Public relations.
Ang propesyunal na nagpapanatili ng maayos na public image.
Top restaurant ito na may dalawang Michelin star
tapos may kuha ng mga daga sa kusina.
Kailangan nating malusutan ito.
Ang pagtugon sa mga isyung nakakaapekto sa isang grupo.
Okey.
PR at mga issue sa management.
- Oo. -Kailangang kasama ang pamilya ko.
Halika.
Maglababas ako ng press release para sa Kusinang may Daga.
Samantala, ikakansela ko na ang tanghalian ko.
Nakakatawa.
Makakalipad ka pa naman, ano?
Isang linggo na lang.
Kapatid mo raw ito?
Mula ito sa painting sa isang eskwelahan sa kung saan man.
Para nakapubliko.
'Di dapat ako masorpresa, pero kung pamilya mo ang viral…
Nagsabi ang Observation Earth.
- May potensyal daw na Thunberg si Ruby. - Imposible.
Baka gusto mong umalis.
Pumunta ka sa Australia, tingnan ang prospect.
Gusto nilang makipagkasundo.
Pero 'di ko kliyente ang Observation Earth.
Si Justin ang mangunguna sa pagkumbinsi sa pamilya mo.
Hindi nakukumbinsi ang pamilya ko.
Ano ba?
Sigurado kang kailangan ako?
Hindi kita tatanungin kung hindi. Ipakilala mo si Justin sa kanila,
ang kliyente sa kanila, tapos bumalik ka. 'Di kita maliligtas, okey?
Okey.
Matagal na akong 'di nakakauwi. Pwedeng pahingi ng kaunting araw?
Trabaho iyon. Hindi reunion.
Masyado kang sentimental.
Oo. Kasinglambot ng bakal. Sige, tatlong araw. Enjoy ka.
Sige.
Pauwi na.
Walong taon na at nasasabi ko rin ang "pag-uwi."
Sa video call, ulo at balikat lang ang nakikita.
Napapakita mo sa mundo kung ano lang ang gusto mong ipakita.
Pagkukunwari.
Ano?
Uuwi si Rachel!
Kailan? Kailan ka darating?
- Gaano katagal ka rito? -Mga limang araw.
Depende kung gaano katagal mapapapayag ng Observation Earth si Ruby.
Mapapapayag?
Viral siya. Alam kong kabaliwan ang protestang may pupu,
pero bago iyon. "Ganid na Matatandang Tao, Kawawang mga Oso."
- Klasiko. -Observation Earth?
-Baka nagbibiro lang sila. - Oo nga.
Biglaan, ano?
Kalat na sa social media.
Kapag ginawa nilang youth ambassador si Rubes, grabe iyon.
Imposible.
Maiintindihan ko kung hihindi ka.
Anak, wala akong sasabihin para mapauwi ka.
Sige. Saglit lang 'to. Pakausap muna kay Papa?
Wala siya rito.
- Nasa siyudad ako, nasa Buradeena siya. - Hindi ka na luluwas pa.
- Ayos iyon. -Mismo.
Ang dami nating pag-uusapan.
- Totoo. - Hindi na ako makapaghintay na makita ka!
- Sige, love you! - Love you din.
- Jules, hindi ko alam. -Ako rin, maniwala ka.
Maraming magagalit sa Greta na iyon.
Gusto ba natin ng ganoon para kay Rubes?
Kapag humindi agad tayo, hindi uuwi si Rachel.
At hindi mo alam, baka ramdam na niya.
Ruby, isang international ambassador?
Baka.
Tama ka. Basta mapauwi si Rach.
Alam ni Ruby?
Hindi. Si Rachel na ang magsasabi.
Uuwi siya sa Linggo ng umaga. Pupunta ka ba?
Ba't di pa rito? Hindi pa siya nakakarating dito.
Ilang araw lang siya pwede. May trabaho pa siya.
Jules, pwedeng may magmaneho sa kanya, o mag-eroplano siya.
- Magtatalo ba talaga tayo? - Magtatalo?
Ngayon lang siya makakauwi, nagmamatigas ka pa.
Gusto ko makita niya ang bahay.
Kung 'di siya makakapunta, luluwas ako.
Hindi ko naman palalagpasin 'to.
- Mabuti. - Ayos na 'to.
Ganito na 'to. Dito ako. Diyan ka.
Gusto kong makita niya kung ano'ng nagustuhan ko rito.
Sige. Tatawagan ka namin. Sa linggo, tanghalian.
Magbabalik na ang perpektong anak.
Akala ko, ikaw iyon.
Ako nga. Noon.
Hindi pa lang natatanto ni Rachel.
Okay, ayusin natin 'yan.
Masyadong mabula. Huwag mong paabutin diyan.
Itayo mo lang.
O doon.
Ang dumi ng isip mo.
Uy, Anna.
Nabasa mo ang meme na pinadala ko sa iyo?
Alin? Mauubos mo ang data ko nito.
- Memes? Ano ka, 12? - Psychology joke iyon.
- Nakakatawa iyon. - Maaaring hindi.
Ano'ng meron?
Nagtatawanan kami.
Sobrang seryoso nila sa dating trabaho.
Pero mas mataas ang sahod.
Salamat sa pagligtas sa akin.
Ayos lang iyon.
Ikaw at ako sa Sydney.
- Ganoon na nga. - Magkunwari ka namang masaya.
Mahabang kuwento. Komplikado.
Sige. Kita tayo sa lounge.
Dahil makikilala mo pamilya ko,
at sakaling maging isyu, hindi ko pa nasasabi sa kanila.
Ang tungkol sa baby?
Akala ko, mas madali kung makita na nila agad ang resulta.
Kilala mo ang pamilya mo.
- Ang nanay ko, oo. - Ganoon kasama?
Ganoon kabuti. Sobrang bait niyon.
Kukuwentuhan kita sa flight.
- 'Di ako sosobra. - Kung ano'ng kailangan sa trabaho.
Ang trabaho ko ay gawin itong positibo.
At makasakay sa eroplanong iyon.
SYDNEY PRESYO NG TIKET
Tingnan natin kung gusto ni Rachel mag-BridgeClimb.
O kuha na lang ba agad ako ng mga ticket?
Hindi siya turista.
Nabanggit niyang hindi pa niya nagagawa iyon.
Sobra ba kung mag-organisa ako ng tanghalian?
Tayong tatlo lang? O kaming dalawa sa isang spa date?
Kung saan ka masaya.
- Nakakatuwang makita kang masaya. - Gusto kong makilala siya.
Sige, i-book mo na lahat.
I-enjoy mo ang paghilom mo.
Bawat usapan, nababanggit parati ang IVF.
Alam kong hindi niya sinasadya.
Iniisip niyang mairaraos kami ng pagiging positibo.
Nabubuntis mga babae araw-araw.
Wala iyon sa attitude. Maayos ang katawan nila. Sa akin, hindi.
- Ito na ba talaga ang wakas? - Isa lang sa eggs ko ang nag-fertilize.
Isa lang sa walo.
Sabihin mo sa kanya ang nararamdaman mo.
Hindi pa isyu hangga't wala pa uli kaming pambayad.
Mas madaling tumakas.
- Ang bayaw mo. - Ano'ng ginawa niya?
Parang nagpasya siyang ako na ang bago niyang best friend,
na hindi ko naman ginusto.
Tinatadtad niya ako ng mga korning joke araw-araw.
- Pinopormahan ka ba niya? - Hindi ko pa alam.
Baka masaya lang siyang makaalis sa trabaho.
- Gusto mong sabihan ko siya? - Ako na ang bahala.
- Salamat. Nakakailang iyon. - Oo.
- Na naman? - Na naman.
Panoorin mo hanggang matapos!!! May resulta ang pagsubok!
Tamang sumubok.
- Welcome sa The Anderson. - Salamat.
Kami na sa mga bag n'yo.
Bueno…
Tatawagan ko ang kliyente. Good luck sa pamilya mo.
Tungkol doon. Pwede ka bang sumama?
Pwede mong kausapin si Ruby bago sa mismong meeting.
Makatutulong ba sa pagsasabi mo?
Makokontrol ang mga tanong.
Pwede kang humindi.
Gaya ng sabi mo, makilala si Ruby.
- Kung madaya ako… - Tatanggi ako.
Malapit na siya. Pwedeng pakiayos ng mesa?
Ako ang rason bakit siya darating. Bakit ako magtatrabaho?
Paano mo nalaman?
'Wag mo kaming tingnan.
Nakita mo na ba ang laki ng lugar na ito?
Walang makakapag-usap nang pribado.
Oo. Wala pang napagpapasyahan.
Pag-uusapan natin ang gusto ng Observation Earth,
tapos doon na tayo magpapasya.
Kapag umarte-arte ka, hindi kami papayag ng tatay mo sa kahit ano.
Kaya ayusin mo ang mesa. Pakiusap.
Salamat.
Taxi!
Tawagan n'yo ang papa n'yo!
Nandito na ako.
Nandito na siya!
- Nakauwi na ako! - Diyos ko!
Masaya akong makita ka!
- Diyos ko! - Surprise!
- Dave. - Kita ko.
- Buntis siya? - Oo.
Bakit 'di mo sinabi sa amin? Paano nangyari?
- Sabi mo, wala kang boyfriend. - Si Justin.
HIndi.
Justin lang. Justin Gavin. Wala akong kinalaman sa ano pa man.
Pasensya na.
Hawak niya ang account.
Ikinagagalak ko.
Sino'ng ama?
Issues management, simula na.
Okay. Para may gawin kayo.
- May mga pag-uusapan kami. - Nandito siya para sa akin.
- Mamaya na. - Walang binabanggit si Rachel.
At iyan mismo ang dahilan kung bakit ka nandito.
- At hindi mo iniisip iyon? - Isa-isa lang. Dito ka lang.
Wala talaga.
Nandito si Papa.
-'Di ko naman itatago habambuhay. -Buti naman.
Hindi ka man lang binago ng New York.
- Balik tayo sa umpisa. - Oo.
Hindi iyon inaasahan.
Hirap pa akong kilalanin ang sarili ko.
Pasensya na at nadamay ka sa gulo ng pamilyang ito, Justin.
- Ayos lang. - Mamaya na tayo mag-usap.
Mabuti pa nga.
- Malapit na tayong mananghalian. - Salamat, Cass.
Tutulong ako.
- Kanina ko pa gustong itanong… - Mukha nga.
Ayos lang ako, babe.
Hindi. Alam ko.
Ibababa ko na 'to. Usap tayo kung kailan ka pwedeng bumisita.
- Kapag natapos na ang usapan. - Gusto kong ipakita sa iyo ang bahay.
Kung ayos lang sa iyo.
Isang araw lang akong makakabisita.
Lipad ka patungong Taree, susunduin kita. Welcome ka rin, Justin.
'Di ako pwede, pero salamat.
Basta makapag-book na ako pabalik.
Sige, bukas na lang.
Ano'ng meron sa inyo?
Si Mama rito, ikaw riyan.
Maghihiwalay na ba kayo?
Hindi.
'Di ako makapaniwalang wala kang sinabi.
Ikaw na ang panalo sa ganoon.
Hindi kami maghihiwalay. Hindi kami magkasama, ngayon lang,
pinili naming manirahan sa magkaibang lokasyon.
Hindi gumagana ang LDR. Tingnan mo ang nangyari sa amin ni Jake.
Mas marami na kaming pinagdaanan ng Papa mo kaysa sa inyo ni Jake.
Halika. Bueno…
Ang ama.
Dalawang tao lang iyon na nagkalat sa isang pagtitipon.
Kasal siya.
Ah.
Iyan ang tinging iniiwasan ko.
Ano'ng tingin?
Pagkadismaya? Hindi sapat iyon para maglihim ka sa amin.
Pwedeng ipagpaliban muna natin iyon hanggang matapos ang kay Ruby?
Kaya mo dinala si Justin?
Narito siya para makilala kayo. Ako, para sa trabaho.
Gaya ng sabi ko, pagkatapos no'n.
Kakain na. Pwede pag-usapan na natin ang Observation Earth?
Akala ko, hindi mo sasabihin sa kanya.
Sabi ni Carbo, kailangan nating bilisan sa mga ganito.
Alam din ni Carbo?
- May meeting tayo bukas. - Ayos!
Tayo lang.
Delikado 'tong ginagawa mo.
Boston College. Maganda roon, ano?
Parang maganda.
Disente, oo.
Nasa team ka ni Rachel sa New York o…
Paano iyon?
Bigatin ang mga hawak na kliyente ng kapatid niyo.
Gusto kong nakakatrabaho siya.
Nakuha si Justin ng kompanya bago pa siya magtapos.
- Sabi sa'yo, may tanungan. - Magalang lang ako.
Mukhang mabilis ang takbo mo.
- Sa bar nagtatrabaho si Papa! - Kakasimula ko pa lang.
Nagtrabaho ako sa bar noong college.
Okay, mag-picture tayong lahat.
Hindi ko palaging napagsasama-sama ang mga anak ko, kaya…
Ikaw rin, Justin.
- Ma, kuhang pampamilya 'to. - Ako na ang kukuha.
Ang bait mo. Salamat.
Ganda.
Ngiti.
Say cheese.
Masayang litrato ng pamilya.
Na halatang-halata na may mga tinatago.
Hello.
Congrats, Lolo.
- Madaldal si Paddo. - 'Di mapigilan ni Paddo.
- Naisip ko lang na kailangan mo. - Hindi ako tatanggi. Salamat.
Sinabi ni Paddo na may kasama si Rachel.
Oo. Hindi ang ama. Wala pa akong balita roon.
- Pupunta ka roon? - May mababago ba?
Tingin mo, hindi kailangan ni Julie ng backup?
Alam naman niya. Dito ako.
Sabi niya, dapat naroon kami para sa mga bata.
Ni hindi nga nagsabi sa amin si Rachel na buntis siya,
at si Nathan, nagsayang ng magandang posisyon para magtrabaho sa bar.
Masaya ang mga bata sa pagpapasya nang sila-sila lang.
Masaya ka?
Nandito ka at si Julie doon?
Ayos naman.
Tingin ko, mapapasaya ako nito masyado.
- Masarap. - Cheers.
Oo, pero 'di ako masayang wala si Julie. Pero masaya ako sa Buradeena. Tahanan 'to.
Uy, may papanoorin akong palabas sa TV.
Sige lang.
Kung gusto mong manood. Tungkol sa krimen. Maganda ang review.
Maaga pa, bakit hindi?
- May uubusin tayong alak. Cheers. - Cheers.
Susunduin kita ng 2:00.
Okay. Basta makaya niyo ang mga inaasahan ni Ruby.
Nagsisimula na siya.
- Kaya iyan ng ate niya. - At tawagan mo ang papa mo.
Bakit hindi ka sumama?
Hindi. Sinasanay namin ang isa't isa. Mas ayos sa papa mo ang ganito.
Pasensya na sa pangit na gabi.
Malala pa ang pamilya ko. Isa pa, kailangan ko kayong kilalanin.
Nasa mabuting kamay kami. Alam mo,
sasabihan ko sina Ben at Nathan na mag-organisa ng boys' night out
- Ma… - Totoong Aussie night life.
Matunghayan ang pamilya ni Ruby in action? Sige ba.
Ang saya kong nakita kita.
At narito ako para sa iyo. Alam mo iyan.
Alam ko.
Paalam.
Kita mo iyon? Hindi mo kailangang sumama sa mga kapatid ko.
- Baka masaya. - Duda ako.
Mabait sila.
Pamilya ko sila.
Grabeng gabi? Dave
DAVE GRABENG GABI?
Wala nang BridgeClimb, kung ganoon?
Kakaibang panganganak iyon.
May iba kang naiisip?
Titingnan ko. Hayaan lang natin siya.
Gustong-gusto mo siyang makasama.
Tingin ko, 'di natin siya dapat pagurin.
Kailangan ko talaga nito.
- Bale, walang may ideya? - Gulat ang lahat.
Akala ni Ben, malungkot akong buntis siya. Tipikal.
Bakit ka malungkot, kung ganoon?
Gusto niyang ilipat ang umbok sa akin, at mas malala iyon.
- Nagiging problema na ito. - Tingin ko nga.
- Ayusin niyo na. Dito. - Kapag kailangan na.
Matagal na naming pokus ito.
At ngayon, ako ang umaayaw.
Si Nathan na naman?
Iyan ang pinakanakakatawa, hindi ba?
Nathan. Inii-spam mo siya. Makaramdam ka.
'Di niya gusto iyon. Tandaan mo ang hangganan mo.
Ang ideya, magkakaroon kami ng mga youth ambassador sa mundo.
Mamanahin niyo ang daigdig at kasalukuyan ginagamit ito para sa inyo.
Doon pasok ang artwork ni Ruby.
May ideya ako para sa mga bagong painting.
Kaunti lang ang naglilinis ng dumi ng aso, kaya hindi siya mauubusan ng materyales.
Kaunti lang ang naglilinis ng kalat nila, kaya di siya mauubusan ng problema.
- May punchline doon. - Meron nga.
Sang-ayon ka ba, Gng. Rafter?
- Bueno… - Sang-ayon sina Mama at Papa.
Alam niyo ang edad ni Ruby,
kaya masasabi kong dahan-dahan kaming kikilos.
Pero gustong-gusto niya ito.
Malaking tulong na may kamag-anak kayong point person.
Tama si Justin, narito ako para tulungan kayo.
Syempre.
- Nasa mabuting kamay ka sa kanya. - Sa amin.
- Mahusay. - Ayos
- Sobrang ayos no'n. - Mukha namang committed sila.
- Pirmahan na lang. - Oo.
- Carbo! - Uy!
- Saan ka galing? - 'Di ako makatayo. Uy, Rach!
Gusto ko ang bagong hitsura mo. Uy. Carbo.
- Justin. - Dapat mapanood mo mga gawa ko.
Napanood ko na.
Pirmado na? Panoorin n'yo, ha?
Milyon ang followers ko, at dumarami pa.
Binigay ko ang pangalan ko sa guard.
May nakausap na yata siyang assistant.
- Aayusin ko 'to. Mauna na kayo. - Sige! Tara. Maghintay tayo sa labas.
- Dapat sumama si Carbo… - Mamaya.
Tara na, hija.
- Carbo. - Ano?
Sinabi kong huwag kang paakyatin sa taas.
Bakit?
Nag-uusap pa lang kami.
Kapag pumunta ka, masisira iyon.
Pero gusto kong ipakita ang merch namin. Ref magnet. Oh, Pupu. Ayos, ano?
Isang salita, Carbo. Dumi.
Tingin mo, iyan ang brand strategy na gusto nila?
Hindi nila siya makikilala kung hindi dahil sa akin.
Hindi pwede ang ganito sa kampanya.
Pero masaya akong makita ka. Kumusta sina Retta at Theo?
Ayos lang.
- Congratulations. - Salamat.
- Nasaan ang American accent? - Iniwan ko sa Manhattan.
Alam kong mabuti ang hangarin mo, Carbo.
- Pupunta si Carbo? - Hindi. Hindi siya parte nito.
- Pero dapat. - Hindi.
Bakit hindi tayo kumain pauwi?
Magandang ideya.
- Tatawagan kita. - Susulatan ko si Max.
Alam kong parang nasa iyo na ang lahat,
pero gusto ni Lola na may magawa.
- Organic cotton ito. - Ang cute.
Wala pa nga akong nabibiling kahit ano.
Ano? Hindi ka habambuhay na nariyan.
Nabanggit nga ng doktor.
Hindi ako mag-aanak pagtanda ko.
Iresponsableng i-overpopulate ang planeta.
Kaya, pakinggan mo 'to.
Parang magandang ideya ang unang bote ng champagne, pero hindi na ang ikalawa.
Hindi tayo dapat gumagamit ng anuman sa mundo na nauubos din naman.
'Di 'yon ang ibig mong sabihin.
Ang cute no'n.
Seryoso. Itabi mo iyan. Hindi kailangan ni Cassie.
- Parang ayos naman siya. - Pinapaalala niyo.
- Hindi ko sinasadya. - Mahirap na iwasan.
Susunduin ko si Justin.
Kailangan ba talaga 'to?
- Nagpapakabuti lang ako. - Saan niyo dadalhin?
- Sa Boat Club. - Ben!
Kung ayos sa amin, ayos din sa kanya iyon.
Pinakamasarap na seafood sa Australia.
Overprotective lang si Ben.
Hindi ko siya masisi. Malaki ang lamat na ginawa ng IVF sa kanila.
Panigurado.
Kapag sinabihan ko si Nathan, magkakakomparahan ang magkakapatid.
Ayos ang ginagawa mo.
Talaga?
Sa ilang pangyayari.
Syempre, iba ang pananaw mo sa buhay kaysa sa amin.
Ako pa rin 'to.
Na binago ng mga taon sa New York.
Para kang nanghuhusga.
Hindi. Gusto mong makita ang mundo. Ginawa mo nga iyon.
At ako ang pinaka-proud para sa iyo.
- Talaga? - Syempre. Proud at naguguluhan.
- Ikaw naman. - Makakaya namin ito ng papa mo.
Alam mo? Huwag muna tayong mag-usap ngayon.
- Mag-uusap tayo. - Oo naman.
Puntahan mo kaya ang lolo mo tapos ng hapunan?
Sige.
- 'Ayan. - Diyos ko.
Ano namang meron doon?
- Ayos ka lang? - Hindi mo lang basta ilalabas iyon.
Walong taon na tayong magkakilala!
Labis naman ang lumbay, mga binibini.
Tingnan mo ang makatang 'to.
Malaki ang gastos ng magulang ko sa pag-aaral ko.
Tinitiyak lang nila na sulit iyon.
Bale, raket mo 'to?
Nagwe-waitress ako sa weekend. Para may ekstrang deposit.
Ah. Nagpupundar ka ng property? Good luck sa iyo.
- Ano'ng pinakatrabaho mo? - Ito.
Ito na iyon.
Hindi 'to raket.
Mabuti para sa iyo.
Kumusta naman ang ganitong trabaho?
Dapat nakita mo 'yong pagbaba ng signage. "Hindi pwede."
- Sinabi mo pa. - Oo. Pati kay Anna.
- Anna? - Oo.
- Sinabihan ako ni Cassie. - Cassie?
"Hangganan" ko raw, ang sabi niya.
- Memes lang iyon. Grabe. - Pinag-initan naman ako ni Rach.
Walang masama kung gusto nila ng likes, pero ang 1 million followers ko
at blue check mark, kulang pa.
Akalain mo nga naman. Nandito ang whiz kid.
'Di ko alam kung kampi siya kay Rachel.
- Ano sa tingin mo? - Manloloko.
- Manloloko? Tingin mo? - Alam ko.
Kilala ko ang ganyan.
Uy. Tingnan mo kung sino'ng nandito.
Uy, Lolo.
Masaya akong makita ka.
Ano'ng ginagawa mo rito?
- Ano'ng ginagawa niya rito? - Pa, si Rachel.
- Kilala ko siya. - Sabi ko sa iyo, darating siya.
- Huli na. - Nandito siya para sa trabaho.
- Tama. - Hindi lang trabaho.
Hindi para sa amin.
Ni hindi ka makapunta sa anibersaryo ng mga magulang mo, Miss Mapagmataas?
Pa.
Nandito kami. Nasaan ka?
Tumawag ako, hindi ba?
Naaalala ko.
Hindi pa ako makakalimutin, ano man ang naririnig mo rito.
At ni hindi ka man lang nagbihis.
Tatlumpu't limang taon silang kasal,
tapos nakaupo ka lang doon nang naka-pajama.
Gabi roon noon.
Gabi rin dito. Nag-effort tayo.
- Pinilit ni Rachel gumising. - Lagi mo siyang nililigtas.
"Inii-spoil siya ni Julie," lagi sabi ng mama mo.
Kapag 'di mo pinalo, lalaking palalo.
New York. Bihira kang umuwi.
- Walang utang na loob, ganoon iyon. - Pa, sobra naman yata.
- Hindi sobra sa akin. - Hindi ka ba masayang…
Ayos lang, Ma.
Alam mo, Lolo?
Magkakaanak na ako.
Tingnan mo?
Ang una mong apong babae sa tuhod.
- Babae? - Oo.
Walang sinabi ang mama mo. Wala kang sinabi.
Mas magandang sorpresa, ano?
Tingin ko nga.
Napakagandang sorpresa.
Napakaganda.
Ang munti naming Rachel.
Magkakaroon ka na ng sarili mong anak, iha.
Bagong munting Rafter.
Napakahusay.
Napakahusay talaga, Lolo.
Dapat nabalaan kita.
Hindi, hindi mo rin alam.
Akala ko, ayos ang lahat. Hindi talaga natin alam ang aasahan.
Nalusutan mo nang maayos.
Paano mo nagagawa iyon?
Paano mo natitiis ang taong hindi na gaya ng tatay na kilala mo?
Wala kang pagpipilian kapag nagbago na ang taong mahal mo.
Hindi ikaw ang pinupunto ko.
Pero sakto.
Makakabuti sana kung may alam ako.
Kapag handa ka na.
- Pwede na. - Sige.
Hindi lang isang gabi iyon, Ma,
naging kabit ako.
Sabi niya, iiwan niya ang asawa niya, tapos binigyan lang ako ng tseke
at pangalan ng doktor noong sinabi ko sa kanya.
Tapos hindi na ako pinansin.
Pinunit ko ang tseke at pinag-isipan ang doktor.
Ayokong magpalaglag.
Asawa ng ibang tao ang gusto ko.
At ayoko ng pagkadismaya niyo.
- Hindi ako makikialam. - Ma…
Mae-excite ako, syempre.
Hindi ko kailangan no'n.
Kapag naisilang na ang bata, kapag puno ako ng serotonin
tapos 'di ko mapigilang ma-excite, doon, sige.
- 'Di ako makikialam. - Pero makikialam ka.
Iyon ka.
Gaya ngayon.
Tinanong mo ba sina Nathan at Ben kung kailangan ka rito?
Pero nandito ka. At naroon si Papa.
- Higit pa iyon doon. - Alam ko, pero parang ganoon.
Hindi mo mapigilan.
Awtomatiko na sa iyo ang pagiging ina.
Hindi ko kailangan iyon.
Kuha ko na.
- Kung malupit iyon… - Hindi…
Pagkapanganak ko, ipapakita ko syempre kay Lola. Syempre naman.
Syempre.
Dapat marinig mo ang sasabihin ng papa mo.
Oo.
At pareho nating kailangan ng tsaa.
Babalik ba siya dala ang inumin?
May iba siyang iniisip.
Nag-uusap lang sila.
- Gustong-gusto niya siya. - Oo.
- Bata, single, ayos lang naman. - Wala silang hangganan doon.
Tingin mo, sumisipsip siya kay Rach?
- Oo naman. - Para namang alam mo.
Kilala ko ang gaya niya, okay?
Maganda ang pakikitungo niya sa atin. Bonus point kay boss.
- Parang 'di niya boss si Rach. - Alam mo na iyon.
Oo, sumisipsip siya para makaangat.
Pare.
- Nakakatawa. - Hindi mo pa siya nakakausap.
Kasi kinakausap niya si Anna.
Akala ko, kasama natin siya.
Kailangan niya ng tulong doon.
Mas maganda, umuwi na tayo.
- Hindi. - Oo.
Sige, sugurin mo, Nathan.
Oo. Nasa bucket list ko iyon. Gusto ko talagang makapunta roon.
Hanapin mo ako kapag nakapunta ka.
Babaeng may prinsipyo. Iyan ang gusto kong makita.
Dadalhin ko na ito roon.
"Hangganan" daw. Kailangang igalang ang mga hangganan.
Mukhang nagbabago iyon kapag bata at guwapo.
Biglang nawawala. Hangganan? Ni hindi ko nga ma-spell iyon.
Okay. Alis na tayo rito.
Kung may sasabihin siya, sige lang.
Hindi. Huwag mo siyang pansinin.
- Isasakay ko lang siya sa taxi. - Ako na.
Kung sinusulsulan niyo siya, parehas kayong dapat sipain.
- Para lang alam mo, ako, hindi. - At dapat masampal si Nathan.
- Manloloko ka. - Kung iyan ang iniisip mo.
Iyan mismo ang sasabihin ng manloloko. Kilala kita.
Alam mo, ganyan ako dati.
Napakalaki ng mundo noon para sa akin.
In-enjoy ko nang sobra.
At ano 'yong kalokohang pupunta ka sa amin?
Ano, gusto mo ba ng promotion?
Salamat sa babala.
Sa amin muna si Edward ngayong gabi.
Hayan.
'Ayan, anak. May balde ako rito.
Love you, Ma.
Eksena sa gabi sa bawat bayan sa Australia.
Ritwal ng lalaking Australian.
Ginusto kong makilala ang pamilya.
Kapag may napasok tayong gulo, parang gusto nating itago iyon.
Pero ang unang hakbang ay itama iyon.
Sabi ni Mama, pupuntahan mo raw si Papa.
Oo. Baka makausap ko siya.
Oo. Good luck. Hinayaan na nga lang namin sila roon.
Pakikinggan ko bawat panig.
Ang lungkot na may mga panig. Bueno…
Oo.
Pasensya na. Hindi ko napansing lasing na si Nathan hanggang huli na.
Kung hihingi tayo ng paumanhin, tanggapin mo ang akin.
Hindi ko naisip na may epekto kay Cassie ang pagpunta nang ganito.
Ayos lang.
Magkano ang IVF? Ako na ang bahala.
Kailangan sa pamilyang 'to ang may magandang relasyon.
Sa ating lahat, kayo lang ni Cassie ang pwede niyon.
Huwag kang ma-pressure.
Pwedeng regalo, utang, kung paanong gusto mo.
Alam kong ayaw mong tumanggap ng pera ko…
Hindi. Ito ang gusto ni Cassie.
Hindi ko mabibigay sa kanya 'to.
Isang patunay kung bakit laging panalo sa relasyon si Ben.
Salamat.
Tatawagan ko siya. Masisiyahan siya.
Ayos lang sa iyong dalawa sila?
Oo. Pero ayos lang kayo ni Rach?
Sasabihin niya. Darating siya mamayang gabi.
Hindi na ako makapaghintay. Basta ayos ka lang.
Gaya ng inaasahan. Paalam.
Paalam.
Hindi sa humihingi ako ng tawad o ano man.
Bakit? Maglasing ka pa kung ganito ang mangyayari.
- Hindi. Hindi na dapat. - Kakatawag ko lang sa papa mo.
- Tiyak akong natuwa siya. - Papunta si Rachel doon ngayon.
Sumama ka dapat.
- Hindi pwede. - Pwede.
Hindi ko pwedeng pahintuin si Edward. Unang linggo niya.
May field trip sa zoo na kasama ang pamilya.
Ako na. Gusto ko ang zoo. Gusto ni Edward na kasama kami rito.
Tingin ko, kailangan mo ng pagbabago para makapagisip-isip.
Hindi nakakabuti sa iyo ang ganito.
Nasisira na ang buhay ko, Ma.
Alam ko.
Parang di magandang ideya ang pagtatrabaho bilang waiter.
Oo.
At ang pagharap kay Anna…
Baka 'di rin mabuti para sa akin.
Kaya pumunta ka sa Buradeena.
'Di papayag si Rachel na makasabay ako nang limang oras.
Marami kang oras manhingi ng tawad para sa pagsuka
sa kasamahan niya.
Pwedeng diretsahan na tayo? Sorry, sorry talaga.
Hindi ikaw si Justin.
Alam ko.
Ano ako?
May limang oras tayo para pag-usapan.
"Ano ako?" "Ano ang Mama?"
Mahabang usapan.
Sinabi mo pa.
Baliw talaga ang bayaw mo.
Binigyan kami ni Rachel ng pera para sa IVF.
Hanggang sa makabuo kami.
Hindi ka na makakatakas ngayon.
May sasabihin ako sa iyo.
- Ano? - Alam mo ang nangyari kay Justin?
Nainggit ako.
Siya ang ako noon.
Saan na napunta ang ako na iyon?
Saan ako napunta? 'Yong batang inisip na ang corner office sa Sydney
ay rurok ng tagumpay?
Paano ko siya naiwala?
Alam mo ang iniisip ko tuwing gabi?
Di ko alam kung gusto ko.
Kapag naii-stress ako, kakaisip kung paano ko gagawin ito,
at nagkamali ba ako nang sobra, iniisip ko, tingnan mo si Nathan.
Sobrang ayos ng pagpapalaki niya kay Edward.
At halos ikaw lang lahat iyon.
Mahusay siyang bata.
Alam kong marami kang inasahan na hindi natupad,
pero nariyan si Edward.
Sana lang maging kasinggaling mo ako.
Parang sobrang papuri naman iyan kaysa sa nararapat.
Alam kong sobrang gulo ng lahat.
Parang pareho tayong patapon?
Mga problemado lang.
Parang naririnig ko ang boss ko. O, 'di ba? May resulta ang transparency.
Ngayon, papunta ka na sa bagong kabanata
na pwedeng mangyari kaninuman.
Papa! Hi!
Tingnan mo 'to.
Uy, Pa.
Alam ko na ba't gusto mo rito.
Hindi mo tipo?
Mas gaya ako ni Mama kaysa sa iyo.
Ano'ng mangyayari?
Sa amin?
Ewan.
Ang mama mo ang may kontrol.
Palagi.
Ayos lang naman sa akin.
Masaya akong hinahayaan siya.
Ngayon, hindi.
Ako 'to.
Hindi ako aalis at baka may milagro siyang
matanto kahit parang imposible.
Kung 'di mangyari iyon, talo kami pareho at tatanda kaming nag-iiringan,
nagsasagutan hanggang kamatayan.
- Pa. - Pwedeng mangyari iyon.
Mainam nang hayaan ko siya,
at mahalin siya sa ibang paraan,
kaysa sumama sa kanya at manganib na maiwala iyon.
Ngayon lang kita narinig na ganyan.
Hindi naglalabas ng emosyon ang isang lalaki.
Mukha nga.
Mahal ko iyon.
Mahal ka rin ng lalaking iyon.
At kung hindi mo masolusyunan?
Diborsiyo.
Posible iyon.
Sana hindi ko masabi iyon sa mama mo.
Hindi ito ang bagong kuwento na nasa isip ko.
Kung paano ko maaayos iyon, hindi ko pa alam.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce