Goedemorgen, Chicago.
De grote vraag voor de kerstman,
kan hij het weer in Chicago aan?
Wat wil ik voor kerst?
Wat dacht je van 'n winnend team?
Elk Chicago-team.
Je hebt je wens voor de kerstman al ingevuld?
Zeker. Ik heb een lijstje gemaakt, ik heb 'm twee keer bekeken.
Blackhawk-fans over de hele wereld,
fans overal hebben...
Ik hou van deze tijd van 't jaar.
Opschieten, Annie.
Kom op. Laten we gaan.
Dat zijn m'n vrienden zeker?
Als ik mijn eigen mobieltje had...
Je houdt ook nooit op en 't is inspirerend. Maar nog steeds nee.
Oké, stel dat ik in 'n brandend huis zit.
Nee. Een brandende dierenwinkel.
Nee. Een brandend weeshuis
en ik moet bellen.
Dan zou je je vreselijk voelen.
Er staan levens op 't spel.
Je krijgt geen mobieltje. Sorry.
Ik krijg meer telefoontjes dan jij.
Dat is niet waar.
Mijn vrienden moeten jou sms'en om met me te praten.
Het is vernederend.
Het is niet vernederend. Maeve's vader is vernederend.
Nog steeds? Het ijs?
Ik zei dat ze het moesten zouten.
Wat zei je?
Eén tel.
Jake Doyle.
Het is voor jou.
Achtenvijftig minuten naar opa en oma. Met files.
Boem.
Hé, wil je straks pucks op de oprit schieten?
Nee, bedankt.
Waarom niet? Dat vind je leuk. Het is je ding.
Ik hou niet meer van hockey.
Oké, nou,
misschien kunnen we 'n sneeuwpop bouwen met mama en je broer?
Pap.
We kunnen...
Hé, wacht even.
Luister, meid, sorry van het mobieltje. Het gaat niet gebeuren.
Ik stel je niet graag teleur.
Ik weet dat dit jaar een beetje anders is,
maar je kunt nog steeds een goede kerst hebben.
En jij dan?
Ik heb altijd een fijne kerst.
Hallo?
Mam?
Ze doet vast boodschappen.
Katie? Charlie?
Ik verveel me.
Waarom konden we niet tante Lizzy in Australië bezoeken?
Die vluchten zijn waanzinnig duur.
Nou,
wat moet ik hier doen?
Ik...
Kom op.
-Wat is dat? -Mijn Nintendo van toen ik klein was.
Het lijkt op tupperware.
Tupperware?
Kom, laten we spelen.
Kan ik Maeve zo meteen sms'en?
Kun je...
Ja, maar mag ik je eerst laten zien hoe dit werkt?
-Ja. -Bedankt.
Eerst moet je dit doen.
Waarom?
Zo werkt het gewoon.
Leuk. Misschien stof?
Ik dacht dat je zei dat oma en opa
je geen videospelletjes lieten spelen vroeger.
Dat klopt.
Hoe kwam je er dan aan?
Toen ik een kind was, wilde ik 'n Nintendo nog erger dan dat jij een mobieltje wilt.
Dat is niet mogelijk.
Vandaag is je geluksdag.
Want ik ga je het verhaal vertellen over hoe ik aan mijn Nintendo kwam.
Maar het is misschien wel het meest verbazingwekkende, gevaarlijke,
meest geweldige verhaal aller tijden.
Dus kun je het aan?
Is het gevaarlijk omdat ik dood kan gaan aan verveling?
Dat is een goed punt.
Het was 1987. Of was het 1988?
Nee. 1985, Chicago Bears.
-De Super Bowl was in 1986... -Maakt het uit?
Oké.
Het was eind jaren 80.
Laten we december zeggen.
Ik was 11 jaar oud.
In de winter, als de straten werden schoongemaakt,
kon ik in minder dan acht minuten bij Timmy Keane's huis zijn.
Op een fiets? Hoe snel ging je?
Super snel.
Droeg je een helm?
Ja, natuurlijk.
In de jaren 80 droegen we altijd helmen.
Was hij groen?
Ja. Hij was groen.
Mag ik het vertellen?
-Ja. -Bedankt.
Nintendo.
De regel bij Keane was simpel.
De eerste tien kinderen die binnenkwamen, mochten Nintendo spelen.
Ontmoet je wel eens mensen
en je hebt dan geen idee dat ze zoveel geld hebben?
Ja. Timmy Keane was het tegenovergestelde daarvan.
Hij was een maniak
en had de neiging om regelmatig z'n verstand te verliezen.
-Je bent uit. -Jij.
Stom.
Idiote oma.
Het was een vroege les in Gods wreedheid
om de enige Nintendo in de stad aan een rijke jongen als Timmy Keane te geven.
Elk kind op Mary Todd Lincoln Elementary was overgeleverd aan zijn genade,
inclusief mijn beste vrienden.
Weer een zaterdag in de loopgraven.
Mikey Trotter.
Stoer, vasthoudend. Hij mocht volwassen films kijken en dat was te zien.
Ik wil landmijnen plaatsen in deze tuin.
Zoals in Platoon , iedereen opblazen.
Klinkt gevaarlijk.
Evan Olsen.
Nerveus, allergisch voor bijen en SpahettiO's.
Moet waarschijnlijk snel naar huis.
Ik moet waarschijnlijk snel naar huis.
Meer Nintendo voor ons.
Tammy Hodges.
Slim, zelfverzekerd, geniale honkbalkaart-speler
en toekomstige CEO van Hodges Industries.
M'n Canseco-groentje is twee dollar gestegen.
Ja, dat was mijn Canseco vroeger.
Teddy Hodges.
Tammy's tweelingbroer.
Toekomstige assistent van de CEO van Hodges Industries.
Hé, jongens. Hoe is het?
O, ja, en deze jongen.
Sorry dat ik laat ben. Ik belde met Bon Jovi.
Jeff Farmer.
Pathologische leugenaar.
Niet echt onze vriend, maar altijd in de buurt.
En gisteren ging je eerder weg
omdat Tom Cruise je nodig had als stuntman?
Hij weet dat ik ook graag van actie houd.
Dus je had geen diarree?
Het was beide. Tom Cruise en diarree.
De twee sluiten elkaar niet uit.
Hou je mond. Hij komt.
Nintendo.
-Nintendo. -Stilte.
8.00 uur 's ochtends.
Tijd om te spelen.
Wil iemand uit deze mensenmassa Nintendo spelen?
Ja.
Kies mij.
Jij. Jij. Jij niet.
Jij. Jij bent goed.
Ik ben binnen.
We zijn binnen.
Ik hou van deze plek.
Geweldig.
En daar was ze, glinsterend in al haar grijze, plastic glorie,
een doolhof van rubberen bedrading en elektronische intelligentie zo modern,
dat het niet werd beschouwd als videospel,
maar als een 8-bits entertainmentsysteem.
Zeg hallo tegen mijn kleine vriend.
Hé, laarzen uit.
Er ligt daar tape als je gaten in je sokken hebt.
Raak de muur niet aan. Die is Frans.
-Wacht, mijn broer is nog buiten. -Laat me binnen.
Je kent de regels.
De eerste tien, dat is het.
Maar het is Teddy.
'Maar het is Teddy.'
Eikel.
Jammer, zo verdrietig.
Het viel niet te ontkennen dat hij een eikel was.
Het viel ook niet te ontkennen dat hij de coolste kelder had
in de hele Centrale Tijdzone.
Een pooltafel, shuffleboard, flipperkast,
drinkfontein, popcornmaker.
Hé, niet zuigen aan het drinkfontein.
En een snacklade die beter gevuld was
dan de meeste supermarkten in de omgeving van Chicago.
Hebben jullie honger? Willen jullie wat pop-tarts?
-Ja. Dat zou fantastisch zijn. -Zeker.
Mam.
-Mam, wakker worden. -Wat?
Geef me een pop-tart.
Hoeveel?
-Eentje maar. -Is er iemand...
De winnaar blijft.
Sterf.
Jij bent dood.
Hé, willen jullie spelen?
Geintje. Boem.
Ik kan dit de hele dag doen.
Terwijl ik daar zat en keek hoe Timmy Keane
op een paar centimeter van het scherm naar kwade hartenlust stond te schieten,
werd één ding duidelijk.
Ik moest mijn eigen Nintendo hebben.
Snel.
O, jeetje.
J-O-U-W is bezittelijk.
Ik was al weken aan het plannen
hoe ik mijn ouders kon overhalen me een Nintendo te geven voor kerst.
'Scout' is verkeerd gespeld.
Vanavond was de avond dat ik mijn plan eindelijk zou uitvoeren.
-'Atticus' is verkeerd gespeld. -Mam.
Hé, mam.
Sorry, mam,
maar ik heb ketchup op m'n shirt gemorst.
Jeetje. Oké, laten we dat eruit halen voordat 't erin trekt.
We hebben dat shirt twee maten te groot gekocht.
-Weet ik. -Je kunt er nog een jaar mee.
Ik weet niet of dit eruit zal komen. Wauw. Jezus.
Mijn moeder was altijd aan 't multitasken.
Ze gedijde in chaos.
Twee dingen tegelijk, ze was goud.
Maar als je haar een derde taak gaf om te jongleren, dan werd het lastig
en dan kon je haar met dingen laten instemmen wat ze anders niet deed.
Dus, mam, ik zat te denken, voor Kerstmis...
Een kind dat denkt. Wat verfrissend.
Misschien kun je mijn studenten dat leren.
Prima?
Maar gewoon om kerstinkopen
wat makkelijker te maken dit jaar,
wat dacht je van een Nintendo?
Prima. Dat klinkt goed.
Moedervuurproef gehaald.
God zegene het.
Is alles oké daarbinnen?
Heeft iemand mijn SKIL-zaag gezien?
Ik denk onder de douche.
Nee, dat is mijn decoupeerzaag. Ik heb mijn SKIL-zaag nodig.
John, de SKIL-zaag ligt onder de decoupeerzaag.
Je moet beter kijken.
Die zijn voor de Muellers.
Van de 6.000 kerstkoekjes
die mijn moeder had gebakken,
had niemand in mijn familie er ooit eentje gegeten.
Hé, de melk is over de datum.
Nee. Dat is een suggestie. Het is in orde.
Jake. Waar...
Wat?
Kom me even helpen.
Normaal gesproken was mijn vader helpen met 'n halfbakken renovatie
het laatste wat ik wilde doen,
maar vanavond was ik een man met een missie.
Ik kom zo, pap.
Kijk eens aan.
Hij heeft je eindelijk overgehaald.
Mijn vader was een soort dyslectische Bob Vila.
Het was algemeen bekend rondom Linwood Avenue dat mijn vader in 1978
een keukenkast ging bouwen
en dat hij sindsdien niet gestopt was.
Draag dit keer je veiligheidsbril.
Droeg jij je veiligheidsbril?
Absoluut.
Echt?
Soort van.
Oké, je kunt hem nu afdoen.
-Wat? -Doe hem af.
We zoeken de bril later wel.
Het is meer een suggestie.
Wauw.
Hoe heb je je handen zo sterk gekregen?
Ik werk al meer dan 30 jaar met ze.
-Dat is zo cool. -Ja?
Misschien kan ik voor kerst iets krijgen
dat mijn handkracht opbouwt, zodat ik je beter kan helpen.
Dat klinkt goed.
Zoals een Nintendo?
Ja.
Prima.
Oké. Laten we opruimen. Kom op.
Het is je gelukt, pap.
Ze zeiden ja.
Ik was in de wolken.
Dus het verhaal is voorbij, toch?
Cool. Mag ik Maeve nu sms'en?
John, die beker is walgelijk.
Dit is de beker waar ik uit dronk toen...
Toen ze de North Stars versloegen
-in de Conference halve finale in 1985. -Ja.
Het is een mooie herinnering en een vieze beker.
Echt wel.
Zeg geen 'echt wel' meer. Je klinkt stom.
En wat doet je beugel uit je mond?
We zijn aan het eten.
Weet je hoe duur dat ding is? Stop hem weer terug.
Hij kan er echt niet mee eten. Zo werkt het niet.
Hij zal helemaal niet werken als hij hem verliest.
Orthodontie is de grootste oplichterij.
Ik kan er zo eentje maken. Makkelijk.
Een paar paperclips, gebitsbeschermers. Klaar.
Ik wil graag de woonkamer en de eetkamer afmaken
voordat je aan beugels gaat werken.
Als ik een beugel had, zou ik hem altijd dragen.
Dat weet ik, liefje. Je bent zo'n lieverd.
Hé, heb je mijn luchtcompressor gezien?
Die staat in de achtertuin,
naast al de hondenpoep die Jake niet opraapte.
Hé.
Heb je dat nog niet opgeraapt?
Ga het maar uithuilen, Jake.
Wat heb je de hele dag gedaan?
Ik was in de kelder van Timmy Keane.
Kun je niet buiten spelen?
Het is koud.
Het is niet eens onder nul.
Wat deed je de hele dag binnen?
Waarschijnlijk Mimtendo spelen?
'Nintendo.'
Dat zei ik. 'Intendo.'
Ik kwam Mrs Trotter tegen bij de Jewel.
Blijkbaar doen videogames
allerlei vreemde dingen met kinderen in Japan.
Zoals?
Ze raken zo betrokken
dat ze al het andere volledig vergeten.
School, vrienden.
Een kleine jongen had een hersenaneurysma
en het spul sijpelde uit z'n neus.
Gelukkig hebben wij er geen een.
Maar je zei dat ik er een voor Kerstmis kon krijgen.
Ik heb niet zoiets gezegd.
Videogames maken je dik. Dat is een feit.
Poppen maken je niet dik.
Nee.
Pap, je zei ook dat ik hem zou krijgen.
Nee, niet waar. Oké, jawel.
Maar ik dacht dat het een Aziatisch gereedschapsmerk was, net als Makita.
Weet je wat? Je zou buiten moeten spelen.
Evan Olsen kreeg bijna vrieswonden van buiten spelen.
Hij verloor bijna z'n kleine teen.
De Olsens zijn zwakke mensen.
Geen Nintendo in mijn huis.
Mee eens.
Ik ook, en dat is de meerderheid.
Dat is een no-no voor de 'Tendo.
Ze is grappig.
Het beste kind ooit.
En zo opeens was het weg.
Ik zou nooit mijn eigen Nintendo krijgen.
Mijn leven was voorbij.
Jake.
Kom op. Je moet je concentreren.
Zijn ouders zeiden gisteravond dat hij geen Nintendo krijgt.
Toen m'n ouders nee zeiden, was ik zo boos,
dat ik ze bij hun voornaam begon te noemen.
Oké, richt die woede op het neerhalen van Jagorski.
Ja.
Kom op.
Elke dag voor school kwamen we samen,
voor onbekende redenen, om geduwd te worden door Jagorski
in het spel Koning van de Berg.
Mijn berg. De mijne.
Ik wist nooit zeker in welke klas Josh 'Koning van de Berg' Jagorski
daadwerkelijk zat,
want z'n tijd spendeerde hij
op plekken als het kantoor van de rector
en de koelkast voor volwassen dranken bij 't tankstation.
Dag.
Ja. Kom op.
Hij ruikt naar mijn vader nadat hij gitaar oefent in de garage.
Wie wil er een stukje
van deze heerlijke aardbeientaart?
Dit is het. Laten we gaan.
-Waarom nu? -Moeten we?
Kom op.
Kom hier.
Laten we gaan.
Kom op.
O, nee.
Ja.
Kom op.
Zal ik je gezicht even wassen, Doyle?
Ja.
Ik haat hem.
Ik ook.
Denk gewoon aan de Power Glove, man.
Wat? Welke Power Glove?
Heb je het niet verteld?
-Jij toch? -Nee.
De Power Glove. Keane kreeg er een gisteravond.
Echt niet.
-Ja, echt wel. -Echt.
-Geweldig. -Kijk, hij is al aan het oefenen.
Mooi.
Geintje.
We gaan allemaal naar z'n huis na school om te spelen.
Zal hij ons binnenlaten?
We moeten hem omkopen met cadeautjes, maar ja.
Wie weet het nog meer?
Alleen wij.
Nou,
en Farmer.
Mooi. Farmer weet het. Het geheim is veilig.
Power Glove.
Ik heb het tegen niemand gezegd, ik zweer het.
Oké, prima. Misschien Meg Platt, Steve Dybsky,
mijn gymleraar, coach Wallach, maar dat is alles.
Kom op, Farmer. Nu komen we nooit binnen.
Ik heb een Power Glove thuis.
Mijn oom werkt in het kartonbedrijf...
Je hebt er geen.
Nee, dat klopt.
Ik denk dat niemand in Chicago er een heeft behalve Keane.
Hij komt naar buiten.
Power Glove.
Dit is zo dom.
Doe het nou maar.
Power Glove.
Ja, Keane.
Het was het mooiste stuk machine
dat ik ooit gezien had.
Het liet de robothand van Luke Skywalker op een Tinkertoy lijken.
Stilte, kinderen van Batavia.
En coach.
Wat hebben jullie me gebracht?
Ik.
Ik heb een goudvis.
Onvindbaar contant geld.
Daar kom je niet mee binnen, gast.
Het is een zomerworst. Het is culinair.
Ik kon niets beters vinden.
Geef mij.
Een.
Twee. Drie.
Ik heb de Sports Illustrated van mijn vader.
Ja. Vier.
NASA-maanstenen?
Maanstenen? Nee.
Zomerse worst.
-Van mijn vader. Het is culinair. -Nee.
Ik heb een goudvis. Wil je die?
-Maar het is een goed huisdier. -Nee.
Brave meid.
Pak. Ga.
Rustig aan, schooiers.
Heren.
Heren en het Hodges-meisje.
Aanschouw de Power Glove
in al zijn
kracht.
Timmy Keane, droomdagboek.
Ik had weer de droom over Tammy Hodges.
Ze zat op een wit paard, ik op een strand.
-Ik weet niet wat dat betekent. -Zet uit.
-Timmy, is je pyjama aan? -Mam, ga weg.
Oké.
-Niemand hoorde dat. Begrepen? -Ja.
Aanschouw
de kracht van de Power Glove.
Ben je klaar, Hodges?
Niet iedereen kan dit gebruiken.
Je moet speciaal getraind zijn in taekwondo
wat vergelijkbaar is met karate, alleen wat duurder.
Wat een sukkel.
O, man. Dit was het.
De Power Glove. Eindelijk.
Elk van ons in die kelder wist dat we getuigen zouden zijn van geschiedenis.
Voel de Glove.
Dat voelde als een Isotoner.
Zo stoot je echt met kracht.
Kom op.
Pak hem, Tammy.
Boem. Je kunt nu opgeven.
Nee. Ik ga dit winnen.
Ja, Tammy.
Kom op.
Werk.
We dachten dat hij smoesjes verzon, omdat hij een slechte verliezer was.
Maar later realiseerden we ons een horror die onze generatie definieerde.
De Power Glove was stom.
Deze handschoen is stom.
Kom op, ontketen je kracht.
Ja.
Hij werkt niet. Kom op.
Laat hem zwijgen.
Ja.
Mama, Tammy speelde vals.
Het is niet leuk om te verliezen van een meisje.
Misschien was het de handschoen.
Vertel het ze.
Misschien het liedje.
Hak.
Hai karate.
Misschien was het omdat hij zo'n idioot was.
Maar Timmy Keane verloor die dag z'n verstand.
Kom op. Taekwondo.
Wil iemand wat Tang?
Ik heb net een hoop gemaakt.
Een knikker die vastzit in een neusgat,
je moeders antieke vaas verbrijzelen.
Helemaal niets vergeleken met dit.
Want daar, liggend onder het gewicht
van een kapotte 42-inch televisie,
lag een dode hond.
Wat?
Gaat de hond dood?
Zit er een dode hond in dit verhaal?
Wat kan ik zeggen? Het waren de jaren 80.
Zo ging het eraan toe.
Ik dacht dat je zei dat je super veilig was in de jaren 80?
Het was een ingewikkeld decennium.
Verzin je dit allemaal?
Nee. Echt niet.
Oké, nou,
wat gebeurde er daarna in de kelder?
Het maakt me niet echt uit. Maar...
Wat deed je?
We deden wat elk rationeel, attent, verantwoordelijk kind
zou doen in onze positie.
Rennen.
Waarom rent iedereen?
Vooruit.
-Wat is er aan de hand? -We moeten hier weg.
Wat gebeurt er?
-Het geluid van die botten die braken... -'Botten?'
Het is game-over bij Keane. Ga gewoon weg.
Ga.
Het was het einde van Nintendo bij Keane zoals we het kenden.
Zoveel gedachten gingen door m'n hoofd.
Zou ik gearresteerd worden? Zou ik de gevangenis in moeten?
Of erger nog, zou ik nooit meer Nintendo spelen?
Het wordt sneeuw.
Sneeuw.
Een noordwestelijk lagedrukgebied komt
-van de zuidkant van 't Michiganmeer. -Ja.
God zegene het.
En met kerst is dat gewoon perfect.
Ik kan Jenny Jablecki's handschrift hierop niet lezen, mam.
Als er een hartje boven de 'i' staat,
markeer het verkeerd en ga verder.
Krijgen we vandaag een sneeuwdag?
Ik wil niet dat iemand hier hoop krijgt.
Waarschijnlijk niet.
Ik wil niet dat iemand boos wordt, oké?
In de geschiedenis van Batavia, Illinois,
was er nog nooit een sneeuwdag geweest.
Geen enkele.
Het kon onder 20 graden zijn met een Sovjet-aanval op komst
-en we zouden school hebben. -Nieuws.
In Kane County zijn de schoolsluitingen als volgt.
-Kom op. -Geneva...
-Kom op. -...Elburn...
-Kom op. -...South Elgin,
North Aurora en
dat is het.
-Stom. -O, nee.
Moeder Maria.
Ik zei toch dat jullie niet moesten hopen.
-Gaat het, mam? -Oké. Je moet wat eten.
-Hier. -Dit is bevroren.
Ja, leg hem twee minuten onder je oksels, dat ontdooit het.
Jongens, jassen, handschoenen. Wat doen jullie?
Jake, vergeet je laarzen niet.
Ja. Vergeet je laarzen niet, Jake.
Mijn moeder, in een multitasking, koude, coupon-geïnduceerde aanval van waanzin,
had per ongeluk meisjeslaarzen voor me gekocht.
Destijds was dat een doodvonnis.
Ik moet opmerken, ze waren ook gebloemd en Frans.
Wat bedoel je, 'meisjeslaarzen'?
Dat ze alleen op meisjesvoeten passen?
Nee, ze waren gewoon paars.
Dus?
Destijds waren mensen meer bekrompen over mode.
En al het andere.
Mooi.
Wist je dat Esprit Frans is voor 'cool'?
-Echt? -Nee.
Ga maar, ik haal je wel in.
Wat als iemand mij ontvoert?
Dan brengen ze je gerust snel weer terug.
Dat zou je niet moeten doen.
Wacht even en hou je mond.
Je vloekte.
Ik heb veel aan m'n hoofd, Lizzy.
Ik heb ook veel aan m'n hoofd.
Kom op. Laten we gaan.
Laten we gaan.
De Dewey Decimale Classificatie.
Dit is een levensvaardigheid, mensen, zoals schuinschrift.
Als je volwassen bent en je wilt snel iets opzoeken,
dan zul je heel blij zijn dat je dit vandaag geleerd hebt. Oké.
Je hoeft alleen naar de bibliotheek te gaan.
Trek je jas en laarzen aan, ga naar...
We hebben met Keane gesproken. De hond is niet dood.
Is de hond niet dood?
Nee, ze brak alleen drie poten en 'n paar ribben. Ze ligt aan de beademing.
Ze zal zich volledig herstellen. Toch?
Ik zou er niet op rekenen.
Die tv landde op haar als een huis op een heks.
Maar uiteindelijk zal het zijn alsof er niets is gebeurd.
Lichamelijk misschien. Maar mentaal zal ze nooit meer hetzelfde zijn.
Je hebt geluk dat je het niet zag, Olsen. Je zou overgeven.
Ik geef alleen over van SpaghettiO's. Het is 'n medische aandoening.
Hij is echt de Shackleton van de bibliothecarissen.
En ik ben trouwens niet de enige die dat denkt.
Wacht, dus betekent dit dat Nintendo weer actief is?
-Het wordt specifieker. -Nee.
Keane's vader pakte hem af. Het is echt voorbij.
Hoorden jullie dat?
De Loyal Ranger Scouts geven dit jaar een Nintendo weg.
Degene die de meeste kransen verkoopt in de kransverkoopwedstrijd krijgt er een.
-Echt niet. -Jawel. Iemand uit groep 8 zei het.
Dezelfde jongen die je vertelde dat er audities waren
voor de A-Team? Ja, vast.
Nee. Dat was een leugen. Dit is echt.
We hebben hard bewijs nodig, Farmer.
Jake Doyle.
Heb je iets dat je wilt delen met de rest van de klas?
Nee.
Denk maar niet dat ik je niet zie.
Je bent de enige hier met natte schoenen.
Je kent de regels. Geen laarzen, geen pauze.
-Maar... -Ik wil je in de pauze met laarzen zien
anders komt je naam op het bord
met een vinkje.
Dus wat gaat het worden, meneer Doyle?
Laarzen
of een vinkje?
Ga.
-Vang hem. Ga weg daar. Vang hem. -Nee.
Het verandert van kleur als ik eraan lik.
Conor Stump
was veruit het raarste kind van de school.
Hij droeg altijd een blokfluit bij zich
en z'n lunch was bijna uitsluitend tonijn.
Doe je ooit sokken en schoenen aan je hand om dan gewoon rond te kruipen?
Ik ben het maar, Conor. Ik ben niet echt een leeuw.
-Jake, kom op, je zit in ons team. -Vooruit.
Speel maar zonder mij.
Wat doe je daar?
Ligt er weer een dode eekhoorn?
Is hij harig en bevroren?
Gast.
Je draagt Katie Sorrentino's laarzen.
Ze zijn van mij.
Gebruikte je moeder weer een coupon?
Vooruit, Trotter, baby.
Ja, we moeten je hier weg krijgen.
Als Jagorski je ziet, vermoordt hij je.
Hé. Wat doen jullie...
Je draagt Katie Sorrentino's laarzen.
Ze zijn van mij.
Genoeg. Ik kom eraan.
Nee. Wat moet ik doen?
Heeft iemand snoep of een naaktblad of zo?
Als er een dode eekhoorn ligt is hij van mij.
We hebben een geval van meisjeslaarzen.
Pijnlijk flitsten mijn gedachten door
de rolodex van straf die ik op het punt stond te doorstaan.
Weken van opgetrokken onderbroeken en ijsbeentjes.
Ik wilde zo graag het gezicht van 'n kind slaan tot het in Kool-Aid zou veranderen
en ik kreeg de kans maar niet, tot nu toe.
-Hoe is het, sukkel? -Hoi.
Hoe is 't met Jampotglas?
-Maar toen hoorde ik de stem van 'n engel. -Ik heb bewijs.
Jongens.
Het staat hier. Het is echt een Nintendo.
Het is maar 'n foto van 'n stomme krans.
Je moet het lezen.
'De eerste prijs van dit jaar is een gloednieuw Nintendo-systeem.'
KERSTKRANS-WEDSTRIJD
Ik ga je vermoorden.
In minder dan 30 minuten na de laatste schoolbel
liep ik in mijn padvindersuniform en onderweg
visualiseerde ik de hectaren dennenbos in Alaska die nodig waren
voor de hoeveelheid kransen die ik zou gaan verkopen.
En ik had mijn verkooppraatje paraat.
'Ik zit bij de Loyal Rangers Scouts, mevrouw en zonder uw help,
zullen duizenden jongeren drugsverslaafd of communist worden.'
-Wat? -Wat?
Wat? Wat wil je?
Hoi. Mijn naam is...
Wacht. Je probeert me toch niets te verkopen?
GEEN VERKOPERS
Wil je een krans kopen?
Heb je een leerstoornis of zo?
Wacht, je hebt toch niet echt een leerstoornis?
Mooi. Mam, dit kind vind je krans waardeloos.
Hé, Doyle. Je moet uitkijken voor de 'geen verkopers'-borden.
Wat doe je hier, Farmer?
Je leven verpesten.
Je kunt hier geen kransen verkopen.
Denk je dat hier regels zijn, Doyle? Er zijn geen regels.
Die Nintendo is van mij.
-Ik heb al 67 kransen verkocht. -Aan wie?
Mensen. Je moeder.
Je kletst uit je nek.
Hallo, jongedame. Ik hoopte dat je moeder thuis was.
Ik moet de volwassene in het huis spreken.
En had ik al gezegd hoe mooi ik je trui vind?
Overal in de stad gingen de jongens in het groen de straten door
in recordaantallen,
allemaal in de naam van Nintendo.
Een zwerm van Gordon Gekko's met snotneuzen was geboren.
Vrolijk kerstfeest, mevrouw. Wilt u een krans kopen?
Hallo, mevrouw. Dit is het seizoen.
Vrolijk kerstfeest, meneer.
Vindt u Die Hard een kerstfilm?
Kijk dat eens. Is het al krans-dertig?
'Douglas kerstdennenkransen.' Zeg het gewoon.
Waarom zeg jij het niet gewoon?
Omdat ik niet bij de stomme Ranger Scouts zit, want ik ben geen stomme jongen.
En het was ieder voor zich.
Kinderen die niet eens bij Ranger Scouts zaten deden mee.
Ik accepteer geen nee als antwoord.
Dat is de eerste regel van verkooptechniek. De eerste regel.
Zelfs ik begon het te begrijpen.
Ben je hier om m'n voetpad te scheppen?
Nee, ik ben hier om kerstkransen te verkopen.
Oké. Even kijken.
Mijn portemonnee ligt in mijn auto.
Wilt u dat ik...
Schep de weg naar mijn auto uit, zodat ik erbij kan. Dat zou fijn zijn.
Ik pak de schop.
De Tevatron-deeltjesversneller bij Fermilab, zij krijgen meer krantenkoppen.
Maar als je het mij vraagt,
de waardevolste lokale hulpbron die we vandaag de dag hebben
zijn onze leraren.
Vrolijk kerstfeest, mevrouw Doyle.
Vrolijk kerstfeest, Jeff.
Blijf prachtig, Kath.
Ze zei dat ik haar aan jou deed denken.
Tot later, Jake.
Moest het Farmer zijn?
Hij bood me een eerlijke deal tegen een eerlijke prijs.
Er is niets eerlijks aan hem.
Hij is een pathologische leugenaar.
Ik vond het een heel aardige jongen.
Die zijn voor je moeder.
M'n moeder zou willen dat ik er een kreeg.
Ik wist niet eens dat je dit jaar kransen verkoopt.
Hij geeft er nu alleen maar om omdat ze een Nin...
Nacht in Chicago.
Ja. Dat is een nieuwe prijs.
In een hotel, in het centrum?
Dat is een vreemde prijs voor een 11-jarige.
Dat is een vreemde prijs.
Vind je dat niet vreemd, pap?
God zegene het. Waar is het in godsnaam?
De kruiskop zit in het boterschaaltje.
Nee, dat is het niet.
Weet je wat, Jake? Als je die prijs wilt winnen,
dan doe je wat ik de kinderen uit mijn klas elke dag vertel.
Doe het als een stofzuiger.
Zuig het op en doe het werk.
Wat zoek je?
Mijn culinaire worst.
Hoe raak je in godsnaam een worst kwijt?
Het eten is klaar.
Ik wilde hem bij het avondeten opeten.
We eten salades.
Daarom wilde ik de worst eten.
Misschien heeft Elwood hem opgegeten.
Want hij poept zo veel de laatste tijd.
Dat klopt inderdaad.
Weet je hoe ik dat weet?
Omdat het nog steeds niet is opgeraapt.
Het sneeuwde.
Hé, dat is geen excuus, oké?
Morgenochtend, jij, die schop, achtertuin.
Nee, ik moet morgen echt de hele dag kransen verkopen.
Jammer dan. En stop 'echt' te zeggen.
Het is niet eerlijk.
Hé, als het leven eerlijk was,
dan zou het een kermis zijn.
Oké? Maar ik zie geen...
Ik zie hier geen kermisattracties, jij wel?
Dat heb je net verzonnen, nietwaar?
Nee, niet waar.
Het is een oud gezegde.
Luister.
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest,
van Uw milddadigheid tot de naam van Jezus Christus...
-Hij is groots. -Amen.
Ik was ervan overtuigd dat Elwood vaker had gepoept dan welke hond dan ook
in de geschiedenis van de wereld.
Onze tuin zag eruit als een vanilletaart
waar iemand een hele zak chocoladevlokken op had gedumpt.
Wat doet Lizzy? Kan ze niet helpen?
Jij wilde de hond, dus jij raapt het op.
Je kreeg de hond voordat ik werd geboren.
Wie de hond wilde doet er niet toe, Jake. Pak gewoon die verdraaide kak op.
Kom hier.
Oké. Haal diep adem.
Ga je gang.
Ruik je dat?
-Poep? -Nee.
Frisse lucht.
Dat was alles dat we hadden en het was mooi.
Toen ik jouw leeftijd had, was er geen Nintendo.
Weet je wat we deden?
We bouwden forten in het bos.
We verzamelden oud hout en gevelbeplating
en wat we ook konden vinden, we bouwden dan
wachttorens en touwladders...
Valluiken?
Ja, we bouwden ook valluiken.
-Cool. -Ja, het was cool.
We werkten er het hele jaar aan.
Een beetje zoals het huis?
Ja. Een beetje zoals het huis.
Ja.
Huil maar uit, die hond poept veel.
Ja.
Hé.
Maak je geen zorgen over achter de schuur.
Raap alleen op wat rond het huis ligt, oké?
En als je dan klaar bent,
kun je deze oude hockeysticks vernissen.
Waarom?
Omdat het gedaan moet worden, daarom.
Kom op, pap.
Denk je dat ik belasting betalen en met de buren kletsen leuk vind?
Nee. Maar je moet het toch doen.
Ik doe zulke dingen niet graag.
Voorzichtig met de lak.
'Voorzichtig met de lak.' Wat ga ik ermee doen? Drinken?
Ik weet voorzichtig te zijn.
We moeten praten.
Wat doe je in mijn kamer?
Ik heb...
Heeft Elwood op je gepoept?
Het is lak. Wat wil je?
Ik heb je hulp nodig.
Waarmee?
Een Cabbage Patch Kid krijgen.
De kerstman gaf me vorig jaar een She-Ra, dus ik kan 'm niet vertrouwen.
Het moet via mama en papa.
Waar heb je mij dan voor nodig?
Ik wil dat je hints geeft zodat ze me er een geven.
Echt niet. Waarom zou ik je willen helpen?
Ik wil een roodharige genaamd Abrona Fiona met sproeten en...
Waarom wil je zo graag een domme pop?
Omdat ik altijd al een zus wilde. Stop met mij te onderbreken.
Het ziet er slecht uit als ik de hele tijd erover praat tegen mama en papa.
We hebben 'n subtiel plan nodig en we moeten snel handelen.
CABBAGE PATCH KIDS UITVERKOCHT
Wat ga je voor mij doen?
Ik vertel je hoe je een Nintendo wint.
Je weet niet hoe je een Nintendo moet winnen.
Oké, laat maar.
Wacht.
Hoe kan ik hem winnen?
Beloof je me te helpen een Cabbage Patch Kid te krijgen?
Ja, tuurlijk.
Beloofd?
Ja, ik heb het al beloofd.
Oké. Je verkocht gisteren twee kransen aan Miss Sherman, toch?
Hoe weet je dat?
Maak je geen zorgen.
Ze kocht er veel omdat ze oud is, toch?
Oude mensen kopen spullen van kinderen.
Dus wat je nodig hebt, is een stel oude mensen op één plek,
zodat je ze niet allemaal hoeft op te sporen.
Wat is je punt?
Prairie Pines, het verpleeghuis.
Tweehonderd oude mensen,
elk met hun eigen deur,
perfect om kransen op te hangen.
Wauw.
Dat is...
Dat is echt een goed idee.
Weet ik. Dus we hebben een deal?
Ja.
Een roodharige met sproeten. Verpest het niet.
Ik hou je in de gaten.
Het verpleeghuis Prairie Pines wist niet wat ze zou overkomen.
'Zuig het op. Doe het werk.'
Hallo, allemaal.
-Hoi. -Hou je van blues?
Hoi. Je lijkt precies op mijn kleinzoon.
Laat me die wangen eens zien.
Maar wat bleek, ik wist niet wat me zou overkomen.
Omdat de Wereldtentoonstelling hier was
en we vierden de honderdste verjaardag van de stad.
Chicago werd gesticht in 1833.
Dat maakt het 100 jaar tot 1933.
Wacht even.
KRANSVERKOOP
Het is wat hij zou hebben gewild.
4 DOLLAR KORTING
Het duurde zes uur en tien pakjes pudding,
maar het lukte me om 47 kransen te verkopen in het verpleeghuis.
Allemaal dankzij Lizzy.
Hé, mam.
Wist je dat dit winkelcentrum het grootste aanbod heeft
van Cabbage Patch Kids in heel Chicago?
Dat wist ik niet, nee.
Dat is maar goed ook, want die vliegen de schappen uit.
Hij wil nu toch geen Cabbage Patch Kid?
God. Wie weet met deze twee?
Hé. Wat doe je?
Ja, een Wisconsin-kenteken. Wat een verrassing.
-Kijk hem eens. -Oké, John.
Hij trekt aan 't stuur alsof hij 'n koe melkt.
Ja. De jaarlijkse Doyle Chicago-winkeltrip.
Mijn vaders minst favoriete
en duurste dag van het jaar.
Weet je wat ik je graag zie dragen?
-Wat? -Coltruien.
Het wordt zo koud in Minnesota als we bij mijn ouders aankomen,
ik denk dat we er zeker een paar moeten proberen.
Ja, coltruien, je ouders, dat is geweldig.
Dus ja?
Kijk die idioot eens.
Wat doe je?
Hé. Toeter je naar mij?
Ja, ik heb ook een toeter, Miles.
Miles Davis, dames en heren.
Sorry.
Kunnen we de kerstliedjes aanzetten?
Nee. Geen kerstliedjes.
Steely Dan. Luister hiernaar. Dit is goed.
Het hele jaar.
Elfen.
-Hé. Ze maken me bang. -Adem in, John. Je moet ademen.
Nee, een volwassen man die zich zo vrolijk gedraagt. Dat is niet natuurlijk.
Achteruit, Jack.
Sorry.
-Heb wat zelfrespect. Jezus. -Je moet even kalmeren.
Waarom lopen we zo snel?
Iedereen, geen plaspauzes, oké?
Je had een kans thuis. Test me niet.
God, waarom is het hier zo warm?
We stoppen nog niet voor de kerstman, oké?
Is er een bar bij de eetkraampjes?
John, het is nog niet eens twaalf uur.
Oké, we hebben de kaarsen voor Barb, we hebben de twee-voor-een coltruien...
-Wat missen we? -Kijk,
een Cabbage Patch-winkel.
-Kunnen we gaan, mam? -Ja, lieverd.
Vooruit. Leid de weg.
Hé, mam. Wist je dat
de Cabbage Patch Kids hun eigen geboorteakte hebben?
Ik dacht dat je alleen maar kransen wilde verkopen.
Vanwaar de interesse in Cabbage Patch Kids?
Lizzy wil er heel graag een.
Ze zijn erg duur, schat, en ze zijn erg moeilijk te vinden.
Binnen 20 minuten uitverkocht.
Laatste voorraad in heel Chicago.
Je had het moeten zien. Het was erg.
Een vrouw stompte 'n oma recht in de keel.
Uit dezelfde familie ook nog.
Lizzy. Hé, het is oké.
Ik zag een paar leuke troetelbeertjes op de weg hiernaartoe.
Troetelbeertjes zijn voor baby's.
Arme Lizzy.
Je wilde haar tranen afvegen
en haar een dikke...
Wacht even.
Hallo, Jake.
Wie zei dat?
Je weet wie.
Nintendo?
Dat klopt. Kom hier.
Ik heb je gemist, Jake.
Hé, Jake. Je vader en ik gaan naar boven
om een cadeau voor de Fenelons te halen.
Waarom? Ze hebben ons niets gegeven.
Blijf hier beneden met het speelgoed en let op je zus, oké?
Jake.
Let op je zus.
Ja.
Goed zo. Kom hier, Jake.
Je weet dat je het wilt.
Wat moet ik nu doen voor mijn Cabbage Patch Kid?
Vergeet je zus. Ze is nutteloos.
Je moet je zorgen maken over de kransen.
Heb je genoeg kransen verkocht?
Ik zal alles doen om bij je te zijn.
Tegen wie praat je?
We hebben een nieuw plan nodig.
Jake?
Weet je hoeveel spelletje ik hier heb?
Ik heb alle spellen.
Veel meer dan Timmy Keane.
Welk spel zou je willen spelen?
Joust.
Kies een andere. Die heb ik niet.
Super Mario Bros.
-Kies een andere. - Defender.
Wat dacht je van Rampage?
Die wordt nu geladen.
Cool. Ik doe alles wat je zegt.
Heel goed. Ja.
Je bent zo'n goede jongen.
Ik zie het, je hebt wat ervoor nodig is.
Denk je dat echt?
Nee. Dat weet ik.
Misschien was het de opwinding van het scherm
of gewoon de spanning van het spelen in 't openbaar,
maar om de een of andere reden begon ik het spel van m'n leven te spelen.
Gast, je bent op dreef.
Alle andere afleidingen werden onbelangrijk.
Mijn zintuigen hadden een hogere staat bereikt.
Ik zou één worden met Nintendo.
Ja.
Ja. Je bent voor dit moment geboren.
Je bent geweldig.
Hoe heet je, gast?
Ga je gang. Zeg je naam, Jake.
Zeg het.
Jake Doyle.
Jake Doyle. Nintendo-master.
Jake.
Voordat ik het wist, scandeerde 't hele winkelcentrum m'n naam.
Daarom had ik een Nintendo nodig.
Dit was mijn lot.
Niets kon me nu tegenhouden.
Jake.
Jake Stephan Doyle.
Waar is je zus?
Wat is er mis met je?
-Lizzy. -Elizabeth.
Je gaat eraan, maat.
Lizzy.
Vergeet haar. Ze is weg.
Hou je mond, Nintendo. Dit is jouw schuld.
Hoe kom je in huizen zonder schoorstenen?
De achterdeur.
Wat als het een appartement is zonder achterdeur?
De voordeur.
Dus je weet hoe je sloten moet breken?
Dat ben ik.
Wist je dat het een misdrijf is?
Mam. Ze is hier. Ik heb haar gevonden.
God, Lizzy.
O, mijn god.
Mam, ze hebben misschien nog steeds Cabbage Patch Kids op de Noordpool.
Zelfs met rood haar.
We zeiden dat je bij Jake moest blijven.
Hij speelde de Nintendo.
God zegene het, Jake.
Ben je oké?
Als je die videospelletjes speelt,
veranderen je hersenen in brij, in drie minuten.
Dat is je zus.
Het is niet alsof je je beugel kwijtraakt.
Wacht even.
Vijf tassen hier. Wacht even.
Open je mond.
-John. -Wat?
-Waar is de tas van Marshall Field? -Hé.
-Jake. -Je coltrui zit erin.
Jake.
De echte kosten van mijn beugel waren mij verteld
in de simpele woorden: 'Als je hem verliest, kom dan niet naar huis.'
Jake.
-Hé. -Jake.
Opzij. Jake.
Hij kostte ongeveer net zoveel als 'n nieuwe auto.
Waar is hij?
Jake.
Zes luie ganzen
Vijf...
Gouden ...
Nee, wacht.
Natuurlijk. Packer-fans.
O, mijn god.
Hé.
Veilig. Beugel gevonden.
Oké.
Je bent zo'n nerd.
Je liet het meisje geslagen worden.
Wat doe je?
Het beste deel van de winkeltrip,
los van dat ik mijn beugel en mijn zus niet kwijtraakte,
was dat er een geheim deel van het winkelcentrum bleek te zijn
waar oude mensen rondom een piano zitten.
Ik heb die dag nog 22 kransen verkocht.
Hoeveel heb je er?
Drieënnegentig.
Verkoop je ook kransen?
Wat is een krans?
Genoeg met het geneurie, in hemelsnaam,
ik probeer hiernaar te luisteren.
En stop met de schaaf te prutsen.
Het is geen speelgoed. Zie je?
Het is scherp.
Konroyd naar Larmer. Larmer cirkelt.
En de bal wordt van 'm gestolen door Shayne Corson...
Weet je,
als je wilt, kan ik je ooit misschien
leren hoe je dat moet gebruiken.
Ik heb veel dingen te doen, pap.
Oké.
Hij speelt terug naar Larmer. Larmer langs de korte kant,
over naar Savard...
Hij schiet, hij scoort.
-Ja. -Denis Savard.
-De Hawks leiden nu met één. -Ja, kom op.
En Claude Lemieux kauwt nog steeds verder.
Stop met huilen, Claude.
Ja, je praat alleen maar, je laat niets zien.
Onthoud dat. Oké?
Een pestkop als Claude Lemieux is waardeloos.
Hij praat alleen maar, verder niets.
Waarom staan we onder deze brug, pap?
Ik moet met een man praten over de Cabbage Patch Kids.
Je weet hoe ze eruitzien, toch?
Waarom krijgt Lizzy wat ze wil,
maar ik niet?
Wil je met je zus omgaan
als ze niet krijgt wat ze wil?
-Nee. -Precies.
Ik onderhandel niet met terroristen.
Dus je geeft ze gewoon wat ze willen?
Ja. Maak je een grapje?
Oké. Dat is hem.
Laat mij het woord doen. Oké?
Het voelt nogal eng, pap.
Hier, ik neem de handzaag mee.
Kom op.
Kan ik jullie helpen?
Ja.
Er wordt gezegd dat je
een kleine Cabbage hebt?
Agent, alstublieft. Ik sta hier gewoon.
Ik dacht dat jullie misschien de weg wilden vragen...
Rustig, ik ben geen agent.
Hoe zit het met 21 Jump Street hier?
Hij is geen agent.
Kom op, man. Hij is 11.
Ja, dat weet ik niet.
Agenten zijn gek. Heb je ooit RoboCop gezien?
Die gast is half agent en half robot.
Heb je die film ooit gezien?
Mijn moeder liet me hem niet kijken.
Maar m'n vriend Mikey Trotter zag hem.
Ja. Hij is goed. Jij bent goed.
Hij is geen agent, oké? Kom op.
Ga je ons zwarte markt Cabbage Patch Kids verkopen of wat?
Kom maar mee naar mijn kantoor.
Willen jullie iets terwijl jullie wachten?
Wat Pound Puppies? Nier? Nintendo?
Nee, alleen de pop.
We hebben een meisjespop nodig.
Een roodharige met sproeten.
De beste poppen in Tri-City.
Ja, dat ziet er goed uit.
Het ziet er inderdaad goed uit.
Dus hebben jullie een vader-zoon-dag?
Zoiets? Ja?
Heb je een derde nodig?
Nee, geintje.
Ik mis mijn vader wel. Heel erg.
Hé, deze roodharige heeft geen sproeten.
Nee, de blonde heeft sproeten.
-Oké, hoeveel? -100 dollar.
100 dollar? Nee.
Waar ga je anders heen?
Elke winkel van Wheaton tot Winnetka is uitverkocht.
60 dollar.
Ik heb de naam van twee broers in Villa Park.
Zij vragen 50 dollar.
Weet je wat? We kunnen er nu heengaan.
De gebroeders Diaz. Nee.
Je wilt niets van hun kale rommel.
70 dollar. Laatste aanbod.
Ik kan daar geen nee tegen zeggen.
Oké. 70 dollar.
-Er zit een geboorteakte bij. -Wauw.
-Pap, dat is... -Getekend op 't achterwerk.
Bedankt.
Kunnen we over de Nintendo vragen?
Ik heb hem van 100 dollar verlaagd. Geloof je dat?
Lizzy zal het geweldig vinden.
Stoorde het me dat mijn vader
zoveel moeite deed om mijn zus een cadeau te geven?
Soort van.
Maar ik zou hem zelf wel krijgen.
Heren.
Kijk diep in de vlam van je kaars.
Staar naar zijn dansende licht.
Sluit nu je ogen.
Wat zie je?
Je ziet de vlam, heren.
Die brandt zelfs als je ogen gesloten zijn,
omdat we weten dat zelfs als we deze kaarsen uitblazen,
de Loyal Ranger Scout-vlam nooit zal vervagen.
Oké.
Maar ik dacht dat Loyal Ranger Scouts voor jongens was.
En scouts worden geacht eer te hebben,
toch ben jij hier nog.
We hebben veel te bespreken.
We hebben de dennenbos-derby,
de Loyaliteitsdag-parade...
Ik heb nog een Vietnam-gedicht genaamd 'Een gelijkspel is geen verlies.'
Bespreek de kransen, Halberg.
-Sorry? -De deurkettingen.
Zit je wel in deze groep?
Kransen.
Oké. We doen de kransen.
Oké. Rustig aan.
Nu...
Ik weet dat jullie dit jaar allemaal hard verkochten,
dus we deden ons best om ervoor te zorgen dat deze prijzen
speciaal zijn.
Moet je dat eens zien.
De eerste prijs leek zelfs groter dan een normaal NES-systeem.
Wie wist welke andere Nintendo-schatten daaronder lagen?
Ik zei toch dat er een gratis Power Pad bij zat.
Oké.
Op de derde plaats...
-Jeffery Farmer. -Ja.
Niemand geeft om de derde plaats.
Gezien de constante aanspraken van Farmer op de overwinning,
was dit een genot voor ons allemaal.
Iedereen had nu een kans.
'Abonnement op Boys' Life .'
Ja.
Ik groeide op met dat tijdschrift.
Geweldige artikelen.
En op de tweede plaats,
een geweldige vertoning...
Teddy Hodges.
Nee.
Helaas waren de gecombineerde totalen van de Hodges-tweeling
alleen goed genoeg voor zilver.
Het is een wereldbol van de hele wereld.
Alles.
Er was geen tweede plaats als het om Nintendo ging.
En nu...
-Dit is het. -...de winnaar van de eerste prijs
van de kransverkoopwedstrijd.
Het hoogste verkoopaantal in de geschiedenis van de troepen...
Jake Doyle.
Ik heb gewonnen.
Zet dat maar op het bord. Ja.
Zoveel mensen om te bedanken.
Mijn vrienden, mijn familie, de Nintendo Corporatie...
Ja.
De eerste prijs van dit jaar,
de beste die we in jaren hebben gehad...
-Ben je klaar, Jake? -Ja.
Een gloednieuwe set World Book-encyclopedieën.
Wat?
Het was alsof ik meer school won.
Nee.
Waar is het?
-Ik haat je, Halberg. -God.
Het sloeg nergens op. Waarom?
Waarom beloofden de troepleiders ons speelgoed om ons daarna boeken te geven?
Wie zou er achter zoiets verschrikkelijks kunnen zitten?
Zo verschrikkelijk, zo gemeen?
Dr. Timothy Keane Senior, hij.
Ouders van Batavia, goedenavond.
-Hoi. -We wisten het niet,
maar de avond voor de uitreiking...
NOODGEVAL GEWELD VAN VIDEOGAME
...had Dr. Keane een bijeenkomst
geregeld met het uitdrukkelijke doel om ons leven te verwoesten.
Onlangs was er een incident bij mij thuis.
Een lid van de Keane-familie, Lacy Dog Keane,
werd bijna doodgeplet door onze 42-inch televisie.
42-inch, dat is 'n mooi televisietoestel.
John.
Nu neem ik het mijn zoon Timmy zeker niet kwalijk,
die een begaafde, gulle jongeman is,
bij wie onlangs de diagnose vastgesteld,
'aandachtstekort...'
Bla, bla, bla. Wat dan ook.
Het is heel serieus
en uiterst zeldzaam.
Zo zeldzaam.
Ik hou van je.
De lichten, alstublieft?
Dames en heren,
de echte boosdoener van deze hond-verlammende misdaad
is videospel.
Videospellen deden dit.
En dit.
Het is dezelfde dia.
Ik bedoelde, en dit.
-Nog steeds dezelfde dia. -Verdomme.
Timmy heeft hier weer kaas in gedumpt.
Je weet dat je hem geen kaas kunt geven, Janice. Dat weet je.
Pookie.
En dit.
De vraag is, dames en heren...
Is dat een hond?
...wat zijn we bereid eraan te doen?
We moeten het verbieden.
-Verbied het. -Verbied het.
Er worden geen honden meer verpletterd
-in mijn stad. -Niet meer.
-We moeten onze honden beschermen. -Ja.
We moeten onze gemeenschap beschermen.
Ja.
Het is moderne technologie die ons leven overneemt.
Het wordt alleen maar erger. Het gaat allemaal bergafwaarts.
-Juist. -We moeten het stoppen.
We moeten het allemaal tot de grond afbranden.
-Verbrand het. -Ja.
Videospellen zijn voorbij.
Laat me je horen. Videospellen zijn voorbij.
-Zeg het. -Videospellen zijn voorbij.
Nu wat zachter. Videospellen zijn voorbij.
Keanes paniekerige propaganda ging door
tot diep in de nacht.
Het was een virtuele videospel-armageddon.
-Ik voel het. Dichtbij. -Videospellen zijn voorbij.
Videospellen zijn voorbij.
En we konden er niets aan doen.
Geen konijn.
Al die kransen voor niets.
Wist je dat 't belangrijkste exportproduct van Australië steenkolenbriketten is?
We onderbreken dit programma om met u speciaal nieuws uit Kane County te delen.
Bedankt, Walter. We zijn hier live in Geneva
met videospelgeweldactivist Dr. Timothy Keane.
Dr. Keane, er zijn nog maar acht koopdagen
tot Kerstmis en u bent erin geslaagd
om een gemeentelijk verbod op videospelsystemen te plaatsen.
-Klopt dat? -Dat klopt.
Elke winkel in Kane County heeft ermee ingestemd.
En u vindt echt dat videospellen geweld genoeg promoten
om ze illegaal te maken?
Is uw hond ooit door uw tv bijna doodgeplet?
Nee.
Dat is geen aardig gezicht. Ouders moeten de waarheid weten.
Deze spellen zijn puur kwaad en ze moeten gestopt worden.
Videospellen zijn voorbij.
-Videospellen zijn voorbij. -Videospellen zijn voorbij.
Hij is podotherapeut.
Sorry, Jake.
Stop ermee, Lizzy.
Nee, ik was serieus. Ik weet hoe graag je er een wilde.
Ik had hem.
Hij was van mij.
Maar nu
krijg ik er nooit een.
Hier. Je mag de afstandsbediening hebben.
Bedankt.
Gaf ze je de afstandsbediening?
Ik zou Charlie nooit de afstandsbediening geven.
Je moet een wrak zijn geweest.
Natuurlijk. Ze hadden Nintendo verboden.
Dus als Batavia Nintendo verbood
en oma en opa er geen een voor je zouden halen
en je deed al die slechte dingen, de hele tijd...
-Niet de hele tijd. -Jawel, de hele tijd.
Je doet al die dingen en niemand kocht er een voor je,
hoe kwam je er dan aan?
Hoe ben je aan de Nintendo gekomen?
Oké, rustig aan.
Wil je pauze? Wil je Maeve sms'en...
Nee.
Ik wil weten wat er gebeurt in het verhaal.
Weet je, Annie,
soms, met kerst,
net als je denkt dat alle hoop verloren is,
gebeurt er iets magisch.
Sommige mensen noemen het een kerstwonder.
Dit wonder gebeurde op de rolschaatsbaan.
Wat is een rolschaatsbaan?
Zes dagen tot Kerstmis en het was nu officieel.
Niemand van ons kreeg een Nintendo.
Mijn neef in Elmhurst krijgt er misschien nog een.
Dat is in Cook County.
DuPage County.
-Hoe weet je dat? -Ik heb encyclopedieën.
Kom op, jongens. We hebben elkaar nog.
Kijk uit.
-Sorry. -Objectief gezien is het hilarisch,
maar ik heb het gewoon niet in me om nu te lachen.
Het was het verjaardagsfeestje van de Hodges.
De gevreesde kerstverjaardag.
Niet alleen moest de tweeling een verjaardag delen,
maar ook nog met Kerstmis.
'Fijne verjaardag en vrolijk kerstfeest. Liefs, oma.'
Wat een afzetterij.
'P.S. Dit cadeau is voor jullie twee om te delen.'
-Verse pakjes. Wie wil ze openen? -Ik.
Je hebt Chris Sabo.
Heb ik nodig. Heb ik al. Heb ik nodig.
Ga je je kauwgom opeten?
Ik heb een Ripken. Billy Ripken.
Wie geeft er om Billy Ripken?
Wat?
Wat? Wat is er?
Dit gaan jullie niet geloven.
Kijk. Precies hier. Op z'n knuppel.
-O, mijn god. -Een scheldwoord.
Dat is een erge.
-Wat staat er? -Lees het niet hardop.
Ik mag geen scheldwoorden horen.
'Scheldwoord streepje gezichtje.'
Welk scheldwoord? K-gezichtje?
S-gezicht?
Wacht. F-gezicht?
Bingo.
Het is een foutkaart.
De grootste foutkaart aller tijden.
Billy Ripken.
95 dollar.
95 dollar? Je bent een miljonair.
Ja, nog een paar daarvan en je kunt je eigen Nintendo kopen.
Jongens...
Ik weet het.
Ik snap het niet.
Wat snap je niet?
Het is een heel duidelijk 15-puntenplan.
-Je hebt 'geheim' verkeerd gespeld. -Oké.
Het uitje is maandag om 9.00 uur naar Chicago.
-Dus? -Ze verkopen nog steeds Nintendo's daar.
Dus?
Dus we verkopen wat honkbalkaarten,
halen wat geld op,
we sluipen weg van het uitje en kopen onze eigen Nintendo.
Nu snap ik het. Maar wacht, hoe zijn dat 15 stappen?
Dat zijn er maar drie.
Ik weet het niet. We kunnen problemen krijgen.
Ik kan nu geen problemen krijgen. Het is bijna Kerstmis.
Vergeet Kerstmis.
Dit is groter dan Kerstmis.
Dit is onze enige kans om een Nintendo te krijgen.
Eentje die we zelf kunnen spelen.
GEHIJM PLAN NINTENDO
We hoeven ons geen zorgen te maken over onze laarzen
of in de rij te staan
of wat dan ook.
We kunnen dit echt wel.
-Dit is ons Vietnam. -Ja.
Ik denk niet dat het betekent wat je denkt dat het betekent.
Ik heb geen idee wat het betekent.
Maar wie doet mee?
Ik doe mee.
BATTERIJEN VOOR WALKIE-TALKIE
Check. Over.
We doen mee.
HONKBALKAARTEN DOORNEMEN ALLEEN PERFECTE!
Ik doe mee.
Nee.
-Laat maar. -Wat?
Honkbalkaarten, Farmer.
Kom op. Wat moet een man doen?
Olsen?
UITGANG KOTSEN - AFLEIDING OLSEN
We gaan zo in de problemen komen.
Een, twee, drie, Nintendo.
DE DUGOUT - WIJ KOPEN EN VERKOPEN VERZAMELOBJECTEN
Ik heb het.
Goed, Tammy.
Veilig.
Daar gaan we.
KOOP NINTENDO
O, nee. Niet Jagorski.
Wat gaat hij doen?
Ik zal je een hint geven.
Niets goeds.
Het is mijn favoriete uitje. Op naar het Kunstinstituut.
-Rugzak? -Check.
-Deken? -Check. In de tas.
-Walkie-talkie's? -Check.
Camouflage, check.
Niet nodig. Maar ik hou van het enthousiasme.
Persoonlijk geef ik de voorkeur aan een bospatroon,
voor stadsgevechten.
Mee eens.
Hoe voel je je, Olsen?
Niet goed.
Perfect.
Mooie map, Doyle.
Ik heb gehoord dat je er goed geld in kunt bewaren.
-Dat is van ons. -Niet meer.
Dat kun je niet doen.
O, ja? En wat ga je eraan doen?
Ja. Dat dacht ik al.
Jouw Nintendo is van mij.
Hoe is het, juf Hugo?
Man, dit is zo erg.
Ik denk niet dat het erger kan.
Jake Doyle.
Waar denk jij heen te gaan?
Met de bus naar het Kunstinstituut?
Niet zo.
Geen laarzen, geen uitje.
Eerst dacht ik: misschien zal niemand het merken.
Hé, allemaal. Jake Doyle draagt meisjeslaarzen.
Ze zijn zo mooi.
Ik heb dezelfde.
Terugkerende nachtmerries van Freddy Krueger en de Cubs uit 1984
vielen al snel in het niet.
Het was een nare droom die tot leven kwam.
Wauw. Mooie laarzen, Doyle.
Waarom kom je hier niet achterin zitten?
Hé, wil je horen over m'n mierenboerderij?
Ze zijn allemaal dood. De ooms leven echter nog.
Het hele plan hing aan een zijden draadje.
En ik zat vast naast een kind dat gummen als Tic Tacs at.
Gummen zijn lekker. Wil je er een?
-Nee. -Oké.
Als je naar het eerste honk rent En opeens voel je een sappige barst
Diarree, diarree
Als je naar het derde honk glijdt En je voelt een sappige drol
Diarree, diarree
Als je naar de thuisplaat glijdt en je broek zit vol met schuim
Wat doen we?
Diarree, diarree
We zijn bijna ter plaatse.
Olsen wordt nerveus. Wat doen we?
Ik weet het niet.
Start fase één en ik bedenk wel iets.
Oké.
Hoe zit het met het geld?
Juf Hugo?
Evan, wat doe je uit je stoel?
Ik voel me niet goed.
Oké, ik... We gaan...
Wees niet bang voor Jagorski. Hij is alleen groot van formaat.
Denk aan iets vrolijks.
Vertel me je favoriete letters van het alfabet.
In volgorde, de mijne zijn T, K, A, I, E,
O, U, Q, X.
Kijk eens wat we hier hebben.
We moeten de Nintendo nu halen. Ik kan...
Ik luister niet naar je. Het geld is van mij.
-We moeten nu gaan of anders... -Of anders?
Ga je me dwingen?
Ga terug en ga bij je vriendinnetje zitten,
met je meisjeslaarzen.
Ga je nu huilen?
En toen realiseerde ik het me.
Conor Stump was niet gek. Hij was een rebel.
Hij vond het niet erg om uitgescholden te worden.
Hij gaf niets om pestkoppen, dus waarom ik wel?
Nintendo of niet,
Jagorski was te lang koning van de berg.
'Ik draag vrouwelijke schoenen.
Waarom nam ik ze mee naar school?
Mijn mammie heeft bloemen op mijn schoenen gezet.'
Je praat alleen maar, verder niets.
Je bent waardeloos.
Wat betekent dat?
Je bent gewoon een zielige, kleine pestkop.
En als je mijn map nu niet teruggeeft,
dan zal jij de enige zijn die gaat huilen,
kontgezicht.
Nu.
Oké.
En mijn moeder gaf me deze laarzen. En ik haat ze ook.
Maar ik hou van mijn moeder.
-Ik weet het... -Ga zitten.
Vertel me gewoon wat er is. Is het je maag?
Denk je misschien dat je...
Ga zitten. Ga zitten, allemaal, oké?
O, mijn god. Ben je oké?
Sla alarm.
Walkie-talkie's.
Open de deur.
Oké, ga.
Zet hem op, Doyle.
Rode Hond, dit is Blauwe Vogel. Ik nader het winkelcentrum. Over.
Blauwe Vogel, dit is Rambo Een.
-Wat is er met Rode Hond gebeurd? -Veranderd.
Mogen we nu van naam veranderen?
Laten we gewoon opnieuw beginnen.
Rambo Een, dit is Millenium Falcon Super Cool.
Geweldig.
Ik nader Michigan Avenue.
-Voorzichtig, jongen. Het is glad. -Bedankt.
Sorry. Pardon.
Ik moet erlangs. Sorry.
Onze testen maakten het duidelijk.
Twee blikken SpaghettiO's in de maag van Olsen
waren gelijk aan ongeveer drie minuten braaksel.
Dat was onze tijd om een Nintendo te kopen
en terug naar de bus te gaan voordat Olsen geen kots meer had.
Sorry. Pardon.
Kijk uit, jongen.
Zolang ik geen grote obstakels tegenkwam,
moest het me lukken om... O, god.
Videospellen zijn voorbij.
Maak je een grapje?
Rambo Een, we hebben een probleem.
Wat is het probleem, Millenium Super wat dan ook?
Je moeder en Mrs Keane zijn hier.
-Ik herhaal, je moeder... -Wat?
...en Mrs Keane staan buiten de winkel.
Ik kan ze niet passeren zonder dat ze me zien.
-Ga niet naar binnen. -Niet doen.
Geef je geld niet uit. Blijf op school.
Zorg dat je moeder onder controle is, Trotter.
Verdorie.
Wat gaan we doen?
Ik weet het niet. Daarom bel ik je.
Afbreken.
-Nee. -Nee.
Niet afbreken. We moeten ze alleen daar weg krijgen.
HULP NODIG? BEL 140-5380 INFORMATIEBUREAU
Misschien kunnen we ze via de intercom oproepen?
Zeg dat ze gebeld worden.
Jongens, er is een telefooncel aan de overkant.
Ja. Oké. Hoe gaat het met Olsen? Geef me een kots-check.
Je arme buikje...
Oké, ik heb met je te doen. Echt waar.
Oké.
Kan iemand me even helpen?
Ik wist dat ik in Vegas had moeten blijven dansen. Ik wist het.
Hij at een hele zak snoep als ontbijt.
We hebben wel even.
We kunnen de telefooncel bereiken.
Maar wat zeggen we?
Ik weet het niet. Iets goeds.
Iets goeds als wat?
Ik weet het niet. Verzin iets.
Zei iemand: 'Verzin iets?'
Oproep aan Mrs Trotter en Mrs Keane.
Kom alstublieft naar de witte gratis telefoon.
-U heeft een noodoproep. -Mrs Keane?
-Ik ben Mrs Trotter. -Ik ben Mrs Keane.
-Wat is er aan de hand? -O, m'n god. Een noodgeval?
Laten we gaan.
Hopelijk is 't Timmy niet.
Hij zei iets over 't doorsteken van ons waterbed vanmorgen.
Het werkte.
Oké, ik ga naar binnen. Houd ze aan de telefoon.
Begrepen.
Het gaat goed.
Hé, hier is het.
-Hallo? -Hallo, Mrs Trotter.
-Nee. -Ik bedoel, Mrs Keane.
-Wie is dit? -Dit is je neefje.
Ik heb geen neefje.
Ik weet dat je geen neefje hebt. Dat is precies waarom ik bel.
Ik zit bij het Internationale Nichtjes en Neefjes Collectief.
Het Internationale Nichtjes en Neefjes Collectief?
-Dat klopt. -Wat is dat?
We zijn gevestigd in Canada.
-O, ja? Hoi. -Canada.
Vier minuten, Super Falcon. Je kunt het.
Dat is niet logisch.
Het is wel logisch als je erover nadenkt.
Je hebt geen neefje, je wilt graag een neefje,
het Collectief kan u helpen.
-Begrijp jij hier iets van? -Ja.
-Hallo? -Hallo?
Ik wilde even zeggen dat neptelefoontjes verkeerd is.
Super Cool, kom terug. Farmer raakt ze kwijt.
Je moet opschieten.
-Waar is je zus, Jake? -Hou je mond, Nintendo.
En het is ook nog eens tegen de wet.
Weet je wat ook crimineel zou zijn?
Je zoon nog een vakantieseizoen laten hebben
zonder het plezier te laten ervaren van het sponsoren van 'n geadopteerd neefje.
We proberen alleen vreugde in de wereld te verspreiden.
Dat is logisch.
-Dat is mooi. -Ja.
Ze viel ervoor. Iemand geloofde me.
Ik kan je horen.
Sorry, mevrouw, maar dit is een kwestie van nationale veiligheid.
Oké. Voel je je beter?
Kunnen we nu terug naar de bus?
Ja, hij kokhalst alleen nog. Het kan wel.
Olsen is droog. Ik herhaal. Er is geen kots meer.
-En ik ben je neefje. -Weet je wat?
Ik denk dat je nu de spot met me begint te drijven en dit is intimidatie.
-Tot ziens. -Hallo?
Hallo?
Verdorie.
Ik ben ze kwijt.
Farmer is niet meer aan de telefoon.
Ik herhaal. Farmer is niet meer aan de telefoon.
Pas op voor Keane en mijn moeder.
-Ik begrijp het ook niet. -Was het een enquête?
Pardon.
O, god.
Ik ben ze gepasseerd, ik ben vrij.
De bus rijdt, Jake.
Het verkeerslicht is nog steeds op de plek. Je gaat het halen.
Dit was het.
De overwinning was van mij. Ik kon het proeven.
Ja.
Nee.
Dat kan niet goed zijn.
Verdorie.
Dus je krijgt niet wat je wilde voor Kerstmis.
Ik ga niet liegen. Dat is vervelend, jongen.
Je zou me de Nintendo kunnen geven uit je kofferbak.
Ik zei dat je dit jaar niet krijgt wat je wilde voor Kerstmis.
Een jaar, voor Kerstmis, toen ik een kind was,
weet je wat ik wilde? Ik wilde een ezel.
Een ezel. Kun je dat geloven?
Ja. Dat zou nogal raar zijn als je dat zou verzinnen.
Dat wilde ik.
Heel november en heel december kon ik alleen daar nog maar aan denken.
Ik sprak alleen daarover.
Ezel dit, ezel dat. Hoe kom ik aan deze ezel?
En raad eens wat er op kerstochtend gebeurde?
-Kreeg je een ezel? -Nee.
Wie krijgt er nou een ezel?
Nee. Ik...
Nee. Ik besefte dat ik me de hele kerstperiode zorgen maakte
over iets wat ik wilde
en stopte met waarderen wat ik al had.
Was het een hamster of een hond of zo?
Nee, mijn familie. Mijn leven.
Je krijgt maar zoveel kerstdagen, jongen.
Je moet ze laten tellen.
Ik wed dat je dit jaar niet eens
iemand 'Vrolijk Kerstmis' hebt toegewenst, klopt dat?
Oké, kom op. Ik regel een taxi voor je.
Hé. Taxi.
Laten we je terug naar het uitje brengen.
-Waar gaat hij heen? -Kunstinstituut.
Zet hem af bij de zijdeur van Monroe.
-Oké? -Begrepen.
Vertel de beveiliging dat je verdwaalde.
Kan ik je op een of andere manier terugbetalen?
Nee. Ik heb je vader afgetroggeld voor die pop.
Je moet me wel een plezier doen.
-Wat? -Een vrolijk kerstfeest hebben.
Wakker worden. Is het al tijd?
Is het al tijd?
Laten we gaan.
Wauw.
Tien jaar visuele uitpakervaring,
dus ik zag meteen dat er geen Nintendo onder die boom stond.
Het spel leek toch echt uit te zijn.
Lizzy, we openen de cadeautjes pas als we ze hebben uitgedeeld.
Je kent de regels.
Lego?
Laten we dit maar afhandelen.
Oké.
Laten we wat kerst vieren.
En,
-drie, twee, een... -Vrolijk kerstfeest.
Het is kerstochtend, 1988.
We openen onze cadeautjes.
-Dat ziet er goed uit. -Vrolijk kerstfeest.
Vrolijk kerstfeest.
-Oké, wacht even. - Cheese.
Hoe gaat het, Jake?
Kop op.
Vrolijk kerstfeest.
Bedankt, lieverd.
Kom op, maatje. Duimen omhoog.
Geweldig, oké, cool.
Beenwarmers.
Wat? Ik heb een schuurmachine.
Boekensteunen?
Voor je encyclopedieset.
Geweldig.
En er zitten honkballen op.
Dat zie ik.
Een Cabbage Patch Kid.
Wauw. Sproeten.
Het spijt me dat het geen roodharige is.
Heel erg bedankt. Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Nog een geweldige kerst.
Elke feestdag die ik met jullie doorbreng
is een echte zegen.
Wat?
Ik zei: 'Elke feestdag die ik met jullie doorbreng...'
John.
Moet je dat nu doen?
Ja. Jij gaf hem aan me.
Oké.
Laat maar zitten, lieverd. Het moment is voorbij.
En toen zag ik het.
Het was de exacte grootte en vorm van de doos die ik in mijn handen had
drie dagen eerder.
'Voor Jake. Van oom Dan.'
Natuurlijk. Gekke rijke oom Dan.
Een cadeau van oom Dan.
De afgelopen drie jaar kreeg je niet meer dan 'n ansichtkaart.
Waar woont hij nu?
Japan.
Thuisbasis van Nintendo.
Het land waar dromen uitkomen.
O, god, speel nu geen spelletjes met me.
Je naam staat erop, Jake.
Wat zei hij dat hij stuurde?
Ik heb geen idee.
Kom op.
Het moet zo zijn.
Lite-Brite?
Japanse Lite-Brite.
Wauw. Lite-Brite.
-Ja. -Jake, dat is leuk.
Even dacht ik dat het een Nintendo was.
Terwijl ik langzaam de situatie probeerde te begrijpen,
begon ik te vrezen dat ik hier misschien nooit meer van zou herstellen.
Dit was zo'n grote tragedie dat ik nooit naar het schoolbal zou gaan,
nooit naar de universiteit zou gaan, nooit het huis zou verlaten.
Ik zou een 30-jarige kalende man worden in de kelder van mijn ouders
en uitgebreide foto's van Zelda maken op mijn Lite-Brite.
Kerstmis was nu dood voor mij.
-Hallo? -Hé, Trotter.
-Hé. -Heb je hem ook niet gekregen?
-Nee, ik kreeg een Chia Pet. -Een Chia Pet?
De Hodges hebben 'm ook niet.
Ja. Ik hoorde het.
Ze hebben een nieuwe fiets, om te delen.
Ja.
Farmer zegt dat hij er een heeft, maar hij heeft ook een jetpack.
Ja, precies.
We hebben hem allemaal niet gekregen.
Ik moet gaan.
-Tot later. -Tot later, man.
Wacht even. Dus je hebt er geen gekregen?
Heeft geen van je vrienden er een gekregen?
Wat is dit voor een verhaal?
Op wiens Nintendo speelden we eigenlijk?
Hier, kom met me mee.
...cadeaus voor opa en oma zitten in de blauwe tas.
We gaan voor drie dagen naar Minnesota, Kathy.
Je hebt in onze auto gezeten. Ik zag je erin.
Je weet hoe groot hij is.
John, je begint met een toontje te praten.
We kunnen beter morgenochtend vertrekken.
Nee. Ik wil niet vastzitten in 't verkeer.
-Jake. -Wat?
Er ligt nog steeds een hoop poep in de achtertuin. Oké?
Dus pak een schop en raap het op.
Waarom? Kom op. Alsjeblieft?
Het is Kerstmis.
Prima.
Kom op. Pak het op en gooi het weg, maatje.
-We moeten gaan. -Ja.
Begin achter de schuur.
Pap. De schijnwerpers.
En daar, hoog boven de bevroren hondenpoep
die de vloek van m'n bestaan was geworden,
stond het mooiste gebouw dat ik ooit gezien had.
Een boomhut.
Een spectaculaire, massief houten boomhut.
Het was adembenemend.
Wauw.
Het heeft een valluik.
Je vader was de hele nacht wakker om het af te maken.
Nee, voorzichtig met de verf.
Het ziet er nog nat uit.
Pap. Het is geweldig.
Ik ga de videocamera halen.
Nee.
-Nee? -Nee.
Laat hem met rust.
Dus, pap,
de Nintendo was hier in de boomhut, toch?
Hij was hier ergens verborgen?
Nee.
Dus hoe kwam je eraan?
Ik kreeg hem nooit als cadeau. Ik moest ervoor werken.
Ik heb de hele zomer als caddy doorgebracht op de golfbaan.
Toen zei opa dat ik er zelf een kon kopen.
Maar ik zal je vertellen,
deze boomhut bleek een mooi cadeau te zijn.
Het is mijn favoriete plek bij oma en opa.
Ook de mijne.
Het eten is klaar. Kom binnen.
Oma. Hoi, oma.
Hé, mam. Ik wist niet dat jullie terug waren.
We zijn er.
Kom nu maar naar binnen en geef me een knuffel.
Ruik je dat?
Frisse lucht?
Frisse lucht.
De hockeysticks zijn mooi geworden.
Bedankt voor je hulp.
Hier. Kerf je initialen.
Elke goede vakman laat z'n sporen na.
Dat is een goede plek.
Zo.
Daar heb je hem.
Niet slecht.
Misschien kunnen we deze zomer een uitkijktoren toevoegen.
Echt wel.
Vreedzaam ontvouwde mijn geest alle avonturen in de boomhut
die ongetwijfeld in het vooruitzicht lagen.
Zaklampkamperen met Olsen en de Hodges,
belachelijke spookverhalen van Farmer
en 's avonds laat naar de hemel kijken met Trotter voor Sovjet-spionagevliegtuigen.
En toen werd een hond verpletterd door een tv.
En mam, pap sloeg een uitje over.
Het was het gekste verhaal dat ik ooit gehoord heb.
Bedankt. Gek, spannend en geweldig.
Dus dat was het eerste dat jij en opa samen bouwden, toch?
Ja, Annie, maar ik had een punt.
Ik snap je punt, pap.
Ik krijg geen mobieltje,
maar Kerstmis kan nog steeds geweldig zijn.
Dat... Ja, zo ongeveer.
Maar je hebt het beste weggelaten.
Ja. Onze bijpassende paarse bloemenlaarzen.
Katie Sorrentino, dat zou ik nooit doen.
-Oké. -Echt?
Die laarzen waren 11,99 dollar en ik vond ze geweldig.
Nee, pap.
Dat was de kerst dat jij en opa jullie ding vonden.
Wat ook een wonder is, want die man kon niets vinden.
Bedankt, lieverd.
Denk je dat we zijn gereedschap kunnen lenen
en morgen aan de boomhut kunnen werken?
Ja.
Ik denk dat hij dat wel zou willen.
Het bleek dat John Doyle meer was dan alleen een man die veel schreeuwde
en nooit de keuken helemaal kon afmaken.
Hij was een tovenaar.
Hij was een held.
Hij was mijn vader.
Kom op.
We moeten weg.
Ik wil niet in de file komen.
Oké.
-Hé, pap. -Ja?
Vrolijk kerstfeest.
Vrolijk kerstfeest, Jake.
GEBASEERD OP HET BOEK VAN KEVIN JAKUBOWSKI
Ondertiteld door: Marios Lomis