‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โอเค
‎อันนี้ใส่ตรงนั้น แล้วข้าจะเอาอันนี้ใส่ตรงไหน
‎ใช่แล้ว โอเค ขันตรงนี้ให้แน่นหน่อย
‎โอเคแล้วละ
‎เครื่องยนต์พร้อม
‎และยังดีที่เราไม่โดนยิงใส่อีก
‎และเรามีผู้ร่วมเดินทางคนใหม่ที่ต้องขอบคุณ
‎ลุงที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ‎จะขึ้นยานไปกับเรางั้นเหรอ
‎ข้าคงปลื้มนะถ้ารู้ว่าไม่ใช่คนเดียว ‎ที่คิดว่าเคลดอร์น่าสงสัย
‎อาวุธของเคลดอร์มีตราประทับ ‎แบบเดียวกับดาบของอดัมใช่ไหม
‎เอเวลีนให้ข้าตามหาวัตถุโบราณ ‎ของเกรย์สกัลล์หลายชิ้น
‎ไม่มีชิ้นไหนที่มีสิ่งสีเขียวนั่นอยู่
‎อดัมเป็นคนฉลาด
‎ถ้ามีอะไรผิดปกติ ‎ข้ามั่นใจว่าเขาจะระแคะระคาย
‎ทำไมเคลดอร์ไม่จัดการพวกมันให้ราบ ‎แล้วชิงดาบกลับมา
‎เขาไม่อยากทำเจ้าเด็กหนุ่มกลัวจนต้องแปลงร่าง
‎เป็นอีกร่างที่กำยำทรงพลัง
‎ก่อนที่เคลดอร์จะลวงเอาดาบมาได้น่ะสิ
‎และเราจะเชื่อใจเขาได้ไหม ‎เมื่อเขาได้ดาบมาแล้ว
‎ถ้าเชื่อไม่ได้ เราก็คงต้องง้างเอาดาบ ‎มาจากมือเย็นเยียบที่ไร้ชีวิตของเขาแทน
‎ขอโทษที หลานชาย
‎นี่เหมือนงานคืนสู่เหย้าที่ล่วงเลยมานาน
‎ไม่ได้จะอกตัญญู แต่ท่านหายไปไหนมา
‎ทำไมไม่มีใครออกตามหาข้าเลย
‎เจ้าจำไม่ได้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าจำเหตุการณ์ก่อนป่านั่นไม่ได้เลย
‎จำเรื่องท่านไม่ได้เลย
‎แม้แต่ตัวข้าเองก็ด้วย
‎อดัม พี่ชายข้า
‎พ่อของเจ้า
‎เขาคือกษัตริย์แห่งอีเทอร์นอส
‎ข้าน่ะเหรอ เจ้าชายเนี่ยนะ
‎เดินใส่เสื้อรัดรูปสีขาวไปมา ‎กับทรงผมเด๋อๆ น่ะเหรอ
‎ท่านพูดจริงสิ
‎นี่เป็นข่าวดีนะ เจ้าหนู
‎เจ้าเป็นเจ้าชาย เช่นเดียวกับข้า
‎เราเป็นบุตรแห่งเฮาส์ ออฟ แรนดอร์
‎รัชทายาทแห่งเกรย์สกัลล์
‎มันเป็นความรับผิดชอบ ‎ที่เจ้าเกิดมาเพื่อแบกรับไว้
‎นั่นคือเหตุผลที่ดาบตื่นขึ้นมา ‎ตอนข้าถือมันครั้งแรกใช่ไหม
‎ความลับแห่งเกรย์สกัลล์ถูกส่งผ่าน ‎ทางสายเลือดกษัตริย์นานนับสหัสวรรษ
‎เราถูกลิขิตให้ใช้พลังอำนาจนี้ ‎เพื่อปกครองแผ่นดินตามที่เห็นสมควร
‎ข้าไม่... ข้าไม่อยากปกครอง
‎แล้วทำไมต้องทำล่ะ
‎ไม่มีเด็กคน ไหนจำต้องแบกรับภาระนี้ลำพัง
‎ไม่เหลือภาระอะไรอีกแล้ว
‎ดาบหมดพลังตั้งแต่ครั้งแรกที่ข้าใช้มันแล้ว
‎งั้นเจ้าก็
‎เปลี่ยนร่างไม่ได้แล้วสินะ
‎ท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าเปลี่ยนร่างได้
‎เจ้าโรคจิตสองคนกับเครื่องยิงจรวดบอกข้า
‎ท่านลุง
‎อดัม
‎ว่าแล้วเชียว
‎อดัม
‎ข้าจะไปเอายาปฐมพยาบาล
‎ยิงพวกมันให้ระเบิดได้เลย
‎อุ๊ย
‎มุ่งหน้าสู่เกรย์สกัลล์
‎ข้ามีพลัง
‎พลังเป็นของเรา ‎มันอยู่ในจิตวิญญาณของเรา
‎โอ้โฮ
‎พลังเป็นของเรา ‎มันอยู่ในจิตวิญญาณของเรา
‎โอ้โฮ
‎พลังเป็นของเรา เฮ่
‎เราจะหาเป้าหมายให้เจอ
‎เพราะเรารู้ว่าเรามีค่า
‎และเราจะถูกจดจำตรึงตรา
‎เราคือฝ่ายตะลุยแนวหน้า
‎เหล่าผู้พิทักษ์คุ้มกัน
‎- โว้ว ‎- เรารบเพื่อคว้าชัย โอ้
‎เราสู้สุดใจจนหยดสุดท้าย ลุย
‎- เรารบเพื่อคว้าชัย ‎- พลังเป็นของเรา มันอยู่ในวิญญาณเรา เฮ่
‎อดัม
‎อดัม ฟื้นสิ
‎ทีล่า
‎เราทำสำเร็จหรือยัง
‎ก็ไม่เชิง
‎ให้ตายสิ หินเยอะขนาดไหนเนี่ย
‎ไม่รู้สิ หมดนี่เลยมั้ง
‎หินทั้งหมดเลยเหรอ
‎เวทมนตร์มีขีดจำกัด ‎ข้าก็เช่นกัน
‎เราต้องหาทางออก
‎ให้ไว
‎แครสส์ ครินเจอร์
‎ข้าอยู่ในนี้
‎แครสส์ เจ้าโอเคไหม
‎ข้าใส่หมวกอยู่ ข้าเลยไม่เป้นไร
‎เข้าใจที่ข้าพูดใช่ไหม
‎แหงสิ ข้าสบายมาก
‎ในนี้กว้างขวางจะตาย
‎ภายใต้กองหินมากมาย ‎แถมอากาศกำลังจะหมด
‎นี่ ใจร่มๆ เรายังมีอากาศเหลืออีกเยอะ
‎ใช่ไหม ทีล่า
‎ไม่ เว้นแต่เจ้าจะหาอากาศเพิ่มได้ ‎ตอนลุงเจ้าฝังเราทั้งเป็น
‎วิชชี่พูดว่าไงนะ
‎แครสส์ ข้าว่าเราอาจต้องเข้าไปช่วยเจ้า
‎แล้วเราจะหาทางออกไปด้วยกัน ‎ข้าสัญญา
‎รีบหน่อยก็ดี หินพวกนี้ไม่ลอยอยู่ได้นานหรอกนะ
‎ข้าจะพาเราเข้าไปเอง ‎อดทนรออีกนิดนะ
‎เจ้าก็พูดง่ายน่ะสิ
‎ฟังจากเสียงต่างๆ ‎เรามีเวลาไม่มากแล้ว
‎บอกข้าทีว่าเจ้ามีทางพาเราลงไปช่วยพวกเขา
‎โดยไร้แรงต้านโน้มถ่วงหรือรถขนหินเหรอ
‎ทำไมเจ้าไม่มีแรงต้านโน้มถ่วงหรือรถขนหิน
‎เพราะมันยัดใส่กระเป๋าสะพายข้าไม่ได้น่ะสิ
‎อะไรคือกระเป๋าสะพาย
‎ใช่สินะ เจ้าเสือพูดได้
‎ช่างมันเถอะน่า
‎เอาละ ข้ารู้ว่าข้าเก็บมันไว้ในนี้สักที่
‎อยู่ไหนกันนะ
‎อะฮ่า
‎ข้าอาจใช้ประโยชน์จากเจ้านี่ได้
‎ถ้าเราติดเครื่องยานจากระยะไกลได้
‎พลังระเบิดจากน่าจะเคลียร์กองหินได้
‎แค่ต้องใช้พื้นที่กว้างพอที่จะส่งสัญญาณลงไปได้
‎เอาแล้วไง
‎เจ้าเป็นเสือแข็งแรงใหญ่ยักษ์ ‎คิดยังไงกับการขุดกองหิน
‎พูดง่ายแต่ทำยาก
‎ข้าว่าข้าพอหาวิธีได้นะ
‎ต้องหาเด็กฝึกงานคนใหม่
‎เจ้ายังโชคดี
‎สถานเด็กกำพร้าสอนอาชีพ ‎มีเด็กเร่ร่อนให้เลือกมากมาย
‎แค่ข้าไม่อยู่สิบปี
‎เจ้าสองคนถึงขั้นวางแผนครอบครัวกันแล้วสินะ
‎หวังว่าเจ้าทั้งคู่จะตกล่องปล่องชิ้นกันซะทีนะ
‎เจ้าชายเคลดอร์ ทำไมไม่บินนำหน้าเราไป ‎ในเมื่อท่านรู้ทางล่ะ
‎เพราะข้าไม่ไว้ใจเจ้าน่ะสิ
‎เราก็ไม่ไว้ใจท่านพอกัน
‎ดี
‎อย่างน้อยเจ้าก็ฉลาดกว่าเมื่อสิบปีก่อน
‎เปลี่ยนเส้นทาง เราเกือบถึงแล้ว
‎อดัม
‎ว่าไง แครสส์
‎บอกข้าทีว่านี่ไม่เหมือนตอนข้ายานตก
‎เพราะมันรู้สึกเหมือนตอนข้ายานตกเป๊ะเลย
‎ทำใจดีๆ เข้าไว้
‎ยานตกอะไร
‎ตอนที่นางสูญเสียพ่อแม่ไปน่ะสิ
‎เผ่าต้องใช้เวลาสามวัน ‎เพื่อช่วยนางออกมาจากซากยาน
‎นางรอดมาได้ยังไง
‎นางใส่หมวกนิรภัยของพ่อไว้
‎ประทับใจซะจริงๆ
‎ดีสุดเท่าที่ข้าทำได้ในเวลากระชั้นแบบนี้
‎ข้าได้แต่นึก
‎ว่าเจ้าจะตีอาวุธเจ๋งๆ อะไรได้บ้าง
‎ถ้าเจ้ามีเวลามากพอ
‎และทรัพยากร
‎โครนิสไม่ปล่อยข้าหลุดเป็นอิสระหรอก
‎ข้าก็สงสัยพอกับเจ้าน่ะแหละ เดี๋ยวนะ
‎เดี๋ยวก่อน
‎เจ้าเคืองไหมเนี่ย เรื่องปล่อยเป็นอิสระ ‎คือข้าอาจพูดให้เจ้าเคืองใจ
‎โอเค หลังจากที่ข้าเพิ่งคืนกรงเล็บให้เจ้า
‎เฮ่ ข้านิสัยดีนะจะบอกให้
‎สหาย ถ้าข้าอยากกินเจ้า
‎ข้าไม่จำเป็นต้องใช้กรงเล็บหรอก
‎โว้ว
‎ช่องอากาศนี้กว้างพอ ‎ที่เจ้าจะยิงสัญญาณลงไปที่ยานไหม
‎น่าจะกว้างพอ
‎เอาละ หาที่กำบังก่อน ‎พอเครื่องยนต์ติดเมื่อไหร่
‎เราไม่อยากอยู่ในรัศมีมันแน่
‎เจ้าน่าจะเตือนสหายเราก่อนดีไหม
‎โอ้ จริงสิ โทษที
‎เพิ่งเคยช่วยคนครั้งแรกน่ะ
‎เจ้าชายเคลดอร์ ช่างใหญ่โตเหลือเกิน
‎โครนิส เจ้าเห็นด้วยไหม
‎กว้างใหญ่กว่าที่คิด
‎อดทนหน่อย โครนิส
‎องครักษ์ปราสาทที่ถูกระเบิดสลายร่าง ‎สาบานว่าข้าจะไม่มีวันเจอมันได้อีก
‎น่าขันที่นางคิดผิดถนัด
‎ที่รัก ข้ากลับมาแล้ว
‎อดัม ทำอะไรสักอย่างสิ
‎ข้าพยายามอยู่
‎แครสส์ ข้ายันก้อนหินนี้ได้อีกไม่กี่วินาที
‎ข้าขยับไปไหนไม่ได้เพราะต้องยันมันไว้
‎แล้วข้าจะเปิดประตูได้ยังไง
‎- พุ่งชนเลย ‎- พุ่งชนเลย
‎ไง ทุกคน
‎นี่ดันแคน
‎ข้ากำลังติดเครื่องยนต์ ‎ขอให้ทุกคนเข้าไปอยู่ในยานด่วน
‎พวกเจ้าจะได้ไม่ระเบิดไปกับกองหิน
‎ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ในอีกไม่กี่วินาที
‎โอเค หวังว่าพวกเจ้าประจำที่แล้วนะ
‎สาม
‎สอง
‎หนึ่ง
‎ปิดมันซะ
‎ปิดซะ
‎เราทำได้แล้ว
‎- เย่ ‎- เย่
‎เย่
‎ดันแคน อีกไกลแค่ไหนจะถึงเกรย์สกัลล์
‎เดาจากที่ลุงเจ้าจอดเลื่อนเหาะ
‎ที่ข้าแกะรอยอยู่ข้างหน้า ‎เราอยู่อีกไม่ไกลแล้ว
‎เอเวลีนจะทำอะไรกับดาบ
‎แก้แค้นราชาแรนดอร์ ‎ลุงเจ้าอยากทำอะไรกับมันล่ะ
‎ข้าว่าเขาอยากเป็นราชา
‎และพอได้เห็นที่เขาฝังเพิ่งฝังเด็กๆ ทั้งเป็น
‎ข้าไม่คิดว่าเขาจะเป็นราชาที่ดี ‎เราต้องรีบ
‎ทุกคน เจ้าด้วย วิชชี่
‎ข้าขอโทษที่ไม่สามารถพังกองหิน ‎พาพวกเราออกมาได้เร็วกว่านี้
‎ข้าต่างหากที่ทำพัง ‎และปล่อยให้เคลดอร์ได้ดาบไป
‎ข้าทำจรวดออกนอกวิถีและทำเราถูกฝังทั้งเป็น
‎เจ้านายข้าเป็นคนยิงจรวดนั่น ก็นะ
‎ยามจำเป็น ข้าเชื่อว่าพวกเราต่างทำเต็มที่แล้ว
‎ปราสาทเกรย์สกัลล์
‎ตอนที่เจ้าฝันถึงสถานที่นี้
‎มันน่ากลัวขนาดนี้ไหม
‎ก็แหงน่ะสิ
‎เบื้องหลังประตูนี้มีพลังมหาศาล
‎เราต้องระวังตัวให้ดี
‎อดัม
‎- รอด้วย ‎- รอด้วย
‎โอ้โฮ
‎นี่เราเพิ่งเข้า หรือออกกันแน่
‎เราควรแยกกันไปไหม
‎ไม่
‎ข้าว่าพวกเขารู้ว่าเรากำลังจะมา
‎ถ้าพวกเขายังอยู่ที่นี่
‎เราจะรู้ได้ไงว่าพวกเขาไปทางไหน ‎ตอนเข้ามาในนี้
‎ข้าว่าเราตามร่องรอยที่พวกเขาทิ้งไว้ได้นะ
‎นางเป็นใคร
‎ผู้พิทักษ์แห่งดินแดนนี้
‎เสียงในหัวเจ้าเหรอ
‎ข้าว่านี่เป็นของนางด้วย
‎ดูเหมือนมันเป็นของเจ้าแล้ว ทีล่า
‎มันอยากให้เราไปทางนี้
‎งั้นก็ไปหาคำตอบกันเถอะ
‎พวกเขาพูดเหมือนอาวุธพูดได้เป็นเรื่องธรรมดา
‎ตอนนี้ก็ใช่นะ ข้าว่า
‎ที่นี่ที่ไหนกัน
‎แหม ถ้านี่เป็นยาน ‎ข้าว่านี่คงเป็นห้องเครื่อง
‎เดี๋ยวนะ เราคงไม่คิดว่า ‎ปราสาทนี้จะกลายเป็นยานหรอกใช่ไหม
‎ปราสาทอวกาศมีผีสิงด้วยแฮะ
‎ปล่อยข้านะ
‎หุบปาก ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน
‎ปล่อยเด็กซะ
‎ปล่อยพลังของปราสาทนี้ให้ข้า ‎แทนที่จะเป็นพี่ชายข้าซะสิ
‎และข้าจะตกลงตามที่เจ้าขอ ซอร์เซอเรส
‎ไม่ใช่ผี แครสส์
‎แค่เสียงสะท้อนแห่งอดีต
‎อดีตของข้า
‎เหมือนข้อความในขวดแก้ว
‎การใช้พลังอย่างสมบูรณ์ ‎เจ้าต้องเลือกวัตถุสัญลักษณ์
‎จากความชำนาญอันแท้จริงของเจ้า
‎จงเลือกให้ดี
‎ดาบเป็นเครื่องมือของทหารกล้า
‎ผู้ต่อสู้ตามบัญชาของคนอื่น
‎ข้ารับใช้ของผู้มีอำนาจ
‎ในทางกลับกัน ไม้คทา
‎นี่คือสัญลักษณ์ของผู้ปกครองโดยแท้
‎เช่นนั้นจงรับพลังที่ท่านคู่ควร เจ้าชายเคลดอร์
‎เจ้าทำอะไรกับข้า
‎ท่านทำตัวท่านเองต่างหาก
‎เมื่อท่านเลือกกลียุคเหนือความยุติธรรม ‎และแสงสว่าง
‎ช่วยข้า ไม่งั้นเจ้าตาย
‎พลังแห่งเกรย์สกัลล์จะอยู่ในบัญชา ‎ของยอดนักรบโดยเนื้อแท้เท่านั้น
‎งั้นก็ได้
‎เอาจริงสิ เจ้าหนูเนี่ยนะ
‎เจ้าเด็กนี้จะเป็นยอดนักรบได้ยังไงกัน
‎อย่ายุ่งกับนาง
‎การเป็นยอดนักรบคือการปกป้องผู้อื่น...
‎...ที่ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้
‎มีดาบอยู่
‎ไม่เห็นมีอะไรเลย
‎ด้วยพลังแห่ง...
‎เอ่อ... เจ้าปราสาท
‎ข้ามีพลัง
‎ดาบคงไม่ทำแบบนั้นกับข้าตอนที่ข้าลองใช้มัน
‎ข้าสงสัยว่าทำไม
‎นักรบที่เก่งกาจกว่าไม่มีค่าหรือไง
‎คนที่ตัดสินใจโดยไม่ลังเล
‎ยอดนักรบที่ไม่ใช่เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
‎ท่านทำแบบนี้ทำไม
‎ข้ากำลังจะตาย ไอ้หลานชาย
‎ทีละนิด
‎ทรมานจากความพินาศย่อยยับ ‎เพราะตัดสินใจโง่ๆ เพียงครั้งเดียว
‎ข้านึกว่าท่านอยากปกครองอีเทอร์นอส
‎ข้าคงทำแบบนั้นไม่ได้ ‎ตอนที่เป็นกองกระดูกต้องสาปหรอกนะ
‎ข้าจะทำให้มันง่ายกับเจ้าเองแล้วกัน ‎เจ้ายอดนักรบ
‎จงเปิดห้องนี้อีกครั้ง
‎ไม่งั้นข้าจะเปลี่ยนพวกมันเป็นอสุรกาย
‎เช่นข้า
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์