NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Głosie w głowie, znalazłam twojego czempiona.
Co teraz?
Błąd.
- Schwytać. Uwięzić. - No dobra.
Ten małolat z klanu okiełznał moc miecza.
Stój. Nie ruszaj się.
Nie uciekaj.
Gdzie…
Niech będzie.
Poddaj się.
Usunąć.
Zagrożenie.
Porazić.
Magii nie użyję. No dobra.
Może to zadziała.
- Nic ci nie jest? - Usterka.
Nie.
Chcę zrobić ten fajny myk.
Wstać bez użycia rąk.
No nie!
Zabiorę temu mięśniakowi miecz.
Ty zajmij się jego przyjaciółmi.
Z przyjemnością.
Proszę.
Zachowuj się.
Umiesz tak robić?
Na to wygląda. Ciekawe, co jeszcze potrafię.
Schwytać. Uwięzić.
Nie uciekaj.
Uderzenie.
Przestań wszystko bić!
Rzuciła zaklęcie. Po każdym ciosie się duplikują.
Stój za mną.
Lecą!
Co robisz?
Nie mam pojęcia!
Uderzenie pioruna!
Mocy, przybywaj!
Ta moc jest w nas I w duszy nam gra
Ta moc jest w nas, hej!
Celu szukamy
Bo wartość swą znamy
By być pamiętani
Jesteśmy obrońcami!
Obrońcami
Walka ze złem!
Aż podda się, tak!
- Walka ze złem - Ta moc nam w duszy gra
Adam!
Pomóżmy mu.
Lepiej martwcie się o siebie.
Spaliłeś naszą wioskę!
To była wasza wioska?
Więcej szkód nie wyrządzisz, potworze.
Nie ma nic bardziej bezużytecznego niż kicia bez pazurów.
To za Klan Tygrysa!
Spokojnie, zrobię to szybko.
Kurczę.
Adam, obudź się!
Adam?
To ciekawe.
Nic jej nie będzie, no nie?
Pomożemy ci.
Poczekajcie!
Gotowi?
Otwórzcie!
- Wpuszczę ją. - Ani się waż.
- Przez tę wiedźmę mamy kłopoty. - Proszę.
Musimy uciekać.
Dobra. Niech ci będzie.
Cześć, Teela.
Jesteś Dinkin od Kronisa, tak?
Jestem Duncan od samego siebie.
Ale tak, to ja.
Hej, pamiętacie, jak was ratowałem i wleciałem w szefa i wiedźmę?
Nie dziękujcie.
Uszkodziłem wtedy statek.
- Lećmy do wioski. - Nie możemy.
Mamy miecz, którego chcą.
Wyrzuć go i wróćmy do domu.
- Adam by tego chciał? - Nie znasz go.
Jego bransoleta połączyła się mieczem, jakby byli dla siebie stworzeni.
Dlaczego?
Adam jest połączony z Posępnym Czerepem.
Chciałby wiedzieć czemu. A ty nie?
Zrobiłby to dla nas.
- Ale wioska… - Ona sobie poradzi.
Muszę naprawić silniki.
Znajdź jakąś kryjówkę.
Evelyn zaraz się ocknie.
Drzewa.
No dobrze.
Znajdźcie ich!
Ten cherlak mnie potrącił.
Gdy go złapiemy, zrobimy mu to samo.
Dobry pomysł.
Niedługo, Randorze.
Najpierw muszę coś dokończyć.
- Królu Randorze. - Co ukradziono?
Miecz, Wasza Wysokość.
Ten miecz.
Mój syn…
Mój jedyny syn i mój brat zginęli
przez moc tego miecza.
Znajdź złodziejkę.
Będę patrzył jej w oczy, gdy odbiorę ten miecz.
Już po nas.
„Na potęgę Posępnego Czerepu”?
Ja spróbuję.
Mocy, przybywaj!
Mówiłaś, że tak powiedział.
Gdzie fajerwerki, które obiecałaś?
Nie, źle to akcentujesz. Spróbuj…
Mocy, przybywaj!
Czuję się inaczej. Wyglądam inaczej?
Może to brzmiało tak?
Mocy, przybywaj!
To nie jest zabawka.
- Nie ma w nim mocy. - Adam!
- W porządku? - Co to za uczucie?
Zmieniłeś się w mięśniaka!
Nadal byłeś sobą, a tylko wyglądałeś jak on?
Czy on był tobą, a ty byłeś gdzie indziej?
Dużo pytań.
Chwila. Kim jesteś?
Duncan, byłem tym złym.
I spaliłeś moją wioskę?
Pójdę naprawić silnik.
Dobrze, że wróciłeś. Masz.
Należy do ciebie.
Czempionie.
Pójdę się przewietrzyć.
Stresik?
Banda dzieciaków zabrała nam miecz i statek.
Czemu mam się stresować?
Drony coś zauważyły?
Nadal szukają.
Ale wiem, jak wykorzystać ten czas.
Przy punkcie kontrolnym Randora stoją ślizgoloty.
Czy ten głupiec już wie, co mu ukradziono?
Sama zobacz.
Nie, dzięki.
Poradzę sobie.
Popisujesz się.
Czemu tak stoją?
Coś tu nie gra.
Robi się coraz ciekawiej.
Co im się stało?
Ktoś albo coś wyssało z nich esencję życiową.
Nawet dla mnie to bardzo mroczna magia.
Fajne.
Ratujcie się!
Od kogo?
Przed kim.
Niemożliwe.
To on?
To on, moi drodzy przyjaciele.
Ten głos.
Książę Keldor?
We własnej osobie.
Lub tym, co z niej zostało.
Dołączycie?
Musimy omówić parę spraw.
Chcesz pogadać?
Rety, Krass, o czym?
O ram-ballu, pogodzie.
I może o tym mięśniaku?
W środku to byłem ja.
A ten miecz…
połączył mnie z czymś większym ode mnie.
Większym niż klan czy dżungla.
Czymś starym
i ważnym.
To dobrze czy źle?
Nie wiem.
Wiedźma twierdzi, że ten miecz
ma coś wspólnego z tym, skąd pochodzisz.
- Zanim Płoszek cię znalazł. - Właśnie na to czekałem.
Na znak, że przed dżunglą coś było.
To czemu siedzisz tutaj, zamiast zadawać tam pytania?
Boję się, że was stracę, gdy poznam odpowiedzi.
Lubię być poza dżunglą? Nie.
Lubię wiedźmę, która namieszała nam w życiu? Nie.
Powinnam była to jeść?
- Nie. - Krass.
Czy pasuje mi opcja, że nas zostawisz? Nie.
Dlatego idę z tobą, żeby ci pomóc.
- Ryk Klanu Tygrysa? - Ryk Klanu Tygrysa.
Dzięki metalom w skałach drony przez jakiś czas nas nie znajdą,
ale twoje kotki tak hałasują, a powinniśmy się ukrywać.
Co oni robią?
Są rodziną.
- Jest ci… - Zimno?
Czuję w kościach chłód, którego nie mogę się pozbyć.
Chłód w kościach?
Wiecie, co nie jest zabawne?
Wegetacja w uśpieniu przez dekadę i czekanie na pomoc, która nie nadeszła.
W dniu przewrotu porwałeś syna króla i zniknąłeś.
Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Wyprawiono ci pogrzeb.
Był wytworny?
Wygnano nas, więc…
Najważniejsze jest to, że jesteśmy razem.
- Jak nas znalazłeś? - To fortunny zbieg okoliczności.
Spotkałem sługów Randora, idąc do Posępnego Czerepu,
żeby dokończyć zadanie.
Wiesz, gdzie on jest?
A jak inaczej stałem się tym, kim jestem?
Zamek i jego strażniczka rzucili na mnie klątwę,
gdy chciałem przejąć moc Posępnego Czerepu.
Wziąłem to berło zamiast miecza.
Wygląda fajnie.
Ale to berło mnie nie naprawi!
Zamek może.
Ale nie bez miecza.
Chcieliśmy użyć miecza, żeby zemścić się na Randorze.
Jeśli przejmiemy moc Posępnego Czerepu…
Miecz jest kluczem do wszystkiego.
I wiemy, gdzie się z nim ukrywają.
Kto się z nim ukrywa?
Nie jesteś jedynym krewnym króla, który uniknął wtedy śmierci.
Tak wygląda głos z twojej głowy?
On chyba tutaj mieszka.
Od zawsze widzę go w swoich snach.
To Posępny Czerep.
Jeśli odnajdziemy zamek, wszystkiego się dowiemy?
A potem naprawimy miecz i przywołamy tego hipermana.
To nadaj jestem ja!
„Ja-Man” brzmi głupio.
Przestań!
Masz hełm, to nie fair!
- Duży Adam! Adam-Man! - Hiperman!
Wielki Adam!
No to ustalone.
Serio?
- He-Man. - Teela!
Mam to w nosie.
Przestań!
Jak go nazwiemy, Dinky?
Wszystko jedno, oby szybko.
Tak szybko nas namierzyły?
Schwytać. Uwięzić.
Na statek!
Szybko, Duncan!
Staram się!
Zapomniałem.
- Schowaj się! - Atakują moją rodzinę.
Muszę pomóc.
Płoszku.
Tak?
Potrzebuję pomocy gadającego tygrysa. Wciśnie przycisk na mój sygnał.
- Wtedy stąd uciekniemy. - No to idę.
Idę opanowany.
Dzięki.
Dobry inżynier używa narzędzi.
- Możesz to robić szybciej? - Staram się!
Teraz!
Dajcie mi chwilę.
Usterka.
- Są zaczarowane. - Odczaruj je.
Nie złamię czyjegoś zaklęcia.
Miło było was poznać.
- Nie! - Jest ich zbyt wiele.
Kto tam?
Adamie.
Nie poznajesz wujka Keldora?
Pora wracać do domu.
Do domu?
Napisy: Kamila Krupiński