NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
No dobrze.
To idzie tutaj. A to?
Dobra, trochę to przykręcę…
I działa.
Silnik jest gotowy.
Dobrze, że do nas nie strzelają.
Podziękujmy za to naszemu towarzyszowi.
Podejrzany wujek leci z nami?
Fajnie, że nie tylko my tak o nim myślimy.
Na jego broni są takie same znaki jak na mieczu Adama.
Szukałam dla Evelyn artefaktów.
Żaden artefakt z zamku nie miał tego zielonego.
Adam jest mądry.
Wyczuje, jeśli coś jest nie tak.
Czemu Keldor nie odbierze miecza siłą?
Nie chce przestraszyć małego,
żeby nie zmienił się w mięśniaka, zanim zabierze mu miecz.
Możemy mu ufać, gdy to zrobi?
Jeśli nas zdradzi, wyrwiemy miecz z tej zimnej, martwej, kościstej dłoni.
Przepraszam, bratanku.
Powinniśmy byli się spotkać dawno temu.
Nie chcę być niewdzięczny,
ale gdzie byłeś, czemu nikt mnie nie szukał?
Nie pamiętasz, co się stało?
Pamiętam tylko dżunglę.
Nie pamiętam nic o tobie, ani o sobie.
Adamie, mój brat,
twój ojciec,
jest królem Eternosu.
Ja jestem księciem?
Takim w białych rajtkach i fryzurce?
Mówisz poważnie.
To dobra nowina.
Jesteś księciem jak ja.
Jesteśmy synami rodu Randora, dziedzicami Posępnego Czerepu.
To odpowiedzialność, z którą się urodziłeś.
Dlatego miecz się obudził, gdy go dotknąłem?
Nasz ród od tysiącleci czuwa nad sekretami Posępnego Czerepu.
Musimy wykorzystać tę moc do władania planetą wedle naszej woli.
Nie chcę nią władać.
To zrozumiałe.
Żaden dzieciak nie może dźwigać brzemienia takiej mocy.
To żadne brzemię.
Stracił moc, gdy go użyłem.
Czyli się nie przemienisz?
Skąd o tym wiesz?
Od pary socjopatów z wyrzutnią rakietową.
Wujku?
Adam!
A nie mówiłam?
Adam!
Pójdę po apteczkę.
Wysadźcie ich w powietrze.
Idziemy do Posępnego Czerepu.
Mocy, przybywaj!
Ta moc jest w nas I w duszy nam gra
Ta moc jest w nas, hej!
Celu szukamy
Bo wartość swą znamy
By być pamiętani
Jesteśmy obrońcami!
Obrońcami
Walka ze złem!
Aż podda się, tak!
- Walka ze złem - Ta moc nam w duszy gra
Adam.
Obudź się.
Teela?
Udało nam się?
Niezupełnie.
Rety. Dużo jest tych głazów?
Nie wiem. Bardzo?
To wszystkie głazy świata?
Magia ma swoje granice. Znajdźmy wyjście.
Szybko.
Krass? Płoszek?
Ja jestem tutaj.
Nic ci nie jest?
Mam hełm, więc nic mi nie jest.
Nie o to pytam.
Tak, jest super.
Mam mnóstwo miejsca
pod tymi kamieniami, gdzie kończy mi się powietrze.
Spokojnie, tu jest go dużo.
Prawda?
A zabrałeś jego zapas, gdy nas tu zakopali?
Co ona mówi?
Krass, wiem, jak cię stamtąd wyciągnąć.
Potem pomyślimy, jak stąd uciec.
Pospiesz się, te głazy zaraz spadną.
Otworzę statek, wytrzymaj.
Łatwo ci mówić.
Mamy mało czasu.
Wiesz, jak tam wejść?
Bez antygrawitacji czy koparki?
Czemu ich nie masz?
Nie zmieściły się w plecaku.
Czym jest plecak?
Jasne, gadający tygrysie.
Nieważne.
Wiem, że gdzieś tu był.
Gdzie on jest?
Może coś wykombinuję.
Jeśli uruchomimy statek zdalnie, siła odrzutu usunie głazy.
Musimy tylko wysłać tam sygnał.
Ojejku.
Jesteś silny. Co powiesz na kopanie?
To nie takie proste.
Coś wymyślę.
Muszę znaleźć nowego ucznia.
Na szczęście w domach poprawczych jest pełno łobuzów.
Nie było mnie dziesięć lat, a wy chcecie założyć rodzinę.
Spodziewałem się skakania do gardeł.
Czemu nie polecisz przodem, skoro znasz drogę?
Bo wam nie ufam.
My tobie też nie ufamy.
I dobrze.
Jesteście mądrzejsi niż kiedyś.
Zmiana kursu. Prawie jesteśmy.
Adam?
Tak, Krass?
Powiedz, że to nie powtórka z wypadku.
Bo czuję się tak samo jak wtedy.
Zachowaj spokój.
Jakiego wypadku?
W którym straciła rodziców.
Przez trzy dni wyciągano ją z wraku.
Jak przeżyła?
Miała na głowie hełm taty.
Niesamowite.
Zrobione na szybko.
Mogę sobie wyobrazić,
jakie cuda mógłbyś stworzyć,
gdybyś miał czas
i narzędzia.
Kronis trzymał mnie na smyczy, więc tego nie wiem. Chwila.
Poczekaj.
Obraziłem cię tą smyczą? Pewnie tak.
Po tym, jak dałem ci pazury.
Hej, jestem fajnym gościem.
Nie potrzebuję pazurów, żeby cię zjeść.
Tyle wystarczy, żeby wysłać tam sygnał?
Raczej tak.
Ukryjmy się.
Gdy wystartują, nie chcemy być w pobliżu.
Może najpierw ostrzeżesz naszych towarzyszy?
No tak! Przepraszam. Pierwszy raz kogoś ratuję.
Książę Keldorze, to robi wrażenie.
Prawda, Kronis?
Większy, niż myślałem.
Cierpliwości, Kronisie.
Strażniczka zamku zaklinała, że nigdy go nie odnajdę.
Trochę się ośmieszyła.
Kochanie, wróciłem do domu!
Adam, zrób coś!
Próbuję.
Krass, utrzymam ten głaz jeszcze przez kilka sekund.
On blokuje mi drogę.
Jak mam otworzyć drzwi?
Wyważ je!
Hejka.
Tu Duncan.
Włączam silniki, więc wejdźcie do statku,
bo wylecicie w powietrze.
Macie parę sekund.
Dobra, obyście byli w statku.
Trzy,
dwa,
jeden.
Wyłącz go!
Wyłącz!
Udało nam się!
- Hura. - Super!
Posępny Czerep jest daleko?
Jeśli namierzyłem ich ślizgoloty,
to niedaleko.
Co Evelyn chce zrobić z mieczem?
Zemścić na królu Randorze. A twój wujek?
Chce zostać królem.
Pogrzebał nas żywcem, więc będzie kiepskim.
Spieszmy się.
Słuchajcie, ty też, wiedźmo,
przepraszam, że szybciej nie wyważyłam drzwi.
To mnie Keldor odebrał miecz.
Przeze mnie się zakopaliśmy.
Mój szef wystrzelił rakietę.
Ja myślę, że wszyscy spisaliśmy się na medal.
Zamek Posępny Czerep.
Gdy o nim śniłaś, był taki onieśmielający?
No pewnie.
Za tą bramą mieści się wielka moc.
Musimy być ostrożni.
Adam!
- Czekaj! - Chwila!
Weszliśmy czy wyszliśmy?
Rozdzielimy się?
Nie!
Teraz wiedzą, że idziemy.
Jeśli nadal tu są.
Skąd mamy wiedzieć, dokąd poszli?
Musimy iść za okruszkami, które zostawili.
Kto to?
Strażniczka tego miejsca.
Głos z twojej głowy?
To należało do niej.
A teraz należy do ciebie, Teelo.
Chce, żebyśmy tam poszli.
Sprawdźmy dlaczego.
Mówią to, jakby gadająca broń była normalką.
Teraz chyba jest.
Gdzie my jesteśmy?
Gdybyśmy byli na statku, tu byłaby maszynownia.
Chwila.
Zamek nie zmieni się w statek, no nie?
Zamek jest nawiedzony.
Puść mnie!
Cicho. Dorośli rozmawiają.
Wypuść dziecko.
Przekaż moc tego zamku mnie, a nie mojemu bratu,
a zrobię, co każesz, Czarodziejko.
To nie duchy.
To przeszłość.
Moja przeszłość.
Jak wiadomość w butelce.
Żeby dobrze używać mocy,
trzeba wybrać totem, który nas przedstawia.
Wybierz mądrze.
Miecz to narzędzie żołnierza.
Który słucha rozkazów innych.
Jest sługą władzy.
Berło to co innego.
To totem prawdziwego władcy.
Władaj mocą, na którą zasługujesz, książę Keldorze.
Co ty mi robisz?
Zrobiłeś to sam sobie,
gdy wybrałeś chaos zamiast sprawiedliwości.
Napraw mnie albo zniknij.
Moc Posępnego Czerepu może przywołać tylko prawdziwy czempion.
Niech tak będzie.
Serio? Dzieciak?
W jakim świecie to dziecko jest czempionem?
Zostaw ją!
Bycie czempionem to bronienie tych, którzy…
…nie mogą się bronić.
Tam jest miecz.
Raz kozie śmierć.
Na potęgę…
twoją, zamku.
Mocy, przybywaj!
Dla mnie nie chciał tego zrobić.
Ciekawe czemu.
Lepszy wojownik nie jest godzien?
Który bez wahania podejmuje decyzje.
Czempion, który nie jest dzieckiem udającym mężczyznę.
Dlaczego to robisz?
Bo umieram, bratanku.
Kawałek po kawałku. Niszczy mnie chaos po jednej złej decyzji.
Nie chcesz rządzić Eternosem?
Nie zrobię tego jako przeklęty kościotrup, prawda?
Ułatwię ci zadanie, czempionie.
Obudź tę komnatę
albo zmienię ich w potwory
podobne do mnie.
Napisy: Kamila Krupiński