Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pas ognia, uformowany przez aktywne wulkany
i splątany z chmurami.
Bujna i różnorodna roślinność, zdobiąca zielenią
niekończące się górskie krajobrazy.
Kraj o jednej z najbogatszych historii
na całym amerykańskim kontynencie.
Przez ponad dwa tysiące lat
ten region był świadkiem rozkwitu wspaniałej cywilizacji,
wyróżniającej się rozwojem społeczno-kulturowym.
Cywilizacji, która stworzyła
jeden z niewielu złożonych systemów pisma
w prekolumbijskiej Ameryce.
Kultury, która opanowała astronomię i matematykę
na niezwykle zaawansowanym poziomie.
Poczyniła też wielkie postępy w dziedzinie sztuki,
architektury i ekonomii.
Oto kraj o bogatych zasobach naturalnych
i dziewiczych wodospadach, których woda spływa z gór
i zasila rzeki nawadniające żyzne ziemie.
Oto państwo, którego różnorodność wynika z połączenia dwóch światów,
które pięćset lat temu
zderzyły się w tej części świata.
Oto kraina
serca świata Majów.
Gwatemala szczyci się różnorodnością roślin,
klimatu, języków,
kuchni i zwierząt.
Ale jej głównym skarbem jest różnorodność mieszkańców
i opowieści, które w sobie noszą...
To potomkowie kultury Majów, którzy po dziś dzień
podtrzymują tradycje,
język i kulturę przodków,
i następcy przybyszów, którzy dotarli tu
ponad pięćset lat temu.
Wszyscy tworzą jeden kraj:
Gwatemalę!
Jestem dumny z bycia Gwatemalczykiem,
bo wiem, jak bogaty jest ten kraj.
Gwatemala jest pełna lasów, gór,
jezior i rzek.
To kraj otoczony pasem ognia,
utworzonym przez 37 wulkanów.
Majowie nie wchodzili na góry,
bo czcili je jako bogów i boginie.
Bali się ich, bo znali ich potęgę.
Oto kultura, która wciąż zaskakuje badaczy poziomem rozwoju.
Gwatemala to żywa tradycja,
oferująca wiele ciekawostek
na małym obszarze.
To przyrodniczy raj.
Kraj chroniący obszary archeologiczne
i dumny z rozwoju
i osiągnięć kultury Majów.
El Mirador pomaga nam
zrozumieć rozwój społeczny,
ekonomiczny i polityczny Majów.
To niesamowite, że ta cywilizacja osiągnęła taki poziom rozwoju.
W gąszczu dżungli kryją się piramidy, posągi
i unikalne obiekty architektoniczne.
Jedną z cech charakterystycznych Gwatemali
jest obfitość zasobu, którego brakuje w wielu częściach świata.
Wody.
POMNIK PRZYRODY SEMUC CHAMPEY
Semuc Champey,
co oznacza:
„tam, gdzie rzeka chowa się pod skałami”,
jest naturalnym mostem ze skały wapiennej
o długości ponad 300 m,
położonym nad rozległym lasem tropikalnym.
Piękna, turkusowa woda,
spływająca po małych kamiennych kaskadach,
jej żywiołowy urok
i naturalne pejzaże, które ją otaczają,
sprawiają, że jest to jedna z najpopularniejszych atrakcji Gwatemali.
Przy pomniku przyrody Samuc Champey
czas staje w miejscu,
a natura przejmuje nasze zmysły.
Gwatemalę otacza bujna i różnorodna roślinność.
Zanurzając się w lesie tropikalnym odbywamy podróż w czasie
i przenikamy do serca świata Majów.
PARK NARODOWY TIKAL
Epicentrum cywilizacji Majów, jednej z najbardziej rozwiniętych kultur
ery prekolumbijskiej w Ameryce, znajduje się w Gwatemali.
Oto jedno z najlepiej zachowanych miast Majów w Gwatemali
i jedno z największych stanowisk archeologicznych i urbanistycznych
tej cywilizacji.
Można tu znaleźć
ponad trzy tysiące obiektów.
Otoczone bezkresnymi lasami,
które skrywały je przez stulecia,
leży tu miasto,
które od trzeciego do piątego wieku naszej ery
politycznie, militarnie i ekonomicznie rządziło światem Majów.
Obecnie znajduje się tu Park Narodowy Tikal.
Z badań przeprowadzonych w tym regionie
wynika, że znajdują się tu obiekty sięgające nawet 4 wieku p.n.e.
Miasto utrzymywało kontakty z innymi dużymi ośrodkami tego okresu,
takimi jak Teotihuacan,
leżące na terenie dzisiejszego Meksyku.
W 1979 r. stanowisko zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO,
ze względu na jego walory kulturowe i przyrodnicze.
ANTIGUA GUATEMALA
Losy Gwatemali, tak jak i reszty Ameryki,
uległy gwałtownym przemianom.
Po hiszpańskim podboju w XVI wieku,
miasto znane dziś jako Antigua Guatemala,
pełniło funkcję stolicy kraju
od 1541 do 1776 roku.
Architektura i klimat, jakie napotykamy spacerując jego ulicami,
cofają nas do tamtych czasów.
Rdzenna ludność i osadnicy z Europy
przeszli przemiany, które poskutkowały narodzinami nowej kultury,
nowych zwyczajów, połączonych z tym samym przywiązaniem do kraju,
w którym mieszkają:
Gwatemali.
W ciągu ostatnich 500 lat
w ludności, architekturze i zwyczajach
zaszły przemiany,
które dały początek Gwatemali, jaką dziś znamy.
Antigua Guatemala jest też znana
jako popularne miejsce
do organizacji wesel pośród zabytków.
To niezwykłe miasto
przetrwało trzy trzęsienia ziemi, które niemal je zniszczyły.
Z tego względu struktury polityczne,
ekonomiczne i religijne kraju zostały przeniesione do miasta,
które jest obecną stolicą kraju,
Gwatemali.
Hiszpanie przywieźli ze sobą
wyznanie chrześcijańskie,
które do dziś pozostaje dominującą religią w kraju.
Choć Gwatemala jest państwem świeckim od 1985 roku,
jest to religia większości mieszkańców.
Jedną z najważniejszych uroczystości w kraju są obchody Wielkiego Tygodnia.
Największe miasta
przystraja się w charakterystyczny sposób.
W przeszłości, gdy królowie odwiedzali poddanych,
ludność przynosiła worki
i rozkładała je na ziemi, by władca mógł przejść
nie brudząc i nie mocząc stóp.
Podobnie było z Jezusem Chrystusem.
Gdy wchodził do Jerozolimy,
ludzie kładli przed nim ubrania, gałęzie i kwiaty,
by mógł po nich iść.
Tak powstał w Gwatemali zwyczaj tworzenia kobierców.
Kobierce usypuje się z trocin
i piasku, barwionych na różne kolory.
Zaczęliśmy z rodziną tworzyć kobierce 42 lata temu.
Na początku były proste, nie mieliśmy doświadczenia.
Musieliśmy się tego nauczyć,
czytając o tym i pytając bardziej doświadczone osoby.
Nazywa się to sztuką efemeryczną,
bo trwa tylko przez chwilę.
Po przejściu procesji jest po wszystkim.
W tym samym okresie
Gwatemala świętuje Mękę Pańską i Zmartwychwstanie Chrystusa.
Setki wierzących angażują się w procesję.
Poczynając od przygotowania platform,
a kończąc na udziale w samej procesji.
Procesje są świadectwem wiary.
Ze względów mistycznych,
platform procesyjnych nie wolno oglądać
do dnia procesji.
To dar dla ludzi.
Procesja nie jest chwilowym wydarzeniem.
Trzeba przygotować się do niej duchowo.
Procesja jest połączeniem kultury, tradycji,
historii i zwyczajów uczestników i ich rodzin.
Gwatemala nie wywodzi się tylko z kultury Majów.
Kraj skolonizowali Hiszpanie.
Od nich wywodzi się
wiele tradycji tego miasta.
Almolonga leży 2000 metrów nad poziomem morza,
w departamencie Quetzaltenango.
Znajdują się tam długie łąki
otoczone wielkimi górami.
Właśnie tam kwitnie działalność rolnicza.
Gwatemala jest znana jako kraina obfitości
ze względu na warunki klimatyczne
oraz bogactwo i płodność gleby.
Około 70% pożywienia konsumowanego przez Gwatemalczyków
pochodzi z rodzinnych upraw.
Tradycja jest dla rolnictwa kluczowa.
W tym konkretnym regionie kraju
jest coś bardzo interesującego.
Zbiera się tu wyjątkowo duże warzywa,
których rozmiar przekracza światową średnią.
Kawę uprawia się tu od 1850 roku
i jest to jeden z głównych produktów Gwatemali.
Zbiory często wykonuje się ręcznie.
Santiago Atitlán
jest przykładem mieszania się tradycji tego kraju.
Potomkowie kultury Majów
pracują przy zbiorach roślin sprowadzonych do kraju
lata po hiszpańskiej kolonizacji.
Na początku
tylko zbierałem kawę.
Potem zrozumiałem, jakie to opłacalne.
I zacząłem ją uprawiać.
Mogłem wyżywić rodzinę i posłać dzieci do szkoły.
Zawdzięczam to uprawie kawy.
Uprawiamy tu kawę bardzo dobrej jakości,
bo okoliczne wulkany i góry
zapewniają ziarnom kawy
unikalny smak.
Wielkie jezioro Atitlán
otaczają trzy wulkany, zwane Trzema Gigantami.
Tolimán, San Pedro
i ten, od którego nazwano jezioro.
Jezioro jest źródłem wody
dla wielu wiosek leżących w okolicy.
Mają one różne cechy
i każda jest na swój sposób wyjątkowa.
Jedna z tych pięknych wiosek, San Juan La Laguna,
znana jest z obrazów, rękodzieła i tkanin.
Są tam też plantacje,
uprawiane od tysięcy lat.
Główną uprawą Majów była kukurydza.
Według ich wierzeń,
ludzkość powstała z kukurydzy.
Kalendarz Majów wskazuje, kiedy jest dobra pora, by sadzić,
a kiedy należy przygotować glebę.
Gdy pojawiają się więc pierwsze deszcze,
niezależnie od miesiąca,
przygotowujemy glebę.
Mówi się, że gdy zdobyto Gwatemalę,
Majowie rozproszyli się.
To nieprawda. Wymieszali się z innymi.
Dlatego wciąż kultywujemy dawne zwyczaje i tradycje.
Są cztery kolory.
To też wiąże się...
z kalendarzem Majów. Opieramy się też na czterech głównych kierunkach.
W rdzennych kulturach
kukurydzę spożywa się trzy razy dziennie:
rano, w południe i na kolację.
Dużą część Gwatemali pokrywa
gęsty las, który podlega ochronie i w ostatnich latach jest odbudowywany.
Potężne rzeki
przepływają przez zielone lasy tropikalne Gwatemali.
Są tam tysiące odmian roślin i zwierząt,
między innymi orchidee.
W dżungli napotkać można legwany,
kryjące się wśród zieleni podczas posiłku.
Gady wspinają się na drzewa, by znaleźć ofiary.
Są też grzechotniki,
których nazwa wywodzi się od dźwięku wydawanego przez końcówkę ich ogona.
W lesie można też napotkać helodermę.
W rejonie Ameryki Centralnej, tę jadowitą jaszczurkę
można spotkać tylko w Gwatemali.
Ale lasy Gwatemali nie są domem wyłącznie jaszczurek i węży.
Są tu setki ptaków i małp,
przemierzających las wśród koron milionów drzew.
GWATEMALA
W stolicy kraju, Gwatemali,
spotykają się nowoczesność i kolonializm.
Mieszka tu ponad cztery i pół miliona ludzi.
I stąd zarządza się całym krajem.
Pośród tych gór,
szczególnie w pasmie Sierra de las Minas,
wciąż funkcjonują kopalnie jadeitu.
Jadeit był najcenniejszym klejnotem Majów.
Cenniejszym nawet od złota.
Jego niezwykła twardość zapewniała niemal wieczną trwałość.
Majowie utożsamiali go więc
z wiecznością, nieśmiertelnością, życiem,
płodnością i potęgą.
Jadeit był jednym z głównych elementów wszystkich ozdób,
które nosili nasi majańscy przodkowie.
Wszystkie odkryte grobowce,
a przynajmniej ich większość,
zawierały szczątki i szkielety
ozdobione wspaniałymi naszyjnikami z jadeitu.
Jadeit był dla nich bardzo cenny.
Są ludzie, którzy specjalizują się w czytaniu powierzchni kamienia.
Mają dużą wprawę i doświadczenie
w rozpoznawaniu typu jadeitu,
ukrytego w większym kamieniu.
Obecnie wielu z nich zajmuje się działalnością artystyczną.
Oferują różne poziomy kreatywności i nowoczesności.
PARK ARCHEOLOGICZNY QUIRIGUÁ
Park archeologiczny i ruiny Quiriguá
to obszar zamieszkiwany kiedyś przez starożytnych Majów.
Obejmuje powierzchnię około trzech kilometrów kwadratowych
i został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Szczytowy okres rozwoju miasto osiągnęło w pierwszych wiekach naszej ery.
Najbardziej znane jest z wielkich rzeźb,
zwanych stelami.
Niektóre z nich osiągają nawet 10 metrów wysokości.
Ważne obiekty wybudowane przez Majów
można znaleźć na terenie całej Gwatemali.
Tak'Ali Ab'aj
jest jednym z miast, które funkcjonowały
przez ponad dwa tysiące lat.
Odkrycia archeologiczne, poczynione podczas wykopalisk,
świadczą o tym, że jest to jedno z największych skupisk rzeźb
na gwatemalskim wybrzeżu Oceanu Spokojnego.
Wioski Majów nie były zjednoczone pod rządami jednej grupy.
Działały autonomicznie
i niekiedy musiały walczyć o władzę na danym terytorium.
Miasto Iximché
było stolicą królestwa Kaqchikel
od 1470 do 1527 roku.
Potem zostało opuszczone.
Takie miejsca pozwalają zrozumieć
złożoną, zagmatwaną kulturę,
a szczególnie organizację polityczną
cywilizacji Majów.
Choć intencją hiszpańskich konkwistadorów
była popularyzacja chrześcijaństwa we wioskach Majów,
nie zawsze było to możliwe.
W wielu przypadkach
efektem była mieszanka religii,
gdzie chrześcijańskie rytuały i wierzenia
mieszały się ze starożytnymi rytuałami Majów.
Eksperci nazywają taką mieszankę
synkretyzmem religijnym.
Przez stulecia duchowi przywódcy cieszyli się szacunkiem ludności.
Uważano ich za mędrców,
którzy potrafią interpretować naturę,
leczyć
i zajmować się żywymi istotami.
Cieszy się me serce, cieszy się ma dusza.
Wstaje nowy dzień, błogosławiony przez Stwórcę!
WULKAN i JEZIORO CHICABAL
Wulkan i jezioro Chicabal to wyjątkowe miejsce.
W kraterze znajduje się piękne, szmaragdowozielone jezioro,
otoczone lasem.
Według lokalnych legend,
wulkan i jezioro są pod ochroną Naguali,
duchowych istot, chroniących ludzi od dnia ich narodzin.
Dla wielu kultur do dziś jest to święte miejsce,
wciąż odbywają się tu rytuały.
Dlatego wchodzenie do wody jest zakazane.
Według legendy, jezioro pierwotnie znajdowało się gdzie indziej,
ale gdy przestało być chronione,
uciekło i schowało się w kraterze wulkanu.
Niemal codziennie, w południe, można zaobserwować tu dziwne zjawisko:
krater pokrywa gęsta mgła,
która cofa się, gdy tylko dotknie powierzchni wody i opuszcza krater.
Produktem kluczowym dla ekonomii kraju jest kakao.
Jest ważne od milionów lat.
Kultura Majów używała go do posiłków i napojów.
Niekiedy używano go też jako waluty.
Obecnie kakao jest ważne,
bo jest podstawowym składnikiem czekolady.
DEPARTAMENT IZABAL
Jezioro Izabal leży we wschodniej części Gwatemali.
A przy jednym z jego dopływów
wybudowano zamek San Felipe de Lara.
Majestatyczna forteca z ery kolonialnej,
która pełniła w tamtych czasach funkcję komory celnej,
bazy wojskowej, a nawet więzienia.
Była wyposażona w 19 dział,
a w jej licznych magazynach przechowywano produkty
wykorzystywane w handlu Hiszpanii z Gwatemalą.
Park Narodowy Rio Dulce
jest obszarem chronionym wokół rzeki przylegającej do jeziora Izabal.
Rzeka ta jest kluczowa dla Gwatemali,
gdyż wpada do Morza Karaibskiego.
Jestem strażnikiem leśnym CONAP, Krajowej Rady ds. Obszarów Chronionych.
Moim zadaniem jest ochrona i utrzymanie zasobów naturalnych.
Park Narodowy Rio Dulce obejmuje trzy tysiące hektarów.
W połowie jest to woda, w połowie ląd.
Pracujemy na zmianę,
patrolując ląd jednego dnia, a wodę następnego.
Na długości szesnastu kilometrów,
rzeka staje się stopniowo coraz węższa
i poruszanie się nią staje się przygodą.
Pięćdziesięciometrowe wapienne ściany
wyrastają po obu stronach rzeki,
tworząc niezwykły kanion.
Musimy być ostrożni i zmienić podejście do wody,
bo jesteśmy od niej zależni.
Duże miasta i małe wioski Gwatemali,
żyjące w harmonii z przyrodą,
są połączone siecią dróg i ścieżek,
które prowadzą nas wciąż ku nowym odkryciom.
Chichicastenango zamieszkują głównie Quiché,
grupa etniczna, mówiąca w języku Majów.
Szczególnie ciekawe są ich cmentarze.
Są to prawdopodobnie najbarwniejsze cmentarze na świecie.
Chichicastenango jest też znane ze swoich targów,
gdzie można znaleźć przeróżne odmiany owoców i owoców morza.
Na uwagę zasługuje kulinarna tradycja
ulicznych potraw, przygotowywanych na bazie przepisów łączących
starożytną kulturę Majów
z tradycjami z innych regionów.
Kuchnia Gwatemali
jest połączeniem dwóch wielkich kultur.
Z jednej strony mamy tu wpływy i tradycję
różnych grup, które tworzyły kulturę Majów,
z drugiej, wpływy kuchni hiszpańskiej,
która dotarła do tego kraju w XVI wieku.
Owoce Gwatemali
są też fundamentem kulinarnej tradycji tego kraju.
Przykładem jest tu pepián,
tradycyjna lokalna potrawa.
Zakotwiczymy tu
I poszukamy Garinagu, takich jak my
WITAMY W RESTAURACJI TRZEJ GARIFUNA
Choć tradycja kulinarna Gwatemali
opiera się głównie na połączeniu kultur Majów i Hiszpanów,
inni przybysze przywieźli ze sobą, lub opracowali od zera,
inne potrawy,
które dziś uchodzą za regionalne.
Na przykład tapado
było daniem przygotowywanym przez imigrantów z Afryki.
Podtrzymujemy tradycję
ludu Garifuna za pomocą gastronomii.
W Livingston
tapado jest najbardziej regionalnym i tradycyjnym daniem w mieście.
Gwatemala jest jednym z krajów Ameryki Centralnej,
który ma dostęp do Morza Karaibskiego na wschodzie
i do Oceanu Spokojnego na zachodzie.
Terytorium kraju jest bogate w zbiorniki słodkiej wody,
rzeki, jeziora i stawy.
Uprawia się tam wiele sportów wodnych,
na przykład wędkarstwo sportowe,
w którym Gwatemala przoduje pośród krajów Ameryki Centralnej.
Są też wody oceaniczne
i rajskie plaże,
ciągnące się kilometrami wzdłuż wybrzeża.
Rum jest jednym z tradycyjnych trunków Ameryki Centralnej.
Warunki klimatyczne
są idealne do uprawy trzciny cukrowej,
której syrop jest podstawą produkcji rumu.
Gwatemalski rum należy do grona najlepszych na świecie
i jest silnie zakorzeniony w kulturze tego kraju
i jego kulinarnej tradycji.
Używamy trzciny cukrowej
uprawianej 150 metrów nad poziomem morza.
Dzięki cechom tutejszej gleby,
trzcina ma poziom cukru idealny do produkcji rumu.
Ważny jest też proces dojrzewania.
Rum jest symbolem Gwatemali.
Alkohole od wielu lat
są częścią gastronomii naszego kraju.
W tak pofałdowanym i górzystym terenie,
wiele wiosek i miast
ma zupełnie odmienne historie
o swym pochodzeniu i rozwoju.
Cobán to miasteczko położone w regionie
zasiedlonym przez wiele rodzin niemieckich
w końcówce XIX wieku,
gdy rząd oferował wsparcie osobom,
które osiedlą się w tej części kraju.
Starożytny świat, przed hiszpańskim podbojem,
nowe miasta, powstałe w nowej erze,
wsie i miasteczka, odzwierciedlające dziś to połączenie,
są teraz domem dla 15 milionów Gwatemalczyków.
Quetzaltenango to piękne miasto i znany ośrodek naukowy.
Oferuję jedną z największych baz placówek oświatowych
dla uczniów z okolicznych wsi.
Mieszka tu 920 000 osób,
a miasto zachwyca zabytkową architekturą, w tym kościołami,
katedrami i bazylikami.
WULKAN ACATENANGO
Mój wujek był
pierwszym zdobywcą Aconcagui z Ameryki Centralnej.
Było to w 1965 roku.
Wiele lat później
rząd Gwatemali zorganizował kolejną ekspedycję
w 1977 roku.
W takim środowisku dorastałam.
Pierwszy mały wulkan,
pierwszą górę,
zdobywałam siedząc w plecaku.
Miałam pięć lat. To było Cerro de Oro.
Mając piętnaście lat
wiedziałam już,
na czym chcę się skupić, gdy dorosnę.
W przyrodzie najbardziej lubię ciszę.
Im ciszej, tym lepiej.
Codzienne życie
jest takie szybkie,
takie niespokojne.
W górach można odpocząć
i oderwać się od wszystkiego.
Majowie nie wchodzili na góry, bo czcili je jako bogów.
Bali się ich, bo wiedzieli, jak są potężne.
Gwatemala znajduje się w tak zwanym Pasie Ognia,
który obejmuje większość krajów graniczących z Oceanem Spokojnym.
Jest to kraj o największej ilości wulkanów na świecie. Ma ich aż 37.
Niektóre z nich są aktywne
i często wypuszczają wielkie chmury dymu,
popiół i lawę.
Właśnie w tym regionie
znajdują się strefy o największej aktywności sejsmicznej.
Departament Petén jest największym departamentem w Gwatemali.
Większość jego obszaru pokrywają las i woda.
Flores jest stolicą tego departamentu.
Ta wyspa, podbita przez Hiszpanów,
została opuszczona, a następnie odbudowana.
WYSPA FLORES
Można stąd wejść do lasów
skrywających przepiękne widoki
i najlepiej zachowane skarby
świata Majów.
Niektóre z nich wciąż czekają na zbadanie.
Ten wspaniały wodospad zwany jest Salto de Chilascó.
Znajduje się w departamencie Baja Verapaz
i jest najwyższym wodospadem Ameryki Centralnej.
Ma 130 metrów.
Żadne zwierzę nie dorównuje narodowemu ptakowi Gwatemali,
zamieszkującym lasy mgliste.
Bardzo trudno spotkać ten gatunek.
Ma barwne upierzenie
i ogon osiągający długość 65 centymetrów.
Kwezal jest dumą kraju.
Znajduje się na fladze Gwatemali,
jest w jej herbie i w nazwie waluty.
Gwatemalskie lasy zamieszkuje też
największy amerykański kot.
Jaguar jest trzecim co do wielkości kotem na świecie.
Ustępuję tylko lwom i tygrysom.
Majowie uważali jaguara za symbol potęgi.
Dlatego ci, którzy nosili skórę jaguara,
zajmowali w społeczeństwie ważne stanowiska.
Jaguar występuje na niemal każdym obrazie i rzeźbie Majów.
Na północ od Petén leży miasto,
które było stolicą dużego obszaru
w tym departamencie.
Miasto Yaxhá.
Ważne centrum, utrzymujące silne relacje z Belize
i Meksykiem Południowym.
Obecnie uważa się je
za najlepiej strzeżoną tajemnicę świata Majów.
To jedno z najpiękniejszych stanowisk archeologicznych, jakie odkryto.
Wędrując przez dwa dni
przez dżunglę,
można dotrzeć do najbardziej imponujących
i oszałamiających miast Majów,
jakie dotąd odnaleziono.
To miasto wybudowano w 800 roku p.n.e.
i do niedawna pozostawało nieodkrytą tajemnicą.
Pierwsze ekspedycje przeprowadzono około 1930 roku.
Piramidę La Danta wybudowano
na wielkiej platformie o długości 600 m i szerokości 300 m,
na której umieszczono kolejne trzy platformy
i świątynię w górnej części.
W tym mieście znajduje się też druga co do wielkości piramida Ameryki.
A piramidę La Danta
uważa się za największą budowlę wzniesioną przez Majów.
Rozwój społeczny, ekonomiczny i polityczny Majów.
El Mirador ukazuje tę złożoną strukturę socjalną.
Odzwierciedla rozwój ekonomiczny na dużą skalę.
Dostęp do tego miejsca wciąż jest trudny.
A duża część budowli
nadal skryta jest pod ziemią i roślinnością,
które pokryły ten obszar przez stulecia.
Do serca kraju można dotrzeć na wiele sposobów.
I wieloma pięknymi ścieżkami...
Pokoju...
Przyrody...
Poprzez krajobrazy, które wzbudzają w nas najczystsze uczucia.
Do serca Gwatemali można dotrzeć wieloma ścieżkami.
Poprzez ciepło jej mieszkańców.
Przez jej kulturę.
I tradycje.
Poprzez jej wspaniałą przyrodę.
Podtrzymując pamięć
i dziedzictwo przeszłości, która wciąż
zaskakuje nas i uczy.
Ten rejon zamieszkiwała
jedna z najlepiej rozwiniętych cywilizacji na Ziemi.
Na jej fundamentach
rozkwitła cała współczesna populacja kraju.
A w każdym z mieszkańców wciąż żyje
serce świata Majów.
Napisy: Paweł Awdejuk