Çok güzel çocuklar!
Omuzlar!
Dans ederek dertlerini unut.
Bir saat için unutmayı başardım.
İşte bu! Dans edin! Aferin kızlar! Sen de Colin!
Öne gel!
Mükemmel!
Kıvırın belleri! İşte bu.
Ayak bilekleri! Ve bir, iki, üç, dört, kollar! Güzel!
Yerlerinize! Ve aşağı!
Harika çocuklar. Çok iyiydi!
Küçük bir mola. Gevşemeyle bitireceğiz.
- Muhteşem. - Çok iyi.
Daha iyi misin?
Evet.
Doğuştan yeteneklisin.
İki sol ayağı olan biri için.
Derdini unuttun mu?
Çok fazla seçeneğim var.
Sence cevap gerçekten Buradeena mı?
Şimdilik. Ruby için, evet.
Bencil Donna, zamanın üçünüzü de geri getirmesini umuyor.
Eski Rafter'ları özledim.
Eski Rafter'lar gitti. Altı yıl önce yolculuğa çıktılar.
Sorun şu ki, durulduk ve ayrıntıları asla çözemedik.
Ama kesinlikle Dave'le bir gelecek görüyorsun.
Evet, bir şekilde.
Ne olduğundan emin değilim.
Gevşeme zamanı!
Salla, hopla, zıpla kızlar.
Donna'nın iyiliği için görüntüyü koruyorum.
Tamam.
Hadi, şu kolları hareket ettirelim.
Yanlara savurun. Ve yukarı uzanın. Güzel.
Tadını çıkarın.
Annem veda etmeye gelmişti. Şimdi dans dersine sürüklendi.
- Onu çekmelisin. - Evet.
Donna'dan sıkı bir "ikile" duyarsın.
- Peki, ne oldu? - Bitirmek üzereler.
Birama bak.
- Bence o her zaman... - Evet, Steve hep...
Bugün o kadar gazlı değil.
Kabarcıksız.
Ayakkabılar için sağ ol. Geri dönersem, düzenli bir müşterin oldu.
İyi iş çıkardın.
- Video çekmesen iyi olur. - Hayır. Bak.
Konuşabilir miyiz?
Veda içeceğin bekliyor olacak.
- Rubes'u incitmem biliyorsun. - Kasten değil.
- Dışarıda bir sürü sapık var. - Seyircilerin Carbo.
Bazıları.
Özür dilemek istedim. Observation Earth'ü batırdığım için de.
- Yardım etmek istemiştim. - Ve kendi işini yapıyordun.
- Eğlence için. - Takipçilerinle bağ kur, güzel.
Ama iyi yönleriyle bağ kurmaya çalış.
Hayat, espri yapmaktan fazlasıdır.
Aptal olmamı bekliyorlar.
Reklamlar, ürünler. Parayı getiriyor.
Bir milyon takipçinin kulağı sende. Fark yaratmaya çalış.
Nasihat bitti.
Haklısın. Onları paylarım. Bazılarını kaybetsem bile.
- O zaman sana layık değillermiş. - Doğru.
Ben ve Cassie Yunanistan için heyecanlılar.
Retta ve ben de.
İyi bir dostsun.
Araba için çok büyükse başka düzenlemeler yapabilirim.
Julie. Yeni yetenekli dostum için en sevdiğim resmim.
Resme devam etmesini hatırlatmak için.
Burada bırakıyorum. Geri geleceğim.
Belki de gelmezsin. Çok teşekkürler Charles.
Bir şekilde sığdırırız.
Buradeena için fazla iyi.
Ruby geri dönmemizi çok istemiyor.
Burada kalsak babam buraya gelir. Annem pes ediyor.
Sorunları başka bir açıdan düşün Ruby.
Kuraklık, yangın, madencilik.
İklim değişikliği mücadelesinde kasabalar ön cephededir.
Değişikliğe en etkili olacağın yerde olman gerekmez mi?
Bunu düşün.
Ve birisine baskı yapma.
İstediğin zaman gelebilirsin Charles.
Boyalarımla şövalemi getiririm.
Siz de iletişimi koparmayın.
- Akşam yemeğine kalabilirsin. - Kalamam ama teşekkür ederim.
Peki. Hoşça kal!
- Güle güle! - Güle güle!
- Hoşça kal! - Çok hoş bir jest.
Beni ondan ayırıyorsun.
Seni eve, babana götürüyorum. Ve Paddo'ya.
- Charles her şeyi biliyor, değil mi? - Evet.
Bizi bu kadar ağırladığın için sağ ol.
Bizim için iyi oldu.
Yemekten önce vakit var...
Evet, şu işi bitirmeliyim, teşekkürler.
Bu konuyu düşünüyorum, tamam mı?
Güzel.
Söylediği şey biraz doğru.
Ama burada mesajı alacak daha çok insan var.
Muhtemelen çok daha fazla.
Burada zayıf bir nefessin. Buradeena'da fırtınanın kendisisin.
Çok değişiklik yapabilirsin.
Sana göre biraz kontrolsüz değil mi?
Sanırım kontrolden çıktı.
Ayaklarını tekrar yere basmalısın.
- Babanı da özlüyorsun, değil mi? - Tabii ki.
O söylemedi çünkü bizi özgür bırakmak istedi.
Ama o da bizi özlüyor.
Belki gidip onu ikna etmeye çalışırız sonra da hepimiz geri taşınırız.
Burada çok daha fazlası oluyor. Onu ikna et anne. Lütfen.
- Onu hiçbir şeye zorlayamam tatlım. - Umutlu ol.
Ama artık ne umacağımdan emin değilim.
Bildiğimi sanıyordum.
Çocukların kafası karışır.
Büyümenin bir adımı da ailenin, senin kadar savunmasız olduğunu anlamaktır.
Desteklersen memnun olurum.
Kafan gerçekten karışmış.
Öyle.
Sanırım Paddo'yu özledim.
- Rose'u da. Tara'yı da. - İşte böyle.
- Belki Charles haklıdır. - Bakalım, olur mu?
Zararı olmaz.
Buraya gel.
Sen iyi bir kızsın.
- Yemek hazır. - Teşekkürler.
Hadi yiyelim. Yarın büyük bir yolculuk var.
Önden buyurun.
Yolculuk neye?
Arayış ne?
Eve vardığında ona söylerim.
Evet, her şekilde haberin olur. Tamam. Teşekkürler Rach.
- Eddie nasıldı, gol attı mı? - Millî takımın gözü onda.
- Yine mi Rach? - Evet.
Günde üç kere mi? Observation Earth bitti sanıyordum.
Bitti.
Bebek mi?
- Her şey yolunda mı? - Evet.
- Ciddi değil, değil mi? - Olmamalı.
Annene ben söylerim. Kardeşine söyleme.
Neredeyse vardık.
Ama ben varamadım. Yaklaşamadım bile.
Tek bildiğim, küçük değişiklikler yeterli olmayacak.
Ruby! Büyükanne!
- Ne güzel karşılama. - Selam Rubes!
Merhaba tatlım.
- Seni görmek güzel. - Evet.
- Selam. - Selam.
Selam Rubes.
Selam.
İyi miyiz?
İyiyiz. Sen iyi misin?
Hâlâ biraz ağrım var.
Kızımla gurur duyuyorum.
Deli saçması mı?
Gerçekten mi baba? Çoğu çocuk kin tutardı.
- Sen çoğu çocuk değilsin. - Buna inan.
Tamam mı?
Güzel.
İçeri gir.
Geri geldin! Büyük olanı değil. Bunu al.
Büyüğü ben alırım.
Sonra o gece birden bire...
Nasıl bir duygu?
- Geri dönmek mi? - Evet.
Biraz garip.
Sana bir şey söylemek istiyorum.
Eski düzen, 35 yıl sonra alışkanlık olabilir, belki onları bırakman
ve yenilerini bulman gerekir.
Hemen kurtul.
O yüzden...
Neden Rach'i görmeye gitmiyorsun?
Doğum için orada ol, istediğin kadar kal.
Gitmek istediğini biliyorum.
- New York'a mı? - Yardım et.
Duygularını düşün, günlük işlerden uzaklaş.
- Daha yeni döndüm. - Tekrar toplanmak kolay.
Ruby ne olacak?
Onunla baş başa zaman geçiririz.
- Ben ve Cassie, Ted'e bakar. - Yunanistan'a gidecekler.
Bir süre buradalar, uzun değil.
Seçim senin.
Ne diyorsun?
Rachel'a öylece gidemem.
En son, buradayken kontrolcü olmam hakkında konuşmuştuk.
- Sormak zorundayım. - Ben sordum.
Bir gece düşündü. Ona baskı yapmadım ve memnun oldu.
- Hem de çok. - Öyle mi dedi?
Aslında döndüğünden beri sana sormayı düşünmüş.
Bizim için zorlaştırmak istememiş.
- Zorlaştırır mı? - İzin verirsek.
Beni uzaklaştırıyor musun?
Hayır, bu fırsatı değerlendirmeni istiyorum. İstediğin kadar kal.
Pek fazla koca bunu teklif etmez.
Yeniden güldüğünü görmek istiyorum.
Onun sorunu ne Nathan? Annemi eve daha yeni gitti.
Mantıklı konuşmuyor.
İkisiyle birlikte konuşmalıyız.
Biz söyleyemezsek, kim söyleyebilir?
Bir fikrim var. Cumartesiyi boş tut.
Bu iş hallolunca haber veririm.
Tamam. Hoşça kal.
Hafta sonu vardiyalarıma bakar mısın?
- Tabii. Neden? - Acil durum. Buradeena.
- Baban mı? - O iyi. Sağlığı da iyi.
Ama çılgınca bir fikri var. Arayan Nathan'dı.
- O nasıl? - İyi. Yerleşiyor.
Umurunda mı?
Özrü çok hoştu, evet.
Benim için tutarsız de. Ve vardiyaları güncelle.
Teşekkür ederim.
Tessa, Ben Rafter.
Bana bir iyilik yapar mısın?
- Beklerken uyumuşum. - Uyanmana gerek yok.
- Artık uyandım. - Bir fikrim var.
- Umut verici. - Annemle babama yardımı olur. Belki.
- Daha iyi bir fikrim var. - Babama inanamıyorum.
- Kendi ayağına vuruyor. - Sonra konuşuruz.
Sanırım bekleyebilir.
Bekleyebilir.
Kısır döngüye girmek uygundu.
Aceleyle Rachel'a gitmek kaçmak mıydı?
Hâlâ çocukları mı bahane ediyordum?
Dave de mi aynı şeyi yapıyordu?
- Herkes nerede? - Selam uykucu.
Annenle Nathan yürüyüş meditasyonu yapıyor, her neyse işte.
Paddo'yu hiç bilmiyorum.
- Tara'ya gidebilir miyim? - Tabii.
- Bundan vazgeçeceğini sanıyordum. - Satmak için süslüyorum.
Bazen hayat bir mesaj verir.
- Yani? - Hâlâ yaşıyorken bırak.
Evet.
Peki, şimdi ne yapacaksın?
Kazığa çakılma riski olmayan bir şey.
Mantıklı.
Ölmediğine sevindim.
Ben daha çok sevindim.
Zamanın olacak demek.
- Ne için? - Protestoya katılmaya.
Sıradaki iklim protestosuna. Yürü baba.
Yürü babacığım. Baba kimmiş?
Gel buraya.
- Baba! - Yakalarım.
Meditasyon yap, ilaç alma.
Dans terapisinden çok daha huzurlu.
Cevap buldun mu?
Kesin bir şey yok. Sende?
Sanırım şimdilik iş yeterli bir cevap.
- Tabii, evet. - O zaman...
Rach.
Ne? Sana söyledim. Heyecanlı.
Hayır, bu konuda sen nasılsın?
Sanırım bana ihtiyacı var.
Duygusuz görünmek istemiyorum ama gerçekten var mı?
Hamile olduğunu sekizinci ayda öğrendik.
Kendi halleder.
Somut değilken savunmasız hissetmemek kolaydır.
Onun için gerçek olmak üzere. Ben de orada olacağım.
- Tamam. - En fazla birkaç ay giderim.
- Birkaç ay mı? - O kadar ihtiyacı olursa.
- Ya aradığını orada bulursan? - New York'ta mı?
- Evet. - Lütfen!
Büyük şehir, sunabileceği çok şey var.
Ya bulursan, sadece Rachel için gittiğine emin misin?
Bunu konuşabiliriz. Piknikte.
Piknik mi?
- Ne pikniği? - Hep birlikte, babam bile. Ben'in fikri.
Nathan konuşma yapacaklarını ima etti.
- Ne hakkında? - Sen, ben, biz.
New York için endişeliler, ben eve yeni geldim.
Niyetim yerleşmekti.
- Onları ilgilendirmez. - Aynı fikirde değiller.
O yaşa geldiğimizin farkındasın değil mi?
- Ne yapacağımızı çocuklar söylüyor. - O kadar değiliz.
- O çok yaşlı. - Evet, öyleyiz.
Yürüteçleri getir.
Defol git Salak Greta.
Sen defol git! Benimle uğraşma Ahmak Kafa!
Bastır Rubes!
Okulda Çevre Kulübü'ne ihtiyacımız var. Böyle inkârcıları eğitmek için.
- Evet. - Gazete çıkartabiliriz.
- İhtiyar Spade izin vermez. - İkna ederim. Var mısın?
- Rose varsa. - Tabii.
Hey, Rubes, hadi gel. Plan değişti.
Hoşça kal.
31.
- 37. - Nasılsın büyükbaba?
41!
- 43, 47... - Tuhaf.
Asal sayılar. İşeyemiyorsan, asla yolda bırakmaz.
51'i hiç geçemedim.
Dünü hatırlayamaması tuhaf. Ama asal sayıları biliyor.
Bazı şeyler unutulmuyor.
- Nereye gidiyorduk? - Buradeena'ya.
Aile pikniğine.
Bunu kimse kaçırmak istemez.
Eski anılarını unutunca onu gerçekten kaybedeceğiz.
Biraz annem gibi.
Her ne yaşıyorsa iyi zamanların bittiği anlamına geliyor.
Yani bugün bir hatırlatma mı?
Küçük bir hatırlatma. Sadece onun için değil.
Babamın da uyanması gerekebilir.
- Çok gizemli. - Söylersen, uğursuzluk getirirsin.
Olursa söylerim. Batıl inançlarım var.
- Hep söylerim, dışarı çıkması iyidir. - Gidelim.
Ne yaptığımı biliyorum.
Umarım.
Şuna bak!
Güzel.
- Merhaba. - Buyur hayatım.
Teşekkürler. Kafe ne olacak?
Hepsi ayarlandı. Bunu kaçırır mıyım?
- Telafi edecek şeyler vardır. - Hayır, yok.
Çizgiyi aştım.
Yardım ettin.
- İşe yaradığı sürece. - Yardım ettin.
- Öyle mi? - Biz iyiyiz.
Tamam.
Tüm tabaklar ve gereçler çevre dostu Rubes.
Çok iyi.
Bekle, ikiniz tekrar birlikte misiniz?
Birlikteler. Onları öpüşürken gördüm.
- Basıldık. - Ne zamandan beri?
- Bir süredir. - Ben gidiyorum ve neler oluyor.
Başka bir şey konuşabilir miyiz?
- Merhaba. - Bakın. Kurtuldunuz.
Çetenin hepsi burada. Onları hazırlıyoruz.
Merhaba baba!
Selam!
- Cassie nerede? - Telefonda.
Size kendisi anlatır.
- Yol nasıldı? - Rahat geldik, değil mi?
- Kısa bir çiş molası verdik. - Tamam.
- Çişin nesi komik anlamıyorum. - Gel, bira al Ted.
Hayır demem.
Sebebi ne olursa olsun, bu çok hoş.
Evlilik danışmanlığı, açık konuşmanın faydasını görmemi sağladı.
Sizin için endişeleniyoruz. İkiniz için.
İstemeyebilirsiniz. Sadece piknik. Ama söylemek istediklerimiz var.
O hâlde babanız da istiyorsa ben de duymak isterim.
Ama Rachel'ı ziyaret etmeye karar verdim.
Mantıklı. Yine de bizi dinlemeye değer.
İkiniz beni geriyorsunuz.
- Nasıl gidecek bakalım. - Tamam.
Tamam, gelip alın!
P-A-R-T-İ yapalım, neden? Çünkü bu bir piknik!
Evet.
- Tuhaf kokan nedir? - Ne?
Palyaço kakası. Bilirsiniz!
Onu hatırlıyorum.
O şeyden çok içiyorsun.
- Hey. - Affedersiniz.
Dışarı çıkması iyidir. Akıllı kız.
Neden bunu Rafter uyarısı olarak kullanmıyoruz?
Çünkü bu amacı olan bir piknik, değil mi?
Eski deyişle, "Önce kahkaha, sonra gözyaşı"
daha doğru olmamıştı.
Yetişkin konuları. Eddie, Ruby?
- Üzgünüm Tess. - Evet.
İstersen kalabilirsin ama çocuklara göre değil.
Ruby? Geliyor musun?
Önce bir şey söyleyeceğim sonra sana katılırım.
- Tamam. - Hadi dostum.
Teşekkür ederim.
Tamam.
Son birkaç haftada bana yetişkinlerin büyümüş çocuklar olduğunu gösterdiniz.
Bu iyi bir şey. Çünkü baskıyı biraz azaltıyor.
Hiç büyümek zorunda değilim.
Ne istediğimi biliyorum.
Ama sizi en çok ne mutlu ediyorsa.
Siz ciddi konulara geçin.
Teşekkürler.
New York'a giderim. Bunu düşün.
- Peki, ya sen büyükbaba? - Ben çocuk değilim.
Sorun değilse, kendi payımı söyleyeceğim.
Bildiğiniz gibi bu aileyle şehre geldikten kısa süre sonra tanıştım.
Tessa'nın kafesinde iki kopar-al ilan vardı.
Biri, uzun bir "mutlaka olmalı" listesiyle elektrikçi çırağı için.
Bir madde "İyi bir sorun çözücü olmalı." idi.
"Evet. Sanırım ben öyleyim." diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Diğer ilan, "Dave ve Julie'nin kiralık bahçe dairesi." idi.
Yani kadermiş.
İlk gün, sizin çok hoş bir çift olduğunuzu düşünmüştüm.
Mükemmel çift.
Umarım öyle kalır.
Hashtag, eş hedefleri.
- Sağ ol dostum. - Sağ ol Paddo.
Tamam, sıradaki kim?
İyi günlerimde kör değilim.
Ama benim için endişelenmen gereksiz.
Ya da annen için.
Birbirimizi kollarız.
Sen kendin için doğru olanı yap.
- Sağ ol baba. - Sağ ol Ted.
Tamam.
Son zamanlarda kaybettiğim, kaybedeceğim ne varsa
asla kaybedemeyeceğim bir şey var.
İkinizin bana verdiği bir şey.
İçimdeki Rafter.
Bana gelecekteki değişikliklerde destek olacak şeyin
size de destek olmasını umarım.
Umarım eskisi gibi olur.
Tatlım.
Daha iyisini söylemek zor.
Şunu söyleyeceğim, eve daha yeni geldin.
Gitme.
Ama bu çok bencilce ve babamın itirazı yok gibi.
O yüzden bu konuşmayı boş ver. Onun yerine...
Sonuç ne olursa olsun sizi anlayacağız.
Çünkü sizi çok seviyoruz ama ne umduğumuzu da biliyoruz.
Sizi birlikte görmemek çok zor.
Sanırım bu her şeyi özetliyor. O kelime. Birlikte.
Tek yol bu. Değil mi baba?
Sanırım seni anladım evlat.
Cassie?
Şu an iyi mi?
- Hadi yapalım. - Tamam.
Bu, sizinle ilgili değil. Bizimle ilgili.
Evlat edineceğiz.
- Süreci başlatıyoruz. - Yeni bir Rafter arayışındayız.
Anlamam biraz zaman aldı ama her zamankinden daha çok birlikteyiz.
Canlarım.
Harika.
Julie.
- Tebrikler. - Teşekkür ederim.
"Birlikte" imaları bitebilir. Mesaj alındı. Çok açık.
- Mesaj değildi. - Şampanyayı getireyim.
- Evet. - İyi olacaksın.
Önce kahkaha, sonra mutluluk gözyaşları.
Bugün orada çok fazla iyi niyetli, duygusal şantaj vardı.
- Evet. Bir o kadar da dokunaklıydı. - Öyleydi.
Ben haklı.
İleriye giden yol birlikte.
- Ayrı olmamalıyız. - Evet.
Ben bunu zorluyor olabilir ama gitmem konusunda anlaştık.
Ben kalman gerektiğini söylemiyordu.
Benim de gitmem gerektiğini söylüyordu. New York'a.
- Ne? - İkimizin de kırması gereken kalıplar var.
Seni zorlamıyorum.
- Peki, ya Ruby? - Onu da götürebiliriz.
- Okul ne olacak? - Çalışmalarını da alırız.
Hayır, bizi istemen sana bağlı.
Belki de orada olmamız nasıl gittiğini görmeni bozacaktır.
Sen Buradeena'da mutlusun.
Değişime karşı olmam gerekmiyor.
Söylediğim şu, ikimiz de Rach'in yanında olabiliriz.
İstediğin zaman eve gelebilirsin.
Bakalım bizi nereye götürecek.
Ve tam zamanında.
Biz gelen yolcu kapısından çıkarken suyu geldi.
Nefes al. Sadece nefes al.
Su ister misin?
- Hayır! - Hayır.
- Evet! - Evet.
- Hayır. Bilmiyorum. - Hayır. Peki.
- Bilmiyorum. - Çok iyi gidiyorsun tatlım.
İyi ki buradasın.
- Başka nerede olacaktım? - Öyle mutluyum ki...
- Ben... - Evet, sen.
- Her ne ise, evet. - Yalnız değilim.
Yalnız değilim.
Babam da var. Çok mutluyum.
- Bizim için de çok önemli. - Amacını bulmalısın.
Belki şimdi değil.
Güven bana. Acı seni bilge yapar. Amacın.
- Tamam mı? - Tamam.
- Ama onu bulmak için babamı kaybetme. - Tamam.
Çok bilge hissediyorum.
Peki, Rachel. Seni tekrar kontrol etme vakti.
Tamam mı?
Hadi tatlım.
Uyuman gerek.
- Ona bir yatak ayarlayabilirim. - Rubes?
15 saat oldu. Yakında olmak zorunda.
Daha uzunlarını biliyorum. Yapabilirsen biraz uyu.
Burada uyuyabilirim.
- O iyi olacak. - Tam Timsah Dundee gibi.
"O bıçak değil, bu bıçak."
Günümü aydınlattın.
Çok kötüydü baba.
Ve gurur duyuyorum.
Aferin sana. İşte bu. Aferin.
Bunu artık bitirebilir miyiz? Bu normal olamaz.
Bebek bile istememiştim.
Evet, istiyorsun.
Bunu yapmanın daha etkili bir yolu olmalı.
- Tamam. Tekrar, ıkın. - Yapamam.
Evet, yapabilirsin. Hadi.
Nefes al. İşte bu.
- İşte bu. - Mükemmel.
Aferin sana. Neredeyse geldi, tamam mı? Öyle tut.
- Tut mu? - Bu normal tatlım. Normal.
Rachel? Saçını görebiliyorum.
Anne!
Tamam, yavaş ol. Sadece hafif ıkın ve nefes al.
- Nefes al. - Mükemmel. Tamam, kafası dışarıda.
Omuzları çıkacak ve kocaman ıkın.
Hazır mısın? Ikın.
Geldi!
İşte bitti.
- O iyi mi? - Dünyaya hoş geldin ufaklık.
- O iyi mi? - Rahatla.
O harika.
İşte geldi.
Merhaba güzel kız. Büyükannene merhaba de.
- Çimdikle beni Linda. - Kim?
Uzun hikaye.
Çok sıkı çimdikle.
İnanılmaz.
Onu görmelisin. Çok güzel.
Henüz değil.
Kızımızın bir bebeği oldu.
Bizim kızımızın.
Sorunlarımız ne olursa olsun birlikte çözeceğiz.
Amacımı seninle birlikte bulacağım.
Çünkü seni seviyorum Dave Rafter.
İşte bu gülümseme.
İşte burada.
Seni özledim.
Yani her hafta H sütunu bize kalıyor.
Haklısın, Çok fazla atık ürün var.
Siparişleri azaltıp menüyü sınırlamadan denge kuralım.
İyi fikir.
Affedersin. Buna bakmam lazım.
Baba?
Evet, Rach! Dayı oldum!
Evet!
Sana iyi haberlerim var büyükbaba.
- Öyle mi? - Dünyaya bir Rafter daha geldi.
- Erkek mi, kız mı? - Kız.
Bir dahakine olur.
- Öyle söyleyemezsin büyükbaba. - Kızlarda düğünün parasını ödersin.
Dünyaları versen Julie'mizden vazgeçmeyiz.
Büyükbabam siyaseten yanlış modda.
İki. İki.
Üç.
- Beş, yedi... - Dur büyükbaba.
Yedi...
Tuvalete gidene kadar saymayı bırak. Hadi.
- 17, 19. - Hadi.
19'dan sonra ne gelir?
19...
- Oraya varınca söylerim. Hadi. - 19...
19!
Çok güzel.
O bebek değil, bebek bu.
Aramızda bir şaka.
- Gitmeliyiz. - Evet, biraz uyursun.
- Sen olmadan yapamazdım. - Harika bir takımız.
Öyleyiz.
Bunu bir süre göremediğim için üzgünüm.
Bir dahaki sefer olursa, öğrendiğin anda haber ver.
- Söz. - Yoksa çok kızarım.
Gel buraya.
Dinlen.
Ne düşünüyorsun Rubes?
Sanırım iyi.
- Çok heyecanlı değilsin. - Sevimli.
Görüşürüz.
Çok az uyudu.
Linda kim?
Hindistan'da, Tac Mahal'i görmek için
bir kapıdan geçmen gerekiyordu.
İçeri girince seni o müthiş manzara karşılıyordu.
Orada durduğumda arkamdan bir ses duydum.
"Tanrım, çimdikle beni Linda. Gerçekten buradayım."
Batik desenli tişörtüyle gürültücü bir turist, arkadaşıyla konuşuyordu.
"Çimdikle beni Linda."
Hayatın mucizelerine daha iyi bir tepki duymamıştım.
Her şeyi anlatıyor.
Yarın görüşürüz.
"Gerçekten buradayım."
Puro, Nathan dayı? Buradeena'da bulabildiğimin en iyisi.
- Dostum... - Aslında, tek puro.
Sağ ol! Annem çok tatlı olduğunu söyledi.
- Demek sana çekmemiş. - Şanslı kız.
- Sanırım. - Klan genişliyor. Tebrikler!
- Sağ ol Tess. - Ne düşünüyorsun Eddie?
- Umarım onu getirirler. - Öyle mi? Sanırım getirirler.
Ona bakın. Hadi!
Çok tatlı.
Kötümserler bile bebek görünce yumuşar.
- Sen kötümser değilsin. - Çok güzel.
Beni kötü günümde gör. O çok güzel.
Benden sanal kucaklama gönder.
Evet, gönderirim. Hadi dostum.
- Onu, Ben dayıya göndermelisin! - Evet!
Annen. Kapatma. Çok uzun zaman oldu.
Arkadaşımın kızının yeni bebeği oldu ve düşündüm ki...
Düşündüm ki...
Alo?
-Biz mi? Vaftiz ebeveynleri mi? - Evet.
Biz buradayız, sen oradasın.
Eve daha sık geleceğim. Vaftiz töreni için, mutlaka.
Sizi çok iyi tanıyacak.
Ebeveynlik fikrine alışmaya çalışıyoruz.
Sizi Ruby ve Edward'la gördüm.
Louise'i bırakmak için başka kimseye güvenemem.
-Louise mi? -Louise mi? Şirin.
Gözleri büyükannemden.
Büyükbabam sevinecek.
Kabul edin, ben de sevineyim.
Çok isteriz.
Değil mi?
Evet! Tabii ki.
Yani en çok sevilen çocuk ben miyim?
Tacı seve seve bırakırım.
- Teşekkür ederim. -Bizim için bir zevk.
- Görüşürüz. -Güle güle!
Hey! Hâlâ uyuyamıyor musun?
- Hayır. - Sana bir şey getireyim mi?
- Sıcak süt? - Hayır.
Bir şey istersen söyle.
İnsanlar niye en iyi şeymiş gibi davranıyorlar?
- Ne? - Bebekler.
Nereye geliyor, baksana.
Tatlım, çok fazla sevgiye geliyor.
Yani dünyada.
Herkes böyle düşünseydi nerede olurduk?
Belki gelmesek daha iyiydi.
Aşırı nüfus artışı, sorunlardan biri.
Ama cevap bebek sahibi olmamak değil.
Ne o zaman? Kimse bilmiyor gibi.
Tatlım, acımaz makaleleri okumayı bırak.
Kafamı kuma gömmek olur.
- Seni üzüyorlarsa... - Hepimiz üzülmeliyiz.
Korkuyorum.
Herkes korkmalı.
Sadece daha çok çabalayacağız.
- Yapacak mıyız? - Sen yapacaksın.
- Biz yapacağız. - Yapacak mısın?
- Tabii ki, yapacağım. - Söz mü?
Ve o anda anladım. Aynen böyle.
Evet. Söz.
Çok fazla kanal var.
- Ne yapıyorsun? - Araştırma.
Aklıma değişik bir fikir geldi. Çok değişik.
Ne hakkında?
Söz tutma hakkında.
Bir amaca nasıl sahip oluruz?
Küçük anların aniden bir araya gelerek büyük bir şeye
rehberlik etmesi inanılmaz.
Köpek kakası sanatı. Benim ilk çevreci militan eylemim.
Kadınlara ve eğitime karşı eski tutumlar.
"Daktilo, steno ve ev ekonomisi bir kıza yeter."
Annem öyle derdi, Tanrı onu kutsasın. Senin nesline imreniyorum.
Teşekkürler.
Ve kızından gelen bir içgörü.
Amacını bulmalısın.
Ve yapbozun tüm parçaları yerine oturdu.
Dokuz ay, üniversiteye hazırlık kursu ve bir vaftiz töreni sonra
sürdürülebilirlik eğitimime başlıyorum.
"Çimdikle beni Linda. Gerçekten buradayım."
Üç yıllık yolculuğuma çıkıyorum.
Her şeyin beni götürdüğü yer. Kim tahmin edebilirdi ki?
Çok heyecanlıyım. Çok korkuyorum.
Dave'in tam desteğiyle.
TAMİR VE ELEKTRİK
Son büyük yolculuğumuzun başında oradaydı.
Zihnin yolculuğu.
Çok tatlı.
Ve çok duygusal.
Duygusal olmak yanlış değil.
Hem de hiç.
Vaftiz töreni bunu kanıtladı.
Duygu seli.
Rachel kızını seviyor ve bir kız olarak daha da çok seviliyor.
En önemli yerde, bir Ruby Rafter orijinal eseri.
Guggenheim'a gittiğimizden beri onu hiçbir şey durduramıyor.
Eserinin adı "Louise."
Babamın memnun olduğunu düşünüyoruz. Umuyoruz.
Kayıp gidiyor.
Bir sonraki düğün.
Dave sağdıç. Çok gururlu.
İki kankam çok iyi anlaştı.
Ben, bize Üç Silahşorlar diyor.
Nathan'ın içindeki Rafter ona destek oluyor.
Ona ihtiyacı vardı.
Nathan ve Anna'ya neler olduğundan emin değilim.
Eddie bildiğini umuyor.
Anna vaftiz ebeveynlere desteğe geldi.
Ben ve Cassie, fark yaratmak istiyor.
Evlat edinme, koruyucu aileye dönüştü.
Zorlu bir başlangıç. Garth.
Carbo kanalını toplumun iyiliği için kullanıyor.
Bu süreçte takipçilerini ikiye katladı.
İşte burada, en yeni Rafter'a adını vermek üzere bir aradayız.
Bizim aile. Hepimiz benziyoruz.
Hoş geldiniz. Louise Julie Rafter'ı, İsa'nın yolunda
vaftiz etmek üzere toplandık.
Başlamadan önce dua edelim.
Çocuklara layık bir dünya için.
Bana bak anne. Üniversitedeyim.
Dikkat et büyükanne!
Zor yanları da olmayacak değil.
Ama o başka bir hikâye.
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro