May papel ang mga tao sa bawat pamilya.
Mukhang walang tao rito.
Ang akin, masaya. Ako ang pilyo.
Ang luku-lukong minamahal sa pamilya na kahit papaano, nakakaya pa naman.
- Mababasa ang notes ko, Ben! - Ang notes niya, Ben!
- Oo nga, Ben! - Sorry!
- Tama na! - Uy.
Isuko mo ang iyong armas!
Tingnan mo kami.
Bukod sa akin, problemado ang mga Rafter.
Sina Mama at Papa, bihira nang magkasama at magtawagan.
- Ayos lang si Nathan? -Magba-bike kami.
Mabuti.
Akala ko, uuwi na si Rachel ngayon.
Oo.
Rachel, tali sa trabaho niya, malapit nang maisip na magiging single mom na siya.
At ang kawawang Nath.
Single dad, dalawang beses nang diborsiyado.
Nasira ang bahay at halos hindi makatagal sa part-time job.
- Ulit tayo? - Sige!
Alam mo namang may sarili kang Carbo rito.
Tingin mo? Parang hindi masyado.
- Ayos na ako rito. Ikaw na tumuloy. - Sige. Sandali lang.
Biglang ako na ang pinakaayos.
Hindi lang naman ako iyon.
- Gusto ng mga bata ang Red Frogs. - At red cordial para panulak?
Tapos hagdan para maibaba sila sa kisame.
Laging sinasabi ni Mama, "Malalaman mo na lang iyon."
At nalaman ko nga.
Hello.
Ang kinabukasan ko, nasa kabila lang.
Bale, ang wirdo nito.
Salamat sa Diyos, nag-swipe right ka.
Gusto mo ba ng maiinom?
Oo.
Pinahaba ko ang bakasyon ko hanggang muntik na akong sisantihin ni Donna.
'Di pa rin ako makapaniwalang nag-swipe right siya, pinakasalan pa ako.
Welcome home, Gng. Rafter.
Gusto ko iyan.
Kaya siguro, bigla na lang, nawala na ang loko-loko.
Ngayon, isa na akong anak, kapatid, tiyo, asawa.
At bilang ama, tinatrabaho pa.
Tingin ko, hindi natin dapat kunin iyon.
Ang pera ni Rachel.
Ayos lang. Ayos lang iyon.
Hindi ako komportableng humingi sa kanya.
Mahal, walang gagawin si Rach na ayaw niyang gawin.
Alam ko.
Ang akin lang, ayokong kunin.
Parang ang bilis kasi.
Basta handa ka na.
Nagtatrabaho kami gaya ng sinasabi namin.
Gaya nina Mama at Papa dati.
Ako si Ben Rafter,
'di ko akalaing masasabi ko 'to,
ang pinakamatagumpay sa pamilya.
ANG DAKILANG PANGARAP NG AUSTRALIAN AY MALAKING BANGUNGOT NA
- Hindi ka obsessed? - Para saan pa ba ang weekend?
- Tama nga naman. - Heto.
Ang ganda rito.
Pwede mong sabihin sa mama mo?
Hindi ako pumunta rito para umiwas sa responsibilidad.
Iniisip mong pabaya ako at umalis ako sa trabaho.
Nag-aalala lang.
Pero kung hindi ako umalis, baka nabaliw ako o natuluyan.
Hindi ko alam.
Hindi na ako nakakabuti kay Eddie gaya ng dati.
At ang naisip ko, pumunta rito at bawiin ang lakas ko. Para sa kanya.
- Tama ang desisyon mo. - Mukha nga.
Heto na siya.
Handa ka na?
Dalhin natin si Nath doon sa Patterson's track.
'Yong kinuwento ko sa iyo.
Wala kang pagpipilian.
Magaling.
May kilala kang senador na nag-aantala sa batas pangklima?
Ano'ng ibibigay mo sa kanila kundi bungkos ng lupa?
Stress pupu!
- Go, Rubes! - At ibuhos sila sa inodoro!
- Stress pupu? - Ayos lang 'to sa Observation Earth?
Iligtas ang planeta gamit ang biodegradable stress pupu.
Medyo hindi iyan ang inasahan ko, pero tiyak akong ayos lang naman.
Siguro.
Uy, kung nakakasagabal na ang pagtira sa inyo, sabihin mo lang.
- May inalok na silid si Donna. - Sige. Pero ayos lang, totoo.
Uy, pare. Mukha kang stressed.
Heto, bakit 'di mo pindutin itong stress pupu?
Baka tumakas ako para kitain si Papa.
- Ayos lang bang pakiuwi si Edward? - Oo naman.
Kapag nasobrahan ang mga batang iyan, tawagin mo si Ben.
- Okay. - Paalam.
Hello? Uy, ikaw naman, Charles.
Huwag mong madaliin ang stress pupu.
Justin. Amerikanong Justin. Ano'ng maipaglilingkod ko, pare?
Naiintindihan mo ba ang bad optics?
Ibig sabihin, itigil niyo live stream.
Nagdadagdag kayo ng basura, pare.
Tiyak akong biodegradable sila.
Pasalamat kayo, hindi ako si Rachel.
Gustong-gusto nila.
Nasa Observation Earth ako, makikipag-usap para sa kapatid n'yo.
Kapag napanood nila ang gulong 'to …
Patayin n'yo na lang, ngayon na!
Sige. Sorry.
Kaibigan, may problema ka ba? Pindutin ang stress pupu at kumalma.
Uy!
NABUBULOK BA TALAGA ANG PUPU?
Cut, cut. Charles! Cut…
Dalasan natin ang punta sa café na iyon.
Masayang lumabas, ano?
Huwag. Pa, suotin mo lang sila.
Punta tayo sa lounge room para mag-tsaa?
May oras pa ako bago magtrabaho.
Kailan ka pa nagtrabaho?
Pinalitan ko lang si Nathan sa The Boat Club, tanda mo?
Kasama si Donna?
- Kilala mo si Donna. - Ang Indian sheila ba na iyon?
- Kakaiba ang amoy, sa totoo lang. - Hindi. Dad, iyan ay…
Ang nurse mo 'yong si Ria.
Nagpa-patchouli oil siya, at maganda siya.
Wala akong sinabing hindi.
Hindi ba tayo pupunta sa mamahaling café?
Baka sa susunod na lang.
Mabuti.
Pagod ako.
Gng. Rafter?
Mahirap na umaga kay Tatay?
Oo.
May limang minuto ako.
Hindi ko sinasabing umasa ako ng milagro.
Akala ko, may magagawa kung madalas ko siyang sasamahan.
Para kanino?
Para sa kanya, syempre.
Alam kong hindi na siya bubuti, kuha ko naman.
Pero lumipat ako para makita siya nang madalas.
Sabi ko nang 'di porke marami kaming oras, sulit na iyon para sa kanya.
Pwedeng para sa iyo,
pero kung nahihirapan ka…
Marami nang nalilimot si Ted.
Parang sirang mosaic, kaunti na lang ang naaalala.
Kaya ang tanging taong madalas dumalaw ay maaaring makatulong. Ikaw iyon.
Ang tanong, tumutulong ba sila?
Narito ang ako at wala roon, kaya…
At kung maayos si Ted, at nakita ito,
ano'ng sasabihin niya?
Ayaw niyang makita akong malungkot.
Mas nabibigyan si Ted ng atensyon ng kanyang pamilya kaysa rito.
Wala ako sa posisyon para magpayo, Gng. Rafter.
Pero sa tagal ng karanasan ko,
'wag mong baguhin ang buhay mo dahil sa kanya.
Salamat.
Sana 'di siya masyadong nainis.
Nainis na kinailangan nating ihinto ang streaming?
Lahat ng protest artists, pinapahinto. Kung hindi, di iyon totoo.
Saan mo nakuha iyon?
Sabi ni Charles. Alam ni Charles.
- Pwede kong itago ang pupu ko? - Sige.
Uy, Benno. Pwedeng patulong? May naiwan ako sa stall.
Sige. Hintayin kita sa kotse.
- Bale, may naisip ako. - Oo.
Okay. Bago kayo sumubok uli na magka-baby,
naisip namin ni Ret na kailangan niyong magpahinga.
- Kaya sasama kayo sa amin sa Lesbos! - Teka. Ano?
Lesbos? 'Yong isla. Sa Greece! Oo.
Kapag bumalik kami, pwede kayong sumama sa amin.
- Wala kaming pera. - Kami, meron.
Malaki ang kita ko.
At tingin ni Retta, medyo stressed si Cassie nito lang.
Bago namin makuha ang pera ni Rachel.
Hindi mo napansin kanina?
Talaga?
Maniwala ka kay Retta. Alam niya 'to.
Ano'ng masasabi mo? Sasama kayo?
Umoo ka na lang, pare.
Sige na. Greece iyon. Sabihin mo na. Oo. "Oo, Carbo."
Ano sa palagay mo?
Sa quarry naman sa susunod? Hirapan pa natin?
- Ang galing mo. Ano sa tingin mo? - Tingin ko, may bisita ka.
Lilinisin namin ang bikes.
Sige.
Gng. Spade. Nakakagulat ito.
Talaga? Akala ko, inaasahan mo ako.
At, pwede ba, bago mo ako masamain,
una, ang mga paniniwala ni Ruby,
pero ang siraan ang eskwela sa social media, iba na iyon.
Mahusay ka, Gng. Spade. Hindi lang iyong pagkakaunawaan.
May hiling ako sa iyo.
May reporter na gustong sumulat tungkol dito.
Baka pwede mo siyang makausap?
- Para sabihing ano? - Ayusin ang mga mali.
Ipaliwanag mong nauunawaan mo ang pasya namin sa artwork ni Ruby.
May dalawang panig sa ganito, syempre.
Lumobo lang bigla ito.
Sumabog pa nga at napansin ng buong mundo.
- Hindi ko sisiraan ang anak ko. - Hindi iyon ang hinihiling ko.
Sabihin mo lang na naiintindihan mo ang ginawa namin.
Ang alam ko lang, naglagay si Rubes ng pupu sa painting,
at ngayon, ginagawa na siyang ang susunod na Greta na iyon.
Mismo.
Napakalupit ng mundo online.
Siya ang bayani, kami demonyo, mahihirapan ang school.
Sasabog iyon...
Magagalit ang mga magulang, maiinit ang magiging sagutan.
Hindi ko alam iyon.
Pinagtatawanan na ang maliit ngunit maganda nating bayan.
Tama.
Sige.
Gusto niyang mabasa na bukas, kaya mas maaga mo siyang tawagan, mas okay.
Sige.
Hi, si Julie Rafter ito. Mag-iwan ng mensahe pagkatapos ng beep.
Bale, iyon ang pinag-usapan niyo ni Carbo?
Magplanong magbabakasyon tayo nang isang buwan?
- Dapat… - Alam ko ang sasabihin mo,
pero hindi tayo magbabayad. Huwag mong isiping bakasyon.
Eh, ano?
Isang buwan? Iwan ko ang mga kontratang tinatrabaho ko?
- Kakatanggap lang natin ng pera ni Rachel. - Para magka-baby tayo.
At makakatulong din ito. Alam kong naging stressful ito.
Alam ko dahil sa pamilya mo, hirap kang tumanggap ng mga regalo…
Hindi iyon dahil sa pamilya ko. Walang kinalaman iyon sa mga regalo--
Galing si Carbo sa…
Pasensya na, sige.
Sumabat ako. Pasensya na.
Hindi ako makapagsalita.
Literal na hindi makapagsalita.
Pinagsalita niya ako tapos bigla akong nablangko. Nanigas ako.
Okey.
Hindi iyon lohikal, parang…
Parang ano?
Para akong bumalik sa… Sa una kong asawa,
kapag sinusubukan kong lumaban kahit sa maliit na bagay…
Sige.
Nanlaban ako sa wakas at tingnan mo ang nangyari.
Pinalayas ka niya.
Ang sasabihin ko, nagmula sa pagmamahal.
Gusto mo ba talagang matapos ito?
Sabihin kay Ben na tapos na kayo sa IVF.
O gusto mong pag-usapan niyo pa iyon
nang paulit-ulit at umasa na lang na sana matapos din iyon?
- Nakapunta ka na ba sa counselor? - Hindi pa.
Masasama mo ba si Ben doon?
Ako iyon, hindi siya.
Relasyon iyan, Cass.
Parang may mairerekomenda ako.
May mga pareha akong kilala na nagkakalabuan nito lang.
Ako kaya ang dahilan?
Meron ako nitong romantikong ideya na tutulong ako kahit papaano.
Isang pangit na araw iyon.
Syempre, tumutulong ka.
Talaga? Kanino?
Malala na yata si Papa.
Mukha namang lumalaban sina Ben at Cassie.
May tirahan sina Nathan at Edward.
At si Rachel, nakauwi na't nakaalis ulit.
Nasaan si Dave rito?
Nagtatawagan kami.
Sinubukan pa akong sabihan ni Dave ng payong asawa kahapon.
Na mukhang bago niyang papel, ang glue ng pamilya.
Mabuti siyang tao.
Oo, lumipat ako para tulungan sila, hindi 'yong ako ang tutulungan.
At nami-miss ko na si Dave.
Eh, 'di bumalik ka.
Kailangan ko pa ng sagot.
Akala ko tungkol iyon sa pamilya. Kung 'di iyon…
- Eh, 'di ano? - Ang pinakamalaking tanong.
Uy, pwedeng sandali?
- Sige. Ano'ng kailangan mo? - Hinahanap ko si Donna.
Pwede kang maistorbo?
Nasabi ko na ang punto ko.
Isang buwan? May fries bang kasama iyan?
Alam kong mahaba, pero ito ang plano ko.
Tuturuan ko si Nathan at kapag nariyan sila ni Mama, ayos na ako.
Alam mo namang di siya pumapasok, at di natin alam ang balik niya?
Malapit na siyang bumalik. Mababagot siya, at wala siyang pera.
Ang masasabi ko lang, gaano ko man kagusto ang bakasyon sa Greece,
kailangan mo akong bayaran ng ginto para makasama kay Carbo.
Lahat ng mga payapang sandali ay ila-live stream.
Lalangoy ka sa asul na Mediterranean Sea
at lulublob siyang hawak ang kamera,
nagsasalita sa ilalim ng tubig.
Paaalahanan siya ni Cassie.
Oo ba iyan?
Sige na. Bantayan mo ang asawa mo. Maswerte siya sa iyo.
Tingin ko rin nga.
Salamat.
Uy.
Salamat uli sa pagkikipag-usap. Bibilisan ko lang.
Sige, Bago tayo magsimula,
tingin ko, ang dedikasyon ni Ruby sa klima ay kahanga-hanga
pero itong pagkakagulo sa kanya ay kalokohang napakalaki…
Maliit na kalokohan lang naman. Pero kalokohan...
Mabuti't tinatawanan mo lang iyon.
Oo. Masyadong baliw para seryosohin.
Hindi ko alam paano mo nagagawa iyon. Parang sobrang hirap.
Siguro natutuwa ako sa challenge. Laging may carrot na nakalabas.
Ngayon, Master's. Sa susunod, baka PhD.
At nagningning ang mga mata mo.
Pagod lang. At nakakabagot nang walang pera.
Babalikan mo iyon at mapapangiti.
Hindi ka pumasok sa unibersidad?
Hindi. May kasabihang,
"Hindi ka makakapag-asawa sa diploma."
- Grabe! - Iba ang panahon noon.
"Typing, shorthand, at home economics lang ang dapat sa babae,"
sabi ni Mama, kaawaan nawa siya.
Naiingit ako sa henerasyon n'yo.
DAVE 'DI NASAGOT NA TAWAG
- Salamat. - Ayos lang.
Sa pagbebenta ng pupu iyan?
At mga painting. Baka hindi na ako pumasok sa eskwela.
- Hindi ko sasabihin 'yan kay Mama. - Bakit?
Pumapasok ako para maging artist. Artist na ako.
Isang araw lang iyan, Rubes. Hindi ka si Banksy.
Street artist siya.
Parang 'di ko alam. Alam mo rin iyon.
Kausap ko si Edward. Tumataas na ang tingin mo sa sarili mo.
- Alam ng artist ang halaga niya. - Hulaan ko. Si Charles ba?
Marami karanasan.
At ikaw, wala. Pa.
Kung gusto mong matigil iyan, sabihin mo kay Mama na hihinto ka na.
Ako rin.
Kita mo, masama kang impluwensya.
Mag-ayos na kayo. Ayokong umuwi si Cassie na magulo rito.
Sige.
Pero wala akong oras para pumasok at para sa Observation Earth.
Sinasabi ko lang.
Kailangan kong gumawa ng pasya. Tumawag ako.
Nagtatrabaho ako.
Ngayon lang pwede ang reporter, kaya ginawa ko na.
Ano'ng reporter? Tungkol ba sa akin?
Oo. Hindi ba, Dave?
Bakit hindi ako kapanayamin?
Magandang tanong. Gawa niya iyon.
Pangmatanda iyon.
Kumusta ka, Rubes? Maayos ang benta?
Kumita ako ng $350.
- Ano? Ngayong araw? - Oo.
Ano?
Karamihan sa painting, pero ang iba galing sa pupu.
Pupunta bukas si Carbo para kunan ako ng bago.
- Tungkol saan? -Sa Punong Ministro.
-Naku po. - Pusong Bato ang tawag.
Iniisip ni Carbo, mababalita kami roon.
Pag-usapan natin iyan pagkatapos ng hapunan.
- Magpapaalam ako sa papa mo. - Sige. Paalam, Pa. Miss na kita.
Ako rin, Rubes. Pakabait ka!
At salamat sa pagsasabi ng mabubuti sa reporter.
Mabuti ba?
Saan mo gustong magsimula?
Na bubuwisitin niya ang Punong Ministro,
o mas malaki pa kita niya kaysa sa atin?
Medyo kuha ko na.
Ayokong mas lumaki pa ito kaysa sa kanya.
-Binabago na siya nito. - Iyan ba ang sinabi mo.
Marami pang iba.
Mukha naman siyang impressed.
Sige, ibababa ko na ito. Ako ang magluluto.
Sige. Love you.
Ako rin.
Uy, pwedeng sumali?
- Walang kombucha ngayon? - Bihira dito sa Buradeena.
Unang beses 'to na parang gusto ko ng beer
at 'di mag-alalang kumuha pa ng tatlo.
Parang naayos ang mga piyesa ko nitong nakaraan.
Mabuti.
Mabuti't maayos na ang pakiramdam mo.
Oo. Tingin ko.
Basta alam mong narito ako para sa'yo.
Ako ang ama mo.
Nakakatawa, may natanto ako habang pinapanood kayo ni Paddo.
Hindi ama ang kailangan ko ngayon.
Kailangan ko ng kaibigan.
Kaibigan, kung gano'n.
Cassie, gising ka pa?
Babe? Tungkol sa Greece.
HIndi ito tungkol sa pera.
Hindi lang naman iyon…
'PURO KABALBALAN' CENSORED
- Bakit ang tanga mo? -Dapat patitigilin iyon no'n!
- Sa pagtawag na kabalbalan iyon? - 'Di gano'n iyon.
"Puro kabalbalan sa mga kabalbalan." Gano'n iyon.
Sino'ng nagsabi no'n?
Wala, anak.
Si Ruby ba iyon?
Huwag kang mag-online.
Ruby, biro lang iyong sinabi ko sa journalist.
Pinarating niyang parang seryoso ako.
Maaga pa para sa sining, ha?
Iyan ang sabi ni Retta, pero si Rubes ang nagdedesisyon.
Parang sobra na ngayon, ah. Bakit parang dugo iyan?
Gusto niya ng impact. Todohin na kung kaya, hindi ba?
Ayaw ni Justin ng live stream na iyon.
Pare, magagalit ang fans kung wala. Okay.
Sino'ng handa na sa Get Carbonated?
Sinabi mo iyon sa journalist?
Dave, tama na. Ruby, hindi naman ganoon kasama.
Nililigtas ko ang mundo, at kabalbalan ang tingin ni Papa?
Narito na siya! Ano, Rubes? Handa ka na sa punong ministro?
Naka-live ba si Carbo?
- Kabalbalan ang tinawag mo! - 'Di ko sadya.
Kalokohan ang tingin sa akin ng papa ko.
ANG SUSUNOD PARA SA ATING ECO WARRIOR! NARITO PARA SA…
Carbo! Patayin mo ang kamera!
- Ano? - Ang mga comment.
Nagkokomento sila?
- Wala ba silang ibang ginagawa? - Parang wala.
Ano'ng sinasabi nila? Huwag mo na lang pala sabihin.
- Nag-viral siya. Na naman. - Ito ba ang gusto mo?
Hindi, kung pinagtatawanan siya ng mundo, at kasalanan ko.
Ito ang ayaw kong mangyari. Pwedeng patayin na iyan.
Sasagutin mo ba iyan?
- Hello. - Bakit 'di mo ako tinawagan? O si Justin?
Napapahamak na ang Buradeena.
Malapit nang masira. Hindi ito ang gusto ni Ruby.
Sa takbo ng mga pangyayari …
Siyam na taong bata ito na inaalok ng magandang oportunidad
na baka hindi na maulit pa, at laging nakadepende sa mga magulang niyang
nagkakaisa para suportahan siya,
hindi isang magulang na minamaliit siya.
Kumalma tayo.
"Rebeldeng ama" ang ipapaikot ni Justin.
Hindi ako rebelde at ayokong mabalita.
Wala kang kakausapin. Tawag ko lang ang sasagutin mo. Mamaya ulit.
Sa sobrang sibil ng tawag na 'to, hindi na ako makapaghintay.
Margaret Thatcher, heto ang puso mo.
Sino?
Magkikita kami ni Papa bago pumasok pero di ko yata siya maiiwan.
- Wala bang makuhang iba si Donna? - Kaya niya iyan.
May plano na ako para pasiyahin siya. "Ang pagpapagaling ng sining."
Alam mo, lagi akong nagugulat sa iyo.
Ben Rafter, tagaayos ng art lover. Akalain mo?
- Tapos narito pa sana ako para tumulong. - Oo nga.
Lagi kong iniisip ang Greece. Maganda iyon para kay Cassie.
Kailangan namin ng alalay.
Ano? Susunod-sunod sa inyo ang mama mo? Hindi pwede.
- Salamat, anak. - Paalam.
Ano'ng ginagawa ko?
Tama si Dave.
Hindi kailangan ng mga bata ng mag-aalaga sa kanila.
Tumutulong lang naman ako.
Pero hindi mawala ang pakiramdam na ito.
Ibig sabihin, hindi tungkol sa mga bata, o sa iyo mismo.
Tanong ni Donna, "Kung gayon, ano?"
Ano?
Ito na ang ikaapat na mensaheng iniwan ko, Ryan.
Mali ang sinabi mo, at humingi ka ng tawad.
At ang lakas ng loob mong sumagot.
Sabihin mong di pagbili ng droga ang solusyon mo.
Hindi pa.
Paano kung may makakilala sa akin?
Kalma, Picasso. Ayos ka lang.
'Ayun siya! Ang bagong sakripisyo sa kapararakan ng Twitter.
Alam ni Charles lahat.
Ayos ka lang?
- Tara na. - Heto na.
Salamat para dito.
Salamat sa pagtatanong.
Welcome. Pasok.
Kilala mo itong artist?
- Pinutol niya ang tainga niya. - Kawawang Vincent.
Mas malaki pa siguro ang kita mo kahapon kaysa sa kita niya sa buong karera niya.
Ngayon, henyo ang tawag sa kanya.
Siguro hindi siya tinawanan ng mga tao.
Pero tinawanan siya.
Kahit nanay niya, inisip na isa siyang malaking biro.
Gaya ni Papa sa akin.
Ang likas na matalinong gaya mo, maniniwala sa nababasa mo sa diyaryo?
Kahihiyan.
Siguradong mali ang pagkakasulat. Pabayaan mo na.
Mahuhusay na kababaihan, lumalaban sa panghuhusga ng lipunan.
Si Marie Bashirtseff, kinuwento sa journal niyang umiyak siya sa galit
dahil hinarang ang mga babae sa pangunahing art school sa Paris.
Si Marie Bracquemond, talentado, tinuruan ang sarili,
pinigil ng bago niyang asawa na magpinta.
Pinigilan sila ng kapanahunan nila.
Maayos ang mga kasama mo, Ruby.
Lahat ng mga artist, nagdurusa.
Ang mga tunay na artist, lumalaban at binubuhos ang damdamin sa gawa nila.
Ang Kawawang Puting Oso mo.
Ang awa mo sa nagugutom na nilalang, naroon sa canvas.
Naroon ang emosyon mo para sa hinaharap.
Sino'ng nagpinta nito?
Akin iyan.
Baka ang pinakamaganda kong pinta.
Dinala ko sa pamilihan isang araw. Kumpiyansa ako.
Pero pagkatapos ng dalawang araw, walang bumili.
Baka mas malakas na artist ka kaysa sa akin,
kasi imbes na humarap na naman sa rejection,
itinago ko ito rito.
Hindi man nabenta, pero buhay.
Iyon ang mahalaga. Ang mismong gawa.
Komersiyo na ang natitira.
Pinagsasama natin iyon at nagagawa natin ito.
Natatanggal niyon ang panandaliang lungkot.
Ito na ang pinakapangmatandang usapan na nagkaroon ako.
At kinikilala mo.
Tama na ang lungkot, umuwi ka, at ipinta kung ano'ng maramdaman mo.
Ano nang susunod?
Seryoso naman? Wala na sigurong pupu.
Kung ayos iyon.
Medyo tapos na.
Pero protesta pa rin. Gusto kong gumawa ng pagbabago.
Hanapin mo ang kailangang sabihin, sabihin mo iyon, at may mababago ka.
Pakawalan mo. Lalabas din iyon.
- Kuha mo naman ang gusto ni Dave, ano? - Ngayon, oo.
Parang hamster wheel ang mga araw na paikot-ikot lang.
Hindi ko alam ano'ng gagawin ko, ngayong balik-trabaho na kayo.
- Mahusay siyang tao, Dave. - Oo nga.
- At si Julie. - Oo, minalas tayo.
Hindi ganoon kahusay ang papa ko.
Di namin siya hinangaan noong bata pa kami, parang ganoon.
Marami akong natutunan sa kanya.
Hindi lang apprenticeship.
- Role model ko siya. - Bigayan iyon.
Ayos para sa kanyang narito ka.
Cheers, salamat diyan.
Totoo iyon.
Uy, tanda mo 'yong sa tuktok ng burol?
'Yong malaki? 'Yong bago?
Wellness retreat iyon. Bayad namin ng papa mo iyon.
May voucher siya, gamitin mo.
Kanya iyon.
Pumapatol si Dave sa ganoon?
Imposible. Bumalik ako dapat at pumunta roon.
Sige. Isa pa, ang daming babae.
At nakita ko ang board.
"Nakakalakas ng Sexual Chakra."
Gawa-gawa mo lang iyan.
Hindi. Chakra, pare. Chakra.
- Ben? - Ano?
Mag-usap tayo.
Sige.
Sinubukan kitang kausapin kagabi, pero tulog ka.
Kung nababahala ka sa Greece, hindi natin kailangang pumunta…
Ayoko ng IVF.
Umoo lang ako uli dahil mahal kita.
Alam kong 'di tayo dapat magmadali. Pwede tayong maghintay pa,
- magpahinga ka… - Ben.
Pakiusap. Ayoko na.
Ayoko nang mag-hormone, ayoko nang maghintay.
Sinusuri ang lahat ng cycle ko. Ang mga cycle ko.
At 'yong lungkot. 'Yong lungkot.
Parehas lang tayo.
Ayoko na.
Ayaw mo na? Ganoon lang?
Ganoon… Diyos ko.
Alam mo ba kung gaano kahirap para sa akin na sabihin ito sa iyo?
Kasalanan ko?
Sinisisi mo ako dahil hindi mo masabi ang nararamdaman mo?
Magsabi ka ng pagkakataong pinigilan kitang magsalita. Isa lang.
'Di mo kailangang magalit, pero galit ka.
Ayoko na.
Mga anak natin ang pinag-uusapan dito, Cassie, ang pamilya natin,
at ayaw mo na?
Hindi ko pwedeng gawin 'to buong buhay ko.
Hindi pwede.
Ayokong magpaulit-ulit na IVF.
Patawad.
Donna, aalis na ako. Naaksidente si Dave.
- Ano'ng nangyari? - Nahulog sa motorbike.
Ang balikat niya, ang braso. Aalis na ako.
Sige. Tawagan mo ako kapag may balita na.
- Tawagan mo ako kapag nandoon ka na. - Tatawag ako agad.
Babalik ako agad, okey?
Ayos lang ako. Huwag mo akong alalahanin. Pakisabi kay Papa, pagaling siya.
Oo. Gagaling siya.
Pakisabi kay Papa okey ako.
Oo, iho. Sige.
- Paalam. - Paalam.
- Ingat sa pagmamaneho. - Oo.
Sige.
- Paalam. - Paalam.
- Mahal ko kayo. - Mahal ka namin, Ma. Paalam.
Paalam.
Huli na.
Gusto mo ng tulong sa pajama mo o…
Hindi, hihiga lang ako saglit.
Dito.
'Ayan.
'Ayan, pare.
Alam mo kung ano'ng 'di matanggal sa isip ko?
'Yong sandaling nasa kontrol ka…
tapos bigla kang lumipad na parang hindi ka na hihinto.
Tapos, boom, huminto ka.
At doon ko nakita iyon.
Itong tinik sa troso.
Parang punyal.
Mga anim na pulgada, baka nasaksak sana ako.
Masuwerte ka, ano?
Nakakapagpaisip sa tao, iyon lang.
Si Papa na laging matatag,
lumalambot na ngayon.
Bigla-bigla, ang babaeng mayroon ng lahat, ramdam na parang gumuguho ang lahat.
At si Nathan, ang mukhang pinakamagtatagumpay, hindi makatiyempo.
Tapos ako,
ang pinakamaayos sa pamilya.
Hindi mo pa ako kinakausap simula kagabi.
Magiging ayos tayo.
Ayos tayo.
Ben, hindi tayo maayos.
Uminom pa ako ng vodka para malakas ang loob makipag-usap sa iyo.
Kumusta naman iyon?
Asawang takot na takot sabihin ang totoo sa asawa niya,
isang asawang obsessed na marinig iyon.
Kailangan natin ng tulong. Isang counselor.
Para ano?
Gusto ko ng sarili kong anak, Cassie. Matagal na.
Alam mo ang nararamdaman ko.
Hindi natin kailangan ng ibang tao para sabihan tayo ng alam na natin.
Baka ako, kailangan ko.
Diyos ko, Ben, huwag kang magsinungaling sa sarili mo!
At ganoon lang, problemado na rin ako gaya nila.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce