NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Mogliśmy zrobić to sami.
Znamy pałac lepiej niż ta małolata.
Teela nie zawodzi.
Znajdzie to, czego szukamy.
Gdy zdobędziemy miecz, moc Posępnego Czerepu będzie nasza.
Jak się mają mieszkańcy Eternosu?
Cisza i spokój, królu Randorze.
Spokój bywa zwodniczy.
Umiesz grać w modulaka?
Jest zbyt skomplikowany.
Nie będę biegać na rękach i podawać nogami.
Ja się tym zajmę.
Dobrze, generale Dolos.
A ja zajmę się tym.
Lepiej mi zapłać, Evelyn.
No nie!
Nie mówiła, że będzie tego aż tyle.
No dobra.
Który z was zagwarantuje mi dreszczyk emocji?
Tyle zachodu, żeby ukraść…
Miecz. Eternia. Posępny Czerep. Sekrety.
Moc. Władcy Wszechświata.
To dreszcz, a nie dreszczyk.
Rzuć miecz!
Odłożę go tutaj.
Dalej chce go ukraść?
Muszę mieć wolne ręce, żeby zrobić to!
O nie.
Jak złapiemy miecze naszymi rękami?
Zaciął mi się kciuk.
Żeby zrobić to!
Tak lepiej.
Łapać ją!
Stój! Złapcie ją!
- Szybko! - Brać ją!
Noga mi zdrętwiała. Sorki!
Musiałeś go ze sobą zabierać?
Ty! Stój!
Duncan nie ściągnął straży do punktu ewakuacyjnego.
Tylko mówię.
Lecę!
Cóż za niefortunny obrót wydarzeń. Dla nich.
Nie! Oni wykonują swoją pracę!
Oddaj miecz, ręczna wiedźmo.
Miecz nie należy do niej.
Odpal silnik, akcja spalona.
Idziemy do ciebie.
Miecz jest tak blisko.
Tam jest nasz klucz do władzy nad wszechświatem!
Będziemy szukać dziewczyny, a nie miecza.
Spadajmy.
Zanieś miecz czempionowi.
Jakiemu czempionowi?
Mocy, przybywaj!
Ta moc jest w nas I w duszy nam gra
Ta moc jest w nas, hej!
Celu szukamy
Bo wartość swą znamy
By być pamiętani
Jesteśmy obrońcami!
Obrońcami
Walka ze złem!
Aż podda się, tak!
- Walka ze złem - Ta moc nam w duszy gra
Idę po ciebie, kotku.
Wejdź na mnie i wrócimy do domu.
Nie.
Jak to „nie”?
Bo spadniemy.
Nie spadniemy.
Nie spadniemy,
jeśli szybko na mnie wejdziesz!
- Jadłeś kamienie? - Myślałem, że to ziemniaki.
Smakowały jak ziemniaki?
Nigdy ich nie jadłem.
Skąd mam wiedzieć?
- Teraz skacz. - A ty?
Poradzę sobie.
Ważka!
- Nie. - Ważka.
Nie rób tego. Skup się.
Ważka!
Adam, skończyliście?
Czy chcecie sobie powisieć?
Długo tu jesteś?
Tyle, że wymyśliłam ten tekst. Żeby rozluźnić atmosferę.
Dzięki, Krass, przestałem myśleć o śmierci.
Od tego są przyjaciele.
- Nie masz służby. Co tu robisz? - Płoszek zaginął.
I są tu najlepsze przekąski.
Więc zaczęłam go szukać tutaj.
Chwila. Płoszek zaginął?
Kotku, szukałeś swojego wujka?
Może.
Mówił, że idzie na polowanie.
Bez pazurów nie może!
Wytłumacz mu to.
Uwięzić.
Porazić. Popchnąć.
Uwolnijcie mnie albo poczujecie gniew mojego klanu!
Mówi jak człowiek.
Mówi do nas jak do ludzi.
Stać was tylko na krzywdzenie zwierząt?
Sprzeciwcie się swojemu panu. Żyjcie dla siebie!
Rozpocząć pojmanie.
Bunt nie spodoba się naszemu panu.
Powiedz.
Co się wydarzyło, gdy sprzeciwiłeś się naszemu panu?
Słuszna uwaga, podstępni porywacze.
R’Qazz ucieszy się, że wrócisz na arenę walk.
Jeśli przegrasz, będziesz jego trofeum.
Co za zaszczyt.
- Niech ja dorwę te… - Szkoda czasu.
Uwolnijmy Płoszka.
Jesteście! Wiedziałem.
- Przyda nam się podwózka do domu. - Odsuń się.
Pomogę ci!
Wykryto gapowiczów.
Super. Co teraz?
Zagramy w ram-balla?
Przecież założyłam hełm.
Adam z Klanu Tygrysa idzie na całość i posyła Krass do siatki.
Czy jej się uda?
Mówiłem, że nienawidzę tej gry?
Gol!
Kto jest dobrym kotkiem?
Miło cię widzieć, ale przytul mnie mocniej, a cię im oddam.
A gdzie jest Krass?
Wygrywa Klan Tygrysa!
Płoszek!
Dawaj znać, jeśli idziesz na walkę z kłusownikami.
Mam zrezygnować z zabawy?
Klan Tygrysa na zawsze?
Klan Tygrysa na zawsze!
Czemu sam poszedłeś na polowanie?
W klanie każdy ma swoją rolę.
Nie mam pazurów, ale chcę wypełnić swoją.
Tak mówi prawdziwy pasiasty.
Nie potrzebuję tatuażu, żeby z wami być.
Ciągle to mówisz, ale nie odchodzisz.
Spokój, Krasstine.
Sam zdecyduje, kiedy przyjmie pasowanie.
Jeśli nie chce się pozbyć bransolety, to nie jest gotowy.
To wszystko, co mam z dawnego życia.
Ktoś, kto mnie zgubił, może mnie bez niej nie rozpoznać.
Minęło dziesięć lat.
Pewnie już cię nie szukają.
Spadaj, hełmiku.
- Co robisz, kotku? - Na drzewie jest pani.
Potrzebujesz pomocy?
W tej wiosce jest pełno kotów.
A ja się ich boję.
To czemu przyszłaś do siedziby Klanu Tygrysa?
Głos w głowie mi kazał.
Zapytaj go, czy koty wchodzą na drzewa.
Po co?
Złapię ją!
- Adam. - Teela.
Magia!
- Może ją złapali? - Wiedzielibyśmy. Podsłuchuję straż.
Jasne, cały czas łamiemy prawo.
Tu chodzi o zemstę na królu.
Ale przestępstwa i tak popełniamy.
Znalazłaś ją?
Jesteśmy. Ląduj.
To statek kłusowników?
Miecz ją ukrywa!
Niech kłusoboty złapią jej trop.
Do roboty! Złapcie ją.
Młody, do roboty.
Czemu reszta boi się magii, a ty nie?
To koty nie lubią magii.
Czemu dałaś się złapać?
Nie zrozumiesz.
Bo jestem z dżungli, a ty z miasta?
Ty jesteś z miasta.
Naprawdę?
Mówisz jak ktoś z bogatej rodziny.
Ciesz się, że jesteś tu, a nie w mieście Randora.
Nie lubisz króla?
Nikt go nie lubi. Zwłaszcza ludzie z ulicy.
Albo ci z podziemia, do których się zaliczam.
Nic nie robi z kłusownikami, więc klany też go nie lubią.
Skoro już się poznaliśmy,
nie powinnaś wrócić do tego, co kazał ci głos w głowie?
Mówiłam, że tego nie zrozumiesz.
Spróbuję.
Wyczuwam zazdrość?
Jasne, że nie! Adam jest dla mnie jak brat.
Boję się, że odejdzie.
Ta wiedźma w niczym nam nie pomoże.
Nie rozwiążemy tego problemu, waląc w niego twoim hełmem.
Każdy problem można tak rozwiązać.
Możemy mieć kolejny problem.
Głos w głowie kazał mi tu coś dostarczyć.
Komu?
Jest tu jakiś czempion?
Bycie czempionem to bronienie tych, którzy nie mogą się bronić.
To dziwne. Skąd znasz ten tekst?
To kłusoboty?
Oddajcie wiedźmę!
Stać! Nie ruszać się.
Klan Tygrysa nikogo nie słucha!
Technologia!
Muszę chronić wioskę.
Znajdziemy ją, gdy wszyscy zginą.
Duncan, niech boty spalą wioskę.
Nie. Ja…
Nie zrobię tego!
Tchórz.
Idę pierwsza.
A ty ukryj go tak daleko, jak to możliwe.
Jeśli przeżyję, wrócę po niego z głosem.
Ogień! Dajcie wody! Szybko!
- Wody! - Ogień!
Ratujmy wioskę!
Schwytać.
Dziękuję, nieznajomy.
Gadający tygrys!
Latające dziecko!
Krass, on mnie uratował.
Evelyn!
Tu jest.
Atakują nas i uciekają bez walki?
Chodź, Płoszku.
Przejąć.
Schwytać.
Uwięzić.
Nie uciekaj.
Stój.
Błąd.
Pomogę ci!
Spokojnie, lubię ten klif.
Zawsze chce mnie zabić.
Kazałam ci stąd uciekać!
Zabierz stąd prawdziwy miecz!
Cały czas miałem miecz?
Oddaj go, złodzieju.
O nim mówisz? Sama go sobie weź.
„Na potęgę Posępnego Czerepu. Mocy, przybywaj”?
Mocy, przybywaj!
Co?
Nie!
Co? To mężczyzna?
Moc Posępnego Czerepu…
Nigdy nie będzie twoja!
Moc Posępnego Czerepu…
należy do mnie!
Napisy: Kamila Krupiński