Kuryente. Hindi mo makita. 'Di mo maamoy. Pero alam mong naroon.
- Ano iyan? - Isang sketch.
Ng ano?
Ng polar bear. Naglagay ako ng pupu sa painting para magprotesta.
Kadiri.
Nagpaparamdam sa iyong ligtas ka, sigurado…
Hanggang sa hindi na.
Siguradong ayaw mong pahatid?
Hindi, tumawag na ako ng taxi.
- 'Wag mong pintahan ang carpet. - 'Di ako nagpipinta.
Kapag nagpinta ka, 'wag. Marami nang problema si Cassie.
May short circuit, wala 'yong babala. Mawawala ang proteksyon, tapos boom.
'Di ako pwede sumama?
- Dahil girls' night iyon. - Girl ako.
At masyadong bata.
- Magkaka-boys' night tayo. - Magpapaka-gender fluid ako.
- Ano iyon? - Mamaya.
-Kapag nagkailaw na uli… - O hindi na.
Ginhawa iyon palagi.
Nagbebenta si Donna ng pampa-sexy.
Tama na.
Nandito na ang taxi.
-Resistance. - Pakihintay?
- Sige lang. -Nagdadala ng init.
Kaya mayroong dimmer.
Kinokontrol ang resistance ng rheostat.
- Sige, Nathan. - Sige.
Ang bag mo, susi, credit card?
Hindi ako mamimili.
- Ikaw, Ma? - Huwag kang pakasiguro.
- Salamat, Dave. - Masayang may pakinabang.
- Mas ayos kung mas may pakinabang. - Tara na bago magbago ang isip ko.
- 'Di ako bibili ng 'di ko nasusubukan. - Mag-enjoy kayo.
- Paalam? - Ano'ng meron?
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Kayo ni Mama.
Wala.
Ano'ng meron sa inyo ni Mama?
Sayang at walang rheostat ang buhay.
- Wow! - Diyos ko, nasaan tayo?
Tingnan mo si Donna.
- 'Ayan sila. Parehong maganda. - Tingnan mo nga naman!
Kumusta ka?
Masayang iba naman ang isipin nang isang gabi.
Pwede kang umulit palagi.
Tama.
Hindi gaya ng Country Women's Association, ano?
Magugustuhan ito ng iba.
- Dapat magdaos kayo sa Buradeena. - 'Di iyon magugustuhan doon.
Iinom na kami.
Naroon ang isa sa mga kaklase ko sa tap class.
Stella, ang tapang mo, pumunta ka!
Mapapangiti ka talaga kay Donna.
Oo. Na-miss ko siya.
Hindi, may Tessa ka.
Oo. May kasaysayan kami ni Donna.
At narito ang Donna ko.
Anna, si Julie. Julie, si Anna, ang mama ni Ben.
Ikaw ang pamosong Anna na nababalitaan ko.
Bakit ngayon lang tayo nagkakilala?
'Di kami pumupunta palagi sa siyudad.
- Gaano katagal ngayon? - Aalis kami bukas.
Babalik din ako agad.
- Iinom natin ngayon. - Sige.
- On the house. - Gusto kita agad.
Para sa madalas na pagkikita.
Sinusubukan ko na. Cheers.
Manood ka ng balita. Tama.
Palaging ibang tao roon, tapos biglang parte ka na ng headline.
Sana maayos na agad.
Sana di tayo ang susunod na Mascot Towers. Tingnan mong nangyari doon.
Sabihan mo kami kapag alam mo na, at tutulong kami.
Salamat. Tumulong ka na sa deposito.
Hindi na ako manghihingi pa.
Hindi mo aasahan ang tanging asset mo na…
May problema sa trabaho.
May nakaligtaan akong malaking deadline dahil sa mga nangyari.
'Di nila nagustuhan.
- Dapat maunawaan nila. - Medyo gusto ko rin namang umalis na.
- Walang tirahan at walang trabaho? - Para akong stuck.
Sabagay, mas ayos nang nasa kawali kaysa sa mismong apoy.
- 'Wag kang pabigla-bigla. - Hindi ko kailangan ng payo, Pa.
- Nagsasabi lang ako. - Ako rin,
na magiging napakahangal na galaw no'n.
Pasensya na.
Naging sensitibo ako dahil sa pabigla-biglang pasya ng mama mo.
Buo na ang paniniwala niya.
Seryoso?
Hindi dapat.
Pero pwede.
Gusto niyo ng pelikula?
Hindi na gaya ng dati ang boys' nights.
Sinabi mo pa.
At higit sa fifty shades of grey na maaaring makapagpaalala
sa inyo ng mga ito, may ipinupunto rin ang mga ito.
Ang mga posas na ito ng mga inaasahan sa tahanan,
ang pumipiring sa ating pagtanaw sa mundo,
ang pumipigil sa ating boses,
at pagturing sa atin bilang bagay, sa nakalipas na iyon.
Ang bago?
Itali siya.
Ituring siyang bagay, at iparanas nang isang gabi ang nararanasan natin.
- Literal, kung iyon ang gusto niya. - Sige, Donna!
Ayos!
Kapag pinakawalan mo siya, bulungan mo siya,
"Ngayon alam mo na bakit nais namin ng paglaya."
- Maharot na paglaya. - Tama!
Magpakakasaya ka na, may ipinaglalaban ka pa.
Tara na't uminom at bumili.
Ako na. Excuse me.
Kukuha ka para kay Dave?
Baka magtabi ako para sa susunod.
- Tingnan mo pag-uwi mo. Ayos iyan. - Oo nga.
Cassie, ayos lang ba kung magtagal nang kaunti si Ruby?
Pwede kang tumanggi.
Gusto namin siya rito. Kung makakatulong.
- Dama mo ba ang tensyon? - Ayoko ngang itanong.
Kailangan lang naming pag-usapan.
Pero magkaiba kami ng opinyon sa isang malaking isyu.
At ayaw naming nakikisawsaw si Rubes.
Kahit ano na lang. Ano'ng tingin ni Dave?
Tiyak ako sang-ayon siya. Nagpasya ako nang mag-isa.
Sana maayos namin at makabalik kami para suportahan ka.
Iyon ba iyon? Ang madalas niyong pagpunta rito?
Marami pang iba.
Kapag kumurap ang mga ilaw sa bahay, baka simpleng problema lang iyon,
o malala na. Isa lang ang paraan para malaman.
Bumisita ka sa Lolo mo.
Susubukan ko. Biro lang, Ma.
- Pero magiging busy kami, tama? - Magwawalwal kami.
Parang Ruby.
- Ang korni, Pa. - Alam ko.
Pwede ka ring manatili.
May post-anniversary private time kami.
Maharot na paglaya! Ganoon, tama?
Tama na. Kita-kits sa susunod na weekend.
- Love you, Ma. Ingat, Pa! - Ingat.
Bantayan mo siya.
- At magpahinga ka. - Paalam.
Nabanggit ng papa mo ang trabaho mo, 'wag kang pabigla-bigla.
Ingat kayo. Anuman iyon, ayusin n'yo, okey?
- Mahal kita. - Mahal kita.
Mahal din kita, bata. Huwag kang papauto kay Ruby.
- Uutuin ko siya. - Mabuti, bata.
- Paalam. - Paalam.
- Sige. - Paalam!
Paalam!
- Iyan ang wala tayo sa Buradeena. - Enjoy-in na lang natin ang biyahe.
- Limang oras nating 'wag pag-usapan? - Tingnan natin. Problema mo iyan.
- Nasa bahay ang akin. - Sige.
- Pa? - Ano?
- Paalam! - Okey. Edward.
Planuhin natin ang schedule natin?
- Art gallery. - Mayroon doon sa dulo, kada weekend.
- Tingnan natin? - Sige!
- Parang may problema. - Oo nga.
Nagparinig si Mama kay Cassie na gusto niyang bumalik.
- Dito? - Oo.
Gusto nila sa Buradeena.
- Si Papa iyon. - Siya rin.
O hindi ba?
'Di ka pwedeng umalis nang 'di mo nakikita ang Mama mo.
- Hindi siya pupunta, Pa. - Syempre, uuwi siya.
Sayang at hindi niya natikman ang Kung Pao Chicken, ano?
- Huwag kang magmadali. - Pa, pasensya na, may…
Malala kasi ang traffic.
Pero babalik kami. Okey? At sasama si Ruby para bumisita.
Ah, si Ruby. Ruby, Ruby.
Kita-kits sa susunod.
- Mag-ingat sa pagmamaneho, hijo. - Syempre, Ted.
Bukas na lang uli.
Mami-miss kita, Pa.
- Bakit bigla kang nabahala roon? - Lagi naman.
Hindi ganito. Nakaya mo nang ilang taon. Bakit ngayon?
Gusto niya lang tayong makasama nang hindi rito.
Mas gusto mo, tingin ko.
Kung Pao Chicken lang ang naaalala niya.
Sinabi ng doktor na walang magagawa ang pagtali ng buhay mo sa kanya.
- Tatay ko siya. - 'Di niya maalalang bumisita ka.
- Pasensya na kung totoo. - Maaalala niya kung lagi ako rito.
Siguro ayokong malimot tayo ng mga anak natin!
Ang tagal pa niyon.
Nagkakawatak-watak na tayo, Dave.
Gusto mo akong magmaneho?
Sinubukan kong payuhan si Nathan, pero 'di niya ako pinansin.
Maayos naman, pero pinal na.
Alam mo bang nakilala ko kagabi sa unang pagkakataon ang best friend ni Cassie?
Ang best friend niya,
na katrabaho ng anak natin, at ilang taon bago ko nakilala.
- Malayo na tayo sa buhay nila. - May sarili tayong buhay.
Meron din sila. Ganoon ang pamilya. Ganoon iyon nawawala. Muli, bakit ngayon?
Bukod kay Papa,
pagkawala uli ng baby nina Cassie at Ben,
at pananatili rito para suportahan siyang sumubok uli.
Walang tirahan sina Nathan at Edward.
At baka may mas magagandang paaralan para kay Ruby. At iba pa.
Di mo kailangang dumikit sa kanila para maging mabuting magulang.
Inuuna mo kaysa pamilya ang tirahan natin nang ilang taon pa lang.
Tanong mo, "Ba't ngayon?" At ako, "Bakit?"
- May mga dahilan ako. - Gaya ng?
- Sa Buradeena na. - Bakit 'di ngayon?
Mas madali sa'yong magdahilan dito, mas madali sa aking magdahilan doon.
Kuryente sa palibot natin.
Tahimik.
Hanggang nagkainitan.
Paalam, Acropolis! Narito na ang Get Carbonated!
Napakaraming Griyego rito,
kahit kangaroo, nagi-Griyego rin?
Totoo.
Sino mag-aakalang Griyego ang mga sikat na Australyanong surfer?
Tama. Lahat ng mga kampeon
sa Australia ay sikat dahil lahat sila nagiging carbonated.
- Astig. - Oo.
Kumustang magkaroon ng ganyang followers?
Masasanay ka. Masaya.
Sabi ko nga.
Pakisabi kina Nathan at Cassie na magkita kami mamaya.
Uy, buong araw ba trabaho ni Ben?
- Sa pagkakaalam ko. - Sige.
Magpakasaya ka sa art… Kung ano man iyon.
- Sige, Rubes. - Sige, Carbo.
- Oo, masayang makita ka. - Ako rin.
Hindi na mahalaga ang mga ginawa ko, kung aaminin ko.
Gustong-gusto ko. Tingnan mo ito.
Dito. Halika, Ed. May art dito.
Maganda ang panlasa mo.
Mga orihinal ni Whiteman ang mga ito.
Maganda ang brush stroke mo.
Parang matanda nang mag-isip ang anak mo.
Kapatid.
Miracle baby.
Madalas, mas matalino kaysa sa edad nila. Ipinanganak upang turuan tayo.
$1,000 iyan, $950 na lang para sa iyo.
- Okey. - Mahalaga ang mapagbigay na kapatid.
Mahalaga ang pera sa kapatid para maging mapagbigay, at, 'di namin kukunin.
Hirap sa buhay. Alam ko ang pakiramdam.
- Nagpipinta ka… - Ruby.
Charles.
Ang huling gawa ko ay ang eskandalo ng school art show.
Lalo akong naintriga.
Magpatuloy na tayo.
Uy, Eddie!
Ang boring ng art!
Anak, huwag kang biglang umaalis, okey?
Tara na.
Hindi mo naman kami sini-set up?
Ano ba? Masyado siyang lugmok para mapansin ka.
Sobra. Pang-apat na beses na niyang binanggit na wala siyang pera.
Pabagsak ba naman ang building niya.
Hindi ka nagkukuwento tungkol sa problema mo.
Mas madaling pag-usapan ang paghihikahos kaysa pagkalaglag.
- At sawa na ako sa mga problema ko. - Tara na.
- Saan? - Sa bahay.
Kailangan kong magpinta nang seryoso.
Halika na, Eddie. Tara.
Nagkomento ang bago niyang best friend na si Charles
na gusto niyang makita ang gawa niya. Nauto naman.
Rubes, 'wag ka magmadali. Babalik tayo sa Sabado.
Narito siya bukas. Tara na.
Maniningil ako ng komisyon.
Pera na naman.
Simpatya.
- Home sweet home. - Talaga lang, Dave.
Ganyan, ngiti ka lang. Kahit peke.
Susubukan ko. Ayokong makipag-away.
Ako rin. Kaya masaya akong nakauwi na tayo para maipakita ko, hindi masabi,
kung bakit gusto kong manatili. Sumabay ka lang.
- 'Di ko maipapangako. - Oo, basta makinig ka lang.
Sakto. Kakaayos ko lang ng lamp switch mo.
Noong Pasko pa iyan gustong gawin ni Dave?
- 'Di mo mamamadali ang ganito. - Maraming salamat.
- Nasaan si Rubes? - Pinakawalan namin nang 1 linggo.
Ingat, Sydney. Nariyan ang bagyong Rubes.
- Kukunin ko ang bisikleta, kung… - Mamaya siguro.
Nasa mesa mo ang worksheets at maayos na.
Salamat sa pagbabantay sa bahay.
- Kasama ng exam results ko. - Hoy! Kumusta?
Tiyak akong masisiyahan ang boss.
Mabuti naman.
Tatlong taon pa, makakapasok na siya.
Hindi ko siya bibiguin.
'Di ba siya pwede lumipat ng apprenticeship
kay Stan Bridgeman?
Hindi kumukuha ng apprentice si Stan Brightman.
- Kahit sino. - Ako, gustong-gusto ko.
- Sumama siya sa'tin. - Lumayo siya sa siyudad,
'di siya babalik doon. Noong kaedad niya ako, kung 'di tumulong ang papa mo,
'di ko alam kung saan ako pupulutin. Pagpapasa ng biyaya ang tawag doon.
May mga problema ang mga anak mo.
Nasa trenta na sila, Jules.
Ipasok natin 'to at magkape.
Mahilig kayong manurpresa, ano?
Katiwa-tiwala ang kainang dinarayo.
- Welcome back, Julie. - Salamat.
Hindi lahat, hindi sang-ayon kay Ruby.
Tamang-tama.
'Di lahat sa kanila promdi.
- 'Di na 'ko makapaghintay mag-hello. - Salamat ulit.
Maupo ka.
- Handa na ang apron mo kung handa ka na. - Salamat.
Kung ang punto ay mami-miss niya ako, ako rin.
Isa lang iyon. Ito ang pinakapunto.
Tingnan mo ang presyo.
Ibebenta natin ang bahay rito para tumira sa barong-barong sa Sydney.
- Lalo kung tutulungan natin si Nathan. - May mahahanap tayo.
Na may aalalahaning mortgage.
Gusto mong magkautang uli, sa edad na ito?
Pwedeng maghanap muna tayo?
Pwede tayong kumuha sa ipon natin.
At mawawala na ang safety net.
Maggu-google ako ng mga presyo.
Naririnig ko na si Ruby. "Hindi ako titira dito."
At palpak din ang mga paaralan sa kakaunting lugar na kaya natin.
- Pinapangunahan mo. - 'Di ka nag-iisip nang totoo.
- Kung aayusin natin ang paghanap… - Sige lang.
Magpakapositibo ka.
Sige.
Okey.
Heto, Picasso.
Salamat.
Maraming aso rito?
Huwag kang magdala ng pupu bukas.
'Di ko mapapakita kay Charles nang wala iyon.
Humanap ka ng lalagyan.
Dito ka lang.
'Di nauunawaan ang mahuhusay na artist. Ako na mamaya.
Lalo ko itong gagawing kontrobersyal.
Sa bahay na lang mamaya?
Mga 4:00. Magdadala ako ng alak.
Mahusay.
Maglalakad ako.
Medyo matindi?
Magkukuwento siya.
Kailangan ko ng pabor.
Sa ating dalawa lang.
Isa sa mga mas exotic naming tahanan…
…para sa ilan sa paborito niyong hayop.
Benno! Ngiti ka. Maka-carbonate ka.
Kailangang bang kunan lahat?
Magbabalik si Carbo. Welcome home, Carbo!
Welcome home, Carbo.
Gusto ng fans ang magagarbo.
Kilala niyong lahat si Benno at ang The Boat Club.
- Mahiyain si Benno. - Mate, masaya akong nakabalik ka na.
Pero hindi ako artista.
Days Of Our Carbos. Halos kasingganda ng Get Carbonated.
- Pero 'di kasingganda? - Carbo, ilang beses ko nang sinabi?
Negosyo ito, hindi movie studio. Bawal mag-stream.
- "Welcome back, Carbo?" - Oo, pati iyan.
"Kumusta ang Greece, Carbo?"
Kumusta ang Greece?
Alam mo kung nanood ka ng Get Carbonated! Hindi fan ang Donna namin.
Hindi ninyo ako Donna. At ang sabi ko, "Tama na."
May privacy issues.
Dadalhan kita ng welcome-home beer sa terasa. Alis na!
- Dali-dali. - Dali-dali! Gusto ko iyon.
Nakakatuwa talaga siya. Sige na, Benno.
Pasensya na.
Binubuwisit niya lang ako. Ganoon ka!
Mas maraming memes na 'to.
At GIFs.
- Tantanan mo na si Donna. - Gusto siya ng fans.
'Yong dali-dali, tanda mo? Sumikat iyon!
Influencer ako. Higit sa milyon ang subscribers.
- Sabi ko, hindi papatok. - Kaunting tiwala lang.
- Nasaan si Retta? - Nagluluto sa bahay, mabuting asawa.
- Huwag mong iparinig sa kanya 'yan. - Tatawanan lang niya.
Masyadong nagseseryoso ang mga tao.
Bakit marami akong followers? Pinapatawa ko sila.
- Tingin mo? - Dadami ba sila kung hindi?
Kumusta si Theo?
Lalong nagiging gaya ng ama niya.
Kawawang bata.
Ikaw? Ayos ka lang?
Akala ko, magiging ayos na talaga ngayon.
Susubok uli kami kapag nagkapera.
Ang hirap no'n kay Cassie.
Hindi siya sumusuko.
Inalog, hindi hinalo,
- at may lemon, Gng. Bond. - Salamat.
Tagay.
At magpakatatag ka.
Matagal-tagal na rin 'to.
Mahal ka niya.
Alam ko. Pero 'di sapat iyon para isipin niyang lilipas din ito.
Hindi ba?
Hindi.
Ni hindi ko pa kayo narinig mag-away.
Sana hindi na.
Ayoko ring marinig din ng mga bata, kaya pinatagal namin.
Tingnan mo naman.
Baka sorpresahin ka niya.
Paano?
Baka may mga naiisip siya kung paano ipilit ang gusto niya.
Hindi mo alam.
Talaga?
Ang sarap nito.
Isa lang para sa iyo. Kailangang malinaw ang isip mo mamaya.
Nasaan ang motor mo?
Ito ang dinala ko.
Perpektong wakas para sa perpektong biyahe. Isa nga lang.
Ayos na sa akin.
- Hindi mo inasahan? - Nakahiga niya lang sinabi.
Para ka sigurong…
Para pa rin akong…
Makikitulog muna ako sa iba. Lalayo muna ako habang inaayos ninyo.
Nasa likuran ka naman, ayos lang.
Mas madali ang argumento kapag kayo lang.
Sana wala nang argumento.
May tulong din iyon.
- Make-up sex. - Huy.
- Iyon ang pinakamaganda. - Mula sa boses ng sanay na.
Uy, maaga akong nagsimula.
Seryoso.
Sa kaibigan ko muna ako, ha?
Kukuha lang ako ng gamit.
- Babalik ako sa trabaho sa Lunes. - Salamat, pare.
Paano kung magpumilit siya?
Titiyakin kong hindi.
Pero paano nga?
Hindi ko alam.
Nagpinta ako ng mundo para doon sa school.
Mas maayos ito. Napapa-senti ng mga hayop ang mga tao.
- Isipin mong may pupu ito sa ibabaw. - 'Asan si Julie?
Umuwi sila saglit.
Binisita ka nila, hindi ba?
Pero kamukha siya ni Ruby.
Ako si Ruby, Lolo.
Pero kasama nila si Ruby.
Madalas, oo.
Pero pinabayaan muna nila ako.
Dadalhin ko 'to kay Charles bukas.
Charles Whiteman. 'Di Blackman.
- Sikat siya. Pero patay na. - Ang daldal mo.
Nasaan si Julie? Kasama ni Julie si Ruby, kaya sino siya?
Si Ruby nga, Lolo. Pero alam mo, aalis na kami,
at sasabihin namin kay Mama na hinahanap mo siya.
Pupu? Ano'ng klaseng bata ang magkukuwento nang ganyan?
- Pasensya na. Gusto ko lang ipakita sa'yo. - Alis ka na.
Dapat hugasan ng mama mo ang bibig mo ng sabon,
Bungangera!
Ayos lang iyan, Lolo.
Ayos lang.
Sana nakilala ko siya noong normal pa siya.
Oo kaya.
Masyado ka lang bata para maalala.
Dapat nakita mo siya habang kasama ka niya noong sanggol ka pa.
Malungkot at matandang lolo lang ang tanda ko.
Papaniwalaan ko na lang ang sinasabi mo.
Siya ang pinakamabuting lolo.
Mukha nga.
Akala ko talaga, mapapasaya siya ng painting ko.
Alam ko.
Palaging umiiyak si Mama pagkabisita sa kanya.
Sinusubukan niyang itago.
Oo.
Lumalaki ka na, bata.
Sinusubukan ko.
Tessa!
Paddo! Mabuti naman.
- Mukhang iyan na. - Dinamay ka rin niya?
Sinabi niya. Pero baka kailangan mo ng tulong.
Ang bait mo naman. Dito mo ilapag.
Ano sa tingin mo?
Bueno…
Madalas akong mahusay sa mga ganito.
Mami-miss ko siya.
Sobra.
Heto ang isa para sa kaunting romansa. Sana makatulong.
Oo, sana nga.
- Wala ako sa mood makipag-socialize? - Paano mo nasabi?
- Socializing ang pagkain sa labas. - Hindi palagi. Tara na.
Okey.
- Amuyin mo iyon. Katahimikan. - Magtigil ka nga.
Buti na lang at maganda ang panahon.
Tama. Ito na'ng senyales ng pag-alis dito.
Parang napanood ko na 'to sa pelikula.
Walang orihinal na ideya sa rom-com.
Libre ang bahay ng lola ko, kapag umalis sila.
Hindi ko kailangan.
Magiging maayos si Gng. R.
Ayos lang.
Ano'ng…
Makikita mo.
Madaling malimot ang romansa, Gng. Rafter.
Welcome sa romansa.
Wala niyan sa Sydney.
Ang ganda.
Ang ganda nito.
Bawal pag-usapan iyon ngayong gabi.
Mahal kita.
- Tara? - Sige.
Hindi pa rin nawawala.
Hindi nga.
At hindi mawawala.
Hindi.
Madaling sumaya sa paglubog ng araw.
Hindi masyado sa takipsilim.
At kailangan ng pagsisikap kapag nasa dilim ka.
AKING AMA AKING BAYANI
Masayang may mga bata rito.
Palaging may nangyayari.
Pati sa mga anak natin.
Good night.
Night.
At kapag nagsimula ka nang mag-isip
kung ano'ng dadalhin ng malamig na umaga…
Ang bilis mo, Rubes.
Naghihintay si Carbo.
Sana naibebenta ang sigla niya.
- Yayaman tayo. - Una ako sa pila.
Alam ko. Pasensya na.
- 'Ayun siya! Carbo! - Magandang araw, Rubes.
- Hi! - Sabi ko kay Charlie, papasikatin ko siya.
- Charles. - Dapat pala tama ang masabi ko.
Retta. Masayang pagbabalik.
Masaya akong makita kayo.
- Hi. - Hello.
- Kumusta ang Greece? - Ang dami kong kwento.
- Kumusta ka, munting Theo? - Carbonated!
- Mukha nga. - Ang laki na niya.
Lalong nagiging kagaya ng tatay niya.
Buong mundo ang streams ni Carbo.
Sisikat ka, Charles.
Magdilang-anghel ka nawa.
- Gusto ko iyan. Okey, handa na kayo? - Oo.
Ako sa intro. Retta. Ang assistant director ko.
At number one fan.
- Tanging fan na hinahalikan ko. - Dapat lang.
Okey. At…
Okey, narito tayo ngayon, live na live sa Get Carbonated,
kasama ang munting eco-disaster artist ng Sydney na si Ruby Rafter.
Na-censor siya sa school at narito siya para ipakita ang gawa niya
sa kapita-pitagang artist na si Charles Whiteman.
Sa painting.
Ang pamagat, "Ganid na mga Tao, Kawawang mga Puting Oso."
Sige, Rubes.
Namamatay sila sa natutunaw na yelo dahil bulag sa katotohanan ang mga pulitiko.
Magbabago ang pamagat kapag mayroon nito - at naging 3 - D na. Close up, Retta.
Deep In Shit.
Iyan tayo kapag hindi tayo nagbago.
Ang sining ng protesta. Mahusay, Ruby!
Kaya ako na-censor sa paaralan!
Narinig niyo siya. Censored. Ipa-trend niyo.
Sa'tin simula ng pagbabago!
Tama!
Oo, tama! Oo.
Tayo ang magsimula.
Magre-resign ako bukas.
Napabilib ninyo kami.
Salamat, Tessa. Napakabuti mo.
- Dapat ginawa namin kagabi. - Ang romantic no'n.
'Di lumamig ang pagkain?
- Hindi. - Nag-init ka.
Oo.
Pero?
Magandang umaga, Dave.
Uy, Deb. Ano'ng mapaglilingkod ko?
Gising na si Paddo? Alam mo?
Wala siya rito.
- Nakikituloy siya sa isang kaibigan. - Hindi, binaba namin siya rito kagabi.
- Tama, hindi ko napansin. - Oo. May party.
Wala siya sa mood.
Aalis kayo?
Mangingisda kami ng pinsan ko. Baka mapasaya siya niyon.
Pwedeng kausapin ko lang siya?
Sige.
Hindi ko problema iyon. Kailangan mong gawin ang dapat.
Parte ka ng negosyo, kaya problema mo rin iyon.
At mabuti kang kaibigan.
Kung aalis ka, pare, aalis ka.
Magbibihis na ako at aalis na.
Hindi pa kami nagpapasya, para lang alam mo.
Laging sinasabi ng Mama ko na pumunta ako sa lugar na tahimik
at pakinggan ang saloobin ko.
Matalinong babae.
Talaga.
Nagkakrisis si Dave anim na taon ang nakakaraan.
Ewan, baka ito ang akin.
Mid-life at krisis ang sa akin.
Ano ang sa iyo?
- 'Di mo na dapat malaman. - Sige na.
Baka matulungan akong mag-isip.
Nakatayo ako sa kusina…
napapaligiran ng bubog.
Nagbasag ako ng mamahaling kristal para… pigilan ang asawa ko.
Nakamedyas siya, kaya hindi niya ako malapitan nang 'di siya nabububog.
Kinuha niya ang sapatos niya, para makabalik
at mabugbog ako. Bigla, naisip ko,
"Hindi ko na kaya."
Kaya literal akong lumakad sa bubog para makatakas.
Hindi ko alam.
Hindi ko sinabi.
Naging mababaw bigla ang problema ko.
May sukdulan ang bawat tao.
Iyon ang kanila. Valid iyan, okey?
Ano nang gagawin mo?
Sasabihin ko kay Dave.
Na aalis ka na talaga.
Oo.
Huwag kang magbabasag, ha?
Susubukan ko.
Hindi natin mapalipas, ano?
Hindi.
Aalis ako.
Dito lang ako.
Sige.
Kailangan tayo ng mga bata, Dave. Ng mga anak natin.
At nami-miss ko na sila.
Masaya ang Buradeena nang ilang panahon.
Pero panahon na.
Kaya natin ang ilang praktikal na problema.
Mas madaling balewalain ang mga iyon kaysa solusyunan, Jules.
Isa pa…
Gusto ko'ng pagiging Dave Rafter.
Dito ko siya natagpuan, higit sa pagkakakilala ko sa kanya dati.
Nagpalipat-lipat ako noong kabataan ko.
Tapos nagkakilala tayo at naging Dave at Julie,
Tapos dumating ang mga bata,
at naging Rafters tayo.
At masaya iyon…
nang mahabang panahon.
Bumiyahe tayo para pasiglahin iyon at naging masaya rin iyon.
Tapos dumating tayo rito.
Dito ko talaga…
naranasan maging si Dave Rafter sa unang pagkakataon.
At hindi ko maisip na pakawalan iyon para maging mabuting ama o asawa.
Gusto mong umalis, sige.
At sana mahanap mo si Julie Rafter sa ganoon.
Hindi bilang ina o anak o asawa.
Ikaw lang.
Si Julie.
Para sa akin, ang pagbalik ay…
pagbabalik.
Tama.
Wala man lang paalam?
Sige.
Diyos ko! Paano tayo nagkaganito?
Hindi ko alam.
Pero nandito na tayo.
Oo nga.
Tatawag ka?
Araw-araw.
Tatlumpu't limang taon.
Napakasasayang taon.
- Ingat ka. - Oo. Ikaw rin.
Pakisabi sa kanila, mahal ko sila.
- Tatawagan ko sila para sabihan. - 'Di ko sila papakampihin kahit kanino.
Good luck kay Rubes.
Oo nga.
Paalam.
Buhay at kuryente.
I-overload mo ang circuit, sasabog ang mga fuse.
Mapupunta ka talaga…
sa dilim.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce