‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪มีอะไร สเกเลทอร์ อยากโดนดาบนี่หรือไง
‪เจอนี่หน่อยไหม
‪ไม่นะ บีสต์แมนด้วย
‪แต่ข้ามีมากพอให้ทุกคนเลย
‪ขออภัย กษัตริย์เกรย์สกัลล์
‪ท่านคงไม่ต้องฝึกซ้อมเพื่อสู้กับกษัตริย์ฮีสใช่ไหม
‪ท่านคงไม่ได้ทำผิดพลาดมากขนาดนี้เช่นกัน
‪ฮีแมน!
‪ข้ามีเวลาไม่มากนะ
‪โทษที เจ้าทำข้าตกใจน่ะ
‪ข้ารู้ ข้าเริ่มทำแบบนี้เก่งแล้วน่ะ ‪เอลเดรสอยู่ไหน ข้าอยากให้นางดู
‪นางยุ่งอยู่ มีอะไรเหรอ
‪เอเวลีนกำลังหาซิจิลชิ้นสุดท้าย
‪- ข้ากำลังแอบตามนางไป ‪- แล้วใครดูแลพ่อข้ากับออร์โกล่ะ
‪- พวกเขาอยู่กับแมนนี่ ‪- แมนนี่เป็นใคร
‪มันก็แล้วแต่วันน่ะ
‪อะไรนะ
‪พวกเขาไม่เป็นไร ‪นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ข้าเรียก
‪ถ้าเราได้ซิจิลชิ้นสุดท้ายก่อน
‪เราก็ใช้ทั้งสามชิ้นล่อสเกเลทอร์มาหาเราได้
‪แล้วเราก็ทำลายไม้เท้าของเขา ‪และช่วยอีเทอร์นอสไว้
‪ให้ทุกคนไปขึ้นวินด์ เรดเดอร์
‪ไปยังพิกัดที่ข้าจะส่งให้
‪ที่จริง ดันแคนกำลังยุ่งอยู่กับ ‪การช่วยเอลเดรสอยู่
‪โอเค งั้นท่าน ครินเจอร์ และแครสส์…
‪แครสส์ต้องกลับไปที่หมู่บ้านของเผ่า
‪เพื่อทำโครงการลับที่นางไม่ยอมบอกอะไรข้าเลย
‪ยังไงก็ช่าง รีบไปเถอะ ‪อยากเจอคนที่ข้าจะได้เจอจะแย่แล้ว
‪จับนางไว้ ใครก็ได้ หยุดนางไว้
‪หลับให้สบายนะ
‪แน่ใจนะว่าท่านรู้ว่าทำอะไรอยู่
‪ข้ากำลังใช้วิทยาศาสตร์กับวัตถุวิเศษ ‪เพื่อพยายามทำให้ผีกลับมามีชีวิต
‪งั้นก็แแปลว่าไม่รู้
‪พลังที่เอลเดรสใช้ในการย้ายปราสาทไปเอเวียน
‪คล้ายกับโปรโตฮาวอค ‪ที่ออกมาจากชิ้นส่วนซิจิลมาก
‪แต่ฮาวอคมันร้ายกาจ
‪ข้ารู้ มันถึงได้น่าสนใจมากไง
‪มันเหมือนพลังโปรโตฮาวอคกับเกรย์สกัลล์ ‪เป็นสองด้านของเหรียญเดียวกัน
‪ตอนนี้มันเกี่ยวกับเงินแล้วเหรอ
‪ข้าแค่ต้องหลอกให้ปราสาทคิดว่า ‪ข้าเป็นเอลเดรสโดยใช้พลังเดียวกัน
‪ข้าก็จะย้ายเรากลับไปได้ ‪และรับนางจากที่ที่เราทิ้งนางไว้
‪ข้าคงจะได้คำอธิบายสั้นๆ ‪เพิ่มเติมจากเอลเดรส
‪เมื่อเราพบนาง
‪- ได้คุยกับทีล่าหรือยัง ‪- คุยแล้ว
‪นางต้องการคนช่วย ‪เพื่อไปที่ซิจิลชิ้นสุดท้ายก่อนเอเวลีน
‪งั้นก็รีบไปกันเถอะ
‪ข้าควรจะทำเรื่องนี้ต่อไป ‪ไม่ต้องช่วยทีล่ากับท่านเหรอ
‪- การค้นหาเอลเดรสก็ช่วยทีล่า ‪- ท่านยังไม่ได้บอกนางใช่ไหม
‪ก็ไม่เชิง ยัง
‪งั้นก็ไม่ต้องห่วง
‪ข้าจะช่วยเอลเดรสกลับมาได้
‪อาจจะนะ
‪มันจะยากสักแค่ไหนกัน
‪ข้ารอมานานแล้วที่จะได้พูดอย่างนี้ เอเวลีน
‪เจ้า…
‪การมีทีมทำให้เจ้าอ่อนแอ แม่มดมือ
‪แม้แต่เม่นข้างถนนที่ข้ารู้จัก ‪ก็คงไม่หลงกลเหยื่อล่อ
‪อย่าว่าแต่แอบตามคนอื่นโจ่งแจ้งแบบนี้เลย
‪ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเอาซิจิลชิ้นนั้นหนีรอดไปได้
‪ข้าก็อยากสู้กับเจ้าให้จบๆ ไปนะ
‪แต่เราคงเหนื่อยเปล่า ‪ซิจิลชิ้นนั้นหายไปแล้วตอนข้ามาถึงที่นี่
‪มันอยู่ที่ไหน
‪น่าจะอยู่ในครึ่งที่ถูกกินไป
‪ถูกกินเหรอ
‪อะไรกิน
‪นั่นมันอะไรกัน
‪การโจมตีด้วยพลังจิตอะไรสักอย่าง
‪แต่ใครโจมตีล่ะ
‪แมลงตัวใหญ่มากเลย
‪ข้าเกลียดเจ้า ทีล่า
‪ข้ามีพลัง!
‪พลังเป็นของเรา ‪มันอยู่ในจิตวิญญาณของเรา
‪พลังเป็นของเรา
‪เฮ่! เราจะหาเป้าหมายให้เจอ
‪เพราะเรารู้ว่าเรามีค่า
‪และเราจะถูกจดจำตรึงตรา
‪เราคือฝ่ายตะลุยแนวหน้า
‪เหล่าผู้พิทักษ์คุ้มกัน
‪- เรารบเพื่อคว้าชัย ‪- โอ้!
‪- เราสู้สุดใจจนหยดสุดท้าย ‪- ลุย!
‪- เรารบเพื่อคว้าชัย ‪- พลังเป็นของเรา
‪มันอยู่ในจิตวิญญาณของเรา เฮ่!
‪เอลเดรสเป็นสิ่งที่ ‪ใกล้เคียงกับครอบครัวที่สุดที่ทีล่ามี
‪เจ้าไม่เห็นด้วยที่ข้าตัดสินใจไม่บอกนางเหรอ
‪ยิ่งรอนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น
‪ใช่ การเป็นผู้นำไม่ใช่การทำสิ่งที่ง่าย
‪ข้าต้องไล่สตราทอสออกจากทีมใช่ไหม ‪ไม่ง่ายเลย แต่ก็เพื่อผลดีต่อภารกิจ
‪ข้าก็หวังเช่นนั้น อดัม
‪เพื่อผลดีต่อทีล่า และท่านด้วย
‪ข้าก็หวังเช่นนั้น
‪แล้วเจ้ารู้ได้ยังไงว่าต้องดูในรูปปั้น
‪ค้นคว้าไง
‪ออร์โกผู้ยิ่งใหญ่ใช้สิ่งประดิษฐ์ ‪ที่เต็มไปด้วยพลังโบราณ
‪เพื่อช่วยพวกโทรลล์ขึ้นไป
‪คำอธิบายในตำรา ‪ตรงกับสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับซิจิล
‪เรื่องแมลงปอนี้เป็น ‪ความยุ่งยากที่น่าเศร้าและน่าขยะแขยง
‪อย่านะ เราทำร้ายมันไม่ได้
‪เจ้าอาจอยากเน่าตายในท้องแมลงตัวใหญ่ ‪แต่ข้าทนมามากพอแล้ว
‪ฟังนะ เห็นชัดว่าสิ่งที่ทำให้แมลงปอยักษ์ตัวนี้ ‪กลายพันธุ์คือฮาวอค นายของเจ้า
‪เจ้านายเก่า
‪ปฏิเสธข้อถกเถียง เจ้าอาจทำมันเองก็ได้
‪การรับผิดไม่ได้ช่วยให้ข้าออกไปจากที่นี่ได้เร็วขึ้น
‪เว้นแต่เจ้ามีความคิดอะไรที่แจ่มๆ
‪เราออกไปด้วยวิธีธรรมชาติได้เสมอ
‪ไม่เอา
‪งั้นเจ้าก็หลับตาซะ
‪หลับทำไม
‪ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์!
‪เจ้าน่าจะปล่อยให้ข้าทะลวงท้องมันออกมา
‪ตอนนี้ชิ้นส่วนซิจิลของข้ายังคงอยู่บนนั้น
‪กลิ้งไปมาอยู่ในเครื่องในเหม็นๆ ของมัน
‪ข้าให้เจ้าฆ่าสิ่งสวยงามของธรรมชาติ ‪โดยไร้เหตุผลไม่ได้
‪อีกอย่าง เราไม่แน่ใจว่า ‪มันกินเข้าไปจริงๆ หรือเปล่า
‪งั้นถามมันดูดีไหม
‪นั่นเป็นอะไรที่สีม่วงสดใสจริงๆ
‪เสียงนั่นน่าเกลียดจัง
‪มันเป็นฝีมือของเจ้าอีกแล้ว
‪นี่ ทำไมเจ้าถึงอยู่บนพื้นล่ะ
‪ข้าจะลงไปที่พื้นด้วย
‪ข้าเป็นแม่มด ยินดีที่ได้รู้จัก
‪หวัดดี ข้าชื่อแกรี่
‪แมลงปอแกรี่
‪หรือไม่ข้าก็ยังคงคิดว่าข้าเป็นแมลงปอ
‪การเป็นแมลงปอมันหมายความว่ายังไง
‪เยี่ยมเลย แมลงนักปรัชญา
‪นั่นทำให้ข้านึกถึงเพลงหนึ่ง
‪ข้าเคยเป็นแมลงตัวเล็ก
‪เป็นแมลงปอน้อยลง บินเยอะขึ้น
‪เจ้าจะรู้อะไร
‪ข้าอยู่นี่ไง แมลงปอตัวใหญ่ที่สุดในโลก
‪ยังคิดว่ามันสวยงามอยู่ไหม
‪ไม่มีผู้ใดอยู่บนพื้นดิน เมื่อมีข้าบินอยู่ใกล้ๆ
‪ข้าเป็นแค่แมลงปกติทั่วไป
‪ที่ตัวใหญ่มหึมา
‪เขาคือแกรี่เหรอ
‪ข้าคือแมลงปอแกรี่!
‪พอได้แล้ว!
‪ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใครหรือเป็นอะไร
‪ข้าแค่อยากได้ของของข้า ‪เจ้ากินชิ้นส่วนซิจิลเข้าไปหรือเปล่า
‪มันอร่อยมากเลย
‪ว่าแล้วเชียว
‪เขาอาจจะแค่หิว ใช่ไหม แกรี่
‪เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
‪ไม่จริง ข้าตั้งใจกินมันเลยล่ะ
‪หลังจากที่ข้าตื่นในท้องไดโนเสาร์ตัวนั้น
‪ข้าหิวจัดเลย
‪เจ้าเคยหิวจัดจนกินม้าได้ทั้งตัวไหม
‪ม้าคืออะไร
‪ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้กินมันหรอก
‪แต่เพราะว่า… ว้าว มันเร็วสุดๆ
‪แต่ข้ากินต้นไม้นะ มันไม่เร็วเลย
‪ข้าได้กลิ่นของอร่อยๆ ที่ภูเขาที่ดูเหมือนงู
‪แต่พอข้าไปถึงที่นั่น ก็ไม่มีอะไรให้กินเลย
‪แล้วข้าก็ตามกลิ่นไปที่ซากรถไฟ
‪ภูเขาอสรพิษกับรถไฟเหรอ
‪เขาชอบชิ้นส่วนซิจิลเหรอ
‪แต่นั่นเป็นแค่เศษซากรถไฟขึ้นสนิม
‪ที่จะบอกให้นะ กินปุ๊บถ่ายปั๊บเลยล่ะ
‪แต่พอข้ากินอะไรก็ตามที่อยู่ในที่ใส่อาหารนั่น
‪ในที่สุดข้าก็อิ่ม
‪ใช่ ลองนึกดูสิ
‪ข้าดีใจมากเลยที่เจ้าพบวิธี ‪จัดการกับปัญหาการย่อยอาหารของเจ้า แกรี่
‪แต่ข้าต้องใช้เวทมนตร์นิดหน่อย ‪เพื่อเอาของกินเล่นนั่นออกมา
‪แต่ในที่สุดข้าก็อิ่ม ข้าไม่มีทางให้มันกับเจ้าหรอก
‪ข้าสัญญาว่าจะไม่รุนแรง
‪เฮ่!
‪ไม่นะ!
‪ถ้าเจ้าพยายามตามมันไป ข้าจะ…
‪พักก่อนแล้วอาจจะตามไป
‪ข้าอ่อนแอลงนิดหน่อย ‪ตั้งแต่สเกเลทอร์เอาฮาวอคของข้าไป
‪เจ้ากินอะไรครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪ข้าไม่ต้องการความสงสาร ‪หรือความเมตตาของเจ้า
‪ข้าก็ไม่ได้จะให้เจ้าเหมือนกัน
‪แต่ข้าตามแกรี่ไปเองคนเดียวไม่ได้
‪และเจ้าก็ไร้ประโยชน์ ‪ถ้าอ่อนแอจนร่ายมนตร์ไม่ไหว
‪ทำไมเจ้าไม่ใช้พลังแห่งเกรย์สกัลล์ ‪ให้มันระเบิดตูมตามไปเลยล่ะ
‪ฮาวอคในร่างของแกรี่ต้องรบกวนการเชื่อมโยง
‪พลังเวทของข้า…
‪และเจ้าก็ได้รับมันแล้วร่ายเวทมนตร์ ‪แล้วก็จะพยายามสู้กับข้า
‪และอาจเก็บชิ้นส่วนซิจิลนั่นไว้เอง
‪แม้ว่าเจ้าจะไม่ต้องการมันและก็โน่นนี่นั่นไร้สาระ
‪ทำไมการได้พลังของซิจิลถึงได้สำคัญกับเจ้านัก
‪เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าอยากนำกองทัพซอมบี้อสรพิษ
‪ไม่อยากหรอก
‪ถ้าข้าได้ชิ้นส่วนพวกนั้นสักชิ้น
‪ข้าอาจใช้มันสร้างฮาวอคในตัวข้าได้อีกครั้ง
‪ตามเงื่อนไขของข้า ไม่ใช่ของสเกเลทอร์
‪การมีพลังนั่น ‪มีความหมายกับเจ้ามากขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ไม้เท้าของเจ้าไม่มีเหรอ เกรย์สกัลล์ไม่มีเหรอ
‪เราไม่ได้ต่างกันอย่างที่เจ้าคิดหรอกนะ
‪นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เราเป็นผู้นำและศัตรู
‪ข้าเป็นผู้นำ เจ้าเป็นศัตรู
‪อยากผูกพันอะไรอีกไหม ‪ก่อนที่ข้าจะได้นอนพักผ่อน
‪- เจ้าไว้ใจข้ามากพอที่จะนอนหลับได้เหรอ ‪- ข้านอนหลับตาข้างเดียวน่ะ
‪ดูหลับไม่ค่อยสบายเลยนะ
‪มันกลับมากินเรา
‪- เดร็ดวิง ‪- วินด์เรดเดอร์
‪เดร็ดวิงเหรอ
‪เราชั่วร้ายน่ะ
‪ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์!
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน!
‪กินเนื้อเสียบไม้ไหม
‪อะไรนะ
‪ดันแคนสะเออะมาตกแต่งใหม่ล่ะสิเนี่ย
‪ใช่ เยี่ยมเลยนะ
‪ข้าเกลียดมัน แล้วเจ้าเด็กทะลึ่งนั่นอยู่ไหนล่ะ
‪ใช่ ดันแคนอยู่ไหน
‪เขาทำอะไรบางอย่างอยู่น่ะ
‪อ้าว ไม้เท้าของเจ้าอยู่ไหนล่ะ
‪อย่าบอกเอลเดรสนะ ข้าทำมันหายน่ะ
‪ถ้าใครสนใจนะ มีแสงสีเขียวใหญ่ๆ อยู่ข้างหน้า
‪มันคืออะไร
‪แกรี่น่ะ
‪เจ้าเป็นแมลงอะไร
‪ขอบใจนะที่มาส่ง
‪ไม่นะ!
‪เจ้าจับตัวควบคุมได้ไหม ‪ข้าขับยานนี่ไม่เป็น
‪สภาพข้าตอนนี้ไม่ได้เลย
‪ไม่ อย่านะ
‪แปลว่าการสงบศึกจบลงแล้วใช่ไหม
‪ข้าจะเอาชิ้นส่วนซิจิลนั่น ‪และอะไรก็ตามที่เขาให้ข้าไปด้วย
‪พวกเจ้าสองคนอีกแล้วเหรอ
‪พอได้แล้ว หยุดนะ!
‪ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีเลย
‪ข้าว่าข้าจะ…
‪พร้อมเจอกันยกสองหรือยัง
‪เจ้าปกป้องมันไม่ได้ตลอดหรอก นังแม่มด
‪ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยว ‪ไม่ว่านี่มันจะเรื่องอะไรกันก็ตาม
‪อะไรกัน ขอร้องเถอะ ‪เราเพิ่งลงมาจากบนนั้นนะ
‪ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวจริงๆ
‪นี่ ข้าชักจะเบื่อเรื่องนี้แล้วนะ
‪รู้อะไรไหม
‪ข้าเบื่อเรื่องนี้เต็มทนแล้ว
‪ข้าชักจะโกรธแล้ว และเวลาข้าโกรธ ข้าจะหิว
‪ดูเหมือนทางเดียวที่จะหยุดเจ้าได้คือกินเจ้าซะ
‪ไม่นะ!
‪ไม่!
‪เจ้าอาจไม่รอดออกมาเป็นครั้งที่สองก็ได้
‪เจ้าจะสนใจทำไม
‪ข้าไม่ได้ชั่วร้าย
‪ไม่ได้มีเรื่องส่วนตัวอะไรนะ เจ้าเบิ้ม
‪เยี่ยม!
‪เจ้าอาจได้ชิ้นส่วนซิจิลไป
‪แต่การต่อสู้นี้ยังไม่จบ นังแม่มด
‪เราซี้กันขนาดเรียกชื่อแรกกันแล้วเหรอ
‪มันไม่มีความหมายอะไรเลย
‪พูดในฐานะแม่มดด้วยกันนะ ‪ฮีแมนผู้เป็นที่รักของเจ้าโกหกเจ้า
‪เรื่องอะไร
‪ข้าขอกัดคำเล็กๆ สักคำได้ไหม
‪ความอยากอาหารของเจ้า ‪สร้างความเสียหายมากพอแล้ว แกรี่
‪เทือกเขาอาถรรพ์อาจเป็นแหล่งอาหารที่สมบูรณ์
‪สำหรับเพื่อนที่มีปีกของเรา
‪ข้าจะขอบคุณมากเลย
‪แล้วเจอกันนะ แกรี่
‪มีอะไรที่ท่านไม่ได้บอกข้า
‪เรื่องก็คือ…
‪เกิดอะไรขึ้นกับเอลเดรส
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง