In elke familie heeft ieder zijn rol.
Ik denk dat er niemand is.
Ik was de leuke. De grappenmaker.
De leuke mislukkeling die het redelijk voor elkaar had.
- Niet mijn aantekeningen. - Haar aantekeningen.
- Ja, Ben. - Sorry.
Genoeg.
Geef je wapen over.
Kijk ons eens.
Los van mij zijn de Rafters een puinhoop.
Pap en mam waren onafscheidelijk en bellen nu alleen elke dag.
- Is Nathan in orde? -We gaan motorrijden.
Mooi.
Ik dacht dat Rachel nu wel thuis moest zijn.
Ja.
RACHEL RAFTER - SENIOR ACCOUNTDIRECTEUR
Rachel, aan haar bureau geketend, straks alleenstaande moeder.
En die arme Nathan.
Alleenstaande vader, twee scheidingen.
Gebouw op instorten en nog net een parttime baan.
- Wil je weer? - Kom op.
Je hebt hier je eigen Carbo.
Denk je? Niet echt.
- Het is oké. Ga maar. - We zijn zo terug.
Ineens ben ik degene die wel functioneert.
De eer is niet alleen aan mij.
- Ze willen vast wat snoep. - En wat ranja erbij?
En dan moeten we ze van het dak halen.
Mam zei altijd: 'Als je het weet, weet je het.'
En dat klopte.
Hallo.
Mijn toekomst, een muur verderop.
Dit is een beetje raar.
Gelukkig swipete je naar rechts.
Wil je een drankje?
Ja.
Ik nam pauze tot Donna me bijna ontsloeg.
Ongelooflijk dat ze naar rechts swipete, laat staan wilde trouwen.
Welkom thuis, Mrs Rafter.
Dat klinkt goed.
Misschien was de grappenmaker daarom ineens verdwenen.
Nu was ik zoon, broer, oom en echtgenoot.
En aan vader werkten we nog.
Schat.
We moeten het niet aannemen.
Rachels geld.
Het is oké. Alles is oké.
Ik voel me er ongemakkelijk over.
Schat, Rachel doet niets wat ze niet wil.
Dat snap ik.
Maar ik zeg dat ik het niet wil.
Het zou ons ver brengen.
Zodra je er weer klaar voor bent.
Het werkt tussen ons omdat we praten.
Zoals mam en pap deden.
Ben Rafter,
totaal onverwacht,
is degene die het voor elkaar heeft.
DE GROTE AUSTRALISCHE DROOM WORDT EEN NACHTMERRIE
- Wordt dit geen obsessie? - Wat moet ik anders?
- Je hebt gelijk. - Eén voor jou.
Dit is een fijne plek.
Vertel dat aan je moeder.
Ik ben hier niet om verantwoordelijkheid te vermijden.
Ik weet dat je baalt van mijn ontslag.
Ik ben gewoon bezorgd.
Maar anders was ik geknapt of had ik een inzinking gehad.
Ik weet het niet.
Ik was niet goed voor Eddie zoals ik was.
Ik wilde hier weer op krachten komen. Voor hem.
- Je bent op de juiste plek. - Het lijkt erop.
Daar is hij.
Klaar om te scheuren?
Laten we naar Pattersons parcours gaan.
Waar ik je over vertelde.
Je hebt weinig keuze.
Goed zo.
Ken je een luie senator wat betreft klimaatbeleid?
Wat kun je ze geven anders dan kolen?
Stresspoep.
- Goed zo, Rubes. - En spoel ze door.
- Stresspoep? - Mag dit van Observation Earth?
Red de planeet met afbreekbare stresspoep.
Het is meer dan verwacht, maar het is vast oké.
Ik denk het.
Als het logeren te veel wordt, zeg het dan alsjeblieft.
- Donna heeft een kamer. - Ja. Maar het is echt oké.
Hé. Je ziet er gestrest uit.
Knijp maar eens flink in onze stresspoep.
Ik ga even papa bezoeken.
- Kun jij Edward meenemen? - Natuurlijk.
Als ze doordraven, laat Ben ze dan kalmeren.
- Oké. - Dag.
Hallo? Neem het over, Charles.
Doe niet rot over de stresspoep.
Justin. Amerikaanse Justin. Wat kan ik voor je doen?
Weet je wat slechte optiek is?
Dat betekent zet die stream uit.
Je verkoopt allemaal plastic.
Ze zijn vast afbreekbaar.
Wees blij dat dit Rachel niet is.
Ze vinden het geweldig.
Ik zit bij Observation Earth te onderhandelen voor je zus.
Als ze dit zien...
Zet het gewoon uit.
Begrepen. Sorry.
Heb je stress? Knijp lekker in je stresspoep.
IS DE POEP ECHT AFBREEKBAAR?
Stop. Charles. Stop.
We moeten vaker naar dat café.
Het was fijn om eruit te zijn.
O, nee. Pap, laat ze nog maar even aan.
Zullen we een kop thee drinken in de lounge?
Ik heb nog tijd voor het werk.
Sinds wanneer werk jij?
Ik val in voor Nathan bij The Boat Club.
Met Donna?
- Je kent Donna. - Niet die nieuwe Indiase, toch?
- Ze ruikt wat vreemd. - Nee. Pap, dat is...
Dat is je verpleegster, Ria.
Ze draagt patchoeli-olie en ze is enig.
Dat ontkende ik niet.
Gaan we niet naar een chic café?
Misschien een andere keer.
Mooi.
Ik ben kapot.
Mrs Rafter?
Zware ochtend met uw vader?
Ik heb vijf minuten.
Ik verwachtte geen wonder.
Ik dacht dat meer tijd samen een verschil zou maken.
Voor wie?
Hem, natuurlijk.
Ik weet dat hij niet beter wordt. Dat snap ik.
Ik ben verhuisd om hem vaker te zien.
Ik heb eerder gezegd dat meer tijd niet per se fijn voor hem is.
Misschien voor u, en dat is dan geweldig,
maar als het u verdrietig maakt...
Ted leeft in fragmenten.
Een gebroken mozaïek, herinnerd in delen of helemaal niet.
De enige die wat heeft aan meer bezoekjes bent u.
De vraag is: helpt het?
Ik ben hier en niet daar, dus...
Als Ted gezond was en dit zag,
wat zou hij dan zeggen?
Hij wil me niet verdrietig zien.
Ted ziet zijn familie vaker dan de meesten hier.
Het is niet aan mij om advies te geven.
Maar uit mijn jaren ervaring
moet u uw leven niet aan hem aanpassen.
Bedankt.
Hopelijk baalt ze niet.
Baal je dat de stream moest stoppen?
Alle protesten worden afgekapt, anders is het geen protest.
Waar heb je dat gelezen?
Dat zei Charles. Hij weet het.
- Mag ik mijn poep houden? - Ja.
Hé, Benno. Kun je helpen? Er ligt nog iets bij de kraam.
Ik zie je later bij de auto.
- Ik bedacht iets. - Ja.
Voor jullie weer voor een baby proberen,
hebben jullie wat vrije tijd nodig.
- Jullie gaan mee naar Lesbos. - Wacht. Wat?
Lesbos? Het eiland. Griekenland.
Als we teruggaan, kunnen jullie mee. Ons helpen wennen.
- We hebben geen geld. - Ik wel.
Ik verdien bakken.
En volgens Retta is Cassie nogal gestrest de laatste tijd.
Dat was voor Rachels geld.
Vandaag niet?
Denk je?
Vertrouw Retta. Zij weet zoiets.
Wat zeg je ervan? Gaan jullie mee?
Zeg gewoon ja.
Kom op. Griekenland. Zeg het. 'Ja, Carbo.'
Wat denk je?
Volgende keer de groeve? Dan gaan we wat harder.
- Je was goed. Wat vind je? - Je hebt bezoek.
We maken de motoren schoon.
Ja, prima.
Mrs Spade. Wat een verrassing.
Echt? Ik dacht dat u me wel had verwacht.
En voor u me demoniseert,
Ruby's overtuigingen, vooruit.
Maar de school beledigen op social media gaat te ver.
U doet het geweldig. Het was een misverstand.
Ik heb een verzoek.
Een journalist wil dit verslaan en publiceren.
Kunt u met hem praten?
- Wat moet ik zeggen? - Geef duidelijkheid.
Leg uit dat u ons besluit over het kunstwerk begrijpt.
Er zijn natuurlijk twee kanten.
Dit is uit de hand gelopen.
Een belachelijke explosie van aandacht.
- Ik zeg niets slechts over haar. - Dat vraag ik niet.
Zeg dat u snapt waarom we het deden.
Ik weet alleen dat Rubes poep op een schilderij deed
en ze nu de volgende Greta nog-wat wordt genoemd.
Precies.
De online wereld op zijn slechtst.
Zij is de held, wij de schurken, de school lijdt.
Het waait wel over.
Wrijving tussen de ouders, gewelddadige uitwisselingen.
Dat heb ik niet gehoord.
Ons enige dorpje is een internationale grap.
Juist.
Oké.
Hij wil morgen publiceren, dus hoe eerder u hem belt, hoe beter.
Hoi, dit is Julie Rafter. Laat een bericht achter na de piep.
Dus dat deed je met Carbo.
Toezeggen dat we een maand op vakantie gaan.
- Je had... - Ik weet wat je gaat zeggen,
maar dit kost ons niks. Zie het niet als vakantie.
Wat is het anders?
Een maand? Stop ik met werken?
- Net nu we Rachels geld hebben aangenomen. - Voor de baby.
En dit helpt ook. Het is stressvol geweest.
Ik weet dat je het door je familie moeilijk vindt om dingen aan te nemen...
Het komt niet door mijn familie. Het heeft niets met...
Carbo komt...
Sorry, toe maar.
Ik onderbrak je. Sorry.
Ik kreeg er geen woord uit.
Echt geen woord.
Ben gaf me een opening en mijn verstand ging op nul. Ik bevroor.
Oké.
Het was niet logisch, het was...
Wat was het?
Het was alsof ik weer bij mijn eerste man was.
Als ik voor mezelf wilde opkomen...
Ga door.
Uiteindelijk kwam ik wel voor mezelf op en kijk nu.
Hij schopte je eruit.
Wat ik ga zeggen, doe ik uit liefde.
Wil je dit echt overwinnen?
Ben vertellen dat je wilt stoppen met ivf?
Of wil je erover blijven praten
en blijven praten in de hoop dat het verdwijnt?
- Heb je een therapeut gesproken? - Nee.
Kan Ben met je meegaan?
Het ligt aan mij.
Het is een relatie, Cass.
Ik kan iemand aanraden.
Ik ken meerdere koppels waarbij het nu minder gaat.
Ben ik de gemeenschappelijke factor?
Ik had het romantische idee dat ik zou helpen.
Het was één slechte dag.
Natuurlijk help je.
Is dat zo? Wie?
Pap is misschien wel slechter.
Ben en Cassie doen het oké.
Nathan en Edward staan niet op straat.
En Rachel is heen en weer gevlogen.
En wat doet Dave?
We bellen.
Ben probeerde me gisteren zelfs huwelijksadvies te geven.
Dat lijkt zijn nieuwe rol, de familielijm.
Hij is een goede man.
Ik verhuisde om hen te helpen, niet andersom.
En ik mis Dave.
Ga dan terug.
Niet zonder antwoorden.
Ik dacht dat het om familie ging. Zo niet...
- Wat dan? - De hamvraag.
Heb je even?
- Ja. Wat wil je? - Ik zocht Donna.
Heb je even?
Dat bedoel ik nou.
Een maand? Wil je daar patat bij?
Het is lang, maar ik heb een plan.
Ik train Nathan. Als mam achter de bar staat en hij mijn werk doet, is het oké.
Weet je wel dat hij weg is en niet weet wanneer hij terugkomt?
Hij is zo terug. Hij verveelt zich en is blut.
Een waarschuwing. Hoe graag ik ook naar Griekenland zou gaan,
je zou me moeten betalen om met Carbo te gaan.
Elk rustig moment wordt gestreamd.
Je duikt in de Middellandse Zee
en daar zit hij dan met zijn camera,
onder water te praten.
Cassie zal streng zijn.
Is dat een ja?
Toe maar. Zorg voor je vrouw. Ze boft met je.
Dat denk ik ook.
Bedankt.
Bedankt voor het gesprek. Ik hou het kort.
Luister, voor we starten,
ik vind Ruby's toewijding aan het klimaat briljant,
maar al die ophef is enorm gezeur over...
Over wat poep. Het is allemaal onzin.
Gelukkig kunt u erom lachen.
Te gek om serieus te nemen.
DERDE EDITIE PSYCHOLOGIE - DR. EGON ZARKA
Hoe doe je het? Het lijkt me pittige stof.
Ik hou van de uitdaging. Er is altijd iets nieuws om na te jagen.
Vandaag, master. Ooit misschien een doctoraat.
Je ogen gloeiden net.
Het is vermoeiend. En blut zijn is snel saai.
Later kijk je er lachend op terug.
Heb jij nooit gestudeerd?
Nee, er was een gezegde:
'Een stuk papier geeft je geen man.'
- Nee. - Andere tijden.
'Typen, steno en huishoudkunde. Meer heb je niet nodig.'
Dat zei mam, de lieverd.
Ik benijd jouw generatie.
DAVE - GEMISTE OPROEP
- Bedankt voor vandaag. - Graag gedaan.
Zoveel door poepverkoop?
En schilderijen. Ik kan stoppen met school.
- Zeg dat niet waar je moeder bij is. - Hoezo?
Ik ga alleen naar school om kunstenaar te worden.
Eén goede dag, Rubes. Je bent nog geen Banksy.
Hij is een straatartiest.
Alsof ik dat niet weet. Zelfs jij wist dat.
Ik had het tegen Edward. Je wordt arrogant.
- Een kunstenaar is zelfverzekerd. - Laat me raden. Charles?
Hij heeft geleefd.
Ja, en jij niet. Nog niet.
Als je hiermee wilt stoppen, zeg dan dat je van school gaat.
Dat doe ik ook.
Je bent een slechte invloed.
Ruim op. Cassie kan niet in een stal thuiskomen.
Prima.
Ik heb geen tijd voor school en Observation Earth.
Ik bedoel maar.
Sorry. Ik moest beslissen. Ik heb gebeld.
Ik was aan het werk.
De journalist kon alleen vandaag, vandaar.
Journalist? Ging het over mij?
Ja. Toch, Dave?
Waarom interviewden ze mij niet?
Goede vraag. Het is haar kunst.
Het ging over volwassen dingen.
Hoe was je dag? Ging de markt goed?
Ik heb $350 verdiend.
- Wat? Vandaag? - Ja.
Wat?
Vooral met schilderijen, maar ook met de poep.
Carbo komt morgen filmen als ik iets nieuws schilder.
- Waarover gaat het? -De premier.
-O, hemel. -Het heet Koolzwart hart.
Carbo denkt dat we het nieuws kunnen halen.
Dat bespreken we na het eten.
- Ik zeg nog welterusten. - Dag, pap. Ik mis je.
Ik jou ook. Wees lief.
Bedankt dat je goede dingen hebt gezegd over me.
Is dat zo?
Waar wil je beginnen?
Dat ze de premier boos gaat maken
of dat ze meer verdient dan wij?
Ik begin je punt te zien.
Dit mag niet groter worden dan zij.
-Het verandert haar al. - Heb je dat gezegd?
In zo veel woorden.
Hij leek onder de indruk.
Ik moet ophangen. Het is mijn beurt om te koken.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Welterusten.
Kan ik erbij komen?
- Geen kombucha? - Moeilijk te krijgen in Buradeena.
Dit is de eerste keer dat ik zin heb in bier
en niet bang ben dat ik te veel drink.
De laatste dagen voelen beter.
Mooi.
Gelukkig heb je er grip op.
Ja, ik denk het.
Ik ben er voor je.
Ik ben je vader.
Het is grappig. Door jou en Paddo besefte ik iets.
Ik heb nu geen vader nodig.
Maar een vriend.
Dan ben ik een vriend.
Cassie, ben je nog wakker?
Schat? Over Griekenland.
Het gaat niet om het geld.
Nou ja, niet alleen daarom.
Ben?
'ALLEMAAL ONZIN' - GECENSUREERD
- Hoe kon je zo dom zijn? -Ik wilde het kalmeren.
- Door het onzin te noemen? - Dat zei ik niet.
'Het is gezeur over poep.' Einde citaat.
Wie zei dat?
Niemand, schat.
Is dat Ruby?
Ga niet online.
Ruby, ik grapte met die journalist.
Hij deed alsof ik serieus was.
Het is vroeg voor kunst.
Dat zei Retta ook, maar Ruby is de baas.
Te bazig. Waarom lijkt dat op bloed?
Ze wil de impact vergroten. Als je het doet, doe het goed.
Justin wil die livestream niet.
De fans worden gek als ik het niet doe.
Wie is er klaar voor Prik Op?
Zei je dat tegen een journalist?
Dave, mond dicht. Ruby, zo erg is het niet.
Ik red de wereld en pap vindt het onzin?
Daar is ze. En, Rubes? Klaar om de premier te pakken?
Is dat Carbo? Filmt hij?
- Je noemde het onzin. - Ik meende het niet.
Mijn vader vindt me een grap.
WAT IS DE VOLGENDE STAP VOOR DE ECOSTRIJDER?
Carbo. Zet de camera uit.
- Wat? - Reacties.
Reageren ze?
- Hebben ze niets beters te doen? - Blijkbaar niet.
Wat zeggen ze? Wacht. Zeg maar niets.
- Ze is viral gegaan. Alweer. - Dit wilde je toch?
Niet als ze haar uitlachen. En het is mijn schuld.
Dit wilde ik juist voorkomen. Kunnen we het weghalen?
Ga je nog opnemen?
- Hallo. - Waarom belde je mij niet? Of Justin?
Buradeena staat voor schut.
Het dreigt uit elkaar te vallen. Dit wil Ruby niet.
In het algemeen...
Dit is een negenjarig meisje dat een geweldige kans krijgt
die misschien nooit meer komt, en die afhangt van haar ouders
die haar als verenigd front steunen
en haar niet ondermijnen.
Laten we wat kalmeren.
Hoe praten we een losgeslagen vader goed?
Ik ben niet losgeslagen. Praat me niet goed.
Praat met niemand. Neem niet op, alleen als ik over een paar uur bel.
Dit was al zo'n fijn gesprek, ik kan niet wachten.
Margaret Thatcher kan hiervan leren.
Wie?
Ik wil pap zien voor ik ga werken, maar kan ik haar achterlaten?
- Kan Donna een invaller regelen? - Het komt goed.
Ik heb een plan om haar op te vrolijken. 'De genezende aard van kunst.'
Je blijft me verbazen.
Ben Rafter, kunstliefhebber en goedmaker.
En ik kwam hier juist helpen.
Ik denk maar aan Griekenland. Het zou goed zijn voor Cassie.
Iemand moet de tassen dragen.
Wat? Je moeder meesleuren? Ik dacht het niet.
- Bedankt, schat. - Dag.
Wat doe ik?
Dave heeft gelijk.
Ze hebben het niet nodig dat ik ze op de huid zit.
Ook al noem ik het helpen.
Maar dit gevoel gaat niet weg.
Dat betekent dat het niet om jou of de kinderen gaat.
Donna vroeg: 'Waarom dan wel?'
Waarom dan wel?
Dit is mijn vierde bericht voor je, Ryan.
Die citatie was verkeerd en ik eis een verontschuldiging.
En heb het lef om op te nemen.
Zeg niet dat je oplossing drugs kopen is.
Nog niet.
Wat als iemand me herkent?
Rustig, Picasso. Het komt goed.
Daar is ze. Het nieuwe slachtoffer van de Twitter-wereld.
Charles weet alles.
Gaat het?
- Kom op, jullie. - We komen.
Bedankt hiervoor.
Bedankt voor het vragen.
Welkom. Kom binnen.
Ken je deze kunstenaar?
- Hij sneed zijn oor eraf. - Arme Vincent.
Jij hebt gisteren meer verdiend dan hij in zijn hele leven.
Nu is hij een genie.
Mensen lachten hem vast niet uit.
Jawel.
Zelfs zijn eigen moeder vond hem een grap.
Net zoals mijn vader.
Een jonge radicaal zoals jij die gelooft wat ze in de krant leest?
Schaam je.
Hij is vast verkeerd geciteerd. Laat het los.
Goede kunstenaressen vechten tegen sociale voordelen.
Marie Bashkirtseff schreef in haar dagboek dat ze huilde van woede
omdat vrouwen niet naar de voornaamste kunstacademie mochten.
Marie Bracquemond, getalenteerd, autodidact.
Haar man verbood haar om te schilderen.
Verstikt door hun tijdperk.
Je hebt goed gezelschap, Ruby.
Alle kunstenaars lijden.
Echte kunstenaars komen het te boven en stoppen die gevoelens in hun werk.
Zoals Arme Witte Beren.
Je empathie voor een uitgehongerd wezen op een doek.
Je emotie blijft bewaard voor de toekomst.
Wie heeft dit geschilderd?
Dat is van mij.
Misschien wel mijn beste werk ooit.
Ik nam het mee naar de markt. Zo zelfverzekerd.
Maar helaas, na twee dagen nog geen interesse.
Misschien ben je een betere kunstenaar,
maar liever dan de pijn en afwijzing te voelen,
bewaar ik het hier.
Het is niet verkocht, maar bestaat wel.
Daar gaat het om. Het werk zelf.
De rest is handel.
Deze combineren we met dit en we maken deze.
Dat overschaduwt elke kortstondige somberheid.
Dit is het meest volwassen gesprek dat ik ooit heb gevoerd.
En eentje dat je helpt.
Pak je ellende in, ga naar huis en schilder wat je heeft geïnspireerd.
Nu?
Iets serieus? Geen poep meer.
Als dat goed voelt.
Dat is over.
Maar ik wil wel protesteren. Ik wil een verschil maken.
Zoek dan wat gezegd moet worden en zeg het. Dan doe je dat.
Laat het los. Het komt er op een of andere manier uit.
- Je snapt waarom Dave wil blijven, toch? - Nu wel.
Het voelt alsof ik eindelijk uit zo'n hamsterwiel ben gestapt.
Ik weet niet wat ik ga doen, nu jij en pap werken.
- Hij is een goede man, Dave. - Ja.
- En Julie. - We hebben geluk.
Mijn vader was niet zo fijn.
Niet iemand die wij als kinderen bewonderden.
Ik heb veel geleerd van je vader.
Niet alleen als leerling.
- Hij is een rolmodel. - Dat geldt ook voor hem.
Je bent goed voor hem.
Bedankt, dat waardeer ik.
Het is waar.
Weet je dat gebouw op de heuvel nog?
Dat grote, nieuwe gebouw?
Het is een wellnesscentrum waar we aan werkten.
Ze gaven een voucher, maar jij moet hem gebruiken.
Die is van hem.
Dave die hippie-dingen doet?
Nee, ik moet terug en het gebouw regelen.
Er zijn ook veel dames.
Ik heb het bord gezien.
'Indringende seksuele chakra's.'
Dat verzin je.
Nee, chakra's.
- Ben? - Ja.
We moeten praten.
Natuurlijk.
Ik probeerde gisteren te praten, maar je sliep.
Als Griekenland zo veel stress geeft, hoeven we niet...
Ik wil de ivf niet.
Ik zei ja omdat ik van je hou.
We moeten niet haasten. We kunnen wachten.
- Neem zo veel tijd als je wilt... - Ben.
Alsjeblieft. Ik ben er klaar mee.
Ik ben klaar met hormonen. Ik ben klaar met het wachten.
Mijn cycli onder een microscoop.
En al dat verdriet.
Dat van jou net zoveel als dat van mij.
Ik kan het niet meer.
Ben je er klaar mee? Zomaar?
Zomaar? Mijn hemel.
Weet je hoe moeilijk het was om het je te zeggen?
Is dat mijn schuld?
Geef je mij de schuld omdat jij je niet kon uiten?
Noem één keer dat je ergens niet over mocht praten.
Dat hoeft niet, want ik wist dat je boos zou zijn. En dat ben je.
Ik ben klaar.
We hebben het over onze kinderen, onze familie,
en je bent zomaar klaar?
Ik kan het niet mijn leven laten zijn.
Ik laat het niet toe.
Ik kan geen lopende baarmoeder zijn.
Het spijt me.
Ik moet gaan. Dave heeft een ongeluk gehad.
- Wat is er? - Van zijn motor gevallen.
Zijn schouder en zijn arm. Ik moet gaan.
Natuurlijk. Bel me als je meer weet.
- Zeg het als je er bent. - Dan bel ik je.
Ik ben snel terug.
Ik ben oké. Geen zorgen. Wens papa beterschap van me.
Doe ik. Het komt goed.
Zeg tegen pap dat het goed gaat.
Doe ik, schatje.
- Dag. - Dag.
- Rij veilig. - Doe ik.
- Dag. - Dag.
- Ik hou van jullie. - Ik ook van jou, mam.
Dag.
RADIOLOOG
Laatste hoek.
Moeten we je helpen met je pyjama of...
Ik ga gewoon even liggen.
Hier.
Toe maar.
Kijk eens aan, vriend.
Weet je waar ik maar aan blijf denken?
Dat ene moment waarop je alles onder controle hebt...
En dan vlieg je door de lucht en voelt het alsof je nooit stopt.
Tot, bam, je wel ineens stopt.
En toen zag ik het.
Die tak die uit een stronk stak.
Als een dolk.
Vijftien centimeter ernaast en ik was doorboord.
Je hebt geluk gehad.
Het geeft je perspectief, bedoel ik.
Pap, altijd de sterke,
nu ineens niet zo zeker.
Het meisje dat alles had, voelt alles ineens instorten.
Nathan, die de meeste vooruitzichten had, heeft maar geen mazzel.
WELLNESSCENTRUM BURADEENA ONTSPAN VERFRIS HERSTEL
En dan heb je mij,
degene die het voor elkaar heeft.
Je hebt niets tegen me gezegd vanavond.
Het komt wel goed.
We zijn in orde.
We zijn niet in orde.
Ik moest wodka drinken om met je te kunnen praten.
Wat zegt dat over ons?
Een vrouw die de waarheid niet durft te vertellen,
een man die te geobsedeerd is om het te horen.
We hebben hulp nodig. Een therapeut.
Om wat te zeggen?
Ik heb altijd mijn eigen kinderen gewild. Altijd al.
Je weet hoe ik me voel.
We hebben geen therapeut nodig om ons te zeggen wat we al weten.
Ik misschien wel.
In hemelsnaam, Ben. Lieg niet tegen jezelf.
En ineens heb ik het net zo verprutst als de rest.
Ondertiteld door: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden