เรื่องวุ่นๆ ของครอบครัวราฟเตอร์
เยี่ยมมากค่ะ ทุกคน
ยักไหล่
เคาะปัญหาออกไป
เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ฉันลืมมันได้
นั่นแหละ เคาะๆ เก่งมาก สาวๆ คุณด้วย คอลิน
ก้าวมาข้างหน้า
เยี่ยมค่ะ
บิดเอว ใช่เลย
ข้อเท้า และหนึ่ง สอง สาม สี่ ยกแขน สวยค่ะ
เตรียมตัวและท่าจบ
สุดยอดเลย ทุกคน นั่นดีมากเลย
พักหายใจกันก่อน เดี๋ยวเราจะจบด้วยท่าคูลดาวน์
- เลิศมากค่ะ - ดีมาก
รู้สึกดีขึ้นไหม
จ้ะ
เธอมีพรสวรรค์นะ
สำหรับคนเต้นแย่
ได้เคาะอะไรออกไปไหม
มีหลายเรื่องให้เลือกน่ะ
เธอคิดจริงๆ เหรอว่าเบอราดีนาคือคำตอบ
สำหรับตอนนี้ สำหรับรูบี้นะ
ดอนน่าผู้เห็นแก่ตัวหวังว่า เวลาจะพาเธอทั้งสามคนกลับมา
ฉันคิดถึงราฟเตอร์สมัยก่อน
ราฟเตอร์สมัยนั้นจากไปแล้ว พวกเขาจากไปเมื่อหกปีก่อน
ปัญหาคือเราลงหลักปักฐาน แต่ไม่เคยตกลงรายละเอียดกัน
แต่เธอเห็นอนาคตที่มีเธอกับเดฟ
ใช่ ประมาณนั้น
แค่ไม่แน่ใจว่าแบบไหน
ได้เวลาคูลดาวน์แล้วค่ะ
เดินขยับแขนขา กระโดดโลดเต้น สาวๆ
ตีหน้ามีความสุขเพื่อดอนน่า
โอเค
มาขยับแขนกันเลย
แค่แกว่งไปรอบๆ แล้วยกขึ้น สวยค่ะ
สนุกกับมัน
แม่มาเพื่อบอกลา แต่กลับถูกลากไปเรียนเต้นแท็ป
- นายควรถ่ายไว้นะ - เออ
จะได้ถ่ายตอนดอนน่าพูดว่า "รีบไปเลย"
- โอเค เป็นอะไร - ดูเหมือนพวกเขาจะเต้นเสร็จแล้ว
เฝ้าเบียร์ให้ฉันด้วย
- ฉันคิดว่าเขามัก... - ใช่ สตีฟ...
วันนี้เขาดูไม่เป็นคาร์โบเลยนะ
เขาเลิกซ่า
ขอบคุณสำหรับรองเท้าค่ะ ถ้าฉันย้ายกลับมา คุณได้ขาประจำแน่
คุณทำได้ดีนะคะ
- ห้ามถ่ายนะ - เปล่าครับ เห็นไหม
เราคุยกันได้ไหมครับ
เดี๋ยวจะสั่งเครื่องดื่มบอกลารอนะ
- คุณรู้ว่าผมไม่มีทางทำร้ายรูบส์ - โดยเจตนา
- โลกนี้มีแต่พวกจิตป่วย - นั่นผู้ชมของเธอ คาร์โบ
บางคนเองครับ
ผมแค่อยากขอโทษ แล้วก็ที่ทำเรื่องอ็อบเซอร์เวชันเอิร์ทพัง
- ผมแค่อยากช่วย - แต่กลับทำแบบที่เธอถนัด
- เพื่อความสนุกน่ะครับ - จะเข้าถึงผู้ติดตามเธอ อันนั้นไม่เป็นไร
แต่พยายามเข้าถึงด้วยสิ่งดีๆ หน่อยสิ
ชีวิตมันมากกว่าเรื่องตลกซ้ำแล้วซ้ำเล่านะ
พวกเขาอยากให้ผมทำตัวโง่ๆ
พวกโฆษณา สินค้า มันทำเงินได้เยอะ
เธอมีผู้ติดตามเป็นล้าน พยายามสร้างความแตกต่างสิ
เทศนาจบแล้ว
คุณพูดถูก ผมจะต่อว่าพวกเขา ถึงแม้จะเสียผู้ติดตามไปบ้าง
- มีคนแบบนี้ไปจะคุ้มเหรอ - จริงครับ
เบ็นกับแคสซี่ตั้งตารอไปกรีซมากเลย
ผมกับเร็ตก็เหมือนกัน
เธอเป็นเพื่อนที่ดี
ถ้าใหญ่ไปสำหรับใส่ในรถ ฉันจัดส่งไปทีหลังได้นะ
จูลี่ ภาพโปรดของผม สำหรับศิลปินหน้าใหม่คนโปรดของผม
เพื่อเตือนให้เธอวาดภาพต่อไป
หนูจะทิ้งไว้ที่นี่ เดี๋ยวหนูก็กลับมาแล้ว
ไม่น่าจะนะ ขอบคุณมากค่ะ ชาลส์
เราจะหาที่ใส่มันเข้าไป
มันดีเกินไปสำหรับเบอราดีนา
รูบี้ไม่ค่อยอยากกลับไป
พ่อคงยอมมาที่นี่ถ้าเรายืนกราน แม่ยอมแพ้น่ะค่ะ
ลองมองอีกมุมดูสิ รูบี้
ภัยแล้ง ไฟป่า การทำเหมือง
เมืองชนบทเป็นแถวหน้าในการต่อสู้กับ การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ
เธอควรอยู่ในที่ที่สร้างการเปลี่ยนแปลง ได้มากที่สุดไม่ใช่เหรอ
ลองคิดดูนะ
แล้วก็เลิกกดดันคนที่เธอรู้ว่าใครด้วย
มาเยี่ยมเราได้เสมอเลยนะคะ ชาลส์
ผมจะเอาสีกับขาตั้งภาพไปด้วย
คุณกับเบ็นอย่าทำตัวเหินห่างนะ
- อยู่กินมื้อเย็นกับเราสิคะ - ไม่ละ ขอบคุณนะ
โอเค บายค่ะ
- บาย - บายค่ะ
- ลาก่อน - เขาน่ารักจังเลยที่ให้ภาพนี้
แม่กลับพรากหนูไปจากเขา
แม่จะพาลูกกลับบ้านไปหาพ่อ แล้วก็แพดโด้
- "ชาลส์รู้ทุกอย่าง" ใช่ไหม - ค่ะ
ขอบคุณที่ให้เราอยู่ที่นี่นานขนาดนี้นะ
ช่วยให้เราทำตัวดีๆ ค่ะ
ยังมีเวลาก่อนมื้อเย็นถ้า...
จ้ะ ฉันควรไปคุยกับรูบี้ก่อน ขอบคุณนะ
หนูกำลังคิดอยู่น่ะ
ดีจ้ะ
สิ่งที่เขาพูดก็ค่อนข้างถูก
แต่ที่นี่มีคนรับสารมากกว่า
อาจจะมากเกินไป
อยู่นี่ลูกเป็นแค่มดตัวเล็กๆ แต่ที่เบอราดีนา ลูกคือราชินีมด
อาจสร้างความเปลี่ยนแปลงได้มากกว่า
ไม่คิดว่าเรื่องมันบานปลายไปหน่อยเหรอ
มันบ้ามากเลยค่ะ
ลูกต้องตั้งหลักใหม่
- ลูกคิดถึงพ่อใช่ไหม - แน่นอนสิคะ
เขาไม่พูดออกมา เพราะอยากให้เราทำในสิ่งที่ต้องการ
แต่เขาก็คิดถึงเรา
บางทีเราอาจไปโน้มน้าวพ่อ และอีกสักพัก เราทุกคนก็ย้ายกลับมา
ที่นี่มีเรื่องน่าสนใจมากกว่าตั้งเยอะ บังคับพ่อสิ แม่ นะคะ
- แม่บังคับพ่อเขาไม่ได้หรอก ลูกรัก - แต่แม่หวังได้
ยกเว้นแต่แม่ไม่แน่ใจอีกแล้ว ว่าตัวเองหวังถึงอะไร
แม่นึกว่าแม่รู้
เด็กๆ ควรเป็นคนที่สับสนสิ
ขั้นหนึ่งของการเติบโตคือ การรับรู้ว่าพ่อแม่ก็อ่อนแอพอๆ กับลูก
แม่จะดีใจมากถ้าลูกช่วย
แม่สับสนจริงๆ สินะ
ใช่จ้ะ
หนูก็แอบคิดถึงแพดโด้
- โรสด้วย ทาร่าอีกคน - นั่นไงล่ะ
- บางทีชาลส์อาจพูดถูก - ไว้ค่อยดูกัน ดีไหม
ก็ไม่เสียหายอะไร
กอดที
ลูกเป็นเด็กดี
- มื้อเย็นพร้อมแล้วค่ะ - ขอบใจจ้ะ
โอเค ไปกินข้าวกัน พรุ่งนี้ต้องขับรถไกลเลย
เชิญก่อนเลยจ้ะ
ขับรถไปหาอะไร
ไปค้นหาอะไรกัน
พ่อจะบอกแม่ทันทีที่แม่ถึงบ้านนะ
ใช่ เดี๋ยวลูกก็รู้เอง โอเค ขอบใจนะ เรช
- เอ็ดดี้เป็นไงบ้าง ได้ทำประตูไหม - ทีมชาติสนใจเขาอยู่
- เรชโทรมาอีกแล้วเหรอครับ - ใช่
สามครั้งต่อวันเลยเหรอ นึกว่าเรื่องอ็อบเซอร์เวชันเอิร์ทจบไปแล้ว
จบแล้ว
เรื่องลูกเธอเหรอครับ
- ทุกอย่างโอเคไหม - โอเค
- ไม่มีเรื่องร้ายแรงใช่ไหมครับ - ไม่น่าจะมีนะ
พ่อเป็นคนบอกแม่เองนะ ห้ามบอกพี่ชายลูก
ใกล้ถึงแล้ว
แต่ฉันไม่ใกล้ถึงเลย ไม่เลยสักนิด
ที่ฉันรู้คือการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ นั้น ไม่เพียงพอ
รูบี้ คุณย่า
- ต้อนรับดีจัง - ไง รูบส์
หวัดดีจ้ะ ลูกรัก
- ดีใจที่ได้เจอแม่ครับ - จ้ะ
- ไงคะ - ไง
ไง รูบส์
ไงคะ
เราดีกันแล้วใช่ไหม
ค่ะ พ่อโอเคไหม
ยังปวดอยู่นิดๆ
พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ
เรื่องไร้สาระเกี่ยวกับอึน่ะเหรอ
ถามจริง พ่อ เด็กส่วนใหญ่คงโกรธไปทั้งชาติ
- ลูกไม่ใช่เด็กส่วนใหญ่ - แหงสิ
คุณโอเคนะ
สบายดีค่ะ
เข้าข้างในสิ
กลับมาด้วย อย่ายกใบใหญ่ นี่จ้ะ เอาอันนี้ไป
ผมถือใบใหญ่ให้เอง
แล้วอยู่ดีๆ คืนนั้น...
รู้สึกยังไงบ้างครับ
- ที่ย้ายกลับมาน่ะเหรอ - ใช่
แปลกนิดๆ ค่ะ
นี่ ผมอยากคุยอะไรกับคุณหน่อย
การทำอะไรเดิมๆ ตลอด 35 ปี อาจกลายเป็นนิสัย เราอาจต้องหยุดมัน
เพื่อที่จะทำอะไรใหม่ๆ
คุณจะทำได้ทันทีเลย
เพราะงั้น...
ทำไมคุณไม่ไปหาเรชล่ะ
อยู่กับลูกตอนคลอด อยู่นานเท่าที่คุณต้องการเลย
ผมรู้ว่าคุณอยากทำแบบนั้น
- นิวยอร์กเหรอ - คอยช่วยเธอ
คิดทบทวนความรู้สึกให้ดี ไปจากความจำเจ
- ฉันเพิ่งกลับมาเอง - จัดของอีกก็ไม่ยากอะไร
แล้วรูบี้ล่ะคะ
เธอกับผมจะได้ใช้เวลาด้วยกัน
- เบ็นกับแคสซี่จะดูแลเท็ดให้ - พวกเขาจะไปกรีซ
ยังไม่ไปอีกพักนึงแหละ ไม่ได้ไปนานด้วย
คุณเลือกเลย
ว่ายังไงครับ
จู่ๆ ฉันจะไปหาเรเชลไม่ได้
ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน เธอพูดเรื่องที่ฉันชอบจู้จี้
- ฉันต้องถามเธอก่อน - ผมถามแล้ว
เธอเก็บไปคิด ผมไม่ได้กดดันเธอ และเธอก็เต็มใจ
- ยิ่งกว่าเต็มใจ - เธอพูดแบบนั้นเหรอ
เธอคิดว่าจะชวนคุณอยู่แล้ว ตั้งแต่เธอกลับไป
แต่เธอไม่อยากทำให้เรื่องของเรายุ่งยาก
- แล้วมันจะทำไหม - เว้นแต่เราปล่อยให้ทำ
คุณไม่ได้ผลักไสฉันอยู่ใช่ไหม
เปล่า ผมอยากให้คุณฉวยโอกาสนี้ ใช้เวลานานเท่าที่คุณต้องการ
สามีส่วนใหญ่จะไม่ทำแบบนี้
ผมแค่อยากเห็น รอยยิ้มจริงๆ ของคุณอีกครั้ง
พ่อเป็นอะไรเนี่ย เนธาน เขาเพิ่งทำให้แม่กลับบ้านได้เองนะ
เขาทำตัวไม่มีเหตุผลเลย
เราควรคุยกับทั้งคู่พร้อมกัน
ถ้าเราพูดไม่ได้ ใครจะพูดได้ล่ะ
ฉันคิดอะไรออกละ วันเสาร์นี้ทำตัวให้ว่างไว้
ฉันจะบอกอีกทีตอนจัดการเสร็จแล้ว
โอเค บาย
นี่ สุดสัปดาห์นี้เข้ากะแทนผมทีได้ไหม
- ได้สิ ทำไมเหรอ - เรื่องด่วนที่เบอราดีนาน่ะ
- พ่อคุณเหรอ - เขาสบายดี เฉพาะสุขภาพนะ
เขาเกิดความคิดบ้าๆ เนธานโทรมาน่ะ
- เนธานเป็นไงบ้างคะ - สบายดี เริ่มอยู่ตัวแล้ว
คุณสนด้วยเหรอ
คำขอโทษของเขาน่ารักมากเลย
จะว่าฉันโลเลก็ได้ เปลี่ยนตารางงานให้ด้วย
ขอบคุณนะ
เทสซ่า นี่เบ็น ราฟเตอร์ครับ
คุณช่วยผมหน่อยได้ไหม
- ฉันเผลอหลับไป - นอนต่อเถอะ
- ฉันตื่นแล้ว - ผมคิดอะไรออก
- ฟังดูมีหวัง - มันจะช่วยแม่กับพ่อได้ อาจจะนะ
- ฉันมีความคิดที่ดีกว่า - ไม่อยากจะเชื่อพ่อเลย
- นี่มันทำร้ายตัวเองชัดๆ - ไว้ก่อนเถอะ
เรื่องนั้นคงรอได้
รอได้สิ
การเดินเป็นวงกลมนี่เหมาะเลย
การรีบไปหาเรเชล ถือเป็นการหลีกเลี่ยงปัญหาไหม
ใช้ลูกๆ เป็นข้ออ้างรึเปล่า
เดฟทำแบบเดียวกันหรือเปล่า
- ทุกคนอยู่ไหนคะ - ไง แม่ขี้เซา
แม่กับเนธาน ไปเดินจงกรมหรืออะไรก็เถอะ
ส่วนแพดโด้ ไม่รู้สิ
- หนูไปหาทาร่าได้ไหมคะ - ได้สิ
- นึกว่าพ่อจะไม่เล่นแล้ว - แค่ปรับแต่งเพื่อขายน่ะ
บางครั้ง ชีวิตก็ส่งสารถึงเรา
- ว่าอะไรคะ - เลิกตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
ค่ะ
ทีนี้พ่อจะทำอะไรล่ะ
บางอย่างที่ไม่เสี่ยงถูกแทงทะลุ
เข้าใจได้ค่ะ
หนูดีใจที่พ่อไม่ตาย
พ่อดีใจกว่าอีก
แปลว่าพ่อจะมีเวลา
- สำหรับอะไร - ช่วยหนูประท้วง
การประท้วงเรื่องสภาพอากาศครั้งหน้า สู้ๆ ค่ะพ่อ
สู้ๆ ค่ะ พ่อ ใครนะเก่งสุด
มานี่เลย
- พ่อ - มาให้จับซะดีๆ
ทำสมาธิ ไม่ต้องกินยา
สงบใจกว่าเต้นแท็ปบำบัดอีก
ได้คำตอบบ้างไหมครับ
ยังไม่แน่ชัดน่ะ ลูกล่ะ
ผมคิดว่างานเป็นคำตอบ ที่เพียงพอสำหรับตอนนี้
- โอเคจ้ะ - แล้ว...
เรื่องเรช
อะไร แม่บอกแล้ว เธอตื่นเต้น
เปล่าๆ ผมหมายถึง แม่คิดยังไงครับ
แม่คิดว่าเธอต้องการแม่
ผมไม่ได้อยากฟังดูใจร้ายนะ แต่เธอต้องการจริงเหรอ
ปาเข้าไปแปดเดือนเลยนะ กว่าเราจะรู้ว่าเธอท้อง
เธอจะจัดการทุกอย่างได้
มันง่ายที่จะไม่รู้สึกหวั่นไหว เมื่อเรื่องมันยังไม่เกิด
แต่เดี๋ยวเธอก็จะเจอของจริงแล้ว และแม่จะอยู่ที่นั่น
- โอเคครับ - แม่ไปอย่างมากก็สองสามเดือนเอง
- สองสามเดือนเหรอ - ถ้าเธออยากให้อยู่นานขนาดนั้นนะ
- ถ้าเกิดแม่เจอสิ่งที่ตามหาล่ะ - ที่นิวยอร์กเหรอ
- ครับ - ขอที
มันเป็นเมืองใหญ่ มีอะไรให้สนใจเยอะแยะ
ถ้าแม่เจอล่ะ แน่ใจนะว่าแม่ไปเพื่อเรเชลเท่านั้น
เราค่อยคุยกันตอนปิกนิกก็ได้ครับ
ปิกนิกเหรอ
- ปิกนิกอะไร - เราทุกคนไง พ่อด้วย เบ็นเป็นคนคิด
เนธานพูดเป็นนัยว่ามีเรื่องจะพูดด้วย
- เรื่องอะไร - คุณ ฉัน เรา
พวกเขากังวลเรื่องนิวยอร์ก และฉันเองก็เพิ่งกลับบ้าน
ฉันควรจะต้องอยู่ที่นี่
- มันไม่ใช่เรื่องของพวกเขา - ลูกๆ ไม่เห็นด้วย
รู้นี่ว่าเราถึงวัยนั้นแล้ว
- วัยที่ลูกๆ บอกให้เราทำตัวยังไง - เราไม่ได้แก่ขนาดนั้น
- นั่นแก่มากนะ - ค่ะ เราถึงวัยนั้นแล้ว
เอาไม้เท้ามาถือเลย
ไปตายซะ เกรตา จอมเห่ย
ไสหัวไปเลย อย่ามายุ่งกับฉัน คนเห่ย
เจ๋งมาก รูบส์
เราต้องตั้งชมรมสิ่งแวดล้อมที่โรงเรียน เพื่อเปลี่ยนใจพวกไม่รับความจริงแบบเขา
- ใช่ - เราเขียนลงหนังสือพิมพ์ได้นะ
- ยัยแก่สเปดไม่ยอมแน่ - ฉันจัดการเอง เธอเอาด้วยไหม
- ถ้าโรสเอาด้วยนะ - เอาสิ
นี่ รูบส์ มาได้แล้ว เปลี่ยนแผน
บาย
สามสิบเอ็ด
- สามสิบเจ็ด - เป็นไงบ้างครับ คุณตา
สี่สิบเอ็ด
- สี่สิบสาม สี่สิบเจ็ด... - แปลกดีนะ
จำนวนเฉพาะ ถ้าฉี่ไม่ออก มันช่วยได้นะ
ผมไม่เคยนับถึง 51 เลย
แปลกดีที่เขาจำเมื่อวานไม่ได้ แต่เขารู้จำนวนเฉพาะ
บางอย่างก็ยังคงอยู่มั้ง
- เราจะไปไหนกันนะ - เบอราดีนาครับ
ปิกนิกครอบครัวค่ะ
ผู้ชายคงไม่อยากพลาดงานแบบนั้น
เราจะสูญเสียเขาไปจริงๆ ตอนที่ความทรงจำระยะยาวจางหายไป
เหมือนเรื่องแม่
ถ้าอะไรก็ตามที่เธอกำลังเผชิญ แปลว่าช่วงเวลาดีๆ จางหายไป...
งั้นวันนี้ก็เพื่อเตือนให้นึกถึงเรื่องนั้นเหรอ
กระตุ้นเบาๆ ไม่ใช่แค่สำหรับเธอหรอก
พ่อก็อาจต้องตาสว่างด้วย
- ลึกลับมาก - ถ้าพูดไป เดี๋ยวโชคร้าย
ถ้ามันเกิดขึ้น ผมจะบอกนะ ผมเป็นพวกเชื่อโชคลาง
- ฉันพูดเสมอว่าปล่อยออกมาดีกว่าเก็บไว้ - ไปกันครับ
ผมรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
หวังว่านะ
ดูนี่สิ
สวยมากเลย
- สวัสดี - นี่จ้ะ ที่รัก
ขอบคุณ แล้วใครดูร้านกาแฟล่ะ
จัดการเรียบร้อย คิดว่าฉันจะพลาดงานนี้เหรอ
- มีหลายอย่างที่ต้องชดเชย - ไม่มีสักหน่อย
ฉันล้ำเส้น
เธอช่วยต่างหาก
- ตราบใดที่ฉันช่วยนะ - เธอช่วยจริงๆ
- เหรอ - เราไม่เป็นไร
โอเค
จานและภาชนะทั้งหมด เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมนะ รูบส์
ดีเลยค่ะ
เดี๋ยวนะ คุณสองคนกลับมาคบกันเหรอ
ใช่ ผมเห็นพวกเขาจูบกันด้วย
- โดนจับได้แล้ว - ตั้งแต่เมื่อไหร่
- สักพักค่ะ - ฉันไม่อยู่แค่นี้แล้วดูสิเกิดอะไรขึ้น
คุยเรื่องอื่นกันได้ไหมครับ
- หวัดดี - ดูสิ รอดตัวไปนะ
ทุกคนมาครบแล้ว เรากำลังอุ่นเครื่องกันอยู่
หวัดดีค่ะพ่อ
ไงคะ
- แคสซี่ล่ะ - คุยโทรศัพท์อยู่ครับ
ผมจะให้เธอเป็นคนบอกแม่เอง
- ขับรถมาเป็นยังไงบ้าง - สบายๆ ครับ จริงไหม
- แค่แวะชิ้งฉ่องครั้งเดียว - โอเค
- ชิ้งฉ่องตลกตรงไหน - ไปดื่มเบียร์กันดีกว่า เท็ด
ไม่ขอปฏิเสธ
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร นี่น่ารักมาก
การไปปรึกษาชีวิตคู่ทำให้ผมรู้ว่า การระบายออกมาช่วยได้
และเราห่วงแม่ครับ ทั้งแม่กับพ่อเลย
จะปฏิเสธก็ได้ครับ แค่ปิกนิกกัน แต่มีเรื่องที่เราอยากพูด
งั้นแม่ก็อยากได้ยิน ถ้าพ่อเขาอยากเช่นกัน
แต่จำไว้ก่อนนะว่า แม่ตัดสินใจจะไปเยี่ยมเรเชล
เข้าใจครับ แต่ฟังเราก่อนนะ
ทำเอาแม่เครียดเลย ลูกสองคนเนี่ย
- ไว้รอฟังละกันครับ - จ้ะ
เอาละ มากินกันเลย
มา ป-า-ร์-ตี้ กัน ทำไมน่ะเหรอ เพราะนี่คือปิกนิก
ใช่เลย
- นี่ อะไรมีกลิ่นแปลกๆ - อะไรเหรอ
ไม่ได้เรื่อง ลูกรู้ดี
ผมจำมุกนั้นได้
ลูกดื่มนั่นเยอะมากเลยนะ
- ลูกจ๊ะ - ขอโทษค่ะ
ปล่อยออกมาดีกว่าเก็บไว้ ต้องอย่างนี้สิ
โอเค งั้นถือว่า นั่นเป็นจุดเปลี่ยนเรื่องกันดีไหม
เพราะปิกนิกนี้มีจุดประสงค์แฝง ใช่ไหม
คนพูดกันว่า "หัวเราะก่อน ร้องไห้ทีหลัง"
จริงที่สุดเลย
โอเค นี่เรื่องของผู้ใหญ่ เอ็ดดี้ รูบี้
- รบกวนหน่อยนะ เทส - ได้สิ ได้ๆ
ถ้าอยากอยู่ก็อยู่ได้นะ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กๆ
รูบี้ มาไหม
ขอฉันพูดอะไรก่อน แล้วเดี๋ยวตามไป
- ได้ - มาเร็ว
ขอบคุณนะครับ ขอบคุณ
โอเค
สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ทุกคนทำให้ หนูเห็นว่าผู้ใหญ่ก็แค่เด็กตัวโต
ซึ่งเป็นเรื่องดีค่ะ เพราะช่วยให้หายกดดันไปบ้าง
หนูไม่ต้องรีบโต
หนูรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
แต่ขอให้พ่อกับแม่ ทำสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขที่สุดค่ะ
หนูจะปล่อยให้ทุกคนคุยเรื่องเครียดกัน
ขอบใจจ้ะ ลูกรัก
หนูอยากไปนิวยอร์ก คิดดูนะคะ
- แล้วคุณตาล่ะ - ฉันไม่ใช่เด็กๆ นะ
ถ้าไม่ว่ากัน ผมขอพูดอะไรหน่อย
อย่างที่ทุกคนรู้ ผมพบสองคนนี้ครั้งแรก หลังจากพวกเขาย้ายมาไม่นาน
มีใบประกาศสองใบให้ฉีกเบอร์ ติดอยู่ที่คาเฟ่ของเทสซ่า
ใบหนึ่งประกาศหาช่างไฟฝึกหัด ที่ต้องมีคุณสมบัติเพียบ
"ต้องเป็นนักแก้ปัญหาที่เก่ง" ก็เป็นหนึ่งในนั้น
และจำได้ว่าผมคิดว่า "อืม โอเค ฉันว่าฉันเก่งนะ"
ส่วนอีกแผ่นคือ "ให้เช่าแฟลตในสวนของเดฟกับจูลี่"
มันคือพรหมลิขิต
ตั้งแต่วันแรก ผมคิดว่า พวกคุณเป็นคู่ที่เจ๋งที่สุด
เป็นคู่ที่เพอร์เฟกต์
และผมหวังว่าจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
แฮชแท็ก นี่สิคู่แท้
- ขอบใจ เพื่อน - ขอบใจ แพดโด้
โอเค ใครพูดต่อ
วันไหนอาการดีๆ พ่อก็สังเกตเห็นนะ
แต่ลูกไม่ต้องกังวลเรื่องพ่อหรอก ลูกรัก
หรือแม่ของลูก
เรามีกันและกัน
ลูกทำในสิ่งที่คิดว่าใช่เถอะ
- ขอบคุณค่ะพ่อ - ขอบคุณ เท็ด
โอเค
ไม่ว่าผมจะเพิ่งเสียอะไรไป ไม่ว่าในอนาคตผมจะเสียอะไรไป
มีบางสิ่งที่ผมไม่มีวันสูญเสีย
สิ่งที่พ่อกับแม่ให้ผมมา
นั่นคือความเป็นราฟเตอร์
สิ่งที่จะทำให้ผมก้าวผ่าน ความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นได้
หวังว่ามันจะทำให้พ่อกับแม่ ผ่านไปได้เหมือนกัน
หวังว่ามันจะทำให้ทุกอย่างกลับมาดี
ลูกรัก
พูดต่อยากเลย
ผมมาที่นี่เพื่อบอกว่า แม่เพิ่งถึงบ้านเอง
อย่าไปเลย
แต่นั่นคงจะเห็นแก่ตัวไป และดูเหมือนพ่อจะโอเคกับมัน
งั้นลืมคำพูดนั้นไปซะ เอาแบบนี้แทน...
ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เราจะเข้าใจ
เพราะเรารักพ่อกับแม่มาก แต่เรารู้ว่าเราหวังอะไร
มันยากหากไม่ได้เห็นพ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน
และผมว่านั่นสรุปทุกอย่าง คำนั้น "ด้วยกัน"
มีแค่ทางเดียวใช่ไหมครับพ่อ
พ่อเข้าใจที่ลูกพูดนะ
แคสซี่
บอกตอนนี้ได้ไหม
- เอาเลย - โอเค
นี่ไม่เกี่ยวกับคุณนะ เป็นเรื่องของเราเอง
เราจะรับเด็กมาเลี้ยง
- เราเริ่มลงมือแล้ว - ตามล่าหาราฟเตอร์คนใหม่
ผมใช้เวลาสักพักกว่าจะเข้าใจ แต่เราเป็นหนึ่งเดียวกันยิ่งกว่าเดิม
ลูกๆ ที่รักของแม่
นั่นเยี่ยมไปเลย
จูลี่
- ยินดีด้วยนะ - ขอบคุณครับ
หยุดพูดคำว่า "ด้วยกัน" ได้ พ่อเข้าใจแล้ว ลูกพูดชัดเจนมาก
- ไม่ได้ตั้งใจเลยครับ - ผมจะไปหยิบแชมเปญ
- ใช่ - จะเยี่ยมมากแน่
หัวเราะก่อน ร้องไห้ด้วยความสุขทีหลัง
วันนี้มีการกดดัน ด้วยความปรารถนาดีเยอะเลยนะ
- ใช่ค่ะ แม้ว่าจะน่าซึ้งใจก็ตาม - มันซึ้งนะ
เบ็นพูดถูก
เราควรเดินหน้าไปด้วยกัน
- เราไม่ควรแยกจากกัน - ก็ใช่
เบ็นอาจพูดเรื่องนั้น แต่เราตกลงกันแล้วว่าฉันควรไป
เบ็นไม่ได้บอกว่าคุณควรอยู่
เขาบอกว่าผมควรไป นิวยอร์กน่ะ
- อะไรนะ - เราทั้งคู่มีนิสัยที่ควรเลิก
ผมไม่ได้บังคับคุณนะ
- แล้วรูบี้ล่ะ - เราพาเธอไปด้วยได้
- แล้วเรื่องเรียนล่ะ - ก็เอาผลงานเธอไปด้วย
ก็แล้วแต่คุณนะว่าอยากให้เราไปไหม
บางทีการที่เราไปด้วย จะทำให้คุณไม่เห็นภาพทุกอย่าง
คุณมีความสุขดีที่เบอราดีนา
ไม่ได้แปลว่าผมต้องเป็นคนน่าเบื่อจำเจนี่
ที่ผมจะบอกคือเราทั้งคู่ ไปอยู่เคียงข้างเรชได้
และคุณก็กลับบ้านตอนที่คุณต้องการ
ค่อยดูกันว่ามันจะเป็นยังไง
และจากนั้นไม่นาน
น้ำคร่ำเธอก็แตก ตอนที่เราเดินออกจากประตูขาเข้า
หายใจ หายใจเข้าไว้
อยากดื่มน้ำไหม
- ไม่ค่ะ - ไม่
- เอาค่ะ - เอา
- ไม่เอา ไม่รู้สิ - ไม่เอา โอเคจ้ะ
- ไม่รู้สิคะ - ลูกทำได้ดีแล้ว
หนูดีใจมากเลยที่แม่มา
- จะไม่มาได้ยังไง - หนูมีความสุขมากที่หนูไม่...
- หนูไม่... - ไม่จ้ะ
- จะอะไรก็ตาม ลูกไม่เป็นแบบนั้น - โดดเดี่ยว
ไม่โดดเดี่ยว
พ่อก็มาด้วย หนูมีความสุขมากเลย
- มันก็มีความหมายต่อเรามากจ้ะ - แม่ต้องหาเป้าหมายให้เจอ
อาจจะไม่ใช่ตอนนี้นะ
เชื่อสิ ความเจ็บปวดทำให้เราฉลาด เป้าหมายของแม่
- หาให้เจอ - โอเคจ้ะ
- แต่อย่าเสียพ่อไปตอนตามหามัน - ได้จ้ะ
หนูรู้สึกฉลาดมากเลย
โอเค เรเชล ได้เวลาตรวจคุณอีกรอบแล้ว
ได้ไหมคะ
มาจ้ะ ลูกรัก
นี่ หนูควรนอนพักนะ
- ฉันจัดหาเตียงให้เธอได้นะคะ - รูบส์
นี่ผ่านมา 15 ชั่วโมงแล้ว ต้องใกล้คลอดแล้วสิ
ฉันเคยเจอที่นานกว่านั้นนะ นอนพักซะ ถ้าทำได้
หนูนอนตรงนี้ได้ค่ะ ขอบคุณ
- เธอไม่เป็นไรหรอกครับ - นั่นเหมือน คร็อกโคไดล์ ดันดี เลย
"นั่นไม่ใช่มีด นี่สิมีด"
คุณเพิ่งทำให้วันนี้วิเศษเลย
เห่ยจังพ่อ
ภูมิใจเลยล่ะ
เก่งมากจ้ะ นั่นแหละ เก่งมาก
เราหยุดตอนนี้ได้ไหมคะ นี่ไม่น่าปกติแน่
หนูไม่เคยอยากมีลูกด้วยซ้ำ
อยากสิจ๊ะ ลูกอยากมี
ต้องมีวิธีอื่นที่ได้ผลกว่านี้สิ
- โอเค อีกครั้งค่ะ เบ่งๆ - ทำไม่ได้ค่ะ ทำไม่ได้
ทำได้สิ สู้หน่อย
หายใจเข้าไว้ นั่นแหละ
- นั่นแหละ - เพอร์เฟกต์
เก่งมากค่ะ เธอเกือบออกมาแล้วนะ อั้นไว้ก่อน
- อั้นเหรอ - เรื่องปกติจ้ะ ลูกรัก เรื่องปกติ
เรเชลคะ ฉันเห็นผมเธอแล้ว
แม่คะ
โอเค ช้าๆ เบ่งเบาๆ และหายใจเข้าไว้
- หายใจๆ - เยี่ยมค่ะ เอาละ หัวเธอออกมาแล้ว
ไหล่เธอจะออกมา เบ่งแรงๆ ครั้งเดียว
พร้อมนะ เบ่งค่ะ
ออกมาแล้วค่ะ
เรียบร้อยแล้ว
- เธอโอเคไหมคะ - ยินดีต้อนรับสู่โลกนะ ตัวน้อย
- เธอโอเคไหมคะ - ใจเย็นๆ
เธอสมบูรณ์แบบ
นี่ค่ะ
หวัดดีจ้ะ คนสวย สวัสดีคุณยายสิ
- หยิกฉันที ลินดา - ใครนะ
เรื่องมันยาวน่ะค่ะ
หยิกแรงๆ เลย
วิเศษจริงๆ
คุณน่าจะได้เห็นเธอ เธองดงามมาก
ยังก่อนค่ะ
ยังก่อน
ลูกสาวเรามีลูกแล้ว
ลูกสาวของเรา
ไม่ว่าเราจะมีปัญหาอะไร เราจะแก้ไขมันด้วยกัน
และฉันจะหาเป้าหมายของฉัน ไปพร้อมกับคุณ
เพราะฉันรักคุณ เดฟ ราฟเตอร์
รอยยิ้มนั่นไง
คุณยิ้มแล้ว
ฉันคิดถึงคุณ
ตรงคอลัมน์เอช คือของที่เหลือในแต่ละสัปดาห์
คุณพูดถูก มีของเสียมากเกินไป
หาความสมดุลระหว่างลดยอดสั่งซื้อ กับการไม่จำกัดเมนู
ฟังดูดีค่ะ
ขอตัวนะครับ ผมต้องรับสายนี้
พ่อครับ
เยี่ยมเลย เรช ผมเป็นน้าแล้ว
เยี่ยม
มีข่าวดีมาบอกครับ คุณตา
- เหรอ - เรามีราฟเตอร์อีกคนแล้วนะ
- ผู้ชายหรือผู้หญิง - เด็กผู้หญิงครับ
ครั้งหน้าคงโชคดีกว่านี้
- พูดแบบนั้นไม่ได้นะ คุณตา - มีลูกสาวก็ต้องจ่ายค่างานแต่ง
แต่ต่อให้เอาเงินมาแลก เราก็ไม่ยอมอยู่ห่างจากจูลี่หรอกนะ
คุณตาเข้าโหมดต่อต้านเต็มที่
สอง สอง
สาม
- ห้า เจ็ด... - เดี๋ยวก่อนครับ คุณตา
เจ็ด...
หยุดนับจนกว่าเราจะไปถึงห้องน้ำ ไปกัน
- สิบเจ็ด สิบเก้า - ไปกันครับ
หลัง 19 คือเลขอะไรนะ
สิบเก้า...
- ถึงห้องน้ำแล้วผมจะบอก มาครับ - สิบเก้า...
สิบเก้า
เธอสวยจังเลย
นั่นไม่ใช่ทารก นี่สิทารก
รู้กันสองคนน่ะ
- เราควรไปได้แล้ว - ใช่ เราจะให้ลูกนอนพักนะ
- หนูคงทำไม่ได้ถ้าแม่ไม่อยู่ด้วย - เราเป็นทีมที่เยี่ยม
ใช่ค่ะ
ขอโทษที่หนูหลงลืมเรื่องนั้นไปสักพัก
ครั้งหน้าที่ลูกท้อง ถ้ามีอีกนะ ต้องบอกเราทันทีที่ลูกรู้นะ
- สัญญาค่ะ - ถ้าไม่บอก เราโกรธแน่
มานี่มา
พักซะนะ
คิดว่าไง รูบส์
โอเคมั้งคะ
- เสียงไม่ค่อยตื่นเต้นเลย - เธอน่ารักดี
ไว้เจอกันค่ะ
น้องไม่ค่อยได้นอนน่ะ
ลินดาเป็นใคร
ตอนหนูไปอินเดีย ที่ทัชมาฮาล
เราต้องเดินผ่านประตูเข้าไปถึงจะเห็นมัน
และเราก็เดินเข้าไปเจอ ภาพที่เหมือนโปสการ์ดเลย
หนูยืนอยู่ตรงนั้น แล้วก็ได้ยินเสียงจากข้างหลังหนู
"ตายแล้ว หยิกฉันที ลินดา ฉันอยู่ที่นี่จริงๆ"
นักท่องเที่ยวเสียงดังใส่เสื้อยืดมัดย้อมคนนี้ พูดกับเพื่อนของเธอ
"หยิกฉันที ลินดา"
เป็นคำพูดแสดงความประทับใจ ที่ดีที่สุดที่หนูเคยได้ยินมาเลย
เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
เจอกันพรุ่งนี้นะ
"ฉันอยู่ที่นี่จริงๆ"
ซิการ์ไหม คุณน้าเนธาน ดีสุดที่หาได้ในเบอราดีนาเลยนะ
- เพื่อน... - ที่จริง มีแค่มวนเดียว
ขอบใจ นี่ แม่บอกว่าเธอน่ารักมาก
- หน้าไม่เหมือนนายล่ะสิ - โชคดีมาก
- ก็ว่างั้น - มีคนเข้าแก๊งเพิ่มแล้ว ยินดีด้วยนะ
- ขอบคุณครับ เทส - คิดว่าไงจ๊ะ เอ็ดดี้
- ผมหวังว่าพวกเขาจะพาเธอกลับมา - เหรอ ฉันว่าพวกเขาจะพามานะ
ดูเธอสิ เร็วเข้า
เธอน่ารักมากเลยฮะ
คนชอบถากถางก็ใจละลาย เมื่อเห็นเด็กแรกเกิด
- คุณไม่ใช่คนชอบถากถาง - เธอน่ารักมาก
ลองเจอฉันตอนอารมณ์ไม่ดีสิ เธอน่ารักมากจริงๆ
ส่งกอดไซเบอร์จากฉันให้พวกเขาหน่อยสิ
ได้ครับ ไปกัน ลูก
- พ่อน่าจะส่งให้ลุงเบ็นด้วย - จริงด้วย
นี่แม่นะ อย่าวางสาย ไม่ได้คุยกันนานเลย
ลูกสาวเพื่อนแม่เพิ่งคลอดลูก แม่ก็เลยคิด...
แม่คิดว่า...
ฮัลโหล
- เราน่ะเหรอ พ่อแม่อุปถัมภ์ - ใช่
เราอยู่ที่นี่ ส่วนพี่อยู่ที่นั่นนะ
ฉันจะกลับบ้านบ่อยขึ้น ที่แน่ๆ คือกลับไปทำพิธีศีลจุ่ม
ฉันจะทำให้แน่ใจว่าลูกรู้จักพวกเธอ
เรายังพยายามทำความเข้าใจ เรื่องการเป็นพ่อแม่อยู่เลย
ฉันเห็นพวกเธอ เวลาอยู่กับรูบี้และเอ็ดเวิร์ด
ฉันไม่ไว้ใจให้ใครดูแลหลุยส์ นอกจากพวกเธอ
- หลุยส์เหรอ - หลุยส์ ชื่อน่ารักจัง
ตาลูกเหมือนคุณยาย
คุณตาต้องดีใจแน่
ฉันก็จะดีใจถ้าพวกเธอตกลง
ยินดีมากเลยค่ะ
เนอะ
ใช่ แน่นอนเลย
นี่แปลว่าฉันเป็นลูกคนโปรดใช่ไหม
ฉันยอมยกตำแหน่งให้อย่างเต็มใจ
- ขอบคุณนะ - ยินดีอย่างยิ่งเลย
- ไว้คุยกันนะ - บาย
ไง ยังนอนไม่หลับอยู่เหรอ
- ค่ะ - อยากได้อะไรไหม
- นมร้อนไหม - ไม่เอาค่ะ
บอกแม่นะถ้าอยากได้อะไร
ทำไมคนเราทำเหมือนมันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
- อะไรเหรอ - เด็กทารกน่ะค่ะ
ดูสิว่าเธอต้องมาเจอกับอะไร
ก็ความรักมากมายไงจ๊ะ ลูก
หนูหมายถึงโลกนี้ค่ะ
เราจะไปอยู่ไหนกันถ้าทุกคนคิดแบบนั้น
อาจจะที่ที่ดีกว่านี้
การมีประชากรมากเกินไปคือปัญหาหนึ่ง
แต่คำตอบไม่ใช่การหยุดมีลูกนะ
แล้วคืออะไรล่ะคะ ไม่เห็นมีใครรู้เลย
ลูกรัก หยุดอ่านเรื่องหดหู่ๆ ได้แล้ว
นั่นก็เท่ากับหนีปัญหาสิคะ
- ถ้ามันทำให้ลูกหงุดหงิด... - เราทุกคนควรหงุดหงิด
หนูกลัวค่ะ
ทุกคนก็ควรกลัวด้วย
เราก็แค่ต้องพยายามมากขึ้น
- แน่เหรอคะ - ลูกไงล่ะคนนึง
- เราด้วย - เหรอคะ
- แน่นอนสิ - สัญญานะคะ
แล้วจู่ๆ ฉันก็เข้าใจ ง่ายๆ แบบนั้น
สัญญาจ้ะ
มีหลายช่องเกินไป
- ทำอะไรน่ะ - ค้นคว้าค่ะ
ฉันเกิดความคิดแปลกๆ แปลกมากเลย
เรื่องอะไร
วิธีรักษาสัญญา
วิธีหาเป้าหมาย
มันน่าทึ่งที่จู่ๆ ช่วงเวลาเล็กๆ ก็สามารถหลอมรวมกัน
จนนำทางเราไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้
งานศิลปะอุนจิหมา การต่อสู้เพื่อสิ่งแวดล้อมครั้งแรกของฉัน
ทัศนคติเดิมๆ ที่มีต่อผู้หญิงและการศึกษา
"พิมพ์ดีด ชวเลข และวิชาการเรือน เป็นสิ่งที่ผู้หญิงต้องมี"
แม่ฉันพูด น่ารักจริง ฉันอิจฉาคนยุคเธอนะ
ขอบคุณค่ะ
และคำพูดชาญฉลาดจากลูกสาวของเรา
แม่ต้องหาเป้าหมายให้เจอ
และปริศนาทุกชิ้นก็เข้าที่
เก้าเดือนผ่านไปกับคอร์สปรับพื้นฐาน และพิธีศีลจุ่มหนึ่งครั้ง
ฉันได้เริ่มเรียนปริญญาตรีด้านความยั่งยืน
"หยิกฉันที ลินดา ฉันอยู่ที่นี่จริงๆ"
เริ่มต้นการเดินทางสามปีของฉัน
คำตอบที่ตามหามานาน ใครจะไปรู้
ตื่นเต้นมาก และก็กลัวมาก
เดฟสนับสนุนเต็มที่
ราฟเตอร์ซ่อมบำรุง
มันอยู่ด้วยตอนเราเริ่มต้น การเดินทางครั้งใหญ่คราวก่อน
เอาไว้นึกถึงความทรงจำ
น่ารักมากเลยค่ะ
แล้วก็ซาบซึ้งมาก
ซาบซึ้งบ้างไม่เห็นเป็นไร
ไม่เป็นไรจริงๆ
พิธีศีลจุ่มได้พิสูจน์เรื่องนั้น
มันเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
เรเชลรักลูกสาวของเธอ และก็ได้รับความรักท่วมท้นในฐานะลูกสาว
ส่วนที่โดดเด่นที่สุด ภาพวาดฝีมือรูบี้ ราฟเตอร์
ตั้งแต่เราไปพิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์หลายรอบ ก็ไม่มีใครหยุดเธอได้
ชื่อภาพ "หลุยส์"
เราคิดว่าพ่อดีใจ หวังว่านะ
เขารับรู้น้อยลง
งานแต่งงานต่อไป
เพื่อนที่ดีที่สุดของเดฟ ภูมิใจมาก
เพื่อนซี้สองคนของฉันก็เข้ากันได้ดี
เบ็นเรียกเราว่าสามทหารเสือ
ความเป็นราฟเตอร์ของเนธาน ทำให้เขาผ่านปัญหามาได้
เขาต้องการมัน
ฉันไม่แน่ใจว่ามีอะไรเกิดขึ้น ระหว่างเนธานกับแอนนา
เอ็ดดี้หวังว่ามันจะมี
แอนนามาเพื่อให้กำลังใจพ่อแม่อุปถัมภ์
เบ็นกับแคสซี่อยากสร้างความแตกต่าง
การรับบุตรบุญธรรมกลายเป็นการอุปการะ
เริ่มต้นอย่างยากลำบาก นั่นคือการ์ธ
คาร์โบใช้ช่องของเขา เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
แล้วก็มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
เราอยู่ที่นั่น พวกเราทุกคนอยู่ด้วยกัน เพื่อตั้งชื่อให้สมาชิกราฟเตอร์คนใหม่
นี่แหละครอบครัวของเรา เป็นหนึ่งเดียวกัน
ยินดีต้อนรับ เรามาชุมนุมกัน เพื่อร่วมพิธีศีลจุ่มของหลุยส์ จูลี่ ราฟเตอร์
เข้าสู่สามัคคีธรรมแห่งพระคริสต์
ก่อนเริ่มพิธี เรามาสวดมนต์กัน
สำหรับโลกที่เหมาะสมสำหรับเด็กๆ
ดูหนูสิคะแม่ หนูมาเรียนมหาวิทยาลัย
ระวังหน่อยสิ ยาย
แน่นอนว่าต้องมีเรื่องท้าทายอยู่แล้ว
แต่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย
คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร