‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เราเป็นคนแปลกหน้าสำหรับยามค่ำคืนกันมาตลอด
‎มันคือโลกที่ดวงตาของเราไม่อาจมองทะลุได้
‎สถานที่ของเสียงอันสั่นประสาท..
‎และความน่ากลัวในความนึกคิด
‎แต่ตอนนี้...
‎เป็นครั้งแรก...
‎ที่เราเปิดผ้าคลุมความมืดมิดออกได้
‎ตั้งแต่ป่าอันลึกลับ...
‎ไปจนถึงอาณาจักรน้ำแข็ง...
‎เทคโนโลยีสมัยใหม่
‎ทำให้เราเผยโฉมสิ่งมีชีวิตที่หาดูยากได้
‎และเรื่องเร้าใจที่ซ่อนอยู่ได้
‎ในทุกสถานที่บนโลก...
‎เมื่อความสว่างจางลง...
‎โลกใบใหม่ตื่นขึ้น
‎เมื่อกลางวันใกล้สิ้นสุด
‎ความมืดวิ่งข้ามโลก...
‎ด้วยความเร็วกว่า 1,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
‎จากนี้ จนกว่าจะรุ่งสาง...
‎ทุกชั่วโมงนำมาซึ่งความท้าทายที่ไม่เหมือนใคร
‎และสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลก ‎ต้องหาทางก้าวผ่านราตรีไปให้ได้
‎(พลบค่ำจนย่ำรุ่ง)
‎เทือกเขาซีเมียนในเอธิโอเปีย
‎ความมืดใกล้มาถึงแล้ว
‎หลังจากวันที่ร้อนอันแสนยาวนาน
‎ลิงเจลาดาตัวผู้ตัวนี้ต้องไปรวมตัวกับฝูงของมัน
‎ยอดเขาเหล่านี้จะปลอดภัยอีกไม่นานแล้ว
‎หมาในและเสือดาวจะออกล่าในอีกไม่ช้า
‎ในที่เปิดโล่ง ลิงเจลาดาถูกโจมตีได้ง่าย
‎พื้นที่ปลอดภัยตั้งอยู่บนริมผาสูง 100 เมตร
‎แม้แต่ลิงตัวเล็กที่สุดก็ต้องเดินทาง ‎หากพวกมันอยากรอดพ้นค่ำคืนไปให้ได้
‎ลื่นเพียงครั้งเดียว อาจถึงตายได้
‎ขนาดที่ใหญ่มากของตัวผู้ที่แก่แล้ว
‎หมายความว่ามันคล่องแคล่ว ‎น้อยกว่าตัวอื่นๆ มาก
‎ยิ่งมืดลงเท่าไหร่
‎ยิ่งมีโอกาสตกมากขึ้นเท่านั้น
‎พวกมันทำสำเร็จแล้ว
‎เมื่อพวกมันปักหลักหาที่ค้างคืนได้
‎ลิงเจลาดาจะเลียกำแพงหน้าผา...
‎เป็นการเพิ่มแร่ธาตุสำคัญ ‎ให้กับการกินแต่ผักที่จำกัดของพวกมัน
‎เป็นพฤติกรรมที่ไม่เคยมีการบันทึกมาก่อน
‎ที่พักที่ไม่ปลอดภัยแห่งนี้
‎น่าจะดีพอที่จะปกป้องลิงเจลาดา ‎จากภัยแห่งความมืดได้
‎สำหรับสัตว์อื่นๆ...
‎กลางคืนนำมาซึ่งการป้องกันภัย
‎และมันไม่เคยมาถึงเร็วพอ
‎เมื่อแสงสว่างเหนือรัฐเทกซัสค่อยๆ จางลง
‎สัตว์บางชนิดเริ่มกระวนกระวายใจแล้ว
‎สิ่งที่หลบอยู่ในถ้ำนี้
‎คือการชุมนุมกันที่ใหญ่ที่สุด ‎ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกแห่งบนโลก
‎ค้างคาวหางอิสระ 20 ล้านตัว
‎ทุกตัวเฝ้ารอการปกคลุมของยามราตรี
‎แต่สถานที่หากินที่ใกล้ที่สุด ‎อาจอยู่ห่างออกไปกว่า 100 กิโลเมตร
‎เป็นไปไม่ได้ที่จะเดินทางไปกลับ ‎ภายในช่วงเวลาของความมืด
‎พวกมันจึงต้องเผชิญกับความสว่าง
‎และนกล่าเหยื่อที่รออยู่
‎การวางแผนที่เหนือกว่าและการจัดกลยุทธ์
‎ทำให้นกเหยี่ยวได้เปรียบในช่วงกลางวัน
‎ค้างคาวพวกนี้ปรับตัวให้เข้ากับ ‎การบินเร็ว ระยะทางไกล
‎ไม่ใช่การบินผาดโผน
‎เครื่องป้องกันเดียวของพวกมันคือจำนวน
‎เมื่อมีจำนวนมากกว่าผู้ล่า
‎กลุ่มที่ใหญ่มหึมาจะทำให้มันไปถึงแหล่งหากินได้
‎แต่ไม่ทุกตัว
‎การอพยพของค้างคาวหลายล้านตัว ‎ดำเนินต่อไปหลายชั่วโมง
‎ในที่สุด พระอาทิตย์ก็เลื่อนลงใต้เส้นขอบฟ้า
‎พาเอาแสงสุดท้ายไปด้วย
‎ความมืด
‎แต่ไม่ทั้งหมด
‎แสงสว่างของพระจันทร์เต็มดวงนั้น ‎สลัวกว่าแสงพระอาทิตย์ถึง 400,000 เท่า
‎ดวงตาของเรามองเห็นได้ยาก
‎แต่กล้องถ่ายภาพในที่แสงน้อย...
‎เผยให้เห็นโลกยามราตรีที่ซ่อนอยู่
‎ยังคงตื่นตัวอยู่มาก
‎ซิมบับเว
‎มันคือสิ้นสุดของฤดูกาลร้อนแล้งอันยาวนาน
‎อุณหภูมิตอนกลางวันสูงถึง 40 องศาเซลเซียส
‎กลางคืนนำมาซึ่งการผ่อนคลาย
‎อุณหภูมิลดลงเหลือ 22 ให้พอจะทำอะไรได้
‎ครอบครัวช้างครอบครัวนี้ต้องหาน้ำดื่ม ‎ก่อนพระอาทิตย์จะกลับขึ้นมา
‎การเดินทางไกลในตอนกลางวัน ‎สำหรับลูกช้างเกิดใหม่นั้น เป็นสิ่งที่เหนื่อยมาก
‎พวกมันต้องทำระยะให้ได้มากที่สุด ‎เท่าที่จะทำได้ในตอนที่อากาศเย็น
‎แต่กลางคืนก็เป็นเรื่องดีที่ปนเปกันไป
‎มันทำให้นักล่าออกมา
‎สิงโตคือนักล่าที่ออกหากินตอนกลางคืนเป็นหลัก
‎ตาที่ไวต่อแสงสลัวที่สุด...
‎ทำให้มันได้เปรียบเหยื่อของมัน
‎ช้างมองเห็นในความมืดได้ดีกว่าพวกเรา
‎แต่เทียบกับสิงโตไม่ได้เลย
‎ช้างตัวเมียที่แก่ที่สุดเดินนำ ‎โดยมีโขลงช้างคอยดูให้เจ้าตัวเล็กเดินไป
‎เมฆพายุกำลังตั้งเค้า...
‎บดบังพระจันทร์
‎นอกจากแสงวาบของสายฟ้าแล้ว ขณะนี้มืดสนิท
‎ช้างแทบจะมองไม่เห็นเลย
‎ตอนนี้ ความปลอดภัยของพวกมัน ‎ขึ้นอยู่กับการได้ยินและการดมกลิ่น
‎พวกมันรู้สึกได้ว่าสิงโตอยู่แถวนั้น
‎แต่มองไม่เห็นว่าอยู่ตรงไหนกันแน่
‎ช้างมีอำนาจเหนือกว่าในตอนกลางวัน
‎แต่ตอนกลางคืน...
‎สถานการณ์กลับกัน
‎ลูกช้างเกิดใหม่เสี่ยงภัยมากเป็นพิเศษ
‎มันต้องการการปกป้องจากครอบครัว
‎ท่ามกลางความสับสน พวกมันแตกกระเจิง
‎ตัวเมียตัวหนึ่งถูกตัดขาดจากตัวอื่นๆ
‎ถูกทิ้งไว้ตามลำพังในความมืดมิด
‎สหรัฐฯ ฝั่งตะวันออก
‎สองชั่วโมงหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน...
‎และเวทมนตร์อยู่ในอากาศ
‎หิ่งห้อย
‎หิ่งห้อยส่วนใหญ่ส่องแสงระยิบระยับ
‎แต่กล้องถ่ายภาพในที่แสงน้อย ‎เผยให้เห็นพวกมันด้วยวิธีการที่ต่างออกไป
‎นี่คือวิญญาณสีฟ้า
‎ตัวผู้ที่เปี่ยมด้วยความรักกำลังหาคู่
‎ขณะที่ตัวอื่นๆ ส่องแสงระยิบระยับเท่านั้น
‎มันเรืองแสงต่อเนื่องได้นาน ‎ถึงหนึ่งนาทีเลยทีเดียว
‎แสงของพวกมันคือสัญญาณ ‎ที่ส่งถึงตัวเมียที่ไร้ปีกบนพื้นดิน
‎ตัวเมียนี้มีขนาดเท่าเมล็ดข้าว
‎แต่แสงเรืองรองของมันสว่างพอ...
‎ที่ตัวผู้จะหามันเจอ
‎ช่วงเวลาขยายพันธุ์นั้นสั้น
‎การแสดงที่จับใจคงอยู่เพียงไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น
‎พวกมันดับแสงของตัวเอง ‎สร้างความเป็นส่วนตัวเล็กๆ จากคู่แข่ง
‎การผสมพันธุ์สิ้นสุดลง
‎ตอนนี้ตัวเมียมุ่งหน้าลงใต้ดินเพื่อวางไข่...
‎เพื่อให้แน่ใจว่าการแสดงของวิญญาณสีฟ้า ‎จะกลับมาอีกในปีหน้า
‎ในฟยอร์ดของนอร์เวย์
‎ช่วงเวลาพลบค่ำผ่านไปนานแล้ว
‎ปลาเฮอร์ริงกำลังย้ายที่อยู่
‎ตอนนี้มันควรปลอดภัยมากขึ้นแล้ว ‎เมื่ออยู่ใต้การปกคลุมของความมืดมิด
‎แต่ไม่ใช่คืนนี้
‎เรืออวนลากสามารถจับปลาขึ้นมาได้ ‎หลายร้อยตันในการเดินทางเที่ยวเดียว
‎และกิจกรรมทั้งหมดนี้...
‎ใช่ว่าจะไม่เป็นที่สังเกตเห็น
‎น้ำที่ดำมืดสนิทนี้...
‎มีวาฬเพชฌฆาต...
‎คอยตรวจตราอยู่
‎พวกมันได้ยินเสียงเรือ...
‎และเรียนรู้ว่ามันหมายถึงโอกาส
‎ปกติพวกมันจะใช้การหาตำแหน่งที่อยู่ ‎ด้วยโซนาร์ธรรมชาติ เพื่อจับปลาในความมืด
‎แต่นี่ พวกมันพบวิธีที่ง่ายกว่า
‎พวกมันใช้ประโยชน์จากแสงไฟ
‎ปลาบางตัวหนีตาข่ายไปได้
‎แต่สับสนและแยกจากฝูง
‎พวกมันถูกจับได้ง่าย
‎ผู้ล่าหนักเจ็ดตัน
‎แสดงมุมที่อ่อนโยนออกมา
‎วาฬเพชฌฆาตเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุด ‎และอยู่รวมกันเป็นกลุ่มมากที่สุดในท้องทะเล
‎และกล้องถ่ายภาพกลางคืนของเราเผยให้เห็น ‎สิ่งที่อาจเป็นพฤติกรรมใหม่ของพวกมัน
‎สัญญาณฟองอากาศ
‎ในแสงสว่าง
‎ฟองอากาศทำหน้าที่เป็นไฟสัญญาณ
‎นำทางสมาชิกตัวอื่นๆ ของครอบครัวไปยังอาหาร
‎ในซิมบับเว...
‎กลางคืนได้นำโศกนาฏกรรมมายังครอบครัวช้าง
‎ตัวเมียที่โดดเดี่ยวพ่ายแพ้การต่อสู้กับสิงโต
‎ไม่มีเวลาให้อาลัยอาวรณ์
‎ครอบครัวต้องเดินทางต่อและหาแหล่งน้ำ
‎พวกมันเดินกันมากว่าสี่ชั่วโมงแล้ว
‎เหล่าช้างเยาว์วัยเริ่มกระหายน้ำ
‎ลูกช้างเกิดใหม่เหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก
‎แต่ช้างแม่แปรกรู้ว่าพวกมันใกล้แหล่งน้ำแล้ว
‎มันได้กลิ่นน้ำ
‎พวกมันอยู่ในระยะใกล้มากแล้ว...
‎แล้วอันตรายก็คุกคามอีกครั้ง
‎หมาใน
‎ในตอนกลางวัน สายตาของพวกมัน ‎ดีพอๆ กับสายตาของช้าง
‎แต่เมื่อฟ้ามืด
‎สายตาของพวกมันดีกว่ามากๆ
‎ลูกช้างเกิดใหม่ต้องได้รับการปกป้อง
‎ก้าวพลาดครั้งเดียว หมาในต้องจับมันไปแน่
‎กรีดร้องในความมืดเพื่อเตือนทุกตัวว่ามีอันตราย
‎หมาในสร้างความตื่นตระหนกสุดความสามารถ
‎แต่เสียงเรียกที่กังวลใจของช้าง...
‎มีผู้ได้ยิน
‎ครอบครัวขยายมาช่วยไว้ได้
‎ในที่สุดโขลงช้างก็ได้ดับกระหาย
‎ด้วยสายสัมพันธ์ครอบครัวที่แน่นแฟ้น
‎ช้างวัยเยาว์เหล่านี้ ‎เอาชนะความท้าทายของช่วงเวลาอันมืดมิดได้
‎แต่สำหรับสัตว์อื่นๆ
‎บททดสอบเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
‎เวลาเที่ยงคืน...
‎ที่คาบสมุทรยูกาตังของเม็กซิโก
‎พระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างเต็มที่
‎ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตที่เราเชื่อมโยงกับช่วงกลางวัน
‎แต่ในช่วงเวลานี้ของปี
‎พวกมันใช้ชีวิตตอนกลางคืน
‎กล้องถ่ายภาพกลางคืนเผยให้เห็น ‎โลกอันลึกลับของพวกมัน
‎นกฟลามิงโกแคริบเบียนกว่า 40,000 ตัว
‎แม้จะมืดมิด
‎แต่พวกมันก็ไม่สามารถหลับได้
‎นี่คือฤดูผสมพันธุ์
‎ลูกนกฟลามิงโกแคริบเบียนโตเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
‎เพื่อตอบสนองความอยากอาหาร ‎ที่ไม่รู้จักพอของพวกมัน
‎ทั้งพ่อและแม่จึงต้องกระตือรือร้น
‎ทั้งกลางวันและกลางคืน
‎ในการผลัดกันป้อนอาหารอย่างต่อเนื่อง
‎ลูกนกที่ถูกทิ้งไว้ไม่มีใครดูแล...
‎รวมตัวกันเป็นฝูงลูกนกเพื่อความปลอดภัย
‎ลูกนกตัวนี้อายุยังไม่ถึงสองสัปดาห์
‎และหิว
‎พ่อแม่ของมันไม่กลับมาเลยสักตัว
‎มันจึงออกตามหาพ่อแม่
‎ในความมืด
‎มันยากจะบอกได้ว่าใครเป็นใคร
‎นี่...
‎ไม่ใช่แม่ของมัน
‎การขอร้องนกแปลกหน้าคงไม่ได้ผล
‎แต่ไม่ว่ายากแค่ไหน มันก็พยายาม
‎การค้นหาทำให้มันออกห่าง ‎จากการปกป้องของฝูงลูกนก...
‎ไปสู่แหล่งน้ำที่อันตราย
‎ตาของจระเข้มองเห็นได้ดีในความมืด
‎มันมีเซลล์ที่ไวต่อแสงเป็นแถบแนวนอน
‎สำหรับตรวจดูเส้นขอบฟ้า
‎และด้วยหน่วยรับความรู้สึกที่พวกมันมีอยู่ทั้งตัว
‎พวกมันจึงรู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวในน้ำ
‎แต่คืนนี้พระจันทร์ส่องสว่าง
‎นกฟลามิงโกจึงมีโอกาส
‎พวกมันส่งเสียงเตือนแต่เนิ่นๆ
‎ลูกนกพวกนี้โตเร็วมาก ‎พวกมันวิ่งได้เร็วกว่าจระเข้แล้ว
‎ฝูงลูกนกกลับมารวมตัวกัน
‎ตอนที่แม่ของมันกลับมาพอดี
‎ลูกนกสามารถกินอาหารอย่างปลอดภัยได้
‎ในอีกเพียงเจ็ดสัปดาห์ ลูกนกทั้งหมดนี้จะบินได้
‎และพ่อแม่ของพวกมัน
‎จะไม่ต้องทำงานตลอดทั้งคืนอีก
‎ขณะนี้คือช่วงเช้ามืด
‎นอกชายฝั่งอะแลสกา
‎ปลาแซลมอนกำลังมุ่งหน้าไปยังพื้นที่วางไข่ที่ต้นน้ำ
‎เมื่อพระจันทร์จมลงไปใต้ภูเขา...
‎หุบเขาลึกก็ดิ่งสู่ความมืดมิด
‎กล้องถ่ายภาพความร้อน ‎ช่วยให้เรามองทะลุกลางคืนได้
‎มันจับภาพเอกลักษณ์ของความร้อนของภูมิทัศน์...
‎และสัตว์ที่อยู่ในนั้นได้
‎หมาป่าชายฝั่ง
‎ตัวเล็กกว่าหมาป่าในประเทศของอะแลสกา
‎และพบเห็นได้ในสถานที่พิเศษไม่กี่แห่ง
‎ในช่วงเวลานี้ของปี
‎มันพึ่งพาปลาแซลมอนเป็นอาหาร
‎ปลาแซลมอนคือหนึ่งในสี่ของอาหารของมัน
‎คืนนี้ มันไม่ได้มาตัวเดียว
‎หมีกริซลีตัวใหญ่...
‎เป็นอันตรายต่อหมาป่าผู้เดียวดาย
‎หมีตัวนี้เรียนรู้ว่ามันสามารถ ‎จับปลาได้สำเร็จเป็นสองเท่าในความมืด
‎ปลามองเห็นได้ไม่ดีในความมืด
‎หมีเองก็เช่นกัน
‎แต่ประสาทสัมผัสอื่นๆ ของมันดีอย่างไม่น่าเชื่อ
‎มันฟังเสียงปลาแซลมอนแหวกว่ายอยู่ในน้ำตื้น
‎และดมหาตัวเมียที่เต็มไปด้วยไข่ ‎เปี่ยมสารอาหารอยู่
‎มันไม่สามารถจับปลาได้ด้วยการมองเห็น
‎แต่จับได้ด้วยการสัมผัส
‎อุ้งมือที่ไวต่อความรู้สึกกลายเป็นกับดัก...
‎รอตะครุบปลาแซลมอนตัวใดก็ตาม ‎ที่ว่ายเข้ามาใกล้
‎เป็นการจับปลาเป็นกอบเป็นกำ
‎และนี่เพิ่งเป็นตัวแรกของหลายๆ ตัวก่อนรุ่งสาง
‎เมื่อหมีกำลังง่วน
‎หมาป่าจึงเห็นโอกาสของมัน
‎คืนนี้มีมากพอสำหรับทุกตัว
‎นี่คือชั่วโมงสุดท้ายของค่ำคืน
‎แต่ป่าแห่งเอเชียยังคงจมอยู่ในความมืด
‎แสงจันทร์ยากจะลอดผ่านป่าอันยุ่งเหยิงแห่งนี้ได้
‎ในสิงคโปร์
‎มีบางอย่างแปลกประหลาดในร่มไม้
‎บ่างตัวเมีย
‎พบเห็นได้ยาก
‎มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่ามีพวกมันอยู่
‎แม้หน้าตาจะเป็นแบบนี้
‎แต่จริงๆ แล้วมันคือญาติห่างๆ ของเรา
‎มันคือเชื้อสายแรกๆ ‎ของตระกูลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมของเรา
‎มันมีลูกหนึ่งตัว
‎เยื่อบุผิวหนังของมันช่วยให้ลูกของมันปลอดภัย...
‎บนยอดไม้สูง
‎มันคือสมาชิกของเครือข่ายสังคมบ่างที่กว้างขวาง
‎แต่มันยากที่จะติดต่อกัน ‎ให้ดังกว่าเสียงอึกทึกของราตรีแห่งป่าได้
‎เพิ่งมีการค้นพบการแก้ปัญหาของบ่าง ‎เมื่อไม่นานมานี้
‎พวกมันส่งเสียงเรียก ‎ในย่านความถี่ที่ตัดผ่านเสียงทั่วไป
‎อัลตราซาวด์
‎หูของมนุษย์ไม่สามารถได้ยินได้
‎สัญญาณลับ...
‎ในความมืด
‎การเตือน
‎เกี่ยวกับอันตราย
‎งูเหลือม
‎มันเลือดเย็น
‎แต่ค่ำคืนในพงไพรอันร้อนระอุ ‎ทำให้มันกระตือรือร้นได้หลังจากฟ้ามืด
‎บ่างมีดวงตาขนาดใหญ่...
‎มองหาภัยอันตรายตลอดเวลา
‎พวกมันเสียสละการมองเห็นสีเพื่อความไวต่อแสง
‎สำคัญยิ่ง..
‎ในค่ำคืนในป่า
‎มีการแจ้งเตือนออกไป
‎เพราะมองไม่เห็นตอนกลางคืน...
‎งูเหลือมจึงต้องพึ่งประสาทสัมผัสอื่น
‎ลิ้นของมันสัมผัสกลิ่นได้
‎หน่วยรับความรู้สึกในปากของมัน ‎สัมผัสรสชาติในอากาศได้
‎บ่างเป็นนักปีนที่เก่ง
‎แต่งูเหลือมก็เช่นกัน
‎ด้วยขนาดที่เท่ากับแมวบ้าน
‎มันจะเป็นอาหารชั้นเลิศ
‎ไม่มีต้นไม้ให้หนีต่อแล้ว
‎แต่มันยังเหลือกลยุทธ์สุดท้าย
‎บ่างคือยอดนักร่อน
‎สามารถร่อนถลาได้มากกว่า 130 เมตร
‎บินทะยานไประหว่างต้นไม้อย่างเงียบๆ...
‎เพื่อหลบหนีอันตรายยามค่ำคืน
‎การทำหน้าที่สุดท้ายของกลางคืน...
‎กำลังเริ่มต้น
‎ในประเทศไทย เสียงประสานหลอนๆ ‎ป่าวประกาศว่าเช้าแล้ว
‎นี่คือบทเพลงของชะนีมือขาว
‎พวกมันตื่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
‎และเริ่มบรรเลงบทเพลงประจำวัน
‎มันคือเพลงคู่ระหว่างคู่รัก ‎เพื่อประสานสายสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
‎อากาศยามเช้าที่นิ่งงัน ‎พาเสียงเพลงของพวกมันข้ามร่มไม้ไป
‎ตัวอื่นๆ มาร่วมร้องด้วย
‎พวกมันต้อนรับการกลับมาของกลางวัน
‎บัดนี้ความสว่างกลับมาแล้ว
‎เร็วพอๆ กับที่ความมืดมาถึง
‎ได้เวลาที่สัตว์กลางคืนจะหาที่ปลอดภัย
‎ในที่สุด กะกลางวันก็เข้ารับหน้าที่แทน
‎ได้เวลาเพลิดเพลินกับแสงแดดอุ่นๆ แล้ว...
‎ก่อนที่ค่ำคืนจะมาเยือนอีกครั้ง
‎กล้องล้ำสมัยกำลังเปลี่ยนแปลงวิธีที่เราเข้าใจ
‎สัตว์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดบางชนิดบนโลก...
‎เผยให้เห็นว่ากลางคืนนั้นเต็มไปด้วย ‎ความท้าทายที่ไม่ธรรมดา...
‎และโอกาสที่เหนือกว่า
‎ใครจะรู้ว่าจะมีความลับอะไรอีกที่ถูกเปิดเผย...
‎ในโลกยามราตรี
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล