…
Bo wiesz…
I tak nie mogę. Dzięki. Mam mnóstwo pracy,
- Nie powinienem. - OK, miłej zabawy.
No to jazda!
Jazda, jazda.
Zadowolony?
Może się nie zgodzisz, ale myślę, że Hooch wyświadczył ci przysługę.
Wiesz już, jak unikać Zespołu T.
To szwy? Co się przytrafiło rybce?
Chciałem po kryjomu podmienić piszczałkę.
Zorientował się.
Wiesz, że Hooch nie nabierze się na podpuchę.
Jest za sprytny.
No nie?
Halo.
Błąd systemu?
Zresetować cię?
Myślę o tym, co powiedziałaś.
Że podpucha nie zadziała.
Podejdź na chwilę.
Coś nie daje mi spokoju.
Spójrz na nagranie z hotelu.
- Widać ją wyraźnie, co? - No tak.
A na obrazie z kamer na ulicy
ta sama czapka i kurtka, ale twarzy nie widać.
No to co? Unika kamer. Od jakiejś dekady.
To czemu w hotelu nie unika?
Muszę coś sprawdzić.
Cześć, Scott. Co słychać?
Mam pilne pytanie, pomożesz?
Z rozkoszą… znaczy, z chęcią.
Gdyby ktoś inny założył ubrania zbiega,
Hooch mógłby zgubić trop?
Nie słyszałam o takim przypadku. Ale tak, jasne.
To by tłumaczyło, czemu zapach osłabł.
A za drugim razem,
gdyby Krista się przebrała i odjechała…
Hooch przerwałby tropienie.
- Właśnie! - Niesamowite. Dziękuję.
- Do usług. - Dzięki.
Krista wie, że wszyscy agenci pilnują teraz targów.
Otóż to. Co planuje?
- Chyba się domyślam. Podzwonię. - Ja też.
- Trent. - Tu Scott. Musimy pogadać.
- Jestem trochę zajęty. - Posłuchaj.
Odkryliśmy coś z Jessicą.
Chyba wiemy, co jest celem Kristy.
Nie ma czasu na drapanie po brzuchu.
Klejnoty jeszcze są w drodze.
Dzisiaj dotrą na lotnisko w Hayward.
Stary, Krista jest tutaj.
Widzieliśmy nagrania z kamer.
Nie rozumiesz. Rozmawiałem z Ericą…
Nie mam czasu.
Powęsz sobie z psem na lotnisku, jeśli chcesz.
Narka.
Obyśmy mieli rację.
Mogę w czymś pomóc?
Agenci federalni.
Chodzi o transport na targi Golden State.
Agenci? A to ci heca.
Raz mieliśmy tu agentów z wydziału narkotyków.
Ale się działo.
Trochę nam się spieszy. Kiedy transport tu dotrze?
Już wylądował. Tam jest.
Mój kuzyn jest agentem.
Może go znacie. Klawy gość.
Albo już nie pracuje.
- Jeśli już tu dotarły… - Może gdzieś dorabia.
Też chciałem być agentem.
Hooch czuje Kristę. Jest blisko.
Szukaj, Hooch.
Wezwij policję. Na lotnisku jest groźna przestępczyni.
Niech się pospieszą.
Już się robi.
Co ja mówiłem?
Trent, nie rozumiesz. Hooch wytropił Kristę.
Błąd, Turner. Idę ją przyskrzynić. Nie dzwoń.
Agenci federalni! Na ziemię!
Kładź się!
Krista St. Jean, jesteś aresztowana.
Jaka Krista?
To pomyłka.
Co? Kim pani jest?
Ktoś mi zapłacił za chodzenie w tych ciuchach.
To miał być jakiś żart.
- O nie. To niemożliwe. - Przysięgam.
Mam to dać temu, kto mnie znajdzie.
Powoli.
MIAU-EŚ PECHA
Co?
Do następnego! K.
Lepiej zostań tutaj.
- Jeśli ona tu jest… - To przyda ci się pomoc.
Bierzcie diamenty!
Wchodzimy?
Wchodzimy.
Agenci federalni, stać!
Łapcie resztę! Idziemy!
- Ucieka! - To ją goń.
Gdzie ona jest, Hooch?
Tam się ukryła?
Teraz cicho.
Kiepsko. Przygwoździła nas.
Mogłeś zostać z kumplami w San Francisco.
A teraz umrzesz tutaj.
W Hayward.
Może rybkę?
Piszcz, ile sił w szczęce. Dobra?
Nie ruszaj się.
Brawo, Hooch.
Zwodziłam was przez dziesięć lat…
Bez jednego miesiąca, ale kto by tam liczył.
Jak się nazywasz?
Chcę wiedzieć, kto mnie wreszcie złapał.
Ależ proszę. Złapał cię…
Agent federalny Trent Havelock.
Odłóż broń i wyjdź z rękami w górze.
Ale to dziwne.
Zaraz po złapaniu Kristy Hooch znudził się zabawką.
Dzień pełen niespodzianek.
Rozmawiałem z szefem.
Mamy być jutro na konferencji prasowej.
Wytykasz mi, że myliłam się co do Trenta?
Nie.
No, może trochę.
Jasne.
Co się dzieje?
O rany, słyszałam, co się stało.
Cześć.
Wybacz.
Oddawałam tu rozliczenie,
- więc akurat byłam w pobliżu. - W porządku.
Boska martwiła się o Hoocha.
- Słyszała o strzelaninie. - No już.
Żyjemy. Ja również.
Tak! Ciebie też dobrze widzieć.
Dlatego uściskam was oboje.
No nie wiem. Scotta jakby bardziej.
Ale dzięki.
Widzimy się na górze.
Jasne.
- To na razie. - Cześć.
Chciałem ci za wszystko podziękować.
Bez ciebie nie złapalibyśmy Kristy.
Daj spokój. To w końcu moja praca.
Tak, ale coś mi mówi, że dajesz z siebie więcej niż 100%.
Może trochę więcej.
Trudno się nie angażować emocjonalnie…
W pracę oczywiście.
Piszesz się jutro na bieganie?
No jasne.
Może dla odmiany mniej biegania, a więcej chodzenia?
Zgoda.
Już nie mogę się doczekać. To znaczy, my, razem z Boską.
Co nie, Boska?
To tak jak my.
Pa.
Jeśli chcesz pomocy z trzecim wulkanem, Lauro, to lecisz po bandzie.
Wyluzuj, Matthew ma już nowe zadanie.
Jak szybko psia ślina rozpuszcza papier.
Mam coś w temacie tego Wyatta.
Tego z akt taty. Znalazłam go.
Nie wiedziałam, która przyczepa jest jego.
Ale do lecznicy ze swoim pudlem przychodzi taki motocyklista.
Wie, gdzie mieszka Wyatt.
No i jestem.
Co? Pojechałaś tam?
Sama?
- Kiepski pomysł. - Wiem, jak rozmawiać z ludźmi.
Jesteś pomocą weterynaryjną.
Jeśli cię napadnie, założysz mu kołnierz?
- Poradzę sobie. Poza tym jesteś zajęty. - Znajdę czas.
Jutro przyjadę, tak?
Jutro? Słowo?
Tak, słowo.
Tylko nie kontaktuj się z przestępcami
na własną rękę.
Dobra, obiecuję. Do jutra.
Facet się nie wywinie.
Dobrze.
Co jest? To nasze pięć minut.
Byłam u szefa.
Oficjalnie przechodzę do biura.
Mówił coś o zaawansowanej ciąży i trzeciej strzelaninie w miesiącu.
- Kicha. - No.
Zanim rozgoszczę się za biurkiem, chcę ci coś dać.
Archanioł Michał.
Patron stróżów prawa.
Chroni mnie od początku służby.
Teraz ciebie popilnuje.
Zgoda.
Ale to tylko chwilowe zastępstwo.
Umowa stoi.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Jestem agent Trent Havelock.
Jak pewnie wiecie, to mój zespół ujął Kristę St. Jean.
Ale to nie tylko mój sukces.
Przede wszystkim dziękuję szefowi, który dał mi tę szansę,
i tradycyjnie moim chłopakom za wsparcie.
Zespół T! Zapraszam.
Specjalne podziękowania dla grupy operacyjnej.
Dla policji z Hayward.
Dołączcie tu do mnie.
I dla logistyki.
Chodźcie, jest mnóstwo miejsca.
Zasłużyliście na to.
Zanim zapomnę, dziękuję też komuś,
kto nie zawiódł w krytycznym momencie.
Pilotowi śmigłowca, którym leciałem do Hayward.
Luke! Pozwól.
To jest gość. Dzięki.
To chyba tyle… Ach, racja.
Trzeba też wspomnieć o agentce Baxter,
psie i naszym nowym agencie.
Gdziekolwiek jesteście. Nie widzę ich.
Nie każdy potrafi nawalić po całości,
a mimo to wrócić do gry.
Tak trzymaj.
Nadal chcesz dołączyć do Zespołu T?
Kto ma pytania?
Tak, to ja byłem w śmigłowcu.
Wiedziałem, że tylko w ten sposób zdążę…
Nie łam się.
Każdy to przechodzi.
Znajdziesz jeszcze swoje miejsce.
Scott Turner?
To naprawdę ty.
Brooke! Co ty tu robisz?
Dostrzegłam cię za tą flagą. Imponujące, panie agencie.
Dzięki. Myślałem, że pracujesz w Waszyngtonie.
Teraz w tutejszej prokuraturze.
- Pracujemy w jednym budynku. - Super.
Byliśmy na paru randkach.
Więcej niż paru. Nawet…
Pracuję ze Scottem.
Wybacz. To jest Jessica. Też agentka.
Pracujemy razem.
- Miło mi. - Mnie również.
A to jest Hooch.
Ale z ciebie przystojniak, Hooch.
Muszę lecieć, ale może jeszcze na siebie wpadniemy.
Pewnie.
A więc to ona?
Ta nieodżałowana była sprzed pięciu lat?
Odżałowałem.
Tak? To spójrz w lustro.
Oczy zaraz wyskoczą ci z głowy.
Słuchasz mnie w ogóle?
Scott.
Napisy: Kamil Rogula