NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Że co, Szkieletor? A masz.
I tak!
O nie, jest też Bestiołak.
Ale każdemu się dostanie.
Wybacz, Królu.
Ty nie musiałeś ćwiczyć walki z królem Ssykiem.
I nie popełniłeś tylu błędów.
He-Man!
Mam mało czasu.
Wybacz. Przestraszyłaś mnie.
Coraz lepiej mi to wychodzi. Gdzie Wieszczka? Chcę jej pokazać.
Jest zajęta. Co tam?
Evelyn czai się na ostatnią pieczęć.
- Śledzę ją. - To kto pilnuje mojego taty i Ork-0?
- Są z Wielo. - Kto to Wielo?
Zależy od dnia.
Co?
Nic im nie jest. Nie po to dzwonię.
Jeśli pierwsi zdobędziemy ostatnią część…
Zwabimy Szkieletora wszystkimi trzema.
Złamiemy jego berło i ocalimy Eternos.
Wsiadajcie do Jeźdźca Wiatru.
Wyślę wam współrzędne.
Właściwie to Duncan pomaga w czymś Wieszczce.
No to ty, Płoszek i Krass…
Krass jest w wiosce plemiennej
na jakimś tajnym projekcie.
Nieważne. Pospieszcie się. Będzie kto będzie.
Brać ją! Zatrzymajcie ją!
Słodkich snów.
Na pewno wiesz, co robisz?
Łączę naukę z magicznym przedmiotem, żeby przywrócić ducha do życia.
Czyli nie wiesz.
Energia, którą Wieszczka przeniosła zamek
przypomina upust Proto-chaosu z części pieczęci.
Ale Chaos jest zły.
Wiem. Dlatego to takie ciekawe.
Chaos i energia Posępnego Czerepu to dwie strony jednego medalu.
Czyli chodzi o pieniądze?
Wystarczy oszukać zamek, by myślał, że jestem Wieszczką i mam tę moc.
Wtedy mogę nas przenieść i zgarnąć ją po drodze.
Zakładam, że otrzymam bardziej zwięzłe objaśnienie od Wieszczki,
gdy ją znajdziemy.
- Rozmawiałeś z Teelą? - Tak.
Trzeba jej pomóc zdobyć część pieczęci przed Evelyn.
No to spieszmy.
Czyli mam nad tym pracować i nie pomagać z wami Teeli?
- Znalezienie Wieszczki to pomoc. - Jeszcze jej nie powiedziałeś?
Nie do końca. Nie.
Nie martw się.
Odzyskam Wieszczkę jakoś.
Pewnie.
Nic trudnego.
Długo czekałam, żeby to powiedzieć.
Jesteś…
Poleganie na drużynie czyni cię słabą.
Dziecko ulicy, które ja znałam, nie dałoby się nabrać
i nie śledziłoby kogoś tak nieporadnie.
Nie dam ci odejść z tą częścią pieczęci.
Miła mi walka do końca,
ale trud to daremny. Części już nie było, gdy tu dotarłam.
Gdzie była?
Pewnie w zjedzonej połówce.
Zjedzonej?
Przez co?
Co to było?
Jakiś atak psychiczny.
Ale czyj?
Duży ten owad.
Nienawidzę cię, Teela.
Mocy, przybywaj!
Ta moc jest w nas I w duszy nam gra
Ta moc jest w nas
Hej, celu szukamy
Bo wartość swą znamy
By być pamiętani
Jesteśmy obrońcami!
Walka ze złem
Aż podda się. Tak!
Walka ze złem
Ta moc nam w duszy gra!
Wieszczka jest dla Teeli jak rodzina.
Nie zgadzasz się z tym, by jej nie mówić?
Zwlekanie tylko utrudni sprawę.
Bycie liderem nie polega na robieniu tego, co proste.
Musiałem wykopać Stratosa z drużyny. Dla dobra misji.
Taką mam nadzieję.
Dla dobra Teeli i twojego.
Ja też.
Skąd wiedziałaś, żeby szukać w posągu?
Z badań.
Orko Wielki użył tętniącego pradawną mocą artefaktu,
by wynieść Trollan.
Opisy w tekście zgadzały się z tym, co wiemy o pieczęci.
Ta ważka to niefortunna i obrzydliwa komplikacja.
Nie! Nie możemy jej zranić.
Może ty chcesz zgnić w brzuchu dużego owada, ale ja mam dość.
Ta ważka została zmutowana przez Chaos, czyli twojego szefa.
Byłego szefa.
Odpowiedzialność zbiorowa. Sama mogłaś to zrobić.
Nie wyjdziemy stąd, przerzucając się winą.
Chyba że ty masz jakiś pomysł.
Zawsze możemy wyjść w sposób naturalny.
Nie.
No to lepiej zamknij oczy.
Dlaczego?
Na potęgę Posępnego Czerepu!
Trzeba było dać mi ją pokroić.
Tak moja pieczęć wciąż tam jest.
Obija się w cuchnących wnętrznościach.
Nie dałabym ci zabić pięknego tworu natury od tak.
Nie wiemy nawet, czy ją zjadła.
No to zapytajmy.
To jest jakieś jasnofioletowe coś.
Co za ohydny głos!
To twoja robota. Znowu.
Hej! Czemu jesteście na ziemi?
Ja też będę na ziemi!
Jestem Czarodziejką. Miło mi.
Hej. Jestem Gary?
Ważka Gary.
Myślę, że dalej jestem ważką.
Co to znaczy być ważką?
Świetnie. Owad filozof.
Przypomniała mi się piosenka.
Kiedyś byłem bardzo mały
I nie ważki, lecz nieśmiały
No i patrzcie teraz
Oto ja, ważka jak świat wielka
Nadal uważasz, że jest piękny?
Wszyscy zmykają przede mną z wielkim trudem
Jestem normalnym, zwykłym
Wielkoludem
To Gary?
Jestem ważka Gary!
Dość!
Nie obchodzi mnie, kim lub czym jesteś.
Chcę tylko tego, co moje. Zjadłeś pieczęć czy nie?
Była pyszna.
Wiedziałam.
Pewnie był głodny. Prawda, Gary?
Nie wiedział, w co się pakuje.
Nie. Zjadłem to celowo.
Jak obudziłem się w tym dinozaurze,
byłem strasznie głodny.
Byłyście kiedyś tak głodne, że mogłybyście zjeść konia?
Co to jest koń?
Spoko. Nie zjadłem żadnego konia.
Ale tylko dlatego, że są szybkie!
Za to zjadłem parę drzew. W ogóle nie są szybkie.
Wyczułem coś smacznego na górze przypominającej węża,
ale jak doleciałem, nie było już nic do jedzenia.
Potem nos zaprowadził mnie do rozbitego pociągu.
Wężowe Wzgórze i pociąg?
Przyciągają go części pieczęci?
Ale to były tylko zardzewiałe kawałki,
które, słuchajcie, przeleciały przeze mnie jak woda.
Ale gdy połknąłem to, co było w tym pojemniku,
w końcu byłem najedzony.
Wyobraźcie sobie!
Cieszę się, że znalazłeś rozwiązanie na problemy trawienne.
Ale muszę użyć magii, żeby wyjąć tę przekąskę.
Ale w końcu jestem najedzony i nie oddam tego.
Obiecuję, że będę delikatna.
Hej!
Nie!
Jeśli spróbujesz go dorwać…
Może jak odpocznę.
Jestem słabsza, odkąd Szkieletor zabrał mi Chaos.
A kiedy ty ostatnio coś jadłaś?
Nie chcę twojej litości ani dobroci.
Niczego takiego nie oferuję.
Ale sama nie znajdę Gary'ego.
A nie przydasz mi się, będąc zbyt słaba.
Czemu nie użyjesz mocy Posępnego Czerepu?
Chaos w ciele Gary'ego musi zakłócać kosmiczne połączenie
między moją bronią…
Odzyskasz ją, powiesz swoje zaklęcie i mnie zaatakujesz.
Może weźmiesz pieczęć dla siebie,
mimo że jej nie potrzebujesz i bla, bla, bla.
Czemu moc pieczęci jest dla ciebie tak ważna?
Chyba nie chcesz dowodzić armią zombie węży?
Oczywiście, że nie.
Jeśli zdobędę choć jedną część,
może z jej pomocą obudzę w sobie na nowo Chaos.
Na moich warunkach, nie Szkieletora.
Czy ta moc aż tak wiele dla ciebie znaczy?
A twoje berło nie? Posępny Czerep?
Nie różnimy się tak bardzo.
Może tak zostałyśmy Władcą i nemezis.
Ja jestem Władcą. Ty jesteś nemezis.
Jeszcze jakieś wyznania, czy mogę już iść spać?
- Ufasz mi na tyle, żeby spać? - Śpię z jednym okiem otwartym.
To niepokojące.
Wrócił nas zjeść.
Upiorne Skrzydło!
„Upiorne Skrzydło”?
Jesteśmy źli.
Na potęgę Posępnego Czerepu!
Nie! Czekajcie!
Mięsne paluszki?
Co?
Widzę, że Duncan podjął się aranżacji.
No. Super jest, co nie?
Okropne. Gdzie ten szczeniak?
Właśnie. Gdzie Duncan?
Pracuje nad czymś.
Gdzie masz berło?
Nie mów Wieszczce. Zgubiłam je tak jakby.
Jakby co, przed nami jest wielka zielona poświata.
Co to?
To Gary.
A z ciebie co za owad?
Dzięki za podwózkę.
Nie!
Sięgniesz sterów? Nie umiem tym latać.
Nie w moim obecnym stanie.
Nie. Nie rób tego.
Czyli to koniec rozejmu?
I wezmę tę część pieczęci, ile Chaosu by nie miała!
Tylko nie znowu wy.
Starczy. Przestańcie!
Nie czuję się… za dobrze.
Chyba sobie…
Gotowa na drugą rundę?
Nie zdołasz go ochronić, wiedźmo.
Naprawdę nie chcę się w to mieszać.
Co? No weź! Właśnie tam byliśmy!
Naprawdę nie chcę się mieszać.
Hej tam! Zaczyna mi się to nudzić.
Wiecie, co?
Zaczyna mi się to strasznie nudzić!
Wkurzam się. A kiedy się wkurzę, jestem głodny.
Jedyne co teraz mogę zrobić, to was zjeść.
Nie!
Drugi raz możesz nie wyjść.
Co cię to obchodzi?
Nie jestem zła.
Nie bierz tego do siebie.
Tak!
Może i masz część,
ale to nie koniec walki, Czarodziejko.
Więc jesteśmy po imieniu.
To nic nie znaczy.
Ale jak wiedźma wiedźmie, twój drogi He-Man cię okłamuje.
Odnośnie czego?
Mogę malutkiego kęsa?
Twój apetyt zdążył ci już zaszkodzić, Gary.
Góry Mistyczne zapewnią więcej pokarmu
naszemu skrzydlatemu druhowi.
Przydałoby się.
Do zobaczenia, Gary.
Co przede mną ukrywasz?
Chodzi o to, że…
Co stało się z Wieszczką?
Napisy: Mirosław Suwała