ถ้าคิดว่าภารกิจของฟิวรี่ คือการรับใช้เจ้าพ่อและโอลิมเปียนละก็
คิดผิดแล้ว
ฉันเองก็เคยเชื่อแบบนั้นอยู่นาน
เชื่อฟังเจ้าพ่อ
ป้องกันไม่ให้พวกเขาทำสงครามกัน
ปกป้องธุรกิจของพวกเขา
นั่นคือสิ่งที่ฉันทำ
แต่มันไม่เคยเป็นภารกิจของฉัน
ฉันรับใช้ผลประโยชน์ของพวกเขา
แต่ฉันต้องการสิ่งอื่นเสมอมา
ที่ฟิวรี่คนแรกสละตำแหน่งที่โต๊ะของเจ้าพ่อไป
นั่นก็เป็นเพราะเธอเชื่อในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
จะเรียกมันว่าอะไรก็ช่าง
สันติภาพ
ความยุติธรรม
หรือสมดุล
นั่นคือภารกิจที่แท้จริงของฟิวรี่
แล้วฉันไม่อาจบรรลุสิ่งนั้นได้ ด้วยการฟื้นคืนโอลิมเปียน
นายโรง เบลเยี่ยน และพันธมิตรของพวกมัน จะไม่ได้มานั่งที่โต๊ะนี้
ถึงเวลาแห่งความเปลี่ยนแปลง
โอลิมเปียนสิ้นแล้ว
ออซสิ้นแล้ว
ฟิวรี่จงเจริญ
(ชำระแค้นทรชน)
เชี่ยแล้ว
เลือดเต็มไปหมดเลย ต้อง… ต้องใช้อะไรสักอย่าง
แม่ทำเอง
- ออซตายแล้ว ยืนยันแล้ว - เชี่ยเอ๊ย
เซลมาฆ่าออซ จับเด็กๆ ไป ยิงซีมง
ป้าบ้าไปแล้ว
เราต้องไปยับยั้งป้า
ถ้าดาโมเคลสยังทำไม่ได้ เราจะทำได้ยังไง
- เลิกเล่นบทฮีโร่แล้วได้ไหม - พาเขาไปโรงพยาบาลกันเถอะ
ไม่เอาโรงพยาบาล แบบนั้นก็ติดคุกสิ นิโก้ ฉันไม่อยากไปโรงพยาบาล
เขาพูดถูก ถ้าเป็นแผลกระสุน โรงพยาบาลจะแจ้งตำรวจ
- เราปล่อยให้เขาตายไม่ได้นะ - เด็กๆ
- เอลี่ ฉันนึกว่าเราตกลงกันแล้วนี่ - เราต้องทำสักอย่าง
ออซตายแล้ว ลีน่า!
ไม่มีข้อตกลงกับทอสซาร์แล้ว ลืมไปซะ
ดูสิว่าเขาโพสต์อะไร
- โธ่เว้ย - อะไรอีกล่ะ
ประกาศแจ้งจับทุกคน ทอสซาร์หักหลังคุณ
เชี่ย
เขาต้องส่งตัวออซให้หัวหน้าเขา แต่ทำไม่ได้
ก็เลยต้องขายผ้าเอาหน้ารอด
เชื่อเถอะ ฟิวรี่กับทีม เป็นรางวัลปลอบใจที่ใช้ได้
เชี่ย ไปไว้ใจไอ้พวกตำหนวด…
- เออ - ทุเรศชะมัด
ใจเย็นๆ ไว้นะ
- แล้วหมอที่ราเนลาจล่ะ - ใช่
เราไม่มีทางเลือก ใช่
- โอเค จะไปตามมาให้ - แม่งเอ๊ย
หายใจลึกๆ
ฉันตายแน่เลย
หายใจลึกๆ
ก่อนหน้านี้พูดว่าไงนะ
"พอเราผิวปากเรียก แกต้องรีบวิ่งมา"
ต่อให้อยู่ในพิธีมิสซาหรือกำลังคร่อมแฟน
ใช่ไหม
ออกโรง
ผิวปากสิ
ฉันจะวิ่งมา
ฉันจะทำให้พวกมันชดใช้
ฉันสัญญา
ขอบใจนะที่ทำให้ชีวิตฉันง่ายขึ้น วาร์ด้า
การทรยศของแก ช่วยให้เราได้ประหยัดเวลาอันมีค่า
แต่ในขณะเดียวกัน ฉันไม่แปลกใจเลย
ผู้ชายน่ะอ่อนแอ
ทหารรับจ้างขับเคลื่อนด้วยเงินอยู่แล้ว
ไม่ใช่
แกยังขยับเขยื้อนได้ เพราะฉันไม่ยิงแกต่างหากล่ะ
โลกนี้มีผู้ปกครองได้แค่คนเดียวเท่านั้น
หัวหน้าของแกเข้าใจดี
และคนคนนั้นก็ต้องเป็นแก
เพื่อประโยชน์ของทุกคน แน่นอน
แน่นอน
ฉันพยายามยึดอำนาจคืนมาอยู่เป็นเวลานาน
แต่ไม่มีใครอยากตามฉัน
และฉันก็ไม่เคยเข้าใจเหตุผลจนกระทั่งไปเห็นว่า
พวกแกจับลูกของพวกเขาไปเป็นตัวประกัน
แต่ฉันตามหาพวกเขาไม่เจอ
ฉันก็เลยต้องใช้คนที่มีทรัพยากรมากกว่า
ถึงได้ไปหานายโรงสินะ
ถามหน่อยสิ
แกเอาไปทั้งขาและจู๋ของเขา
ไปทำท่าไหนเขาถึงยอมตามแก
จุดอ่อนของนายโรงมันก็ไม่ได้หายากอะไรเลย
- จะเชื่อฟังฉันเหรอ - ใช่
แล้วจะทำยังไงกับพวกที่ถูกเชิญเข้ามาแล้ว
พวกนั้นเชื่อฟังแกอยู่แล้ว
แกก็รู้
โอลิมเปียนล้มเหลว
ถ้าจะปกครองปารีสก็ต้องใช้กำปั้นเหล็ก
แต่ก่อนอื่น เราต้องชนะสงครามนี้ให้ได้
- ใช่ เขาอยากเชื่อว่ามันจริง - ใช่
ให้ตายเถอะ
อีโก้สูงจริงๆ
แล้วฉันก็ช่วยเขานิดหน่อย
ฉันหลอกให้เขาเชื่อว่าแกโจมตีกิจการเขา
ว่าเขาอยู่ในสายตาแก
ด้วยการทิ้งพยานเอาไว้
- แล้วเขาก็เชื่อ - ใช่
ขอพูดหน่อยเถอะ
มีอยู่ช่วงนึงที่ฉันนึกว่าแกอ่อนแอจริงๆ
ผิดหวังด้วยซ้ำ ฉันแอบคิด "อะไรเนี่ย"
"นั่นน่ะเหรอฟิวรี่"
ไม่ใช่ความผิดแกเลย
ฉันเป็นผู้หญิง อายุ 50 ฉันอ่อนแอลง
แกถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ไม่ให้มองคนอย่างฉันว่าทรงพลังหรืออันตราย
เพื่อนๆ แกก็เหมือนกัน
ใช่ ตราบใดที่ฉันมีประโยชน์ พวกนั้นก็ไม่ให้ฉันตาย
ฉันเลยต้องรีบลงมือซื้อความไว้ใจจากพวกเขา
แล้วใครจะน่าไว้ใจไปกว่าพี่น้องร่วมสนามรบ
ฉันทำทุกอย่างตามที่บอกแล้ว ทีนี้เอาไง
ด้นสดสิจ๊ะหนู
รู้ไหมว่าใครน่าจะชอบแผนซ้อนแผนนี่
ออซ
ไหนๆ ก็พูดถึงเขา
สุดท้ายทำยังไงถึงจัดการเขาได้
ด้วยการสังเวยเบี้ยของฉันไม่กี่ตัว
เฮ้ย ใจเย็นๆ
- พวกที่ต่อต้านแกสินะ - ฉันรู้ว่ามันจะล่อเขาออกมาได้
และฉันก็รู้ว่าเขาฉลาดมากพอ ที่จะมีสายอยู่ในกรมตำรวจ
คนที่ใกล้ชิดกับคดี
แน่นอนว่าไม่ใช่เอลี่ เพราะเขาเป็นคนดีเกินไป
ณ จุดนึงฉันก็นึกถึงทอสซาร์
- ขอตัวแป๊บนะ - ได้
แล้วพอฉันเห็นไอริส
ฉันก็รู้เลยว่าคนนั้นต้องใช่แน่ๆ
โปรไฟล์ของเธอเหมาะสม
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
รู้
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ออซติดสินบนเธอยังไง
ฉันไม่ขายตัว
งั้นเหรอ
เธอเป็นของเขา
ฉันให้เธอได้ทุกอย่าง รู้อยู่แล้วนี่
ต้องการอะไรล่ะ
อิสรภาพของฉัน
ดีจัง
เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อดิ้นหลุดจากเงื้อมมือออซ
เซลมาสัญญากับฉันไว้แบบนั้น
ให้แบบเดียวกันได้ไหมล่ะ
ล้ำมาก
เจ้าเล่ห์ และโหดเหี้ยม
ในที่สุดก็ได้เจอฟิวรี่ตัวจริงซะที
โอเค ดี
งั้นจะส่งพิกัดให้เดี๋ยวนี้เลย
โอเค
จะไปแล้วเหรอ
มาทำอะไรบนนี้
ก็อมิทิส…
บอกว่า "อย่าอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวจะผวา" แต่ผมไม่ใช่เด็กเล็กแล้วนะ
เอ้า
เอาไปให้นิโก้นะ
ครับ
โอเค แล้วทีนี้เอาไง
ไม่รู้สิ
ถ้าเป็นออซจะทำยังไง
เขาจะกำจัดขวากหนามที่ยังเหลืออยู่
นายโรง
- ลีน่า - แก
อย่าโกหกกันเลยดีกว่า เซลมา
ถ้าฉันยังไม่ตาย ก็เพราะมีเหตุผลที่ดี เราทั้งคู่รู้ดี
ยาใกล้หมดแล้วนี่
ถ้าไม่ได้ยาจากเรา…
ก็นะ
ไม่ช้าโรคก็จะกำเริบ แล้วแกก็จะค่อยๆ ทรุด
ตอนแรกก็ร่างกาย จากนั้น…
หกเดือนไหมนะ
รึปีนึง
แต่ไม่นานกว่านั้นหรอก
เราเคยมียาแบบนี้เป็นร้อยๆ โดสเลยนะ แต่พอเกิดเรื่องวุ่นวาย
จู่ๆ ยาก็หายไปหมด
สะเพร่าจังนะ
คนงานสมัยนี้ ทำไงได้ล่ะ
แกไม่ฆ่าฉันหรอก เซลมา
แกยังต้องใช้ฉันอยู่
ใช่แล้ว
ฉันต้องใช้แก
อ้อเดี๋ยวสิ ไม่ต้องนี่นา
โอเค
งั้นฉันก็จบแบบนี้สินะ
ใช่ จบแบบนี้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เพราะแกยังมีประโยชน์กับฉัน
ไว้ค่อยฆ่าทิ้งพรุ่งนี้ก็ยังได้
นิโก้
ว่าไงไอ้หนู
นี่ครับ พี่ลีน่า…
ลีน่าทำไม
ลียง อย่าไปมอง ลีน่าทำไม บอกมาสิ
ลีน่า…
บอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องไปทำ
ลียง ลีน่าไปไหนเหรอ
- ไม่อยากบอกเหรอ - ไม่
คุณก็ไม่บอกเหมือนกันเหรอ นี่มันอะไร
เธอไปจัดการเซลมาคนเดียวใช่ไหม
แสนรู้จังเลย
เอ้า
เอาไปสิ
จะทำอะไร เรียกกำลังเสริมไหม…
(ฉันจะไปหาเซลมา บอกให้เอลี่รอด้วย)
ถ้าลีน่าอยากให้ช่วย เธอคงขอไปแล้ว
เธอเลือกเอง
ผมก็มีสิทธิ์เลือกทำแบบนี้ ผมจะไปตามทอสซาร์
ทำอะไร
ทำไมเก้าอี้มีตัวเดียว
เพราะว่านั่นเก้าอี้ของฉัน
เพราะปารีสเป็นของฉัน
ใครก็ตามที่ยิงกระสุนฝังหัวมันได้ ฉันให้รางวัลแสนนึง
ปลอบใจตัวเองซะนะ นายโรง
พวกนี้รักแกนะ แต่รักลูกตัวเองมากกว่า
- แกข่มขู่ครอบครัวพวกเขาเหรอ - ใช่
- แกนี่มันสวะจริงๆ - ใช่
โรซี่ ฆ่ามัน
ไปไหนมา
ที่ลานจอดเครื่องบินวายป่วงมาก
เราก็วายป่วง มีคนแฉเรา ยิงกันกระจุยกระจาย
- แต่เราก็เอาอาวุธกลับมาให้จนได้ - ลูกคุณทำได้ดีนะ
แกก็แค่ทำตามคำสั่ง ต้องจุ๊บเป็นรางวัลเหรอ
เด็กนั่นเก่งมาก แต่นายมองไม่ออก
- มีลูกรึเปล่า - ไม่
นั่นสินะ
งั้นอย่ามาพูด
คิดว่าคนเราเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ เหรอ
ว่าเราฝึกฝนเขา
ปั้นให้แกร่งขึ้นมาได้เหรอ
ไร้สาระสิ้นดี
ตอนที่โรซี่เกิดมา
สายสะดือรัดคอมันไว้
มันตัวสีม่วง ผิวซีด ดิ้นรนเอาชีวิตรอด
วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
อีเวร
ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ
ลูกฉันไม่แน่พอ
สักวันเธอจะมาแทนที่นาย แล้วก็เร็วกว่าที่นายคิดนะ
ลูกฉันไม่มีวันเก่งพอหรอก
โรซี่
โรซี่ ฟังนะ
มันไม่ใช่อย่างที่ลูกคิด
ไม่เห็นรึไงว่ามันทำอะไร
น่าสมเพช
แกคุกเข่ามาทั้งชีวิต ส่วนฉันน่ะ…
ฉันต้องตาย แต่ฉันจะตายท่ายืน
แกมันมีประโยชน์แค่ไว้ใช้เช็ดตูดฉัน
ได้ผลชันสูตรเดอนงมาแล้วนะ
- ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนั้น - เหรอ
งั้นรีบหาเวลาซะ เพราะว่ามันมีอะไรที่ไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไร
นึกว่าเราตกลงกันแล้วนี่ ว่าจะยืนยันคำให้การของทอสซาร์
ยิงวิสามัญเพื่อป้องกันตัว อย่างที่ฉันบอก
เดอนง อย่าขยับ!
ใช่ แต่ปัญหาคือเขาถูกยิง
แต่เขาไม่ได้ตายเพราะกระสุน
ว่าไงนะ
- ถอยไป - เห็นไหม บอกแล้ว
ชักปืนทีไร ได้ยิงทุกที
งานสะอาดมาก มีรอยเล็กนิดเดียวที่หลังหู
แล้วก็แทบตรวจจับในเลือดไม่ได้
- มีคนไม่อยากให้เขาเผยความจริง - เราต้องเค้นความจริงเขาสิ
อะไร
เป็นไปไม่ได้ ฉันยิงแม่นนะ ให้ตายเถอะ
แค่ยิงเฉี่ยว
ฉันมองว่านี่เป็นมืออาชีพ ขอบอกเลยนะว่าเกือบพลาดแล้วด้วย
โอเค
เจอแล้ว
มา จะออกมาแล้ว
- นี่ไง - ให้ตาย ขอบคุณพระเจ้า
พักก่อนได้ไหมหมอ
ถ้าเป็นคนอื่นคงตายไปแล้ว เพื่อนคุณนี่อึดนะ
เขาเป็นมากกว่าเพื่อน
แต่ใช่ เขา…
ฉันอึด
ฉันโคตรอึด
ยัยหนูต้องการนาย
(ลีน่า - ไปรับเด็กๆ ถึงที่แล้วโทรหาด้วย)
ใช่ เรื่องเด็กๆ น่ะ ฉันทิ้งนายแบบนี้ไม่ได้
ไปเถอะ ยังไงฉันก็ไปไหนไกลไม่ได้ ไป
ไปเถอะ นิโก้
ไม่ได้…
ไปเถอะน่า ทำไมจะไปไม่ได้ ไปเลย
ฉิบหาย
อมิทิส ผม…
- ฝากดูแลเขาได้ไหม - ไม่ต้องห่วง
แข็งใจไว้นะ
แข็งใจไว้
แข็งใจเอาไว้นะ
โอเค เมื่อไรจะเอา กระสุนลูกสุดท้ายออกมาล่ะหมอ
ทำไม
เพราะจะทำ
ต้องให้บอกเหรอ
เพราะเราต้องปกป้องธุรกิจ เพราะเราคือฟิวรี่
เพราะเรามีมรดกที่ต้องรักษาไว้ และเพราะฉันอยากมอบอนาคตให้เธอ
ไม่เหนื่อยเหรอที่ตอแหลซ้ำๆ
เหนื่อยสิ นิดนึง
แต่ถ้าเธอไม่ดื้อก็คงไม่ต้องพูดย้ำ
หนูฟังป้าแล้ว เซลมา
ตั้งใจฟังมากๆ
ที่แย่ที่สุด
ก็คือหนูหลงเชื่อป้า
เกียรติยศ มรดก
ครอบครัว
คำเดียวที่ไม่เคยพูดคือ "อำนาจ"
อ้อใช่ อุ๊ย
โทษที
ลืมสนิท
อำนาจก็สำคัญ
การหาอำนาจ
ช่วงชิงมัน
และรักษาเอาไว้ทุกวิถีทาง
ดูเหมือนเธอกำลังเรียนรู้บทเรียนสุดท้ายอยู่นะ
ดูเหมือนจะใช่
ดื่มด่ำซะ
รู้ไหมฉันเรียนรู้อะไรจากออซ
วิธีฆ่าเพื่อน
ซีมง ถามจริง
ไม่ใช่ซะหน่อย
ฉันเรียนรู้ว่าอำนาจมันเจ๋งตรงที่
มันไม่ใช่แค่ทำให้เรากำหนดชีวิตตัวเองได้เท่านั้น
แต่ที่สำคัญคือมันทำให้เรากำหนดชีวิตคนอื่นได้ด้วย
เหมือนกับที่เธอทำตอนไปหาตำรวจ
เธอมากำหนดชีวิตฉัน
หนูซื้ออิสรภาพให้เราต่างหาก
แม่งทำสำเร็จด้วย!
หนูกับป้าเป็นอิสระแล้ว
พูดอะไรของเธอ
เธอก็เป็นอิสระแล้วนี่
มาทำอะไรที่นี่
จริงไหม
หนูมาที่นี่เพราะป้าชักจะพูดเหมือนออซ
ทำตัวเหมือนเขา
ใช้วิธีการเดียวกัน น่าขยะแขยง
แล้วหนูยอมไม่ได้
โอ๊ยใจสลาย ใจแตกเป็นเสี่ยงๆ
มุมนึง
เธอกล้ามากที่ทำแบบนี้ ฉันดีใจนะ
แต่ฉันก็เศร้าที่เธอเลือกข้างผิด ใจสลายจริงๆ
ฉันโกรธมากนะ
คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
คิดจริงๆ เหรอว่ามาที่นี่แค่คนเดียว
พร้อมปืนกระบอกน้อยๆ กับความทะยานอยากได้
คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
หนูไม่ได้มาคนเดียว
มือถือนี้
กำลังจะดัง
ฉันพาเด็กๆ ไปทิ้งไว้ ในโกดังร้างทางเหนือของปารีส
เซลมาพาเด็กไปขังไว้ที่นั่น
และป้าจะเสียอำนาจที่คิดว่ามีเหนือพวกคุณทุกคน
เด็กๆ ไม่อยู่ที่นี่ โกดังไม่มีใครอยู่
คงไม่ใช่ข่าวร้ายหรอกใช่ไหม
ไม่คิดว่าฉันจะย้ายเด็กๆ หลังซีมงทำมาต่อต้านฉันงั้นเหรอ
นี่
ฉันไม่เคยดูเบาเธอ
ออกไปซะ
บอกให้ออกไปไง
แล้วเอานายโรงไปด้วย ขอบใจ
- ฉันเป็นห่วงแทบแย่ - คือเธอตั้งแต่แรกเลย
ฉันโง่ขนาดนี้ได้ยังไงนะ
เดี๋ยวสิ ฉันขออธิบาย
ออซบังคับฉัน ฉันไม่มีทางเลือก
แต่ตอนนี้มันจบแล้ว ฉันเป็นอิสระ
ฉันเป็นอิสระ
ฉันรู้ว่านายคิดอะไร แต่มันไม่จริง
ตอนแรกอาจใช่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
ถ้านายต้องการ เราคุยกันได้นะ
- มอบตัวซะ เราจะทำตามขั้นตอน - ไม่
ให้โอกาสฉันก่อนสิ
ฉันให้โอกาสเธอรักษาศักดิ์ศรีอยู่นี่ไง อย่าให้เสียเปล่าล่ะ
- ทอสซาร์ ไอริส… - ฉันพาเขามามอบตัว
มีหลักฐานยืนยันสิ่งที่พูดไหม
ในอีเมล
นั่นคือตอนที่เขาเอามือถือ และใบเสร็จไปใส่ในล็อกเกอร์
ไปสิ ฉันจะรอที่นี่
บัตรที่ใช้เปิดห้องขังของออซเป็นบัตรของเขา
นายซวยแล้วนะ
- นายไม่ให้โอกาสฉันเอง - ไอ้โง่
หยุด
หยุดนะ!
ถ้าเธอเชื่อฟังฉัน วันนี้ฉันยกปารีสให้เธอไปแล้ว
งั้นรัชสมัยของเซลมาจะปกครองแบบนี้เหรอ
เชื่อฟัง
หรือตายซะ
ก็ถือว่าให้เลือกนะ
ยังมีอีกทางเลือก
อยากเป็นฟิวรี่ให้ฉันไหมล่ะ
มั่นใจละ
ป้าเพี้ยนไปแล้วจริงๆ ด้วย
แต่ก่อนที่เธอจะมาเจอฉัน เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาไหมล่ะ
อยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ มีปริญญาใบน้อยๆ ทำงานที่แสนจะน่าเบื่อ
มานั่งสิ
นี่คือที่ของเธอ
ไปตายซะ
คุณป้า
แล้วแต่นะ
รู้ไหมทำไมฉันถึงไม่มีลูก
เพราะว่านี่ไง
แล้วก็เพราะนี่
บางอย่างก็ไม่ควรส่งต่อเนอะ
ก็
นั่นเป็นเหตุผลทางการ
เหตุผลแท้จริงคือฉันไม่อยากมี
แต่คำนั้นเขาห้ามพูด
แล้วพอเธอเข้ามาในชีวิตฉัน
ตัวน้อยๆ น่ารักน่าชัง น่ารำคาญ
ฉันก็มั่นใจว่าคิดถูกแล้ว
เพราะความสุภาพ ตารางกิจวัตร
สติ๊กเกอร์ กับผักบด มันไม่เหมาะกับฉัน
น่าเบื่อเป็นบ้า
แค่นี้เหรอ
หมดน้ำยาเหรอ ไม่ไหวแล้วใช่ไหม
เธอพูดถูก
เธอเป็นฟิวรี่ไม่ได้หรอก
แต่รู้ไหม
ชีวิตนี้มีคนสองประเภท คนที่มีปืนหนึ่งกระบอกกับคนที่มีปืนสองกระบอก
- เกิดอะไรขึ้น - ไปรอข้างนอก
- ไม่ เกิดอะไรขึ้น - เดี๋ยว
ลูกสุดท้ายใกล้หลอดเลือดแดงเกินไป เอาออกไม่ได้
เอามือวางตรงนี้แล้วกดไว้นะ
ผมห้ามเลือดได้บ้างแล้ว แต่เขาต้องผ่าตัดด่วน
- จะไปไหน - พาไปโรงพยาบาล
- จะไปไหนนะ - จะทำอะไร
ไม่เอาโรงพยาบาล ไม่เอาคุกแล้ว
ต้องพาเขาไปโรงพยาบาลนะ ไม่งั้นเขาเลือดออกตายแน่
ไม่เอา ยอมตายดีกว่า
นิโก้ ฉันขออยู่กับนายนะ
แล้วแต่เลยนะ แต่ผมช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
- ต้องไปโรงพยาบาล - ไม่ นิโก้ ฉันจะอยู่กับนาย
ไม่ นิโก้ ไม่ไปโรงพยาบาล
นี่
นี่ แข็งใจไว้สิ
ฉันอยู่นี่
มา แข็งใจไว้นะ
แข็งใจไว้
ซีมง
นี่ ซีมง
นี่
ถึงแล้ว
(แผนกฉุกเฉิน)
เรามาทำอะไรที่นี่เหรอ
บอกแล้วไงว่าไม่ นิโก้
ถ้าพวกเขาแจ้งตำรวจ ฉันมีแผนช่วยนายออกมา
ไว้ใจกันไหม
อย่าเพ้อเจ้อ
พวกเขาจะผ่าตัด แล้วไงต่อ
ก็จะเอาคนไปเฝ้าประตูห้องนาย มากสุดก็สองคน
เคยเห็นฉันแพ้ไอ้โง่แค่สองคนรึไง
นิโก้
อะไร
ขอร้อง
ทำเพื่อฉัน
สตาร์ทรถ
ฉันไม่อยากกลับเข้าคุก
อยากไปไหน
รู้ใช่ไหมว่า
ทำไมฉันถึงไม่ชอบปารีส
รู้สิ
ทำไม
เพราะในปารีสนายมองไม่เห็นดาว
ใช่
งั้นรู้ใช่ไหมว่าต้องพาฉันไปไหน
ไปกันเถอะ
ฉันง่วงแล้ว
ไปกันเถอะ
สตาร์ทรถสิ
นิโก้
- นิโก้ - รอตรงนี้นะคะ
นิโก้ ทำแบบนี้กับฉันทำไม
นิโก้!
ทำไม!
ทำแบบนี้กับฉันทำไม
นิโก้!
ผู้ชายคนนั้น
เสื้อสวยนะ
จะฆ่าฉันงั้นใช่ไหม
ป้าฉันไม่แน่พอที่จะลงมือเอง
ฉันก็เหมือนกัน
ไม่มีใครอยากทำ
งั้นสินะ
จะเอาฉันไปขังด้วยงั้นเหรอ
บ๊ายบาย
ลีน่ายังไม่ติดต่อเรามาเลย
(ปารีส)
รถนั่นมันอะไรวะ
ไอ้หมอนั่นมันทำอะไรวะ
มาช่วยฉันเหรอ
เปล่า
ฉันแค่เอาตัวเองรอด
ทำได้ยังไง
ฉันไม่ได้ทำ
คนนั้นต่างหาก
สวัสดี ลูกรัก
แม่
ใช่จ้ะ
(ชำระแค้นทรชน)
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล