Elektriciteit. Je ziet het niet. Je ruikt het niet. Maar het is er.
- Wat is dat? - Een schets.
Waarvan?
Een ijsbeer. Ik legde poep op een schilderij om te protesteren.
Vies.
Je voelt je veilig, warm...
Tot het niet zo is.
Wil je echt geen lift?
Nee, ik heb een taxi gebeld.
- Pas op met de verf. - Ik verf niet.
Later dan. Cassie heeft genoeg aan haar hoofd.
Je hebt kortsluiting, geen waarschuwing. Alles valt uit en boem.
Mag ik niet mee?
- Het is een meidenavond. - Ik ben een meid.
En te jong.
- Wij houden een jongensavond. - Dan ben ik genderfluïde.
- Wat is dat? - Later.
-Als de lichten weer aangaan... - Of niet.
...is dat altijd fijn.
Donna verkoopt sexy spullen.
Genoeg.
De taxi is er.
-Weerstand. - Wacht hij?
- Geen zorgen. -Dat creëert hitte.
Daar is een dimmer voor.
Die beheerst de weerstand.
- Oké, Nathan. - Juist.
Heb je je tas, sleutels, creditcard?
Ik koop niets.
- En jij, mam? - Zeg nooit nooit.
- Bedankt, Dave. - Gelukkig kan ik helpen.
- Kon je maar meer doen. - We gaan voor ik me bedenk.
- Ik koop niets wat ik niet kan proberen. - Veel plezier.
- Dag. - Wat is er?
- Hoe bedoel je? - Jij en mam.
Niets.
Wat is er met mam en jij?
Had het leven maar minder weerstand.
- Wauw. - Hemel, waar zijn we?
Kijk Donna eens.
- Daar zijn jullie. Allebei prachtig. - Kijk jou.
Hoe is het?
Fijn om even afleiding te hebben.
Je kunt het nog eens proberen.
Juist.
Niet echt de Country Women's Association, hè?
Die vinden dit top.
- Hou er een in Buradeena. - Of niet zo top.
Een drankje, denk ik.
Daar is iemand uit mijn tapklas.
Stella, je bent er. Dappere meid.
Met Donna is het altijd leuk.
Ja, ik mis haar.
Nee, je hebt Tessa.
Donna en ik kennen elkaar al lang.
En hier is mijn Donna.
Anna, Julie. Julie, Anna, Bens moeder.
Jij bent de Anna over wie ik zoveel heb gehoord.
Dat we elkaar nu pas ontmoeten.
We zijn niet zo vaak in de stad.
- Hoelang deze keer? - Morgen gaan we.
Ik ben er voortaan vaker.
- Daar drinken we op. - Ja.
- Van het huis. - Ik mag je nu al.
Op jou vaker zien.
Ik werk eraan. Proost.
Je kijkt het nieuws. Juist.
Het zijn altijd anderen en nu ben jij de krantenkop.
Hopelijk is het snel over.
Hopelijk zijn we niet de volgende Mascot Towers. Dat liep slecht af.
Zeg het als je iets weet, dan helpen we je.
Bedankt. Jullie hebben al geholpen met de aanbetaling.
Ik vraag niet om meer.
Je verwacht niet dat je enige bezit...
Het werk helpt niet.
Ik heb door dit alles een enorme deadline gemist.
Ze zijn niet blij.
- Ze moeten het begrijpen. - Ik zou haast ontslag nemen.
- Geen huis en baan? - Ik voel me gevangen.
De drup is erger dan de regen.
- Doe niets impulsiefs. - Ik heb geen advies nodig, pap.
- Ik zeg het maar. - Ik ook,
dat het een stomme zet zou zijn.
Het spijt me.
Door je moeder ben ik gevoelig over snelle besluiten.
Ze had een idee.
Serieus?
Vast niet.
Misschien wel.
Willen jullie film kijken?
Jongensavonden zijn anders dan voorheen.
Vertel mij wat.
Behalve het feit dat ze nogal kinky zijn,
helpen ze ook om een punt te maken.
De handboeien van huiselijke verwachting,
de oogkleppen op ons wereldbeeld,
de beperking van onze stem,
terwijl we geobjectiveerd worden. Nou, dat was toen.
En nu?
Bind hem vast.
Knoop hem vast.
Objectiveer hem, laat hem een nacht in onze schoenen lopen.
- Letterlijk, als hij dat kinky vindt. - Goed zo, Donna.
Ja.
Als je hem losgemaakt hebt, fluister dan:
'Nu weet je waarom we vrij willen zijn.'
- Wellustige bevrijding, dames. - Ja.
Heb een hete tijd en maak een politiek statement.
Vul je glas bij en kom kopen.
Mijn beurt. Pardon.
Ga je iets kopen voor Dave?
Misschien iets voor later, ja.
- Wacht tot je thuis bent. Slim. - Ja.
Luister, Cassie. Is het oké als Ruby even blijft?
Ze wil het graag. En je kunt nee zeggen.
We hebben haar graag. Als het helpt.
- Heb je de spanning gemerkt? - Ik wilde het niet vragen.
We moeten even praten.
We hebben een andere mening wat betreft een groot probleem.
We kunnen Ruby's mening niet gebruiken.
Wat je ook nodig hebt. Wat vindt Dave?
Hij is het vast eens. Ik heb zelf besloten.
Hopelijk praten we het uit en zijn we hier vaker om te helpen.
Gaat het daarover? Vaker hier zijn?
Veel vaker.
Als de lichten thuis flikkeren, kan het iets kleins zijn,
of iets serieus. Daar kom je maar op één manier achter.
Bezoek opa soms ook eens.
Ik zal kijken wat ik kan doen. Grapje, mam.
- We gaan het druk hebben. - We gaan herrie schoppen.
Ruby wel.
- Stom, pap. - Ik weet het.
Jij kunt ook blijven.
We willen wat privétijd na onze trouwdag.
Wellustige bevrijding. Kreeg je wat?
Genoeg. Ik zie je volgend weekend.
- Ik hou van je. Later, pap. - Later.
Zorg dat ze zich gedraagt.
- En rust uit. - Dag.
Je vader vertelde van je baan, geen snelle beslissingen.
Veilige reis. Wat het ook is, praat het uit.
- Ik hou van je. - Ik van jou.
Ook van jou, kleine man. Laat Ruby je niet misleiden.
- Ik leid haar wel. - Goed zo, jongen.
- Dag. - Dag.
- Oké. - Dag.
- Dat hebben we in Buradeena niet. - Geniet gewoon van de rit.
- Vijf uur zonder te praten? - Zij zijn jouw redenen.
- Die van mij zijn thuis. - Prima.
- Pap? - Ja.
- Dag. - Oké. Edward.
Zullen we plannen maken?
- Kunstgalerij. - Er is verderop elk weekend kunst.
- Wil je kijken? - Ja.
- Iets klopt niet. - Ja.
Mam zei tegen Cassie dat ze terug wil verhuizen.
- Hierheen? - Ja.
Ze houden van Buradeena.
- Pap wel. - Zij ook.
Of niet?
Je kunt pas gaan als je mama gezien hebt.
- Zij komt niet, pap. - Natuurlijk wel.
Jammer dat ze de Kung Pao-kip heeft gemist.
- Nee, ga niet. - Sorry, pap, we...
We moeten de files vermijden.
Maar we komen terug. En Ruby komt op bezoek.
Ruby?
Juist. Ruby.
Tot volgend weekend.
- Rijd voorzichtig, jongeman. - Natuurlijk, Ted.
Tot morgen.
Ik zal je missen, pap.
- Waarom ben je ineens verdrietig? - Dat was ik altijd.
Niet zo. Het ging jaren goed. Waarom nu?
Hij wil meer met ons doen, weg van hier.
Jij meer dan hij, denk ik.
Hij herinnerde zich alleen de Kung Pao-kip.
De dokters zeiden dat je je leven niet aan hem moet wijden.
- Hij is mijn vader. - Hij weet niet of je bent geweest.
- Sorry, het is zo. - Wel als ik er vaker zou zijn.
Ik wil niet dat onze kinderen ons vergeten.
Nu overdrijf je.
We drijven uiteen als familie, Dave.
Moet ik rijden?
Ik wilde Nathan advies geven, maar hij wilde het niet.
Aardig, maar streng.
Gisteravond heb ik voor het eerst Cassies beste vriendin ontmoet.
Haar beste vriendin,
die met onze zoon werkt. Het heeft jaren geduurd.
- We zijn niet in hun levens. - We hebben zelf een leven.
En zij ook. Zo is dat met families. Zo is dat gegaan. Waarom nu?
Afgezien van pap,
Cassie en Ben met nog een miskraam,
hier zijn voor als ze het weer proberen?
Nathan en Edward dakloos.
En er zijn vast betere scholen voor Ruby. Om te beginnen.
Ook als je verder weg woont, kun je een goede ouder zijn.
Je verkiest een dorpje boven je familie.
Waarom nu? Ik vraag: 'Waarom?'
- Ik heb mijn redenen. - Nou?
- Terug in Buradeena. - Waarom niet nu?
Jouw punt is hier makkelijk gemaakt, mijn punt daar.
Elektriciteit om ons heen.
Stil.
Tot vonken rondvliegen.
Vaarwel, Akropolis. Prik Op is thuis.
Er zijn hier zo veel Grieken
dat kangoeroes Grieks praten.
Echt waar.
Wie had gedacht dat elke Aussie-surfer Grieks is?
Juist. Alle wereldkampioenen
in Australië zijn kampioen omdat ze prik krijgen.
- Goed bezig. - Ja.
Hoe is het om al die volgers te hebben?
Je went eraan. Het is geweldig.
Dacht ik al.
Zeg tegen Nathan en Cassie dat ik ze later zie.
Werkt Ben de hele dag?
- Voor zover ik weet wel. - Oké.
Veel plezier bij de kunst... Iets.
- Later, Rubes. - Later, Carbo.
- Goed om je te zien. - Jou ook.
Mijn inspanningen zijn niet onaanzienlijk, al zeg ik het zelf.
Ik ben er dol op. Kom, kijk eens.
Toe maar. Kom op, Ed. We hebben kunst.
Jij hebt goede smaak.
Dit zijn originele Whitemans.
Goede penseelstreek.
Jullie dochter is erg volwassen.
Zus.
Een nakomertje.
Vaak erg wijs voor hun leeftijd. Gestuurd om ons een les te leren.
Duizend dollar, 950 voor jou.
- Oké. - Elke zus heeft een gulle broer nodig.
Elke broer heeft geld nodig om gul te zijn. Ik kan het niet.
Fiscale problemen. Dat kan ik begrijpen.
- Schilder je... - Ruby.
Charles.
Mijn laatste werk was een schandaal op school.
Ik vind je steeds interessanter.
Wij gaan door.
Hé, Eddie.
Kunst is saai.
Vriend, je kunt niet zomaar wegrennen.
Kom op.
Je wilt ons toch niet koppelen?
Nee, joh. Hij is te down om je op te merken.
Absoluut. Dat was de vierde opmerking over dat hij blut is.
Zijn gebouw stort in.
Jij hebt het niet over jouw probleem.
Blut is een makkelijker onderwerp dan een miskraam.
- Ik ben mijn problemen zat. - Wegwezen.
- Waar? - Naar huis.
Ik moet echt gaan schilderen.
Snel, Eddie. Kom op.
Haar nieuwe beste vriend, Charles, zei net
dat hij haar werk wil zien. In sneltreinvaart.
Rubes, geen haast. We komen zaterdag terug.
Hij is hier morgen. Kom op.
Ik moet commissie vragen.
Weer over het geld.
Sympathie.
- Weer fijn thuis. - Niet subtiel, Dave.
Hou die glimlach vast, al is hij droog.
Ik probeer het. Ik wil geen ruzie.
Ik ook niet. Daarom ben ik blij dat we thuis zijn. Dan kan ik laten zien
waarom ik wil blijven. Luister gewoon.
- Geen garanties. - Luister gewoon naar me.
Perfecte timing. Ik heb je schakelaar gerepareerd.
Dat was Dave al sinds kerst van plan.
- Dat kun je niet overhaasten. - Bedankt.
- Waar is Rubes? - Zij heeft een week vrij.
Pas op, Sydney. Cycloon Rubes.
- Ik pak de motor, als je... - Later.
De werkbladen liggen op je bureau en alles is geregeld.
Bedankt voor het oppassen.
- En mijn examenuitslag ook. - Niet zo snel. Hoe ging het?
De baas zal vast blij zijn.
Fijn voor hem.
Over drie jaar komt hij in aanmerking.
Ik ga hem niet teleurstellen.
Kan hij geen leerling worden van
Stan Bridgeman?
Stan Brightman doet niet aan leerlingen.
- Iemand anders dan. - Ik ben de enige hier.
- Hij kan meekomen. - Hij ging de stad uit,
hij wil niet terug. Als jouw vader me toen niet geholpen had,
weet ik niet waar ik zou zijn beland. Dat heet doorgeven.
Je eigen kinderen hebben zorgen.
Ze zijn in de dertig, Jules.
Laten we deze wegzetten en koffie drinken.
Hé, wat een verrassing.
Als ze er zelf eten, zit het goed.
- Welkom terug. - Bedankt.
Niet iedereen is het oneens met Ruby.
Perfecte timing.
Niet iedereen is boers.
- Kon je niet wachten? - Het gebruikelijke graag.
Ga zitten.
- Je schort hangt klaar. - Bedankt.
Bedoel je dat ze me zal missen? Ik haar ook.
Dat ook. Maar dit is belangrijker.
Bekijk de prijzen.
Als we ons huis verkopen, kunnen we in Sydney alleen een krot kopen.
- Helemaal als we Nathan helpen. - We vinden wel iets.
Niet zonder een hypotheek.
Wil je op deze leeftijd weer schulden?
Kunnen we kijken?
We kunnen spaargeld gebruiken.
Daar gaat het vangnet.
Ik ga prijzen opzoeken.
Succes.
Ik hoor Ruby al: 'Wat een krot.'
En in een betaalbare buurt zijn de scholen niet beter.
- Dat denk je. - Jij hoopt.
- Als we goed zoeken... - Ga je gang.
Negeer alles maar.
Prima.
Juist.
Kijk eens, Picasso.
Bedankt.
Zijn er veel honden?
Je neemt geen hondenpoep mee.
Zonder kan ik Charles niets laten zien.
Pak een bakje, haal wat.
Blijf.
Elke kunstenaar is onbegrepen. Ik doe het later wel.
Ik maak het nog controversiëler.
Zie ik je thuis?
Rond 16.00 uur. Ik neem wodka mee.
Uitstekend.
Ik ga lopen.
Beetje gespannen?
Ze legt het wel uit.
Ik heb een gunst nodig.
Gewoon tussen ons.
Een exotischere habitat
Prik Op LIVESTREAM 6.3K Welkom terug, Carbo!! @CYBERTRUCKDRIFTING
Griekenland staat je goed Carbo! @CARBONATEDLONGBACK
voor je favoriete wildlife.
hoi uit Brazilië! @AVNDHGHTSBR
Benno. Lach. Je wordt opgeprikt.
Moet alles gestreamd worden?
Carbo is terug. Welkom thuis, Carbo.
Welkom thuis, Carbo.
Ze houden van grote momenten.
Jullie kennen mijn vriend, Benno, en The Boat Club.
- Benno is verlegen. - Fijn dat je terug bent.
Maar ik ben geen soapster.
Days Of Our Carbos. Bijna net zo goed als Prik Op.
- Maar niet net zo goed. - Hoe vaak heb ik het gezegd?
Dit is een bedrijf, geen filmstudio. Geen streaming.
- 'Welkom terug, Carbo'? - Ja, dat ook.
'Hoe was Griekenland?'
Hoe was Griekenland?
Dat zou je weten als je Prik Op keek. Onze Donna is geen fan.
Ik ben niemands Donna. Deze Donna zegt: 'Weg.'
Dit zijn privacykwesties.
Ik zal je een welkomstbiertje brengen. Nu naar buiten. Toe dan.
- Snel. - 'Snel.' Te gek, dat.
Ze stelt nooit teleur. Kom op, Benno.
Sorry.
Hij doet het om me te plagen. Heus.
Meer memes dan je kunt bedenken.
Memes.
En gifs.
Memes?
- Laat Donna met rust. - De fans mogen haar.
Kom op, snel, weet je nog? Het was enorm.
Ik ben influencer. Over een miljoen volgers.
- Ik zei dat het niet zou werken. - Geen vertrouwen.
- Waar is Retta? - In de keuken, goede vrouw.
- Laat het haar niet horen. - Ze zou lachen.
Mensen nemen het leven te serieus.
Waarom heb ik volgers? Ik laat ze lachen.
- Denk je? - Zou ik het anders doen?
Theo oké?
Elke dag meer als zijn vader.
Arm kind.
En jij? Alles goed?
We dachten dat het deze keer goed zat.
We doen het nog eens als we het geld krijgen.
Dat is vast zwaar voor Cassie.
Ze geeft het niet op.
Geschud, niet geroerd,
- met wat citroen, Mrs Bond. - Bedankt.
Proost.
En kop op.
Het zat eraan te komen.
Hij houdt van je.
Ik weet het. Maar hij denkt dat het wel over zal gaan.
Is dat niet zo?
Nee.
Ik heb nooit een ruzie gehoord.
Hopelijk gebeurt dat niet.
Ook voor de kinderen. Daarom hebben we gewacht.
Kijk het maar aan.
Hij kan je verrassen.
Hoe bedoel je?
Misschien heeft hij originele ideeën om zijn punt te maken.
Je weet maar nooit.
Echt?
Dit is zo lekker.
Maar één voor jou. Je moet goed kunnen nadenken vanavond.
Waar is je motor?
Ik heb deze meegenomen.
Perfect einde voor een perfecte rit. Wel maar eentje.
Prima.
- Zag je het niet aankomen? - Ze zei het ineens.
Je dacht vast...
Nog steeds.
Ik slaap bij een vriend. Dan kunnen jullie het oplossen.
Jij woont achter. Het is prima.
Ruziën is makkelijker in je eentje.
Hopelijk niet.
Het heeft zijn voordeel.
- Goedmaakseks. - Hé.
- Het beste soort. - Je spreekt uit ervaring.
Ik begon vroeg.
Serieus.
Ik ga naar een vriend.
Ik pak spullen en ga.
- Ik ben maandag op het werk. - Bedankt.
Wat als ze zich niet bedenkt?
Ik moet zorgen van wel.
Maar zoniet?
Geen idee.
Ik schilderde de wereld voor die op school.
Deze is beter. Dieren maken mensen sentimenteel.
- Beeld hem in met poep erop. - Waar is Julie?
Zij zijn even thuis.
Ze kwamen op bezoek.
Maar ze lijkt op Ruby.
Ik ben Ruby, opa.
Maar Ruby komt met hen mee.
Normaal wel.
Ze hebben me even vrijgelaten.
Ik laat dit morgen aan Charles zien.
Whiteman. Niet Blackman.
- Hij is de beroemde. Maar wel dood. - Je praat te veel.
Waar is Julie? Ruby komt met Julie mee. Wie is zij?
Zij is Ruby, opa. Maar wij gaan
en zeggen tegen mam dat je haar wilt zien.
Poep? Waarom praat een meisje daarover?
- Sorry, ik wilde het laten zien. - Laat maar.
Je moeder moet je mond spoelen met zeep,
brutaaltje.
Het is oké, opa.
Het is oké.
Had ik hem vroeger maar gekend.
Je kende hem.
Je weet het alleen niet meer.
Je had hem met je moeten zien toen je nog een baby was.
Ik heb alleen een zielige man gezien.
De rest moet ik maar geloven.
Hij was de beste opa.
Vast wel.
Ik dacht dat dit hem blij zou maken.
Ik weet het.
Mam huilt vaak na een bezoek.
Ze wil het verbergen.
Ja.
Je groeit op, meid.
Ik probeer het.
Tessa.
Paddo. Goed zo.
- Dat is het. - Doe jij ook mee?
Hij zei het. Ik dacht dat je hulp nodig had.
Je bent een goede man. Zet maar neer.
Wat denk je?
Nou...
Normaal zie ik zoiets aankomen.
Ik zou ze missen.
Heel erg.
Op een beetje romantiek. Hopelijk helpt het.
Ik hoop het.
- Ik wil niet socialiseren. - Wie zei dat?
- Uit eten is socialiseren. - Niet altijd. Kom op.
Oké.
- Ruik eens. Kalmte. - Hou op.
Beter weer had niet gekund.
Juist. Dat is ons teken om te gaan.
Dit heb ik in een film gezien.
Romcoms hebben geen originele ideeën.
Mijn gastenverblijf staat leeg, als ze gaan.
Dat heb ik niet nodig.
Mrs R bedenkt zich wel.
Geen zorgen.
Wat...
Kijk maar.
Romantiek is zo uit het oog verloren, Mrs Rafter.
Welkom bij romantiek.
Dat heb je in Sydney niet.
Het is prachtig.
Dit is prachtig.
Het onderwerp is vanavond verboden.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
- Zullen we? - Ja.
We zijn het niet kwijt.
Nee.
We raken het niet kwijt.
Nee.
Tijdens het nagenieten voel je je altijd goed.
Maar in de schemering niet.
En het kost moeite als je in de schaduw bent.
Mijn vader - Mijn held
Het is hier fijn met de kinderen.
Nooit saai.
Dat zal met die van ons ook zo zijn.
Welterusten.
Trusten.
En als je je gaat afvragen
wat het koude daglicht zal brengen...
Je trekt een sprint, Rubes.
Carbo wacht.
Ik wil haar enthousiasme flessen.
- Je zou rijk worden. - Ik eerst.
Ik weet het. Sorry. Pessimist.
- Daar is hij. Carbo. - Hé, Rubes.
- Hoi. - Ik wil Charles bekendmaken.
- Charles. - Dan moet ik het goed doen.
Retta. Welkom thuis.
Goed om je te zien.
- Hoi. - Hallo.
- Vertel over je reis. - Ik kan niet wachten.
- Hoe is het, kleine Theo? - Opgeprikt.
- Vast. - Hij groeit.
Hij lijkt elke dag meer op zijn vader.
Carbo streamt wereldwijd.
Ik ga je beroemd maken.
Hopelijk wel.
- Ben je klaar? - Ja.
Ik doe de intro. Retta. Mijn regie-assistent.
En grootste fan.
- De enige die ik zoen. - Ik mag het hopen.
Oké. En...
Over...
Drie, twee, één, actie.
Vandaag streamen we Prik Op hier live,
met Sydneys eigen ecoramp-kunstenaar, Ruby Rafter.
Ze werd gecensureerd op school en komt nu haar werk laten zien
aan wereldberoemde kunstenaar Charles Whiteman.
Op het schilderij.
Het heet 'Gierige Oude Mannen, Arme Witte Beren'.
Ga je gang, Rubes.
Ze hongeren uit op smeltend ijs omdat politici de waarheid niet zien.
De titel verandert als ik dit toevoeg - en 3 - D ga. Close-up, Retta.
Diep in de stront.
Dat zijn wij als we niet veranderen.
De kunst van protest. Bravo, Ruby.
Daarom werd ik gecensureerd.
Je hebt haar gehoord. Maak het trending.
Verandering begint bij ons.
Zeker weten. Ja.
Begin bij jezelf.
Ik neem morgen ontslag.
Je bent ons voor.
Bedankt, Tessa. Zo aardig van je.
- Dat hadden we gisteravond moeten doen. - Dat zou romantisch geweest zijn.
Bleef het eten warm?
- Ja. - Jullie werden heet.
Ja.
Maar?
Goedemorgen, Dave.
Hé, Deb. Wat kan ik voor je doen?
Is Paddo al wakker?
Hij is er niet.
- Hij zou bij een vriend slapen. - We hebben hem hier afgezet.
- Dat wist ik niet. - Er was een feestje.
Hij was niet in de stemming.
Omdat jullie gaan.
We gaan vissen. Misschien vrolijkt dat hem op.
Kan ik even met hem praten?
Natuurlijk.
Het gaat mij niets aan. Doe wat je moet doen.
Jij hoort bij ons, dus het gaat je wat aan.
En je bent een goede vriend.
Als je moet gaan, moet je gaan.
Ik kleed me aan en ga.
We hebben niets besloten, voor de duidelijkheid.
Mijn moeder zegt altijd dat je een rustige plek moet zoeken
en naar je instinct moet luisteren.
Wijze vrouw.
Dat is ze.
Dave had zes jaar geleden een midlifecrisis.
Misschien is dit de mijne.
Midlife en crisis, ik snap het.
Wat was de jouwe?
- Dat hoef je niet te weten. - Toe.
Dat biedt misschien perspectief.
Ik stond in een keuken,
omringd door gebroken glas.
Ik had mijn mooiste glas gegooid om mijn man tegen te houden.
Hij droeg sokken, dus hij kon niet bij me komen zonder te bloeden.
Hij ging zijn schoenen halen, zodat hij
mij verrot kon slaan. En ineens dacht ik:
ik pik het niet meer.
Dus ik liep over gebroken glas om weg te gaan.
Dat wist ik niet.
Ik heb het niet verteld.
Dat maakt 'Buradeena is saai' heel stom.
Iedereen heeft een breekpunt.
Hun eigen ding. Dat telt.
En wat nu?
Ik vertel het Dave.
Dat je wilt gaan.
Ja.
Laat het glaswerk heel.
Ik zal mijn best doen.
Uitstellen kan niet.
Nee.
Ik ga.
Ik blijf.
Juist.
De kinderen hebben ons nodig. Onze kinderen.
En ik mis ze.
Buradeena was even geweldig.
Die tijd is voorbij.
De praktische dingen worden geregeld.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Dat terzijde...
Ik ben graag Dave Rafter.
Die heb ik hier gevonden, beter dan ik hem gekend heb.
Ik verhuisde als kind constant.
En toen werden wij Dave en Julie.
Toen kwamen de kinderen
en werden we de Rafters.
En dat was geweldig...
Voor even.
We gingen de weg op en dat was ook even leuk.
En toen kwamen we hier.
Pas hier
ben ik voor het eerst echt Dave Rafter.
En waarom zou ik dat opgeven om een goede vader of man te zijn?
Jij wilt verkennen. Ga dan.
Hopelijk vind je Julie Rafter dan.
Niet alleen een moeder of dochter of vrouw.
Haar.
Julie.
Voor mij is teruggaan...
Teruggaan.
Juist.
Wil je dag voor me zeggen?
Ja.
Jezus. Hoe zijn we hier beland?
Geen idee.
Maar het is zo.
Ja.
Bel je?
Elke dag.
Vijfendertig jaar.
Geweldige jaren.
- Zorg voor jezelf. - Ja, jij ook.
Doe de kinderen de groeten.
- Ik laat het ze weten. - Ik laat ze geen kant kiezen.
Succes met Rubes.
Juist.
Dag.
Leven en elektriciteit.
Te veel spanning en de stoppen slaan door.
Dan sta je echt
in het donker.
Ondertiteld door: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden